Σάββατο 22 Μαρτίου 2008

ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΚΑΙ Η ΜΟΙΡΑ ΤΟΥΣ

20071224 ΠΟΙΟΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΓΙΑ ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ;

ΔΙΑΡΡΟΗ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ ΕΓΓΡΑΦΟΥ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

Πηγή: Greek American-News-Agency - Εφημ.ΑΞΙΑ.

Μια μεγάλη αποκάλυψη σε διεθνές, και κυρίως σε πανελλαδικό και πανευρωπαϊκό επίπεδο κάνει η εφημερίδα «ΑΞΙΑ» στο φύλλο που κυκλοφορεί και το Greek American News Agency. Τα όσα σήμερα έρχονται στο φως της (ευρύτερης) δημοσιότητας στην Ελλάδα σε παγκόσμια αποκλειστικότητα δείχνουν πολλά και δεν είναι άσχετα με το διεθνές πολιτικό σκηνικό -το οποίο αφορά και την Ελλάδα στο μεγάλο παζάρι για την ονομασία των Σκοπίων εν όψει της διάσκεψης κορυφής στο Βουκουρέστι τον Απρίλιο- στο οποίο κυρίαρχες κινήσεις-προς το παρόν - κάνει step by step η Ουάσιγκτον...Η Ρωσία, ο άλλος μεγάλος κυρίαρχος πολιτικός πόλος εξελίξεων, παρακολουθεί και κινείται με άκρα μυστικότητα. Μυστικότητα που θυμίζει και αναβιώνει πάλι μέρες και κλίμα ψυχρού πολέμου... Αυτές τις μέρες υπάρχει στο διαδίκτυο, αλλά και σε πολλά δημοσιογραφικά γραφεία διπλωματικών και πολιτικών συντακτών σε ολόκληρο το κόσμο ένας καταιγισμός πληροφοριών τέτοιος που παραπέμπει σε πόλεμο μυστικών υπηρεσιών για τα όσα διαδραματίζονται στο σκοτεινό παρασκήνιο εν όψει της διάσκεψης του ΝΑΤΟ... Τα όσα θα διαβάσετε δεν αποτελούν ούτε συνωμοσιολογία ούτε σενάρια αλλά πραγματικότητα! Δεν είναι άσχετα ούτε με όσα έγιναν στις 17 Φεβρουαρίου και πολύ περισσότερο ούτε με όσα έρχονται...
Η αποκάλυψη αυτή που θα δείτε να ξετυλίγεται στις σελίδες του υπολογιστή σας, και εφεξής θα κάνει το γύρο του Ελληνικού και διεθνούς Τύπου δείχνει ξεκάθαρα ότι κάποιοι άλλοι -οι ισχυροί του πλανήτη- αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς... ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται στα ίδια εκείνα γνωστά κλειστά κέντρα αποφάσεων {think tank} κάπου στην Ουάσιγκτον εδώ και δεκαετίες...
(Κάντε κλικ πάνω στις σελίδες για να τις διαβάσετε)
Δευτέρα 24 Δεκεμβρίου. Κάπου στην Ουάσιγκτον, εν όψει εξελίξεων στα Βαλκάνια και σε άλλα σημεία του πλανήτη ζωτικών συμφερόντων των ΗΠΑ, λαμβάνει χώρα μια άκρως ενδιαφέρουσα όπως θα αποδειχθεί-για τις επερχόμενες εξελίξεις- μυστική σύσκεψη η οποία μέχρι σήμερα καλύπτεται κάτω από απόλυτο πέπλο σιωπής και μυστικότητας προσδίδοντας στο γεγονός και άλλες διαστάσεις από αυτές που πιθανά να έχει... Σε αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα συνάντηση συμμετέχουν ανώτεροι αξιωματούχοι του State Department, της NSA, και... ο γενικός διευθυντής του υπουργείου εξωτερικών της Σλοβακίας Mitja Drobnic ο οποίος έχει φτάσει εσπευσμένα στην κυβερνητική πρωτεύουσα μια μέρα νωρίτερα. Μετά την πολύωρη συνάντηση συντάσσεται άκρως απόρρητο έγγραφο με τον κωδικό VWA070767. Το έγγραφο έχει μεταξύ των άλλων ανώτατων και ανωτέρων αμερικανών κυβερνητικών αξιωματούχων έχει ως αποδέκτη και τον υπουργό εξωτερικών της Σλοβενίας Dimitrij Rupel...

Τρίτη 1 Ιανουαρίου 2008.Η Σλοβενία-εκ των νεοεισερχομένων χωρών- αναλαμβάνει την προεδρεία της Ε.Ε.

Παρασκευή 18 Ιανουαρίου. Το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων της Ε.Ε. ομόφωνα αποφασίζεται να δοθεί πράσινο φως στα κράτη που είναι έτοιμα να αναγνωρίσουν το Κόσσοβο. 18 κράτη μέλη ανακοινώνουν την απόφαση τους να αναγνωρίσουν το Κόσσοβο.

Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2008. το Κόσσοβο, ύστερα από μια μακρά περίοδο αναταραχών στην αυτόνομη περιοχή της Σερβίας -η οποία χαρακτηρίστηκε ως αυτόνομη με βάση το ψήφισμα 1244/1999 του ΟΗΕ- το τοπικό κοινοβούλιο, και παρά τις προειδοποιήσεις για τους κινδύνους για την περιοχή, κηρύσσει μονομερώς την ανεξαρτησία του. Ακολουθεί η αναγνώριση του κρατιδίου από τις ΗΠΑ, την Τουρκία και την Αυστρία. Ακολουθούν επεισόδια. Τα γεγονότα που επακολουθούν δείχνουν νέα αναζωπύρωση της έντασης στην περιοχή με απρόβλεπτες εξελίξεις για τα Βαλκάνια και την Ε.Ε. αφού προοιωνίζουν αλλαγές συνόρων...

Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου Νέα Υόρκη. Έδρα ηνωμένων Εθνών. Το συμβούλιο ασφαλείας συνέρχεται εκτάκτως σε μια θυελλώδη συνεδρίαση με την Ρωσία και την Κίνα να προβάλουν ενστάσεις και τελικά μετά από ώρες εκδίδεται μια γενικόλογη ανακοίνωση άνευ ουσίας.

