Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 2013

Προς μια σύγχρονη παν-γερμανική κυριαρχία…;

Aναρτήθηκε στὶς ἀπὸ τὸν/τὴν
Οικονομολόγου – Δημοσιογράφου 

Τα πολιτικά και οικονομικά τεκταινόμενα στη σύγχρονη Ευρωπαϊκή Ένωση καταστρατηγούν πλήρως κι εμφανώς τις αρχές και τις αξίες πάνω στις οποίες δομήθηκε το ευρωπαϊκό όραμα, μετά από 2 αιματηρούς και καταστροφικούς πολέμους.
Το 1952, με τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης των Παρισίων, ιδρύθηκε και Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα,- ΕΚΑΧ -, με στόχο να θέσει σε κοινό έλεγχο την παραγωγή άνθρακα και χάλυβα, δηλαδή των δύο κύριων πρώτων υλών της πολεμικής βιομηχανίας και μ αυτό τον τρόπο να επιτηρηθεί και να αποφευχθεί ένας νέος εξοπλισμός της μεταπολεμικής Γερμανίας η οποία και από τους συμμάχους θεωρήθηκε υπεύθυνη για τους δύο πολέμους που έπνιξαν στο αίμα και γέμισαν ερείπια την γηραιά Ήπειρο.


Το αρχικό σχέδιο στόχευε στην συλλογική ευρωπαϊκή ασφάλεια και προέβλεπε τη δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας με στοιχεία δημοκρατίας και υπερεθνικότητας.
Μια απλή ανάγνωση των σημερινών δεδομένων πείθει για την πλήρη καταστρατήγηση και δη ηθελημένη του μεταπολεμικού οράματος των Ρομπέρ Σουμάν και Ζαν Μονέ.

Στη θέση της αρχής της υπερεθνικότητας υπάρχει μια πλήρης υπεροχή των εθνικών συμφερόντων της Γερμανίας. Οι αρχές της Δημοκρατίας καταπατούνται πλήρως. Ο αστικός πολιτισμός καταργείται παντελώς. Το Βερολίνο με ένα είδος απηνή, συνεχούς και σκληρού σύγχρονου οικονομικού πολέμου κατορθώνει κι επιτυγχάνει ό, τι και όσα δεν πέτυχε με τις δύο συρράξεις τις οποίες προκάλεσε και που συντάραξαν σύμπασα την υφήλιο.

Δεν είναι τυχαίο που ο αμερικανός νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν μιλάει ευθέως για«ανήθικο πείραμα» πάνω σε ανθρώπινα όντα…, και ότι…: “Οι Γερμανοί επιβάλλουν μια λιτότητα, η οποία δεν βοηθάει καν στη βελτίωση της θέσης της Ελλάδας σχετικά με το χρέος της.”
Ούτε είναι επίσης τυχαίο πως ο βρετανικός Γκάρντιαν κάνει λόγο για ανθρωπιστική κρίση στη Ελλάδα λόγω των μέτρων της σκληρής κι απάνθρωπης λιτότητας.
Και πως μπορεί να θεωρηθεί τυχαία η εμμονή του Όλι Ρεν, μέλος της τρόικας που επιτηρεί την πιστή εφαρμογή του μνημονίου, σε μια πολιτική που κρίνεται λανθασμένη κι επικίνδυνη από το ΔΝΤ;
Και τέλος, ποιαν άλλη χρεία μαρτύρων έχομε όταν ο εμπνευστής της καταστροφικής οικονομικής πολιτικής που εφαρμόζεται στην Ελλάδα, ο γερμανός υπουργός των οικονομικών, προειδοποιεί με νομισματικό πόλεμο τις ΗΠΑ επειδή προτείνουν μια πιο ευέλικτη πολιτική εισοδημάτων από τη οποία θα προκύψει η ανάπτυξη…;
Όλα συγκλίνουν στο ότι η Ευρώπη έχει ήδη υποκύψει στις επικίνδυνες ορέξεις μιας Γερμανίας που για Τρίτη φορά μέσα σε έναν αιώνα επιδιώκει να επιβάλει την κυριαρχία της…!!!


Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2013

Η Γερμανία πιο ψηλά στις θέσεις για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος | αἰέν ἀριστεύειν

Διαχρονικά καθαρή η Κύπρος 
Επιστρεφόμενα βέλη για το ξέπλυμα βρόμικου χρήματος
Επιστρεφόμενα βέλη για το ξέπλυμα βρόμικου χρήματοςΛευκωσία: Όχι μόνο πρόσφατα, αλλά διαχρονικά η χώρα μας είχε χαμηλό βαθμό επικινδυνότητας για ξέπλυμα βρόμικου χρήματος, ενώ σε αντίθεση η Γερμανία βρισκόταν ανάμεσα στις πρώτες θέσεις. Αυτό προκύπτει και από στοιχεία παλαιότερης μελέτης του Αυστραλού ακαδημαϊκού, John Walker.
Λευκωσία: Όχι μόνο πρόσφατα, αλλά διαχρονικά η χώρα μας είχε χαμηλό βαθμό επικινδυνότητας για ξέπλυμα βρόμικου χρήματος, ενώ σε αντίθεση η Γερμανία βρισκόταν ανάμεσα στις πρώτες θέσεις. Αυτό προκύπτει και από στοιχεία παλαιότερης μελέτης του Αυστραλού ακαδημαϊκού, John Walker.
Σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης, ο βαθμός προσέλκυσης ατόμων ή επιχειρήσεων που επιδίδονται σε ξέπλυμα βρόμικου χρήματος στην Κύπρο είναι στο 150 με 199, ενώ στη Γερμανία στο 200 με 249.
Στην πρώτη θέση, ανάμεσα σε 226 χώρες βρίσκεται το Λουξεμβούργο με βαθμολογία 686 και ακολουθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες με 634 βαθμούς. Από τα υπόλοιπα κράτη μέλη της ΕΕ, βρίσκονται στην πέμπτη και έκτη θέση η Αυστρία και η Ολλανδία με βαθμολογίες 497 και 476, αντίστοιχα. Πολύ υψηλό βαθμό (439) έχει και η Αγγλία, η οποία βρίσκεται στην έβδομη θέση.Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι από τα στοιχεία της μελέτης προκύπτει ότι τα ποσά ξεπλύματος βρόμικου χρήματος υπολογίζονταν στα $2,85 τρισεκατ. ετησίως. Από 20 δημοφιλέστερους προορισμούς προσέλκυσης ξεπλύματος βρόμικου χρήματος, η Γερμανία κατατάσσεται στην πέμπτη θέση και της αναλογούσαν $128,3 δισ. Επίσης, στους 20 δημοφιλέστερους προορισμούς ξεπλύματος χρήματος βρίσκεται και η Ολλανδία με το ποσό που της αναλογεί να φτάνει στα $18,36 δισ.Πάντως, σε όλο αυτό τον πόλεμο που έχει ξεσπάσει κατά της χώρας μας το τελευταίο διάστημα για τα περί ξεπλύματος χρήματος, χωρίς να λαμβάνονται υπ’ όψιν οι αξιολογήσεις που έχει πάρει κατ’ επανάληψη, πολλά από όσα λέγονται αγγίζουν το όριο της υπερβολής, χωρίς να στηρίζονται σε αποδεικτικά στοιχεία αλλά σε αυθαίρετα συμπεράσματα. Γερμανικά και άλλα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης αναφέρθηκαν σε έκθεση της δεξαμενής σκέψης «Global Financial Integrity» στην Ουάσινγκτον, η οποία ισχυρίζεται ότι η χώρα μας αποτελεί έναν από τους κυριότερους σταθμούς για παράνομες ρωσικές χρηματοοικονομικές συνδιαλλαγές, αναφέροντας μόνο στοιχεία για το ύψος των άμεσων ξένων επενδύσεων. Όμως, αυτό από μόνο του δεν μπορεί να αποτελεί στοιχείο ξεπλύματος βρόμικου χρήματος.Στο μεταξύ, την άμεση παρέμβαση του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς και του Προέδρου της Σοσιαλιστικής Ομάδας στο ΕΚ Χάνες Σβόμποντα στο Eurogroup σε σχέση με την απαίτηση ανάθεσης σε ιδιωτικό οίκο έρευνας για ξέπλυμα βρόμικου χρήματος στην Κύπρο ζητά με επιστολή του ο ευρωβουλευτής της ΕΔΕΚ, Σοφοκλής Σοφοκλέους.
Ο κ. Σοφοκλέους στην επιστολή του αναφέρεται σε απαράδεκτη παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά τρόπο προκλητικό και ανεπίτρεπτο. Υποδεικνύει ταυτόχρονα ότι είναι πολιτικά και θεσμικά απαράδεκτη η απαίτηση του Γιούρογκρουπ ενώ, σημειώνει ότι η απαίτηση συγκρούεται με τις θεμελιώδεις αρχές του αλληλοσεβασμού και της Κοινοτικής αλληλεγγύης των κρατών μελών της Ε.Ε.
Ο κ. Σοφοκλέους καταθέτει επίσης ερώτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το θέμα αναμένοντας οφειλόμενη τεκμηριωμένη απάντηση. Διερωτάται γιατί  ουσιαστικά και προκλητικά αποκλείονται τα θεσμικά όργανα της Ε.Ε. για μια τέτοια έρευνα, που είναι το «Διεθνές Νομισματικό Ταμείο» το «Moneybal» και η Διεθνής ομάδα Δράσης κατά του Χρηματοοικονομικού εγκλήματος.
Φιλελεύθερος

Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2013

ΤΟ ΒΡΩΜΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΓΟΥΣ! Πριν από την «τελική λύση»: ο γεωπολιτικός αφοπλισμός της Ελλάδας

Ἀναρτήθηκε στὶς ἀπὸ τὸν/τὴν
Toυ Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Στην Τουρκία (και όχι μόνο) ο έλεγχος της ελληνικής ενεργειακής υποδομής
Με «αντιδράσεις εκτός ορίων» απειλούν οι ΗΠΑ για να αποκλείσουν τους Ρώσους από ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ
«Το Ελληνικόν Έθνος, δυνάμει της παρούσης πράξεως θέτει εκουσίως την ιεράν παρακαταθήκην της αυτού Ελευθερίας, Εθνικής Ανεξαρτησίας και της πολιτικής αυτού υπάρξεως, υπό την μοναδικήν υπεράσπισιν της Μεγάλης Βρετανίας.»
Ψήφισμα της Γ’ Εθνοσυνελεύσεως, Επίδαυρος
«Ο λαός κύριοι, τού οποίου παρρησιάζετε το πρόσωπον, δεν σας έδωκε πληρεξουσιότητα να καταργήσετε την Εθνικήν και Πολιτικήν ανεξαρτησίαν του, αλλά να την στερεώσητε, νά την διαιωνίσητε»
Διαμαρτυρία του Αλέξανδρου Υψηλάντη για το ως άνω ψήφισμα
«Μια ανεξάρτητη Ελλάδα είναι παραλογισμός. Η Ελλάδα θα είναι είτε αγγλική, είτε ρωσική. Δεν πρέπει να είναι ρωσική, άρα θα είναι αγγλική»
Sir Edmund Lyons, πρέσβης στην Αθήνα, προς την κυβέρνηση της Αυτού Μεγαλειότητος, 1844
Με αντίδραση «κάθε τύπου», «εκτός ορίων» απειλεί η Ουάσιγκτων την Αθήνα, προκειμένου να αποτρέψει την είσοδο των Ρώσων στη ΔΕΠΑ και τη ΔΕΣΦΑ, την ίδια στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση σκέπτεται να «δώσει», για να ικανοποιήσει τις ΗΠΑ, την ελληνική ενεργειακή υποδομή στο Αζερμπαϊτζάν, χώρα, σε μεγάλο βαθμό, υπό τον έλεγχο της Τουρκίας!
‘Ένα από τα «βαρύτερα» όπλα του ελληνικού λαού, έθνους των ξεσηκωμένων κατά Σβορώνο (αλλά και μια από τις βασικότερες, ιστορικά, αιτίες καταστροφών του) είναι η γεωπολιτική αξία του ελληνικού χώρου, που παρεμβάλλεται μεταξύ Ευρώπης και Μέσης Ανατολής, Ρωσίας και «θερμών θαλασσών».
Δυστυχώς, η «γεωπολιτική» έγινε τελευταία, όπως και τόσα άλλα, «μόδα», γελοιοποιούμενη στο στόμα Ελλήνων πολιτικών, που χρησιμοποιούν την έννοια σε βαθμό ευθέως αντίστροφο προς τον βαθμό κατανόησής της. Οι πολιτικοί μας έχουν μοναδική ικανότητα να αρπάζουν ιδέες που τους φαίνονται «φανταιζί» και να τις καταστρέφουν, μαζί με μας – ενίοτε και με τους εαυτούς τους ακόμα. Αν, όταν άρχιζα τη δημοσιογραφική μου καριέρα, ήταν πηγή μεγάλης ικανοποίησης αν κάποιος πολιτικός πρόσεχε αυτά που έγραφα, τώρα μάλλον με ανησυχεί η προοπτική, τόσο μεγάλη είναι η ικανότητά τους να στραβώνουν τα ίσια.
Στα χέρια ενός σχετικά ανεξάρτητου και κυρίαρχου κράτους, η γεωπολιτική αξία του ελληνικού χώρου είναι σημαντικότατο διαπραγματευτικό όπλο για τον ελληνικό λαό. Χωρίς τέτοιο κράτος, η «γεωπολιτική» γίνεται τρόπος ελέγχου, υποδούλωσης και καταστροφής για τη χώρα. Γι’ αυτό το κοινωνικό, το δημοκρατικό και το εθνικό είναι αξεδιάλυτα συνδεδεμένα στην Ελλάδα, χώρας στις παρυφές πρώτου και τρίτου κόσμου, στο μεταίχμιο των κόσμων της Δύσης, της Μέσης Ανατολής και των Σλάβων, μεταξύ των οποίων κόσμων καλείται να ισορροπήσει, πραγματοποιώντας την ανεξαρτησία της.
Τα εξωφρενικά της ενέργειας
Πως θα σας φαινόταν αν σας έλεγα ότι η Ελλάδα ετοιμάζεται να παραχωρήσει στην Τουρκία σημαίνοντα ρόλο ελέγχου στην ελληνική ενεργειακή υποδομή; ‘Ότι η Αθήνα ετοιμάζεται, υπό την ασφυκτική πίεση των ΗΠΑ, να παραχωρήσει το μεγαλύτερο ίσως «χαρτί» που διαθέτει (ακόμα) το ελληνικό κράτος, τη «γεωπολιτική» και «γεωενεργειακή» υπεραξία της Ελλάδας, χωρίς απολύτως κανένα αντάλλαγμα, σε διάφορες, ελάχιστα φιλικές δυνάμεις, μεταξύ των οποίων και η Τουρκία; Και ότι, με τον τρόπο αυτό, παραιτείται των τελευταίων όπλων που η χώρα διαθέτει για τη σωτηρία της, ενώ διαταράσσει σοβαρά τις σχέσεις της με τη Ρωσία, μια παραδοσιακή φιλική δύναμη, από τα ελάχιστα, αν όχι το μόνο, πιθανό, δυνητικό έστω στήριγμα της Ελλάδας, μαζί με τους υπόλοιπους λαούς της ευρωπαϊκής περιφέρειας.
Κι όμως, αυτά ακριβώς συμβαίνουν. Ο αναλυτής που θέλει να κάνει κανονικά τη δουλειά του στη σημερινή Ελλάδα αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες. Κυρίως, τα όσα συμβαίνουν είναι τόσο εξωφρενικά και δυσάρεστα, που κανείς δεν θέλει να τον πιστέψει κι αν τον πιστέψει, δεν ξέρει τι να κάνει. Οι περισσότεροι (περιλαμβανομένης της μεγάλης πλειοψηφίας του πολιτικού προσωπικού) κάνουν «αυτοπλύση εγκεφάλου». Τροποποιούμε στο μυαλό μας την πραγματικότητα, ώστε να γίνει «αντιμετωπίσιμη».
Υποτίθεται ότι οι ιδιωτικοποιήσεις γίνονται για να μειωθεί το χρέος ή να γίνει πιο «ανταγωνιστική» η οικονομία, τα κριτήριά τους είναι αυστηρά οικονομικά. Αν όντως ήταν έτσι, αν το πρόγραμμα σωτηρίας ήταν σωτηρίας, έστω εσφαλμένο, και όχι υποδούλωσης-καταστροφής του ελληνικού έθνους-κράτους, τότε, τα προς εκποίηση περιουσιακά στοιχεία του θα πήγαιναν στον πλειοδότη.
Νεοφιλελευθερισμός και γεωπολιτική: η ιδιωτικοποίηση ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ
Δεν είναι όμως έτσι. ‘Όταν ο πλειοδότης είναι ρωσικές εταιρείες και το περιουσιακό στοιχείο η ενεργειακή υποδομή της Ελλάδας, δεν ισχύουν τέτοια κριτήρια. Υπό την ασφυκτική πίεση της Ουάσιγκτον, το «εθνικό ταμείο εκποίησης», ΤΑΙΠΕΔ, αποφάσισε να τροποποιήσει στο μέσο του διαγωνισμού για την εκχώρηση της ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ τους όρους για να μην κατακυρωθούν στις ρωσικές εταιρείες οι ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ.
‘Ετσι, σκέπτονται τώρα να δώσουν τη δυνατότητα να συγκροτηθεί εκ των ενόντων ένα «κονσόρτσιουμ» της αζερικής κρατικής εταιρείας πετρελαίων και των ομίλων Βαρδινογιάννη και Μυτιληναίου (ο τελευταίος κύριο εργαλείο αμερικανικής οικονομικο-στρατηγικής διείσδυσης στα Βαλκάνια), για να πάρει τη «δουλειά». Εναλλακτική λύση ένα κονσόρτσιουμ Αζέρων και ευρωπαϊκών (υπό αγγλοσαξωνικό έλεγχο εταιρειών).
Είναι η δεύτερη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο. ‘Όπως απεκάλυψαν πέρυσι τα «Επίκαιρα», ένας αμερικανός Υφυπουργός και ο Πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα προκάλεσαν, παρουσία τους, εσπευσμένη συνεδρίαση της Επιτροπής Αποκρατικοποιήσεων, μεγαλοβδομαδιάτικα. Η συνεδρίαση απέρριψε για τυπικούς λόγους μία ρωσική εταιρεία κατά την πρώτη φάση του διαγωνισμού. ‘Ηταν μάλιστα τέτοια η πρεμούρα απόρριψης των ρωσικών προτάσεων, που η σχετική απόφαση δεν κοινοποιήθηκε καν με επίσημο έγγραφο του ελληνικού κράτους, αλλά με βιαστικά συνταγμένο χαρτί της Rothschild and Sons, συμβούλου ιδιωτικοποιήσεων της κυβέρνησης (που νομικά εκπροσωπεί ο Υπουργός Δένδιας, αν είναι ορθές οι σχετικές αναρτήσεις στο διαδίκτυο). Παράγων με γνώση των τότε διαμειφθέντων, μας μετέφερε ως εξής το «κλίμα»: «Μόνο μπαζούκας δεν άρχισαν να ρίχνουν στους δρόμους της Αθήνας οι διάφοροι ξένοι ενδιαφερόμενοι για το θέμα. Τέτοια ήταν η λύσσα να πάρουν τους αγωγούς».
Δεν είναι, ας σημειωθεί, μόνο ότι οι Ρώσοι πλειοδοτούν. Υπόσχονται ομοίως εγγύηση μακροχρόνιου και οικονομικού εφοδιασμού της Ελλάδας και σημαντικά έργα επενδύσεων σε αποθηκευτικούς χώρους και σταθμούς υγροποίησης. Να σημειωθεί ότι η ΔΕΠΑ πουλάει φυσικό αέριο. Αν η ΓΚΑΖΠΡΟΜ αρχίσει να μην της πουλάει αέριο και να το διοχετεύει στην «Προμηθέας», η ΔΕΠΑ μένει χωρίς αντικείμενο και αξία!
Η “οικονομική αξία” των συγκεκριμένων, υπό αποκρατικοποίηση, «περιουσιακών στοιχείων» δεν είναι ούτε ένα, ούτε δύο, ούτε πεντακόσια δισεκατομμύρια. Ισούται με το κόστος της εθνικής ανεξαρτησίας της Ελλάδας και της «γεωπολιτικής αξίας» της! Ο έλεγχος των «ενεργειακών οδών», και, μαζί, η δυνατότητα της Αθήνας να παραχωρήσει ή να απαγορεύσει τη χρήση του ελληνικού εδάφους και των θαλασσών στην Τουρκία, τη Ρωσία, το Ισραήλ ή τις μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες, είναι ένα από τα ισχυρότερα «χαρτιά» του ελληνικού λαού και κράτους, για να σωθούν από την καταστροφή. Πολύ φυσικά, θέλουν να του το αρπάξουν, μαζί με όλα τα υπόλοιπα (αυτό ακριβώς εξυπηρετεί και ο «πυρετός των πετρελαίων»), προτού φτάσουμε στην «τελική λύση» του «ελληνικού ζητήματος».
Παρεμπιπτόντως, είναι απορίας άξιον πως οι νεοφιλελεύθεροι αντίπαλοι του κράτους θεωρούν λογικό να «ιδιωτικοποιούν» περιουσία του ελληνικού δημοσίου προς όφελος όχι «ιδιωτών επενδυτών», αλλά ξένων κρατών! Δεν θα ανοίξουμε εδώ τον άλλο, μάλλον βρομερό και «εθνοκτόνο» φάκελο των ιδιωτικοποιήσεων, δηλαδή της λεηλασίας του ελληνικού δημοσίου απευθείας πλέον από τους «Πιστωτές» δια του ΤΑΙΠΕΔ, και μάλιστα με αντίτιμο που δεν προσεγγίζει ούτε από μακριά την αξία των εκποιούμενων στοιχείων και δεν βοηθάει στην αντιμετώπιση του χρέους. Δεν πρόκειται δυστυχώς για μια ακόμη κλοπή του ελληνικού λαού, αλλά αφαιρεί από τη χώρα κρίσιμα εργαλεία για την ανάπτυξη, την εθνική ανεξαρτησία και την εθνική άμυνα.
Οι φίλοι από το Μπακού και ο … Ραούφ Ντενκτάς!
Τα εξωφρενικά όμως δεν σταματάνε πουθενά σε αυτό το έργο, για τη συγγραφή του οποίου μοιάζουν να συνεργάστηκαν Μαρκήσιος Ντε Σαντ και Ιονέσκο. Τι ακριβώς είναι το Αζερμπαϊτζάν που, δια της κρατικής εταιρείας πετρελαίων του, διεκδικεί τη ΔΕΣΠΑ και τη ΔΕΣΦΑ και, δι’ αυτών, σημαντικό, «στρατηγικό» έλεγχο της Ελλάδας; Μετά την ίδια την Τουρκία, το Αζερμπαϊτζάν είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που διατηρεί τόσο καλές σχέσεις, σε όλους τους τομείς, με το δημιούργημα του τουρκικού στρατού εισβολής, την «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» δηλαδή, την οποία και έχει σχεδόν αναγνωρίσει. Φαίνεται ότι, ως ανταμοιβή, η κυβέρνηση της Αθήνας σκέπτεται να δώσει τώρα στο Μπακού τη στρατηγική υπεραξία της Ελλάδας.
Δύο κράτη διατηρούν δεσπόζουσα επιρροή και έλεγχο επί του Αζερμπαϊτζάν. Το ένα είναι η εθνικά συγγενής Τουρκία, που επενέβη τακτικά στα εσωτερικά του και συνδιαμόρφωσε τις κυβερνώσες ελίτ του μετά το 1989. Το δεύτερο είναι το Ισραήλ, που διεισδύει, εξοπλίζει και θέλει να χρησιμοποιήσει το Μπακού κατά της Τεχεράνης. Το Αζερμπαϊτζάν είναι η κυριότερη απειλή για την Αρμενία, παραδοσιακό φίλο και σύμμαχο της Ελλάδας. Για να συνοψίσουμε: η Αθήνα σκέπτεται να δώσει τον έλεγχο των αγωγών της σε ένα κράτος που διατηρεί στενότατες σχέσεις με την Τουρκία και τις χειρότερες δυνατές με τρεις από τους παραδοσιακότερους, σταθερότερους φίλους της Ελλάδας, την Αρμενία, τη Ρωσία και το Ιράν! Εμείς τώρα πως πρέπει να τα σχολιάσουμε αυτά; ‘Ότι και να πούμε, κατώτερο θα είναι της πραγματικότητας. Ελπίζουμε πάντα, ακόμα, ότι η κυβέρνηση αυτή θα βρει έναν τρόπο τουλάχιστο να κηρύξει άγονο τον διαγωνισμό.
«Είναι η Αμερική ηλίθιε…»
Σημειωτέον ότι υπάρχει μια άλλη, εξόχως σημαντική, στρατηγικής αξίας πτυχή στην υπόθεση αυτή. Αν κάτι αποδεικνύουν οι εξελίξεις περί τη ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ, είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ουδέποτε έπαυσαν να είναι ο στρατηγικός επικυρίαρχος της Ελλάδας που δεν έγινε ακριβώς αποικία της Γερμανίας, όπως από άγνοια ή άλλα κίνητρα υποστηρίζει σειρά σχολιαστών. Αυτό είναι ένα τεράστιο, κρίσιμα σημαντικό θέμα, στο οποίο θα χρειαστεί να επανέλθουμε αναλυτικά, γιατί ενδεχομένως υποκρύπτει πολύ μεγάλη παγίδα για τον ελληνικό λαό. Υπενθυμίζουμε πάντως ότι α) η κυβέρνηση Παπανδρέου, που μας έβαλε στο Μνημόνιο και τις Δανειακές, ήταν ίσως η πιο φιλοαμερικανική, καλύτερα «αμερικανική» κυβέρνηση της ιστορίας μας, β) ότι είναι δεσπόζουσα η αμερικανική επιρροή στο ΔΝΤ, γ) ότι η Γερμανία, αν «διαμεσολαβεί» μεταξύ «αγορών» και Ελλάδας, και έχει επί μέρους κέρδη από την ελληνική κρίση, δεν οργανώνει ένα «Τέταρτο Ράιχ» στην Ευρώπη, αλλά το «Ράιχ του Χρήματος», στο οποίο, βλακωδώς και ανιστόρητα, κατά τη γνώμη μας, το Βερολίνο θέλει να νομίζει ότι θα διατηρήσει τον κυριαρχικό, ηγεμονικό ρόλο του στην Ευρώπη.
Αξίζει, στο σημείο αυτό, να υπογραμμίσουμε ότι η Γερμανία έχει συγκρουστεί σοβαρά με τις ΗΠΑ για τα ενεργειακά θέματα. Πρώτον, για την πολιτική τους απέναντι στις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, όπου η Ουάσιγκτον υποστήριξε διάφορα σχέδια με κύριο τον αγωγό Μπακού-Τζεϊχάν προκειμένου να τις «απεξαρτήσει» από τη Μόσχα (και να τις εξαρτήσει από την ίδια και την ‘Αγκυρα). Δεύτερον, η Γερμανία έφτιαξε, παρά τις αμερικανικές αντιρρήσεις, τον αγωγό NordStream, βόρειο αντίστοιχο του SouthStream, αγωγούς που η Ουάσιγκτων δεν θέλει να βλέπει ούτε ζωγραφιστούς!
Η Κομισιόν επίσης, στα ενεργειακά ζητήματα, ακολουθεί περισσότερο αμερικανική παρά γερμανική γραμμή, γεγονός δηλωτικό του τι πραγματικά συμβαίνει στην Ευρώπη. ‘Ενας από τους λόγους που η ‘Αγκελα Μέρκελ έπνεε μένεα κατά του Γιώργου Παπανδρέου και διευκόλυνε την επίθεση των αγορών κατά της Ελλάδας, ήταν ακριβώς ότι ο πρώην πρωθυπουργός υπήρξε ακραία φιλοαμερικανός, σφοδρός πολέμιος της ρωσικής πολιτικής Καραμανλή και των ανοιγμάτων προς τη Μόσχα και φανατικός οπαδός της τουρκικής ένταξης στην ΕΕ! Λέγεται μάλιστα ότι η Μέρκελ έχει συμφωνήσει να μη φέρει ουσιαστικές αντιρρήσεις στην απόκτηση, από τους Ρώσους, της ΔΕΠΑ και της ΔΕΣΦΑ.
Τρία στρατηγικά σχέδια για την Ελλάδα, χωρίς την Ελλάδα…
Αξίζει να σημειώσουμε επίσης, ότι η απόκτηση της ΔΕΠΑ και της ΔΕΣΦΑ δεν είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο επιχειρείται η υφαρπαγή της γεωπολιτικής-στρατηγικής αξίας της Ελλάδας. ‘Ενας άλλος είναι η σύνδεσή της με διάφορα σχέδια αγωγών, χωρίς κανένα αντάλλαγμα για την ίδια και επί στρατηγική ζημία της. Κατ’ ουσίαν τρία στρατηγικά σχέδια έχουν εκπονηθεί για τη διέλευση ενεργειακών πόρων από τον ελληνικό χώρο. Τα αναφέρουμε για να ξεκαθαρίσουν οι αναγνώστες μας τι συμβαίνει και οι «χειριστές» τι συμφέρει και τι δεν συμφέρει τη χώρα:
- το σχέδιο ισραηλινού «δυτικού διαδρόμου», στον οποίο το Τελ-Αβίβ θέλει να προσδώσει και στρατιωτική διάσταση, για να αποκτήσει «στρατηγικό βάθος» εν όψει και πιθανού μείζονος πολέμου στη Μέση Ανατολή. Στον διάδρομο αυτό πιθανώς θα προστεθούν και τα κουρδικά πετρέλαια της Exxon (ο Πρόεδρος της εταιρείας αυτής λέγεται ότι τηλεφώνησε το 2004 σε ιδιοκτήτη μεγάλης καθημερινής εφημερίδας, απαιτώντας να στηρίξει, πάση θυσία, το σχέδιο Ανάν)
- το σχέδιο μεταφοράς πόρων μέσω Τουρκίας, που πάει μαζί την αναβίωση της «ελληνοτουρκικής προσέγγισης» (αγωγός ΤΑΡ)
- τα ελληνορωσικά σχέδια τύπου Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και SouthStream, που πάνε ενδεχομένως μαζί με ελληνορωσική αμυντική συνεργασία
Τέλος, όλα αυτά συμβαδίζουν με την προτίμηση της μιας ή της άλλης πετρελαϊκής εταιρείας για την εκμετάλλευση, προς όφελος των πιστωτών υπό τις παρούσες συνθήκες, τη διαρπαγή δηλαδή, για να είμαστε ακριβέστεροι, των τυχόν ευρεθησομένων ελληνικών ενεργειακών κοιτασμάτων.
Το κριτήριο, για τέτοιου είδους αποφάσεις, δεν μπορεί να είναι οικονομικό, τακτικό ή το σύνηθες, ποιος από τους ενδιαφερόμενους είναι ισχυρότερος. Το κριτήριο οφείλει να είναι ποιος σχεδιασμός εξυπηρετεί την κεντρική εθνική επιδίωξη, την αποκατάσταση της εθνικής κυριαρχίας μας.
Το στρατηγικό διακύβευμα αυτών των υποθέσεων «ισούται» με τη γεωπολιτική αξία της Ελλάδας. Στα χέρια μιας άξιας εθνικής ηγεσίας μπορεί να γίνει το χαρτί έναντι του οποίου θα αποκτήσουμε πάλι κοινωνία και κράτος βιώσιμα. Επειδή όμως, ότι και να κάνουμε ή να μην κάνουμε εμείς, το διακύβευμα για τους άλλους είναι τεράστιο για να το αγνοήσουν, δεν θα μας αφήσουν σε χλωρό κλαρί, αν μας βρούνε «μπόσικους», «ξέφραγο αμπέλι».
Μόνο η εμφάνιση μιας ψυχωμένης, ανεξάρτητης, στρατηγικά οξυδερκούς ηγεσίας, σε συνδυασμό με πανεθνική, ενεργό κινητοποίηση του ελληνικού λαού, σε μια γροθιά, θα μπορούσε να σώσει την Ελλάδα στις σημερινές συνθήκες.
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Επίκαιρα», 14.2.201

Ζητούν και επισήμως Παγκόσμιο νόμισμα.



Στα επόμενα δέκα χρόνια αναμένεται να καταργηθούν τα επί μέρους νομίσματα των χωρών και να αντικατασταθούν από ένα ενιαίο παγκόσμιο νόμισμα, όπως ακριβώς προβλέπουν τα πρωτόκολλα της Σιών.

Ήδη σε όλον τον κόσμο αυξάνονται οι φωνές περί δημιουργίας παγκόσμιας κυβέρνησης ενώ οι γεωπολιτικές εξελίξεις και οι τεχνητές οικονομικές κρίσεις οδηγούν με ακρίβεια στο στόχο τούτο.
Επειδή ωστόσο, το εγχείρημα σκοντάφτει στον υπερπληθυσμό της γης (7 δισεκατομμύρια)
οι εμπνευστές του πέραν των άλλων ήδη εφαρμόζουν μέσω του ΟΗΕ προγράμματα μείωσης του πληθυσμού της γης, όπως διάδοση επιδημιών, τεχνητή δημιουργία φυσικών καταστρεπτικών φαινομένων, (σεισμούς, πλημμύρες, τυφώνες) (HAARP), άκρως απόρρητα προγράμματα αεροψεκασμών κ.ο.κ.
Μέσα στο πλαίσιο αυτό της δημιουργίας παγκοσμίου νομίσματος, το οποίο θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά μέσα από ηλεκτρονικές κάρτες το Institute of International Finance, που αντιπροσωπεύει 420 από τις μεγαλύτερες τράπεζες στον κόσμο και τους μεγαλύτερους χρηματοδοτικούς οίκους...κάνει έκκληση σαν λύση για τη αποφυγή επικείμενων συναλλαγματικών πολέμων την δημιουργία ενός παγκοσμίου νομίσματος, σύμφωνα με τον το Jerome Corsi’s Red Alert reports.
Οι μάσκες, όπως διαπιστώνεται πέφτουν ολοένα και περισσότερο και πολιτικοί και οικονομικοί ηγέτες ζητούν εδώ και τώρα την ίδρυση του Παγκόσμιου Κράτους, για αυτό το λόγο υπάρχουν και οι οικονομικές κρίσεις άλλωστε, για να επιβάλουν λύσεις και για αυτό τεχνηέντως τις δημιουργούν.
"Μία βασική ομάδα από τις κορυφαίες οικονομίες του κόσμου πρέπει να ενωθούν και να καταλήξουν σε συμφωνία," δήλωσε ο Charles Dallara, διευθύνων σύμβουλος του Ινστιτούτου Διεθνών Οικονομικών Χρηματοδοτήσεων στους Financial Times.
Με επιστολή που έχει συγγράψει ο Dallara στις 4 Οκτωβρίου κατέστησε σαφές ότι είναι αναγκαίος ο συντονισμός για το παγκόσμιο νόμισμα κατά την άποψη της ομάδας των G-20, για να αποτραπεί η διαφαινόμενη παγκόσμια οικονομική κατάρρευση.
Ομοίως, τον Ιούλιο έγινε αναφορά στα Ηνωμένα Έθνη και ζητήθηκε η αντικατάσταση του δολαρίου ως πρότυπο για τη διεξαγωγή των συναλλαγματικών αποθεμάτων στο διεθνές εμπόριο με ένα νέο παγκόσμιο νόμισμα που θα εκδίδεται από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Γι’ αυτό άλλωστε μέσω της κατασκευασμένης οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα το ΔΝΤ πολύ-διαφημίστηκε σ’όλον τον κόσμο και η παρουσία του αναβαθμίστηκε...
Παλαιότερα όσοι ασχολούνταν και αποκάλυπταν τα σχέδια αυτά του μυστηρίου της ανομίας καταλογίζονταν ως γραφικοί η φαντασιόπληκτοι η σαλεμένοι στο νου. Τώρα όμως όλα αυτά επιβεβαιώνονται με τον ένα η τον άλλο τρόπο και δείχνουν πως τίποτε δεν ήταν τυχαίο.
Δεν αποκλείεται λοιπόν στα αμέσως προσεχή χρόνια να εμφανίσουν και τον Αντίχριστο, δηλαδή τον Καίσαρα που θα τεθεί επικεφαλής της Παγκόσμιας κυβέρνησης. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι ήδη τον προετοιμάζουν να εμφανιστεί, αφού πρώτα ολοκληρώσουν το σχέδιο του ηλεκτρονικού ελέγχου των πολιτών. Λογαριάζουν όμως χωρίς τον ξενοδόχο, δηλαδή τον τριαδικό και μόνο αληθινό Θεό...

Συντάκτης: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΚΡΗΣ 
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 

Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2013

«Νεκρανάσταση» Σημίτη: Ανοίγει μέτωπο με τον Καραμανλή (video)

Σάββατο 09 Φεβρουαρίου 2013 12:13 Τελευταία ανανέωση: Σάββατο 09 Φεβρουαρίου 2013 16:48
Αποκαλύπτεται ποιος κρυβόταν πίσω από τις επιθέσεις τον Κώστα Καραμανλή Προτείνει στους πολιτικούς  εντολείς του, την κυβέρνηση Μέρκελ να δεχθεί νέο «κούρεμα» και βάζει πλάτη σε Στουρνάρα
«Νεκρανάσταση» Σημίτη: Ανοίγει μέτωπο με τον Καραμανλή (video)
Μια πολιτική διαμάχη που επικρατεί από τον Απρίλιο του 2000 επανέρχεται στο προσκήνιο. Ο θόρυβος που άρχισε με τις πολιτικές προκλήσεις του υπουργού κ. Γιάννη Στουρνάρα εναντίον των πεπραγμένων της κυβέρνησης υπό τον κ. Κώστα Καραμανλή και η απάντηση που δόθηκε μέσω non paper που διανεμήθηκε σε θυρίδες βουλευτών καταδεικνύει τον σκιώδη ρόλο του «συστήματος Σημίτη» στη διαχείριση των δημοσίων οικονομικών και της χώρας. Ύστερα από εβδομάδες παρασκηνιακών ζυμώσεων, ο πρώην πρωθυπουργός κ. Κώστας Σημίτης ξαναβγαίνει στο προσκήνιο. Αν και ορισμένοι κάνουν λόγο για πολιτική νεκρανάσταση.
Δεν επέλεξε τυχαία να δώσει συνέντευξη στη γερμανική εφημερίδα “Handelsblatt” τείνοντας χείρα βοηθείας προς τους πολιτικούς συνομιλητές του ήδη από το 1996, την πολιτικο-οικονομική ελίτ του Βερολίνου. Ίσως διότι καμμιά ελληνική εφημερίδα δεν θα δεχόταν να φιλοξενήσει συνέντευξή του μετά την κατακραυγή που έχουν προκαλέσει δηλώσεις, ενέργειες και πεπραγμένα του.
Ο κ. Κώστας Σημίτης στέλνει μήνυμα προς την καγκελάριο κ. Άνγκελα Μέρκελ και τον ανυποχώρητο υπουργό Οικονομικών κ. Βόλφγκαγκ Σόιμπλε ώστε να δρομολογήσουν πρόγραμμα νέου «κουρέματος» του ελληνικού χρέους, αυτή τη φορά με τη συμμετοχή θεσμικών πιστωτών.
Ο πρώην πρωθυπουργός προβαίνει σ’ αυτήν την πολιτική παρέμβαση προκειμένου να δοθεί επιπλέον πολιτική ισχύς στην τρικομματική κυβέρνηση υπό τον κ. Αντώνη Σαμαρά, η οποία δεν έδωσε και την καλύτερη εικόνα στις Βρυξέλλες. Επιπροσθέτως, οι Ευρωπαίοι δεν κρύβουν πως το πρόβλημα εξακολουθεί να υπάρχει όσο κι αν προσπαθεί να επιβάλλει τις κατευθύνσεις της τρόικας και των δανειστών ο υπουργός Οικονομικών κ. Γιάννης Στουρνάρας, μην υπολογίζοντας το κοινωνικό και το πολιτικό κόστος. Κάτω απ’ αυτό το πρίσμα εμφανίζεται ο κ. Σημίτης να κρούει (δήθεν) τον κώδωνα του κινδύνου για την κατάσταση στην Ελλάδα, «προειδοποιώντας» τόσο την κοινή γνώμη της χώρας μας, όσο και τους Ευρωπαίους.
Με καθυστέρηση πολλών ετών έρχεται να διαπιστώσει ότι «η κοινωνική συνοχή στην Ελλάδα κινδυνεύει αν δεν βελτιωθεί η κατάσταση», χωρίς ωστόσο να κάνει την αναγκαία  αυτοκριτική για το σύστημα προσώπων που συγκροτήθηκε επί της πρωθυπουργίας του για να διαχειριστεί τα δημόσια οικονομικά με μαγειρέματα «δημιουργικής λογιστικής» που προκάλεσαν σκάνδαλα όπως αυτό του Χρηματιστηρίου, αποκάλυψαν υποθέσεις όπως της “Siemens”, διόγκωσαν τα ελλείμματα με άσκοπους εξοπλισμούς από τους οποίους φαίνεται πως πλούτισαν διάφορα πρόσωπα.
Ο πρώην πρωθυπουργός τολμά να διαπιστώσει ότι υπάρχει απογοήτευση στους Έλληνες πολίτες για την οικονομική κατάσταση καθώς βλέπουν το μέλλον μιας ολόκληρης γενιάς να καταστρέφεται, αλλά δεν εξηγεί ποιος κυβερνούσε την Ελλάδα όταν υποθηκεύονταν οι περιουσίες των πολιτών στις τράπεζες μέσω δανείων, καρτών, πιστωτικών προνομίων και ελκυστικών στεγαστικών δανείων.
Δήλωση φιλογερμανικών φρονημάτων και επίθεση σε Καραμανλή
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Έθνος», ο κ. Σημίτης τονίζει ότι οι δύο χώρες (Γερμανία και Ελλάδα) θα πρέπει να συνεργαστούν χωρίς να δίνουν σημασία σε δηλώσεις που πυροδοτούν την ένταση, επιβεβαιώνοντας την πολιτική προσήλωσή του στη σφαίρα επιρροής του Βερολίνου από την εποχή που κομπορρημονούσε για την εμπιστοσύνη που έδειχνε στο πρόσωπό του ο πρώην καγκελάριος κ. Γκέχαρντ Σρέντερ. Υπογραμμίζει, πάντως,  το γεγονός ότι η Ευρώπη δεν αντέδρασε έγκαιρα στην κρίση και ότι παρέμεινε απλός θεατής των εξελίξεων.
Επιρρίπτει τέλος ευθύνες και στην κυβέρνηση του κ. Κώστα Καραμανλή λέγοντας ότι «Η τότε κυβέρνηση ακολούθησε το 2004 μια λαϊκίστικη πολιτική δαπανών υπό το σύνθημα "εμείς δίνουμε περισσότερα από τους άλλους". Έτσι το πελατειακό σύστημα βίωσε μια άνθηση, το κράτος διόρισε περισσότερα από 150.000 άτομα, το δημόσιο χρέος αυξήθηκε σε πεντέμισι χρόνια κατά 130 δισ. ευρώ, από 95,4% του ΑΕΠ το 2003 σε 129,4% στα τέλη του 2009».
Όπως υπογραμμίζουν πολιτικοί παρατηρητές, αντί να κάνει την αυτοκριτική του ο κ. Σημίτης ξανανοίγει ένα μέτωπο προσωπικής αντιπαράθεσης με τον κ. Καραμανλή και το επιτελείο του, το οποίο άνοιξε την άνοιξη του 2000 με παρότρυνση προσώπων της ντόπιας διαπλοκής. Στις εκλογές που έγιναν τον Απρίλιο του 2000, κάποιοι θυμούνται πολλοί καλά πώς κινητοποιήθηκαν παλλινοστούντες από τη Γεωργία ή ομάδες αθίγγανων που υποστήριξαν το «εκσυγχρονιστικό» όραμα του κ. Σημίτη και των «στρατηγών» του (λέγε με Θόδωρο Τσουκάτο, Γιώργο Πανταγιά, Τάσο Μαντέλη ή ακόμα και Σταύρο Σουμάκη).
Η συγκυρία δεν είναι τυχαία αφού πίσω από την πραγματική αντιπαράθεση του παλαιού, «εκσυγχρονιστικού» και διεφθαρμένου βαθέως συστήματος ΠΑΣΟΚ με τη «Νέα Δημοκρατία» βρισκόταν και βρίσκεται το επιτελείο Σημίτη, το οποίο έχει καταβάλλει αγωνιώδεις προσπάθειες να ρίξει όλα τα βάρη και τις ευθύνες στην περίοδο 2004 – 2009. Ο θυμός του κ. Σημίτη έναντι του κ. Καραμανλή ξεχειλίζει άλλωστε στο περιεχόμενο του βιβλίου "Εκτροχιασμός" που παρουσιάστηκε τον Νοέμβριο, όπως θα δείτε και στο σχετικό ρεπορτάζ που μετέδωσε τότε το "Mega".  Δείτε όμως τι είχε πει και ο κ. Καραμανλής στη Βουλή, στις 3 Ιουλίου 2007 για το αποκαλούμενο "βαθύ ΠΑΣΟΚ". 
Τα γεγονότα και αριθμοί λένε άλλα απ' αυτά που διαρρέουν τα "παπαγαλάκια" του "εκσυγχρονισμού" και δεν παραποιούνται. Άλλωστε οι δίαυλοι επικοινωνίας του κ. Σημίτη με το Μαξίμου μέσω του κ. Στουρνάρα φαίνεται να ικανοποιούν «νταβατζήδες» της ντόπιας διαπλοκής αλλά και των διεθνών τοκογλύφων.
Δεν ψιθυρίζεται τυχαία άλλωστε ότι ο πρωθυπουργός των Ιμίων φέρεται να μελετά τι έκανε και τι έλεγε ο κ. Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος από τη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας και επιχειρεί να κινηθεί αναλόγως. Κάποιοι προφανώς έχουν διαβεβαιώσει τον κ. Σημίτη ότι θα διαδεχθεί τον κ. Παπούλια στο θώκο του ύπατου πολιτειακού άρχοντος. Κι αν το κόμμα – σφήνα που θα καλύψει το κενό που διαπιστώνει ο κ. Σημίτης στον δημοκρατικό χώρο συσταθεί με ηγέτη τον κ. Στουρνάρα και υποστηρικτές τους «Ευρωδημοκρατικούς» κ.κ. Γκίκα Χαρδούβελη, Μιλτιάδη Νεκτάριο και Πλάτωνα Τήνιο θα έχει επιτύχει τους στόχους του. 
Ίσως τότε ο μεγάλος «εκσυγχρονιστής» μετατρέψει το Προεδρικό Μέγαρο σε Μέγαρο των ελαιών όπου το δόγμα ασκήσεως εξουσίας θα συνίσταται από μία γερμανική λέξη: “Untergang” (ήγουν τουτέστιν δηλαδή: πτώση).
Διαβάστε επίσης:

Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου 2013

24GR: ΕΘΝΙΚΟΣ ΜΑΖΟΧΙΣΜΟΣ Ή ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ


Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2013

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης / Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Οι σκηνές της εθνικής ντροπής που είδαμε όλοι πριν από λίγες μέρες στο κέντρο της Αθήνας με τις ουρές και τα υψωμένα χέρια που παρακαλούσαν για λίγα τρόφιμα, αν δεν το έχουμε καταλάβει είναι μόνο η αρχή, (έπρεπε να βλέπατε με τι ειρωνεία παρουσίαζαν αυτές τις σκηνές τα κανάλια των «φίλων» μας των Τούρκων, που εμείς τους αγοράζουμε τα σήριαλ). 

Έπονται όμως πολύ χειρότερα αν...

δεν γίνει τίποτα και αν αφήσουμε το ποτάμι να μας πνίξει. 

Αλλά πως να γίνει κάτι που να σταματήσει αυτή την εθνοκτόνο πορεία, όταν βλέπουμε πως ένα σοβαρό ποσοστό του ελληνικού λαού και μετά και από όσα έχουν γίνει, συνεχίζει, με περισσή αναισθησία, να υποστηρίζει αυτή την κυβέρνηση, (τουλάχιστον αυτό εμφανίζουν οι διάφορες «δημοσκοπήσεις» ;;;). 

Αυτό το φαινόμενο, που ίσως χρειάζεται ψυχιατρική ανάλυση, εκτός των σοβαρών συνεπειών για την πορεία του ελληνισμού, μας προκαλεί να απευθυνθούμε σε όλους αυτούς τους «οπαδούς» των μνημονίων και να τους επισημάνουμε κάποια «χρήσιμα» πράγματα.

Αφού εσείς κύριοι πιστεύετε πως η σημερινή ελληνική κυβέρνηση πράττει σωστά, τότε να δείξετε και έμπρακτα την υποστήριξη σας για να «αγαλλιάσουν» οι κύριοι Σαμαράς, Βενιζέλος και το αριστερό-μπουρδούκλωμα του κ. Κουβέλη. 

Κατ’ αρχή να ζητήσετε να… τριπλασιαστούν τα χαράτσια για την ακίνητη περιουσία σας χωρίς καμία εξαίρεση για ανέργους κλπ. Να ζητήσετε νέες μεγάλες μειώσεις στους μισθούς και τις συντάξεις σας για να αυξήσετε τα έσοδα του ελληνικού κράτους. 

Να σταματήσετε να παίρνετε φάρμακα, και ακόμα καλύτερα να σταματήσετε να αρρωσταίνετε για να μην αυξάνονται οι δαπάνες για την υγεία. 

Όσοι μάλιστα είστε συνταξιούχοι το καλύτερο θα είναι να τα τινάξετε μια ώρα αρχύτερα, έτσι ώστε τα ταμεία να απαλλαγούν από την σύνταξη σας και να μειωθεί το έλλειμμα τους. 

Όσοι έχουν παιδιά να μην τα στέλνουν στα σχολεία έτσι ώστε να μειωθούν και άλλο οι σχολικές αίθουσες για να μειωθεί ακόμα περισσότερο το κόστος της παιδείας, ενώ όσοι επιμένουν, τότε τα παιδιά τους να μαθαίνουν προφορικά ότι μπορούν να μαθαίνουν, (όπως στο κρυφό σχολειό), έτσι ώστε να μην χρειάζεται να τους δίνονται βιβλία ή φωτοτυπίες, κατά το «δια βίου μάθηση», της «αξέχαστης» κ Διαμαντοπούλου. 

Όσοι επιμένουν ακόμα να έχουν αυτοκίνητο να ζητήσουν να αυξηθούν και άλλο τα τέλη κυκλοφορίας, έτσι ώστε να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους. 

Παράλληλα να αιτήσουν να πενταπλασιαστούν τουλάχιστον τα εισιτήρια των ΜΜΜ, ενισχύοντας έτσι τον κρατικό κορβανά. 

Οι δημόσιοι υπάλληλοι, (αυτοί οι «εγκληματίες»), να αιτήσουν να δουλεύουν δώδεκα ώρες το εικοσιτετράωρο και το Σάββατο και τις Κυριακές, για να ωφεληθεί η εθνική οικονομία. 

Όσοι είχαν μαγαζιά που έκλεισαν λόγω αναδουλειάς, να… τα ανοίξουν ξανά για να πληρώνουν το ΦΠΑ αυξάνοντας έτσι τα δημόσια έσοδα. 

Να ζητήσετε να απαγορευτούν οι σόμπες με ξύλα και όλοι υποχρεωτικά να χρησιμοποιούν πετρέλαιο για την θέρμανση και να ζητήσετε να αυξηθεί και άλλο ο φόρος καυσίμων. 

Στο σπίτι να απαγορεύσετε να βλέπουν στην τηλεόραση οτιδήποτε άλλο εκτός από τα τουρκικά σήριαλ και… το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του MEGA. 

Τέλος όσοι νομίζουν ότι θα ωφεληθεί η εθνική οικονομία εξαλείφοντας την παρουσία τους, τότε υπάρχουν πολλοί τρόποι αυτοκτονίας κατά το «φωτεινό» παράδειγμα των χιλιάδων αυτοκτονιών τα δυο τελευταία χρόνια.

Αλλά εκεί που θα πρέπει να αποδείξετε ότι πράγματι στηρίζετε την κυβέρνηση, είναι στο μεγάλο ζήτημα του ξεπουλήματος όλης της δημόσιας περιουσίας και όλων των δημοσίων και επικερδών επιχειρήσεων, όσο όσο, ακόμα και στους Τούρκους. 

Και για να στηρίξουμε περισσότερο την «εθνική κυριαρχία» θα πρέπει να ζητήσετε να καθιερωθούν τα γερμανικά, και κυρίως τουρκικά, σαν επίσημες γλώσσες. 

Έτσι θα καταλαβαίνετε από πρώτο χέρι τα τουρκικά σήριαλ. 

Το αποκορύφωμα της στήριξης της αυτής της κυβέρνησης, θα είναι στο τέλος και με τις ευλογιές της, να ζητήσετε να φορέσουμε όλοι τουρκικά φέσια, και να χορεύουμε ομαδικά τσιφτετέλι πέφτοντας στον γκρεμό της εθνικής μας καταστροφής.

Όλα αυτά θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν σαν παραλογισμός, αλλά το ζήτημα δεν είναι τόσο απλό. Στην περίπτωση μας διακυβεύεται ή ίδια η ύπαρξη μας. 

Παλαιοτέρα οι προδότες είχαν την τιμωρία που τους άξιζε, σήμερα βρίσκουν άσυλο στον εθνικό μας μαζοχισμό μέχρι που αυτός ο εθνικός μαζοχισμός δεν θα είναι καν εθνικός, γιατί δεν θα υπάρχει πλέον ελληνικό έθνος.

Αν λοιπόν θέλουμε να σβήσουμε ιστορία τριών χιλιάδων ετών, εμπρός λοιπόν. 

Πεδίο δόξης, (και προδοσίας), λαμπρό. 

Μόνο που για αυτό τον εθνικό μας «επιτάφιο» θα λογοδοτήσουμε όλοι μας, κυβέρνηση, εκκλησία, στρατός, δικαστές, δημοσιογράφοι, επιχειρηματίες, διανοούμενοι, καλλιτέχνες, δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι, αγρότες και γενικά όλοι εμείς που παραμένουμε… Πόντιοι Πιλάτοι.

Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2013

troktiko » Έρχονται δυσάρεστες εξελίξεις στην περιοχή του Καστελλόριζου


12:27
13 Φεβρουαρίου 2013 Blog

 Έρχονται δυσάρεστες εξελίξεις στην περιοχή του Καστελλόριζου
Μας έχουν γράψει στα πασούμια τους 
Αντιμέτωπη με οδυνηρά τετελεσμένα σε ζητήματα που άπτονται της εθνικής κυριαρχίας στην περιοχή νότια της Ρόδου και του Καστελόριζου κινδυνεύει να βρεθεί την προσεχή άνοιξη η χώρα μας εξ αιτίας της αδράνειας και των εγκληματικών χειρισμών και παραλείψεων του παραπαίοντος πολιτικού συστήματος, καθώς η τουρκική κυβέρνηση εμφανίζεται αποφασισμένη να προχωρήσει σε έρευνες για αναζήτηση υδρογονανθράκων εντός της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) της εν λόγω περιοχής.
Το ουσιαστικό βήμα προς αυτήν την άκρως επικίνδυνη κατεύθυνση η Άγκυρα το έκανε την Παρασκευή 28 Απριλίου 2012 – δηλαδή εν μέσω της ελληνικής προεκλογικής (και ασταθούς οικονομικά και πολιτικά) περιόδου. Τότε, στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως δημοσιεύθηκαν χάρτες με θαλάσσιες περιοχές εντός της ελληνικής ΑΟΖ νότια της Ρόδου και του Καστελόριζου, οι οποίες παραχωρούνται προς έρευνα και εκμετάλλευση στην Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίου TPAO. Σε αυτές ακριβώς τις περιοχές, όπως διαβάσαμε αυτή την εβδομάδα σε τουρκικές εφημερίδες, η Άγκυρα έχει προγραμματίσει την έναρξη ερευνών την προσεχή άνοιξη!
Θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι τον Απρίλιο του 2012, όταν η κυβέρνηση της Τουρκίας προχώρησε στη δημοσίευση των χαρτών, το καταρρέον ελληνικό πολιτικό σύστημα, έχοντας κατά νου μόνο τη διάσωσή του στις επερχόμενες εκλογές (τις οποίες κέρδισε με ψεύτικες υποσχέσεις και απειλές περί χρεοκοπίας), δεν έδωσε καμία προσοχή στην τουρκική κίνηση.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η δημοσίευση των τουρκικών χαρτών δεν τράβηξε ούτε για ένα δευτερόλεπτο την προσοχή από την προεκλογική αντιπαράθεση.
Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει την ασυγχώρητη και επικίνδυνη ιστορική αμνησία των πολιτικών δυνάμεων (και της ελληνικής κοινωνίας), καθώς δεν θα έπρεπε να έχει λησμονηθεί ότι η οδυνηρή ελληνοτουρκική «περιπέτεια» με τις αλλεπάλληλες διεκδικήσεις και εντάσεις είχε αρχίσει το 1973, όταν πάλι στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως είχαν δημοσιευτεί ανάλογοι χάρτες με περιοχές για έρευνες βορειοδυτικά της Μυτιλήνης.
Είχαν προαναγγελθεί
 Έρχονται δυσάρεστες εξελίξεις στην περιοχή του ΚαστελλόριζουΗ έλλειψη προσοχής του ελληνικού πολιτικού συστήματος γύρω από αυτήν την υπόθεση μπορεί να χαρακτηριστεί εγκληματική, αν συνυπολογίσει κανείς ότι οι τουρκικές κινήσεις είχαν, ουσιαστικά, προαναγγελθεί έναν χρόνο νωρίτερα.
Τον Απρίλιο (6.4.2011) το «Π», στο πρωτοσέλιδό του με τίτλο «Τουρκικό πόδι στο Καστελόριζο», είχε παρουσιάσει ρεπορτάζ για ένα διάβημα διαμαρτυρίας του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών στην ελληνική πρεσβεία στην Άγκυρα. Στο εν λόγω διάβημα η Τουρκία παρουσίαζε χάρτες της περιοχής για να υποστηρίξει ότι:
◆ Το Καστελόριζο με τα χωρικά του ύδατα (στα 6 μίλια) επικάθεται στην τουρκική υφαλοκρηπίδα και δεν έχει κανένα δικαίωμα στην ΑΟΖ.
◆ Με βάση τους χάρτες που παρουσίασαν οι Τούρκοι, η τουρκική ΑΟΖ στην περιοχή συνορεύει με την ΑΟΖ της Αιγύπτου.
Αφορμή για να ξεκαθαρίσει με αυτόν τον τρόπο η τουρκική πλευρά τις θέσεις της ήταν λοιπόν ένα ελληνικό διάβημα προς το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών για την ενέργειά του να παρεμποδίσει ιταλικό σκάφος (Explora) που πραγματοποιούσε έρευνες για την πόντιση καλωδίου οπτικών ινών για λογαριασμό της Ελλάδας στην περιοχή.
Έκτοτε, πριν φτάσουμε στη δημοσίευση των τουρκικών χαρτών τον Απρίλιο του 2012, πάνω και πέριξ του Καστελόριζου πραγματοποιήθηκαν δεκάδες περιστατικά στρατιωτικής έντασης, κυρίως υπερπτήσεις τουρκικών αεροσκαφών, χωρίς να συναντήσουν κάποια ελληνική ιδιαίτερη διπλωματική αντίδραση πέραν των συνηθισμένων διαβημάτων διαμαρτυρίας.
Δεν θα πρέπει να περάσει απαρατήρητο ότι τα δημοσιεύματα των τουρκικών εφημερίδων για τις προθέσεις της Άγκυρας να προχωρήσει σε έρευνες στην εν λόγω περιοχή την προσεχή άνοιξη εμφανίστηκαν σε μια στιγμή που, σύμφωνα με πληροφορίες, οι οποίες έχουν δημοσιευτεί στο «Π», η Αθήνα δέχεται ιδιαίτερα πιεστικά μηνύματα από τις ΗΠΑ:
◆ Να μην προχωρήσει σε καμία περίπτωση στην ανακήρυξη της ΑΟΖ, γιατί κάτι τέτοιο μπορεί να οδηγήσει σε θερμό επεισόδιο με την Τουρκία.
◆ Να λάβει υπόψη τη θέση της Ουάσιγκτον και να αποφύγει να προσφέρει στη Ρωσία τη δυνατότητα να γίνει ο μονοπωλιακός προμηθευτής ενέργειας στην Ε.Ε. Δηλαδή, με απλά λόγια να μην πωλήσει ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ σε Ρώσους.
Επικίνδυνο παιχνίδι
Σύμφωνα με εκτιμήσεις έμπειρων διπλωματών, όλα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω εντάσσονται – και έως έναν βαθμό περιγράφουν – στο πολύπλοκο και επικίνδυνο παιχνίδι των ισχυρών δυνάμεων για τον έλεγχο των ενεργειακών κοιτασμάτων και των δρόμων μεταφοράς τους που εξελίσσεται στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις, η Ουάσιγκτον έχει τον τρόπο να υπενθυμίσει στην ελληνική κυβέρνηση (αλλά κυρίως στη Γερμανία) ότι καμία σημαντική διευθέτηση «στρατηγικού χαρακτήρα» στην περιοχή δεν μπορεί να γίνει ερήμην της.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον η τρικομματική ελληνική κυβέρνηση επιχειρεί (μάλλον μάταια) να ισορροπήσει στο τεντωμένο σχοινί που από τη μία πλευρά κρατά ο γερμανικός ασφυκτικός οικονομικός έλεγχος και από την άλλη η κολοσσιαία στρατηγική/στρατιωτική επιρροή της Ουάσιγκτον. Η αναζητούμενη δε ισορροπία γίνεται αδύνατη αν στην εξίσωση αυτήν προσθέσουμε τις αυτόνομες και αυτοτελείς τουρκικές επιδιώξεις, καθώς η Άγκυρα έχει αποδείξει πως διαθέτει τη δική της ατζέντα, την οποία μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις επιβάλλει διεκδικώντας τον ρόλο της περιφερειακής υπερδύναμης.
Με άλλα λόγια… καλά ξεμπερδέματα.
internet advertising