Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΟΣΟΒΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΟΣΟΒΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου 2008

Όταν σπέρνεις ανέμους εισπράτεις θύελλες

Και που 'σαι ακόμα...στις παρακάτω διαπιστώσεις δεν περιλαμβάνονται οι "μεταρυθμίσεις" στην παιδεία της πρώτης θητείας ΠΑΣΟΚ.

ΣΓΣ



Η Ελλάδα του ’78 με τα μάτια του Φόρεϊν Οφις

Έγγραφα για τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις, την πορεία της χώρας προς την ΕΟΚ, τις σχέσεις με Τουρκία και τον Α. Παπανδρέου
Του Βυρωνα Καρυδη
Για το έτος 1978 «αποδεσμεύθηκαν» από το Φόρεϊν Οφις 16 φάκελοι που αφορούν την Ελλάδα. Τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα αναφέρονται κυρίως στις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις, την πορεία της χώρας προς την Ευρώπη (ΕΟΚ), τις σχέσεις με το ΝΑΤΟ, την Τουρκία και τη Βουλγαρία, την επίσκεψη Καραμανλή στο Λονδίνο και τον Ανδρέα Παπανδρέου. «Η συζήτηση για το αν οι Ελληνες είναι πράγματι Ευρωπαίοι έχει ακαδημαϊκό χαρακτήρα και είναι αντιπαραγωγική στην προσπάθειά μας να προσδιορίσουμε την πολιτική μας. Το Ηνωμένο Βασίλειο θα πρέπει να καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Ελλάδας να ολοκληρωθούν φέτος χωρίς καμία αναφορά στις αιτήσεις ένταξης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας. Η άνοδος του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία θα σημαίνει κατά πάσα πιθανότητα την απώλεια της Ελλάδας για το ΝΑΤΟ», υπογράμμιζε στην αποχαιρετιστήρια έκθεσή του ο Βρετανός πρέσβης στην Αθήνα Σερ Μπρουκς Ρίτσαρντς (7 Μαρτίου 1978, FCO 9 / 2732).
«Το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας υπό τον Καραμανλή θα έχει απώλειες στις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου και λίγο μετά ο Παπανδρέου θα επιδιώξει να εκλεγεί πρωθυπουργός. Ο ρόλος που έπαιξε η Μαργαρίτα Παπανδρέου στην οργάνωση του ΠΑΣΟΚ, αποδείχθηκε πολύ ουσιαστικός και αποτελεσματικός στην εκλογική αναμέτρηση του Νοεμβρίου 1977. Η διείσδυση Αριστερών στοιχείων στην ανώτατη εκπαίδευση είναι ανάλογη με το υψηλό ποσοστό Αριστερών καθηγητών που έχουν διορισθεί στη μέση εκπαίδευση και με το μεγάλο αριθμό των υποστηρικτών της Αριστεράς στις ενώσεις των δικηγόρων και των δημοσιογράφων. Αυτές είναι οι τρεις βασικές παρατηρήσεις που έκανε ο πρόεδρος Κωνσταντίνος Τσάτσος στον Μπρουκς Ρίτσαρντς στη συνάντηση που είχαν στις 9 Μαρτίου 1978», αναφέρει σημείωμα της Διεύθυνσης Νότιας Ευρώπης για την κατάσταση στην Ελλάδα (15 Μαρτίου 1978, FCO 9 / 2732).
Τη χρονιά εκείνη οι Βρετανοί διπλωμάτες στην Αθήνα επισημαίνουν τις εσωκομματικές τριβές στη Ν.Δ. «Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι προσωπικές σχέσεις ανάμεσα σε ορισμένους ανώτατους υπουργούς, π.χ. μεταξύ του Αβέρωφ και του Μητσοτάκη δεν είναι τόσο φιλικές, όσο θα μπορούσε να ήταν», επισημαίνει στην αναφορά του ο Μάικλ Κλέμεντς (8 Νοεμβρίου 1978, FCO 9 / 2734). Από την άλλη μεριά, τονίζουν ότι οι φήμες για ανταγωνιζόμενες ομάδες μέσα στο κυβερνών κόμμα ήταν υπερβολικές. «Εφόσον ο Καραμανλής βρίσκεται στο πηδάλιο η ενότητα της παράταξης θα διατηρηθεί», εκτιμούσαν οι εκπρόσωποι του Φόρεϊν Οφις στην Ελλάδα το 1978.
Αλλα ζητήματα που απασχόλησαν τους Βρετανούς διπλωμάτες είναι οι σχέσεις του ΠΑΣΟΚ με τη Σοσιαλιστική Διεθνή («έντονη είναι η αντιπάθεια του Ανδρέα Παπανδρέου προς τον καγκελάριο Σμιντ και το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα της Γερμανίας»), η σύσφιγξη των σχέσεων του προέδρου του ΠΑΣΟΚ με τον πρόεδρο Τίτο και τους Γιουγκοσλάβους κομμουνιστές, ο προβληματισμός της Αθήνας για τις «αδιάλλακτες» θέσεις του προέδρου της Κύπρου Σπύρου Κυπριανού, οι δημοτικές εκλογές και η πορεία για την πέμπτη επέτειο του Πολυτεχνείου.
Ευχαριστώ τον ΘΑΤ

Σάββατο 8 Νοεμβρίου 2008

Για να μην χαλάσει η συνταγή

Το παιχνίδι λέγεται τουρμπιγιόν. Οι διπλωμάτες αυτοί φτιάχνονται για το μέλλον. Φτιάχνονται για να γνωρίζουν τα θέματα της περιοχής από πρώτο χέρι, ώστε να καταστούν επιτυχημένοι διαπρααγματευτές.

ΣΓΣ

Τετάρτη, 5 Νοέμβριος 2008

Περίεργη κάθοδος στη Κύπρο.

Αλλαγή του Τούρκου γενικού πρόξενου στη Κομοτηνή, όπου ο Αχμέτ Ριζά Ντεμιρέρ παρέδωσε την θέση του στον προερχόμενο από το Κόσσοβο Μουσταφά Σαρνίτ.

Ο παλαιός πρόξενος πλέον, μετά την δίχρονη θητεία στη Κομοτηνή μετακινείται στο υπουργείο Εξωτερικών στην Άγκυρα.

http://politis-gr.blogspot.com/2008/11/blog-post_05.html

Τρίτη 2 Σεπτεμβρίου 2008

Περίσσια Ευαισθησία της ΕΕ

Μεταξύ των πολλών άλλων που δεν καταλαβαίνω είναι το "γιατί τους κόφτει" με την Οσσετία κλπ και δεν έδειξαν την ίδια ... ευαισθησία και με το Κόσσοβο.
ΣΓΣ

Πώς προέκυψε η συνισταμένη της Ε.Ε. για τη Ρωσία

Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2008 07:00
338 λέξεις, ΠΟΛΙΤΙΚΑ
URL: http://beta.naftemporiki.gr/news/redirstory.asp?id=1557806

Στην εφαρμογή της συμφωνίας των «έξι σημείων» της 12ης Αυγούστου από τη Ρωσία εστίασαν την προσοχή τους, στη χθεσινή έκτακτη σύνοδο κορυφής, οι «27», αναζητώντας μια κοινή θέση.
Η έκφραση της «βαθύτατης ανησυχίας» της Ε.Ε. για τη σύρραξη και τις βιαιότητες στον Καύκασο και τη «δυσανάλογη» αντίδραση της Ρωσίας, όπως αυτή αποτυπωνόταν στο σχέδιο συμπερασμάτων της γαλλικής προεδρίας, δεν ικανοποιούσε το στρατόπεδο των «σκληρών» (Βρετανία, Σουηδία, Πολωνία, Τσεχία, χώρες της Βαλτικής).
Ειδικότερα, στο σχέδιο απόφασης, η Ε.Ε. καταδίκαζε τη μονομερή απόφαση της Ρωσίας να αναγνωρίσει την ανεξαρτησία της Αμπχαζίας και της Ν. Οσετίας, χαρακτηρίζοντάς την ως «απαράδεκτη» και καλούσε τα κράτη-μέλη να μην προβούν σε αναγνωρίσεις.
Επιπλέον, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τόνιζε ότι η Ε.Ε. είναι έτοιμη να στηρίξει τις προσπάθειες για εξεύρεση μιας ειρηνικής και βιώσιμης λύσης στη Γεωργία, με την ενίσχυση από πλευράς Ε.Ε. της αποστολής παρατηρητών του ΟΑΣΕ στη Ν. Οσετία.
Μολονότι, το ενδεχόμενο υιοθέτησης κυρώσεων δεν υπήρχε στην ατζέντα, η Γερμανίδα καγκελάριος Α. Μέρκελ υπήρξε σαφέστατη ως προς την ανάγκη διατήρησης του διαλόγου με τη Ρωσία.
Οι προτάσεις τόσο της γαλλικής όσο και της ιταλικής πολιτικής ηγεσίας για μια ευρωπαϊκή αποστολή στη Ρωσία και τη Γεωργία, με στόχο την επίτευξη της εφαρμογής του σχεδίου των «έξι» σημείων, αποτέλεσαν την απαρχή ενός «σχεδίου εξόδου από την κρίση», που κατέληξε στο χθεσινό συμβιβασμό.
Είχαν προηγηθεί οι χθεσινές δηλώσεις του Ρώσου πρωθυπουργού Βλ. Πούτιν για τις «ενεργειακές ανάγκες της Ασίας και την επιλογή που έχει η Μόσχα να στραφεί σε αυτή την αγορά», καθώς κι εκείνες του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σ. Λαβρόφ, ο οποίος έκανε λόγο για «νέα κριτήρια» με βάση τα οποία η Μόσχα θα υπερασπίζεται τα εθνικά της συμφέροντα, ενώ ζήτησε να επιβληθεί εμπάργκο στις αποστολές όπλων στη Γεωργία.
Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι ο Αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών Μ. Μπράιζα είπε ότι η επίθεση της Γεωργίας- η οποία παραδέχθηκε χθες ότι χρησιμοποίησε βόμβες διασποράς-στη Ν. Οσετία δεν ήταν «καθόλου συνετή» και ότι η Ουάσιγκτον την είχε προειδοποιήσει να μην την κάνει, ενώ Γεωργιανός αξιωματούχος που ήταν παρών στη σύνοδο είπε ότι επρόκειτο για «επιλογή» της χώρας του, προκειμένου να αντισταθεί στη «ρωσική επίθεση».

Παρασκευή 30 Μαΐου 2008

Κόσοβο Σκόπια και Μαυροβούνιο

20080530 Προς αναγνώριση του Κοσόβου Σκόπια και Μαυροβούνιο

Στην αναγνώριση του Κοσόβου θα προβεί σύντομα και το Μαυροβούνιο

Στην αναγνώριση του Κοσόβου αναμένεται προχωρήσει η ΠΓΔΜ μέσα στον Ιούνιο γράφει η εφημερίδα "Κόχα Ντιτόρε" της Πρίστινα επικαλούμενη πηγές από το Διεθνές Ινστιτούτο Μέσης Ανατολής στη Λιουμπλιάνα.

Η εφημερίδα αναφέρει ότι "μετά τις εκλογές της 1ης Ιουνίου η πολιτική ηγεσία στα Σκόπια θα αναγνωρίσει το ανεξάρτητο Κόσοβο για να κερδίσει την υποστήριξη των Αλβανών της Μακεδονίας, του Κοσόβου και της Αλβανίας στη διένεξη με την Ελλάδα για το θέμα της ονομασίας".

Η "Κόχα Ντιτόρε" αναφέρει, επίσης, ότι στην αναγνώριση του Κοσόβου θα προβεί σύντομα και το Μαυροβούνιο. "Ο πρωθυπουργός του Μαυροβουνίου Μίλο Τζουκάνοβιτς", γράφει η εφημερίδα της Πρίστινα, "δέχεται έντονες πιέσεις από διεθνείς παράγοντες και τα αλβανικά κόμματα που συμμετέχουν στον κυβερνητικό συνασπισμό και δεν αποκλείεται στις 16 Ιουνίου η κυβέρνησή του να αναγνωρίσει το Κόσοβο".

Την ημερομηνία αυτή -16 Ιουνίου-, ως πιθανή ημέρα αναγνώρισης του Κοσόβου από το Μαυροβούνιο, μετέδωσε και η εφημερίδα "Νταν" της Ποντγκόριτσα που πρόσκειται στην αντιπολίτευση.

Σάββατο 22 Μαρτίου 2008

ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΚΑΙ Η ΜΟΙΡΑ ΤΟΥΣ

20071224 ΠΟΙΟΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΓΙΑ ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ;

ΔΙΑΡΡΟΗ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ ΕΓΓΡΑΦΟΥ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

Πηγή: Greek American-News-Agency - Εφημ.ΑΞΙΑ.