Στις 25 Ιανουαρίου, σχεδόν ένα μήνα μετά την ανάληψη της προεδρίας της Ε.Ε από την Σλοβενία ξεσπά στο εσωτερικό της χώρας μεγάλο πολιτικό σκάνδαλο το οποίο ακόμα συγκλονίζει κυβέρνηση και πολιτικά κόμματα θέτοντας μια σειρά ζητημάτων για νεότευκτη δημοκρατία.

Πάμε να δούμε τώρα πως συνδέονται μεταξύ τους αυτές οι φαινομενικά άσχετες ημερομηνίες, και όσα διαδραματίστηκαν σε Ουάσιγκτον, Νέα Υόρκη, Σλοβενία, Ε.Ε. , ΝΑΤΟ, και φυσικά το Κόσσοβο το οποίο τους προσεχείς μήνες θα αποτελεί το κέντρο της παγκόσμιας επικαιρότητας με όσα φαίνεται αν έχουν προ-αποφασιστεί σε εκείνη την μυστική σύσκεψη της Ουάσιγκτον της 24ης Δεκεμβρίου του 2007 για τον 6μηνο ρόλο της Σλοβενίας ως προεδρεύουσας χώρας της Ε.Ε σε μείζονα θέματα εξωτερικής πολιτικής της Ένωσης...

Παρασκευή 25 Ιανουαρίου η εφημερίδα «Dnevnik» της Λιουμπλιάνα αλλά και αργότερα η σερβική καθημερινή «Politika» δημοσίευσαν απόρρητο, διαβαθμισμένο έγγραφο το οποίο παρουσίαζε τα πρακτικά της μυστικής συνάντησης που είχαν στις 24 Δεκεμβρίου στην Ουάσινγκτον ο αμερικανός βοηθός υπουργού εξωτερικών Daniel Fried (πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στα Σκόπια), η Rosemary DiCarlo, αναπληρωτής βοηθός υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ, ανώτεροι και ανώτατοι κυβερνητικοί αρμόδιοι σε θέματα Ευρώπης και Ευρασίας, αξιωματούχοι της NSA, ειδικοί στα θέματα Ευρώπης, με εκπροσώπους του υπουργείου εξωτερικών της Σλοβενίας, με πρώτο τον διευθυντή του Υπουργείου Mitja Drobnic. Η αποκάλυψη συγκλονίζει την Σλοβενία αλλά σε ολόκληρο το κόσμο η είδηση δεν υπάρχει πουθενά στα διεθνή ΜΜΕ αντιθέτως κάνει το γύρο του κόσμου μέσω των Blogs και των εναλλακτικών site...Για πρώτη φορά το άκρως απόρρητο έγγραφο, και πριν το θέμα προσλάβει διαστάσεις με τη ευρύτερη δημοσιοποίηση του από την μεγάλης κυκλοφορίας Σλοβένικη εφημερίδα, στο εσωτερικό της χώρας, κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και συγκεκριμένα βλέπει το φως της δημοσιότητας στο εναλλακτικό site Delo.si . Ώρες αργότερα αρχίζει να εμφανίζεται και σε άλλα site του διαδικτύου σε ολόκληρο τον κόσμο όπως το resne.com , byzantinesacredart , Americans For Serbia News , εν τω μεταξύ στη Σλοβενία επικρατεί ακόμα και σήμερα αναταραχή με συνεχείς παρεμβάσεις, δηλώσεις και αντιδηλώσεις ανώτερων αξιωματούχων ακόμα και αυτού του Σλοβένου Υπ. Εξ. Dimitrij Rupel .

Τρία άρθρα των I. Megina, M. Roglic και A. Gaube με τίτλους «Η Σλοβενία λαμβάνει μυστική λίστα αιτηματάτων για την Ευρωπαϊκή προεδρία από τις Ηνωμένες Πολιτείες», «Fried: Η Σλοβενία να αναγνωρίσει πρώτη το Κόσοβο» και «Υποστήριξη στον Αμπάς, πίεση στην Συρία και αποφασιστική δράση στον Καύκασο» στην σλοβένικη Dnevnik έφεραν -τουλάχιστον- τα πάνω-κάτω στο διπλωματικό σώμα της χώρας, προκαλώντας την έντονη αντίδραση του υπουργείου των εξωτερικών. Την ίδια έντονη αντίδραση προκάλεσε και ένα ακόμα άρθρο της ίδιας εφημερίδας την επομένη της δημοσιοποίησης του εγγράφου (26/1/08) υπό τον τίτλο «Ο κύριος Ναι», γεγονός που οδήγησε το σλοβένικο ΥΠΕΞ να εκδώσει δεύτερη ανακοίνωση, απαντώντας στα βασικά σημεία των δημοσιευμάτων.

Το έγγραφο με επίσημο κωδικό VWA070767 αποκαλύπτει ότι το βασικό θέμα συνάντησης μεταξύ των ανώτερων αξιωματούχων από το σλοβένικο υπουργείο εξωτερικών, το State Department κα την NSA, είναι ο ρόλος της Σλοβενίας στην προεδρεία της ΕΕ αρχικώς στο θέμα της οργάνωσης της υποστήριξης της διεθνούς αναγνώρισης της μονομερούς ανακήρυξης της ανεξαρτησίας του Κοσόβου και εν συνεχεία σε μια σειρά άλλα ζητήματα όπως αποκαλύπτεται από τα πρακτικά του απόρρητου εγγράφου. Το εν λόγω έγγραφο, αποκαλύπτει μια σειρά σημαντικά στοιχεία για την εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών αλλά και τις -όπως αποδείχτηκε από τα γεγονότα- σχεδιασμένες κινήσεις τους που αφορούν στο μελλοντικό status του Κοσόβου. Παράλληλα το έγγραφο δίνει τις προτεραιότητες της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και «ενημερώνει» τους ομολόγους των αμερικανών αξιωματούχων «για το ποιες κινήσεις θα έπρεπε να γίνουν» στα θέματα που αποτελούν την πρώτη γραμμή της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής (Μέση Ανατολή- Κεντρική Ασία).

