Νέες αποκαλύψεις κατά του Γιώργου απ’ τον Παν. Ρουμελιώτη!

Αυγ. 05 2012 17:45 Blogoσφαιρα no comments

Αυτό το σίριαλ της αντιπαράθεσης μεταξύ του τέως πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου και του πρώην εκπροσώπου της Ελλάδας στο ΔΝΤ και ιστορικού στελέχους των κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου (είχε κατ’ επανάληψη χρηματίσει υπουργός του) Παν. Ρουμελιώτη, θα έχει πολύ ενδιαφέρουσα συνέχεια με σημαντικότατες πολιτικές προεκτάσεις.

Υπενθυμίζουμε, ότι προ ολίγων ημερών ο Παν. Ρουμελιώτης είχε αποκαλύψει πως το πρόγραμμα της τρόικας (ΔΝΤ, ΕΚΤ και Κομισιόν) για τη διάσωση της ελληνικής οικονομίας είχε εκτιμηθεί εξαρχής ότι ήταν λάθος και δεν οδηγούσε στην έξοδο απ’ την κρίση, ήταν μια συνταγή αδιεξόδου!

Αυτή η αποκάλυψη είχε προκαλέσει την έντονη αντίδραση του Γ. Παπανδρέου, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι ουδείς είχε πει τότε (άνοιξη του 2010) στην ελληνική κυβέρνηση ότι το πρόγραμμα ήταν λάθος και αδιέξοδο!

Απ’ τη μεριά του ο Ρουμελιώτης ανταπάντησε ότι η ελληνική κυβέρνηση είχε ενημερωθεί γι’ αυτή την άποψη.

Όλα αυτά είχαν σαν αποτέλεσμα, να διατάξει επείγουσα έρευνα ο οικονομικός εισαγγελέας κ. Πεπόνης και η άγρια κόντρα μεταξύ Γ. Παπανδρέου και Παν. Ρουμελιώτη να λαμβάνει νέες διαστάσεις.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Newsbomb, τόσο στα πλαίσια της έρευνας του κ. Πεπόνη, όσο και με άλλες παρεμβάσεις του το επόμενο διάστημα, ο πρώην εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ θα κάνει κι άλλες αποκαλύψεις, σοβαρές, που αναμένεται να προκαλέσουν τριγμούς στο σύστημα και να επηρεάσουν καταλυτικά τις πολιτικές εξελίξεις.

Συγκεκριμένα θα αποκαλύψει ότι:

• Η ελληνική κυβέρνηση είχε εγκαίρως ενημερωθεί ότι η συνταγή που είχε επιλεγεί την άνοιξη του 2010 για τη διάσωση της ελληνικής οικονομίας ήταν λαθεμένη και το πρόγραμμα «δεν έβγαινε» και αδιαφόρησε!

Θα κάνει όμως και μια άλλη αποκάλυψη που θα προκαλέσει σεισμό.

Θα ισχυριστεί ότι:

• Ο τότε επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος Καν είχε τονίσει στον Γ. Παπανδρέου, ότι το πρόγραμμα ήταν αδιέξοδο και μόνο αν ο Έλληνας πρωθυπουργός διεκδικούσε ένα γενναίο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους θα είχε σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας. Αλλά ο Γ. Παπανδρέου ουδέποτε εκείνη την περίοδο διεκδίκησε κάτι τέτοιο!

Και όχι μόνο αυτό αλλά, υπενθυμίζουμε, τότε τόσο ο Γ. Παπανδρέου όσο και ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου τόνιζαν προς πάσα κατεύθυνση, ότι όποιος κάνει λόγο για «κούρεμα» του ελληνικού χρέους ήταν εχθρός της χώρας μας στην προσπάθεια που έκανε για έξοδο απ’ την οικονομική κρίση!

Όπως εύκολα αντιλαμβάνεται κάποιος, όλες αυτές οι νεότερες αποκαλύψεις θα δημιουργήσουν τρομερές αναταράξεις.

Δεν αποκλείεται μάλιστα να είναι αυτές που θα οδηγήσουν σε εξεταστική επιτροπή για το πώς φτάσαμε στα μνημόνια, κάτι για το οποίο είχε δεσμευτεί προεκλογικά ο πρωθυπουργός Αντ. Σαμαράς, αλλά λόγω της συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ στα πλαίσια της συγκυβέρνησης δεν έχει ακόμα προωθήσει…

Πηγή:olympia.gr

Το μεγαλύτερο έγκλημα της διαπλοκής

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Την αργή και βασανιστική κατάρρευση του ελληνικού κράτους που βιώνουμε οι Έλληνες και παρακολουθεί, σχολιάζει και αναλύει ολόκληρος ο κόσμος, μάλλον με δέος, συνέδεσα στις προσεγγίσεις μου από την αρχή της κρίσης, με την δομή και λειτουργία της διαπλοκής. Του φαινόμενου, δηλαδή, όπου στη βάση του ελληνικού κράτους πατρωνίας αναπτύσσεται μια κρατικοδίαιτη επιχειρηματική τάξη, η οποία σε όσμωση με το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα χειραγωγεί την κοινωνία και την οικονομία, ώστε να επιτύχει κέρδη και ηγεμονία έξω από το πλαίσιο του ………

διεθνούς ανταγωνισμού. Η διαπλοκή δηλαδή διαμορφώνει ένα περισσότερο ή λιγότερο κλειστό σύστημα κυριαρχίας, που τελικά τείνει να αυξήσει την εντροπία, οδηγώντας σε αποδιοργάνωση. Η πτώχευση του ελληνικού κράτους και η αδυναμία παραμονής στην ευρωζώνη οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ύπαρξη της διαπλοκής, η οποία αντιλαμβανόμενη το πρόβλημα που δημιουργεί το κλειστό σύστημα κυριαρχίας της, επεδίωξε και επιδιώκει τυχοδιωκτικά ανοίγματα προς το εξωτερικό, με πιο κρίσιμο από αυτά την υιοθέτηση του ευρώ κατά την στιγμή που το παραγωγικό μοντέλο της χώρας δεν το επέτρεπε και η ουσιαστική θεσμική λειτουργία κράτους και αγοράς αντέφασκε προς αυτή την επιλογή.

