Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2011

Η Πολεμική Αεροπορία "οχυρώνει" το Καστελόριζο - Ειδικό rediness για το νησί...

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2011

Με την πρώτη σημαντική αλλαγή-προσθήκη, εδώ και χρόνια, σε ότι αφορά τον επιχειρησιακό σχεδιασμό  στην περιοχή γύρω από το Καστελόριζο (Μεγίστη), απάντησε η Πολεμική Αεροπορία στην πρόσφατη ‘υπερπτήση’ των δύο τουρκικών μαχητικών RF-4E σε ύψος μόλις 300 μέτρων επάνω από το νησί.
Η περιοχή του Καστελόριζου, παρά το γεγονός ότι είναι κρίσιμης σημασίας σε ότι αφορά την εθνική πολιτική, αλλά και την άσκηση δικαιωμάτων ελέγχου της Ελλάδας στην ανατολική Μεσόγειο (ΑΟΖ με Κύπρο), εν τούτοις για μια σειρά λόγων οι οποίοι δεν είναι του παρόντος να αναλυθούν, δεν αποτελούσε τμήμα των καθημερινών επισκέψεων των ελληνικών μαχητικών, ίσως και γιατί οι ελληνικές πολιτικές ηγεσίες έκριναν ότι ίσως η συχνή παρουσία ελληνικών μαχητικών θα αποτελούσε «μαγνήτη» για μαχητικά της Τουρκικής Αεροπορίας (ΤΗΚ), σε μια περιοχή η οποία έτσι ή αλλιώς, έχει ιδιαιτερότητες σε ότι αφορά τον γενικότερο αμυντικό σχεδιασμό της.
Μέχρι στιγμής την ίδια τακτική ακολουθούσε και η Τουρκική Αεροπορία, αλλά φάνηκε ότι πλέον ‘βάζει στο κάδρο’ και το Καστελόριζο αναγκάζοντας την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία, να προσθέσει στην λίστα της άλλη μια περιοχή «υψηλού κινδύνου».
Τι σημαίνει «αλλαγή σχεδιασμού»: Σημαίνει ότι πλέον το Καστελόριζο δέχεται τις συχνές επισκέψεις των ελληνικών μαχητικών. Υπάρχει ειδικό readiness για το Καστελόριζο από την Κρήτη (F-16 Block 52+) και σε περίπτωση που εντοπιστούν τουρκικά μαχητικά στην περιοχή, τα ελληνικά απογειώνονται χωρίς καν να περιμένουν τα πρώτα να προσεγγίσουν το νησί. 
Έγινε αναπροσαρμογή σχεδίων, ειδικά ηλεκτρονικά συστήματα παρακολούθησης των τουρκικών επικοινωνιών, έχουν εγκατασταθεί στην ευρύτερη περιοχή και υπάρχει η σκέψη για μεταφορά αντιαεροπορικού συστήματος στο νησί το οποίο πέρα από τα MANPAD Stinger δεν διαθέτει κάτι άλλο.
Όλα αυτά γιατί "Γνωρίζουμε ότι είναι δύσκολο να τους απαγορεύσουμε να πετάνε επάνω από το νησί, σύμφωνα τουλάχιστον με τους νυν κανόνες εμπλοκής που εγκρίνει η πολιτική ηγεσία. Αλλά θέλουμε να γνωρίζουν ότι μπορούμε να τους κάνουμε την ζωή δύσκολη και κα νιώθουν την ανάσα μας" τόνιζε στο DefenceNet ανώτατο στέλεχος της Π.Α.
Πάντως σε ότι αφορά των Στρατό Ξηράς, όλες οι πληροφορίες που περιέρχονταν σε γνώση των ελληνικών υπηρεσιών και αφορούσαν επιχειρησιακά σχέδια προσβολής ελληνικών εδαφών, είτε αυτό θα συνέβαινε στην Θράκη είτε σε νησιά του Αιγαίου, το Καστελόριζο περιέχεται στα τουρκικά σχέδια ως βασικός στόχος. Είναι γεγονός ότι οι Τούρκοι θέλουν  να «τελειώνουν» με αυτή τη κουκίδα ελληνικής γης στην Ανατολική Μεσόγειο…
Πηγή: Τμήμα ειδήσεων DefenceNet’

Ο χορός των φαντασμάτων

της Σώτης Τριανταφύλλου
Oι υπάρχοντες κομματικοί σχηματισμοί στην Ελλάδα έχουν εξαντληθεί· φτάνουν στο τελευταίο τους σύνορο...

 Εκτός του ότι έχασαν ακόμα κι εκείνη την αμφίβολη αξιοπιστία που προέκυπτε από την ικανοποίηση των πελατειακών σχέσεων, έχασαν την ίδια τους την «ιδεολογία»: οι παλιές αρχές, οι παλιές ταξικές αντιπροσωπεύσεις, οι παλιές διεκδικήσεις δεν ισχύουν πια. Στην πραγματικότητα, η ελληνική πολιτική σκηνή είναι ένας χορός φαντασμάτων.

Η Νέα Δημοκρατία θεωρείται το τοπικό φιλελεύθερο κόμμα που προήλθε από την παραδοσιακή Δεξιά. Για μια δεκαετία εξέφραζε το όραμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή senior για μια ευρωπαϊκή Ελλάδα απαλλαγμένη από τις συνέπειες του εμφυλίου πολέμου – την «πεφωτισμένη Δεξιά», τη Δεξιά της ολιγομελούς αστικής τάξης. Και εξαιτίας αυτής της αστικής μειοψηφίας η φυσιογνωμία της ΝΔ δεν ήταν ποτέ απλή και ξεκάθαρη: δεν πρόκειται για ευρωπαϊκό, «αστικό» κόμμα, αλλά για βαλκανικό σχηματισμό που προσπαθεί να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των (λιγοστών) πλουσίων χωρίς να προσβάλλει το αίσθημα των (πολλών) φτωχών.

Τα ευρωπαϊκά φιλελεύθερα κόμματα, η λεγόμενη κεντροδεξιά, είναι μια πολύ διαφορετική υπόθεση από τη ΝΔ: πρόκειται για κόμματα που στήριξαν, με τον τρόπο τους, τους εθνικούς πολιτισμούς, το κοσμικό κράτος, τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Η ΝΔ δεν στήριξε τον εθνικό πολιτισμό (εκτός από το εκκλησιαστικό και πατριωτικό φολκλόρ), απέρριψε το κοσμικό κράτος και υπονόμευσε τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Έτσι, δεν μπόρεσε να κρατήσει κοντά της πολιτικές προσωπικότητες νεοτερικού τύπου (Στέφανο Μάνο, Ανδρέα Ανδριανόπουλο), ενώ, εξαιτίας της λαϊκίστικης και τοπικιστικής φύσης της, απέτυχε να αναδείξει «αστούς» πολιτικούς που είναι απαραίτητοι για την εκπροσώπηση μιας ευρωπαϊκής αστικής τάξης. Σήμερα η μικρή σε μέγεθος και σαθρή σε υφή ελληνική αστική τάξη δεν εκπροσωπείται από τη ΝΔ, η οποία φαίνεται πιο κοντά σ’ έναν παρδαλό πληθυσμό μικρομεσαίων επιχειρηματιών, αεριτζήδων, εισοδηματιών και παιδιών των παιδιών των δοσιλόγων του πολέμου, ήτοι μιας γαλάζιας γενιάς χωρίς ευρωπαϊκό ήθος. Για να επιβιώσει το κόμμα της ΝΔ είναι απαραίτητο να τροποποιηθεί αποκτώντας πολιτικές θέσεις: στο απώτερο παρελθόν η Δεξιά είχε μόνον «αντιθέσεις» (τον αντικομμουνισμό κυρίως) κι αυτές οι αντιθέσεις κινούσαν το μηχανισμό. Στη σημερινή συγκυρία είναι αδύνατον να προχωρήσει μέσω αντιθέσεων. Και παρότι η «Δημοκρατική Συμμαχία» της κ. Μπακογιάννη δεν αποτελεί επανάσταση στο χώρο της φιλελεύθερης παράταξης, τουλάχιστον έχει κατανοήσει αυτή την απλή αλήθεια.

Οι πολίτες που εύχονται την κατάρρευση της Δεξιάς και της κεντροδεξιάς επιδίδονται σε wishful thinking: με το να καταρρεύσει ένα κόμμα δεν σημαίνει ότι θα καταρρεύσει μια νοοτροπία και ένα σύστημα ιδεών και συμπεριφοράς. Αντιθέτως, η νοοτροπία αυτή και το σύστημα των ιδεών θα εισδύσει σ’ έναν άλλο μηχανισμό και θα τον εκπορθήσει – αργά ή γρήγορα. Ένα «αστικό» κόμμα, υπέρ της προόδου (με τον τρόπο του) και εναντίον του εθνικού απομονωτισμού είναι απολύτως απαραίτητο σε μια ευρωπαϊκή κοινοβουλευτική δημοκρατία. Κι αν πρέπει να προσθέσω σ’ αυτό το σημείο τη γνώμη μου για τη θέση του στην ευρωπαϊκή, κοινοβουλευτική δημοκρατία, θα το προτιμούσα στην αντιπολίτευση υπό τον όρο ότι υπάρχουν πολιτικές και κομματικές δυνάμεις που να μπορούν να σχηματίσουν συνεκτική κυβέρνηση. Ωστόσο, ένα τέτοιο κόμμα εκφράζει μεγάλο μέρος του πληθυσμού το οποίο, αντίθετα απ’ ό,τι πιστεύει ένα άλλο μέρος του πληθυσμού, δεν αποτελεί κατώτερη μορφή ζωής. Οι πολίτες που εύχονται την κατάρρευση της Δεξιάς, εκτός από ευσεβείς πόθους, τρέφουν όνειρα μονοκομματισμού – τους λείπει το δημοκρατικό ήθος.

Ο εκσυγχρονισμός της ΝΔ θα φωτίσει το φτωχικό μυστήριο του ΛΑΟΣ που, για πολλούς, θεωρείται η «άκρα Δεξιά». Πράγματι, το ΛΑΟΣ προέρχεται από μια δεξιότερη αντίδραση στη Νέα Δημοκρατία, αλλά, όπως συμβαίνει συχνά, προέρχεται κι από προσωπικές αντιθέσεις, όπως κι από αντιθέσεις «ύφους», αισθητικής.

Το ΛΑΟΣ είναι ένα κόμμα που συνδυάζει την παλιά, παραδοσιακή Δεξιά (εθνικές γιορτές, οβελίες, σημαίες, «Ζήτω ο Στρατός», οικογενειακά ιδεώδη, παπαδαριό) με μια φαινομενική αποξένωση από την «αστική τάξη». Και πάλι, όπως συμβαίνει συχνά –ιδιαίτερα σε κόμματα που απευθύνονται σε πολίτες με σχηματική σκέψη ή μηδενική σκέψη– οι ακραίες θέσεις εμφανίζονται ως εύλογες και αυτονόητες: γι’ αυτό, το ΛΑΟΣ, σημειώνει σχετική επιτυχία. Ωστόσο, ο ορίζοντάς του είναι πολύ περιορισμένος: πράγματι, η συγκυρία το ευνοεί – η συγκυρία όμως δεν θα διαρκέσει για πάντα. Κι αν η ΝΔ προσπαθήσει να διευρύνει την επιρροή της με δάνεια από θέσεις και φρασεολογία του ΛΑΟΣ θα επιταχύνει το πικρό της τέλος.

ΤΟ ΠΑΣΟΚ είναι ήδη πολυδιασπασμένο: ίσως αυτή η πολυδιάσπαση εξελιχθεί σε αναδημιουργία· ίσως όμως να συντηρηθεί για κάμποσο καιρό η κατάσταση που θυμίζει τα νύχια των νεκρών καθώς μεγαλώνουν ανεπαίσθητα μετά τον θάνατο. Μια από τις αιτίες της ελληνικής πολιτικής κρίσης είναι η διαρκής αναζήτηση ισορροπιών μεταξύ των φατριών του ΠΑΣΟΚ: ανδρεϊκοί, αυτό που ονομάζεται, γλαφυρά, «βαθύ» ΠΑΣΟΚ, ευρωπαϊστές σοσιαλδημοκράτες, κεντρώοι, αριστεροειδείς επαρχιώτες... Για να επιζήσει το ΠΑΣΟΚ στον σύγχρονο κόσμο θα χρειαστεί να επαναπροσδιορίσει τη φυσιογνωμία του, να διαρρήξει τη συνέχειά του από το παλιό ΠΑΣΟΚ (τόσο του Ανδρέα όσο και του Γιώργου Παπανδρέου) και να επανιδρυθεί σε μια βάση μάλλον σοσιαλδημοκρατική. Μια τέτοια επανίδρυση θα σημαίνει διαρροές δεξιά και αριστερά, καθώς και σειρά μικρών αποστασιών, εφόσον, προς το παρόν, τις υποθάλπει η συλλογική πολιτική μας συμπεριφορά.

Οι ψηφοφόροι και οι «οπαδοί» της αριστεράς εύχονται την ενοποίησή της. Όμως, συγχρόνως, όλοι καταλαβαίνουν ότι το ΚΚΕ δεν ενοποιείται με κανέναν και με τίποτα, ότι απλώς εγκολπώνει άτομα με διαφορετικές κοσμοθεωρήσεις (όπως είναι, για παράδειγμα, η κ. Λιάνα Κανέλλη) υπό τον όρον να υποτάσσονται «στη γραμμή του Κόμματος». Έτσι, μπορεί να δεχθεί προσφορές από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν μπορεί, σε καμιά περίπτωση, να συγχωνευθεί με τον ΣΥΡΙΖΑ, παρότι –το έχουμε ξανασχολιάσει– οι διαφορές μεταξύ των δύο κομμάτων είναι αμελητέες. Ο αριστερός κατακερματισμός δεν είναι ελληνικό φαινόμενο, δεν είναι καν καινούργιο φαινόμενο: η αριστερά διασπάται από τη στιγμή της εμφάνισής της στην πολιτική σκηνή. Το «πρόβλημα» δεν είναι η πολυδιάσπασή της αλλά η κομμουνιστοποίησή της, η πολιτική και φραστική της καθήλωση. Μια σύγχρονη ευρωπαϊκή κοινωνία χρειάζεται σύγχρονη, ευρωπαϊκή αριστερά – ένα κενό που θα μπορούσε ενδεχομένως να καλύψει η Δημοκρατική Αριστερά του κ. Φώτη Κουβέλη αν, με τη σειρά της, δεν πάσχιζε να ικανοποιήσει τους αριστερούς ψηφοφόρους. Η ηπιότητα του πολιτικού λόγου δεν αρκεί – ούτε εγγυάται την ηπιότητα της πολιτικής πράξης. Το κοινοβούλιο και η κοινωνία χρειάζονται ένα αριστερό κόμμα που να επαγρυπνεί και να προστατεύει τα ατομικά δικαιώματα χωρίς να ολισθαίνει στην κολακεία του λαού και των μικροαστών.

Το κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς συγκεντρώνει, περιέργως, παλαιοαριστερούς που ίσως θα αισθάνονταν πιο άνετα στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ – κι εδώ έγκειται ένα από τα ζητήματα αυτού που ονομάζουμε «πολιτικό τοπίο»: οι γραμμές είναι θολές, οι επιλογές συναισθηματικού και όχι λογικού τύπου – τα κόμματα μοιάζουν υπό διαμόρφωση και, προς το παρόν, φέρουν βαρύ φορτίο από ιστορικά υπολείμματα, από φαντάσματα του παρελθόντος.

isotimia.gr - Οικονομία - UBS: Εάν διαλυθεί το ευρώ αγοράστε χρυσό, κονσέρβες και ένα όπλο!

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2011 - 11:20:14
UBS: Εάν διαλυθεί το ευρώ αγοράστε χρυσό, κονσέρβες και ένα όπλο!

Τι να αγοράσετε εάν διαλυθεί το ευρώ; Χρυσό, τρόφιμα σε κονσέρβες και ένα όπλο, είναι η συμβουλή της UBS προς τους πελάτες της.

Ο ελβετικός επενδυτικός οίκος ήταν ο πρώτος που επιχείρησε να υπολογίσει τις συνέπειες της διάσπασης της Ευρωζώνης, όταν ακόμα το σενάριο αυτό φάνταζε αδιανόητο. Σήμερα, που η Ευρωζώνη παραδέχεται επίσημα ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να αποκλειστεί, και ολόκληρος ο πλανήτης επιχειρεί να προετοιμαστεί για το χειρότερο, η UBS επιστρέφει με μία νέα έκθεση, στην οποία ο συντάκτης της, Larry Hatheway, παραδέχεται ότι οι προηγούμενες εκτιμήσεις του οίκου για τις επιπτώσεις της κατάρρευσης του ευρώ ήταν συντηρητικές.

Τότε, είχε υπολογίσει ότι η έξοδος μιας χώρας από το ευρώ θα κόστιζε από το 20% έως το 40% του ΑΕΠ της.

Τώρα, η UBS προειδοποιεί ότι οι επιπτώσεις θα είναι πολύ πιο σημαντικές. Και τονίζει ότι οι Ευρωπαίοι επιχειρούν να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο αυτό με «ανόητες ιδέες».

Ενώ όλοι συμφωνούν ότι η Ευρωζώνη ήταν ελαττωματική από την αρχή, αυτό δεν σημαίνει ότι η καλύτερη λύση είναι η διάλυσή της. Αντίθετα, αυτό που ήταν «χαλασμένο» θα πρέπει να φτιαχτεί, λέει η UBS.

Όπως επίσης, τονίζει ότι είναι λανθασμένη η άποψη ότι η Ελλάδα θα ήταν καλύτερα εκτός της Ευρωζώνης. Με την επιστροφή στη δραχμή, το δημόσιο χρέος θα μεταφραζόταν στο νέο εθνικό νόμισμα, όμως, τα χρέη του ιδιωτικού τομέα προς ξένα πιστωτικά ιδρύματα θα έπρεπε να αποπληρωθούν στο αρχικό τους νόμισμα.Με δεδομένο ότιη νέα δραχμή θα υποτιμηθεί σημαντικά (κατά 58% υπολογίζει η Nomura), αυτό σημαίνει ότι ο ιδιωτικός τομέας της Ελλάδας θα βρισκόταν αντιμέτωπος με τεράστιες χρεοκοπίες.

Τραπεζικός και μη τραπεζικός τομέας θα κατέρρεαν, οι πιστώσεις θα εξαφανίζονταν και η οικονομία θα έπεφτε σε depression. Η πτώση της δραχμής θα έφερνε εκτίναξη του πληθωρισμού και περαιτέρω μείωση της αγοραστικής δύναμης. Όλα αυτά δεν αντισταθμίζονται μονάχα από μια ήπια αύξηση της ανταγωνιστικότητας.

Επιπλέον, η UBS προειδοποιεί ότι όσοι πιστεύουν ότι η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ μπορεί να αποτελέσει ένα μεμονωμένο γεγονός, κάνουν λάθος. «Μόλις μια χώρα φύγει από την Ευρωζώνη, οι κάτοικοι των άλλων χωρών που κινδυνεύουν θα καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι η χώρα τους θα είναι η επόμενη που θα ακολουθήσει. Η λογική υπαγορεύει ότι θα στείλουν τον πλούτο τους στο εξωτερικό, προκαλώντας τραπεζικό πανικό, που θα φέρει την κατάρρευση του χρηματοοικονομικού τους κλάδου και της οικονομίας τους», εξηγεί.

Όσο για εκείνους που επιχειρούν να προετοιμαστούν για τη διάσπαση του ευρώ (τράπεζες, επιχειρήσεις, οίκοι εκκαθάρισης, ακόμα και κράτη), η UBS εξηγεί ότι απλά αυταπατώνται. Κανείς δεν μπορεί να είναι προετοιμασμένος για κάτι τέτοιο. «Πρόκειται για φαντασία. Είναι σαν να ζητάμε από τον Γουέλινγκτον να υποβάλει σε stress test το στρατό του απέναντι στο σενάριο που θέλει τον Ναπολέοντα να έχει B-52 στο Βατερλό. Δεν χαράσσεις νέες θέσεις για τα στρατεύματα, οπισθοχωρείς όσο πιο γρήγορα μπορείς στην άλλη πλευρά της Μάγχης, εάν όχι στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού», τονίζει ο οίκος.

Ποιες θα ήταν, λοιπόν, οι καλύτερες επενδύσεις στο ενδεχόμενο της διάσπασης του ευρώ;

«Υποθέτω ότι θα υπήρχαν κάποιες επενδύσεις που θα άξιζαν να εξεταστούν. Τα πολύτιμα μέταλλα για παράδειγμα. Όμως, και άλλα μέταλλα θα αποτελούσαν σοφές επενδύσεις, επίσης. Ανάμεσα σε αυτά, οι κονσέρβες τροφίμων και τα όπλα μικρού διαμετρήματος», καταλήγει ο οίκος.

Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2011

Αποκάλυψη: Η Μέρκελ πίεζε τον Καραμανλή να πει τα Σκόπια “Μακεδονία

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2011


Η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ προσπαθούσε να πείσει τον πρώην Πρωθυπουργό της Ελλάδας, Κώστα Καραμανλή, να δείξει μεγαλύτερη 'ευελιξία' στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων σύμφωνα με εμπιστευτικό έγγραφο της αμερικανικής πρεσβείας στο Βερολίνο με ημερομηνία 23 Απριλίου 2008 το οποίο αποκαλύπτει το XrimaNews.gr. Το έγγραφο αναφέρει μάλιστα πως μόνο η Γερμανία απ' όλα τα υπόλοιπα κράτη συντάσσεται με την πολιτική των ΗΠΑ.

Το έγγραφο αναφέρει επίσης πως η Γερμανία συμμερίζεται την απογοήτευση των ΗΠΑ για το ελληνικό βέτο στην είσοδο της “Μακεδονίας” στο ΝΑΤΟ και τονίζει πως η ίδια η Μέρκελ δραστηριοποιήθηκε ιδιαίτερα τις ημέρες πριν τη σύνοδο του ΝΑΤΟ προκειμένου να πείσει τον Καραμανλή να βάλει νερό στο κρασί του.
“Τουλάχιστον μία κυβέρνηση έχει καταρρεύσει εξαιτίας του ονόματος” αναφέρεται στο έγγραφο “και έτσι η ελληνική κυβέρνηση θέλει να είναι πολύ προσεκτική”.

Το έγγραφο είναι να αποχαρακτηριστεί το 2018 αλλά διέρρευσε στα Wikileaks και το XrimaNews.gr το παρουσιάζει σε αποκλειστικότητα.

Το θέμα του είναι ενδιαφέρον γιατί δείχνει πως η Γερμανίδα Καγκελάριος έχει μηδενική αίσθηση αλληλεγγύης απέναντι σε μία χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και λειτουργεί αντίθετα απ' ότι οι υπόλοιπες χώρες σε αυτό το θέμα. “Οι Έλληνες περιμένουν οι εταίροι τους στην ΕΕ να τους στηρίξουν στο θέμα” αναφέρει το έγγραφο αλλά είναι η Μέρκελ η μόνη που ασκεί μεγάλες πιέσεις και συντάσσεται απόλυτα με την πολιτική των ΗΠΑ, αδιαφορώντας για την Ελλάδα.

Είναι η ίδια Μέρκελ που μερικούςμήνες αργότερα αρνήθηκε να βοηθήσει την Ελλάδα και την έσπρωξε με την πολιτική της σε ένα καταστροφικό Μνημόνιο με τα σκληρότερα δυνατά μέτρα, για τα οποία πανηγύρισε και περηφανεύτηκε δημοσίως σε ομιλία της.

Το έγγραφο κανονικά θα αποχαρακτηριζόταν από εμπιστευτικό στις 22 Απριλίου του 2018.
Ακολουθεί η συνέχεια του εγγράφουν

XrimaNews.gr

Δραματική έκκληση Στεφανόπουλου Οι εκλογές θα βλάψουν με βεβαιότητα τη χώρα, τονίζει με άρθρο του στην «Κ» ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας.


«Η χώρα δε χρειάζεται εκλογές, αλλά μια κυβέρνηση με ικανότητες που θα εργασθεί να τη βγάλει από τους κινδύνους τους οποίους διατρέχει». Αυτό είναι το σαφές όσο και κατηγορηματικό μήνυμα που στέλνει με βαρυσήμαντο άρθρο του στην Καθημερινή της Κυριακής, ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος.

Όπως γράφει, αυτή η κυβέρνηση είναι του κ. Λουκά Παπαδήμου, ο οποίος -επισημαίνει- διαθέτει τα προσόντα, το κύρος και τις γνωριμίες στο εξωτερικό για να επιτύχει τον στόχο. «Συνεπώς τα κόμματα οφείλουν να παύσουν να ζητούν εκλογές και να αναγνωρίσουν τον συγκεκριμένο χρόνο, μέχρι της συμπληρώσεως της τετραετίας από τις προηγούμενες εκλογές, κατά τον οποίον ο κ. Παπαδήμος θα εργασθεί υπέρ του συμφέροντος της χώρας ώστε να μη μας εξαναγκάσουν σε αποχώρηση από την ευρωζώνη ή σε άλλες καταστρεπτικές εξελίξεις» σημειώνει.

Άρα «οφείλουν τα κόμματα, κατά τροποποίηση της αρχικής συμφωνίας τους, να δώσουν χρόνο επαρκή σε αυτόν» και βεβαίως ακέραιο το δικαίωμα κατά το Σύνταγμα να διορίζει και να παύει τους υπουργούς.

Ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος παραμένει ένας από τους δημοφιλέστερους Έλληνες πολιτικούς και σπανίως πλέον ομιλεί δημοσίως, αμφισβητεί τα επιχειρήματα υπέρ των πρόωρων εκλογών που προβάλλουν η Ν.Δ. και τα κόμματα της Αριστεράς, ενώ αποδίδει σκοπούς ιδιοτέλειας στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου, ο οποίος έχει δηλώσει ότι οι εκλογές ωφελούν.

Τέλος χαρακτηρίζει στο άρθρο του «άξιο θαυμασμού και επαίνου τη συγκράτηση που επιδεικνύουν μισθωτοί και συνταξιούχοι έναντι των μέτρων φορολογίας που σχεδιάζονται πρόχειρα και πλήττουν τα μεσαία και κυρίως τα χαμηλά και πολύ χαμηλά εισοδήματα».

www.kathimerini.gr

Λοβέρδος: Καταρρέει το κοινωνικό κράτος | Άρθρα | Ελευθεροτυπία

Ομολογία αποτυχίας και κινδυνολογία από τον υπουργό Υγείας

Λοβέρδος: Καταρρέει το κοινωνικό κράτος

Τη διαπίστωση ότι «η χώρα είναι στα όρια» σε ό,τι αφορά το κοινωνικό κράτος έκανε ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος, προειδοποιώντας ότι το 2012 «δεν υπάρχουν περιθώρια να βρούμε χρήματα από συμμαζέματα και εξορθολογισμό και θα απειληθούν ευθέως οι υποδομές του κοινωνικού κράτους».

«Η χώρα αυτή τη στιγμή είναι στα όρια. Εάν δεν αξιοποιήσει όλους τους μήνες του 2012, ούτως ώστε να αρθούν όλα τα γραφειοκρατικά εμπόδια της ανάπτυξης, εάν δεν αναθερμανθεί η ελληνική οικονομία και δεν υπάρξει περίσσευμα από αυτή την αναπτυξιακή εξέλιξη, δεν υπάρχουν χρήματα για την υγεία, για τις άλλες κοινωνικές υπηρεσίες που το κράτος παρέχει, ενώ από το τέλος του 2012 απειλούνται και οι βασικές υποδομές του ελληνικού κοινωνικού κράτους» είπε ο υπουργός ομολογώντας έτσι την αποτυχία και των δύο κυβερνήσεων στις οποίες μετέχει τα δύο τελευταία χρόνια.

Ενημερώνοντας τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια για την κατάσταση στον χώρο της Υγείας, ο Α. Λοβέρδος είπε ότι «το πρόγραμμα εξυγίανσης για το 2011 κλείνει καλά» και ανέφερε ότι το 2013 δεν είναι πολύ μακριά. Επίσης μίλησε για την ανάγκη τα κόμματα, ειδικά όσα συμμετέχουν στην κυβέρνηση, να δώσουν από τώρα έμφαση στους τομέα της Υγείας, ο οποίος, ανέφερε, «δεν αποτελεί ένα απλό δημοσιονομικό μέγεθος».
Σε ό,τι αφορά την εργασιακή εφεδρεία στο Δημόσιο και τα συμπεράσματα που έχουν εξαχθεί ως τώρα, ο υπουργός Υγείας έκανε λόγο για μια πολύ δύσκολη διαδικασία, ανέφερε ότι στον τομέα της Υγείας «την έχουμε φέρει σε ένα βαθμό εις πέρας» και πρόσθεσε ότι «ο κ. Ρέππας το παλεύει».

Ενδείξεις για ύφεση πάνω από το 5,5% το 2011 - 11/12/2011 7:51:00 πμ

Ενδείξεις για ύφεση πάνω από το 5,5% το 2011
NAFTEMPORIKI.GR Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011 07:51
Σαφείς ενδείξεις για ύφεση πάνω από 5,5% του ΑΕΠ, το 2011, δείχνουν τα στοιχεία που έδωσε η ΕΛΣΤΑΤ για το τρίτο τρίμηνο του χρόνου, σύμφωνα με τα οποία η ύφεση έφτασε στο 5% (από 5,2% του ΑΕΠ που ήταν η πρώτη εκτίμηση της ΕΛ.ΣΤΑΤ.), πριν από λίγες μέρες, λόγω της κατάρρευσης των επενδύσεων, αλλά και της καταναλωτικής δαπάνης των νοικοκυριών.
Με βάση τα διαθέσιμα, μη εποχικά διορθωμένα στοιχεία (τα πλήρη στοιχεία δεν έχουν δημοσιοποιηθεί από την ΕΛ.ΣΤΑΤ. εδώ και έξι μήνες), η ύφεση για τα τρία τρίμηνα του χρόνου διαμορφώνεται στο 6,9% του ΑΕΠ.
Δεδομένης, επίσης, της τελευταίας εκτίμησης για την τριμηνιαία μεταβολή της ύφεσης (8,3% του ΑΕΠ για το πρώτο τρίμηνο, 7,4% του ΑΕΠ για το δεύτερο τρίμηνο και 5% του ΑΕΠ για το τρίτο τρίμηνο), η επίτευξη του στόχου για ύφεση 5,5% του ΑΕΠ σημαίνει ότι για το τελευταίο τρίμηνο του χρόνου η ύφεση δεν θα πρέπει να ξεπεράσει το 1,3% του ΑΕΠ. Κάτι τέτοιο είναι εξαιρετικά δύσκολο, αν ληφθεί υπόψη η καλπάζουσα ανεργία, η κάθετη πτώση της ιδιωτικής κατανάλωσης και η τεράστια υποχώρηση των επενδύσεων που αποτυπώνεται και στα στατιστικά στοιχεία.
Ειδικότερα, σε μακροοικονομικό επίπεδο, η ΕΛ.ΣΤΑΤ. καταγράφει, για το τρίτο τρίμηνο, μείωση της τελικής ζήτησης της οικονομίας κατά 5,1%, σε σύγκριση με το ίδιο διάστημα του 2010. Σε επίπεδο απόλυτων αριθμών, η τελική κατανάλωση, το τρίτο τρίμηνο του χρόνου, μειώθηκε κατά 2,3 δισ. ευρώ και έφτασε στα 42,3 δισ. ευρώ, από 44,6 δισ. ευρώ το ίδιο διάστημα του 2009. Το πιο σημαντικό είναι ότι στη μείωση της κατανάλωσης συνέβαλε κυρίως η μείωση της ιδιωτικής κατανάλωσης των νοικοκυριών και λιγότερο η μείωση της καταναλωτικής δαπάνης και η μείωση της δημόσιας κατανάλωσης.
Συγκεκριμένα, η μείωση της ιδιωτικής κατανάλωσης, που αφορά στις δαπάνες των νοικοκυριών, καταγράφεται για το τρίτο τρίμηνο του χρόνου σε 5,5%, σε σύγκριση με το ίδιο διάστημα του περασμένου χρόνου. Σε σταθερές τιμές, οι καταναλωτικές δαπάνες των ελληνικών νοικοκυριών, για το τρίτο τρίμηνο του 2011, μειώθηκαν κατά 1,85 δισ. ευρώ, στα 33,75 δισ. ευρώ, από 35,7 δισ. ευρώ που ήταν το ίδιο διάστημα του 2010.
Οι δαπάνες της Γενικής Κυβέρνησης (δηλαδή των υπουργείων, των ασφαλιστικών ταμείων, των δημόσιων νοσοκομείων, των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των ΝΠΔΔ), μειώθηκαν μόνο κατά 3,9% τα τρίτο τρίμηνο του 2011, σε σύγκριση με το ίδιο τρίμηνο του 2010. Σε σταθερές τιμές, οι δαπάνες της Γενικής Κυβέρνησης μειώθηκαν μόνο κατά 214 εκατ. ευρώ, φτάνοντας το τρίτο τρίμηνο στα 8,6 δισ. ευρώ, από 8,91 δισ. ευρώ, που ήταν το ίδιο τρίμηνο του 2010.
Η μόνη θετική εξέλιξη στη διαμόρφωση του ΑΕΠ είναι αυτή του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, ειδικά στο κομμάτι που αφορά τις εξαγωγές.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ., οι ελληνικές εξαγωγές προϊόντων και υπηρεσιών (όπου περιλαμβάνονται και οι τουριστικές εισπράξεις) αυξήθηκαν κατά 3,2% σε σύγκριση με το ίδιο διάστημα του 2010. Σε σταθερές τιμές, το ύψος των ελληνικών εξαγωγών αυξήθηκε κατά περίπου 340 εκατ. ευρώ, στα 13,8 δισ., από 13,4 δισ. ευρώ το ίδιο διάστημα του 2010.
Αντίθετα, η κάθετη πτώση της ζήτησης και, κατά συνέπεια, και των επενδύσεων διατήρησαν το αρνητικό πρόσημο στο ρυθμό μεταβολής των εισαγωγών προϊόντων και υπηρεσιών, οι οποίες καταγράφουν μείωση κατά 4,3% σε σύγκριση με το ίδιο διάστημα του 2010.
Σε σταθερές τιμές, η αξία των ελληνικών εισαγωγών μειώθηκε κατά περίπου 638 εκατ. ευρώ, στα 14,27 δισ. ευρώ, από 14,9 δισ. ευρώ που ήταν το ίδιο διάστημα του 2011. Αν η συνολική ύφεση της οικονομίας ξεπεράσει κατά πολύ το στόχο που έχει τεθεί όχι μόνο για την ελληνική κυβέρνηση, αλλά και για την τρόικα, με βάση την αναθεώρηση του μνημονίου, το 2012 θα ξεκινήσει με μια εξαιρετικά αρνητική δυναμική, η οποία θα απειλήσει και το στόχο για ύφεση 2,8% του ΑΕΠ για το 2012.
Μέτρα στο νέο πρόγραμμα
Η πορεία της ανάπτυξης θα ληφθεί σοβαρά υπόψη και στις διαπραγματεύσεις που θα ξεκινήσουν την επόμενη εβδομάδα για τη σύνταξη του νέου προγράμματος που θα συνοδεύει τη νέα δανειακή σύμβαση των 130 δισ. ευρώ. Μια απόκλιση στο ρυθμό ανάπτυξης μεγαλύτερη από 0,5% του ΑΕΠ, θα σημάνει ανατροπή και των συμφωνημένων μέτρων, τουλάχιστον για το 2012.
Το ζητούμενο, στην παρούσα φάση, θα είναι αν στο πρόγραμμα, που θα συνταχθεί το αργότερο μέχρι και τις αρχές του επόμενου χρόνου, θα υπάρχουν το μέτρα που θα εφαρμοστούν για το 2013 και το 2014, όπως τόνισε από τις Βρυξέλλες ο κ. Παπαδήμος, ή αν έχει δίκαιο ο υπουργός Οικονομικών, Ευ Βενιζέλος ο οποίος με τη σειρά του είπε ότι τα μέτρα θα αναλυθούν λεπτομερειακά στα μέσα του επόμενου χρόνου.
Μια μεγάλη απόκλιση στο ρυθμό ανάπτυξης, πάντως, θα έχει ως αποτέλεσμα μια αρχική προσημείωση μέτρων, τα οποία θα διευκρινιστούν τους επόμενους μήνες. Το τελευταίο θα εξαρτηθεί και από το δεύτερο μεγάλο θέμα που θα αρχίσει να τρέχει τα ης επόμενες μέρες, το PSI +, για το οποίο οι διαπραγματεύσεις ξεκινούν επίσης τη Δευτέρα, στην Αθήνα, με στελέχη του IIF.
Στόχος του υπουργείου Οικονομικών είναι η μείωση του ιδιωτικού χρέους κατά 50% που ζητεί από τους ιδιώτες δανειστές της Ελλάδας (εμπορικές τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία και ασφαλιστικές εταιρείες) να γίνει με τους καλύτερους δυνατούς όρους.
Συγκεκριμένα, θα πρέπει το επιτόκιο, που θα έχουν τα νέα ομόλογα που θα ανταλλάξουν οι ιδιώτες, να είναι κοντά σε αυτό που θα προσφέρει η νέα δανειακή σύμβαση, δηλαδή στο περίπου 4%, και όχι 8% που ζητούν σήμερα οι εμπορικές τράπεζες, διαμέσου των εκπροσώπων τους. Συνεπώς, οι διαπραγματεύσεις, που ξεκινούν την επόμενη εβδομάδα στην Αθήνα, θα είναι κρίσιμες για τη συνέχιση της χρηματοδότησης της χώρας από το 2012 και μετά.
Επενδύσεις
Στον τομέα των επενδύσεων, η κρίση στην αγορά κατοικίας, οι καθυστερήσεις στην υλοποίηση των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ, αλλά και η έλλειψη ρευστότητας των τραπεζών, έχουν κάνει παραπάνω από ορατές τις επιπτώσεις τους στην οικονομία.
Το τρίτο τρίμηνο του χρόνου, η ΕΛ.ΣΤΑΤ. καταγράφει μείωση των επενδύσεων κατά 17,5%, σε σύγκριση με το ίδιο διάστημα του 2010. Σε σταθερές τιμές, το ύψος των επενδύσεων μειώθηκε κατά περίπου 1,4 δισ. ευρώ, στα 6,3 δισ. ευρώ, από 7,7 δισ. ευρώ το ίδιο διάστημα του 2010.
ΤΑΣΟΣ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΣ - tdas@naftemporiki.gr