Μια μεγάλη αποκάλυψη σε διεθνές, και κυρίως σε πανελλαδικό και πανευρωπαϊκό επίπεδο κάνει η εφημερίδα «ΑΞΙΑ» στο φύλλο που κυκλοφορεί και το Greek American News Agency. Τα όσα σήμερα έρχονται στο φως της (ευρύτερης) δημοσιότητας στην Ελλάδα σε παγκόσμια αποκλειστικότητα δείχνουν πολλά και δεν είναι άσχετα με το διεθνές πολιτικό σκηνικό -το οποίο αφορά και την Ελλάδα στο μεγάλο παζάρι για την ονομασία των Σκοπίων εν όψει της διάσκεψης κορυφής στο Βουκουρέστι τον Απρίλιο- στο οποίο κυρίαρχες κινήσεις-προς το παρόν - κάνει step by step η Ουάσιγκτον...Η Ρωσία, ο άλλος μεγάλος κυρίαρχος πολιτικός πόλος εξελίξεων, παρακολουθεί και κινείται με άκρα μυστικότητα. Μυστικότητα που θυμίζει και αναβιώνει πάλι μέρες και κλίμα ψυχρού πολέμου... Αυτές τις μέρες υπάρχει στο διαδίκτυο, αλλά και σε πολλά δημοσιογραφικά γραφεία διπλωματικών και πολιτικών συντακτών σε ολόκληρο το κόσμο ένας καταιγισμός πληροφοριών τέτοιος που παραπέμπει σε πόλεμο μυστικών υπηρεσιών για τα όσα διαδραματίζονται στο σκοτεινό παρασκήνιο εν όψει της διάσκεψης του ΝΑΤΟ... Τα όσα θα διαβάσετε δεν αποτελούν ούτε συνωμοσιολογία ούτε σενάρια αλλά πραγματικότητα! Δεν είναι άσχετα ούτε με όσα έγιναν στις 17 Φεβρουαρίου και πολύ περισσότερο ούτε με όσα έρχονται...
Η αποκάλυψη αυτή που θα δείτε να ξετυλίγεται στις σελίδες του υπολογιστή σας, και εφεξής θα κάνει το γύρο του Ελληνικού και διεθνούς Τύπου δείχνει ξεκάθαρα ότι κάποιοι άλλοι -οι ισχυροί του πλανήτη- αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς... ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται στα ίδια εκείνα γνωστά κλειστά κέντρα αποφάσεων {think tank} κάπου στην Ουάσιγκτον εδώ και δεκαετίες...
(Κάντε κλικ πάνω στις σελίδες για να τις διαβάσετε)
Δευτέρα 24 Δεκεμβρίου. Κάπου στην Ουάσιγκτον, εν όψει εξελίξεων στα Βαλκάνια και σε άλλα σημεία του πλανήτη ζωτικών συμφερόντων των ΗΠΑ, λαμβάνει χώρα μια άκρως ενδιαφέρουσα όπως θα αποδειχθεί-για τις επερχόμενες εξελίξεις- μυστική σύσκεψη η οποία μέχρι σήμερα καλύπτεται κάτω από απόλυτο πέπλο σιωπής και μυστικότητας προσδίδοντας στο γεγονός και άλλες διαστάσεις από αυτές που πιθανά να έχει... Σε αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα συνάντηση συμμετέχουν ανώτεροι αξιωματούχοι του State Department, της NSA, και... ο γενικός διευθυντής του υπουργείου εξωτερικών της Σλοβακίας Mitja Drobnic ο οποίος έχει φτάσει εσπευσμένα στην κυβερνητική πρωτεύουσα μια μέρα νωρίτερα. Μετά την πολύωρη συνάντηση συντάσσεται άκρως απόρρητο έγγραφο με τον κωδικό VWA070767. Το έγγραφο έχει μεταξύ των άλλων ανώτατων και ανωτέρων αμερικανών κυβερνητικών αξιωματούχων έχει ως αποδέκτη και τον υπουργό εξωτερικών της Σλοβενίας Dimitrij Rupel...

Τρίτη 1 Ιανουαρίου 2008.Η Σλοβενία-εκ των νεοεισερχομένων χωρών- αναλαμβάνει την προεδρεία της Ε.Ε.

Παρασκευή 18 Ιανουαρίου. Το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων της Ε.Ε. ομόφωνα αποφασίζεται να δοθεί πράσινο φως στα κράτη που είναι έτοιμα να αναγνωρίσουν το Κόσσοβο. 18 κράτη μέλη ανακοινώνουν την απόφαση τους να αναγνωρίσουν το Κόσσοβο.

Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2008. το Κόσσοβο, ύστερα από μια μακρά περίοδο αναταραχών στην αυτόνομη περιοχή της Σερβίας -η οποία χαρακτηρίστηκε ως αυτόνομη με βάση το ψήφισμα 1244/1999 του ΟΗΕ- το τοπικό κοινοβούλιο, και παρά τις προειδοποιήσεις για τους κινδύνους για την περιοχή, κηρύσσει μονομερώς την ανεξαρτησία του. Ακολουθεί η αναγνώριση του κρατιδίου από τις ΗΠΑ, την Τουρκία και την Αυστρία. Ακολουθούν επεισόδια. Τα γεγονότα που επακολουθούν δείχνουν νέα αναζωπύρωση της έντασης στην περιοχή με απρόβλεπτες εξελίξεις για τα Βαλκάνια και την Ε.Ε. αφού προοιωνίζουν αλλαγές συνόρων...

Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου Νέα Υόρκη. Έδρα ηνωμένων Εθνών. Το συμβούλιο ασφαλείας συνέρχεται εκτάκτως σε μια θυελλώδη συνεδρίαση με την Ρωσία και την Κίνα να προβάλουν ενστάσεις και τελικά μετά από ώρες εκδίδεται μια γενικόλογη ανακοίνωση άνευ ουσίας.

Στις 25 Ιανουαρίου, σχεδόν ένα μήνα μετά την ανάληψη της προεδρίας της Ε.Ε από την Σλοβενία ξεσπά στο εσωτερικό της χώρας μεγάλο πολιτικό σκάνδαλο το οποίο ακόμα συγκλονίζει κυβέρνηση και πολιτικά κόμματα θέτοντας μια σειρά ζητημάτων για νεότευκτη δημοκρατία.

Πάμε να δούμε τώρα πως συνδέονται μεταξύ τους αυτές οι φαινομενικά άσχετες ημερομηνίες, και όσα διαδραματίστηκαν σε Ουάσιγκτον, Νέα Υόρκη, Σλοβενία, Ε.Ε. , ΝΑΤΟ, και φυσικά το Κόσσοβο το οποίο τους προσεχείς μήνες θα αποτελεί το κέντρο της παγκόσμιας επικαιρότητας με όσα φαίνεται αν έχουν προ-αποφασιστεί σε εκείνη την μυστική σύσκεψη της Ουάσιγκτον της 24ης Δεκεμβρίου του 2007 για τον 6μηνο ρόλο της Σλοβενίας ως προεδρεύουσας χώρας της Ε.Ε σε μείζονα θέματα εξωτερικής πολιτικής της Ένωσης...

Παρασκευή 25 Ιανουαρίου η εφημερίδα «Dnevnik» της Λιουμπλιάνα αλλά και αργότερα η σερβική καθημερινή «Politika» δημοσίευσαν απόρρητο, διαβαθμισμένο έγγραφο το οποίο παρουσίαζε τα πρακτικά της μυστικής συνάντησης που είχαν στις 24 Δεκεμβρίου στην Ουάσινγκτον ο αμερικανός βοηθός υπουργού εξωτερικών Daniel Fried (πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στα Σκόπια), η Rosemary DiCarlo, αναπληρωτής βοηθός υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ, ανώτεροι και ανώτατοι κυβερνητικοί αρμόδιοι σε θέματα Ευρώπης και Ευρασίας, αξιωματούχοι της NSA, ειδικοί στα θέματα Ευρώπης, με εκπροσώπους του υπουργείου εξωτερικών της Σλοβενίας, με πρώτο τον διευθυντή του Υπουργείου Mitja Drobnic. Η αποκάλυψη συγκλονίζει την Σλοβενία αλλά σε ολόκληρο το κόσμο η είδηση δεν υπάρχει πουθενά στα διεθνή ΜΜΕ αντιθέτως κάνει το γύρο του κόσμου μέσω των Blogs και των εναλλακτικών site...Για πρώτη φορά το άκρως απόρρητο έγγραφο, και πριν το θέμα προσλάβει διαστάσεις με τη ευρύτερη δημοσιοποίηση του από την μεγάλης κυκλοφορίας Σλοβένικη εφημερίδα, στο εσωτερικό της χώρας, κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και συγκεκριμένα βλέπει το φως της δημοσιότητας στο εναλλακτικό site Delo.si . Ώρες αργότερα αρχίζει να εμφανίζεται και σε άλλα site του διαδικτύου σε ολόκληρο τον κόσμο όπως το resne.com , byzantinesacredart , Americans For Serbia News , εν τω μεταξύ στη Σλοβενία επικρατεί ακόμα και σήμερα αναταραχή με συνεχείς παρεμβάσεις, δηλώσεις και αντιδηλώσεις ανώτερων αξιωματούχων ακόμα και αυτού του Σλοβένου Υπ. Εξ. Dimitrij Rupel .

Τρία άρθρα των I. Megina, M. Roglic και A. Gaube με τίτλους «Η Σλοβενία λαμβάνει μυστική λίστα αιτηματάτων για την Ευρωπαϊκή προεδρία από τις Ηνωμένες Πολιτείες», «Fried: Η Σλοβενία να αναγνωρίσει πρώτη το Κόσοβο» και «Υποστήριξη στον Αμπάς, πίεση στην Συρία και αποφασιστική δράση στον Καύκασο» στην σλοβένικη Dnevnik έφεραν -τουλάχιστον- τα πάνω-κάτω στο διπλωματικό σώμα της χώρας, προκαλώντας την έντονη αντίδραση του υπουργείου των εξωτερικών. Την ίδια έντονη αντίδραση προκάλεσε και ένα ακόμα άρθρο της ίδιας εφημερίδας την επομένη της δημοσιοποίησης του εγγράφου (26/1/08) υπό τον τίτλο «Ο κύριος Ναι», γεγονός που οδήγησε το σλοβένικο ΥΠΕΞ να εκδώσει δεύτερη ανακοίνωση, απαντώντας στα βασικά σημεία των δημοσιευμάτων.

Το έγγραφο με επίσημο κωδικό VWA070767 αποκαλύπτει ότι το βασικό θέμα συνάντησης μεταξύ των ανώτερων αξιωματούχων από το σλοβένικο υπουργείο εξωτερικών, το State Department κα την NSA, είναι ο ρόλος της Σλοβενίας στην προεδρεία της ΕΕ αρχικώς στο θέμα της οργάνωσης της υποστήριξης της διεθνούς αναγνώρισης της μονομερούς ανακήρυξης της ανεξαρτησίας του Κοσόβου και εν συνεχεία σε μια σειρά άλλα ζητήματα όπως αποκαλύπτεται από τα πρακτικά του απόρρητου εγγράφου. Το εν λόγω έγγραφο, αποκαλύπτει μια σειρά σημαντικά στοιχεία για την εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών αλλά και τις -όπως αποδείχτηκε από τα γεγονότα- σχεδιασμένες κινήσεις τους που αφορούν στο μελλοντικό status του Κοσόβου. Παράλληλα το έγγραφο δίνει τις προτεραιότητες της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και «ενημερώνει» τους ομολόγους των αμερικανών αξιωματούχων «για το ποιες κινήσεις θα έπρεπε να γίνουν» στα θέματα που αποτελούν την πρώτη γραμμή της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής (Μέση Ανατολή- Κεντρική Ασία).

Σύμφωνα με τα όσα αποκαλύπτει η εφημερίδα, ο Daniel Fried εισηγήθηκε στον Σλοβένο αξιωματούχο ποιες θα έπρεπε να είναι οι προτεραιότητες της προεδρίας της Σλοβενίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς επίσης και σε θέματα για την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Ευρασίας.

Στο θέμα του Κοσόβου, ο Daniel Fried ενθάρρυνε τον Mitja Drobnic την Σλοβενία, προεδρεύουσα χώρα την περίοδο αυτή στην ΕΕ ότι θα έπρεπε να βρίσκεται «ανάμεσα στις πρώτες χώρες της ΕΕ που θα αναγνωρίσουν την ανεξαρτησία του Κοσόβου», χωρίς να «υπάρχει ανάγκη ανησυχίας» για τα υπόλοιπα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άλλωστε, σύμφωνα με τα όσα αναφέρει η εφημερίδα, ο αμερικανός αξιωματούχος εξέφρασε την άποψη ότι έξι χώρες της ΕΕ δεν θα αναγνωρίσουν την ανεξαρτησία του Κοσόβου, αλλά στην περίπτωση που 15 από τα 27 μέλη της ΕΕ προχωρήσουν στην αναγνώριση, «θα είναι κάτι περισσότερο από αρκετό», προτείνοντας ταυτόχρονα η ΕΕ να αγνοήσει κάθε έκφραση δυσαρέσκειας από την Σερβία και την Ρωσία.

Ο Daniel Fried εξήγησε στην Σλοβένικη αντιπροσωπεία ότι η ρόλος της Σλοβενίας ως προεδρεύουσα χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει μέγιστη σημασία, προσθέτοντας ότι στα σχέδια των Ηνωμένων Πολιτειών να αποφύγουν δημόσιες δηλώσεις για το Status του Κοσόβου στις προσεχείς μέρες, ωστόσο θα είναι ανάμεσα στις πρώτες χώρες που θα αναγνωρίσουν επίσημα την ανεξαρτησία του Κοσόβου. Τέλος ο αμερικανός αξιωματούχος ανέφερε στην συνάντηση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εκτιμούν ότι είναι μέγιστης σημασίας να πείσουν όσο το δυνατόν περισσότερες χώρες να αναγνωρίσουν επίσημα την ανεξαρτησία του Κοσόβου τις πρώτες μέρες μετά την ανακήρυξη (της ανεξαρτησίας), και για αυτό τον λόγο οι Ηνωμένες Πολιτείες ασκούν έντονα πολιτική πίεση στην Ιαπωνία, Τουρκία, και στα Αραβικά κράτη που έχουν ήδη επιδείξει πρόθεση να υποστηρίξουν το Κόσοβο χωρίς δισταγμό. Από την πλευρά της η Rosemary DiCarlo, αναπληρωτής βοηθός υπουργού εξωτερικών εξήγησε τον τρόπο με τον οποίο παρείχε βοήθεια στους Αλβανούς, προτείνοντας η συνεδρίαση του κοινοβουλίου του Κοσόβου, κατά την διάρκεια της οποία θα κηρύξουν την ανεξαρτησίας του, ότι πρέπει να λάβει χώρα την μέρα Κυριακή, ώστε, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο έγγραφο «η Ρωσία να μην μπορεί να καλέσει έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών».

Επίσης, όπως αναφέρεται στο απόρρητο έγγραφο με την κωδική ονομασία VWA070767 , οι Ηνωμένες Πολιτείες βοηθούν τους Αλβανούς του Κοσόβου να σχεδιάσουν το καινούργιο σύνταγμα τους.