Όσο πιο ανταγωνιστικό εμφανίζεται να είναι το διεθνές περιβάλλον, τόσο πιο αρπακτικά συμπεριφέρεται η τάξη αυτή με τη μορφή κάστας, ως προς την εσωτερική αγορά και το ενεργητικό του δημοσίου. Οι άνθρωποι αυτοί είναι η πληγή του ελληνικού έθνους (κυριολεκτικώς)! Η κατάρα της ελληνικής κακοδαιμονίας σε ότι αφορά στην πολιτική και οικονομική οργάνωση. Αποτελούν ένα μοναδικό φαινόμενο στο Δυτικό Σύστημα και την βασική αιτία της στρεβλής παραγωγικής οργάνωσης της χώρας. Είναι ο μηχανισμός οπισθοδρόμησης καί των οικονομικών καί των πολιτικών σχέσεων, στο βαθμό που πλέον ελέγχουν άμεσα το πολιτικό σύστημα, υπαγορεύοντας όχι απλώς επιμέρους πολιτικές που εξυπηρετούν με άμεσο τρόπο (φωτογραφικές διατάξεις και νομοθετήματα) τα επιμέρους συμφέροντά τους, αλλά καί την γενική επικοινωνιακή στρατηγική των κυβερνώντων.   

Σε περιόδους κρίσεως σαν την σημερινή στην Ελλάδα, το τελευταίο είναι το πλέον κρίσιμο και καθοριστικό για τις εξελίξεις.  Το καθεστώς της διαπλοκής μέσω του ολοκληρωμένου επικοινωνιακού μηχανισμού του («Δημήτρη, έκλεισε το σύστημα», μου είπε σε μια στιγμή ειλικρίνειας και προβληματισμού ένας σημαντικός υπουργός του Σημίτη το 1999), αντιγράφει πιστά την γκεμπελική μεθοδολογία στην επικοινωνιακή του στρατηγική.

Γράφει ο μεγαλύτερος ίσως ερευνητής του τέλους του Τρίτου Ράιχ, Antony Beevor, στην σελίδα 57 του τόμου του «Berlin the Downfall 1945». «The strategy of Goebbels’s relentless propaganda, ever since the war in the east turned against Germany, had been to undermine any notion of choice and alternative». Αυτό ακριβώς πράττουν οι γκεμπελίσκοι του ελληνικού καθεστώτος στα ΜΜΕ και στο Διαδίκτυο. Δεν υπερασπίζονται την καταστροφική στρατηγική εσωτερικής υποτίμησης που έχουν υιοθετήσει οι διαπλεκόμενοι σε συμφωνία με την τρόικα, ώστε αυτοί, αν πετύχουν, να παραμείνουν στα πράγματα ως αποκλειστικοί αντιπρόσωποι των δανειστών/πατρώνων της χώρας, αλλά επιχειρούν να προβάλουν ότι δεν υπάρχει καμία επιλογή εκτός από τα μνημόνια και απολύτως καμία εναλλακτική πολιτική. Αυτό σημαίνει επίσης ότι δεν υπάρχει καμία επιλογή και εναλλακτική ως προς το κυβερνητικό μοντέλο και καμία εναλλακτική πρόταση ηγεμονίας. Επιχειρούν να δείξουν ότι μοναδική ελπίδα επιβίωσης για τους Έλληνες σε αστικό καθεστώς είναι οι απίθανοι πολιτικάντηδες Σαμαράς-Βενιζέλος-Κουβέλης, άπαντες προωθούμενοι από την κάστα των Νταβάδων, όπως παραστατικά τους ονόμασε ο Καραμανλής, ο οποίος ασφαλώς είχε άμεση επαφή με το «φαινόμενο».  

Αρκεί να προσέξετε την αφήγησή τους μετά την συγκρότηση προεκλογικώς του Μεγάλου Συνασπισμού διακυβέρνησης και την ακόμη πιο χυδαία συνέχεια μετεκλογικώς και θα καταλάβετε. Θα αντιληφθείτε επίσης την αιτία των προσωπικών επιθέσεων με την μορφή λάσπης που δέχονται πολιτικά πρόσωπα της αντιπολίτευσης ή στοχαστές όπως η αφεντιά μου. Προσωπικά είναι αφάνταστα δύσκολο να «λερωθώ», επειδή σε ολόκληρη την ζωή μου φρόντιζα να πορεύομαι «ηρωικώς» και ανεπίληπτα, αλλά οι γκεμπελίσκοι δεν αποθαρρύνονται. Σε κάτι περιπτώσεις σαν την δική μου αρκούνται  να μας εμφανίζουν γραφικούς, σχεδόν παλαβούς, ή υπηρέτες ανθελληνικών συμφερόντων, ή δυσνόητους που προκαλούμε δήθεν σύγχυση με τις προτάσεις μας ή τις αναλύσεις μας, καθώς, προφανώς όπως προσπαθούν να εμφανίσουν, δεν διαθέτουμε την απαραίτητη συγκρότηση για την άρθρωση εναλλακτικών προτάσεων; «Έχετε προτάσεις», μας ρωτούσαν. «‘Έχουμε»  τους  λέγαμε και εξηγούσαμε το ένα εναλλακτικό σχέδιο μετά το άλλο. «Μα, αυτό απαντά αρνητικά το δίλημμα (των κυβερνώντων), άρα είναι καταστροφικό, άλλο θετικό σχέδιο έχετε», μας έλεγαν. Οι προτάσεις μας κρίνονταν στη βάση του περιεχομένου των διλημμάτων της διαπλοκής προς τον ελληνικό λαό.

