Νέα κυβέρνηση στην Ελλάδα, χωρίς εκλογές, ως τις 20 Ιουλίου!

Από την Ιόλη Πιερίδη

O θόρυβος του ελικοπτέρου την ώρα που ο πιλότος το κάρφωνε με μαεστρία στο ελικοδρόμιο της βίλας του επιχειρηματία στη περιοχή του Σουνίου, δεν ανησύχησε ούτε καν τον σκύλο του τον
«Φύρερ». Αυτό ήταν το χαιδευτικό του πανέμορφου λαμπραντόρ.

Θα ακολουθούσαν άλλα 3 ελικόπτερα με ισάριθμους προσκεκλημένους καθώς και τους γορίλες τους. Αυτοί θα έμειναν πίσω ανοίγοντας ένα γοριλοπηγαδάκι, δοκιμάζοντας παγωμένους καφέδες για τους οποίους φρόντισαν οι πολλές οικιακοί βοηθοί της βίλας.

Ο επιχειρηματίας και οι 4 καλεσμένοι του-ανάμεσά τους μία γυναίκα-γνωστή από τις εμφανίσεις της σε περιοδικά-βίβλους του χρήματος κάθησαν γύρω από ένα τεράστιο τραπέζι με τέτοιο τρόπο ώστε να έχουν θέα στο απέραντο γαλάζιο.

-Η κυβέρνηση και ο Σαμαράς προσωπικά δεν θα αντέξουν αυτό που έρχεται. Για την ακρίβεια δεν γνωρίζω αν υπάρχουν σ΄αυτό το πλανήτη πολιτικοί που θα μπορούσαν να το αντέξουν. Η ιστορία έχει αποδείξει ότι δεν υπάρχουν...

Ο οικοδεσπότης ήταν αυτός που άνοιξε την κουβέντα παίρνοντας πρώτος το λόγο.

Τι απ΄ όλα όσα έρχονται, εννοείς;

-Εννοώ τις αποκαλύψεις που το αμέσως επόμενο διάστημα θα δουν τα φώτα της δημοσιότητας στον διεθνή τύπο. Δεν ξέρω καν αν μπορέσει να τις αντέξει η ελληνική κοινή γνώμη αλλά η απόφαση είναι ειλημμένη: Πρέπει να τελειώνουμε μια και καλή με τους Έλληνες ολιγάρχες και το πολιτικό παρακράτος. Το κουμπί έχει πατηθεί, ο πύραυλος έχει εκτοξευθεί. Σας κάλεσα εδώ γιατί πρέπει επειγόντως να επιλέξουμε ανάμεσα στα πρόσωπα εκείνα που θα αποτελέσουν την διάδοχη κατάσταση.

.Κι ο Σαμαράς; Μα έκανε ότι του ζητήσαμε, πως είναι δυνατόν να τον αδειάσουμε;

-Όπως γνωρίζεις σ΄αυτή την περίπτωση δεν μπορούμε να πάμε κόντρα στην απαίτηση ενός λαού. Κι η απαίτηση του ελληνικού λαού-πολύ σύντομα-θα είναι να εξαφανισθεί από τον χάρτη η κυβέρνηση Σαμαρά. Τότε καλό θα είναι να έχουμε ήδη την “δική” μας διάδοχη λύση. Εδώ πρέπει να προλάβουμε ακόμη και τους Αμερικανούς. Όπως καλά γνωρίζετε όλοι εδώ, στην Ελλάδα δεν έχει υπάρξει φιλοαμερικανός πρωθυπουργός από την εποχή που έπεσε η χούντα. Ελέγχουμε απόλυτα τη χώρα και έτσι θα συνεχίσουμε. Κι αυτό δεν το κάνουμε για το καλό των Ελλήνων αλλά αν πέσει η Ελλάδα που αυτή τη στιγμή τα στοιχήματα είναι 80-20 υπέρ του να πέσει (να περιέλθει στην απόλυτη περιδίνηση), θα πρέπει για μια ακόμη φορά να επανασχεδιάσουμε τους άξονες της γερμανικής οικονομίας και πολύ φοβούμαι ότι θα πρέπει να επιστρέψουμε και οι ίδιοι στο μάρκο σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν καταφέρει-όσο θα βρίσκεται εκτός ευρώ- να επανακάμψει. Και ας ελπίσουμε αυτό να είναι το τέλος του δρόμου.

.Τι εννοείς;

-Εννοώ και ελπίζω η επάνοδος στο μάρκο-αν τυχόν χρειασθεί-να σταματήσει εκεί η καταστροφή.

Κατά τη γνώμη μου η πλέον ενδεδειγμένη λύση είναι μια πρόσκαιρη έξοδος της Ελλάδας από το κοινό νόμισμα (θα μπορούσε να ισχύσει και το διπλό νόμισμα) και η επάνοδός της στην Κοινότητα όταν αρχίσει να ανακάμπτει.


.Μην ανησυχείς γι αυτό. Αυτό θα το αναλάβει με χαρά ο Τσίπρας, όπως όλα δείχνουν…

-Ο σχεδιασμός μας είναι να μην προλάβει ο Τσίπρας, να μην οδηγηθεί καν η χώρα σε εκλογές και πριν γίνουν οι δικές μας, τον Σεπτέμβριο, να έχει σχηματισθεί στην Ελλάδα μια νέα κυβέρνηση. Γι αυτό και το επόμενό μας ραντεβού θα γίνει στο Βερολίνο, μόνο που εκεί, μπροστά στην Καγκελάριο, θα πρέπει με κάθε λεπτομέρεια να καταθέσουμε την πρότασή μας, η οποία να μην παρουσιάζει κενά και να είναι λειτουργική. Για το λόγο αυτό στη σύσκεψη “κορυφής” του Βερολίνου θα συμμετέχουν και πρόσωπα που μπορούν με την παρουσία τους να ασκήσουν επιρροή στην ελληνική κοινη γνώμη.

Έχουμε δουλέψει μαζί τους με επιτυχία και στο παρελθόν.

.Με τους Αμερικανούς τι γίνεται. Τι προκρίνουν οι Αμερικανοί για την Ελλάδα;

-Οι Αμερικανοί έχουν την αίσθηση ότι μια συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου θα μπορούσε να διευκολύνει τη κατάσταση για τους ίδιους και μάλλον την επικροτούν. Μάλιστα οι πληροφορίες μου λένε ότι θεωρούν τον αρχηγό των Ανεξάρτητων Ελλήνων-ο οποίος έχει βρεθεί σε κυβερνητικό πόστο-πιο ετοιμοπόλεμο στην περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ έβγαινε πρώτο κόμμα. Εμείς από την άλλη σε καμία περίπτωση δεν θα θέλαμε τον Καμμένο στην εξουσία. Η γριά (Μέρκελ) θα έπεφτε σε βαθιά κατάθλιψη…Στην όλη υπόθεση υπάρχει ένας άγνωστος “Χ”, ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής. Αυτός σιχένεται τόσο εμάς όσο και τους Αμερικανούς. Μόνο που δύσκολα αυτός ο τύπος θα βγει από το καβούκι του, εκτός αν υπάρξει αιματοχυσία η κάποιο ανεξέλεγκτο γεγονός όπως ήταν η δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Άλλωστε να ξέρετε ότι αυτή τη στιγμή η Ελλάδα είναι μια πυριτιδαποθήκη. Σε καμία άλλη χώρα του κόσμου-με εξαίρεση τις Ηνωμένες Πολιτείες-δεν υπάρχει τέτοια αναλογία όπλων-κατοίκων. Στον κάθε Έλληνα αναλογούν δυο καλάσνικωφ! Κάθε μέρα έχουμε αίμα στην Ελλάδα.