Η διαρροή του εσωτερικού εγγράφου προκάλεσε αρκετούς τριγμούς, αλλά και αμηχανία τόσο στο εσωτερικό του υπουργείου εξωτερικών της Σλοβενίας, όσο και σε κάποια ηγετικά κλιμάκια σε ευρωπαϊκούς κύκλους . Αξιωματούχοι της Ε.Ε. αφενός σπεύδουν να υποβαθμίσουν και να αποκρύψουν το γεγονός για ευνόητους λόγους και αφετέρου προσπαθούν να αποκρύψουν το γεγονός ακριβώς διότι πλήττει την αξιοπιστία της Ένωσης ειδικά σε μια τόσο ευαίσθητη περίοδο όπως είναι αυτή που διανύει η Ε.Ε. από το 2003 όπου σταδιακά υποβαθμίζεται ο διεθνής ρόλος της έναντι της δυναμικής των ΗΠΑ. Μοναδικό όπλο της το ευρώ το οποίο καλπάζει στις διεθνείς χρηματοοικονομικές αγορές.

Από τις δύο εμπλεκόμενες πλευρές, η αμερικανική πρεσβεία στην Λιουμπλιάνα αρνήθηκε να σχολιάσει την αυθεντικότητα του εγγράφου ενώ σιγή ιχθύς τηρεί και η Ουάσιγκτον.

Το ίδιο δεν συνέβη ωστόσο και με το υπουργείο εξωτερικών της Σλοβενίας. Διετάχθη έρευνα για να βρεθεί ο υπεύθυνος για την διαρροή του εγγράφου στην σλοβένικη εφημερίδα, και η πρώτη «απώλεια» ο Mitja Drobnic, διευθυντής του υπουργείου και κύριος πρωταγωνιστής στην συνάντηση της Ουάσιγκτον αλλά και συντάκτης του απόρρητου εγγράφου, ο οποίος υπέβαλε την παραίτηση του. Ο ίδιος ο υπουργός των εξωτερικών D. Rupel, ήταν αυτός που διέταξε άμεσα την έρευνα για την διαρροή του εγγράφου, χωρίς ωστόσο να αρνηθεί τόσο την ύπαρξή του, όσο και το περιεχόμενό του.

Στις δυο ανακοινώσεις που εξεδόθησαν από το Υπουργείο Εξωτερικών, η μεν πρώτη αφορούσε αποκλειστικά στην απάντηση στα άρθρα της «Dnevnik» της 25ης , κυρίως όμως της 26ης Ιανουαρίου, ενώ η δεύτερη αποτελούσε δήλωση -αρκετά μακροσκελή- των Σλοβένων διπλωματών. Στα έξι σημεία της απάντησης προς τα δημοσιεύματα, πέρα ότι επικρίνεται έντονα το γεγονός αποκλειστικά της διαρροής -ως πράξη παράνομη και αντιεπαγγελματική- από διπλωμάτες (χαρακτηριστικά αναφέρεται: «ούτε νομιμόφρονες πολίτες της Σλοβενίας, ούτε άνθρωποι που αξίζει να αποκαλούνται διπλωμάτες»), υπογραμμίζεται η ανεξαρτησία της πολιτικής της χώρας. Στην ανακοίνωση, κατηγορείται η εφημερίδα ότι προσπαθεί να αποδώσει μια εικόνα υποτέλειας ή έστω απλής δέσμευσης της εξωτερικής πολιτικής της Σλοβενίας στην πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών, με γλώσσα ακαταλαβίστικη και σλόγκαν του τύπου "Mister Yes", παραπέμπουν σε ένα ψυχροπολεμικό κλίμα, που δεν ανταποκρίνεται στην σημερινή πραγματικότητα.

Τέλος, όπως συνεχίζει η ανακοίνωση, η εξωτερική πολιτική της χώρας βασίζεται στις αποφάσεις της Εθνοσυνέλευσης, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί και μέρος της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής αλλά και της πολιτικής ασφαλείας (CFSP).

Για το υπουργείο εξωτερικών της Σλοβενίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες αναμφισβήτητα αποτελούν μια φιλική χώρα, αλλά ταυτόχρονα είναι ο πιο στενός σύμμαχος της ΕΕ, ενώ επισημαίνεται ότι σε καθημερινή βάση (!) υπάρχει η ανταλλαγή θέσεων και ο συντονισμός για τα μεγάλα προβλήματα που απασχολούν τον πλανήτη.

Στο ίδιο πάνω-κάτω πλαίσιο κινήθηκε και η ανακοίνωση των Σλοβένων διπλωματών. Τετρακόσιοι ένας μέχρι στιγμής διπλωματικοί υπάλληλοι υπέγραψαν κείμενο, το οποίο πέρα από τις θέσεις τους για την όλη υπόθεση (διαρροή στα ΜΜΕ- χαρακτηρισμοί προς τους υπευθύνους κλπ), αναγνωρίζουν ότι η συγκεκριμένη διαρροή προκάλεσε βλάβη στην Σλοβενία ως χώρα, στην διπλωματία της και στην προεδρία της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ύστερα από τον σάλο που δημιουργήθηκε, το Υπουργείο Εξωτερικών στην επίσημη ιστοσελίδα του ανακοίνωσε ότι ο πολιτικός διευθυντής του υπουργείου Mitja Drobnic υπέβαλε την παραίτησή του,-την οποία και έκανε αποδεκτή ο ΥΠΕΞ Dimitrij Rupel-, και θα αντικατασταθεί από τον γενικό γραμματέα Matjaz Sinkovec, κατά την διάρκεια της 6μηνης προεδρίας στην ΕΕ. Οι αντιδράσεις ωστόσο του ΥΠΕΞ Dimitrij Rupel από την διαρροή του εγγράφου δεν περιορίστηκαν μόνο σε δηλώσεις του υπουργείου.

Ο ίδιος εμφανίστηκε στην σλοβένικη τηλεόραση, και ως απάντηση στις επικρίσεις που δέχτηκε ότι η χώρα του εν ολίγοις ότι λειτουργεί υπό τις διαταγές των Ηνωμένων Πολιτειών, υποστήριξε ότι «η χώρα του δεν συμπεριφέρεται με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, ακολουθώντας τις "συμβουλές" των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Σλοβενία δρα σύμφωνα με τις αρχές και τις διαδικασίες...», αρνούμενος ότι η εξωτερική πολιτική της Σλοβενίας βρίσκεται υπό την επιρροή των ΗΠΑ. Αναφορικά για τις σχέσεις της χώρας του με την υπερδύναμη, ύστερα από το συμβάν, ο Dimitrij Rupel ανέφερε ότι αν και η όλη υπόθεση προκάλεσε ένταση και ανησυχία, εντούτοις τελικά η διαρροή του εγγράφου δεν φαίνεται προς το παρόν να έχει επηρεάσει τελικά τις σχέσεις Σλοβενίας-Ηνωμένων Πολιτειών.

Στο μεταξύ, σε πολύ πιο περιορισμένης έκτασης δηλώσεις κινήθηκε ο πρωθυπουργός της χώρας Janez Jansa, ο οποίος -όπως είναι το φυσιολογικό και το αναμενόμενο- αρνήθηκε ότι κάποιος προσπαθεί να πει στην Σλοβενία πώς να ασκεί την προεδρία στην ΕΕ. Η ανακοίνωση της παραίτησης του πολιτικού διευθυντή του σλοβένικου υπουργείου των εξωτερικών Mitja Drobnic, έγινε και θέμα ερώτησης στην ενημέρωση των δημοσιογράφων στο State Department στις 29 Ιανουαρίου. Ζητήθηκε από τον αναπληρωτή εκπρόσωπο τύπου Tom Casey να σχολιάσει την ανακοίνωση του Dimitrij Rupel (Σλοβένος ΥΠΕΞ) αναφορικά με την παραίτηση του πολιτικού διευθυντή του, ύστερα από, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, από την συνάντηση που είχε με τον Daniel Fried, ο οποίος υποτίθεται του είπε ποιες θα έπρεπε να είναι οι προτεραιότητες της Σλοβενίας στην προεδρία της ΕΕ. Ο Tom Casey περιορίστηκε σε μια μικρή γενική απάντηση, δηλώνοντας ότι η παραίτηση ενός αξιωματούχου αποτελεί εσωτερικό ζήτημα της όποιας κυβέρνησης, οπότε και παρέπεμψε στους Σλοβένους. Για την ουσία ωστόσο της συνάντησης, ο αναπληρωτής εκπρόσωπος είπε ότι δεν αποτελεί θέμα.

Οι επιπτώσεις...

Αν δεν είχαν επακολουθήσει όλα όσα αναφέρονται στον άκρως απόρρητο έγγραφο πιθανά να μην είχε καμία αξία και θα είχε παραμείνει άνευ αξίας και σημασίας για το σήμερα η αποκάλυψη του εγγράφου, μέχρι που κάποιος ιστορικός (του μέλλοντος μας) να το ανακάλυπτε για να το αξιολογήσει και να το καταχωρίσει στις σελίδες της ιστορίας. Όμως τα όσα ακολούθησαν (και τα όσα θα επακολουθήσουν) την μυστική σύσκεψη και εν συνεχεία την σύνταξη του απόρρητου εγγράφου στα Βαλκάνια, την Ευρωπαϊκή Ένωση, στην Ουάσιγκτον και στην παγκόσμια πολιτική με κεντρικό πρωταγωνιστή και διαχειριστή των κατά τόπους κρίσεων {Βαλκάνια, Μ. Ανατολή, Παλαιστινιακό, Κούρδοι και Τουρκία, Ιράκ, Συρία, Ιράν, Ρωσία} επιβεβαιώνουν εκείνους που σχεδιάζουν και χαράσσουν σύνορα και νέους χάρτες... Η αποκάλυψη αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα ειδικά για την Ελλάδα ακριβώς γιατί είτε το θέλει είτε όχι ιστορικά βρίσκεται το επίκεντρο των (επερχόμενων) εξελίξεων όσο και αν κάποιοι σπεύσουν να διαψεύσουν, ή έστω να καθησυχάσουν... Τα όσα αποκαλύπτονται σήμερα δεν είναι άσχετα με όσα αφορούν στο ζήτημα των Σκοπίων -- και των πιέσεων που ασκούνται και θα ασκηθούν εν όψει της Συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ τον προσεχή Απρίλιο -- ακριβώς διότι πιθανά μια αποσταθεροποίηση των γειτόνων εγκυμονεί κινδύνους όχι μόνο για τα κύματα μεταναστών αλλά κυρίως για τη φωτιά που κινδυνεύει να ανάψει στην πόρτα μας... Η αγωνία και ο προβληματισμός που εξέφρασε ο Μ. Νίμιτς στις δηλώσεις του δεν είναι τυχαίος... Και ξέρει και γνωρίζει... Τι έρχεται... Οι πιέσεις προς την Ελλάδα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ φαίνονται και προδιαγράφονται όχι μόνο από όσα δήλωσαν οι κ. Bush και της κ. Rice μετά τη συνάντηση τους με τον γ.γ. του ΝΑΤΟ κ. Jaap de Hoop Scheffer αλλά και από τα όσα αναμένεται να πει τετ α τετ στους κ. Καραμανλή, Μπακογιάννη και Μεϊμαράκη την προσεχή Τρίτη κ. Scheffer.

Αναμφίβολα οι εξελίξεις στο εσωτερικό των Σκοπίων αλλά του Κοσόβου είναι ο παράγοντας που θα καθορίσει τις επόμενες κινήσεις στη διεθνή σκακιέρα.

Σε ανάλυση τους με τίτλο «Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ευρώπη και το Κόσοβο. Το άλογο του Καλιγούλα» οι A. Grubacic και Ζ. Vodovnik, αναλυτές στο Balkan Z Magazine με αφορμή το διπλωματικό σκάνδαλο, όπως το χαρακτηρίζουν και την διαρροή του σλοβένικου εγγράφου, κάνουν λόγο για τον ρόλο της «Νέας Ευρώπης στο αμερικανικό αυτοκρατορικό σχέδιο», την εμφανή επέμβαση των αμερικανών στα θέματα της ΕΕ, αλλά και την πολιτική του ανθρωπιστικού ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ. Πέρα από τα σχόλια τους για την εικόνα που σκιαγραφείται για την Σλοβενία ύστερα από την δημοσιοποίηση του περιεχομένου της συνάντησης των Σλοβένων και αμερικανών αξιωματούχων, οι δυο κάνουν λόγο για μια περίεργη συμφωνία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών που υποστηρίζουν την Νέα Ευρώπη, και την παλιά Ευρώπη, με αφορμή την αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Κοσόβου, την νομιμοποίηση της αλβανικής ηγεσίας της περιοχής και τέλος την νομιμοποίηση του νέου «σχήματος» δίκην αποικιακού νόμου, που οι δυο αναλυτές αποκαλούν «Θατσισμό» {από το όνομα του πρώην στρατιωτικού ηγέτη του UCK και νυν πρωθυπουργού του Κοσόβου} (σ.σ. Ο όρος περί Νέας Ευρώπης περιλαμβάνει τα κράτη της ΕΕ που ανήκαν στο παλιό ανατολικό μπλοκ σύμφωνα με τον όρο που έδωσε ο αμερικανός υπουργός άμυνας Ντόναλντ Ράμσφελντ το 2003).

Για την έννοια του «Θατσισμού», οι A. Grubacic και Ζ. Vodovnik, αφήνουν να εννοηθεί ότι αποτελεί ουσιαστικά ένα θεωρητικό μοντέλο, ή μια μεταφορά στην πράξη, σύμφωνα με την οποία ο τοπικός ηγέτης αποτελεί τον κυματοθραύστη κάθε προσπάθειας εναντίωσης στο αποικιακό πρότυπο που τείνει να επιβληθεί στην περιοχή ειδικά για τα κράτη που ανήκαν στο σύμφωνο Βαρσοβίας της πρώην Ανατολικής Ευρώπης. Κράτη που σήμερα όπως περίτρανα αποδεικνύεται και από την αποκάλυψη του εγγράφου λειτουργούν ξεκάθαρα με εντολές της Ουάσιγκτον! Και κάτι που μας αφορά και αξίζει ιδιαίτερης επισήμανσης είναι ότι δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός, και συνδέεται με τον νέο αποικιακό χαρακτήρα που έχουν τα νέα κράτη που σχηματίζονται στην περιοχή πως σχεδόν το σύνολο των υπουργών των Σκοπίων έχουν σπουδάσει και γαλουχηθεί στα Αμερικάνικα πανεπιστήμια.

Για το Κόσοβο, ο Χασίμ Θάτσι, ένας άνθρωπος με πολύ πλούσιο παρελθόν, ενσαρκώνει το μέχρι πρότινος θεωρητικό πρότυπο των αναλυτών. Άλλωστε η ιστορία της σχέσεις του με τους Αμερικανούς πηγαίνει αρκετά χρόνια πίσω. Όπως αναφέρουν οι A. Grubacic και Ζ. Vodovnik, ο πρώην ειδικός απεσταλμένος του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ στο Κόσοβο Sergio Vieira de Mell συχνά έλεγε: «Η Madeleine Albright είναι ερωτευμένη με τον Θάτσι. Ο Jamie Rubin (σ.σ. πρώην βοηθός του προέδρου Κλίντον) είναι ο καλύτερός του φίλος. Ο Θάτσι έφτασε ως εδώ με την εντύπωση ότι έχει όλο το βάρος της αμερικανικής κυβέρνησης πίσω του. Θεωρεί ότι έχει κερδίσει το δικαίωμα να κυβερνά». Συνεχίζοντας, οι δυο αναλυτές επισημαίνουν ότι «τα προηγούμενα χρόνια, ο "θατσισμός" ήταν κάπως τροποποιημένος, ώστε να απαντά σε μια διαφορετική πραγματικότητα, αλλά μόνο στο επιφανειακό επίπεδο της ρητορικής -με λίγο ή πολύ έχοντας απόσταση από τις ιδέες του μεγάλου Κοσόβου ή/και Αλβανίας-, όταν σε πρακτικό επίπεδο έμενε λίγο πολύ ο ίδιος με την συνήθη ανάμιξη δολοφονιών, απαγωγών και βίαιων προσπαθειών να καταρρίψουν τους πολιτικούς αντιπάλους».

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι πρώτες χώρες που αναγνώρισαν είναι οι ΗΠΑ, η Αυστρία και η Τουρκία...

Έχει σημασία το γεγονός ότι η αποκάλυψη της διαρροής του σημαντικού εγγράφου παρουσιάστηκε στην Τουρκία και αναλύθηκε μόνο από την φιλοκυβερνητική ZAMAN η οποία πρόσκεινται απευθείας στον ίδιο του Ρ. Ταγίπ Ερντογάν ακριβώς διότι δείχνει την διαδρομή της πληροφόρησης αλλά και όσα υπαγορεύει αυτή η διαδρομή η οποία δείχνει σαφώς τις μυστικές επαφές Άγκυρας - Ουάσιγκτον.

Στην τουρκική φιλοκυβερνητική εφημερίδα Zaman, ο πρώην πρέσβης της Τουρκίας στην Βοσνία Ερζεγοβίνη H. Somun, την 1η Φεβρουαρίου κάνοντας μια γενική θεώρηση της κατάστασης στα Βαλκάνια πριν από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου, αναφέρθηκε και στο θέμα της διαρροής του σλοβένικου εγγράφου, επισημαίνοντας μάλιστα ότι στην συνεδρίαση των υπουργών εξωτερικών της ΕΕ στις 28 Ιανουαρίου, οι Σλοβένοι εμφανώς σε δύσκολη θέση ζήτησαν από τους ομολόγους τους να μην συζητηθεί το θέμα του Κοσόβου. Ο τούρκος διπλωμάτης κρίνει από την ήδη δημιουργηθείσα κατάσταση, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πίεζαν για την ανεξαρτησία του Κοσόβου -όπως άλλωστε και το έκαναν-, παρά τις όποιες προειδοποιήσεις από αμερικανούς και νατοϊκούς πρώην αξιωματούχους, καθώς και από τα Ηνωμένα Έθνη. Ο τούρκος διπλωμάτης μιλά για μια συγκεκριμένη αμερικανική λογική, η οποία εφαρμόζεται, χωρίς να λαμβάνει υπόψη της τις όποιες πιθανές συνέπειες.

Επικουρικά αξίζουν μεγάλης προσοχής και άλλες αναλύσεις που έχουν το φως της δημοσιότητας είτε σε εναλλακτικά site και blog είτε σε περιορισμένης μορφής άρθρα στο διεθνή τύπου. Σταχυολογήσαμε μερικά που δείχνουν το βάθος των σχεδιασμών της Ουάσιγκτον αλλά και το πως αντιλαμβάνονται ανεξάρτητοι αναλυτές το παιχνίδια στη διεθνή σκακιέρα.

Ο Zoran Stijovic, πρώην επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών της Σερβίας, στο πρόσφατο βιβλίο του με τίτλο "Kosovo-Metohija-My testimony" δίνει τη σύνδεση των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών με όλες τις δραστηριότητες των αλβανών εξτρεμιστών του KLA του Κοσόβου εναντίον της Σερβίας, πριν και κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ στην Γιουγκοσλαβία το 1999, ενώ ο Ibrahim Rugova αποτέλεσε πολιτική απόφαση της CIA. Σύμφωνα με τον συγγραφέα, το State Department γνώριζε πλήρως τι ακριβώς έκανε η CIA και ο KLA στην περιοχή του Κοσόβου, δίνοντας αποσπάσματα από αναφορές της αμερικανικής αντιπροσωπείας στην περιοχή, οι οποίες μιλούσαν για έναν κλίμα τρομοκρατίας εκ μέρους του KLA, προκειμένου να επιστρατεύσει κόσμο. Τέλος για τον πρωθυπουργό Χ. Θάτσι, ο Zoran Stijovic αναφέρει ότι χρησιμοποιήθηκε για να εντείνει την κατάσταση, προσελκύοντας την «προσοχή»του ΝΑΤΟ, γεγονός που θα έδινε στις Ηνωμένες Πολιτείες έναν πιο αποφασιστικό ρόλο.

Ένα άλλο άρθρο της ρωσικής καθημερινής εφημερίδας Rosiyskaka Gazeta αποκαλύπτει ότι η μεγαλύτερη αμερικανική στρατιωτική βάση εκτός συνόρων μετά το Βιετνάμ, είναι το Camp Bondsteel (όπως αναφέρει η Sara Flounders το συμβόλαιο για την κατασκευή του πήρε η Halliburton) στα ανατολικά του Κοσόβου, όπου διενεργούνται μυστικές επιχειρήσεις. Σύμφωνα με το δημοσίευμα η αμερικανική βάση, είναι ανοιχτή στην πρόσληψη κατοίκων της περιοχής, πολλές φορές παρέχοντας την «πολυπόθητη» πράσινη κάρτα ως αντάλλαγμα για την σιωπή τους αναφορικά με τα όσα γίνονται στην περιοχή. Ως φήμες αναφέρονται στο εν λόγω δημοσίευμα ισχυρισμοί που θέλουν η βάση αυτή να λειτουργεί ως χώρος παραγωγής πυρομαχικών, καταλήγοντας ωστόσο με σιγουριά ότι οι Αμερικανοί δεν θα αφήσουν το Κόσοβο.

Ή Sara Flounders μια εκ των ιδρυτών του International Action Center και συγγραφέας των βιβλίων «Η κρυφή ατζέντα του ΝΑΤΟ» και «Το ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια» σε άρθρο της με τίτλο «"ανεξαρτησία" του Κοσόβου. Η νέα αποικία της Ουάσιγκτον στα Βαλκάνια» επισημαίνει τρία βασικά στοιχεία, απαραίτητα για την κατανόηση του θέματος. Η συγγραφέας του άρθρου μιλάει για την διακυβέρνηση της περιοχής, διορισμένης από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρωπαϊκή Ένωση (βασικά από τους τρεις ισχυρούς παίκτες, την Γαλλία, Αγγλία και Γερμανία) και το ΝΑΤΟ (η οποία και θα έχει έλεγχο τόσο στην εσωτερική όσο και στην εξωτερική πολιτική), δίνοντας ωστόσο ιδιαίτερη έμφαση «στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό που έχει εγκαταστήσει μια εξαρτώμενη αποικία στο εσωτερικό των Βαλκανίων». Το δεύτερο σημείο της ανάλυσή της εξηγεί ότι η κίνηση της αμερικανικής πρωτεύουσας να είναι από τις πρώτες χώρες που αναγνώρισαν την ανεξαρτησία του Κοσόβου επιβεβαιώνει για ακόμη μια φορά ότι ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός καταστρατηγεί κάθε συνθήκη ή διεθνή συμφωνία, ακόμα και αν αυτή είχε επιβληθεί με τη βία. Εξηγώντας ότι το ψήφισμα 1244 του 1999 των Ηνωμένων Εθνών παραβιάστηκε με την αναγνώριση του Κοσόβου, μια διεθνής συμφωνία, η οποία προέκυψε ύστερα από μια μακρά περίοδο διαβουλεύσεων και μετά από τους βομβαρδισμούς και τον εξαναγκασμό των ηγετών της πρώην Γιουγκοσλαβίας να συμφωνήσουν στην υπογραφή του. Τέλος, το τρίτο σημείο που αναφέρει η Sara Flounders εστιάζει στο αποτέλεσμα της αμερικανικής αυτής επεκτατικής διάθεσης, αλλά και την πολύχρονης νατοϊκής παρουσίας στους κατοίκους της περιοχής του Κοσόβου. Μια περιοχή, όπου το ποσοστό της ανεργίας αγγίζει το 60%, ενώ αποτελεί ταυτόχρονα έχει μετατραπεί σε κέντρο διεθνούς εμπορίου ναρκωτικών και διακίνησης λευκής σαρκός. Αναφορικά με την επιβολή της αποικιακής διοίκησης, η Sara Flounders πηγαίνει πίσω στο 2005, όταν ο τότε γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, Κόφι Αννάν διόρισε τον Marti Ahtisaari, ως τον ειδικό διαμεσολαβητή για την διευθέτηση του θέματος. Μια ακόμα σοβαρή επισήμανση που αξίζει της προσοχής του κάθε αναλυτή. Ο Φιλανδός απεσταλμένος του ΟΗΕ είναι και επίτιμος πρόεδρος στο International Crisis Croup (ICG), έναν οργανισμό, χρηματοδοτούμενο από τον γνωστό Τζορτζ Σόρο που προωθεί την διεύρυνση του ΝΑΤΟ, παράλληλα με το άνοιγμα των αγορών για τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στο συμβούλιο επίσης του ICG υπάρχουν άλλα δυο πρόσωπα που συνδέονται με τους βομβαρδισμούς στην Σερβία. Ο στρατηγός Wesley Clark και ο Zbigniew Brzezinski.

Τον Απρίλιο του 2007 ο ειδικός διαμεσολαβητής κατέθεσε την πρόστασή του για την επίλυση του status του Κοσόβου στον νέο Γενικό Γραμματέα Μπαν Κι Μουν (http://www.unosek.org/unosek/en/statusproposal.html), το οποίο προβλέπει έναν εκπρόσωπο, διορισμένο από τους ευρωπαίους και αμερικανούς αξιωματούχους, ο οποίος θα έχει τον πλήρη και τελικό έλεγχο αναφορικά με την φορολογία, τα οικονομικά, τον τραπεζικό τομέα και τα τελωνεία. Την ΕΕ από την πλευρά της να έχει την ευθύνη για την αντιπροσωπεία ευρωπαϊκής ασφαλείας και αμυντικής πολιτικής (ESDP) και το ΝΑΤΟ αντίστοιχα υπεύθυνο για την διεθνή στρατιωτική παρουσία. Τα δυο σώματα, αυτό της ΕΕ και το ΝΑΤΟ θα έχουν τον έλεγχο της εξωτερικής πολιτικής, της ασφάλειας, της δικαιοσύνης των δικαστηρίων και των φυλακών. Αποτελούν τους εγγυητές, έχοντας άμεση πρόσβαση και έλεγχο σε κάθε δραστηριότητα, διαδικασία ή έγγραφο στο Κόσοβο. Για την συγγραφέα, η αναγνώριση του Κοσόβου αποτελεί το τελευταίο βήμα του αμερικανικού πολέμου για την επανάκτηση της περιοχής.

ΑΝΑΛΥΣΗ
Από τα γεγονότα και τις αποκαλύψεις που έρχονται στο φως της δημοσιότητας σήμερα η Αμερική φαίνεται να έχει ενεργό ρόλο στα διαδραματιζόμενα στους κόλπους της Ε.Ε. μέσω απόλυτα ελεγχόμενων δράσεων και κινήσεων που υπαγορεύουν δίκην εντολών προς «κράτη-αποικίες» ειδικά στα αδύναμα οικονομικό-πολιτικά παλαιά μέλη του συμφώνου της Βαρσοβίας και νυν νέα κράτη της Ε.Ε. Η αποκάλυψη αυτή, για τη διαρροή του εγγράφου που φέρνει στο φως της δημοσιότητας η «Α» και το Greek American News Agency, για αυτό καθαυτό το γεγονός της υπαγόρευσης εντολών σε ένα ευρωπαϊκό κράτος εκ μέρους των ΗΠΑ, αν μη τι άλλο αμφισβητεί το κύρος αλλά ακόμα και αυτήν ακόμα την υπόσταση και ανεξαρτησία της Ε.Ε στην εξωτερική της πολιτική δημιουργώντας μείζον ζήτημα. Θέτει ευθέως θέμα για την ίδια την Ε.Ε. και δημιουργεί στην πράξη μια Ευρώπη δυο ζωνών. Την μικρή Ευρώπη των ισχυρών (Γαλλία- Γερμανία- Ιταλία) και την μεγάλη «Ευρώπη» των μικρών και ανίσχυρων κρατών που είτε με τον ένα είτε τον άλλο τρόπο, ελέγχεται απόλυτα από τις ΗΠΑ. Μια διαπίστωση μέσα από αλυσιδωτά γεγονότα και εξελίξεις που θα έπρεπε να μας κάνει όλους να ντρεπόμαστε!

Από τα πράγματα εκείνο που προκύπτει σαφώς είναι πως ο νέος στόχος των ΗΠΑ είναι η step by step αποδυνάμωση της Ε.Ε. , η δημιουργία δυο ζωνών εντός της Ε.Ε. με την παράλληλη δημιουργία μια βαλκανικής ζώνης απόλυτα ελεγχόμενης από τις ΗΠΑ γι αυτό και σπεύδει να ενισχύσει κάθε ενέργεια που αλλάζει το status quo της περιοχής με ζώνες που θα ελέγχονται απόλυτα από τις ΗΠΑ διασπώντας έτσι την καρδιά της Ε.Ε. -που ιστορικά είναι τα Βαλκάνια και η μοιραία ιστορία που κουβαλά κάθε έθνος στη χερσόνησο του Αίμου- και φυσικά η αλλαγή συνόρων...

Το γεγονός ότι τα μεγάλα διεθνή ΜΜΕ -στο σύνολο τους πλήρως ελεγχόμενα από κρατικές κυβερνήσεις και οικονομικό- πολιτικά συμφέροντα εξηγεί γιατί μια τόσο σοβαρή αποκάλυψη δεν πήρε έκταση σε διεθνές επίπεδο. δεν χρειάζεται ούτε πολύ μυαλό ούτε βαθυστόχαστες αναλύσεις. Ζούμε στον κόσμο της πληροφορίας είναι αδιανόητο να έχουμε εμείς ένα μικρό-σε παγκόσμια κλίμακα- ηλεκτρονικό ΜΜΕ, το έγγραφο φωτιά λίγες μέρες αφού διέρρευσε και να μην έχει γίνει λόγος σε κανένα μεγάλο διεθνές ΜΜΕ! Και φυσικά οι λόγοι μη δημοσιοποίησης του άμεσα είναι ευνόητοι αφού χρειάζεται μια ολόκληρη διαδικασία (διασταύρωση) και κυρίως αναμονή και παρακολούθηση εκ του σύνεγγυς των γεγονότων που επακολούθησαν την επιβεβαίωση του εγγράφου και των αποφάσεων σε διεθνές επίπεδο. Αντιθέτως έγιναν και γίνονται προσπάθειες να αποσιωπηθεί ή να υποβαθμισθεί το γεγονός και η αποκάλυψη, παρόλο που μια ολόκληρη χώρα σείεται ακόμα με εσωτερικούς κραδασμούς... Η πληροφορία όμως και το γεγονός έκανε το γύρω των λεγόμενων εναλλακτικών site και των blog μιας και τελευταία γίνεται λόγος στην Ελλάδα για το ρόλο των Blogs. Ναι η είδηση μας «ήρθε» από συνεργαζόμενα με το Greek American News Agency εναλλακτικά Blog και site με τα οποία διατηρούμε επαφή και επικοινωνία. Δική μας δουλειά -για την ακρίβεια της συναδέλφου Δέσποινας Συριοπούλου- ήταν ο έλεγχος. Η διασταύρωση κάθε στοιχείου και κυρίως ο έλεγχος της γνησιότητας του εγγράφου την οποία δεν αρνήθηκε καμία από τις δυο εμπλεκόμενες πλευρές... Αμέσως άρχισε ένας μαραθώνιος ανταλλαγής πληροφοριών και email για την διασταύρωση της είδησης και της γνησιότητας του απόρρητου εγγράφου.

Φέροντας στο φως της δημοσιότητας ένα τόσο σημαντικό έγγραφο δίνεται μια άλλη διάσταση στο ρόλο των ΗΠΑ στα διαδραματιζόμενα εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά και τα όσα επακολούθησαν και η (επίσημη) σιωπή των εντεταλμένων οργάνων της Ε.Ε. δείχνουν αν μη τι άλλο αρχικά την αμηχανία αλλά και τον πανικό για το ρόλο των ΗΠΑ στους κόλπους της Ε.Ε. η οποία φαίνεται εδώ και μια 5ετια να αντιμετωπίζει πρόβλημα. Η Αμερική δεν ξεχνά το ρόλο και τις αντιδράσεις της Ε.Ε. (Γαλλίας-Γερμανία) στο πόλεμο του Ιράκ. Ξεκίνησε ένα πόλεμο εγκαθιστώντας το δίκιο του Ισχυρού. Της Αυτοκρατορίας. Καταργήθηκαν έτσι στην πράξη τα Ηνωμένα Έθνη, και άλλοι διεθνείς οργανισμοί που άβουλοι και αδύναμοι να παρέμβουν ακολουθούσαν τον μεγάλο αυτοκράτορα στον καλπασμό της τρελής κούρσας πάνω σε ένα αφηνιασμένο άλογο... «Το άλογο του Καλιγούλα» όπως ορθώς παρομοιάζουν οι δυο αναλυτές που παρουσιάσαμε.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει το σκηνικό της αναγγελίας του πολέμου στο Ιράκ του πλανητάρχη να περπατά αργά και σταθερά το βαθύ κόκκινο διάδρομο του Λευκού Οίκου για να αναγγείλει στην ανθρωπότητα την απόφαση του να επιβάλει το δίκιο του ισχυρού και την μεγάλη σφαγή με την μητέρα όλων των μαχών όπως υπερφίαλα αποκαλούσαν οι στρατηγοί της Ουάσιγκτον τον πόλεμο στο Ιράκ, με την γνωστή πρόφαση της καταστροφής των όπλων που τελικά χρόνια τώρα τα ψάχνουν και ακόμα να τα βρουν αλλά στο μεταξύ έχουν χάσει τη ζωή του χιλιάδες αθώοι και ταυτόχρονα στο νέο διαμελισμένο Ιράκ οι εταιρίες του αντιπροέδρου Ν. Τσένεϊ και του Αμερικανού Προέδρου να κάνουν χρυσές δουλειές... Ο χάρτης της Νέας Μέσης Ανατολής ήδη σχηματίζεται μέρα τη μέρα...

Όλα αυτά δεν είναι άσχετα μεταξύ τους. Είναι κομμάτια ενός παζλ που σχηματίζεται κομμάτι -κομμάτι σε ολόκληρο τον πλανήτη. Σαν ένα αόρατο χέρι να τοποθετεί αργά και σταθερά ώσπου σε μια δεκαετία από σήμερα θα έχουμε την πρώτη μορφή του νέου κόσμου που έρχεται. Ενός αβέβαιου κόσμου στον οποίο θα πρέπει να ζήσουν τα παιδιά μας.

Ένα άκρως απόρρητο (top-secret) έγγραφο το οποίο συντάχθηκε στην Ουάσιγκτον με αποστολέα το υπουργείο εξωτερικών της Σλοβενίας... Χώρας προεδρεύουσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα όσα σήμερα αποκαλύπτονται δείχνουν με σαφήνεια τα όσα έρχονται και κυρίως όσα έχουν προαποφασιστεί για το μαλακό υπογάστριο της Χερσονήσου του Αίμου, των Βαλκανίων. Την καρδιά της Ευρωπαϊκής ένωσης. Οι ραγδαίες εξελίξεις από το 1988 στην πρώην ανατολική Ευρώπη, η πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού, και των τειχών του ψυχρού πολέμου, που χώρισε την ανθρωπότητα για περισσότερα από 50 χρόνια μετά την συμφωνία της Γιάλτας, άλλαξαν άρδην τα σχέδια της μόνης υπερδύναμης. Από τη δεκαετία του 1970 όταν ο ψυχρός πόλεμος ήταν ακόμα σε πλήρη εξέλιξη και τα μέτωπα στον πλανήτη διάσπαρτα με πιο γνωστά το πόλεμο του Βιετνάμ και τον υπερδεκαετή πόλεμο στον Αφγανιστάν, τα αμερικανικά think tank σχεδίαζαν την επόμενη μέρα της πτώσης του υπαρκτού Σοσιαλισμού.

Σήμερα η ανθρωπότητα βρίσκεται μπροστά στα εν εξελίξει διλήμματα που έθετε ο Σ. Χάντικτον περί σύγκρουσης πολιτισμών και θρησκειών ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 για τον επιβεβαιώσει λίγα χρόνια αργότερα ο πλανητάρχης G. Bush μιλώντας για τον «άξονα του καλού και του κακού». Οι ρόλοι άλλαξαν. Τώρα οι κακοί είναι το Ισλάμ το οποίο οι Αμερικανοί ενίσχυαν με κάθε τρόπο σε όλα τα σημεία του κόσμου με αποκορύφωμα τον πόλεμο στο Αφγανιστάν στέλνοντας όπλα, βαρύ οπλισμό, και το Κοράνιο αυτά τη δεκαετία του ‘70 και του ‘80. Σήμερα τα πράγματα άλλαξαν. Το Ισλάμ είναι ο άξονας του κακού. Όχι όμως σε όλες τις περιπτώσεις. Ειδικά όταν μιλάμε για την Χριστιανική Ευρώπη και τα Ορθόδοξα Βαλκάνια. Ο μεγάλος κίνδυνος είναι και πάλι η Ορθόδοξη Ρωσία. Η Ρωσία του Μεγάλου Πούτιν. Για τα Βαλκάνια το Ισλάμ χρησιμοποιείται ως διασπαστικός και αποσταθεροποιητικός παράγων {Βλ. Κόσσοβο-Σκόπια-Αλβανία} με το αφελές πολυχρησιμοποιημένο πρόσχημα της υποστήριξης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Αλβανοφώνων και κάθε άλλης μουσουλμανικής μειονότητας.

Έτσι προέκυψε και το Κόσσοβο μετά την απόπειρα διάλυσης της Ορθόδοξης Σερβίας και τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ το 1992. Έτσι με κάθε τρόπο ενισχύονται οι μεγαλοϊδεατισμοί περί μεγάλης Αλβανίας με αλυτρωτικές διαθέσεις προς διάφορες κατευθύνσεις που αποβλέπουν σε σταδιακό διαμελισμό της περιοχής. Σήμερα το Κόσσοβο. Αύριο τα Σκόπια. Μετά, η Μακεδονία του Πυρίν, ήδη στους κόλπους της Βουλγαρίας εδώ και δεκαετίες υπάρχει αυτή η αλυτρωτική ιδέα και χωρίς το επίσημο κράτος να λαμβάνει θέση και αυτό κάτι λέει... Χρόνια τώρα κυκλοφορεί η ιδέα του έθνους των Μακεδόνων που φτάνει στην δημιουργία του κράτους των Μακεδόνων με έξοδο προς το λιμάνι της Θεσσαλονίκης! Δηλαδή διάσπαση του Ορθόδοξου πυρήνα των Βαλκανίων. Ελλάδα. Σερβίας. Βουλγαρίας. Κοντολογίς. Την εγκαθίδρυση δηλαδή στην καρδιά των Βαλκανίων και της Ευρώπης μιας νέας Μέσης Ανατολής με ότι αυτή συνεπάγεται. Τι συνεπάγεται; Διάσπαση. Αλλαγή συνόρων. Νέα κράτη. Νέοι χάρτες. Αίμα. Πόνο. Ανταλλαγή πληθυσμών. Νέες συνθήκες μετά από αιμοσταγείς διαδικασίες. Παρόμοιο σκηνικό με εκείνο των απαρχών του 20ου αιώνα όταν κάθε χρόνια από το 1912 μέχρι το 1944 άλλαζαν όλα για να φτάσουμε στο μοίρασμα της πίτας. Τότε ήταν η πολιτική εξουσία και η δύναμη της επιρροής. Σήμερα είναι τα οικονομικο-πολιτικά συμφέροντα. Το πετρέλαιο. Οι φυσικές πηγές ενέργειας. Το αέριο. Ήδη το παιχνίδι σε αυτό το τομέα είναι σκληρό και οι επόμενοι πόλεμοι που έρχονται τα επόμενα χρόνια θα είναι για το νερό. Για τον έλεγχο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Για τον έλεγχο της ανταρκτικής και την εκμετάλλευση των πάγων και ό,τι αυτοί κρύβουν στο βυθό τους. Και όλα αυτά σε ένα γεωπολιτικό πεδίο γεμάτο αστάθεια και αβεβαιότητα.