Μα, αν προτείναμε κάτι θετικό ως προς αυτό, θα ενισχύαμε το γκεμπελικό δίλλημα  (πχ μνημόνιο ή έξοδος από την αγορά, μνημόνιο ή πτώχευση, μνημόνιο ή λιμός, μνημόνιο ή δεν υπάρχει σάλιο στα ταμεία του κράτους, PSI ή δραχμή, ευρώ ή δραχμή) και θα καταντούσαμε όπως ο… Κουβέλης! «Γιατί, τι έχει ο Κουβέλης, μια χαρά «εναλλακτικός» παράγοντας του καθεστώτος των διαπλεκομένων είναι», ίσως πεις, δίχως να έχεις άδικο! Άρα δεν θέλατε προδήλως εναλλακτική πρόταση διαχείρισης της κρίσης για μεταβολή πολιτικής πρακτικής και φιλοσοφίας, στο πλαίσιο του αστικού κράτους ασφαλώς, με κανόνα την δημοκρατία και γνώμονα την αυτοκυβέρνηση μιας ευνομούμενης πολιτείας, αλλά εναλλακτικό σενάριο διαιώνισης του καταρρέοντος καθεστώτος που δομήθηκε το 1974. Δεν θέλατε ασφαλώς, οι πελάτες της διαπλοκής, μια νέα μεταπολίτευση ως αναγκαία πολιτική απάντηση στην κρίση, αλλά συνέχιση του καθεστώτος που πτώχευσε την χώρα, εξευτέλισε τον ελληνικό λαό, διαλύει την αγορά και σκορπίζει φτώχεια και δυστυχία στην πλειονότητα των Ελλήνων.

Αυτό επεδίωκε και ο Doktor Josef Göbbels κατά την κατάρρευση του τότε καθεστώτος της Γερμανίας: απόρριψη των εναλλακτικών (πολιτικών) λύσεων, που θα συνδέονταν ασφαλώς με εναλλακτικά οικονομικά μοντέλα και μια διαφορετική ηγεμονία, που θα αποκρυστάλλωνε άλλες δημοκρατικές ή λιγότερο ολιγαρχικές σχέσεις. Αυτό ήταν το μεγαλύτερο έγκλημα του ναζιστικού καθεστώτος εναντίον του εξαπατημένου γερμανικού λαού και τούτο ακριβώς είναι το μεγαλύτερο έγκλημα της διαπλοκής εις βάρος της σημερινής ελληνικής κοινωνίας.

Και τότε, όπως και σήμερα εδώ, εμφανίζονταν/εμφανίζονται αρκετοί πρόθυμοι για να διαπράξουν αυτή την αθλιότητα, πίσω από την οποία δεν υπάρχει κανενός είδους ιδεολογία, μόνον φτηνή ιδιοτέλεια, προστυχιά και μεγάλη δόση συμπλέγματος. Το τραγικότερο/σιχαμερότερο μάλιστα είναι ότι αυτοί οι γκεμπελίσκοι που συκοφαντούν κάθε διαφορετική επιλογή και εναλλακτική προσέγγιση, συνήθως μέσω προσωπικών επιθέσεων στους φορείς τους, θα είναι οι πρώτοι που θα σπεύσουν να καταραστούν τους πάτρωνές τους και τους πνευματικούς ταγούς τους, αν κάποια μέρα (σύντομα, ίσως) το καθεστώς της διαπλοκής διαλυθεί εξαιτίας εξωτερικών πιέσεων που θα προκύψουν λόγω σύγκρουσης ενδοκαπιταλιστικών συμφερόντων για την ηγεμονία της ΕΕ.

Οι καταρρέοντες προσπαθούν να υπάρξουν μέσω της συκοφαντίας του κοινωνικού αντιπάλου και του εκμηδενισμού της ισχύος αφηγήσεων που προσφέρουν εναλλακτική προοπτική για την αντιμετώπιση της κρίσης και όχι δια της υπεράσπισης της πολιτικής τους. Τι να υπερασπιστούν πλέον; Δεν διαθέτουν καμία αξιοπιστία, καμία λογική που να ανταποκρίνεται στην θεωρία και την «κοινή λογική», την οποία οι ίδιοι δόμησαν τόσα χρόνια μέσω της κοινής γνώμης που ήλεγχαν. Διαψεύστηκαν τα δόγματά τους και συνολικά όλα τα προπαγανδιστικά τους επιχειρήματα. Τώρα είναι γυμνοί από «γλώσσα», αλλά αυτό τους μεταβάλλει σε χυδαιότερα υποκείμενα, από την κορυφή της διακυβερνητικής πυραμίδας μέχρι τον τελευταίο προβοκάτορα του διαδικτύου. Αυτό ενισχύει επιπρόσθετα την ακροδεξιά αφήγηση και συμπεριφορά, ενώ αποκαλύπτει την αδυναμία ενός μέρους της αριστεράς, να συμπορευτεί στην ανατροπή του καθεστώτος των διαπλεκομένων, όντας εγκλωβισμένο στον σταλινισμό και την αντικαπιταλιστική ρητορεία. Και τα δύο βολεύουν την διαπλοκή, καθώς εμφανίζεται δίχως αστικό αντίπαλο. Ως μονοπώλιο της εξουσίας στην Ελλάδα, ως η μοναδική αλήθεια για διατήρηση της χώρας στην όποια δημοκρατία της Δύσης. Και όμως αυτό ακριβώς που προβάλλεται ως μονόδρομος είναι ο δρόμος έκπτωσης, όχι απλώς της ευημερίας στον τόπο μας αλλά και της δημοκρατίας αστικού τύπου.

Οι γκεμπελίσκοι-εγκληματίες της σημερινής Ελλάδας, υπονομεύουν το αστικό καθεστώς που δήθεν υπηρετούν. Αυτό αποτελεί την ύστατη απάτη προς τον ελληνικό λαό και θα έχει τραγικές συνέπειες για όλους μας στη συνέχεια καί στο επίπεδο της γεωπολιτικής. Με αυτή τη στρατηγική διαλύονται κράτη, φίλε αναγνώστη, και να με συμπαθείς για την ειλικρίνεια. Η όποια γνώση, αν δεν βασίζεται στην ειλικρίνεια, είναι το πρώτο στάδιο του γκεμπελισμού. Μετά από αυτό το στάδιο ακολουθεί αναπόδραστα μια θάλασσα από αυτο-εξευτελισμό και έλλειψη αίσθησης του γελοίου, εντός της οποίας ήδη βολοδέρνουν τα ΜΜΕ και ένας εσμός «σχολιαστών» του διαδικτύου.    

ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΟΙ ΑΜΕΣΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΙΛΗΜΜΑ – του Γιώργου Κασιμάτη

Τρίτη, 24 Ιουλίου 2012

Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στη εφημερίδα Το Παρόν της Κυριακής, 22.7.12

Μόλις ένας μήνας πέρασε από τις εκλογές και ο ελληνικός λαός βλέπει ήδη με θλίψη να συνεχίζονται ‘λες και δεν έγιναν εκλογές- δύο πραγματικότητες που δείχνουν πόσο χαμηλό είναι το επίπεδο διακυβέρνησης της χώρας: η μια είναι η πλήρης απουσία κάθε προγράμματος αντιμετώπισης της κρίσης και η πλήρης εγκατάλειψη των προεκλογικών εξαγγελιών, η άλλη ειναι η σταθερή συνέχιση της ποδηγέτησης του ελληνικού λαού από το Μεγάλο Δουκάτο με τους έλληνες τσάτσους του προς τον πιο βαθύ γκρεμό που υπάρχει: προς μια έξοδο από το ευρώ με ελεγχόμενη από τους δανειστές πτώχευση. 

Οι προγραμματικές δηλώσεις των τριών κομμάτων που κυβερνούν τη χώρα δείχνουν καθαρά και ξάστερα: (α) καμιά πρόθεση αναδιαπραγμάτευσης των επονείδιστων δανειακών συμβάσεων (των «Μνημονίων»), (β) κανένα πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης (δεν μιλάμε για ποιοτική κοινωνική ανάπτυξη, γιατί ο όρος είναι άγνωστος από πολλά χρόνια) και (γ) καμιά πρόθεση, καμιά γνώση και

κανένα σχέδιο για την περίφημη αναδιάρθρωση και αναδιοργάνωση του διαλυμένου κρατικού μηχανισμού. Ένα πρόγραμμα μονάχα υπάρχει σίγουρο -αυτό που υπήρχε εξαρχής: η εκποίηση των δεκάδων χιλιάδων μονάδων της δημόσιας περιουσίας και των πηγών του δημόσιου πλούτου. Το πιο απλό και το πιο εύκολο για μια ανίκανη κυβέρνηση, το πιο κερδοφόρο για τη βουλιμία του δανειστή και το πιο επιζήμιο για το φτωχό οφειλέτη. Το πρόγραμμα αυτό, που ήδη εκτελείται, δεν είναι, βέβαια, πρόγραμμα ανάπτυξης ή ανάκαμψης, αλλά καταστροφής της χώρας.

Εν όψει αυτής της κατάστασης, θα ήθελα να επισημάνω δύο τεράστιους κινδύνους που έχουν ήδη δρομολογηθεί και απειλούν για πολλές γενιές την υπόσταση της Ελλάδας:

1ος  κίνδυνος: Η απώλεια της δημόσιας περιουσίας και των πηγών του εθνικού πλούτου.

Όπως επανειλημμένα έχομε καταγγείλει, με τη δανειακή σύμβαση της 10ης Μαΐου 2010 έχει δεσμευτεί το σύνολο της δημόσιας περιουσίας υπέρ των δανειστών, η δε ελληνική κυβέρνηση έχει παραιτηθεί από κάθε δικαίωμα να αρνηθεί τη μεταβίβαση κρατικού περιουσιακού στοιχείου που έχει ζωτική σημασία για την κυριαρχία και την επιβίωση της χώρας μας (άρθρα 4 και 17 §5 της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης), καθώς και από την προστασία που μας παρέχουν το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της ΕΕ (με την υπαγωγή μας στο αγγλικό δίκαιο, άρθρο 14). Οι ίδιες δεσμεύσεις έγιναν δεκτές και με το Μνημόνιο Β΄ [άρθρα 5 (1) (2), 15 (1) (2) (3) (4)]. 

Το Μνημόνιο Β΄ περιλαμβάνει, μάλιστα, και ρητό όρο (με το Μνημόνιο Α΄ απαγορευόταν έμμεσα) που απαγορεύει στην Ελλάδα, από τώρα και στο μέλλον, να δεσμευτεί η ίδια και να δεσμεύσει τα περιουσιακά της στοιχεία απέναντι σε τρίτα πρόσωπα και κράτη! (Πλήρης κατάλυση της κυριαρχίας κράτους).

Η υλοποίηση αυτής της πρωτοφανούς δέσμευσης και ο τρόπος εκποίησης της δημόσιας περιουσίας έχει θεσμοθετηθεί από τη Βουλή των Ελλήνων με τον επίσης πρωτοφανή στη σύγχρονη ιστορία των κρατών νόμο υποτέλειας (τον «Εφαρμοστικό» ν. 3986/1.7.2011). Υπενθυμίζω σε σκίτσο τις ρυθμίσεις του νόμου αυτού που ίδρυσε τη διαβόητη Εταιρεία-Ταμείο για την εκποίηση:

Κάθε εταιρεία της υπόδειξης ή της εμπιστοσύνης των δανειστών θα επιλέγει το περιουσιακό στοιχείο που θέλει να πάρει για εκμετάλλευση – το περιουσιακό στοιχείο θα μεταβιβάζεται αμέσως στο «Ταμείο», χωρίς δικαίωμα επιστροφής – το «Ταμείο» με ειδικό συμβούλιο θα εκτιμά (χωρίς διαφάνεια) της αξία του περιουσιακού στοιχείου – σ’ αυτή την τιμή, χωρίς διεθνή διαγωνισμό, θα μεταβιβάζεται αφορολόγητα και ατελώς στην εταιρεία επιλογής των δανειστών – η μεταβίβαση θα είναι οριστική (πώληση) ή μακροχρόνια (συνήθως 70-99 έτη) για εκμετάλλευση – όλα τα (τεράστια) έξοδα λειτουργίας του Ταμείου και διαχείρισης του περιουσιακού στοιχείου που μεταβιβάζεται κάθε φορά βαρύνουν το ελληνικό κράτος  - τα ποσά των εσόδων θα κατατίθενται στο «Ταμείο» από την εταιρεία εκμετάλλευσης ή αγοράς, τα οποία σε προθεσμία ολίγων ημερών (10 ημερών!) θα τα μεταβιβάζει υποχρεωτικά στους δανειστές, χωρίς να επιτρέπεται να εισέλθει ούτε ένα ευρώ στο ταμείο του ελληνικού κράτους. Η εικόνα  είναι σαφής … Η «ιδιώτικοποίηση» των 80.000 περιουσιακών στοιχείων του κράτους (που ανέφερε κυριακάτικη εφημερίδα)  και πολλών άλλων που δεν αποκαλύπτονται, καθώς και οι πραγματικοί στόχοι των δραστηριοτήτων της Ομάδας Ράιχενμπαχ εντάσσονται  σ’ αυτό το σύστημα «αξιοποίησης» της ελληνικής δημόσιας περιουσίας.