Τέλος πάντων, αυτό που θέλω είναι να έχουμε πριν την συνάντησή μας στο Βερολίνο συγκεκριμένες προτάσεις για την Καγκελάριο. Η Ελλάδα πρέπει να αλλάξει κυβέρνηση χωρίς να προηγηθούν εκλογές. Ότι συνέβη και στην περίπτωση του Παπαδήμου. Μέσα στους επόμενους μήνες. Για την ακρίβεια όλα πρέπει να έχουν τελειώσει ως τις 20 Ιουλίου...

(Συνεχίζεται...)

H Κίνα αρχίζει να απομακρύνεται από το σύμμαχο της, την Βόρεια Κορέα και οι ειδικοί προβλέπουν ένα νέο παγκόσμιο πόλεμο!

 

Δεδομένου ότι το απομονωμένο κράτος προετοιμάζει μια άλλη επικείμενη εκτόξευση ενός πυραύλου, ένας καθηγητής του Κινέζικου Κομμουνιστικού Κόμματος έχει προειδοποιήσει ότι υπάρχουν 70-80% πιθανότητες ενός πολέμου με τη Βόρεια Κορέα.

«Υπάρχουν πιθανότητες 70-80 τοις εκατό να ξεκινήσει ένας πόλεμο, επειδή ο Βορεοκορεάτης ηγέτης Kim Jong-un μπορεί να θέλει να χρησιμοποιήσει αυτή την ευκαιρία για να εξαναγκάσει την επανένωση της κορεατικής χερσονήσου", δήλωσε ο Zhang Liangui , καθηγητής διεθνών στρατηγικών ερευνών της Κεντρικής Σχολής του Κομμουνιστικού Κόμματος, στην εφημερίδα South China Morning Post.

"Όσο περισσότερο αργούμε στην διευθέτηση, τόσο πιο δύσκολη θα είναι η κατάσταση", και πρόσθεσε. "Η Κίνα θα πρέπει να εξετάσει σοβαρά το πώς θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα."

Οι παρατηρήσεις του καθηγητή Liangui έρχονται μετά την άποψη πολλών ,ότι η Κίνα εξαγριώνεται κάθε φορά, όλο και πιο πολύ, από τον πολεμοχαρή σύμμαχό της και προσπαθεί να απομακρυνθεί από το «κλειστό» βασίλειο. Τον Φεβρουάριο, ο αναπληρωτής εκδότης μιας εφημερίδας που συνεργάζεται με την Κεντρική Σχολή του Κόμματος, είχε απολυθεί από την θέση του διότι έγραψε ένα άρθρο στην εφημερίδα Financial Times στο οποίο προέτρεψε την Κίνα να εγκαταλείψει τη Βόρεια Κορέα.

Οι παρατηρητές βρίσκονται σε αναμονή και θεωρούν ότι είναι θέμα ημερών μια άλλη εκτόξευση πυραύλου από τη Βόρεια Κορέα , καθώς φαίνεται από τις εκθέσεις ότι οι πύραυλοι έχουν τοποθετηθεί ήδη σε θέση βολής. Η Νότια Κορέα είπε ότι το σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας μπορεί να ανακόψει την πορεία ρουκετών, αν αυτές κατευθύνονται σε έδαφος. της Νότιας Κορέας

Ο Υπουργός Άμυνας Chuck Hagel δήλωσε σε δημοσιογράφους χθες ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι «πλήρως προετοιμασμένες για την αντιμετώπιση κάθε έκτακτης ανάγκης, σε οποιαδήποτε ενέργεια που θα μπορούσε να προβεί η Βόρεια Κορέα ή σε οποιαδήποτε πρόκληση που θα μπορούσε να υποκινήσει», προσθέτοντας ότι Kim Jong-un «διολισθαίνει» προς μια πολύ επικίνδυνη γραμμή. "

Τον περασμένο μήνα, η Βόρεια Κορέα απείλησε να εξαπολύσει "πυρηνικό πόλεμο" με στόχο τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Νότια Κορέα.

Ενώ οι εντάσεις με τη Βόρεια Κορέα κλιμακώνονται, οι οικονομικοί εμπειρογνώμονες προβλέπουν επίσης ότι ένας Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος βρίσκεται στον ορίζοντα και πηγάζει από μια σειρά οικονομικών παραγόντων.

"Πολύ συχνά, ο πόλεμος είναι η απλή εκδήλωση της «οικονομικής αταξίας» που εξελίσσεται μέχρι την λογική της κατάληξη. Πιστεύουμε ότι ο πόλεμος είναι μια αναπόφευκτη συνέπεια της τρέχουσας παγκόσμιας οικονομικής κατάστασης", γράφει ο Καρλ Μπας.

Ο πρώην τεχνικός αναλυτής της Goldman Sachs, Charles Nenner προειδοποίησε επίσης για ένα « πόλεμο τεραστίων διαστάσεων από τα τέλη του 2012 ή στις αρχές του 2013», ο οποίος θα παραλύσει τις αγορές.

Ο δισεκατομμυριούχος επενδυτής Jim Rogers προβλέπει επίσης ότι οι συνεχείς διασώσεις στην Ευρώπη, "τελικά, θα μπορούσαν να εξαπολύσουν ένα νέο παγκόσμιο πόλεμο."

Από την Ισπανική ιστοσελίδα: laproximaguerra.com

Απόδοση: Θωμαή Στεφανοπούλου

triklopodia.gr

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2013/04/h-kina-arxizei-na-apomakrynetai-apo-to-symmaxo-ths-thn-voreia-korea-kai-oi-eidikoi-provlepoun-enan-neo-pagkosmio-polemo.html#ixzz2Ql3r04pB

Ρωσικά αντίποινα στην Γερμανία - "Oι Ναζί έκαναν στους Εβραίους ότι εσείς στην Κύπρο"!

ΝΙΩΘΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ ΤΗΣ FSB

04/17/2013 - 16:17

Κλιμακώνει τις αντιδράσεις της η Ρωσία κατά της Γερμανίας, τόσο για την "περιφρόνηση" που επέδειξε στην ασφάλεια των καταθέσεων Ρώσων πολιτών στην Κύπρο, όσο και για το ότι τα μέτρα ασφαλείας που έλαβε η γερμανική κυβέρνηση κατά την επίσκεψη του Ρώσου προέδρου στο Αννόβερο.

Τα οποία μέτρα αποδείχθηκαν εξαιρετικά ελλειπή με αποτέλεσμα το επεισόδιο με τις γυμνόστηθες FEMEN που θα μπορούσε να έχει τραγική εξέλιξη αν στην θέση των γυμνόστηθων ήταν μια ομάδα οπλισμένων και καλοεκπαιδευμένων κομμάντο αυτοκτονίας.

Από την περασμένη εβδομάδα αυξήθηκε το επίπεδο επιτήρησης των γερμανκών δραστηριοτήτων στην Μόσχα, με την εμφανή και συνεχή όχληση συνεργατών της γερμναικής πρεσβείας, κυρίως σε ότι αφορά φορολογικές παραβάσεις τους και την επιτήρησή τους.

Όχι απλώς δεν χαλάρωσε η παρακολούθηση των δραστηριοτήτων των γερμανικών ιδρυμάτων που εμφάνιζαν τεράστιες εισροές χρηματικών ποσών χωρίς να ελέγχεται η διάθεσή τους, αλλά αντίθετα εντάθηκε με την εμπλοκή πλέον, πλην του ρωσικού ΣΔΟΕ κα της FSB.

Ακόμη και σε άλλους τομείς διαφαίνεται ένα πάγωμα των γερμανο-ρωσικών σχέσεων, όπως την προηγούμενη εβδομάδα, όταν κατά τη μετάβαση στη Ρωσία αποστολής Γερμανών βουλευτών του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος (CDU), οι Γερμανοί Βουλευτές ήρθαν την τελευταία στιγμή αντιμέτωποι με αρκετές ακυρώσεις προγραμματισμένων συναντήσεων.

Επίσης ρωσικό περιοδικό μεγάλης κυκλοφορίας, φιλικά προσκείμενο στο Κρεμλίνο, δημοσίευσε τις γυμνές φωτογραφίες της A.Mέρκελ και στην κρατική τηλεόραση σχολιαστές συνέκρινε την απόφαση της γερμανίδας καγκελαρίου για την κατάσχεση των τραπεζικών καταθέσεων στην Κύπρο με την εξουδετέρωση των Γερμανών Εβραίων κατά τη διάρκεια του Ναζισμού.

Ταυτόχρονα, ο επικεφαλής της Επιτροπής Εξωτερικής Πολιτικής του ρωσικού Κοινοβουλίου, A.Πουσκόφ, κατηγόρησε τους Γερμανούς ότι η προβολή της γερμανικής τηλεοπτικής προπαγανδιστικής σειράς με τίτλο «Οι Μητέρες μας, Οι Πατέρες μας»,εξωραΐζει την γερμανική εισβολή κατά της Ρωσίας και τόνισε πως η Γερμανία «καταβάλλει για δεύτερη φορά  προσπάθεια αλλοίωσης των ιστορικών γεγονότων».

Γενικά, παρά το ότι Ρωσία και Γερμανία συνδέονται πλέον με ισχυρότατα αμοιβαία οικονομικά συμφέροντα, τα γεγονότα της Κύπρου, έχουν τραυματίσει τις σχέσεις ων δύο χωρών, καθώς η Μόσχα τοποθετεί την όλη εξέλιξη σε επίπεδο "προσβολής" κατά της Ρωσίας, αφού το Βερολίνο επέδειξε αδιαφορία για τις τυχόν συνέπειες που μπορεί να έχει κια τέτοια κίνηση. Και το Κρεμλίνο ειδικά αυτό δεν πρόκειται να το "καταπιεί"...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ο ΝΕΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ: Χωρίς ιδιοκτησία – χωρίς δουλειά – χωρίς αξιοπρέπεια !!!

Ἀναρτήθηκε στὸ 16 Ἀπριλίου 2013 ἀπὸ τὸν/τὴν filologos10

Του Μενάλαου Γκίβαλου

Θυμίζουν «ημέρες του Απριλίου του 1967», καθώς πλησιάζει άλλωστε η αντίστοιχη «επέτειος», οι πρακτικές της κρατικής καταστολής που εφαρμόσθηκαν στην πολύπαθη περιοχή της Ιερισσού: Κουκουλοφόροι των δυνάμεων ασφαλείας -επίλεκτες μονάδες του «Στρατού του Κεφαλαίου»- εισβάλλουν σε σπίτια κατοίκων στις τρεις το πρωί, σπάζουν τις πόρτες και συλλαμβάνουν -σύρουν στην κυριολεξία- ξυπόλυτους και με τις πυτζάμες οικογενειάρχες…

Η δικτατορία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, οι επιχειρήσεις που το υπηρετούν, μετέτρεψαν σε…πραιτωριανούς τις αστυνομικές δυνάμεις, που έχουν ως αποστολή τη προστασία και την ασφάλεια των πολιτών, τη διαφύλαξη της περιουσίας και της αξιοπρέπειάς τους…

Bιώνουμε ένα μεταμοντέρνο μοντέλο ολοκληρωτισμού. Το δημοκρατικό πολίτευμα έχει υπονομευθεί καίρια. Το Σύνταγμα παραβιάζεται ή αγνοείται συστηματικά, το Κοινοβούλιο έχει μετατραπεί σε «εκδοτήριο» πράξεων νομοθετικού περιεχομένου των μνημονιακών επιταγών, η εκτελεστική εξουσία, οι κυβερνήσεις των Μνημονίων, ευτελίζονται καθημερινά, έχοντας υποταγεί πλήρως στους εκπροσώπους των δυνάμεων κατοχής.

Μόνο κάποιοι -ανθιστάμενοι ακόμα- «πυρήνες» στον χώρο της Δικαιοσύνης (η οποία δέχεται ευθέως προπηλακισμούς όταν δεν εναρμονίζεται με το «μνημονιακό Δίκαιο») ορθώνουν το ανάστημά τους, υπηρετώντας τον όρκο τους και τις αρχές του Δικαίου.

Ο χρηματοπιστωτικός ολοκληρωτισμός, με πολιτική έκφραση τη γερμανική ολιγαρχική ομάδα που «συμβολοποιείται» στα πρόσωπα του Βόλ. Σόιμπλε και της Άνγκ. Μέρκελ, επελαύνει διαλύοντας τους θεσμούς του κοινωνικού κράτους, τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, και ληστεύει τα εισοδήματα και τα περιουσιακά στοιχεία των πολιτών.

Ο νέος αυτός ολοκληρωτισμός, η νέα αυτή μορφή δικτατορίας, που εμφανίζεται με τη μορφή της «νεοφιλελεύθερης λιτότητας», δεν έχει ως κύριο αντίπαλο κάποιο σοσιαλιστικό/κοινωνιστικό πρότυπο, αλλά πριν απ’ όλα αποθεμελιώνει τον βασικό πυρήνα των αρχών και των κανόνων του κλασικού φιλελεύθερου προτύπου της αστικής-βιομηχανικής κοινωνίας, όπως τη γνωρίσαμε κατά τον 20ό αιώνα.

Όσες μορφές κεφαλαίου, όσες μορφές επιχειρηματικής δραστηριότητας συμβαδίζουν με τα συμφέροντα της χρηματοπιστωτικής εξουσίας, όποιας μορφής κερδοσκοπική δραστηριότητα («μαύρου» χρήματος, προϊόντων εγκλήματος, μεγάλης φοροδιαφυγής) εναρμονίζεται με τη στρατηγική της εξουσίας αυτής, προστατεύονται και ενισχύονται.

Αντίθετα η ατομική ιδιοκτησία, η περιουσία, οι καταθέσεις στις τράπεζες, αλλά και κάθε παραγωγική-επιχειρηματική-επαγγελματική δραστηριότητα, που ανάγεται στην πραγματική οικονομία και λειτουργεί σύμφωνα με τους νόμους, στοχοποιείται και απονομιμοποιείται. Η Κύπρος έγινε στόχος για το «μέγεθος» του τραπεζικού της συστήματος. Στην Ελλάδα υπάρχει -κατά τους οικονομικούς δικτάτορες- απαράδεκτα υψηλό ποσοστό ατομικής ιδιοκτησίας στον τομέα της κατοικίας, αλλά και τεράστιος αριθμός μικρομεσαίων επαγγελματιών… Γι’ αυτό και μέσω των χαρατσιών και των δεκάδων φόρων στην κατοικία, και ταυτόχρονα λόγω της προφανούς αδυναμίας να πληρωθούν τα δάνεια, οι κατοικίες θα οδηγηθούν μαζικά σε εκποίηση από «ειδικά funds»… Όσο για τους μικρομεσαίους, αυτοί θα πρέπει να διαλυθούν και να αποτελέσουν φτηνό εργατικό δυναμικό… Μέχρις ότου έρθει η ανάπτυξη, υπάρχουν άλλωστε τα συσσίτια της Αρχιεπισκοπής. Το «κούρεμα» των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου υπήρξε το πρώτο στάδιο του «πειράματος». Η διαρπαγή των τραπεζικών καταθέσεων στην Κύπρο αναδεικνύεται στο αποφασιστικό γεγονός που ανοίγει τις «πύλες της κολάσεως»… Οι δημόσιοι προϋπολογισμοί -δηλαδή οι φόροι- και οι μειώσεις μισθών, συντάξεων και κοινωνικών παροχών κάλυψαν σε πρώτη φάση τις «μαύρες οπές» των χρηματοπιστωτικών οργανισμών. Τώρα είναι η αποταμίευση, ο συσσωρευμένος μόχθος, οι καταθέσεις, που καλούνται να «συμβάλουν» στις ζημίες και στις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών…

Οι αποφάσεις έχουν ήδη ληφθεί και θα καταστούν σύντομα νομοθετήματα των εθνικών-κρατικών δικαίων. Οι ΨΕΥΤΙΚΕΣ ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΓΧΩΡΙΟΥΣ ΕΝΤΟΛΟΔΟΧΟΥΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΑ. Η χρηματοπιστωτική δικτατορία και οι πολιτικοί της εκφραστές διαμορφώνουν και επιβάλλουν το δικό τους δίκαιο, αποφασίζουν για τις περιουσίες, για τις ζωές δεκάδων εκατοντάδων εκατομμυρίων κατοίκων των χωρών της Νότιας Ευρώπης.

Στην πολιτισμένη Ευρώπη της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα γυρίζουμε ξαφνικά αιώνες πίσω: Οι αρχές της γαλλικής επανάστασης, ο πυρήνας της φιλελεύθερης δημοκρατίας, τα ατομικά πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, η μεσαία τάξη -»σπονδυλική στήλη» της κοινωνικοοικονομικής δομής της βιομηχανικής επανάστασης- καταπατώνται, απονομιμοποιούνται, διαλύονται. Ένας νέος ολοκληρωτισμός απλώνει τα μαύρα πέπλα του πάνω από την Ευρώπη. Οι λαοί της Ευρώπης πρέπει να συνειδητοποιήσουν την ιστορική οπισθοδρόμηση και να αποτρέψουν την επέλαση του οικονομικού, πολιτικού και πνευματικού αυτού ολοκληρωτισμού. Γιατί ο νέος οικονομικός πόλεμος, που ξεκίνησε, ίσως αποδειχθεί πιο καταστροφικός και από τους συμβατικούς του προηγούμενου αιώνα για την Ευρώπη.

Παλιά φθαρμένα κόμματα; Νέες πολιτικές κινήσεις; Ή απλά plan B αποτυχημένων πολιτικών;

Ἀναρτήθηκε στὸ 16 Ἀπριλίου 2013 ἀπὸ τὸν/τὴν filologos10

του Κώστα Βουκελάτου

Οι πολίτες υποφέρουν, τα νοικοκυριά διαλύονται, ο έλληνας προσπαθεί καθημερινά να επιβιώσει χωρίς να γνωρίζει τι του επιφυλάσσει το μέλλον και οι πολιτικοί στον δικό τους κόσμο προσπαθούν να επιβιώσουν και να παραμείνουν στο προσκήνιο.

Το πολιτικό προσωπικό της χώρας είναι φθαρμένο ανεπανόρθωτα. Οι ανθρωποθυσίες διεφθαρμένων πρώην και νυν πολιτικών είναι καθημερινό γεγονός με την ανάλογη δημοσιότητα φυσικά, τα κόμματα είναι φθαρμένα και έχουν χάσει την ταυτότητα τους νιώθοντας και τα ίδια μπερδεμένα.

Κανένα κόμμα δεν είναι πλέον συμπαγές, δεν υπάρχουν ιδεολογίες παρά μόνο μνημονικά και αντιμνημονιακα κόμματα, τα διλήμματα πολλά, οι εσωτερικές διασπάσεις είναι καθημερινές και οι αντιπαραθέσεις έντονες μεταξύ των πολιτικών στελεχών.

Οι διαγραφές πολιτικών στελεχών από τα μεγάλα κόμματα οδηγούν στην δημιουργία νέων πολιτικών συνδυασμών και παλιά στελέχη δηλώνουν έτοιμα να φέρουν κάτι το καινούργιο στην πολιτική ζωή, αλλά ξεχνάνε ότι είναι παλιοί και δοκιμασμένοι και πλήρως αποτυχημένοι και δεν έχουν τίποτα άλλο να προσφέρουν. Απλά προσπαθούν να επιβιώσουν.

Η αγωνία της επιβίωσης στην πολιτική ανθρώπων που έχουν αποτύχει τους κάνει να δοκιμάζουν διάφορα που κατά τους ίδιους θα τους βοηθήσουν να στήσουν έναν νέο κομματικό μηχανισμό και θεωρούν ότι θα προσελκύσουν με κατάρες και καταγγελίες οπαδούς για να τους ακολουθήσουν.

Τα υπάρχοντα κόμματα από την άλλη προσπαθούν να βρουν τον δρόμο τους να κάνουν συμμαχίες να προσελκύσουν νέα στελέχη για να ανεβάσουν τα ποσοστά τους μήπως και επιβιώσουν στον χρόνο.

Ο Σαμαράς προσπαθεί να συσπειρώσει την Κεντροδεξιά και στην αρχή νόμιζε ότι αυτό θα ήταν εύκολο αλλά δυστυχώς για τον ίδιο δεν του βγαίνει. Άλλωστε ήταν ένας από αυτούς που την διέσπασε το 1993 και συνέχισε το έργο του με τις διαγραφές βουλευτών από τότε που ανέλαβε πρόεδρος της Νέας Νέας Δημοκρατίας.

Ο επαναπατρισμός των διαγραφέντων είναι ένα από τα σενάρια του Σαμαρά, αλλά μεγάλο κομμάτι του κεντροδεξιού χώρου και της Νέας Δημοκρατίας έχει αντιμνημονιακη πεποίθηση και τυχόν επαναπατρισμός διαγραφέντων βουλευτών της ΝΔ δεν θα ήταν εφικτός γιατί οι ψηφοφόροι αντιδρούν πλέον έντονα κατά της πολιτικής του Σαμαρά και της κυβέρνησης του.

Φυσικά ο Σαμαράς κτυπά και τον χώρο του πρώην ΠΑΣΟΚ για να ενισχύσει το κέντρο με μπροστάρη το πρωτοπαλίκαρο του τον Υπουργό οικονομικών Στουρνάρα που προέρχεται από το εκσυγχρονιστικό παλαιό ΠΑΣΟΚ του Σημίτη.

Ο Βενιζέλος έχει άλλη στρατηγική πιέζει να αλλάξει λίγο ο τρόπος λειτουργίας της κυβέρνησης και στηρίζει με κάθε τρόπο την 4ετη διάρκεια της, με σκοπό να προλάβει την δημιουργία νέων σύγχρονων ιδεολογικών στόχων για το κόμμα του μήπως και κερδίσει κάτι από το διασπασμένο κέντρο.

Να κάνουμε και μια αναφορά στο όραμα της Ελιάς που προτείνει ο Βενιζέλος πάνω στον πανικό της βύθισης του ΠΑΣΟΚ, μιας κίνησης που θα αποτελείται από κόμματα και κινήσεις με σκοπό ένα κεντροαριστερό συνασπισμό. Φυσικά για να πετύχει το εγχείρημα που προτείνει ο Βενιζέλος θα έχει καρπούς η ελιά προσωπικότητες όπως οι Λ. Παπαδήμος, Τ. Γιαννίτσης, Αλ. Παπαδόπουλος κ.α. Η απόλυτη παρακμή στα υπάρχοντα πολιτικά στελέχη και βουλευτές συσπειρώνει γύρω από τα ονόματα των Παπαδημου και Πικραμένου μια υπολογίσιμη δύναμη για μια νέα προοπτική από στελέχη τεχνοκράτες με επικεφαλής αυτής της προσπάθειας και τους δυο.

Παιχνίδι με το κέντρο παίζει και ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης παραμένοντας όμως μέχρι στιγμής στο ΠΑΣΟΚ και βρίσκοντας ευκαιρίες να αντιδρά στην πολιτική Βενιζέλου.

Δεν έκανε το ίδιο όμως ο Λοβέρδος, μετά την διαγραφή του από τον Βενιζέλο ίδρυσε ένα νέο κόμμα προβληματισμού, το όνομα αυτού ΡΙΚΣΣΥ με σκοπό να ενώσει την κεντροαριστερά.

Φυσικά η κεντροαριστερά κινείται μόνη της μέσα από άλλες πολιτικές κινήσεις χωρίς να συμμετέχει σε αυτές το ΡΙΚΣΣΥ και σε κάθε είδους συζητήσεις με άλλες δυνάμεις της κεντροαριστεράς τουλάχιστον προς το παρών.

Η ΔΗΜΑΡ και ο Κουβέλης αλλιώς άρχισε, αλλιώς κατέληξε και απογοήτευσε. Δεν έχεις κάτι άλλο να πεις, γιατί δεν προσπαθεί να κάνει κάτι για να έχεις να λες εκτός από τον πλήρη συμβιβασμό της με τις αποφάσεις Σαμαρά, μετά από μια δήθεν φαινομενικά αντίδραση.

Η κεντροαριστερά προσπαθεί να βρει τον δρόμο της και για τον Τσιπρα δεν είναι τίποτα πλέον εύκολο, γιατί δεν έχει ξεκαθαρίσει την πολιτική που θα ακολουθήσει, τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ έχουν διαφορετική γραμμή την οποία εκφράζουν ελεύθερα σε τηλεοπτικές εκπομπές, κανένας δεν έχει καταλάβει εάν και εφόσον γίνει κυβέρνηση με ποιον θα συνεργαστεί για να κυβερνήσει και επιπλέον δεν ξεκαθαρίζει με ποιες δυνάμεις θα συνεργαστεί.

Δύο είναι τα αγκάθια στο κόμμα του Τσίπρα η οργανωμένη αντιπολίτευση του Αριστερού Ρεύματος και η γέννηση πριν από λίγες ημέρες του Πλάνου Β η νέα προσπάθεια Αλαβάνου να επανέλθει στην πολιτική σκηνή, προσπάθεια η οποία υποστηρίζει ανοικτά την επιστροφή της Ελλάδας στην δραχμή και προσπαθεί να πάρει κομμάτι από την αριστερά κυρίως αλλά και από το κέντρο δευτερευόντως.

Τι να πεις για τους Ανεξάρτητους Έλληνες έχει ζωή μόλις δύο χρόνια, ένα κόμμα δημιούργημα της πολιτικής Σαμαρά, των διαγραφών και του αποφασίζουμε και διατάζουμε, ένα κόμμα που καταγγέλλει από το πρωί έως το βράδυ και προσελκύει τον ψήφο ορισμένων δυσαρεστημένων μιας δεξαμενής που γεμίζει καθημερινά, βάζοντας γερές βάσεις για να κρατήσει ένα κομμάτι της κεντροδεξιάς, μέχρι εκεί όμως και ότι προκύψει.

Να κάνω αναφορά στο ιδρυθέν κόμμα του Χρήστου Ζώη «Νέα Μέρα»;;; Ποιος πιστεύει ότι κάτι θα αλλάξει με αυτή την πολιτική κίνηση στην Ελλάδα;; Μέχρι εδώ!!

Μην αναφερθούμε για την Συμμαχία Φιλελευθέρων γιατί και εκεί υπάρχουν διαφορετικές απόψεις και διαφορετικές συνιστώσες του φιλελευθερισμού. Ξεκίνησε με το σύνθημα «πολιτική χωρίς πολιτικούς» με τον Θάνο Τζήμερο και με την Φιλελεύθερη συμμαχία του Γρηγόρη Βαλλιανάτου με μεγάλη αποτυχία, η συνεργασία Τζήμερου, Βαλλιανάτου είχε το χαρακτηριστικό της πλήρους ασυμφωνίας με όλα για όλα και πλήθος δηλώσεων από την μεριά ειδικά του Τζήμερου που πάντα μετά από την συνειδητοποίηση της γκάφας του ανασκεύαζε. Ακολούθησε η συνεργασία του με τον Μάνο επίσης με πλήρη αποτυχία, αποτέλεσμα αυτής της πορείας που μόνο σοβαρότητα δεν έδειχνε ήταν το ποσοστό που είχε λάβει η συμμαχία Φιλελευθέρων την πρώτη φορά 2,15% να κατρακυλήσει στο 1,59%. Τώρα εμφανίζεται ενεργά μόνο η Δράση με καινούργιο πρόεδρο και βρίσκεται στην ανεύρεση προσωπικοτήτων που θα στελεχώσουν την νέα προσπάθεια των φιλελευθέρων πηγαίνοντας προς ένα συνέδριο.

Φυσικά δεν είναι και η καλύτερη περίοδο για την ίδρυση νέων κομμάτων και ειδικά οι προσπάθειες να εκμεταλλευτούν κάποιοι την αγωνία των πολιτών. Ο πολίτης είναι απογοητευμένος με την περικοπή των εισοδημάτων του και το αβέβαιο μέλλον που του προσφέρουν οι πολιτικοί όλων των κομμάτων, γιατί τα κυβερνητικά κόμματα υποτακτικά ακολουθούν την ΤΡΟΙΚΑ και τα αντιπολιτευτικά φωνάζουν απλά συνθήματα χωρίς προτάσεις και λύσεις.

Κανένας από τους παλιούς και τους νέους δεν έχει πρόγραμμα εξόδου από την κρίση, κανένας δεν έχει σοβαρότητα σε αυτά που λέει με αποτέλεσμα η αποχή στις επόμενες εκλογές θα είναι πρώτο κόμμα και αυτή πιστεύω ότι θα είναι η αντίδραση του κόσμου ο οποίος ακόμα δεν έχει αντιδράσει στα μέτρα, στην άδικη φορολογία και στην ανεπάρκεια των εκπροσώπων του κοινοβουλίου.

Αναφέρθηκα στην ανεπάρκεια. Προσθέτω και την ποιότητα των σημερινών Βουλευτών γιατί δυστυχώς για την Ελλάδα και τους Έλληνες δεν υπάρχει επάρκεια σοβαρότητα και ποιότητα στο 70% αυτής της βουλής και αυτό μόνο κακό μας κάνει και τίποτα δεν προσφέρει. Δυστυχώς έχουμε ότι έχει περισσέψει Π.χ. Α. Γεωργιάδης, Κωνσταντοπούλου καθώς και μεγάλη μερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, οι βουλευτές της Χ.Α. κλπ δεν είναι δείγμα σωστής προσφοράς και εκπροσώπησης ενός λαού, κακό κάνουν στην χώρα και δεν χρειάζονται εάν θέλει η χώρα μας να ανακάμψει κάποτε.

Το καινούργιο το οποίο θα προέλθει από οποιοδήποτε δοκιμασμένο και παλιό δεν θα προσφέρει κάτι στο μέλλον της χώρας μας, όσοι δοκιμάζουν έχουν αποτύχει και έχουν κριθεί δυστυχώς όχι οριστικά. Τα καταγγελλόμενα και τα θα… θα…. θα… των μικρών κομμάτων για να καλύψουν την ανεπάρκεια των κομμάτων που αποτελούν την κυβέρνηση δεν είναι λύση δεν θα μας σώσουν.

Δυστυχώς η εξαφάνιση ηγετών στην χώρα μας δίνει «θάρρος στον χωριάτη να σου ανέβει στο κρεβάτι» και αυτή είναι η απόλυτη αλήθεια που δυστυχώς δεν μας οδηγήσει σύντομα σε φως μέσα στο σκοτεινό τούνελ που μας έχουν βάλει και γι’ αυτό φταίμε και εμείς με τις επιλογές μας.

freepen.gr

«Η λιτότητα σκοτώνει την Ευρώπη» προειδοποιούν οι New York Times

Ο ασθενής πεθαίνει...

Να πάψει να εμμένει σε μέτρα λιτότητας καλούν την καγκελάριο Μέρκελ η New York Times   (Φωτογραφία:  Reuters )

Νέα Υόρκη

Όλα τα τεκμήρια καταδεικνύουν ότι το πικρό φάρμακο της λιτότητας σκοτώνει τον ασθενή, υπογραμμίζει σε κύριο άρθο της η εφημερίδα New York Times καλώντας την καγκελάριο Μέρκελ να επιτρέψει στους πιο αδύναμους κρίκους των έκδοση ομολόγων με στήριξη της Ευρωζώνης. Ο αληθινός κίνδυνος για την Ευρώπη είναι η αύξηση κινημάτων τύπου Πέντε Αστέρων γράφουν οι Times της Νέας Υόρκης περιγράφοντας το πιθανό σκηνικό «καταστροφής»...

Σε κύριο άρθρο της, η εφημερίδα αναφέρει ότι για περισσότερα από δύο χρόνια οι Ευρωπαίοι ηγέτες ασκούν πιέσεις για ένα συνδυασμό δημοσιονομικής λιτότητας και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων σε χώρες που αντιμετωπίζουν δημοσιονομικά προβλήματα, όπως η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ιταλία, υποσχόμενοι ότι τα εν λόγω μέτρα θα λειτουργήσουν ως τονωτική ένεση για την αντιμετώπιση των χρηματοπιστωτικών τους δυσχερειών, ωστόσο όλα τα τεκμήρια καταδεικνύουν ότι το πικρό αυτό φάρμακο σκοτώνει τον ασθενή.

Στο άρθρο προστίθεται προς επίρρωση του ισχυρισμού αυτού ότι το ανώτατο δικαστήριο της Πορτογαλίας εξέδωσε απόφαση κατά της περικοπής μισθών και συντάξεων των κρατικών υπαλλήλων, οι διαδηλωτές στην Ισπανία διαμαρτύρονται έξω από τα σπίτια βουλευτών ζητώντας καλύτερη μεταχείριση των ιδιοκτητών ακινήτων που καθυστερούν να πληρώσουν τις δόσεις των στεγαστικών δανείων τους, ενώ την ίδια στιγμή εξοργισμένοι Ιταλοί τάχθηκαν σε τόσο μεγάλο ποσοστό υπέρ ενός κινήματος που δηλώνει ότι είναι «κατά της πολιτικής», που η χώρα δεν έχει σχηματίσει ακόμη νέα κυβέρνηση, περίπου έναν μήνα μετά τις εθνικές εκλογές.

Το ποσοστό ανεργίας στην Πορτογαλία αυξήθηκε στο 18% από 12.7% το 2011, συνεχίζει το άρθρο. Αυτοί που επωφελήθηκαν περισσότερο από τις εξελίξεις, τονίζεται, ήταν ομάδες όπως το Κίνημα των Πέντε Αστέρων στην Ιταλία, το οποίο αρνήθηκε να στηρίξει οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα στο σχηματισμό κυβέρνησης και έχει καλέσει σε δημοψήφισμα για το ευρώ.

Επίσης, η σύνταξη των Times διατυπώνει την άποψη ότι ο αληθινός κίνδυνος για την Ευρώπη είναι ότι τα κινήματα αυτού του είδους θα αυξηθούν και τόσο οι ψηφοφόροι όσο και οι ηγέτες σε χώρες με δοκιμαζόμενες οικονομίες θα βλέπουν όλο και λιγότερη αξία στην παραμονή εντός ευρωζώνης.

Με τη σειρά της, όπως υπογραμμίζεται, η έξοδος χωρών από το ευρώ θα προκαλέσει διάχυτο πανικό σ' ολόκληρη την Ευρώπη και απώλειες δεκάδων δισ. ευρώ σε κυβερνήσεις, τράπεζες και επενδυτές στη Γερμανία και άλλες πλούσιες ευρωπαϊκές χώρες, ενώ μεγάλος θα ήταν ο αντίκτυπος στον υπόλοιπο κόσμο.

Η εφημερίδα υποστηρίζει ότι αυτό που θα βοηθούσε θα ήταν ηγέτες όπως η Γερμανίδα καγκελάριος Μέρκελ να πάψει να εμμένει σε μέτρα λιτότητας και αντ' αυτού να συνέβαλε στην αύξηση της ζήτησης, επιτρέποντας για παράδειγμα σε ασθενέστερες χώρες να εκδώσουν ομόλογα με τη στήριξη της ευρωζώνης.

Newsroom ΔΟΛ, με πληρ

Μάριος Ευρυβιάδης: Πού το πάει το Ισραήλ με την ενέργεια;

15/04/2013 01:14 

 

Τα γραπτά κείμενα ενός ανθρώπου με βαθειά γνώση των στρατηγικών προβλημάτων της περιοχής μας και όχι μόνο, του κυπριακής καταγωγής καθηγητή στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Μάριου Ευρυβιάδη, παρουσίαζαν πάντοτε ενδιαφέρον. Η συγκεκριμένη ανάλυσή του περιέχει σκέψεις και παραμέτρους του ενεργειακού προβλήματος στην Ανατολική Μεσόγειο που δεν έχουν τεθεί στον δημόσιο διάλογο, ή δεν τους έχει δοθεί η πρέπουσα προσοχή. Ας δούμε λοιπόν τις απόψεις του. Το άρθρο το εντοπίσαμε στο εξαιρετικό «mignatiou.com».

Του Μάριου Ευρυβιάδη

Για την Κύπρο οι αποφάσεις που θα πάρει σύντομα το Ισραήλ για το ζήτημα της χρήσης και διάθεσης του ενεργειακού του πλούτου, είναι ζωτικής σημασίας. Μπορεί οι σχετικές αποφάσεις της Ιερουσαλήμ να κάνουν τη διαφορά ανάμεσα στη βιωσιμότητα ή μη , σίγουρα του κυπριακού κράτους, και πιθανόν της κυπριακής κοινωνίας.

Είναι κρίσιμο λοιπόν να κατανοήσουμε το στρατηγικό πλαίσιο της λήψης αποφάσεων στο Ισραήλ και δη αποφάσεων που είναι ζωτικής στρατηγικής σημασίας και άπτονται της ασφάλειας, δηλαδή της επιβίωσης του εβραϊκού κράτους σ’ ένα γεωγραφικό χώρο μη φιλικό και εν πολλοίς εχθρικό για το εβραϊκό κράτος. Βασική αρχή, πυλώνας και άξονας του Ισραηλινού κράτους είναι η αυτοβοήθεια. Πρέπει δηλαδή μόνο του, παντελώς μόνο του, να υπερασπιστεί την ελευθερία του, την εδαφική του ακεραιότητα και την το αυτεξούσιο των αποφάσεων/επιλογών του. Το Ισραήλ επεδίωξε και εξασφάλισε μία πραγματική στρατηγική συμμαχία με τις ΗΠΑ που σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στον πόλεμο του 1973, απεδείχθη ζωτική.

Αλλά και τότε η μοίρα του Ισραήλ ήταν στα δικά του χέρια και όχι στο έλεος της Ουάσινγκτον. Το Ισραήλ κατείχε δικλείδα στρατηγικής ασφάλειας. Αυτή ήταν και το ατομικό/πυρηνικό του οπλοστάσιο. Και είχε και ένα δόγμα για τη χρήση του οπλοστασίου αυτού. Ήταν το «Δόγμα Σαμψών». Κάποιοι το ονομάζουν και το «Σύνδρομο Σαμψών» ή η «Επιλογή Σαμψών».

Όπως μαθαίνουμε από το μύθο, ο Σαμψών έχασε την υπερφυσική του δύναμη, όταν η Φιλισταία Δαλιδά τον πρόδωσε κόβοντας την πλούσια κόμη του που ήταν η πηγή της δύναμης του. Οι Φιλισταίοι εχθροί του, αφού τον τύφλωσαν, τον αλυσόδεσαν στις κολώνες του ναού τους και τον περιγελούσαν. Με το πέρασμα του χρόνου ξαναμεγάλωσαν τα μαλλιά του, επανέκτησε τη δύναμή του και κατακρήμνισε το ναό σπρώχνοντας τις κολώνες, και λέγοντας «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων».

Το δόγμα, σύνδρομο ή επιλογή Σαμψών αποτελεί την πεμπτουσία της υψηλής στρατηγικής του Ισραήλ όπως αυτή εκφράζεται με τις λέξεις «Ποτέ Ξανά», «Νever Αgain» ή εβραϊστή «Λε ολαμ λο οντ». Οι εβραίοι του Ισραήλ είναι, ένας-ένας ξεχωριστά αλλά και ως κρατική οντότητα, συλλογικά ορκισμένοι να μην επιτρέψουν σε κανέναν να τους ξαναοδηγήσει σαν πρόβατα σε σφαγή όπως συνέβη στα χρόνια του γερμανο-ναζισμού στην Ευρώπη. Και ακριβώς γι ’αυτό το λόγο καιπροτού καν ανακηρυχθεί το εβραϊκό κράτος στην Παλαιστίνη, αποφάσισαν ότι το νεόκοπο κράτος έπρεπε να αποκτήσει, όσο πιο γρήγορα ήταν εφικτό, το απόλυτο όπλο που ήταν το ατομικό. Για την ιστορία, ο εθνοπατέρας του Ισραήλ Μπεν Γκουριόν ανέθεσε στο σημερινό Πρόεδρο του Ισραήλ, νεαρό τότε Σιμόν Πέρες, τον αρχισυντονισμό του εγχειρήματος.

Το Ισραήλ απέκτησε τα πρώτα ατομικά του όπλα, δύο στον αριθμό, πριν τον πόλεμο του 1967 και ήταν έτοιμο να τα χρησιμοποιήσει, αν κάτι πήγαινε πολύ στραβά στον πόλεμο αυτό, γνωστό και ως Πόλεμο των Έξι Ημερών. Δεν προέκυψε τέτοια ανάγκη αφού κατατρόπωσαν τους Άραβες.

Το 1973 όταν δέχτηκε την καθυστερημένη αλλά αναμενόμενη και οργανωμένη αντεπίθεση των Αράβων σε δύο μέτωπα, στο Σινά και τα Υψώματα του Γκολάν, στις πρώτες μέρες του πολέμου το Ισραήλ ήταν στα πρόθυρα της καταστροφής. Η τότε πρωθυπουργός Γκόλντα Μέιρ κάλεσε την πολιτικο-στρατιωτική ηγεσία της χώρας και της ανήγγειλε ότι «καταστρέφεται ο Τρίτος Ναός του Σολομώντος», δηλαδή το Ισραήλ. Και δόθηκε η εντολή εφαρμογής της «Επιλογής Σαμψών». Οπλίσθηκαν με ατομικά όπλα τα Αμερικανικά Φάντομ και οι πιλότοι περίμεναν στο ακουστικό με αναμμένες μηχανές.

Ωστόσο, προτού ανοίξουν οι πύλες της κολάσεως, άλλαξαν δραματικά τα δεδομένα υπέρ του Ισραήλ, πρώτα στο μέτωπο με την Αίγυπτο και μετά σ ’αυτό της Συρίας και έτσι τα ατομικά όπλα ξανακλειδώθηκαν στο οπλοστάσιο. Εδώ πρέπει να υπογραμμισθεί ότι οι Ισραηλινοί ήταν έτοιμοι να χτυπήσουν ακόμα και τη Σοβιετική Ένωση αν παρέμβαινε υπέρ των Αράβων, απειλώντας έτσι την ύπαρξη του Ισραήλ.

Από τότε το Ισραήλ έχει αποκτήσει ένα τρομακτικό οπλοστάσιο το οποίο σήμερα ξεπερνά τις τετρακόσιες θερμοπυρηνικές κεφαλές και με δυνατότητες χρησιμοποίησης του, με αεροπλάνα και υποβρύχια, σε όλα σχεδόν τα μήκη και πλάτη της υφηλίου. Επί τούτου το πολιτικο-στρατηγικό μήνυμα της ηγεσίας του Ισραήλ, είναι ότι όσες χώρες επιλέγουν να μην κατέχουν πυρηνικά όπλα επιλέγουν να λειτουργούν, μέσα στο αναρχοκρατούμενο διεθνές σύστημα, ως δευτεροκλασάτα κράτη. Η επιβίωση των κρατών αυτών εξαρτάται από τρίτους. Οι τρίτοι παρουσιάζονται ως πάτρωνες και ως μεγαλόψυχοι, αλλά σε τελευταία ανάλυση λειτουργούν και ως στυγνοί εκβιαστές αλλά ακόμη και εκτελεστές.

Έχοντας ως παραδοχές τις παραπάνω στρατηγικές διαπιστώσεις, μπορούμε να κάνουμε ένα άλμα στα σημερινά που μας αφορούν άμεσα. Πού το πάει τελικά το Ισραήλ ως προς τις σχέσεις του με την Τουρκία σε συσχετισμό με την Κύπρο ειδικά, αλλά και με την Ελλάδα; Και ποια πολιτική θα ακολουθήσει αναφορικά με τη διάθεση του ενεργειακού του πλούτου στις αγορές, μετά τη φαινομενική εξομάλυνση των σχέσεων Ιερουσαλήμ-Άγκυρας. Βομβαρδιζόμεθα καθημερινά από παντού με ειδήσεις, αναλύσεις και δηλώσεις ότι η πιο «οικονομική» και «λογική» πολιτική είναι να διατεθεί το πλεόνασμα του Ισραηλινού υγραερίου μέσω Τουρκίας προς τις Ευρωπαϊκές αγορές. Μια τέτοια απόφαση θα περιορίσει τις επιλογές της Κύπρου και ακόμα χειρότερα, θα την καταναγκάσει να προσδεθεί και αυτή στο Τουρκικό άρμα, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Ας δούμε τα μέχρι στιγμής δεδομένα. Το μόνο σίγουρο που γνωρίζουμε είναι ότι στην πρώτη φάση, που ήδη υλοποιείται, το Ισραήλ αποφάσισε την τροφοδότηση της δικής του εσωτερικής αγοράς. Αυτόματα αυτό του επιτρέπει να απεμπλακεί από την εδώ και τρεις δεκαετίες συμβατική εξάρτηση του από το Αιγυπτιακό αέριο. Πρέπει εδώ να υπογραμμιστεί ότι με την Αίγυπτο και σε αντίθεση με την Τουρκία, το Ισραήλ είναι συμβατικά δεσμευμένο με μια διεθνή συνθήκη ειρήνης.

Πέραν της απεμπλοκής από την αποδεδειγμένα επισφαλή αιγυπτιακή εξάρτηση, η διάθεση του υγραερίου στην εσωτερική αγορά παρέχει στο Ισραήλ ένα τρομακτικό βιομηχανικά συγκριτικό διεθνές πλεονέκτημα. Εδώ μπορούμε να κάνουμε έναν άμεσο συσχετισμό με την Κύπρο. Σε τελική ανάλυση, και αν η Κύπρος στριμωχθεί από παντού και παραμείνει χωρίς διεθνείς επιλογές, διατηρεί την δική της τελική επιλογή να διαθέσει το αέριο της στην Κυπριακή αγορά και μόνο. Άμεσα και έμμεσα κάτι τέτοιο μπορεί να αυξήσει τα δεδομένα της Κυπριακής οικονομίας με ένα ποσό της τάξης των 10 δις ευρώ τουλάχιστον ετησίως. Μπορεί δηλαδή να μηδενιστούν όλα τα ενεργειακά κόστη της κυπριακής οικονομίας και κοινωνίας. Και με τον υφιστάμενο ενεργειακό πλούτο της Κύπρου, αυτό μπορεί να διαρκέσει… εσαεί. Είναι αυτό ένα πραγματικά ασύγκριτο στρατηγικό πλεονέκτημα το οποίο πρέπει να μελετηθεί.

Επανέρχομαι στο Ισραήλ. Είναι πραγματικά τρομακτικά τα συμφέροντα, κρατικά και ιδιωτικά που σπρώχνουν για διάθεση του Ισραηλινού αερίου μέσω Τουρκίας και εξίσου τρομακτική είναι η συντονισμένη καταιγιστική προπαγάνδα υπέρ της επιλογής αυτής.

Στη βάση των παραδοχών που προανέφερα, της υψηλής, δηλαδή, στρατηγικής του Ισραήλ για μη εξάρτηση από τρίτους σε υπαρξιακά και ζωτικά ζητήματα, εκτιμώ και τολμώ να προβλέψω ότι η Ιερουσαλήμ δεν πρόκειται να βάλει όλα τα αυγά της στο όποιο Τουρκικό καλάθι. Δεν πρόκειται δηλαδή να κατασκευαστεί ο περιβόητος και πολυσυζητημένος αγωγός από τα Ισραηλινά κοιτάσματα προς την Τουρκία. Ισραηλινό υγραέριο θα καταλήγει στη Τουρκική αγορά αλλά σε υγροποιημένη μορφή. Έτσι το Ισραήλ διασφαλίζει τις επιλογές του.

Επιπλέον, όσοι παρακολουθούν στοιχειωδώς την παγκόσμια ενεργειακή αγορά γνωρίζουν ότι είναι οι ασιατικές αγορές που αυξητικά κυριαρχούν στη ζήτηση ενέργειας. Η πιο στρατηγικά ορθή κίνηση του Ισραήλ είναι να διαθέσει το αέριο του σε υγροποιημένη μορφή προς την Ασία. Πρακτικά αυτό σημαίνει κατασκευή ενός αγωγού από τα μεσογειακά παράλια του Ισραήλ προς το λιμάνι Εϊλάτ στην Ερυθρά θάλασσα και την κατασκευή εκεί σταθμού υγροποίησης.

Τέλος εκτιμώ ότι, επειδή το Ισραήλ επιδιώκει να αυξήσει την επιρροή του προς την Ευρώπη και την Ευρωπαϊκή Ένωση, θα παίξει με την Κύπρο υποστηρίζοντας την κατασκευή σταθμού υγροποίησης στην Κυπριακή επικράτεια. Και ακριβώς επειδή η Κύπρος βρίσκεται σε δυσμενέστατη κατάσταση, θα μπορεί το Ισραήλ να εξασφαλίσει πλεονεκτικούς όρους και μάλιστα με ένα κράτος που αποδεδειγμένα μπορεί να έχει φιλικές σχέσεις και πολιτισμένο διάλογο. Αυτά σε αντίθεση με την Τουρκία.

Η μόνη σοβαρότατη επιφύλαξη που έχω στο ζήτημα αυτό είναι κατά πόσο θα συνεχίσει να υφίσταται το σημερινό Κυπριακό κράτος, με το οποίο να μπορεί να συναλλάσσεται το Ισραήλ και μαζί του τα υπόλοιπα κράτη. Διότι με την αποδεδειγμένα πλέον ανικανότητα και ανεπάρκεια των πολιτικο-οικονομικών ταγών της Κύπρου και με την εξουσία πλέον στα χέρια των θιασωτών κρατοκτώνων σχεδίων τύπου Ανάν, ο Νίκος Αναστασιάδης μπορεί να καταντήσει ο τελευταίος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μπορεί να περάσει δηλαδή στην ιστορία ως ο άνθρωπος που προήδρευσε της ολικής καταστροφής του τόπου και του Ελληνισμού της Κύπρου. Εκεί πραγματικά ο Δημήτρης Χριστόφιας θα τον έχει ξεγελάσει.