Σύμφωνα με τα όσα αποκαλύπτει η εφημερίδα, ο Daniel Fried εισηγήθηκε στον Σλοβένο αξιωματούχο ποιες θα έπρεπε να είναι οι προτεραιότητες της προεδρίας της Σλοβενίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς επίσης και σε θέματα για την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Ευρασίας.

Στο θέμα του Κοσόβου, ο Daniel Fried ενθάρρυνε τον Mitja Drobnic την Σλοβενία, προεδρεύουσα χώρα την περίοδο αυτή στην ΕΕ ότι θα έπρεπε να βρίσκεται «ανάμεσα στις πρώτες χώρες της ΕΕ που θα αναγνωρίσουν την ανεξαρτησία του Κοσόβου», χωρίς να «υπάρχει ανάγκη ανησυχίας» για τα υπόλοιπα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άλλωστε, σύμφωνα με τα όσα αναφέρει η εφημερίδα, ο αμερικανός αξιωματούχος εξέφρασε την άποψη ότι έξι χώρες της ΕΕ δεν θα αναγνωρίσουν την ανεξαρτησία του Κοσόβου, αλλά στην περίπτωση που 15 από τα 27 μέλη της ΕΕ προχωρήσουν στην αναγνώριση, «θα είναι κάτι περισσότερο από αρκετό», προτείνοντας ταυτόχρονα η ΕΕ να αγνοήσει κάθε έκφραση δυσαρέσκειας από την Σερβία και την Ρωσία.

Ο Daniel Fried εξήγησε στην Σλοβένικη αντιπροσωπεία ότι η ρόλος της Σλοβενίας ως προεδρεύουσα χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει μέγιστη σημασία, προσθέτοντας ότι στα σχέδια των Ηνωμένων Πολιτειών να αποφύγουν δημόσιες δηλώσεις για το Status του Κοσόβου στις προσεχείς μέρες, ωστόσο θα είναι ανάμεσα στις πρώτες χώρες που θα αναγνωρίσουν επίσημα την ανεξαρτησία του Κοσόβου. Τέλος ο αμερικανός αξιωματούχος ανέφερε στην συνάντηση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εκτιμούν ότι είναι μέγιστης σημασίας να πείσουν όσο το δυνατόν περισσότερες χώρες να αναγνωρίσουν επίσημα την ανεξαρτησία του Κοσόβου τις πρώτες μέρες μετά την ανακήρυξη (της ανεξαρτησίας), και για αυτό τον λόγο οι Ηνωμένες Πολιτείες ασκούν έντονα πολιτική πίεση στην Ιαπωνία, Τουρκία, και στα Αραβικά κράτη που έχουν ήδη επιδείξει πρόθεση να υποστηρίξουν το Κόσοβο χωρίς δισταγμό. Από την πλευρά της η Rosemary DiCarlo, αναπληρωτής βοηθός υπουργού εξωτερικών εξήγησε τον τρόπο με τον οποίο παρείχε βοήθεια στους Αλβανούς, προτείνοντας η συνεδρίαση του κοινοβουλίου του Κοσόβου, κατά την διάρκεια της οποία θα κηρύξουν την ανεξαρτησίας του, ότι πρέπει να λάβει χώρα την μέρα Κυριακή, ώστε, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο έγγραφο «η Ρωσία να μην μπορεί να καλέσει έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών».

Επίσης, όπως αναφέρεται στο απόρρητο έγγραφο με την κωδική ονομασία VWA070767 , οι Ηνωμένες Πολιτείες βοηθούν τους Αλβανούς του Κοσόβου να σχεδιάσουν το καινούργιο σύνταγμα τους.

Η διαρροή του εσωτερικού εγγράφου προκάλεσε αρκετούς τριγμούς, αλλά και αμηχανία τόσο στο εσωτερικό του υπουργείου εξωτερικών της Σλοβενίας, όσο και σε κάποια ηγετικά κλιμάκια σε ευρωπαϊκούς κύκλους . Αξιωματούχοι της Ε.Ε. αφενός σπεύδουν να υποβαθμίσουν και να αποκρύψουν το γεγονός για ευνόητους λόγους και αφετέρου προσπαθούν να αποκρύψουν το γεγονός ακριβώς διότι πλήττει την αξιοπιστία της Ένωσης ειδικά σε μια τόσο ευαίσθητη περίοδο όπως είναι αυτή που διανύει η Ε.Ε. από το 2003 όπου σταδιακά υποβαθμίζεται ο διεθνής ρόλος της έναντι της δυναμικής των ΗΠΑ. Μοναδικό όπλο της το ευρώ το οποίο καλπάζει στις διεθνείς χρηματοοικονομικές αγορές.

Από τις δύο εμπλεκόμενες πλευρές, η αμερικανική πρεσβεία στην Λιουμπλιάνα αρνήθηκε να σχολιάσει την αυθεντικότητα του εγγράφου ενώ σιγή ιχθύς τηρεί και η Ουάσιγκτον.

Το ίδιο δεν συνέβη ωστόσο και με το υπουργείο εξωτερικών της Σλοβενίας. Διετάχθη έρευνα για να βρεθεί ο υπεύθυνος για την διαρροή του εγγράφου στην σλοβένικη εφημερίδα, και η πρώτη «απώλεια» ο Mitja Drobnic, διευθυντής του υπουργείου και κύριος πρωταγωνιστής στην συνάντηση της Ουάσιγκτον αλλά και συντάκτης του απόρρητου εγγράφου, ο οποίος υπέβαλε την παραίτηση του. Ο ίδιος ο υπουργός των εξωτερικών D. Rupel, ήταν αυτός που διέταξε άμεσα την έρευνα για την διαρροή του εγγράφου, χωρίς ωστόσο να αρνηθεί τόσο την ύπαρξή του, όσο και το περιεχόμενό του.