2ος Κίνδυνος: Η επιβολή ελεγχόμενης (από τους δανειστές) χρεοκοπίας.

Έχομε ξαναγράψει ότι η ελεγχόμενη από τους δανειστές χρεοκοπία είναι πολύ χειρότερη  από την ανεξέλεγκτη πλήρη χρεοκοπία και η χείριστη από όλες τις λύσεις. Γιατί; Για τους εξής λόγους: Διότι στην ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, μπαίνοντας η χώρα σε κατάσταση ανάγκης, η παρούσα γενιά υφίσταται, αναμφίβολα, μεγάλες οικονομικές θυσίες (όπως, για παράδειγμα στη δεκαετία του 1950),  αλλά: η χώρα δε χάνει την κυριαρχία της, δε χάνει τη δημόσια περιουσία της και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της, απελευθερώνεται νόμιμα από τα δεσμά των δανειακών της υποχρεώσεων, αποδεσμεύεται από την απαγόρευση να ασκεί πολιτική προστασίας της οικονομίας της και δεν υποθηκεύονται οι επόμενες γενιές. Μπορεί μόνη της η Ελλάδα, με τα πλεονεκτήματα  μιας πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, να ανακάμψει.

Αντίθετα, στην ελεγχόμενη από τους δανειστές χρεοκοπία, στην οποία μας οδηγούν η ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική της ΕΕ με ηγέτη τη Κα Μέρκελ και η συγκυβέρνηση των τριών κομμάτων,  σημαίνει τα έξης:

Έξοδο από το ευρώ. Επειδή δεν μπορούν να το κάμουν θεσμικά, ούτε είναι εύκολη η άσκηση πολιτικής και οικονομικής βίας, θα εξασφαλίσουν τη συναίνεση της κυβέρνησης, ώστε να βγει η Ελλάδα… «με τη θέλησή της».

Ελεγχόμενη ισοτιμία δραχμής, ώστε : ο ελληνικός λαός να χάσει μεγάλο μέρος των χρημάτων του, οι δανειστές να διασφαλίσουν τα δάνεια και τη δημόσια περιουσία της Ελλάδας και να συνεχιστεί η ύφεση στο διηνεκές σκληρότερη, για να μας ελέγχουν.

Εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, με τις ρυθμίσεις που περιγράψαμε πιο πάνω, για πολλές γενιές.

Τον πλήρη αφελληνισμό της ελληνικής οικονομίας με τη μεταβίβασή του ελέγχου της στο πολυεθνικό επίπεδο

Τη φυγή ή την υποδούλωση του ανθρώπινου δυναμικού των επόμενων γενιών.

Για να αποφευχθούν και οι δύο παραπάνω καταστροφικοί για την Ελλάδα κίνδυνοι, καθώς και η πλήρης και ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, μια μόνο σωστή και σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο λύση υπάρχει: η κήρυξη της χώρας σε κατάσταση οικονομικής ανάγκης, η οποία θα συνοδεύεται: (α) με στάση πληρωμών (με την έννοια της αναστολής), (β) με εφαρμογή από την κυβέρνηση της χώρας των νόμιμων μέτρων που επιβάλλει η κατάσταση οικονομικής ανάγκης (π.χ. προστασία ελληνικής παραγωγής και καταναλωτή) και (γ) με επαναδιαπραγμάτευση των δανειακών συμβάσεων και επαναφορά τους στη διεθνή και ευρωπαϊκή νομιμότητα τόσο ως προς το ύψος του ποσού των δανείων (στο ύψος του μη «επαχθούς χρέους), όσο και ως προς τη νομιμότητα των όρων δανεισμού.

Εάν οι δανειστές αρνούνται αυτή τη διαπραγμάτευση, τότε μένει ως λύση: η επίσης σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο μονομερής καταγγελία των ούτως ή άλλως παράνομων και ανίσχυρων- δανειακών συμβάσεων (των λεγόμενων «Μνημονίων»). Η λύση αυτή απαιτεί, ασφαλώς, πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα άσκησης πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής και, προ παντός, ικανή και ισχυρή πολιτική ηγεσία.

Προτείνονται διάφορες λύσεις μείωσης του χρέους και οικονομικής πολιτικής. Πολλές από αυτές είναι σωστές. Για την Ελλάδα, όμως, με το διαλυμένο κράτος, την κατεστραμμένη οικονομία και την κατάσταση της πολιτικής της υποτέλειας, αποτελούν ημίμετρα. Αυτό που δεν ακούγεται καθόλου με το όνομά του είναι η διαπραγμάτευση με κατάργηση των τριών όρων που καταλύουν τη κυριαρχία του κράτους: (α) της ολοκληρωτικής δέσμευσης  της δημόσιας περιουσίας και της εξωτερικής οικονομικής πολιτικής, (β) της παραίτησης από τα δικαιώματα της εθνικής κυριαρχίας και (γ) της υπαγωγής μας στο αγγλικό δίκαιο που σημαίνει: αντίστοιχη παραίτηση από την προστασία του διεθνούς δικαίου. Οι όροι αυτοί, αν και ανίσχυροι, εφαρμόζονται καθημερινά από τους δανειστές μας και κυρίως από την κυβέρνηση μας. Αν δε καταργηθούν και στις συμβάσεις και στην πράξη, κάθε υπόσχεση για αναδιαπραγμάτευση είναι απάτη.

Πρέπει να  συνειδητοποιήσομε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα σημείο όπου δεν έχει να διαλέξει μεταξύ άμεσης οικονομικής ανάκαμψης και πτώχευσης. Έχει να διαλέξει μεταξύ δύο δρόμων που της δείχνει η Ιστορία: το δρόμο μεγάλων θυσιών της παρούσας γενιάς, αλλά με διάσωση των επόμενων γενιών και της κυριαρχίας της και το δρόμο της καταστροφής και της υποτέλειας με θυσία και της παρούσας και των επόμενων γενιών. Η Ιστορία επιβάλλει τον πρώτο δρόμο. Οι Έλληνες πρέπει να διαλέξουν.