Η Ελλάδα, η Ε.Ε. και η Μεσόγειος

Η Ελλάδα σε αυτό το νέο πεδίο που διαμορφώνεται ισορροπεί επικίνδυνα με τον Πρωθυπουργό να κοιτά προς την Ρωσία του Μεγάλου Πούτιν και την Υπουργό εξ. Ν. Μπακογιάννη να κοιτά πάντα προς τις ΗΠΑ {κυρίως αποζητώντας την υποστήριξη της Ουάσιγκτον στο προσεχές μέλλον και όταν τεθεί θέμα ηγεσίας στη ΝΔ και λιγότερο ως συντεταγμένη σχεδιασμένη πολιτική} και έτσι (η Ελλάδα) εξασφαλίζει προς το παρόν ισορροπίες στο διεθνές σκηνικό χωρίς όμως αποτελέσματα στα επί της ουσίας θέματα που την απασχολούν... έχοντας ανοιχτά μέτωπα στη διπλωματία και μαραθώνιους στην επίλυση των όποιων ΕλληνοΤουρκικών διαφορών είτε αφορούν στο status του Αιγαίου, τις γκρίζες ή όχι ζώνες των Ιμίων, και στο βάθος την ανεξαρτησία -κατά το προηγούμενο του Κοσόβου- της Θράκης. Όσο και αν μας φοβίζει σε λίγα χρόνια δεν θα μιλάμε πια για το Σκοπιανό και την Μακεδονία αλλά για τα -ανθρώπινα- δικαιώματα των Μουσουλμάνων της περιοχής... Δεν είναι τυχαίες οι αναφορές κάθε χρονιά στην περιβόητη έκθεση του State Department, ούτε του διεθνούς παρατηρητηρίου του Ελσίνκι {λέγε με Π. Δημητρά}. Στο θέμα των Σκοπίων και οι αλυτρωτικές διαθέσεις των Σκοπίων που εκ των πραγμάτων θα φύγουν από τα site και τα Blog και θα έρθουν ως επίσημα αιτήματα και διεκδικήσεις. Αλλά και όλα εκείνα που φαίνεται να έρχονται και να αναφύονται ολοταχώς όσο και αν αρνούμαστε να τα δούμε. Ποια είναι αυτά; Ο μεγαλοϊδεατισμός των Αλβανών και η μεγάλη Αλβανία. Η Βουλγαρία και όσα συντελούνται προς το παρόν μόνο στα site των εθνικιστών. Και μέσα σε όλα αυτά η καθημερινή διπλωματική μάχη για επιρροή και παρουσία στα διεθνή φόρα, τους οργανισμούς. Τον ΟΗΕ, τη ΔΑΣΕ, το ΝΑΤΟ και προ πάντων την Ε.Ε. Η Ελλάδα είναι από τις πρώτες χώρες που ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε την πρόνοια να βάλει στρέφοντας τη χώρα και «δένοντας» για τα καλά στο άρμα της σίγουρης Δύσης. Τραγική ειρωνεία; Ο Εθνάρχης Κ. Καραμανλής «έδεσε» την μεταπολεμική Ελλάδα του 1950 του εμφυλίου και της μεταπολίτευσης του 1974 στην Δύση και την Αμερική. Ο νεότερος Κ. Καραμανλής (φλέβα και αίμα του Εθνάρχη) τρέχει να δέσει την Νέα Ελλάδα στο άρμα της Πάλαι ποτέ (κόκκινης) Ρωσίας και του Νέου Τσάρου της ανερχόμενης Ρωσίας...

Οι καιροί και οι ρόλοι αλλάζουν αλλά η ιστορία επαναλαμβάνεται εδώ και αιώνες.... τα πρόσωπα αλλάζουν και έτσι αναδεικνύονται οι ηγέτες του κόσμου για να περάσουν στην μεγάλη ή την μικρή αθανασία...

Το ρολόι της ιστορίας των πρώτων χρόνων του 21ου αιώνα είναι ακόμα στην αρχή. Οι εξελίξεις και οι μεγάλες αλλαγές είναι ακόμα στην αρχή... Μοιάζει με προφητεία αλλά κάποτε η σημερινή υπερδύναμη θα αναζητά την παλιά χαμένη αίγλη της πάλαι ποτέ ισχυρής αυτοκρατορίας της PAX Americana. Στη θέση της θα υπάρχει μια άλλη νέα αυτοκρατορία. Το ερώτημα είναι αν θα είναι το ίδιο επικίνδυνη ή ακόμα πιο εφιαλτική στις επιδιώξεις και τους σχεδιασμούς της. Μακρινό όνειρο ή εφιάλτης; Θα δείξει...

Το αδιαμφισβήτητο γεγονός ύστερα και από αυτή την αποκάλυψη είναι ένα: Στις μέρες μας βλέπουμε να αναβιώνει ένας άλλος ψυχρός πόλεμος μεταξύ Αμερικής και Ρωσίας. Είτε αφορά στον έλεγχο των φυσικών πηγών ενέργειας, είτε αφορά στο πρόγραμμα για τον εξοπλισμό και τον έλεγχο του (άπειρου) διαστήματος... τι αστείο και πόσο μεγάλη ειρωνεία να θέλει ο άνθρωπος να ελέγξει το άπειρο διάστημα όταν δεν έχει κατορθώσει να ελέγξει τα πάθη και τις αδυναμίες του... Δείχνει όμως και το μέγεθος της ανθρώπινης τραγωδίας.
ΠΗΓΕΣ

Κυριακή 16 Μαρτίου 2008

Οι Αλβανοί ζητούν νέα παρέμβαση

20080315 Οι Αλβανοί ζητούν νέα παρέμβαση
Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
Σάββατο, 15 Μαρτίου 2008 07:00

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ του Κοσόβου, Χασίμ Θάτσι, ζήτησε χθες από τον ΟΗΕ και το ΝΑΤΟ να επιβάλουν την τάξη στο ταραγμένο βόρειο τμήμα του Κοσόβου, όπου οι Σέρβοι αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού. Ειδικότερα, ο Θάτσι, μαζί με τον πρόεδρο Φατμίρ Σεϊντίου, ζήτησαν από το διοικητή του ΟΗΕ στο Κόσοβο, Γιοακίμ Ρίκερ, να «επιβάλει επειγόντως την τάξη και το νόμο» στην πόλη Μιτρόβιτσα. Λίγες ώρες νωρίτερα, πολλές εκατοντάδες Σέρβοι του Κοσόβου έσπασαν αστυνομικό κλοιό στη Μιτρόβιτσα και εισέβαλαν σε τοπικό δικαστήριο του ΟΗΕ.
Σύμφωνα με εκπρόσωπο της αστυνομίας, αφού εξανάγκασε την αστυνομία να οπισθοχωρήσει, το πλήθος παρέμεινε στο κτίριο του δικαστηρίου, κατέβασε τη σημαία του ΟΗΕ και ύψωσε τη σερβική σημαία. Εξάλλου, το κοινοβούλιο του Κοσόβου υιοθέτησε χθες δέκα νόμους στη βάση του «πακέτου» του ειδικού απεσταλμένου του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, Μάρτι Αχτισάαρι.

Καραμανλής για το Κόσοβο

20080315 Καραμανλής για το Κόσοβο
Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
Σάββατο, 15 Μαρτίου 2008 07:00
«ΕΠΙΘΥΜΙΑ της Ελλάδας είναι να διασφαλιστεί η Νατοϊκή παρουσία (ΚFOR) και η παρουσία της ευρωπαϊκής πολιτικής δύναμης στην περιοχή του Κοσόβου», δήλωσε χθες, από τις Βρυξέλλες, ο πρωθυπουργός, Κώστας Καραμανλής. Οι θέσεις της Ελλάδας στο ζήτημα του Κοσόβου είναι «διαχρονικά γνωστές», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Κώστας Καραμανλής, σημειώνοντας ότι η Ελλάδα επιθυμεί την προώθηση της ευρωπαϊκής προοπτικής όλης της περιοχής και ειδικότερα της Σερβίας. Σε ό,τι αφορά το θέμα της αναγνώρισης της ανεξαρτησίας του Κοσόβου, ο κ. Καραμανλής τόνισε ότι η Ελλάδα «δεν έχει κανένα λόγο να βιάζεται» και κατέληξε λέγοντας: «Θα λάβουμε υπόψη μας όλες τις παραμέτρους και με κύριο γνώμονα τα εθνικά μας συμφέροντα θα πάρουμε τις αποφάσεις μας».

Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου 2008

Επακόλουθα μετά την απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου

Gmail - Re: Επακόλουθα μετά την απόσχιση του Κοσσυφοπεδί

Σχολιάζοντας το μήνυμα του κ. Β.Ν. (22.2.2008, 13:24) να προσθέσω παρακάτω τις ερωταποκρίσεις στην συνέντευξη τύπου του State Department της 20ης Φεβρουαρίου όπου φαίνεται η ιδιαιτερότητα της αναγνώρισης ενός νέου κράτους έξω απο τις διαδικασίες του ΟΗΕ και η προχειρότητα της επιχείρησης.
Ο εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ δεν γνωρίζει ακριβώς το καθεστώς της αμερικανικής εκπροσώπησης στο Κόσοβο!
Νίκος Μανταδάκης.

From: "U.S. Department of State" <usstatebpa@subscriptions.fcg.gov>
Date: Thu, 21 Feb 2008 11:54:11 -0600 (CST)
Subject: Daily Press Briefings : Daily Press Briefing --
February 20 Sean McCormack, Spokesman Washington, DC February 20, 2008

KOSOVO Issue of a U.S. Diplomatic Bureau in Kosovo / State Department Going Through Process In Contacting Congress on Issue of a U.S. Embassy in Pristina Pat Kennedy Sent Letter Up to the Hill

QUESTION: Sean, since the recognition of Kosovo, do we have a nascent diplomatic bureau in Kosovo? Do we have a chargé? Do you know how that’s working?
MR. MCCORMACK: Well, we have an office. We have an office in Pristina. And there was a – this is part of the some of the formalities of our dealing with a new state and rearranging our institutions to deal with a new state. So we’re going through a process now in which we’re in contact with Congress to turn that office that is in Pristina into an embassy. So there are some mechanical aspects, bureaucratic aspects, to this that we’re working through now.
QUESTION: Is there a chargé now?
MR. MCCORMACK: You know, you got me on the protocol here. I’m not sure if we’d call them yet a chargé. Previously, he was referred to as a head – the head of the office in Pristina. So I’m not sure. I think we’re probably in this in-between period and I’m not sure exactly what the protocol is and I don’t want to go on and get myself or anybody else in trouble by using the wrong protocol terms.
QUESTION: Following up on that, what role does Congress have, then, in turning the office into an embassy? Is that a funding thing or what do you –
MR. MCCORMACK: Look, let me try to get more information for you. I know it’s something that Pat Kennedy has sent a letter up to the Hill about, but I’m not sure exactly what is required. Happy to – if you guys are interested, I’m happy to have somebody talk to you a little bit more about what does the State Department do in terms of recognizing a new state, what are the mechanics, what are the formalities of it. Happy to do that.
QUESTION: How soon do you expect to name – how soon do you expect the United States to name an ambassador to Kosovo?
MR. MCCORMACK: We’ll have to nominate somebody and then he’ll have to go through – that person will have to go through the nomination process. I would expect that that is tracking along with all the other things we’re doing in terms of moving from an office to an embassy. We’re working away on it. I can’t tell you exactly where we are in that process.
QUESTION: Thank you.

URGENT!: ACTION ALERTS TO PROTEST UDI FOR KOSOVO

Παραθέτω το ακόλουθο Email που έλαβα από συνάδελφο που πολύ εκτιμώ αυτόν και την την κρίση του.
ΣΓΣ


http://mail.google.com/mail/?account_id=sotsot36%40gmail.com

Σας παραθέτω δυο μηνύματα σχετικά με το Κόσοβο.
Στο πρώτο το ενδιαφέρον εστιάζεται στο γεγονός οτι οι Ελληνοκύπριοι της διασποράς θεωρούν το Κόσοβο και την Κύπρο παράλληλες υποθέσεις. Οι δικοί μας όμως διαχωρίζουν τη κατάσταση της Κύπρου ως υπόθεση εισβολής και κατοχής καταδικασμένη απο τον ΟΗΕ ενω το Κόσοβο δεν θεωρείται "κατεχόμενο".
Το δεύτερο κείμενο με την ομιλία του Σέρβου υπουργού εξωτερικών στο Στρασβούργο μιλάει απο μόνο του.
Φοβάμαι οτι μας περιμένουν πολλά δεινά στη γειτονιά μας.
Νίκος Μανταδάκης.

URGENT!: ACTION ALERTS TO PROTEST UDI FOR KOSOVO
For Immediate Release: February 20, 2008

Contact: Nikolaos Taneris, New York, Tel. 1-917-699-9935

NEW YORK-The Cyprus Action Network of America (CANA) joins the STOP coalition (The Stop Terrorizing Orthodox Peoples Coalition) in protests against the UDI unilateral declaration of independence by Albanians in the Serbia region of Kosovo.
The proposal for the forced independence of Kosovo from the Republic of Serbia, and its subsequent legitimization by the international community, would be no different than the legitimization of the illegal Turkish regime which currently occupies northern Cyprus. The situation in Kosovo parallels the situation in Turkish-occupied Cyprus: Both Kosovo and northern Cyprus have been invaded, occupied, and administered by a foreign force and, in both cases, the result for Serbs and Greeks has been absolutely disastrous. Therefore, by imposing independence upon Kosovo, and severing it from Serbia, a pattern is established for legitimizing Turkey's invasion and ongoing occupation of Cyprus. It is no surprise then that Turkey wholeheartedly supports Kosovo's independence from the Republic of Serbia: it sets a major precedent for the recognition of Turkish-occupied Cyprus by the international community.

For these reasons, and many more, Greek-Americans cannot support Kosovo's independence , and we at CANA will join the protests and urge all our friends and supporters attend the protest posted below, followed by an urgent appeal to the Government of the Hellenic Republic ,distributed to us from Greek-American writer director of the American Council for Kosovo, James George Jatras.Please read and sign the urgent open appeal to the Government of the Hellenic Republic and email to

jjatras@ssd.com

Following the appeal we also provide an educated commentary and analysis of the situation by Mr. Jatras.

1) MAJOR DEMONSTRATION SUNDAY (February 24) *Remember to bring your Hellenic flags*

DEMONSTRATION , Sunday, February 24, starting from 1:00 PM . At that time, all interested people are asked to come to Pennsylvania Avenue in front of the White House at 1:00 PM to join hands in a human chain of at least HUNDREDS of people walking in a circle past the White House carrying Serbian and American flags and posters while blowing whistles and beating drums. There will also be speakers and presentations at that demonstration.

This is the first notice about what will be a series of responses to the illegal declaration by the Kosovo Albanians. These first events are jointly organized by:

+++++++++++++++++++++++++++++
Open Appeal to the Government of the Hellenic Republic

February 21, 2008
Prime Minister Konstandinos Karamanlis
Foreign Minister Dora Bakoyannis
Ambassador Alexandros Mallias

Your Excellencies:

We the undersigned Hellenes and Philhellenes in America address ourselves to you with respect to the policy of the Hellenic Republic towards the illegal separatist movement by Albanian Muslims in the Serbian province of Kosovo.
Until recently, the Greek government has been clear: Greece would not recognize any unilateral declaration of Kosovo independence, which would violate all accepted standards of international law and set the stage for further threats to the safety of Orthodox Christian Serbs in that province.

However, on February 18 the Ministry of Foreign Affairs released a highly disturbing statement reading in part:
"Greece has always believed and continues to believe that the best solutions to differences and problems arise from mutually acceptable arrangements. From dialogue and negotiations. Not from unilateral actions and accomplished facts. This position, founded on respect for the principle of the peaceful resolution of differences, also determined our policy on the Kosovo issue. Yesterday's decisions in Pristina undoubtedly shaped a new reality in the particularly sensitive region of the Western Balkans. . . .

As regards the issue of recognition of the new state of affairs - which can in no way serve as a precedent - Greece will take its decisions at a coming stage, when it has examined all of the developments in depth; all of the dimensions and consequences these developments have for regional security and Greece's interests."
There is no way to read these words without concluding that the Greek government believes that its earlier support for solutions based on dialogue and negotiations has been overtaken by the "new reality" of the Kosovo Albanians' illegal declaration on February 17. The phrases "recognition of the new state of affairs" and "Greece will take its decision at a coming stage" can mean only that Greece is considering reversing its previous position and may recognize the illicit, separatist administration in Pristina.

Your Excellencies, with all due respect, as Americans and as Greeks we insist in the strongest possible terms that Greece must not depart from its previously defined position and must state categorically and unalterably that it will not now, or at any time in the future, grant recognition to Kosovo or support any settlement of the Kosovo question imposed on Serbia. Contrary to the language of the February 18 Foreign Ministry statement, dialogue and negotiations within the rule of law are not the "best" solutions to differences and problems, they are the only acceptable solutions. Recognition of the separatist Albanian regime in Kosovo would mean precisely acceptance of an imposed settlement based on "unilateral actions and accomplished facts." The declaration in Pristina on February 17 and its recognition by some countries, including the United States and certain members of the European Union, created no "new reality" or "new state of affairs," only the anticipated illegal action by the Kosovo Albanian separatists encouraged by Washington. And of course, despite any soothing suggestion to the contrary, recognition of Kosovo's separation from Serbia without an agreed settlement would establish a precedent with a profoundly destabilizing impact in many regions in the world, not least in areas directly affecting Greece and Cyprus.

A reversal of Greece's position and recognition of Kosovo's separation from Serbia would undermine the courageous and principled stand of Cyprus, Spain, and the other EU countries that have refused to recognize Kosovo despite heavy pressure from Washington and from certain EU capitals.

A reversal of Greece's position and recognition of Kosovo's separation from Serbia would inflict a devastating wound on the principal of the territorial integrity of sovereign states under the UN Charter, the Helsinki Final Act, and other binding commitments. This would be very harmful to Greece in the face of ongoing threats including Albanian irredentism in southern Epiros ("Çameria"), suggestions from Turkey that the 1947 return of the Dodecanese Islands to Greece was invalid, and nascent separatism of Muslims in Thraki.

A reversal of Greece's position and recognition of Kosovo's separation from Serbia would weaken the security of Greece's sister republic, Cyprus, by validating the principle that outside powers may dictate the amputation of a state's sovereign territory. Such claims have already been made by supporters of the so-called "Turkish Republic of Northern Cyprus" and would increase in intensity if a Kosovo pseudo-state were consolidated on Serbian soil.

A reversal of Greece's position and recognition of Kosovo's separation from Serbia would heighten the threat to the lives and safety of the remaining Orthodox Christian Serbs in Kosovo, two-thirds of whom already have been driven from their homes and prevented from returning. Despite further empty promises from the international community, they could count on no protection in any independent Kosovo. The remainder of their churches and monasteries would face destruction or desecration.

A reversal of Greece's position and recognition of Kosovo's separation from Serbia would help add a new link to the "Green Transversal" project of Islamic strategic advance into Europe from European Turkey, along the heavily Muslim Greece-Bulgaria border, into an unstable FYROM, and on to Kosovo, Sandjak, and Bosnia. Creation of another new Muslim state to Greece's north would give impetus to what has been called a re-Ottomanization of the Balkans.

The risk of these consequences cannot be justified by superficial political considerations. Why should Greece adjust its policies to its own detriment because the U.S. State Department demands it? Why should Greece bow to the will of the "big" countries of the EU when there is no common policy and every member country, big or small, has a right to its own opinion and the safeguarding of its own interests? Why should Greece be tricked into taking an action harmful to its interests because someone, somewhere may have falsely hinted to Greece some flexibility on the FYROM name issue?

We should remember that in 1941, when Hitler demanded passage south to attack Greece, which was then soundly defeating his collaborator Mussolini, the Serbs said No, we will not betray our ally. They could have said Yes to Hitler, but they refused. Their refusal cost them a million lives.

Today, no one is demanding a million Greek lives, or even one, in support of Serbia. But for her own security and that of Cyprus no less than Serbia's, Greece must say OXI to the demand to ignore the rule of law, ignore the command of conscience, and ignore the mortal danger to our Orthodox Christian brothers and sisters in Kosovo.

Again, with all due respect, we insist that the government of the Hellenic Republic must state categorically and unalterably that it will not now, or at any time in the future, grant recognition to Kosovo or support any settlement of the Kosovo question imposed on Serbia. We await your prompt, definitive, and public action on this matter.

--------------------------------------------------------------------------------
'Independent' Kosovo: A threat, not a country

--------------------------------------------------------------------------------
Posted: February 20, 2008
1:00 am Eastern

© 2008

By James George Jatras

Abraham Lincoln was fond of asking the rhetorical question: "If you call a tail a leg, how many legs does a dog have? Five? No, calling a tail a leg don't make it a leg."

That pretty much sums up the recent unilateral declaration of independence by Albanian Muslims in the Serbian province of Kosovo. Several countries, disgracefully led by the United States, have recognized Kosovo. Major media have hailed creation of the "world's newest country." But calling Kosovo a country doesn't make it one.

Serbia has denounced the move as the illegal creation of a "separatist entity" on its sovereign territory and has handed down criminal indictments against several of the top Albanian Muslim leaders. Now under way is a sharp global competition to see which governments will recognize Kosovo and which will not. Under heavy pressure from the U.S. State Department, most European countries will meekly comply. Some, like Cyprus with its Turkish-occupied north and Spain with its Basque separatist movement, will not.

In short, an action State Department bureaucrats touted as "settling Kosovo's status" has resulted in anything but. Outside of Europe, the picture is even fuzzier. Russia will reject Kosovo's independence, and expected to take the same line are China, India, Indonesia, Nigeria, South Africa, Brazil and many others. Russia will veto any effort to extend Kosovo membership in the United Nations.

Any sovereign state with restive ethnic or religious minorities would recognize Kosovo at its own peril. What Washington seeks to inflict on Serbia today could be the fate of the American southwest tomorrow. Israel, in particular, is closely pondering its next move. While loath to anger Washington, Jerusalem must consider that a Kosovo precedent could, absent any negotiated agreement, prompt proclamation of a Palestinian state, to be recognized by Arab and Muslim regimes. The same precedent could apply to heavily Muslim areas such as Galilee and the Negev within Israel's formal borders.

At a special press briefing, outgoing Under Secretary of State for Political Affairs Nicholas Burns - who is often mentioned as a possible secretary of state under a Democratic administration - hailed support for Kosovo from the Organization of the Islamic Conference and Muslim governments. Happily claiming that a "vastly majority Muslim state" has been carved out of Serbia, a European Christian country, Burns said: "We think it is a very positive step that this Muslim state, Muslim majority state, has been created today."

Burns' remarks reflect a desperate hope by the Bush administration that displays of American pro-Islamic favoritism in the Balkans and support for a Palestinian state (its domination by Hamas notwithstanding) will buy the good will of hostile devotees of the "religion of peace and tolerance." Their gratitude is manifest in the jihad terror plot to attack Fort Dix, N.J., where four of the six defendants are Albanian Muslims from the Kosovo region. The offenders' presence in the United States - three of them illegal aliens and one brought to the U.S. by the Clinton administration as a refugee, another example of "gratitude" - stems from the fact that a broadly based support network for the terrorist "Kosovo Liberation Army," KLA, has been allowed to operate with impunity in the New York-New Jersey-Pennsylvania area, raising funds and collecting weapons, not to mention peddling influence with American politicians.

Meanwhile, Christian Serbs in Kosovo are bracing for the worst. "We are all expecting something difficult and horrible," said Bishop Artemije, pastor of Kosovo's Orthodox Christians. "Our message to you, all Serbs in Kosovo, is to remain in your homes and around your monasteries, regardless of what God allows or our enemies do."

The bishop's flock has good reason to fear. Far from the usual claims that NATO stopped a humanitarian catastrophe in Kosovo in 1999, the past nine years have seen a slow-motion genocide in progress against the province's Christian Serbian population under the nose of the U.N. and NATO, and at times with their facilitation. Two-thirds of the Serbian population already has been expelled and have not been able to return safely to their homes, along with similar proportions of other groups (Roma, Gorani, Croats and all the Jews). Over 150 churches and monasteries have been destroyed, with crosses and icons of Christ attracting particular vandalistic rage, a testament to Kosovo Albanians' supposed secularism and pro-Western orientation.

Hundreds of new Saudi-funded mosques fomenting the extreme Wahhabi doctrine have sprung up. Kosovo is visibly morphing from part of Europe into part of the Middle East. In contrast to Under Secretary Burns' cheerleading, former U.S. Ambassador to the U.N. John Bolton has warned: "Kosovo will be a weak state susceptible to radical Islamist influence from outside the region, with the support from some Albanians, in other words, a potential gate for radicalism to enter Europe." If allowed to consolidate, an independent Kosovo would become a way station toward an anti-American, anti-Israel, anti-Christian "Eurabia."

Around the world, jihad terror usually goes hand-in-hand with organized crime. Kosovo is the perfect case in point. The supposed authorities of the would-be state are themselves kingpins in the Albanians Mafia, whose network extends throughout Europe and has a significant presence in New York City. Besides all the international aid dumped down the Kosovo rat hole, or carted off by corrupt officials, the only real "industry" is crime: drugs (heroin from Afghan opium), slaves (kidnapped women and children from Moldova, Ukraine and other countries brought in for local "service" - there are lot of lonely international bureaucrats in Kosovo - or shipped off into Europe), and weapons (the missile that hit the U.S. Embassy in Athens in 2006 and the explosives used in the London and Madrid train bombings came through Kosovo).

What will happen now in Kosovo? It would be up to the KLA and their supporters to decide whether to kick off a new cycle of violence by attacking Serbs who refuse to submit to their "authority." Serbia in fact has been beefing up its legitimate state institutions in areas where Serbs are concentrated, which the Albanians have threatened to shut down as - believe it or not - illegal separatist structures. We will see if the political violence unleashed by the act of recognition will be matched by physical violence on the ground. Meanwhile, Serbia will undertake undisclosed countermeasures to undermine the illegally declared KLA- and Mafia-ruled entity and force resumption of negotiations to achieve a valid settlement. Let us hope they succeed.

With a stoke of his pen, President Bush, by heeding the State Department's bad advice to recognize a supposedly independent Kosovo, has triggered the perfect international storm: shattering the principle of the territorial integrity of sovereign nations, encouraging violent separatists worldwide, provoking a needless confrontation with Russia and other countries, boosting the jihad terrorist and organized crime threat to Europe and America, and creating conditions for a human rights and religious freedom nightmare. In terms of far-reaching consequences, it may the worst blunder of his presidency. Which is saying a lot.

James George Jatras is director of the American Council for Kosovo, publisher of "Hiding Genocide in Kosovo: A Crime against God and Humanity" by Iseult Henry, a current member of the international mission in Kosovo. Jatras previously served as a policy analyst for the U.S. Senate Republican leadership and as a U.S. Foreign Service Officer.

----- Original Message -----
From: Smyrna1922@aol.com
To: Smyrna1922@aol.com
Sent: Thursday, February 21, 2008 6:45 PM
Subject: Remarks Before the European Parliament

Remarks Before the Foreign Affairs Committee of the European Parliament
by H.E. Mr. Vuk Jeremiæ
Minister of Foreign Affairs of the Republic of Serbia,
Strasbourg, 20 February 2008
Dear Mr. Chairman,
Distinguished MEPs,
Your Excellencies,
Ladies and Gentlemen,
I stand before you this afternoon as a proud European, and as an ashamed European.
Proud because my heritage, my culture, my beliefs, and my history bind me to a constellation of nations that, at the onset of the 21st century, reconciled themselves, and created something so magnificent that one could say: 'there has truly never been anything else like it in the history of the world.'
Winston Churchill equated the feeling I am trying to describe to you with a "sense of enlarged patriotism." That was his vision of Europe, and Jean Monet's vision of Europe, and Konrad Adenauer's vision of Europe. It is a vision I proudly share. For the peoples of Europe, between whom rivers of blood have flowed without mercy, chose to end the feuds of a thousand years. And they sought to eliminate from their shores a zero-sum approach to the conduct of regional politics.
How could I not be proud? How could I not, until just a few days ago, without the faintest shadow of a doubt, support the aspirations of my country to join the European Union, and therefore welcome the EU's commitment to the incorporation of Serbia and all the Western Balkans within its welcoming boundaries?
But I am also a deeply ashamed European. Tacitus wrote: Deserta faciunt et pacem appellant: "They create a desolation and they call it peace." That is what some European Union countries have done to the Republic of Serbia, to a small, peace-loving, democratic country in Europe, a founding member of the United Nations, an original signatory to the Helsinki Final Act, and a pillar of stability in Southeast Europe.
Creating desolation out of the promise of a European future. This is what the governments of some of your countries have done by recognizing the unilateral, illegal and illegitimate declaration of independence of the Provisional Institutions of Self-Government of Serbia's southern province of Kosovo and Metohija.
Ladies and Gentlemen,
I am ashamed not as a Serb-for in the negotiating process on the future status of our province of Kosovo, we did nothing but demonstrate good faith and understanding for the legitimate rights of the other side. In fact, since the democratic overthrow of the regime of Slobodan Milosevic in October 2000, we have done almost everything right. We have overcome almost every obstacle. We have fulfilled almost every condition. We have embraced almost every standard. And we have taken on every challenge to our future with an optimism that thinkers like Alexis de Tocqueville thought had departed the Old Continent long ago.
I am ashamed as a European. As someone who knows in his heart that what has been done to Serbia is a fundamental violation of the very nature of not just the international system, but of the values that hold up the European construction.
I am ashamed, because if recognizing this act of ethnically-motivated secession from a democratic, European state is not wrong, then nothing is wrong.
I am ashamed, because I see how the bedrock of values that make us who we are is being trampled underfoot. Because I see how my fellow Europeans are trying to construct the future on a foundation of sand and rubble.
And I am ashamed, because for all the talk about reason and Enlightenment, for all the pious declinations on the common good and solidarity, Europe is rapidly becoming just another place where might makes right.
Some may say I have exaggerated. Well, let us turn to the matter at hand.
The institution with primary responsibility to maintain international peace and security is, according to the United Nations Charter, the Security Council. And, in 1999, following the 78-day bombing of my country, it adopted a resolution-still operative today-that conferred upon the UN the authority to administer Serbia's southern province of Kosovo, and explicitly and unambiguously reaffirmed the sovereignty and territorial integrity of my country. When Serbia was ruled by a tyrant, Kosovo was a confirmed part of Serbia.
It said so in Security Council Resolution 1244. And it went further than that. It placed a Chapter VII obligation-a binding obligation-on all the member-states of the United Nations to respect the borders of my country.
And now, when Serbia is a democracy, some European nations are prepared to recognize Kosovo as an independent state. They say, in effect, we did not punish the tyrant, but now we will punish a democracy-a European democracy-and we expect its citizens to take it.
They say Kosovo can be independent, while saying that 1244 in its entirety still applies, including, presumably, that part that reaffirms Serbian sovereignty over Kosovo. And they send an EU-led mission to our province without the approval of the Security Council, even though paragraphs 5 and 19 of 1244 make it abundantly clear that only the Security Council can do that.
And yesterday, at an emergency session of the Permanent Council, no European ambassador could explain to anyone with any degree of reason why what is being done to Serbia is not a violation of the core principles of the Helsinki Final Act.
They could not explain to me why what they are doing is not setting a dangerous, precedent that will create very troubling consequences to the stability of Europe and the whole world.
Recognizing the unilateral declaration of Kosovo's independence from Serbia legitimizes the doctrine of imposing solutions to ethnic conflicts.
It legitimizes the act of unilateral secession by a provincial or local entity.
It transforms the right to self-determination into an avowed right to independence.
It legitimizes the forced partition of internationally-recognized, sovereign states.
And it violates the commitment to the peaceful resolution of disputes in Europe.
It even resurrects the discredited Cold War doctrine of limited sovereignty.
By the actions of some European Union member-states, every would-be ethnic or religious separatist across Europe and around the world has been provided with a tool kit on how to achieve recognition. Does anyone in this room think that the Kosovo Albanians are the only group in the world with a grievance against their capital?
Do any of you honestly think that just by saying that Kosovo is sui generis, you will make it so? That there will be no consequences to the stability and security of the international system, just because you say it won't?
Is this the way proud Europeans behave? Is this the way European values are put into practice? Is this the way to treat friends?
Ladies and Gentlemen,
Notwithstanding everything I have witnessed and all that my country has gone through, I have not lost faith in Europe, even though I am ashamed by the actions of some within it.
I have not lost faith in Europe because I still hold out a measure of hope that Europe will live up to its values; that Europe will pause for a moment and recall the principles that drive its own decision-making in Brussels and Strasbourg. I'm talking about compromise, concession, and consensus-building. That's how it works: by engaging in a process of deliberate, patient, and sustained, good-faith negotiations until a compromise is struck that all stakeholders can abide by.
In the case of Kosovo's future status, only a solution that is acceptable to the sides can be viable, sustainable, and lasting.
Only a negotiated solution can pave the way towards a common, European future.
Only such a solution can consolidate the regional gains made, reinforce the geo-strategic priorities achieved, and restore the drive for change in Southeast Europe.
The imposition of a one-sided outcome-the recognition of an independent Kosovo-does the opposite. It sets back the achievements of European visionaries in our region; it uncouples the Western Balkans from its future in Europe; and it fosters a view throughout the region that Europe is in the business of imposing outcomes.
This is where we are. It's a shameful place to be. And it's not where we should be.
Where we are is at the precipice, facing down into the shadows of uncertainty. Uncertainty over the future of the Western Balkans. Uncertainty over democracy in Serbia. Uncertainty over the safety of the Kosovo Serbs. And uncertainty over the fate of our holy sites-the central element of our national identity.
Yet we also face forward. We can see beyond the break, and beyond the discord. We can still see Europe for what it is, for what it can become, for what it can accomplish.
But also for what it can harm: the dreams of a proud, democratic, European country that has surmounted more obstacles since October 2000 than most other nations have in a hundred years.
Ladies and Gentlemen,
I assure you, with the fortitude of a unified nation, Serbia will not go quietly. We shall strive for what is just, for what we believe in, for our future, for what is rightfully ours.
The Republic of Serbia shall not tolerate this illegal act of secession. Our Government and National Assembly have declared this action by the authorities in Pristina null and void. And we shall undertake all diplomatic and political measures designed to impede and reverse this direct and unprovoked attack on our sovereignty.
As a responsible member of the international community committed to the peaceful and negotiated resolution of disputes, the Republic of Serbia will not resort to the use of force. For violence cannot bring a peaceful settlement to any crisis. Violence only destroys-lives, property, hope, ambitions. It destroys everything and creates desolation.
We are for peace. We are for agreement. We are for concord. We are Europeans.
Kosovo shall remain a part of Serbia forever.

Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου 2007

Η Ε.Ε. παρεμβαίνει για λύση στο Κόσοβο

Η Ε.Ε. παρεμβαίνει για λύση στο Κόσοβο


Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2007 07:00

ΗΓΕΤΙΚΟ ρόλο στην αναζήτηση λύσης για την περιοχή, από τη στιγμή που η διαδικασία για τη διευθέτηση του καθεστώτος του Κοσόβου στο Συμβούλιο Ασφαλείας έφτασε σε αδιέξοδο, ετοιμάζεται να αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμφωνα με χθεσινές δηλώσεις του επιτρόπου αρμόδιου για τη Δεύρυνση Όλι Ρεν.

«Θα εργαστούμε από κοινού, στην Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ, με προσεκτικό και καλά συντονισμένο τρόπο, προκειμένου να βρούμε λύση για το Κόσοβο», είπε- μετά τη συνάντηση που είχε χθες με το Σουηδό υπουργό Εξωτερικών Καρλ Μπιλντ- ο Όλι Ρεν.

Οι δύο αξιωματούχοι ανέφεραν ότι δεν τους προκάλεσε έκπληξη η έκβαση που είχε η προχθεσινή σύνοδος του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, κατά την οποία οι διαφορές παρέμειναν έντονες μεταξύ της Ρωσίας, από τη μία πλευρά, και των Ευρωπαίων και των ΗΠΑ από την άλλη.

«Συνήθως δεν είμαι αισιόδοξος ή απαισιόδοξος, είμαι ρεαλιστής. Απαιτείται ρεαλισμός τώρα για να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση», υπογράμμισε ο Ρεν.

H Ευρωπαϊκή Ενωση πρέπει να είναι έτοιμη να οδηγήσει το Κόσοβο σε μία πορεία προς την ανεξαρτησία μη δυνάμενη να διακοπεί, ανακοινώθηκε, εξάλλου, χθες, από την Σλοβενία, που από την 1η Ιανουαρίου αναλαμβάνει την εκ περιτροπής προεδρία της Ε.Ε.

«Η Ε.Ε. και το Κόσοβο πρέπει να συμφωνήσουν σχετικά με το ποιο θα είναι το επόμενο βήμα με ορθολογικό τρόπο και χωρίς κανένα εκβιασμό. Είναι σαφές ότι ορισμένες εξελίξεις δεν μπορεί να παρεμποδιστούν», δήλωσε ο Σλοβένος υπουργός Εξωτερικών Ντμίτρι Ρούπελ.

Οπως ήταν αναμενόμενο, το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών δεν μπόρεσε, την Τετάρτη, να γεφυρώσει τις μεγάλες διαφορές σχετικά με το μελλοντικό καθεστώς του Κοσόβου. Οι εκπρόσωποι των ευρωπαϊκών χωρών-μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, μαζί με τις ΗΠΑ, τη Γερμανία και την Προεδρία της Ε.Ε. κήρυξαν ουσιαστικά το τέλος των διαπραγματεύσεων.

Σε κοινή δήλωσή τους ανέφεραν ότι κατέληξαν στο συμπέρασμα πως οι απόψεις των δύο μερών «παραμένουν αγεφύρωτες» στο βασικό ζήτημα της εθνικής κυριαρχίας και ότι περαιτέρω διαπραγματεύσεις για το ζήτημα «δεν θα αλλάξουν κάτι».

Επαναβεβαίωσαν ότι η Ε.Ε. είναι έτοιμη να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στην κατάληξη μιας συμφωνίας και ότι θα υπάρξει μια διαρκής ανάγκη για διεθνή παρουσία σε στρατιωτικό επίπεδο, στην προσπάθεια για εγκαθίδρυση σταθερότητας και προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2007

Gmail - Kathimerini - Articles - sotsot36@gmail.com

Gmail - Kathimerini - Articles - sotsot36@gmail.com

ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Τελευταία Νέα kathimerini.gr
Hμερομηνία : 18-12-07 Eκτύπωση | e-mail
Δίλημμα για την Ελλάδα η άσκηση του βέτο, διαμηνύει η ΠΓΔΜ
Εμμένει στη διπλωματική οδό που έχει χαράξει η ΠΓΔΜ σχετικά με το ζήτημα της ονομασίας της.

Ο υπουργός Εξωτερικών της ΠΓΔΜ, Αντόνιο Μιλόσοσκι δήλωσε χαρακτηριστικά πως η άσκηση του ελληνικού βέτου χρειάζεται να επανεξεταστεί σοβαρά.

Μας κάνει υποδείξει ο κ. Μιλόσοσκι. Εκεί φθάσαμε; Βέβαια αφού έχει τις πλάτες των ΗΠΑ και τόσα χρόνια ... κοιμόμαστε

Όλες οι προσπάθειες της διπλωματίας της ΠΓΔΜ το προσεχές διάστημα θα εστιαστούν στην κατεύθυνση ενίσχυσης της προοπτικής να λάβει η χώρα πρόσκληση για ένταξη στο ΝΑΤΟ, στη Σύνοδο Κορυφής της Συμμαχίας τον Απρίλιο του 2008. Αυτό αποφασίστηκε στην ετήσια συνάντηση των πρέσβεων της ΠΓΔΜ στο εξωτερικό με τον υπουργό Εξωτερικών Αντόνιο Μιλόσοσκι, τον πρωθυπουργό Νίκολα Γκρούεφσκι και τον πρόεδρο Μπράνκο Τσερβένκοφσκι, η οποία πραγματοποιείται σήμερα και αύριο στα Σκόπια.

Η διπλωματία της ΠΓΔΜ για την ενίσχυση της υποψηφιότητας της χώρας να καταστεί μέλος του ΝΑΤΟ, θα προβάλει ως βασικά επιχειρήματα:
- τη συμβολή της χώρας στις επιχειρησιακές αποστολές του ΝΑΤΟ,
- την υποστήριξη της κοινής γνώμης σε ποσοστό άνω του 90% για την ένταξη της χώρας στη Συμμαχία και
- το γεγονός ότι η ένταξη των τριών χωρών της Χάρτας της Αδριατικής (Κροατία, Αλβανία, ΠΓΔΜ), θα συμβάλει στην ενίσχυση της περιφερειακής σταθερότητας.

Αποτελούν στοιχεία περιφερειακής αστάθειας; Αν ναι τότε το ... ξύλο βγήκε από τον παράδεισο. Δεν τους χαϊδεύουμε, διότι άμα δώσεις αέρα στο χωριάτη θα σ' ανέβει στο κρεβάτι.

Ο κ. Μιλόσοσκι σημείωσε ότι η χώρα του, ενόψει της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, πρέπει να επικεντρωθεί στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων που της αναλογούν και εξέφρασε την πεποίθηση ότι τελικά η ΠΓΔΜ θα λάβει πρόσκληση για ένταξη στο ΝΑΤΟ.

Θεώρησε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε «δίλημμα» αναφορικά με την άσκηση του δικαιώματος βέτο που έχει, εξαιτίας των επιπτώσεων που θα είχε μία τέτοια ενέργεια για τη σταθερότητα στην περιοχή, αλλά και για την ίδια την Ελλάδα.

Γιατί η θέση βέτο της Ελλάδος συνιστά αστάθεια και όχι οι προπετείς απαιτήσεις της ΠΓΔΜ;

«Το να έχει κάποιος το δικαίωμα του βέτο, είναι σαν να έχει το δικαίωμα κατοχής πυρηνικού οπλισμού. Εάν και πώς θα χρησιμοποιήσει το δικαίωμα αυτό, εξαρτάται από την σοβαρότητα κάθε χώρας που κατέχει αυτό το δικαίωμα. Θεωρώ ότι η Ελλάδα είναι σοβαρή χώρα και θα σκεφθεί δύο φορές, πριν από τη Σύνοδο Κορυφής, εάν θα ασκήσει τη δυνατότητα βέτο που έχει, εξαιτίας των σοβαρών συνεπειών που θα είχε μία τέτοια ενέργεια τόσο για την περιοχή όσο και για την ίδια την Ελλάδα», ανέφερε ο κ. Μιλόσοσκι.

Τέλος ο κ. Μιλόσοσκι εκτίμησε ότι δεν πρέπει να τεθεί χρονοδιάγραμμα στις διαπραγματεύσεις για την εκκρεμότητα της ονομασίας, ούτε αυτές να «επιβαρύνονται με απειλές», διότι κάτι τέτοιο, σύμφωνα με τον ίδιο, «δεν δημιουργεί θετικό κλίμα για τη συνέχισή τους».

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