Στις δυο ανακοινώσεις που εξεδόθησαν από το Υπουργείο Εξωτερικών, η μεν πρώτη αφορούσε αποκλειστικά στην απάντηση στα άρθρα της «Dnevnik» της 25ης , κυρίως όμως της 26ης Ιανουαρίου, ενώ η δεύτερη αποτελούσε δήλωση -αρκετά μακροσκελή- των Σλοβένων διπλωματών. Στα έξι σημεία της απάντησης προς τα δημοσιεύματα, πέρα ότι επικρίνεται έντονα το γεγονός αποκλειστικά της διαρροής -ως πράξη παράνομη και αντιεπαγγελματική- από διπλωμάτες (χαρακτηριστικά αναφέρεται: «ούτε νομιμόφρονες πολίτες της Σλοβενίας, ούτε άνθρωποι που αξίζει να αποκαλούνται διπλωμάτες»), υπογραμμίζεται η ανεξαρτησία της πολιτικής της χώρας. Στην ανακοίνωση, κατηγορείται η εφημερίδα ότι προσπαθεί να αποδώσει μια εικόνα υποτέλειας ή έστω απλής δέσμευσης της εξωτερικής πολιτικής της Σλοβενίας στην πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών, με γλώσσα ακαταλαβίστικη και σλόγκαν του τύπου "Mister Yes", παραπέμπουν σε ένα ψυχροπολεμικό κλίμα, που δεν ανταποκρίνεται στην σημερινή πραγματικότητα.

Τέλος, όπως συνεχίζει η ανακοίνωση, η εξωτερική πολιτική της χώρας βασίζεται στις αποφάσεις της Εθνοσυνέλευσης, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί και μέρος της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής αλλά και της πολιτικής ασφαλείας (CFSP).

Για το υπουργείο εξωτερικών της Σλοβενίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες αναμφισβήτητα αποτελούν μια φιλική χώρα, αλλά ταυτόχρονα είναι ο πιο στενός σύμμαχος της ΕΕ, ενώ επισημαίνεται ότι σε καθημερινή βάση (!) υπάρχει η ανταλλαγή θέσεων και ο συντονισμός για τα μεγάλα προβλήματα που απασχολούν τον πλανήτη.

Στο ίδιο πάνω-κάτω πλαίσιο κινήθηκε και η ανακοίνωση των Σλοβένων διπλωματών. Τετρακόσιοι ένας μέχρι στιγμής διπλωματικοί υπάλληλοι υπέγραψαν κείμενο, το οποίο πέρα από τις θέσεις τους για την όλη υπόθεση (διαρροή στα ΜΜΕ- χαρακτηρισμοί προς τους υπευθύνους κλπ), αναγνωρίζουν ότι η συγκεκριμένη διαρροή προκάλεσε βλάβη στην Σλοβενία ως χώρα, στην διπλωματία της και στην προεδρία της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ύστερα από τον σάλο που δημιουργήθηκε, το Υπουργείο Εξωτερικών στην επίσημη ιστοσελίδα του ανακοίνωσε ότι ο πολιτικός διευθυντής του υπουργείου Mitja Drobnic υπέβαλε την παραίτησή του,-την οποία και έκανε αποδεκτή ο ΥΠΕΞ Dimitrij Rupel-, και θα αντικατασταθεί από τον γενικό γραμματέα Matjaz Sinkovec, κατά την διάρκεια της 6μηνης προεδρίας στην ΕΕ. Οι αντιδράσεις ωστόσο του ΥΠΕΞ Dimitrij Rupel από την διαρροή του εγγράφου δεν περιορίστηκαν μόνο σε δηλώσεις του υπουργείου.

Ο ίδιος εμφανίστηκε στην σλοβένικη τηλεόραση, και ως απάντηση στις επικρίσεις που δέχτηκε ότι η χώρα του εν ολίγοις ότι λειτουργεί υπό τις διαταγές των Ηνωμένων Πολιτειών, υποστήριξε ότι «η χώρα του δεν συμπεριφέρεται με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, ακολουθώντας τις "συμβουλές" των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Σλοβενία δρα σύμφωνα με τις αρχές και τις διαδικασίες...», αρνούμενος ότι η εξωτερική πολιτική της Σλοβενίας βρίσκεται υπό την επιρροή των ΗΠΑ. Αναφορικά για τις σχέσεις της χώρας του με την υπερδύναμη, ύστερα από το συμβάν, ο Dimitrij Rupel ανέφερε ότι αν και η όλη υπόθεση προκάλεσε ένταση και ανησυχία, εντούτοις τελικά η διαρροή του εγγράφου δεν φαίνεται προς το παρόν να έχει επηρεάσει τελικά τις σχέσεις Σλοβενίας-Ηνωμένων Πολιτειών.

Στο μεταξύ, σε πολύ πιο περιορισμένης έκτασης δηλώσεις κινήθηκε ο πρωθυπουργός της χώρας Janez Jansa, ο οποίος -όπως είναι το φυσιολογικό και το αναμενόμενο- αρνήθηκε ότι κάποιος προσπαθεί να πει στην Σλοβενία πώς να ασκεί την προεδρία στην ΕΕ. Η ανακοίνωση της παραίτησης του πολιτικού διευθυντή του σλοβένικου υπουργείου των εξωτερικών Mitja Drobnic, έγινε και θέμα ερώτησης στην ενημέρωση των δημοσιογράφων στο State Department στις 29 Ιανουαρίου. Ζητήθηκε από τον αναπληρωτή εκπρόσωπο τύπου Tom Casey να σχολιάσει την ανακοίνωση του Dimitrij Rupel (Σλοβένος ΥΠΕΞ) αναφορικά με την παραίτηση του πολιτικού διευθυντή του, ύστερα από, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, από την συνάντηση που είχε με τον Daniel Fried, ο οποίος υποτίθεται του είπε ποιες θα έπρεπε να είναι οι προτεραιότητες της Σλοβενίας στην προεδρία της ΕΕ. Ο Tom Casey περιορίστηκε σε μια μικρή γενική απάντηση, δηλώνοντας ότι η παραίτηση ενός αξιωματούχου αποτελεί εσωτερικό ζήτημα της όποιας κυβέρνησης, οπότε και παρέπεμψε στους Σλοβένους. Για την ουσία ωστόσο της συνάντησης, ο αναπληρωτής εκπρόσωπος είπε ότι δεν αποτελεί θέμα.

Οι επιπτώσεις...

Αν δεν είχαν επακολουθήσει όλα όσα αναφέρονται στον άκρως απόρρητο έγγραφο πιθανά να μην είχε καμία αξία και θα είχε παραμείνει άνευ αξίας και σημασίας για το σήμερα η αποκάλυψη του εγγράφου, μέχρι που κάποιος ιστορικός (του μέλλοντος μας) να το ανακάλυπτε για να το αξιολογήσει και να το καταχωρίσει στις σελίδες της ιστορίας. Όμως τα όσα ακολούθησαν (και τα όσα θα επακολουθήσουν) την μυστική σύσκεψη και εν συνεχεία την σύνταξη του απόρρητου εγγράφου στα Βαλκάνια, την Ευρωπαϊκή Ένωση, στην Ουάσιγκτον και στην παγκόσμια πολιτική με κεντρικό πρωταγωνιστή και διαχειριστή των κατά τόπους κρίσεων {Βαλκάνια, Μ. Ανατολή, Παλαιστινιακό, Κούρδοι και Τουρκία, Ιράκ, Συρία, Ιράν, Ρωσία} επιβεβαιώνουν εκείνους που σχεδιάζουν και χαράσσουν σύνορα και νέους χάρτες... Η αποκάλυψη αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα ειδικά για την Ελλάδα ακριβώς γιατί είτε το θέλει είτε όχι ιστορικά βρίσκεται το επίκεντρο των (επερχόμενων) εξελίξεων όσο και αν κάποιοι σπεύσουν να διαψεύσουν, ή έστω να καθησυχάσουν... Τα όσα αποκαλύπτονται σήμερα δεν είναι άσχετα με όσα αφορούν στο ζήτημα των Σκοπίων -- και των πιέσεων που ασκούνται και θα ασκηθούν εν όψει της Συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ τον προσεχή Απρίλιο -- ακριβώς διότι πιθανά μια αποσταθεροποίηση των γειτόνων εγκυμονεί κινδύνους όχι μόνο για τα κύματα μεταναστών αλλά κυρίως για τη φωτιά που κινδυνεύει να ανάψει στην πόρτα μας... Η αγωνία και ο προβληματισμός που εξέφρασε ο Μ. Νίμιτς στις δηλώσεις του δεν είναι τυχαίος... Και ξέρει και γνωρίζει... Τι έρχεται... Οι πιέσεις προς την Ελλάδα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ φαίνονται και προδιαγράφονται όχι μόνο από όσα δήλωσαν οι κ. Bush και της κ. Rice μετά τη συνάντηση τους με τον γ.γ. του ΝΑΤΟ κ. Jaap de Hoop Scheffer αλλά και από τα όσα αναμένεται να πει τετ α τετ στους κ. Καραμανλή, Μπακογιάννη και Μεϊμαράκη την προσεχή Τρίτη κ. Scheffer.

Αναμφίβολα οι εξελίξεις στο εσωτερικό των Σκοπίων αλλά του Κοσόβου είναι ο παράγοντας που θα καθορίσει τις επόμενες κινήσεις στη διεθνή σκακιέρα.

Σε ανάλυση τους με τίτλο «Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ευρώπη και το Κόσοβο. Το άλογο του Καλιγούλα» οι A. Grubacic και Ζ. Vodovnik, αναλυτές στο Balkan Z Magazine με αφορμή το διπλωματικό σκάνδαλο, όπως το χαρακτηρίζουν και την διαρροή του σλοβένικου εγγράφου, κάνουν λόγο για τον ρόλο της «Νέας Ευρώπης στο αμερικανικό αυτοκρατορικό σχέδιο», την εμφανή επέμβαση των αμερικανών στα θέματα της ΕΕ, αλλά και την πολιτική του ανθρωπιστικού ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ. Πέρα από τα σχόλια τους για την εικόνα που σκιαγραφείται για την Σλοβενία ύστερα από την δημοσιοποίηση του περιεχομένου της συνάντησης των Σλοβένων και αμερικανών αξιωματούχων, οι δυο κάνουν λόγο για μια περίεργη συμφωνία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών που υποστηρίζουν την Νέα Ευρώπη, και την παλιά Ευρώπη, με αφορμή την αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Κοσόβου, την νομιμοποίηση της αλβανικής ηγεσίας της περιοχής και τέλος την νομιμοποίηση του νέου «σχήματος» δίκην αποικιακού νόμου, που οι δυο αναλυτές αποκαλούν «Θατσισμό» {από το όνομα του πρώην στρατιωτικού ηγέτη του UCK και νυν πρωθυπουργού του Κοσόβου} (σ.σ. Ο όρος περί Νέας Ευρώπης περιλαμβάνει τα κράτη της ΕΕ που ανήκαν στο παλιό ανατολικό μπλοκ σύμφωνα με τον όρο που έδωσε ο αμερικανός υπουργός άμυνας Ντόναλντ Ράμσφελντ το 2003).

Για την έννοια του «Θατσισμού», οι A. Grubacic και Ζ. Vodovnik, αφήνουν να εννοηθεί ότι αποτελεί ουσιαστικά ένα θεωρητικό μοντέλο, ή μια μεταφορά στην πράξη, σύμφωνα με την οποία ο τοπικός ηγέτης αποτελεί τον κυματοθραύστη κάθε προσπάθειας εναντίωσης στο αποικιακό πρότυπο που τείνει να επιβληθεί στην περιοχή ειδικά για τα κράτη που ανήκαν στο σύμφωνο Βαρσοβίας της πρώην Ανατολικής Ευρώπης. Κράτη που σήμερα όπως περίτρανα αποδεικνύεται και από την αποκάλυψη του εγγράφου λειτουργούν ξεκάθαρα με εντολές της Ουάσιγκτον! Και κάτι που μας αφορά και αξίζει ιδιαίτερης επισήμανσης είναι ότι δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός, και συνδέεται με τον νέο αποικιακό χαρακτήρα που έχουν τα νέα κράτη που σχηματίζονται στην περιοχή πως σχεδόν το σύνολο των υπουργών των Σκοπίων έχουν σπουδάσει και γαλουχηθεί στα Αμερικάνικα πανεπιστήμια.

Για το Κόσοβο, ο Χασίμ Θάτσι, ένας άνθρωπος με πολύ πλούσιο παρελθόν, ενσαρκώνει το μέχρι πρότινος θεωρητικό πρότυπο των αναλυτών. Άλλωστε η ιστορία της σχέσεις του με τους Αμερικανούς πηγαίνει αρκετά χρόνια πίσω. Όπως αναφέρουν οι A. Grubacic και Ζ. Vodovnik, ο πρώην ειδικός απεσταλμένος του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ στο Κόσοβο Sergio Vieira de Mell συχνά έλεγε: «Η Madeleine Albright είναι ερωτευμένη με τον Θάτσι. Ο Jamie Rubin (σ.σ. πρώην βοηθός του προέδρου Κλίντον) είναι ο καλύτερός του φίλος. Ο Θάτσι έφτασε ως εδώ με την εντύπωση ότι έχει όλο το βάρος της αμερικανικής κυβέρνησης πίσω του. Θεωρεί ότι έχει κερδίσει το δικαίωμα να κυβερνά». Συνεχίζοντας, οι δυο αναλυτές επισημαίνουν ότι «τα προηγούμενα χρόνια, ο "θατσισμός" ήταν κάπως τροποποιημένος, ώστε να απαντά σε μια διαφορετική πραγματικότητα, αλλά μόνο στο επιφανειακό επίπεδο της ρητορικής -με λίγο ή πολύ έχοντας απόσταση από τις ιδέες του μεγάλου Κοσόβου ή/και Αλβανίας-, όταν σε πρακτικό επίπεδο έμενε λίγο πολύ ο ίδιος με την συνήθη ανάμιξη δολοφονιών, απαγωγών και βίαιων προσπαθειών να καταρρίψουν τους πολιτικούς αντιπάλους».

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι πρώτες χώρες που αναγνώρισαν είναι οι ΗΠΑ, η Αυστρία και η Τουρκία...

Έχει σημασία το γεγονός ότι η αποκάλυψη της διαρροής του σημαντικού εγγράφου παρουσιάστηκε στην Τουρκία και αναλύθηκε μόνο από την φιλοκυβερνητική ZAMAN η οποία πρόσκεινται απευθείας στον ίδιο του Ρ. Ταγίπ Ερντογάν ακριβώς διότι δείχνει την διαδρομή της πληροφόρησης αλλά και όσα υπαγορεύει αυτή η διαδρομή η οποία δείχνει σαφώς τις μυστικές επαφές Άγκυρας - Ουάσιγκτον.

Στην τουρκική φιλοκυβερνητική εφημερίδα Zaman, ο πρώην πρέσβης της Τουρκίας στην Βοσνία Ερζεγοβίνη H. Somun, την 1η Φεβρουαρίου κάνοντας μια γενική θεώρηση της κατάστασης στα Βαλκάνια πριν από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου, αναφέρθηκε και στο θέμα της διαρροής του σλοβένικου εγγράφου, επισημαίνοντας μάλιστα ότι στην συνεδρίαση των υπουργών εξωτερικών της ΕΕ στις 28 Ιανουαρίου, οι Σλοβένοι εμφανώς σε δύσκολη θέση ζήτησαν από τους ομολόγους τους να μην συζητηθεί το θέμα του Κοσόβου. Ο τούρκος διπλωμάτης κρίνει από την ήδη δημιουργηθείσα κατάσταση, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πίεζαν για την ανεξαρτησία του Κοσόβου -όπως άλλωστε και το έκαναν-, παρά τις όποιες προειδοποιήσεις από αμερικανούς και νατοϊκούς πρώην αξιωματούχους, καθώς και από τα Ηνωμένα Έθνη. Ο τούρκος διπλωμάτης μιλά για μια συγκεκριμένη αμερικανική λογική, η οποία εφαρμόζεται, χωρίς να λαμβάνει υπόψη της τις όποιες πιθανές συνέπειες.

Επικουρικά αξίζουν μεγάλης προσοχής και άλλες αναλύσεις που έχουν το φως της δημοσιότητας είτε σε εναλλακτικά site και blog είτε σε περιορισμένης μορφής άρθρα στο διεθνή τύπου. Σταχυολογήσαμε μερικά που δείχνουν το βάθος των σχεδιασμών της Ουάσιγκτον αλλά και το πως αντιλαμβάνονται ανεξάρτητοι αναλυτές το παιχνίδια στη διεθνή σκακιέρα.

Ο Zoran Stijovic, πρώην επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών της Σερβίας, στο πρόσφατο βιβλίο του με τίτλο "Kosovo-Metohija-My testimony" δίνει τη σύνδεση των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών με όλες τις δραστηριότητες των αλβανών εξτρεμιστών του KLA του Κοσόβου εναντίον της Σερβίας, πριν και κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ στην Γιουγκοσλαβία το 1999, ενώ ο Ibrahim Rugova αποτέλεσε πολιτική απόφαση της CIA. Σύμφωνα με τον συγγραφέα, το State Department γνώριζε πλήρως τι ακριβώς έκανε η CIA και ο KLA στην περιοχή του Κοσόβου, δίνοντας αποσπάσματα από αναφορές της αμερικανικής αντιπροσωπείας στην περιοχή, οι οποίες μιλούσαν για έναν κλίμα τρομοκρατίας εκ μέρους του KLA, προκειμένου να επιστρατεύσει κόσμο. Τέλος για τον πρωθυπουργό Χ. Θάτσι, ο Zoran Stijovic αναφέρει ότι χρησιμοποιήθηκε για να εντείνει την κατάσταση, προσελκύοντας την «προσοχή»του ΝΑΤΟ, γεγονός που θα έδινε στις Ηνωμένες Πολιτείες έναν πιο αποφασιστικό ρόλο.

Ένα άλλο άρθρο της ρωσικής καθημερινής εφημερίδας Rosiyskaka Gazeta αποκαλύπτει ότι η μεγαλύτερη αμερικανική στρατιωτική βάση εκτός συνόρων μετά το Βιετνάμ, είναι το Camp Bondsteel (όπως αναφέρει η Sara Flounders το συμβόλαιο για την κατασκευή του πήρε η Halliburton) στα ανατολικά του Κοσόβου, όπου διενεργούνται μυστικές επιχειρήσεις. Σύμφωνα με το δημοσίευμα η αμερικανική βάση, είναι ανοιχτή στην πρόσληψη κατοίκων της περιοχής, πολλές φορές παρέχοντας την «πολυπόθητη» πράσινη κάρτα ως αντάλλαγμα για την σιωπή τους αναφορικά με τα όσα γίνονται στην περιοχή. Ως φήμες αναφέρονται στο εν λόγω δημοσίευμα ισχυρισμοί που θέλουν η βάση αυτή να λειτουργεί ως χώρος παραγωγής πυρομαχικών, καταλήγοντας ωστόσο με σιγουριά ότι οι Αμερικανοί δεν θα αφήσουν το Κόσοβο.

Ή Sara Flounders μια εκ των ιδρυτών του International Action Center και συγγραφέας των βιβλίων «Η κρυφή ατζέντα του ΝΑΤΟ» και «Το ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια» σε άρθρο της με τίτλο «"ανεξαρτησία" του Κοσόβου. Η νέα αποικία της Ουάσιγκτον στα Βαλκάνια» επισημαίνει τρία βασικά στοιχεία, απαραίτητα για την κατανόηση του θέματος. Η συγγραφέας του άρθρου μιλάει για την διακυβέρνηση της περιοχής, διορισμένης από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρωπαϊκή Ένωση (βασικά από τους τρεις ισχυρούς παίκτες, την Γαλλία, Αγγλία και Γερμανία) και το ΝΑΤΟ (η οποία και θα έχει έλεγχο τόσο στην εσωτερική όσο και στην εξωτερική πολιτική), δίνοντας ωστόσο ιδιαίτερη έμφαση «στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό που έχει εγκαταστήσει μια εξαρτώμενη αποικία στο εσωτερικό των Βαλκανίων». Το δεύτερο σημείο της ανάλυσή της εξηγεί ότι η κίνηση της αμερικανικής πρωτεύουσας να είναι από τις πρώτες χώρες που αναγνώρισαν την ανεξαρτησία του Κοσόβου επιβεβαιώνει για ακόμη μια φορά ότι ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός καταστρατηγεί κάθε συνθήκη ή διεθνή συμφωνία, ακόμα και αν αυτή είχε επιβληθεί με τη βία. Εξηγώντας ότι το ψήφισμα 1244 του 1999 των Ηνωμένων Εθνών παραβιάστηκε με την αναγνώριση του Κοσόβου, μια διεθνής συμφωνία, η οποία προέκυψε ύστερα από μια μακρά περίοδο διαβουλεύσεων και μετά από τους βομβαρδισμούς και τον εξαναγκασμό των ηγετών της πρώην Γιουγκοσλαβίας να συμφωνήσουν στην υπογραφή του. Τέλος, το τρίτο σημείο που αναφέρει η Sara Flounders εστιάζει στο αποτέλεσμα της αμερικανικής αυτής επεκτατικής διάθεσης, αλλά και την πολύχρονης νατοϊκής παρουσίας στους κατοίκους της περιοχής του Κοσόβου. Μια περιοχή, όπου το ποσοστό της ανεργίας αγγίζει το 60%, ενώ αποτελεί ταυτόχρονα έχει μετατραπεί σε κέντρο διεθνούς εμπορίου ναρκωτικών και διακίνησης λευκής σαρκός. Αναφορικά με την επιβολή της αποικιακής διοίκησης, η Sara Flounders πηγαίνει πίσω στο 2005, όταν ο τότε γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, Κόφι Αννάν διόρισε τον Marti Ahtisaari, ως τον ειδικό διαμεσολαβητή για την διευθέτηση του θέματος. Μια ακόμα σοβαρή επισήμανση που αξίζει της προσοχής του κάθε αναλυτή. Ο Φιλανδός απεσταλμένος του ΟΗΕ είναι και επίτιμος πρόεδρος στο International Crisis Croup (ICG), έναν οργανισμό, χρηματοδοτούμενο από τον γνωστό Τζορτζ Σόρο που προωθεί την διεύρυνση του ΝΑΤΟ, παράλληλα με το άνοιγμα των αγορών για τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στο συμβούλιο επίσης του ICG υπάρχουν άλλα δυο πρόσωπα που συνδέονται με τους βομβαρδισμούς στην Σερβία. Ο στρατηγός Wesley Clark και ο Zbigniew Brzezinski.

Τον Απρίλιο του 2007 ο ειδικός διαμεσολαβητής κατέθεσε την πρόστασή του για την επίλυση του status του Κοσόβου στον νέο Γενικό Γραμματέα Μπαν Κι Μουν (http://www.unosek.org/unosek/en/statusproposal.html), το οποίο προβλέπει έναν εκπρόσωπο, διορισμένο από τους ευρωπαίους και αμερικανούς αξιωματούχους, ο οποίος θα έχει τον πλήρη και τελικό έλεγχο αναφορικά με την φορολογία, τα οικονομικά, τον τραπεζικό τομέα και τα τελωνεία. Την ΕΕ από την πλευρά της να έχει την ευθύνη για την αντιπροσωπεία ευρωπαϊκής ασφαλείας και αμυντικής πολιτικής (ESDP) και το ΝΑΤΟ αντίστοιχα υπεύθυνο για την διεθνή στρατιωτική παρουσία. Τα δυο σώματα, αυτό της ΕΕ και το ΝΑΤΟ θα έχουν τον έλεγχο της εξωτερικής πολιτικής, της ασφάλειας, της δικαιοσύνης των δικαστηρίων και των φυλακών. Αποτελούν τους εγγυητές, έχοντας άμεση πρόσβαση και έλεγχο σε κάθε δραστηριότητα, διαδικασία ή έγγραφο στο Κόσοβο. Για την συγγραφέα, η αναγνώριση του Κοσόβου αποτελεί το τελευταίο βήμα του αμερικανικού πολέμου για την επανάκτηση της περιοχής.