Όλοι βλέπομε πως το Μεγάλο Τσελιγκάτο, με τη σκληρή γκλίτσα του βοσκού του και με τις κραυγές τρόμου των άγριων τσοπανόσκυλών του, μας ποδηγετεί. Τον εξευτελισμό του κοπαδιού τον ζούμε καθημερινά. Την ασφυξία του μαντριού τη νιώθουμε όλοι οι Έλληνες. Η ασφυξία γίνεται αποπνιχτική, γιατί, δυστυχώς για τη δημοκρατία, τα ΜΜΕ στρατεύθηκαν ως τσοπανόσκυλα στις γραμμές του Τσελιγκάτου. Θα πρέπει, όμως, να πάψομε να ακούμε τις κραυγές τους και να πιστέψομε ότι μπορούμε να πηδήξομε την μάντρα. Και, όπως όλοι οι λαοί πάντοτε, σίγουρα μπορούμε!

* Ο Γιώργος Κασιμάτης είναι ομ. Καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στο   Πανεπιστήμιο Αθηνών

Αναρτήθηκε από  HYPERLINK “http://www.blogger.com/profile/01317589341673783726″ \o “author profile” spitha kentro athinas στις  HYPERLINK “http://spithakentroathinas.blogspot.gr/2012/07/blog-post_24.html” \o “permanent link” 8:03 μ.μ.

δείτε σχετικά: Μίκης Θεοδωράκης: ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΣΙΜΑΤΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑ

DefenceNet - Που το πάει η Νέα Τάξη Πραγμάτων με την οικονομική κρίση;

DefenceNet - Που το πάει η Νέα Τάξη Πραγμάτων με την οικονομική κρίση;

Aσήμαντα επικίνδυνα ανθρωπάκια...

Από τον Γιώργο Δελαστίκ

http://nonews-news.blogspot.gr/

Γλοιώδη, δουλόφρονα αλλά ταυτόχρονα αδίστακτα ανθρωπάκια συναπαρτίζουν τη συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη. Αυτό αποδεικνύεται καθημερινά από τα λόγια και τα έργα τους. Είναι χαρακτηριστική η κωμωδία που παίχτηκε με τις δηλώσεις τόσο του πρωθυπουργού όσο και του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ κατά του Γερμανού αντικαγκελάριου και αρχηγού των Ελεύθερων Δημοκρατών, Φίλιπ Ρέσλερ, ο οποίος είπε δημοσίως το αυτονόητο –ότι πλέον μια έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ είναι διαχειρίσιμη και δεν προκαλεί τρόμο, εκφράζοντας παράλληλα την άποψη ότι η Αθήνα δεν θα τα καταφέρει να εκπληρώσει τους στόχους που της βάζει η ΕΕ και η Γερμανία και έτσι θα πρέπει να διακοπεί οριστικά η χρηματοδότησή της από τους Ευρωπαίους και το ΔΝΤ.

Ο Αντώνης Σαμαράς ξεσπάθωσε, υποτίθεται, κατά του Ρέσλερ. «Υπάρχουν κάποιοι ξένοι αξιωματούχοι που κάθε τόσο βγαίνουν και προεξοφλούν ότι η Ελλάδα δεν θα τα καταφέρει. Τους θεωρώ –και το λέω ανοικτά και δημόσια- υπονομευτές της εθνικής προσπάθειας. Εμείς κάνουμε ό,τι μπορούμε για να ορθοποδήσει η χώρα κι εκείνοι κάνουν ό,τι μπορούν για να αποτύχουμε. Δεν ξέρω πια αν το κάνουν συνειδητά ή από ανοησία. Ξέρω όμως ότι είναι ανεύθυνοι – και εν πάση περιπτώσει δεν θα τους περάσει», διακήρυξε ο πρωθυπουργός μιλώντας στην κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ. Δεν τόλμησε όμως να αναφέρει το όνομα του Γερμανού αντικαγκελάριου, παρόλο που ο Φίλιπ Ρέσλερ είναι ένα περιφερόμενο πολιτικό πτώμα που πήρε το κόμμα του από το 14% και το έχει ρίξει δημοσκοπικά στο… 4% (!), προκαλώντας αμφιβολίες ακόμη και αν θα κατορθώσει να το βάλει στο κοινοβούλιο στις βουλευτικές εκλογές που θα γίνουν του χρόνου το Σεπτέμβριο στη Γερμανία, ξεπερνώντας το όριο εισόδου του 5%. Μύδρους κατά των «ανιστόρητων» που κάνουν «τραγικό και πολιτικό λάθος» με το να «πετούν κάθε μέρα επικοινωνιακά βελάκια σε έναν αδύναμο εταίρο που βρίσκεται σε μια πολύ δύσκολη φάση της δημοσιονομικής του προσαρμογής» εξαπέλυσε με τουπέ και ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

Ούτε αυτός τόλμησε να αναφέρει το όνομα του Ρέσλερ, παρόλο που οι συνεργάτες του Σαμαρά και του Βενιζέλου έλεγαν στους δημοσιογράφους και τα «παπαγαλάκια» της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ στα μέσα ενημέρωσης ότι το Γερμανό αντικαγκελάριο είχαν στόχο οι δύο «γενναίοι» πολιτικοί αρχηγοί, ασχέτως του ότι δεν τόλμησαν να αναφέρουν το όνομα του Ρέσλερ ως γνήσιοι… «κουραδόμαγκες» που λέγαμε παλιότερα για κάτι τέτοιους γελοίους τύπους που παρίσταναν στα λόγια τους σκληρούς, ενώ στην πραγματικότητα ήταν της καρπαζιάς! Είναι αποκαλυπτική η στάση του πρωθυπουργού, ο οποίος ενώ κάνει την «κότα» απέναντι στους Γερμανούς, κάνει επίδειξη πυγμής εναντίον των εργαζομένων και υπέρ των απεργοσπαστών. «Η ασυδοσία των συντεχνιών και των ισχυρών, αλλά και η ατιμωρησία των παρανόμων, τέλος! Δείξαμε στο προαύλιο της Χαλυβουργίας ότι εννοούμε αυτό που λέμε!» διακήρυξε στομφωδώς ο Σαμαράς, αναφερόμενος στο άνοιγμα του εργοστασίου με τα ΜΑΤ για να δουλέψουν οι κατάπτυστοι απεργοσπάστες. Μόλις ήρθε μάλιστα στην Αθήνα ένα άλλο γελοίο υποκείμενο, ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, ο Σαμαράς υποσχέθηκε ότι θα κάνει η κυβέρνησή του περισσότερα από όσα επιτάσσει το Μνημόνιο που έχει διαλύσει τη χώρα!

Για να αντιληφθούμε βαθύτερα με πόσο γελοίους και επικίνδυνους πολιτικούς καραγκιόζηδες έχουμε να κάνουμε, αρκεί να παρουσιάσουμε κάποιες εμβριθείς διαπιστώσεις του υφυπουργού Ανάπτυξης, Θανάση Σκορδά. Στην Ελλάδα παρουσιάζουμε μια ακαμψία (!) στην πτώση των τιμών σε σχέση με την πτώση των εισοδημάτων» απεφάνθη. «Η ακρίβεια είναι μια σχετική έννοια. Όταν ο άλλος είναι άνεργος, όσο και να πέσουν οι τιμές πάλι ακριβά θα είναι τα προϊόντα», πρόσθεσε με διαβολική εξυπνάδα – άρα δεν έχει κανένα νόημα να φτηνύνουν αφού «πάλι ακριβά θα είναι»! Τι πρέπει να γίνει; Οι μεν επιχειρηματίες «να δείξουν κοινωνική ευθύνη», οι δε καταναλωτές «να προβούν σε όλες εκείνες τις ενέργειες που πρέπει, ώστε να μην αφήνουμε τον χώρο για να εμφανίζονται αυτά τα φαινόμενα της ακρίβειας» μας παρότρυνε ο υφυπουργός! 

Η κυβέρνηση δηλαδή να μην κάνει τίποτα κατά της ακρίβειας! Άντε να δει άσπρη μέρα ο ελληνικός λαός με τέτοιους μνημονιακούς εγκάθετους στην κυβέρνηση. Από τη μία έχουμε το Σαμαρά να ορκίζεται ότι θα κάνει περισσότερα από όσα τον διατάζουν οι Γερμανοί μέσω του Μνημονίου. Από την άλλη έχουμε τον πρώην υπουργό Οικονομίας, Τάκη Ρουμελιώτη, μέχρι τον Ιανουάριο αντιπρόσωπο της Ελλάδας στο ΔΝΤ, να δηλώνει στους Τάιμς της Νέας Υόρκης ορθά-κοφτά: «Στο ΔΝΤ γνωρίζαμε ευθύς εξαρχής ότι αυτό το πρόγραμμα ήταν αδύνατον να εφαρμοστεί γιατί δεν είχαμε κανένα, απολύτως κανένα επιτυχημένο παράδειγμα εφαρμογής του!».

«Πολλοί ειδικοί λένε ότι οι ίδιοι οι στόχοι (σ.σ. του Μνημονίου) ποτέ δεν ήταν εφικτοί και ότι οι τόσο σκληρές πιέσεις επί μιας σειράς αυξανόμενα αδύναμων ελληνικών κυβερνήσεων να συμμορφωθούν με τους στόχους αυτούς έβλαψαν βαθιά την οικονομία της Ελλάδας», υπογραμμίζει η αμερικάνικη εφημερίδα και προσθέτει: «Ο κ. Ρουμελιώτης παραδέχθηκε ότι η Αθήνα είχε θλιβερή υστέρηση στο μέτωπο των μεταρρυθμίσεων, αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα, είπε, ήταν ότι οι αγριες περικοπές του προϋπολογισμού συνέτειναν στο σπιράλ προς τα κάτω, αποδεκατίζοντας την οικονομική ζήτηση μέσα στην Ελλάδα». Με άλλα λόγια, μας έθαψαν με το Μνημόνιο.

*Δημοσιεύθηκε στο «ΠΡΙΝ»

Άμεση εμπλοκή της Κίνας στην κρίση – Έστειλε πολεμικά στις ακτές της Συρίας

31-07-2012 18:00:16

Σε κίνηση αιφνιδιασμού προχώρησε η Κίνα με την αποστολή πολεμικών- σκαφών στη Μεσόγειο και κατεύθυνση τις ακτές της Συρίας. Όπως αναφέρει δημοσίευμα  της Αιγυπτιακής εφημερίδας  Al-Shuruk τουλάχιστον μια φρεγάτα του κινεζικού Ναυτικού πέρασε εχθές από το κανάλι του Σουέζ και με κατεύθυνση την Ανατολική Μεσόγειο. Η εφημερίδα επικαλείται πηγή από την Αιγυπτιακή αρχή διαχείρισης της διώρυγας. Στο ίδιο δημοσίευμα αναφέρεται επίσης ότι το κινεζικό σκάφος ή σκάφη έχουν ως τελικό τους προορισμό τις ακτές της Συρίας, ενώ κατά τη διάρκεια του διάπλου των κινεζικών σκαφών οι αρχές της διώρυγας είχαν λάβει έκτακτα μέτρα ασφαλείας. Ο Hassan al-Brince ηγετικό στέλεχος των «Αδελφών μουσουλμάνων» απατώντας στην κριτική  που του άσκησαν κόμματα της αντιπολίτευσης είπε πως η κυβέρνηση της Αιγύπτου δεν είχε κανένα δικαίωμα να σταματήσει τον πλου των κινεζικών σκαφών. Άλλες πηγές αναφέρουν πως τα κινεζικά σκάφη ήταν τρία με τα υπόλοιπα δύο να αναφέρονται ως αντιτορπιλικά ή ως πλοία υποστήριξης, αλλά η ακριβής σύνθεση του κινεζικού αυτού Στολίσκου δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμη. Πολλοί συνδυάζουν την κίνηση αυτή του κινεζικού Ναυτικού με πληροφορίες που είχαν δει το φως της δημοσιότητας πριν ένα μήνα για σχεδιαζόμενες στρατιωτικές ασκήσεις της Ρωσίας της Κίνας του Ιράν αλλά και της Συρίας σε μια περιοχή που εκ των πραγμάτων μυρίζει μπαρούτι. Την είδηση είχε μεταδώσει το ιρανικό ημιεπίσημο πρακτορείο Fars, λέγοντας μάλιστα πως σε αυτή θα συμμετείχαν δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες. Να σημειωθεί ότι η Ρωσία έχει ήδη στην περιοχή 1 φρεγάτα, 2 αντιτορπιλικά, 3 αποβατικά και ένα πλοίο γενικής υποστήριξης, ενώ το Ιράν αν και δεν έχει προς το παρόν ναυτική παρουσία στη Μεσόγειο εντούτοις το Φεβρουάριο του 2011 είχε αποστείλει δύο πολεμικά στη Συρία και ενδέχεται να το επαναλάβει. Ρωσία και Κίνα παραμένουν οι μόνοι σταθεροί σύμμαχοι της Συρίας και μάλιστα έχουν μπλοκάρει σχετικά ψηφίσματα του ΣΑ των ΗΕ, ψηφίσματα τα οποία προωθούν οι ΗΠΑ. Άλλες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο κινεζικός Στολίσκος αποτελείται από τη μια φρεγάτα και ακόμη δύο εμπορικά σκάφη τα οποία μεταφέρουν όπλα στο Συριακό καθεστώς.

Και να θέλουν ο τρεις Αρχηγοί να μας Λύσουν το Πρόβλημά μας στη Ρίζα του. Δεν μπορούν!

Ιουλίου 30, 2012. Για να μη θεωρηθούμε τελείως αρνητικοί και κακοπροαίρετοι θα σχολιάσουμε το πρόβλημα της χώρας μας στη Ρίζα του και θα αντιμετωπίσουμε του τρεις Πολιτικούς Αρχηγούς, ως… Έντιμους Πολιτικούς που αποφάσισαν να Λύσουν το Πρόβλημα της Χώρας μας στη Ρίζα του: Δεν παύουν να είναι Έλληνες,να Αγαπούν την Ελλάδα και να Σέβονται τους Έλληνες Πολίτες: Δηλαδή, να αποφασίσουν τα εξής:

ΝΑ ΞΕΡΙΖΩΣΟΥΝ ΤΗΝ «ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ» ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΕ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΘΕΣΟΥΝ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΕ ΕΠΙΛΕΓΜΞΕΝΟΥΣ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΟΥΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΜΑΝΑΤΖΕΡ (ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥΣ ΒΑΡΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ ΚΡΑΤΙΚΟΔΙΑΙΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΑΠΑΤΕΩΝΕΣ – ΑΛΛΑ ΣΕ ΑΦΘΑΡΤΟΥΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ) ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑΝ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΟΥΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΆ ΣΤΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ. ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΚΑΘΙΕΡΩΣΟΥΝ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ «ΣΠ» Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΚΟΜΜΑΤΙΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΜΕΣΣΙΕΣ – ΚΑΘΙΕΡΩΝΟΝΤΑΣ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΗΤΕΙΑ ΣΕ ΜΟΝΟΝ ΜΙΑ ΤΕΤΡΑΕΤΙΑ.

ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΕΞΟΝΤΩΣΟΥΝ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΤΟ «ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ» ΚΑΙ ΝΑ ΑΦΟΠΛΊΣΟΥΝ ΤΙΣ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΠΟΥ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΥΠΌΛΟΙΠΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ. ΑΝΑΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ – ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΑ – ΔΙΚΑΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΑ ΚΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΝΑ ΜΑΣ ΛΥΣΕΙ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΕ ΔΥΟ -ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΕΙ ΤΗΝ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ!

ΟΛΟΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΔΙΑΘΕΤΟΥΜΕ ΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ! ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ! ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΟΥΝ! ΚΑΙ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΠΩΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΔΕ ΘΕΛΟΥΝ!

ΑΝ ΗΘΕΛΑΝ ΘΑ ΕΥΡΙΣΚΑΝ ΤΡΟΠΟΥΣ ΝΑ ΔΙΑΧΩΡΙΣΤΟΥΝ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΟΥΣ.

ΟΙ ΝΟΡΒΗΓΟΙ – ΣΟΥΗΔΟΙ – ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΚΑΝΑΔΟΙ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΠΩΣ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ; ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΓΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΩΦΕΛΗ – ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΝ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥΣ!

ΑΛΛΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΛΥΣΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΑΣ ΣΤΗ ΡΙΖΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΥΜΕ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!

ΑΝ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΜΑΣ ΤΟ ΣΤΕΙΛΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΟΥΜΕ ΑΦΟΥ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΠΡΩΤΑ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.

ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΘΕΛΟΥΝ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΡΧΗΓΟΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΑΥΤΟ Α Π Λ Α Δ Ε Ν

Μ Π Ο Ρ Ο Υ Ν!

Ε Ι Ν Α Ι Ε Γ Κ Λ ΩΒ Ι Σ Μ Ε Ν Ο Ι Σ Τ Ο Ι Δ Ι Ο Τ Ο Σ Τ Ε Γ Α Ν Ο Σ Υ Σ Τ Η Μ ΑΤΟΥ Σ!

ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΝ ΝΟΜΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΦΑΙΡΟΥΝ ΤΙΣ ΧΡΥΣΟΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΕΣ ΠΡΟΜΗΘΕΙΕΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΕΚΟ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΛΛΟ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΝΤΑΙ ΑΣΥΣΤΟΛΑ ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΝ ΝΟΜΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΕΙΛΟΥΝ ΣΤΗ…ΦΥΛΑΚΗ!

Ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΔΕΧΤΟΥΝ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΝ ΠΑΡΟΜΟΙΕΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΟΒΙΑ ΑΣΥΛΙΑ ΤΟΥΣ!

ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΘΑ ΞΕΣΗΚΩΣΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ ΤΙΣ…ΛΑΙΜΗΤΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ….

ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΔΙΑΛΕΞΟΥΜΕ!

Η ΘΑ ΛΥΣΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΟΝΙΜΑ ΣΤΑΜΑΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΚΑΤΑΣΧΕΤΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΙΜΟΡΑΓΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΜΑΣ – Η ΘΑ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΝΑ ΕΚΔΙΚΗΘΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΧΡΑΣΤΕΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΠΟΥ 2000 ΑΤΟΜΑ ΚΑΙ ΔΥΟ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΟΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ!