Europe_s Errors

Στην Ευρωπαϊκή έκδοση του περιοδικού ΤΙΜΕ της 8ης Μαρτίου, δημοσιεύεται ένα άρθρο του

Kishore Mahbubani, dean of the Lee Kuan Yew School of Public Policy, National University of Singapore

σχετικά με τα λάθη συμπεριφοράς της Ευρωπαϊκής Ένωσης έναντι της παγκόσμιας κοινότητας και κυρίως Ασίας και Αμερικής.

Το επισυναπτόμενο άρθρο έχει ενδιαφέρον διότι προέρχεται απο έναν πανεπιστημιακό που βλέπει την Ευρώπη απο μακρυά και μάλιστα απο την ατμόσφαιρα της Σιγκαπούρης που όπως γνωρίζουμε είναι το ποιό πετυχημένο μοντέλο ανάπτυξης στην Ασία.

Ν.Μ.

Europe just doesn't get it. It does not get how irrelevant it is becoming to the rest of the world. And it does not get how relevant the rest of the world is becoming to its future. The world is changing rapidly. Europe continues to drift.

I am not exaggerating when I say Europe's obsession with restructuring its internal arrangements is akin to rearranging the deck chairs of a sinking Titanic. The focus on internal challenges when the real threats are external is the first of three strategic errors Europe is making. One does not have to be a geopolitical genius to figure out where Europe's main long-term challenges are coming from. The E.U. may be a comfortable oasis of peace now, free of the threat of wars between member states. But an aging Europe cannot ignore the rising population and Islamic anger in North Africa and the Middle East, the divisions in the Balkans and the Caucasus, and an angry Russia. Europe has not worked out any coherent or consistent long-term geopolitical strategy to handle these challenges.

Read more: http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,1967700,00.html#ixzz0iVnjtmkU

To understand why, just study the diaries of the European leaders. They spend most of their time addressing Europe's domestic challenges. Years were wasted trying to get the Lisbon Treaty right. The goal was to produce strong European leadership to handle a more complex world. The result: Europe chose two nonentities as the first President and Foreign Minister. This alone speaks volumes.

The greatest strategic challenge to Europe is the Islamic one. It exists within the body politic of many European societies. And the fastest-rising Islamic demographic is on Europe's doorstep. Europe should, therefore, see it in its long-term interest to defuse Islamic anger. Instead, it has shown moral cowardice on the Israel-Palestine issue, refusing even to admit that an unbalanced American policy will hurt European interests more than American interests. No major European leader has the moral courage to speak truth to power on this issue.

Read more: http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,1967700,00.html#ixzz0iVnurV5c

Europe's second error is to ignore its No. 1 strategic opportunity: Asia. A strong Asia-Europe partnership will yield positive dividends to both. A rising Asia welcomes European technology and culture and provides huge new markets for sophisticated European products. If Europe could think and act strategically, it would be busy knocking on Asian doors. Instead, it was the Asians who thought ahead. In the mid-1990s, Singapore proposed an Asia-Europe meeting (ASEM). Initially the E.U. reacted enthusiastically but then came the great Asian financial crisis of 1997. This provided Europe an opportunity to prove it was not a fair-weather friend. Instead, Europe turned its back on Asia. Even though the ASEM process continues on autopilot, the Europeans fail to see that they have not won over Asian hearts and minds.

Curiously, few Asians bear any resentment towards Europe, despite centuries of colonial rule and domination. Asians are focused on the future, not the past. However, they do expect Europeans to treat them with respect, not cultural condescension. This is another thing Europeans do not get. The protests in European capitals before the Beijing Olympics, the efforts to dictate human-rights clauses in the India-E.U. cooperation agreement and the obsession with Burma show both a lack of sensitivity and of strategic thinking. If Europe does not act fast, it will miss the boat on Asia.

Read more: http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,1967700,00.html#ixzz0iVo2nyFR

The third strategic error is to remain obsessed with the transatlantic relationship. It is difficult to capture in a few words the strange mix of European attitudes towards America: admiration and resentment of American hyperpower, respect and condescension towards U.S. culture, dependence on and discomfort with American leadership. At the core of this is a deep European belief that culture is destiny and that the common Judeo-Christian heritage and common Enlightenment values will ensure an eternal commonality of interests. America will always put Europe first because Europe, not Asia, exists in American hearts.

Over the long run, geography — when combined with economic shifts of power — determines destiny. America's interests in Asia are rising while its interests in Europe are declining. A growing Hispanic population will make Latin America more important. This is why the time has come for Europeans to think the unthinkable: the "natural" transatlantic partnership may someday come to an end.

The whole world wants to see a strong Europe. It can provide an alternative pole of growth, a model for abolishing wars between neighbors, cultural education and a moral voice for supporting initiatives like the Kyoto Protocol and the International Criminal Court. There are no shortages of opportunities for Europe to provide leader-ship. But, as Copenhagen demonstrated, it may no longer even be in the room when crucial decisions are being made.

Mahbubani, dean of the Lee Kuan Yew School of Public Policy, National University of Singapore, is author of The New Asian Hemisphere

Read more: http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,1967700,00.html#ixzz0iVoBbXxx

 

Ο Π. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ, ΓΙΑ ΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΑΝΑΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΝΤ

Μετά από μια εκπομπή που παρακολούθησα σήμερα το πρωή ανέτρεξα στα ακόλουθα άρθρα επισημάνσεις-προειδοποιήσεις τα οποία παραθέτω για ενημέρωση και σκέψεις επί των αναφερθέντων, εδώ και ενάμιση χρόνο.

ΣΓΣ 

 

«Προσκλητήριο των δυνάμεων να συνεισφέρουν»

Με πραγματικό πόνο ψυχής οι εκπρόσωποι των τριών γενεών που στήριξαν διαδοχικά τις εθνικές προσπάθειες για την ένταξη της Ελλάδος πρώτα στην ΕΟΚ (1981) και ύστερα στον σκληρό πυρήνα της ΟΝΕ (1999), ακούνε σήμερα να συζητείται η προοπτική να προστρέξει η Ελλάδα για επείγουσα αναχρηματοδότηση του δημοσίου χρέους της στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ).

Τον ίδιο βαρύ πόνο βιώνουν και όλοι όσοι ταυτίστηκαν με το ζήτημα της κοινής ευρωπαϊκής υπόθεσης και της ευρωπαϊκής μοίρας της χώρας, είτε από τη θέση του επίσημου ευρωλειτουργού (επιτρόπου, ευρωβουλευτή, δικαστή, στελέχους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κ.ά.) είτε από την πλευρά του Έλληνα χειριστή των ευρωπαϊκών ζητημάτων και προγραμμάτων.

Η Ελλάδα, όσο κι αν η κουλτούρα της κοινωνίας της και οι παθολογίες των διαχειριστικών μηχανισμών της την διατηρούν μακριά από την πολιτισμική ταυτότητα της ευρωζώνης, δεν παύει σήμερα, μετά από μια μακρόχρονη προοδευτική διαδικασία ενσωμάτωσης που αρχίζει από το 1961, να είναι μια χώρα οργανικά ενσωματωμένη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, συνταυτισμένη απόλυτα με τη μοίρα της Ευρώπης στον σύγχρονο κόσμο και εξαρτημένη ολοκληρωτικά για το μέλλον της και την ασφάλειά της από το μέλλον της ευρωπαϊκής ενοποίησης και τη σθεναρότητα της ευρωπαϊκής εταιρικής αλληλεγγύης.

Για όλους αυτούς τους ιστορικούς λόγους, που ισοδυναμούν με ένα ιστορικό κεκτημένο στο οποίο κατέληξαν χίλια χρόνια ιστορικής πορείας, η ελαφρότητα με την οποίαν εκστομίζεται, γράφεται και διακινείται στα μέσα, ως άμεση προοπτική σωτηρίας από την ασυμμετρική κρίση που μας έχει πλήξει, η προσφυγή στο ΔΝΤ μόνο οργή μπορεί να προκαλεί για όσους, δέκα μόλις χρόνια μετά την ένταξή μας στην ΟΝΕ και μετά από μια συνεχή επταετία ρυθμών ανάπτυξης 3,5% - 5% (!), οδήγησαν τη χώρα τόσο ανεύθυνα και ανεπαίσθητα στα όρια της κατάρρευσης και της οιονεί αποβολής από την ΟΝΕ. Γιατί βεβαίως δεν πρέπει να γελιόμαστε: όταν από κοινού, ελληνική κυβέρνηση και Ευρωπαϊκή Επιτροπή συζητούν πιθανότητα προσφυγής της ελληνικής οικονομίας στους μηχανισμούς του ΔΝΤ, στην ουσία συνομολογούν:

α) Αναγνώριση ασυμμετρικής κρίσης στην ελληνική οικονομία, η οποία διαφεύγει τις διαχειριστικές δυνατότητες ενός συνήθους καθεστώτος επιτήρησης,

β) Απόσυρση της ευρωπαϊκής εμπιστοσύνης προς την παρούσα κυβερνητική σύνθεση και τους δεδομένους κυβερνητικούς μηχανισμούς να διεκπεραιώσουν ένα συμπεφωνημένο πλάνο σωτηρίας, έστω και υπό καθεστώς αυστηρής επιτήρησης και γ) Αποκόλληση της Ελλάδος από την οικονομική αλληλεγγύη των εταίρων της, η οποία όμως αποτελεί και την ουσία της συμμετοχής μιας χώρας στην ΟΝΕ, εφόσον η ίδια η Ε.Κ. ακόμη παραμένει (δυστυχώς, δεν έχει προχωρήσει περισσότερο) κατ' εξοχήν οικονομικός θεσμός, οικονομική res publica, οικονομικού πρωτίστως χαρακτήρα συνομοσπονδία. Η σιωπή των αμνών μπροστά στα τεκταινόμενα είναι ανατριχιαστική. Εκ των πολιτικών πρωτογερόντων μόνον ο Κ. Σημίτης, με το άρθρο του στην «Καθημερινή της Κυριακής», 21 Δεκεμβρίου, άρθρωσε υπεύθυνο λόγο. Λόγοι άλλωστε δικαιολογημένης αυξημένης ευρωπαϊκής ευαισθησίας τον έχουν απομακρύνει από το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, ρυτιδώνοντας έτσι το ευρωπαϊκό προφίλ της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η επίσημη όμως Νέα Δημοκρατία, που επίσης δικαιολογημένα σεμνύνεται για την ένταξη της χώρας στην Ευρώπη και μέχρι τώρα διαπρυσίως εμφανίζεται ως ο ευρωαμύντωρ της ευρωπαϊκής μας ταυτότητας, αφήνεται να συρθεί ως επί σφαγήν από τις περιστάσεις προς το ΔΝΤ.

Την ύστατη αυτή στιγμή οι ζωντανές δυνάμεις της πολιτικής ζωής (όσοι ζωντανοί...), όσες ακόμη λαθροβιώνουν μέσα στη γενικότερη σήψη θεσμών, αξιών και ιδανικών, έχουν καθήκον να συνενώσουν τη φωνή και τη σωφροσύνη τους και να αξιώσουν υπεύθυνη προσπάθεια εξεύρεσης ύστατης ευρωπαϊκής λύσης.

Μια νέα διευρυμένη κυβέρνηση αυξημένης προς τα έξω αξιοπιστίας έχει υποχρέωση, από κοινού με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, να επεξεργαστεί έκτακτο πρόγραμμα σταθεροποίησης και επανασύγκλισης της ελληνικής οικονομίας στα αποδεκτά πλαίσια της ευρωπαϊκής συμμετοχής στην ΟΝΕ, μέσα στα διευρυμένα πλαίσια ανοχής της συγκεκριμένης διεθνούς οικονομικής συγκυρίας. Τα πλαίσια άλλωστε αυτά αποτελούν και τη μόνη πλατφόρμα προϋποθέσεων ώστε η χώρα να συνεχίσει να απολαμβάνει όλα τα υπόλοιπα ωφελήματα των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών μηχανισμών, χωρίς τα οποία η βιωσιμότητα της ελληνικής οικονομίας παραμένει ακόμη εκ των πραγμάτων αδιανόητη.

Το έργο αυτό δεν είναι εύκολο. Παρουσιάζει αντίθετα πρωτότυπες πρωτογενείς δυσκολίες, που απαιτούν λεπτούς και τολμηρούς χειρισμούς βαθύτερης μεταρρυθμιστικής πνοής. Η αρνητική διεθνής συγκυρία, στο πλαίσιο της οποίας ένα τέτοιο πακέτο μέτρων πρέπει να εκπονηθεί, καθιστά το έργο ιδιαζόντως δυσχερές. Αφενός η δημοσιονομική εκτροπή πρέπει να τεθεί επειγόντως υπό έλεγχο, αφετέρου η Ντόπια αγορά πρέπει να στηριχτεί με στοχευμένες αντικυκλικές παρεμβατικές δράσεις όσο το δυνατόν πιο άμεσου αποτελεσματικού χαρακτήρα και όχι προσχηματικής κυβερνητικής φιλανθρωπίας.

Ένα μείγμα «κεϊνσιανισμού και περιοριστικής σταθεροποιητικής πολιτικής καθίσταται εκ των πραγμάτων αυτή τη στιγμή επιβεβλημένο. Ένα μείγμα δηλαδή αυστηρών περιοριστικών παρεμβάσεων στους τομείς της ανομικής δημόσιας σπατάλης σε συνδυασμό με μεταφορά δημοσιονομικού υστερήματος πόρων προς κατευθύνσεις άμεσου αντικυκλικού αποτελέσματος. Στο πρώτο εξάμηνο της επείγουσας αυτής ανασυγκρότησης θα διαμορφωθεί εν κινήσει ένας de facto προϋπολογισμός μεταρρυθμιστικού χαρακτήρα, σε νέες εντελώς βάσεις.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η χώρα αρχίζει την καινούργια χρονιά χωρίς προϋπολογισμό. Είναι όμως η καλύτερη ευκαιρία για μια διαρθρωτική παρέμβαση τολμηρού μεταρρυθμιστικού χαρακτήρα. Ας προχωρήσουμε σε ένα νέο ισολογισμό απογοήτευσης και ελπίδας που θα κλείνει σταθεροποιητικά προς τη δεύτερη. Ας σημάνει προσκλητήριο των δυναμένων να συνεισφέρουν. Ας αναζητηθούν πρόσωπα με ευρωπαϊκό προφίλ και εμπειρία, με ευρωπαϊκά διαπιστευτήρια ικανά να εμπνεύσουν εμπιστοσύνη στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Και ασφαλώς ουδείς έχει δικαίωμα να αμφισβητήσει απ' τον σημερινό πρωθυπουργό το δικαίωμα να πρωτοστατήσει ο ίδιος στην ύστατη προσπάθεια για σωτηρία.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 27/12/2008

© Copyright 2008 X.K. Τεγόπουλος Εκδόσεις Α.Ε.

http://archive.enet.gr/online/ss3?q=&a=%C3%E5%ED%ED%E7%EC%E1%F4%DC%F2&pb=0&dt1=27/12/2008&dt2=27/12/2008&r=1&p=0&id=37521836

Σχόλιο

Επισημαίνεται ότι όλα τα προαναφερόμενα του κ. Γεννηματά έχουν γραφτεί και έχει προσπαθήσει να συνεγείρει τους αρμοδίους και υπεύθυνους (;) πολιτικούς ταγούς μας τα Χριστούγεννα του 2008, δηλ. εδώ και ενάμιση χρόνο και σήμερα διαμαρτυρόμαστε επειδή το ΠΑΣΟΚ καθυστέρησε  να λάβει τα αναγκαία και όχι ικανά μέτρα.

Με δεδομένη την ακόλουθη διατύπωση : «Την ύστατη αυτή στιγμή οι ζωντανές δυνάμεις της πολιτικής ζωής (όσοι ζωντανοί...), όσες ακόμη λαθροβιώνουν μέσα στη γενικότερη σήψη θεσμών, αξιών και ιδανικών, έχουν καθήκον να συνενώσουν τη φωνή και τη σωφροσύνη τους και να αξιώσουν υπεύθυνη προσπάθεια εξεύρεσης ύστατης ευρωπαϊκής λύσης.» αβίαστα συμπεραίνουμε ότι δεν υπάρχουν οι ζωντανές δυνάμεις της πολιτικής ζωής ...

Εν κατακλείδι, εάν είχε εισακουστεί ο αρθρογράφος –έγκριτος οικονομολόγος-τραπεζίτης—εκτιμώ ότι δεν θα βρισκόμαστε στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα, εκτός εάν οι πολιτικοί μας είχαν υιοθετήσει το δόγμα «Στην αναμπουμπούλα χαίρεται ο λύκος». Τώρα εσείς βρείτε τον λύκο ...

ΣΓΣ

ΥΓ Για λόγους πληρώτητος παρατίθεται το άρθρο του Κ. Σημίτη. Οι επισημάνσεις με έντονη γραφή δικές μου, όπως επίσης και οι εμβόλιμες παρατηρήσεις με έντονη και κυανή γραφή..

Τέλος εποχής με την Ελλάδα βυθισμένη στην κρίση

Tου Κωστα Σημιτη

Η συζήτηση του προϋπολογισμού που κλείνει σήμερα το βράδυ ήταν περισσότερο από ποτέ άλλοτε μια υποχρεωτική παράσταση ενός έργου, που όλοι συμπεριλαμβανομένων των κυβερνητικών πρωταγωνιστών τη θεωρούν χωρίς σημασία. Οι προϋποθέσεις πάνω στις οποίες στηρίζεται ο προϋπολογισμός είναι, κατά κοινή παραδοχή, εκτός πραγματικότητας. Για παράδειγμα, ο ρυθμός ανάπτυξης θα είναι πολύ κατώτερος του προβλεπόμενου 2,7%. Ίσως χαμηλότερος του 2% και κατά άλλους γύρω στο 1%. Η συζήτηση αυτή, όπως διεξάγεται, μόνο και μόνο για τα μάτια του κόσμου, επιβεβαιώνει ότι η κυβέρνηση έχει χάσει την ικανότητά της να διαβλέπει τι συμφέρει τη χώρα.

Πέρυσι, την ίδια εποχή, στη συζήτηση του προϋπολογισμού η κυβέρνηση εξέφρασε αλαζονικά την ενόχλησή της, γιατί είχα κάνει λόγο για «φαινομενική επιτυχία της οικονομικής πολιτικής». Ήταν πραγματική, όχι φαινομενική, μας είπε ο υπουργός Οικονομίας. Μάλιστα επικαλέστηκε την άρση της διαδικασίας επιτήρησης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και είπε εμφατικά ότι η κατάσταση υπερβολικού ελλείμματος ξεπεράστηκε κατά τρόπο αξιόπιστο και βιώσιμο. Επιπλέον, ακούσαμε, ότι η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία για πρώτη φορά δεν αμφισβητούσε πλέον την αξιοπιστία των ελληνικών στοιχείων.

Τα όσα μεσολάβησαν έκτοτε, έδειξαν πόσο αδικαιολόγητη ήταν η έπαρση της κυβέρνησης. Η διάψευση της κυβερνητικής αλαζονείας ήρθε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με τη μορφή διπλής απόρριψης. Η πρώτη, γιατί αποδείχθηκε, ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2007, που αρχικά εμφανίστηκε ως 2,2% αυξήθηκε τελικά στο 3,5%. Η δεύτερη διάψευση ήρθε με την απόρριψη της αξιοπιστίας των στοιχείων της κυβέρνησης από τις κοινοτικές υπηρεσίες. Η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία δεν δέχθηκε τις εκτιμήσεις της κυβέρνησης για τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων και τις προσαρμογές που απαιτούν διάφορα στοιχεία, τις λεγόμενες εθνικολογιστικές διαφορές. Η ουσία είναι, ότι τελικά, η Ελλάδα βγήκε από την επιτήρηση με παραποιημένα στοιχεία για να μπορέσει η κυβέρνηση τον Σεπτέμβριο του 2007 να κάνει τις εκλογές, παρουσιάζοντας μια ψεύτικη εικόνα, που ένα χρόνο μετά κατέρρευσε.

Αναφέρομαι στο θέμα αυτό γιατί λόγω της υπέρβασης του ανώτατου ορίου ελλείμματος της Ελλάδος του 2007, αυτόματα τίθεται θέμα υπερβολικού ελλείμματος και νέων μέτρων της Ένωσης με βάση το Σύμφωνο Σταθερότητας. Αυτά θα αποφευχθούν μόνο αν το έλλειμμα του 2008 είναι κάτω από το όριο του 3% τουλάχιστον κατά 0,5 μονάδες. Όμως, το έλλειμμα του 2008 θα αυξηθεί πάνω από το 4%. Η γνωστή σε όλους υστέρηση εσόδων και οι αποφάσεις της Ένωσης ως προς τα αποθεματικά των ασφαλιστικών οργανισμών, θα επιφέρουν την αύξηση. Η Ελλάδα θα βρεθεί πάλι αντιμέτωπη με τους εταίρους της.

Η εξέλιξη αυτή πιστοποιεί ότι τα εξωραϊσμένα μεγέθη του προϋπολογισμού που συζητάμε στη Βουλή κάθε χρονιά μετατρέπονται σε όνειδος, όταν ένα χρόνο αργότερα δημοσιοποιηθούν τα πραγματικά μεγέθη. Τα μεγέθη του 2007, τα μεγέθη του 2008 αλλά και ο προϋπολογισμός του 2009, που θα είναι μια ακόμη πιο θεαματική αποτυχία, θα επιβεβαιώσουν ότι επαναλαμβάνεται συστηματικά και ενσυνείδητα από την κυβέρνηση, η προσπάθεια παραπλάνησης. Η ιστορία επαναλαμβάνεται από τη Νέα Δημοκρατία και δυστυχώς καταλήγει σε γελοιοποίηση της χώρας.

Την εξαιρετικά δυσοίωνη προοπτική εκφράζουν και τα επιτόκια δανεισμού του ελληνικού Δημοσίου, που έχουν εκτιναχθεί σε πρωτοφανή επίπεδα, όχι εξαιτίας της ανόδου των διεθνών επιτοκίων, αλλά εξαιτίας του καταποντισμού της εμπιστοσύνης των διεθνών αγορών στη φερεγγυότητα της κυβερνητικής πολιτικής και των προοπτικών της οικονομίας μας.

Η διαφορά μεταξύ του επιτοκίου που ζητείται να καταβάλει η Ελλάδα για να της χορηγηθούν δάνεια και του επιτοκίου που καταβάλλει η Γερμανία κατά την έκδοση δεκαετών ομολόγων, ως γνωστόν, ανεβαίνει σταθερά. Τέλος Νοεμβρίου το επιτόκιο για την Ελλάδα ήταν κατά 1,68% υψηλότερο εκείνου για τη Γερμανία, αρχές Δεκεμβρίου 1,73% και πριν από λίγες μέρες 2,20%. Ένα στοιχείο σύγκρισης αποτελεί η διαφορά του επιτοκίου στο τέλος του 2003, ήταν μόνο 0,2%. Αντίστοιχη με τη σημερινή αρνητική κατάσταση υπήρχε μόνο προτού γίνει η Ελλάδα μέλος της ΟΝΕ.

Αυτά τα καμπανάκια δεν τα άκουγαν οι αρμόδιοι και όχι αριστογείτονες;;;;;

Ο δανεισμός της χώρας έχει γίνει θέμα στον διεθνή Τύπο. Η Ελλάδα αναφέρεται ως η χώρα η οποία αναλογικά με το ΑΕΠ της θα έχει το 2009 τον υψηλότερο δανεισμό στην Ευρώπη. Τη δυσοίωνη εικόνα συμπληρώνει το γεγονός ότι το κόστος της ασφάλισης έναντι του κινδύνου μη αποπληρωμής των πενταετών ελληνικών ομολόγων έχει τετραπλασιαστεί σε ελάχιστο χρόνο από 3% σε 12% περίπου. Είναι και αυτό μια απόδειξη της εξαιρετικά αρνητικής γνώμης που επικρατεί στις αγορές χρήματος για την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης και τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας.

Η αρνητική γνώμη για τη χώρα συνδέεται με την αρνητική πορεία του δημοσίου χρέους και της ελληνικής οικονομίας. Μεταξύ τέλους 2003 και του 2009 στο οποίο αφορά ο προϋπολογισμός που συζητάμε, η πολιτική της κυβέρνησης οδήγησε σε μια αύξηση του δημοσίου χρέους της κεντρικής κυβέρνησης –το οποίο κατ' εξοχήν εκφράζει τη δημοσιονομική διαχείριση– κατά το ιλιγγιώδες ποσό των 91 δισ. ευρώ, χωρίς σε αυτό να υπολογίζεται η επιβάρυνση του χρέους από το πακέτο στήριξης των τραπεζών και τις βέβαιες υπερβάσεις του ελλείμματος το 2009. Οι αιτίες της αύξησης είναι συναρτημένες με την πελατειακή νοοτροπία της κυβέρνησης και τη σταθερή επιδίωξη ενίσχυσης της εξουσίας της. Οι προσλήψεις την περίοδο 2004-2008 για παράδειγμα έφθασαν τις 60.000 περίπου, με συνέπεια την αύξηση των μισθών που κατέβαλε η κυβέρνηση κατά 40%. Η κυβέρνηση συγκάλυψε την πορεία αυτή με την αλλαγή των στοιχείων του ΑΕΠ, ώστε να προβάλει τον ισχυρισμό ότι το χρέος μειώθηκε ως ποσοστό του ΑΕΠ. Το επιχείρημά της αυτό βεβαίως ελάχιστα έπεισε τους δανειστές της χώρας.

Αποτελεί κοινό μυστικό στους κύκλους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι η Ελλάδα δεν προσαρμόζεται στις επιταγές της ΟΝΕ και ότι νουθεσίες και επιτηρήσεις δεν αρκούν. Θεωρούν ότι η τωρινή πολιτική ηγεσία της χώρας, που στηρίχθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε όλες τις σημαντικές επιδιώξεις της, την απογραφή, την αναθεώρηση του ΑΕΠ, τη γρήγορη ολοκλήρωση της διαδικασίας της επιτήρησης, εκμεταλλεύθηκε αυτή τη συμπαράσταση για να χειροτερεύσει κατά πολύ τα πράγματα και να μην τηρήσει δεσμεύσεις. Απλά, τους κορόιδεψε. Η Ελλάδα, πιστεύουν, καλό θα ήταν να αναγκαστεί να προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) για να εξασφαλίσει τον απαραίτητο δανεισμό, ώστε η παρακολούθηση της ελληνικής οικονομίας να είναι αρμοδιότητά του και όχι φροντίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αφορμές για μια τέτοια κίνηση μπορούν να βρεθούν, αν συνεχιστεί η σημερινή πορεία. Η Ελλάδα σύμφωνα με τον προϋπολογισμό που συζητάμε θα πρέπει να δανειστεί το 2009 τουλάχιστον 40 δισ., αλλά πιθανότατα ένα ποσό 50 δισ. Τα χρήματα στις διεθνείς χρηματαγορές θα είναι δύσκολο να βρεθούν την περίοδο που θα επιδιώξει τον δανεισμό η Ελλάδα. Γιατί και άλλες χώρες και προπαντός ξένες τράπεζες θα επιθυμούν να δανειστούν και θα προσφέρουν ικανοποιητικότερο επιτόκιο ή περισσότερη φερεγγυότητα. Στην περίπτωση που παρουσιαστούν δυσκολίες δανεισμού του ελληνικού κράτους, θα έχει δοθεί η αφορμή να διατυπωθεί η υπόδειξη, ότι η λύση του προβλήματος θα πρέπει να επιζητηθεί μάλλον με προσφυγή στο ΔΝΤ. Θα είναι μια ταπεινωτική για την Ελλάδα εξέλιξη, η πιο καταστροφική κατάληξη της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.

Όλες οι ανεπτυγμένες χώρες της Ένωσης έχουν παρουσιάσει σχέδια για την αντιμετώπιση της ύφεσης και την ενίσχυση της οικονομικής δραστηριότητας. Σε μας η διαμόρφωση μιας στρατηγικής αντιμετώπισης της κρίσης αργεί. Η αδράνεια της κυβέρνησης δεν δικαιολογείται. Εάν περιμένεις για να δράσεις τη στιγμή που θα εκδηλωθούν τα αποτελέσματα της ύφεσης έντονα, τότε τα όποια μέτρα δύσκολα θα μπορούν να ανατρέψουν την κατάσταση. Όπως μάλιστα έχει τονιστεί από πολλές πλευρές η κρίση μπορεί να εξελιχθεί χειρότερα στην Ελλάδα απ' ό,τι σε άλλες χώρες, όπως η Σουηδία ή η Ολλανδία που έχουν υψηλή ανταγωνιστικότητα και στηρίζονται σε ανεπτυγμένη τεχνολογία. Η κρίση στην Ελλάδα μπορεί να οδηγήσει σε αλλεπάλληλους και ισχυρούς κλυδωνισμούς, γιατί μας λείπει η ικανότητα να ανταποκριθούμε σε νέες εξελίξεις, να αλλάξουμε τις παραδοσιακές δομές μας, δεν έχουμε την ανταγωνιστικότητα που θα μας επιτρέψει να εκμεταλλευτούμε γρήγορα ευκαιρίες.

Η Νέα Δημοκρατία παρουσίασε ένα πακέτο μέτρων ως αντίδοτο για την κρίση για να βοηθήσει τους πιο αδύναμους συμπολίτες μας, ύψους 370 εκατ. ευρώ που θα καλυφθούν από τους πόρους του Εθνικού Ταμείου Κοινωνικής Συνοχής. Θα παρατηρήσω ότι η κυβέρνηση εδώ και τρία χρόνια κομπάζει ότι το Ταμείο θα προικοδοτηθεί με 2 δισ. ευρώ. Του χρόνου θα διαθέτει όμως μόνο 450 εκατ. ευρώ και γι' αυτό το πακέτο της κυβέρνησης υστερεί σε σχέση προς τις ανάγκες.

Το σπουδαιότερο όμως είναι ότι η αντιμετώπιση της ύφεσης δεν απαιτεί απλώς ορισμένες ενισχύσεις για τα τμήματα του πληθυσμού που υποφέρουν. Χρειάζεται μια συνεκτική και συνθετική αντίληψη για τον τρόπο που θα αντιμετωπίσει την υστέρηση της χώρας. Γιατί η υστέρησή της βαθαίνει την κρίση. Χρειάζεται ένα επεξεργασμένο σχέδιο συστηματικής και στοχευμένης ενίσχυσης της οικονομικής δραστηριότητας. Ενδεικτικά αναφέρω ορισμένες κατευθύνσεις. Η επιτάχυνση της κατασκευής των ήδη προγραμματισμένων έργων. Η προώθηση χωρίς καθυστέρηση των προγραμμάτων του Δ΄ ΚΠΣ. Η αύξηση των πόρων και η ενεργοποίηση του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων και για τις μη χρηματοδοτούμενες από την Ένωση επενδύσεις. Η βοήθεια προς τις επιχειρήσεις, ιδίως τις μικρές και μεσαίες. Οι διαρθρωτικές αλλαγές αποτελούν επίσης μια άμεση προτεραιότητα. Όλα όσα δεν έκανε η κυβέρνηση για να αυξήσει την ανταγωνιστικότητα και να βελτιώσει την παραγωγικότητα τα τελευταία πέντε χρόνια, πρέπει να προχωρήσουν τώρα. Χρειάζονται παρεμβάσεις για την αναμόρφωση της διοίκησης, την έρευνα και τεχνολογία, την ανεύρεση νέων ενεργειακών πόρων, τη μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων, την προστασία του περιβάλλοντος κ.λπ.

Το κρίσιμο θέμα για την Ελλάδα, αυτή τη στιγμή είναι να διαμορφώσει και να ακολουθήσει μια πολιτική τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στο εξωτερικό που δημιουργεί την πεποίθηση ότι επιχειρείται σοβαρά, με συνέπεια και για μακρύ χρονικό διάστημα η αντιμετώπιση των αδυναμιών της και της υστέρησής της. Μόνο έτσι θα γεννήσει η χώρα εμπιστοσύνη. Μόνο έτσι θα μπορεί η κυβέρνηση να πείσει ότι θέλει η Ελλάδα να παραμείνει στην τροχιά της ευρωπαϊκής πορείας. Και η εμπιστοσύνη συνδυαζόμενη με τη συνέπεια στην εφαρμογή των προγραμμάτων θα εξασφαλίσει τους πόρους που χρειάζονται. Όλα αυτά δεν μπορούν να γίνουν όμως από μια κυβέρνηση που έχει χάσει την κοινωνική συμπαράσταση.

Η Νέα Δημοκρατία θεώρησε καλό να μεταχειριστεί χωρίς τον ελάχιστο ενδοιασμό όποια μέσα την εξυπηρετούσαν για να κατακτήσει και να διατηρήσει την εξουσία. Αρνήθηκε ό,τι είχε καταφέρει με κόπο ο ελληνικός λαός. Λοιδόρησε και συκοφάντησε τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Θεώρησε ότι μπορεί να πορευθεί χωρίς κανόνες, χωρίς σεβασμό, χωρίς συγκρότηση. Εξυπηρέτησε χωρίς δισταγμό τους έχοντες, αδιαφορώντας για τους πολλούς. Προέτρεψε την κοινωνία να μην νοιάζεται για τη σκληρή προσαρμογή στην παγκοσμιοποίηση, να ικανοποιηθεί με μικρές λύσεις σε μεγάλα προβλήματα, να θεωρήσει ότι η ηθικολογία τού «σεμνά και ταπεινά» αποτελεί τη νέα και επαρκή κοινωνική αντίληψη και να ασπασθεί την πράξη των ρουσφετιών, των εξυπηρετήσεων, των κουμπαριών και των ειδικών σε συνεργασία μαζί της ρυθμίσεων. Η Νέα Δημοκρατία κατάργησε έτσι το απαιτητικό παράδειγμα που χρειάζεται κάθε πολιτική παράταξη και η κοινωνία. Ο εκτροχιασμός της οικονομίας είναι η συνέπεια. Και από τις επιπτώσεις αυτού του εκτροχιασμού δεν πρόκειται να τη διασώσουν μέτρα, εξαγγελίες και στομφώδεις διαβεβαιώσεις. Γιατί όλοι ξέρουν ότι στο σημείο που φτάσαμε χρειάζονται άλλα πρότυπα και άλλη πολιτική. Οι σημερινοί πρωταγωνιστές έχουν ενταχθεί πια ανεπανόρθωτα στο χθες.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_1_21/12/2008_296938

20100315 ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΜΕΤΡΑ... ΦΤΑΙΩ ΕΓΩ!!!!!

--- Στις Δευτ., 15/03/10, ο/η Grigoriou Yannis <YGrigoriou@helpe.gr> έγραψε: Μπορεί οι πιο πολλοί να μην είμαστε δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά οι αλήθειες παραμένουν πικρές, εάν δεν βαριόσαστε διαβάστε το             Ε, ναι λοιπόν φταίω εγώ.             Φταίω εγώ που δεν μπορώ να καταλάβω το μεγαλείο της δημοκρατίας που ζω, η οποία ρίχνει το φταίξιμο σε μένα τον δημόσιο υπάλληλο και εκπαιδευτικό που μετά από 12 χρόνια παίρνω 1300 ευρώ και πρέπει να πληρώσω εγώ.             Φταίω εγώ που δεν είμαι πατριώτης όπως ο κ. Παπανδρέου και οι υπόλοιποι βουλευτές που δεν έχουν υπηρετήσει ποτέ οι περισσότεροι στο στρατό αλλά όμως νοιάζονται.             Φταίω εγώ που δεν μπορώ να καταλάβω ότι δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου βουλευτές, υπάλληλοι της βουλής, φοροφυγάδες, ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων, πρόεδροι ποδοσφαιρικών ομάδων, ιδιοκτήτες εφημερίδων και τηλεοπτικών μέσων, είναι όλοι πιο ίσοι στα προνόμια από τους υπόλοιπους και ίσως και πιο πατριώτες και για αυτό δεν θίγονται από τα μέτρα.             Φταίω εγώ που δεν λέω να κατανοήσω τους εθνικούς λόγους για τους οποίους οι δικηγόροι δεν καταβάλλουν ΦΠΑ, οι γιατροί δεν πληρώνουν φόρους, οι υπάλληλοι της βουλής παίρνουν 16 μισθούς.             Φταίω εγώ ο δημόσιος υπάλληλος που εκατομμύρια ευρώ δίνονται σε θνησιγενείς και μεταθανάτιες εφημερίδες μέσω κρατικών χρημάτων και σε ποδοσφαιρικές ομάδες.             Φταίω εγώ ο εκπαιδευτικός γιατί αντί να κάνω ιδιαίτερα και να μην έχω οικονομικό πρόβλημα περιμένω να μου δώσει μισθό το κράτος.             Φταίω εγώ  γιατί δεν μπορώ να αντιληφτώ ότι πρέπει να δώσω ως πατριώτης και το 13 μισθό για να μπορούν οι εργολάβοι να φτιάχνουν δρόμους με τριπλάσιο κόστος από ότι στην υπόλοιπη Ευρώπη. Για να μπορούν οι ίδιοι εργολάβοι να εισπράττουν υπέρογκα ποσά από τα διόδια και  μετά μέσα από τις εφημερίδες τους και τους σταθμούς τους να στοχοποιούν τους δημόσιους υπαλλήλους για το χάλι της οικονομίας. Για να μπορούν να προβάλλουν και να προωθούν τους πολιτικούς της αρεσκείας τους. Αλήθεια πόσοι Έλληνες εργάστηκαν στα μεγάλα έργα;             Φταίω εγώ που δεν νοιώθω πατριώτης για να δώσω και το 12ο  μισθό στο κράτος για να μην αποδίδει κανένας καναλάρχης ασφαλιστικές εισφορές αγγελιόσημα και κάθε ιδιοκτήτης εφημερίδας να μπορεί να έχει αφορολόγητο ποσό από τον τζίρο του και να μπορούν συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι να είναι στη μισθοδοσία υπουργείων.             Φταίω εγώ που δεν έχω Πόρσε καγιεν και offshore εταιρεία όπως όλοι οι καλοί πατριώτες και που πιστεύω ότι  νόμιμο είναι μόνο ότι είναι και ηθικό.             Φταίω εγώ  ο προδότης της πατρίδας που δεν δίνω και τον 11ο μισθό μου για να μπορούν οι τράπεζες να δηλώνουν πριν λίγα χρόνια αστρονομικά κέρδη τετραπλάσια σε σχέση με τις ευρωπαϊκές και μόλις τα στελέχη τους έπεσαν έξω να τους δίνει το κράτος 22 δις ?. Βλέπετε για να πλουτίσουν λίγοι πατριώτες τραπεζίτες πρέπει όλοι εμείς για 2 δις ? να φάμε παντεσπάνι.             Φταίω εγώ   ο τεμπέλης δημόσιος υπάλληλος που το κράτος χαρίζει δις σε φαρμακευτικές εταιρείες για εθνικούς λόγους και δεν συλλαμβάνει λαθρέμπορους καυσίμων όταν είναι πρόεδροι ΠΑΕ.             Φταίω εγώ που δεν είμαι τόσο πατριώτης για να βοηθήσω με το μισθό μου τους εργατικούς επιχειρηματίες του ιδιωτικού τομέα που έχουν τη χαμηλότερη φορολογία στην Ευρωζώνη και δεν φορολογούνται τα μερίσματά τους.             Φταίω εγώ λοιπόν που λόγω έλλειψης πατριωτισμού δεν μπορώ να αντέξω το γεγονός ότι για το κράτος εγώ ο εκπαιδευτικός των 1400 ευρώ θεωρούμαι δαπάνη περικοπτέα και ίσως και σπατάλη.             Για όλους αυτούς τους λόγους προχωρώ κι εγώ στα δικά μου επώδυνα πλην όμως αναγκαία μέτρα για την ανόρθωση της οικονομίας μας και παροτρύνω και όλους όσους νοιώθουν το ίδιο να τα ακολουθήσουν για το δύσκολο χρονικό διάστημα που έρχεται. Προτείνω λοιπόν σε όλους τους δημόσιους υπαλλήλους μέχρι να μας δώσουν πίσω τα χρήματα που μας παίρνουν τώρα ή μέχρι να φυλακιστούν κάποιοι πολιτικοί ή να δημευτούν περιουσίες φοροφυγάδων να θυμούνται τα εξής.             1.     Δεν αγοράζω τίποτα πέρα από τα απολύτως αναγκαία. Για τα υπόλοιπα εάν δεν μου κάνουν επί τόπου έκπτωση 20% όσο και η απώλεια του εισοδήματός μου δεν τα αγοράζω. Ας κινηθεί η αγορά από τους τίμιους και εργατικούς υπαλλήλους του ιδιωτικού τομέα.             2.     Δεν  βγαίνω έξω για καφέ εάν δεν μειώσουν κατά 20% την τιμή του. Το ίδιο και για το σινεμά θέατρο και λοιπά.             3.     Δεν αγοράζω εφημερίδα για λόγους τάξης καθώς όλες μας θεωρούν την αιτία του κακού αλλά και γιατί επιδοτούνται από το κράτος.             4.      Δεν επιβραβεύω με τηλεθέαση δημοσιογράφους που επιχαίρουν ως είναι φυσικό σε μίσθαρνα γλοιώδη υποκείμενα οικονομικών συμφερόντων.             5.     Δεν πιστεύω κανένα δημοσιογράφο αν δεν αποκαλύψουν ποιοι και πώς καταχράστηκαν δις ? την περίοδο των Ολυμπιακών αγώνων; Αν δεν μας πουν πόσοι Έλληνες εργάτες επωφελήθηκαν των μεγάλων έργων και εάν καταβλήθηκαν οι εργατικές εισφορές; Εάν δεν μας πουν πόσα διόδια έπρεπε να πληρώνουμε και τι είδους κομπίνα γίνεται με τους εργολάβους που παίρνουν διόδια πριν κατασκευάσουν τους δρόμους. Εάν δεν μας αποκαλύψουν ποιοι δημοσιογράφοι πληρώνονται από υπουργεία.             Παρόλο δε που δεν είμαι και τόσο πατριώτης προτείνω στην κυβέρνηση που σίγουρα όλοι είναι πατριώτες τα εξής μέτρα περιμένοντας να μας πει και κάποιος πόσα δις ? θα απέφεραν             1.     Φορολόγηση 1% των χρηματιστηριακών συναλλαγών.             2.     Φορολόγηση 40 % των επιχειρήσεων.             3.     Φυλάκιση για όσους δεν αποδίδουν ΦΠΑ             4.     Φόρος 5% επί των στρατιωτικών δαπανών.             5.     Παύση χρηματοδότησης ΠΑΕ και ΚΑΕ.             6.     Παύση χρηματοδότησης ιδρυμάτων πρωθυπουργών.             7.     Παύση χρηματοδότης εφημερίδων και ιδιωτικών καναλιών με κρατική διαφήμιση             8.     Οι πλούσιοι που φυλάσσονται από αστυνομικούς να καλύπτουν και τη μισθοδοσία τους             9.     Οι επιχειρηματίες να συμβάλλουν και αυτοί επώνυμα αν όχι με 20% τουλάχιστον με 10% έκτακτη εισφορά ως καλοί πατριώτες που δεν είμαστε εμείς οι δημόσιοι υπάλληλοι.             10.  Φόρος 10% στα έσοδα από τα διόδια χωρίς να αυξηθεί η τιμή γιατί οι εργολάβοι είναι και οι περισσότερο πατριώτες από όλους.             ΣΤΕΙΛΕ ΤΟ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙΣ             ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΤΩΣΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΘΑ ΧΥΘΕΙ ΑΙΜΑ ΕΑΝ ΠΑΛΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΛΗΞΟΥΝ ΣΤΙΣ ΓΝΩΣΤΕΣ ΤΣΕΠΕΣ                                                                                                                                                                                                                                                                                             __________________________________________________         Χρησιμοποιείτε Yahoo!;         Βαρεθήκατε τα ενοχλητικά μηνύματα (spam); Το Yahoo! Mail διαθέτει την καλύτερη δυνατή προστασία κατά των ενοχλητικών μηνυμάτων         http://mail.yahoo.gr <http://mail.yahoo.gr/>  ________________________________         Hotmail: Free, trusted and rich email service. Get it now. <https://signup.live.com/signup.aspx?id=60969>              __________________________________________________     Χρησιμοποιείτε Yahoo!;     Βαρεθήκατε τα ενοχλητικά μηνύματα (spam); Το Yahoo! Mail διαθέτει την καλύτερη δυνατή προστασία κατά των ενοχλητικών μηνυμάτων     http://mail.yahoo.gr Internal Virus Database is out of date. Checked by AVG - http://www.avg.com Version: 8.0.138 / Virus Database: 270.4.5/1533 - Release Date: 3/7/2008 7:19 μμ

__________________________________________________
Χρησιμοποιείτε Yahoo!;
Βαρεθήκατε τα ενοχλητικά μηνύματα (spam); Το Yahoo! Mail διαθέτει την καλύτερη δυνατή προστασία κατά των ενοχλητικών μηνυμάτων
http://mail.yahoo.gr

--

Ναι κυριε Γρηγοριου μου ,                                                                                                          οσο κι αν ποναει η αυτοκριτικη φταιτε!!!Επειδη τοσα χρονια με την ψηφο σας -εσεις και εκατομμυρια ομοιοι σας- φερατε στο προσκυνιο ,αναδειξατε και συντηρησατε οτι το χειροτερο για την  Ελλαδα,υπο τη μορφη ''πολιτικων '',''πρωθυπουργων'',''ηγετων''....                                                                                                    Σαν εκπαιδευτικοι:                                                                                                      Ποτε νοιαστηκατε αληθινα για την παιδεια αυτου του τοπου ,περα απο την απαιτηση αυξησεων,επιδοματων, απαιτηση νεων [!!!!]προσληψεων ''συναδελφων'',περα απο την εμμεση η' και αμεση υποδαυλιση σχολικων καταληψεων [ωραια η ''δημοκρατια'' σας!]???                    Ποτε σαν συνδ.κλαδος μπορεσατε να ξεφυγετε απο το καπελωμα ενος ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ κομματος και της τυφλας του?                                                                                                   Ποτε σαν ....πνευματικοι ανθρωποι ,διαδηλωσατε για καποιο οικολογικο θεμα , για την εθνολογικη  αλλοιωση του πληθυσμου της χωρας,για τη λαθρομεταναστευση,για την οικογενειοκρατια,για τη διαφθορα,....                                                                                            Σε ποια χωρα της Ευρωπης οι καθηγητες λυκειου εργαζονται 12--17     40λεπτα εβδομαδιαιως μονο????                                                                                                               Δεν θα εβλαπτε ολιγη αιδως!                                                                                                        Υ.Γ.Οσο για τα οικονομικα  μετρα ....,ΔΕν εχετε αντιληψη των μεγεθων   του προβληματος!!!! Προφανως τοσα χρονια ζουσατε στους τεχνητους παραδεισους του:: ''ολα πανε καλα'',''τωρα που μπηκαμε στην Ε.Ε. δεν εχουμε κανενα προβλημα'',η' το ανεκδιηγητο του κ. Σημιτη-το θυμασθε?-  '' τωρα ανοικουμε στον σκληρο πυρηνα των ισχυρων χωρων της Ευρωπης''  .                                                                                                               

Στις 15 Μαρτίου 2010 10:50 μ.μ., ο χρήστης Βασίλης Μακρής <ivan55m@yahoo.gr> έγραψε: