«Να παραδεχόμαστε ότι δεν ξέρουμε»

05/11/2011

1 εικόνα

του Γιώργου Καραμίχου

Ζούμε σε χαλεπούς καιρούς. Αδιαμφισβήτητα.
Κι επίσης αδιαμφισβήτητα, η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική.
Επτωχεύσαμε σε πνευματικότητα. Κι αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο.
Εδώ και πολλά χρόνια αναλωνόμαστε σε ένα πλιάτσικο συμπεριφορών και αναγκών επίκτητων, άναρχων και ξένων προς τον τόπο και την ιστορία τού λαού μας.
Δεν μιλώ εθνικιστικά. Απέχω μακράν από οποιαδήποτε μικροεθνική νοοτροπία.
Αλλά για να είμαστε ουσιαστικά πολίτες τού κόσμου, οφείλουμε να προστατεύουμε τα πρωτογενή μας αγαθά –υλικά και μη. Μόνο έτσι μπορούμε να ενωθούμε επί της ουσίας με το όλον. Μόνο όταν διαφυλάσσουμε την αυθεντικότητά μας.
Είναι εμφανές ότι εδώ και χρόνια η παράδοσή μας έχει επισκιαστεί από την ποπ-μπουζούκι ανθυποκουλτούρα και τα φο μπιζού. Όπως λέει άλλωστε και η αγαπημένη μας Κική Δημουλά “ανέκαθεν είχε πέραση το φο”. Και δεν είναι αυτό που με τρομάζει. Όταν όμως κόβεται ο ομφάλιος λώρος επέρχεται η ορφάνια.
Αυτό ζούμε σήμερα. Ορφάνια κοινωνική, πολιτική και ιδεολογική.
Κι η ορφάνια είναι ξενιτιά.
Ξενιτεμένοι λοιπόν στον ίδιο μας τον τόπο κι έχοντας πλήρη συνείδηση των ευθυνών μας, αφού κατά βάθος ξέρουμε πως όλοι φταίμε γι αυτή μας την κατάντια, ξαφνικά αναγκαζόμαστε να επαναπροσδιορίσουμε τις ανάγκες μας.
Ανάγκη πρώτη η ταυτότητά μας. Ποιοι είμαστε; Τι θέλουμε; Γιατί καταπιεζόμαστε από τον εαυτό μας κι από τους άλλους;
Δεν χρειάζεται να μεμψιμοιρούμε. Τι θα απογίνουν οι νέοι αλλά κυρίως οι γέροι σ’ αυτή τη χώρα! Πως θα επιβιώσουν! Φταίνε κι αυτοί που τόσα χρόνια πάσχιζαν με ρουσφέτια και μπαχτσίσια να αναθρέψουν ακαμάτες απογόνους, ραχατλήδες τού δημοσίου.
Ως εκπρόσωπος της γενιάς των τριάντα και βάλε, δεν φοβάμαι για την επιβίωση. Αρκεί να μου δίνει ο Θεός υγεία. Δεν φοβάμαι που δεν υπάρχει δικαιοσύνη. Ποτέ δεν υπήρχε.
Φοβάμαι όταν δεν κοιταζόμαστε στα μάτια. Φοβάμαι όταν νομίζουμε ότι κάποιος άλλος φταίει για τη “δυστυχία” μας.
Και αυτήν ακριβώς τη νοοτροπία βλέπω να αλλάζει τώρα τελευταία. Βλέπω πως όλο και περισσότεροι άνθρωποι της γενιάς μου έχουμε αρχίσει να θέτουμε ερωτήματα. Να παραδεχόμαστε ότι δεν ξέρουμε.
Θέλουμε να μάθουμε. Κι αφού το ζητάμε, οι δάσκαλοι θα έρθουν.
Εμείς τα μάθαμε όλα στο δρόμο. Είναι καιρός τα δικά μας παιδιά να αρχίσουν να μαθαίνουν και κάποια πράγματα στο σπίτι. Κι όχι τι θα γίνουν ή τι θα ψηφίσουν όταν μεγαλώσουν. Αλλά πώς θα αγαπάνε και θα αγαπιούνται καλύτερα. Κι αυτό δεν κοστίζει λεφτά ούτε επηρεάζεται από οικονομικές κρίσεις. Χρειάζεται χρόνο και παρουσία.
Είναι καλό που εξαιτίας της κρίσης σταματήσαμε. Καιρός να γυρίσουμε πίσω και να δούμε ότι τόσα χρόνια τρέχοντας δεν έχουμε προχωρήσει ούτε ένα χιλιοστό.
*Ο Γιώργος Καραμίχος είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης.

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=9907

Ζητείται ηγεσία για την Ελλάδα

Του Nικου Mαραντζιδη* Στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, η πολιτική οικογένεια των Παπανδρέου συνδέθηκε με ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο, με απογοητεύσεις, αλλά κυρίως με θεσμικές κρίσεις και χειρισμούς που δίχασαν, κατ’ επανάληψη, τη χώρα. Ο Γεώργιος Παπανδρέου με την κρίση των Ιουλιανών του 1965· ο Ανδρέας με τις συνταγματικές ακρότητες του 1985 και ο σημερινός πρωθυπουργός με την επιλογή του για το δημοψήφισμα, που οδήγησε στον διεθνή εξευτελισμό της Ελλάδας. Σε καθένα από τα παραπάνω γεγονότα, το προσωπικό στίγμα των Παπανδρέου είναι κάτι παραπάνω από εμφανές. Πρόκειται άραγε για σύμπτωση ή είναι το αποτέλεσμα μιας συγκεκριμένης αντίληψης για τη διακυβέρνηση; Το δεύτερο δείχνει να είναι και προφανές. Ορισμένοι θεωρούν υπεύθυνη, για τη ροπή των Παπανδρέου στις θεσμικές ακροβασίες και τα ταχυδακτυλουργικά κόλπα, τη ναρκισσιστική πτυχή της προσωπικότητάς τους. Δείχνουν, είναι αλήθεια, πως μπροστά στην ικανοποίηση του εγώ τους και των επιδιώξεών τους οι θεσμοί να περνούν σε δεύτερη μοίρα. Ο Ανδρέας, το είχε θεωρητικοποιήσει αυτό, δηλώνοντας πως «δεν υπάρχουν θεσμοί, μόνο ο λαός». Πρόκειται για μια άλλη εκδοχή του το «κράτος είμαι εγώ». Μια, επιπλέον, εξήγηση, μπορεί να αναζητηθεί στην πολιτική κουλτούρα της ελληνικής κοινωνίας, που θαμπώνεται συχνά από υποτιθέμενους χαρισματικούς ηγέτες, που στην πραγματικότητα μοιάζουν περισσότερο με ντίβες της όπερας ή με πρωταγωνιστές μελοδραμάτων, παρά με υπεύθυνους ηγέτες. Το πρόβλημα, βέβαια, με τις θεαματικές πολιτικές κινήσεις και τα διάφορα «τρικ» είναι πάντα το ίδιο: οι ηγέτες υπερτιμούν τις δυνατότητές τους να διαχειριστούν και να ελέγξουν σύνθετες καταστάσεις που τελικά αποδεικνύεται πως έχουν απρόβλεπτη δυναμική. Υποτιμούν, επίσης, την εκδικητική μανία των κακοποιημένων θεσμών, και εντέλει τη ζημία που προκαλούν στη χώρα. Αυτή η θεσμική κακοποίηση, είναι που, ανάμεσα στα άλλα, ενέτεινε την έλλειψη εμπιστοσύνης της κοινωνίας απέναντι στο πολιτικό σύστημα. Το αίσθημα πως οι πολιτικοί, με τα «είπα-ξείπα» και τις μπλόφες τους τον κοροϊδεύουν αποτέλεσε την ηθική αιτιολογία της πρόσφατης οργής του ελληνικού λαού. Σήμερα, η δημοκρατία μας βιώνει μια κατάσταση αδιεξόδου: ουδέποτε στη μεταπολίτευση κυβέρνηση αντιμετώπισε τέτοιας έντασης αποδοκιμασία από τους πολίτες. Ποτέ άλλοτε, πρωθυπουργός δεν είδε τη δημοτικότητά του να συνθλίβεται τόσο σύντομα από τα προβλήματα, αλλά κυρίως από τις δικές του αστοχίες και επιπολαιότητες. Ποτέ άλλοτε, η λέξη Ελλάδα δεν προξενούσε τόσες αρνητικές σκέψεις διεθνώς. Πολλά χρόνια ανεύθυνης διακυβέρνησης και λαϊκιστικής ρητορικής από κυβερνήσεις και αντιπολιτεύσεις από κοινού οδήγησαν τα πράγματα σε μια κατάσταση που εξελίσσεται δυναμικά σε κρίση νομιμοποίησης του πολιτικού συστήματος, που υποσκάπτει ραγδαία το σύνολο των προσώπων και των θεσμών που σχετίζονται με αυτό. Η κρίση εξωτερικεύτηκε από την πλευρά της κοινωνίας με ψυχολογία όχλου, μηδενιστική φιλοσοφία και βίαιη συμπεριφορά. Η απόλυτη ένδειξη της κρίσης νομιμοποίησης είναι η αδυναμία του κράτους να επιβάλει τον νόμο και την τάξη. Η τηλεοπτική αναμετάδοση ανακυκλώνει και βαθαίνει το πρόβλημα. Καθώς οι εικόνες κατακραυγής εναντίον των πολιτικών κατέλαβαν ολοένα και περισσότερο χρόνο στα δελτία ειδήσεων, το γιουχάισμα και η μούντζα αναβαθμίστηκαν σε ένα είδος λαϊκής «αγωγής του πολίτη». Οι πολίτες μετατράπηκαν σε κανιβαλικά ανορθολογικά υποκείμενα, έρμαια του θυμικού τους. Η κρίση νομιμοποίησης συνδέεται άμεσα με την ακυβερνησία που βιώνουμε. Στην πραγματικότητα εδώ και μερικούς μήνες, η κυβέρνηση σπαρασσόμενη από αντιτιθέμενες απόψεις, μη πιστεύοντας στη δική της πολιτική και αισθανόμενη πίεση από την κοινή γνώμη, αποδείχθηκε αδύναμη να κυβερνήσει έστω και στοιχειωδώς. Τώρα το καζάνι έσκασε με απρόβλεπτες συνέπειες για όλους μας σε αυτή τη χώρα. Το αδιέξοδο τροφοδοτεί η έλλειψη θεσμικών αντίβαρων. Η υποταγή των θεσμών της Γ΄ Ελληνικής Δημοκρατίας στην πρωθυπουργοκεντρική εξουσία μεγεθύνει το πρόβλημα, καθώς η λειτουργία των θεσμών εξαρτάται ουσιαστικά από τον χαρακτήρα, τις ικανότητες και τις επιλογές ενός, ουσιαστικά, προσώπου. Δυστυχώς, το Σύνταγμά μας αποδεικνύεται ο χειρότερος ελληνικός νόμος. Προκειμένου να κερδίσει λίγο χρόνο στην εξουσία και να ενισχύσει την πληγωμένη του εικόνα, ο πρωθυπουργός, πήρε ένα εξωφρενικό και αψυχολόγητο ρίσκο μέσω ενός θεσμικού τεχνάσματος. Το σάλτο του αποδείχθηκε, πραγματικά σάλτο μορτάλε. Η πολιτική ηγεσία της χώρας εξευτελίστηκε διεθνώς και συμπαρέσυρε την πατρίδα στο χάος. Η Ελλάδα μπήκε στη ζώνη της απόλυτης αβεβαιότητας. Κι όμως την ώρα, που η χώρα ψυχορραγεί, τα πολιτικάντικα παιχνίδια συνεχίζονται, τόσο από όλες τις πλευρές του κομματικού φάσματος. Κάποιοι πρέπει να σταματήσουν αυτόν τον κατήφορο. Περισσότερο από ποτέ άλλοτε στη μεταπολίτευση, επείγει σήμερα, που βουλιάζουμε, να αναδειχθεί μια αξιόπιστη και μακράς πνοής ηγεσία, την οποία η ελληνική κοινωνία θα μπορεί να εμπιστευθεί και να ενστερνιστεί το όραμά της για τη χώρα. Καμιά προοπτική δεν μπορεί να οικοδομηθεί όταν οι πολιτικές ηγεσίες συμπεριφέρονται ως ιδιοκτήτες πολιτικών θώκων ή αμοραλιστές θεσηθήρες διψασμένοι για εξουσία. Περισσότερο από «παπατζήδες» και ανεύθυνους δημαγωγούς, η Ελλάδα ζητεί σήμερα, επιτακτικά, να εμπιστευθεί ηγέτες που να βάζουν τη χώρα πάνω από το εγώ τους. *Ο κ. Νίκος Μαραντζίδης είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονία  http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_89_06/11/2011_461784

Ο Ιωάννης Βατάτζης και η Εθνική μας αξιοπρέπεια

Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων
Μία ομάδα διανοητών και δημοσιογράφων επιχειρεί να μάς πείσει πόσο καλό πράγμα είναι η απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας. Συνιστούν  να είμαστε ευγνώμονες στην τρόικα που θα φέρει ξένους επιτρόπους στα υπουργεία μας για να μας κάνουν σωστούς Ευρωπαίους και να μας φέρουν τα φώτα τους. Φαίνεται ότι τα παπαγαλάκια της εξάρτησης και της υποτέλειας δεν θέλησαν ποτέ να διαβάσουν την ελληνική Ιστορία ή αν την διάβασαν , δεν μπόρεσαν να την καταλάβουν. Διότι στις πάμπολλες σελίδες αυτής της Ιστορίας υπάρχουν παραδείγματα Ελλήνων ηγετών που βρέθηκαν μεν σε δυσχερή θέση, αλλά δεν απώλεσαν την αξιοπρέπειά τους και δεν λησμόνησαν τα ιστορικά δικαιώματα και τις ιστορικές υποχρεώσεις του Έθνους μας.
    Μία τέτοια σημαντική μορφή πατριώτη, ικανού και εντίμου κυβερνήτη τιμά στις 4 Νοεμβρίου η Εκκλησία μας. Πρόκειται για τον Άγιο Ιωάννη Γ΄ Δούκα Βατάτζη, αυτοκράτορα της Νικαίας όπου είχε μεταφερθεί προσωρινά η έδρα των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων. Από το 1204 έως το 1261 η Αυτοκρατορία της Νικαίας μαζί με την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας και το Δεσποτάτο της Ηπείρου αποτέλεσαν τα πρώτα ελληνικά εθνικά κράτη μετά από  τον κατακερματισμό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (Ρωμανίας) από τους Δυτικούς Σταυροφόρους. Στη Νίκαια της Μικράς Ασίας ο Θεόδωρος Λάσκαρις, ο γαμπρός του Ιωάννης Βατάτζης και ο γιός του Βατάτζη Θεόδωρος Β΄  Λάσκαρις, μαζί με τον ελληνοκεντρικό φιλόσοφο Νικηφόρο Βλεμμύδη ονόμασαν  για πρώτη φορά το κράτος τους Ελληνίδα Επικράτειαν και αγωνίσθηκαν για να απελευθερώσουν την Κωνσταντινούπολη από τους Σταυροφόρους. Το επέτυχε ο διάδοχός τους Μιχαήλ Παλαιολόγος το 1261. Αξίζει να σταθούμε λίγο περισσότερο στον ευλαβή στρατηγό από το Διδυμότειχο Ιωάννη Βατάτζη, τον οποίο τιμά ως Άγιο η Ορθόδοξη Εκκλησία λόγω του ελεήμονος χαρακτήρα του και διότι μοίρασε δίκαια τον κρατικό πλούτο ώστε να ωφεληθούν οι φτωχότεροι.

    Ας σκεφθούμε τις αναλογίες με την εποχή μας. Ο Βατάτζης το 1234 κυβερνά ένα μικρό κομμάτι του Ελληνισμού, ενώ η πρωτεύουσα του Γένους κατέχεται από Λατίνο Βασιλιά . Ο Ελληνισμός είναι ταπεινωμένος και διαμοιρασμένος σε φραγκικά βασίλεια και δουκάτα. Ο Πάπας που κρυβόταν πίσω από τις Σταυροφορίες ήταν ο πλανητάρχης της εποχής. Τότε, λοιπόν,  ένας συγκεκριμένος Πάπας, ο Γρηγόριος Θ΄ έστειλε μία προκλητική επιστολή στον Ιωάννη Βατάτζη και τού ζήτησε να ξεχάσει δια παντός την Κωνσταντινούπολη και να εγκαταλείψει τον  βυζαντινό τίτλο «Βασιλεύς και Αυτοκράτωρ Ρωμαίων» , Ο Ιωάννης Βατάτζης, αν και ήταν σε δυσμενέστερη θέση από πλευράς πολιτικής και οικονομικής, έστειλε μία εκπληκτική επιστολή –απάντηση που αποτελεί μνημείο ελληνικής υπερηφάνειας και εθνικής αξιοπρέπειας. Μακάρι να εδιδάσκοντο από αυτήν οι σημερινοί κυβερνήτες μας, οι φιλομνημονιακοί αρθρογράφοι και ορισμένοι ηγέτες των ευρωπαίων εταίρων μας,  επίγονοι των Σταυροφόρων του 1204. Αντιγράφω μερικές φράσεις σε νεοελληνική γλώσσα, όπως δημοσιεύονται –μαζί με το πρωτότυπο- στο βιβλίο του Ιωάννη Σαρσάκη «Ιωάννης Γ΄  Βατάτζης-ο Άγιος Αυτοκράτορας του Βυζαντίου» ( έκδοση Ορθοδόξου Κυψέλης, Θεσσαλονίκη 2008):

    «... Μάς γράφεις ότι από το δικό  μας, το Ελληνικό γένος, άνθησε η σοφία και τα αγαθά της διαδόθηκαν στους άλλους λαούς. Αυτό σωστά το γράφεις. Πώς όμως αγνόησες, ή και αν υποτεθεί ότι δεν το αγνόησες, πώς ξέχασες να γράψεις ότι, μαζί με τη σοφία, το γένος μας κληρονόμησε από τον Μέγα Κωνσταντίνο και τη βασιλεία;... Συ απαιτείς να μην αγνοήσουμε τον θρόνο σου και τα προνόμιά του. Αλλά εμείς έχουμε να ανταπαιτήσουμε να δεις καθαρά και να μάθεις τα δικαιώματα που έχουμε εμείς επί της εξουσίας και του κράτους της Κωνσταντινούπολης, το οποίο από τον Μέγα Κωνσταντίνο διατηρήθηκε για μία χιλιετία και έφτασε σε μάς . Οι γενάρχες της βασιλείας μου είναι από το γένος των Δουκών και των Κομνηνών, για να μην αναφέρω εδώ και όλους τους άλλους βασιλείς που είχαν ελληνική καταγωγή και για πολλές εκατοντάδες χρόνια κατείχαν τη βασιλική εξουσία της Κωνσταντινούπολης. .... Εμείς εξαναγκαστήκαμε από την πολεμική βία και φύγαμε από τον τόπο μας. Όμως δεν παραιτούμαστε από τα δικαιώματά μας της εξουσίας και του κράτους της Κωνσταντινούπολης...... Ποτέ δεν θα πάψουμε να δίνουμε μάχες και να πολεμούμε αυτούς που την κατέκτησαν και την κατέχουν. Γιατί, αλήθεια, πώς δεν θα διαπράτταμε αδικία απέναντι στους νόμους της φύσης και στους θεσμούς της πατρίδας μας και στους τάφους των προγόνων μας και στα θεία και ιερά τεμένη, αν δεν πολεμήσουμε για όλα αυτά με τη δύναμή μας;.....Ωστόσο να ξέρει η αγιότητά σου ότι υποδεχτήκαμε χωρίς λύπη το αγροίκο ύφος του γράμματός σου και φερθήκαμε με ηπιότητα στους κομιστές του, μόνο και μόνο για να διατηρήσουμε την ειρήνη μαζί σου»!

    Αν αντικαταστήσουμε τη λέξη «Πάπας» με τη λέξη «τρόϊκα» και τη λέξη «Κωνσταντινούπολη» με τη λέξη «εθνική κυριαρχία» κατανοούμε ποια απάντηση επιβάλλεται να δίδουν οι εκάστοτε κυβερνήτες μας σε προκλητικές  απαιτήσεις των διαφόρων δανειστών μας. Το ότι δανειζόμαστε δεν σημαίνει ότι πρέπει να δώσουμε γην και ύδωρ εξευτελιζόμενοι εθνικά. Ο Ιωάννης Βατάτζης διοικούσε ένα καθημαγμένο τμήμα του ηττημένου τότες Ελληνισμού, αλλά απήντησε με θαυμαστή παρρησία στον πανίσχυρο Πάπα. Τιμώντας τη μνήμη του στις 4 Νοεμβρίου ας διδαχθούμε από το ήθος του.
Κ.Χ. 28.10.2011

 

 

(Με ενδιαφέροντα σχόλια στην ιστοσελίδα του Αντίβαρο)

Ο Ιωάννης Βατάτζης και η Εθνική μας αξιοπρέπεια | Αντίβαρο

 

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΞΕΨΥΧΗΣΕ ΠΡΙΝ ΛΙΓΕΣ ΩΡΕΣ !

Δείξτο στους φίλους σου!

πολιτική | http://ksipnistere.blogspot.com/ | 2011-11-06 07:30:09

---

"Καλτσοδέτες" ,"κηπουροί" και "αντάρτες", έδωσαν την χαριστική βολή στην ετοιμοθάνατη Ελληνική δημοκρατία.

Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της Ελλάδας όπου η χώρα μας παραδίδεται άνευ όρων στον κατακτητή πρίν ακόμα εισβάλλει.

Ο Παπανδρέου , ο Σαμαράς, ο Καρατζαφέρης, ο Κουβέλης,η Μπακογιάννη και όλοι όσοι με ή χωρίς ψήφο δέχτηκαν να γίνει η Ελλάδα απο ανεξάρτητο κράτος μια θλιβερή ανοχύρωτη επαρχία και σε λίγες ημέρες προτεκτοράτο υπο τη διοίκηση ξένου αρμοστή, είναι στην.....
συνείδηση του ελληνικού λαού ένοχοι εσχάτης προδοσίας.

Οι δειλοί γραικύλοι του κίβδηλου κοινοβουλευτισμού, έσωσαν το τομάρι τους και αποφάσισαν να ρίξουν στον καιάδα του ΔΝΤ, της Τρόϊκας και του Δ΄Ράϊχ, έναν ολόκληρο λαό,παραδίδοντας την χώρα τους στα χέρια του καπιταλιστικού ιερατείου της "δημιουργικής καταστροφής".

Ας αφήσουν τα παραμύθια για την εξασφάλιση της δόσης και την αναγκαία κύρωση της νέας δανειακής σύμβασης.

Χθές όλοι οι "οίκοι αξιολόγησης" δήλωσαν πως στις αρχές του 2012 με το πρώτο εθελοντικό ή αναγκαστικό κούρεμα ελληνικού ομολόγου η Ελλάδα θα χαρακτηριστεί με το γράμμα "D" δηλαδή Default ή ελληνιστί ΠΤΩΧΕΥΣΗ.

Με απλά λόγια όλα όσα είπαν χθές οι κροκόδειλοι του κυβερνητικού και παρακυβερνητικού κοινοβουλευτικού μορφώματος περί αναγκαίας ευρωπαϊκής πορείας διάσωσης είναι ασύστολα ψεύδη.

Αυτό που έχουν ετοιμάσει οι "εταίροι" μας είναι μόνο η ΠΤΩΧΕΥΣΗ!


Τώρα πλέον δεν έχουμε απλώς το δικαίωμα αλλά το καθήκον, το χρέος να υπακούσουμε στο ακροτελεύτιο άρθρο του μέχρι στιγμής ισχύοντος Συντάγματος της Ανεξάρτητης Ελλάδας :

''H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται
στον πατριωτισμό των Eλλήνων,
που δικαιούνται και υποχρεούνται
να αντιστέκονται με κάθε μέσο
εναντίον οποιουδήποτε
επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.''

Αν δεν τα πάρετε θα [αναγκαστούμε να] καταστραφείτε. Όπως έλεγαν κάποτε: “Σήμερον πρώτη, αύριον δευτέρα, την τρίτη φεύγει ο Κόχραν”

Αυτό το κράτος γεννήθηκε πάνω στον εκβιασμό περί της ύπαρξής του, έναν εκβιασμό που οδηγούσε σε αλυσιδωτά δάνεια. Δάνεια που στόχευαν στην υποδούλωση και για να την πετύχουν, υποδαύλιζαν τον εσωτερικό διχασμό. Οι 800.000 λίρες του 1824 (Loughnan, O’Brien & Co.) είχαν σαν αποτέλεσμα (και στόχο) να διαφύγουν οι Νικηταράς, Λόντος, Ζαϊμης, στα αγγλοκρατούμενα Επτάνησα, να φυλακιστεί ο Κολοκοτρώνης μαζί με Κλέφτες και συμμάχους Κοτζαμπάσηδες και να καταστραφούν Κρήτη, Κάσος, Ψαρά. Αρχές του 1825 η κυβέρνηση και οι εδώ εκπρόσωποι των δανειστών, ενώ περίμεναν τον Ιμπραήμ έκλειναν το δάνειο των 2 εκατομμυρίων λιρών (J. & S. Ricardo). Η εμφάνιση του Ιμπραήμ έκανε πιο εύκολη τη μαζική υπογραφή της αίτησης προστασίας προς την Αγγλία. Το Μεσολόγγι προδόθηκε από τους ντόπιους αντιπρόσωπους των δανειστών και έπεσε το 1826, αλλά ο Καραϊσκάκης και ο Κολοκοτρώνης (που γλύτωσε το φόνο α λα Ανδρούτσο χάρη στον Ιμπραήμ) ήταν επίμονοι και άρχισαν να γυρίζουν την κατάσταση, ιδιαίτερα στη Στερεά. Οι δανειστές δεν πτοήθηκαν. Ο εξωτερικός αντιπρόσωπός τους ήρθε (Thomas Cochrane) και διέλυσε μαζί με τον Church το στρατόπεδο του Καραϊσκάκη, προφανώς τον ίδιο τον Καραϊσκάκη και οδήγησε τη βέβαιη νίκη σε πανωλεθρία (προτεκτοράτο της Αγγλίας λογιζόταν η Πελοπόννησος και οι Κυκλάδες).

Λέμε σήμερα ότι ο ΓΑΠ δεν διαπραγματεύτηκε. Γιατί οι απεσταλμένοι του Μαυροκορδάτου Ορλάνδος και Λουριώτης το έκαναν το 1823 στην Αγγλία; Το έκαναν το 1825; Βλέπουμε σήμερα το δανειστή να καίγεται περισσότερο από το δανειζόμενο για το δάνειο. Βάζουμε μυαλό; Βλέπουμε σήμερα την καταιγίδα ψεμάτων και τους εκβιασμούς. Και ο Cochrane τι έκανε στην Τροιζήνα μόλις πάτησε το πόδι του; Και ο γραμματέας του, κάποιος Μάσον, τι έκανε στον Κολοκοτρώνη μόλις πάτησε το πόδι του (1833) ο ανήλικος Otto Wittelsbach με την πρώτη δόση των 60 εκατομμυρίων φράγκων (Rothschild);

Βλέπουμε σήμερα, όχι μόνο το ΓΑΠ να καίγεται για τη δανειακή σύμβαση, περισσότερο κι απ τη ζωή του, βλέπουμε ακόμα και πολιτικά ζόμπι που τα ξαναζωντάνεψε ο κάθε καναλάρχης για να κρατούν το ίσο στο τροπάριο: Χωρίς το ευρώ και την Ε.Ε.: ΧΑΘΗΚΑΜΕ!. Εδώ έχουμε μια διαφορά με την ίδρυση του κράτους. Τότε, μόνον ο Μαυροκορδάτος καιγότανε. Όλα τα υπόλοιπα -αλλά κυρίως οι δανειστές- παρέμειναν ίδιοι τα τελευταία 200 χρόνια.

http://filologos10.wordpress.com/2011/11/05/%CE%B1%CE%BD-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%AC%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%B5-%CE%B8%CE%B1-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%8D%CE%BC%CE%B5-%CE%BD%CE%B1-%CE%BA%CE%B1/

Απίστευτο διάγραμμα του ευρώ σήμερα με βάση τις εξελίξεις στην Ελλάδα

Font Size

Πέμπτη, 03 Νοέμβριος 2011 22:17

Αν έχει κανείς αμφιβολία ότι οι εξελίξεις στην Ελλάδα επηρεάζουν την κίνηση του ευρώ τότε αυτό το διάγραμμα θα τον πείσει για το αντίθετο - Είναι στα αγγλικά και προέρχεται από δημοσιογράφο του Reuters. (Πατήστε πάνω στη φωτογραφία)

Δείχνει με παραστατικό τρόπο πώς τα διάφορα πολιτικά γεγονότα στην Ελλάδα, σε συνδυασμό με τις κινήσεις της ΕΚΤ καθόρισαν την κίνηση του ευρώ.

http://www.theinsider.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=16263:incredible-chart-euros-today-in-light-of-developments-in-greece&catid=46:economy&Itemid=82

Απόψεις... Σχόλια....

Le Figaro "χαστουκίζει" Παπανδρέου: "Ο άνθρωπος που βάζει το ευρώ σε κίνδυνο" | tsantiri

Le Figaro "χαστουκίζει" Παπανδρέου: "Ο ...

Μια ερώτηση προς τους ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥΣ ΣΥΝΤΑΚΤΕΣ

kathimerini.gr - Αισιόδοξη για εντοπισμό σημαντικών αποθεμάτων αερίου στην Κύπρο η Noble

Spiegel: Σωστή η απόφαση εξαγγελίας δημοψηφίσματος από τον Γ. Παπανδρέου — ΣΚΑΪ (www.skai.gr)

Γ. Μαρίνος: Ο Παπανδρέου δεν εφαρμόζει αυτά που λεει — ΣΚΑΪ (www.skai.gr)

Στ. Μάνος: Τίθεται θέμα επιβίωσης της Ελλάδας — ΣΚΑΪ (www.skai.gr)

Να γιατί πάει ο Γιώργος στις Κάννες...

Χιλιάδες διαδηλωτές στη Νίκαια για τη G20 — ΣΚΑΪ (www.skai.gr)

kathimerini.gr - Ιρλανδία: Πίσω στο «σημείο εκκίνησης» οι ευρωπαϊκές προσπάθειες με το ελληνικό δημο

kathimerini.gr - Σαρκοζί-Μέρκελ: «Αποφασισμένοι» για την εφαρμογή της συμφωνίας για την Ελλάδα

Παπανδρέου: "Δεν παραιτούμαι, κάνω δημοψήφισμα, ρίξτε με αν τολμάτε"! | tsantiri

"ΧΑΟΣ": Στα ελληνικά το αυριανό πρωτοσέλιδο της Liberation | tsantiri

Mega- κοίτασμα πετρελαίου νότια της Κρήτης αξίας 500 δισ. ευρώ! | tsantiri

ΚΟΤΟΥΛΕΣ στο υπουργικό | tsantiri

Παπανδρέου: «Λύσσαξαν τα συμφέροντα εναντίον του δημοψηφίσματος» | tsantiri

Στίγκλιτς: “Η συνταγή Ομπάμα δε θα αποδώσει”

Λευκός Οίκος: “Απόφαση-σοκ το ελληνικό δημοψήφισμα”