ΑΝΑΛΥΣΗ
Από τα γεγονότα και τις αποκαλύψεις που έρχονται στο φως της δημοσιότητας σήμερα η Αμερική φαίνεται να έχει ενεργό ρόλο στα διαδραματιζόμενα στους κόλπους της Ε.Ε. μέσω απόλυτα ελεγχόμενων δράσεων και κινήσεων που υπαγορεύουν δίκην εντολών προς «κράτη-αποικίες» ειδικά στα αδύναμα οικονομικό-πολιτικά παλαιά μέλη του συμφώνου της Βαρσοβίας και νυν νέα κράτη της Ε.Ε. Η αποκάλυψη αυτή, για τη διαρροή του εγγράφου που φέρνει στο φως της δημοσιότητας η «Α» και το Greek American News Agency, για αυτό καθαυτό το γεγονός της υπαγόρευσης εντολών σε ένα ευρωπαϊκό κράτος εκ μέρους των ΗΠΑ, αν μη τι άλλο αμφισβητεί το κύρος αλλά ακόμα και αυτήν ακόμα την υπόσταση και ανεξαρτησία της Ε.Ε στην εξωτερική της πολιτική δημιουργώντας μείζον ζήτημα. Θέτει ευθέως θέμα για την ίδια την Ε.Ε. και δημιουργεί στην πράξη μια Ευρώπη δυο ζωνών. Την μικρή Ευρώπη των ισχυρών (Γαλλία- Γερμανία- Ιταλία) και την μεγάλη «Ευρώπη» των μικρών και ανίσχυρων κρατών που είτε με τον ένα είτε τον άλλο τρόπο, ελέγχεται απόλυτα από τις ΗΠΑ. Μια διαπίστωση μέσα από αλυσιδωτά γεγονότα και εξελίξεις που θα έπρεπε να μας κάνει όλους να ντρεπόμαστε!

Από τα πράγματα εκείνο που προκύπτει σαφώς είναι πως ο νέος στόχος των ΗΠΑ είναι η step by step αποδυνάμωση της Ε.Ε. , η δημιουργία δυο ζωνών εντός της Ε.Ε. με την παράλληλη δημιουργία μια βαλκανικής ζώνης απόλυτα ελεγχόμενης από τις ΗΠΑ γι αυτό και σπεύδει να ενισχύσει κάθε ενέργεια που αλλάζει το status quo της περιοχής με ζώνες που θα ελέγχονται απόλυτα από τις ΗΠΑ διασπώντας έτσι την καρδιά της Ε.Ε. -που ιστορικά είναι τα Βαλκάνια και η μοιραία ιστορία που κουβαλά κάθε έθνος στη χερσόνησο του Αίμου- και φυσικά η αλλαγή συνόρων...

Το γεγονός ότι τα μεγάλα διεθνή ΜΜΕ -στο σύνολο τους πλήρως ελεγχόμενα από κρατικές κυβερνήσεις και οικονομικό- πολιτικά συμφέροντα εξηγεί γιατί μια τόσο σοβαρή αποκάλυψη δεν πήρε έκταση σε διεθνές επίπεδο. δεν χρειάζεται ούτε πολύ μυαλό ούτε βαθυστόχαστες αναλύσεις. Ζούμε στον κόσμο της πληροφορίας είναι αδιανόητο να έχουμε εμείς ένα μικρό-σε παγκόσμια κλίμακα- ηλεκτρονικό ΜΜΕ, το έγγραφο φωτιά λίγες μέρες αφού διέρρευσε και να μην έχει γίνει λόγος σε κανένα μεγάλο διεθνές ΜΜΕ! Και φυσικά οι λόγοι μη δημοσιοποίησης του άμεσα είναι ευνόητοι αφού χρειάζεται μια ολόκληρη διαδικασία (διασταύρωση) και κυρίως αναμονή και παρακολούθηση εκ του σύνεγγυς των γεγονότων που επακολούθησαν την επιβεβαίωση του εγγράφου και των αποφάσεων σε διεθνές επίπεδο. Αντιθέτως έγιναν και γίνονται προσπάθειες να αποσιωπηθεί ή να υποβαθμισθεί το γεγονός και η αποκάλυψη, παρόλο που μια ολόκληρη χώρα σείεται ακόμα με εσωτερικούς κραδασμούς... Η πληροφορία όμως και το γεγονός έκανε το γύρω των λεγόμενων εναλλακτικών site και των blog μιας και τελευταία γίνεται λόγος στην Ελλάδα για το ρόλο των Blogs. Ναι η είδηση μας «ήρθε» από συνεργαζόμενα με το Greek American News Agency εναλλακτικά Blog και site με τα οποία διατηρούμε επαφή και επικοινωνία. Δική μας δουλειά -για την ακρίβεια της συναδέλφου Δέσποινας Συριοπούλου- ήταν ο έλεγχος. Η διασταύρωση κάθε στοιχείου και κυρίως ο έλεγχος της γνησιότητας του εγγράφου την οποία δεν αρνήθηκε καμία από τις δυο εμπλεκόμενες πλευρές... Αμέσως άρχισε ένας μαραθώνιος ανταλλαγής πληροφοριών και email για την διασταύρωση της είδησης και της γνησιότητας του απόρρητου εγγράφου.

Φέροντας στο φως της δημοσιότητας ένα τόσο σημαντικό έγγραφο δίνεται μια άλλη διάσταση στο ρόλο των ΗΠΑ στα διαδραματιζόμενα εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά και τα όσα επακολούθησαν και η (επίσημη) σιωπή των εντεταλμένων οργάνων της Ε.Ε. δείχνουν αν μη τι άλλο αρχικά την αμηχανία αλλά και τον πανικό για το ρόλο των ΗΠΑ στους κόλπους της Ε.Ε. η οποία φαίνεται εδώ και μια 5ετια να αντιμετωπίζει πρόβλημα. Η Αμερική δεν ξεχνά το ρόλο και τις αντιδράσεις της Ε.Ε. (Γαλλίας-Γερμανία) στο πόλεμο του Ιράκ. Ξεκίνησε ένα πόλεμο εγκαθιστώντας το δίκιο του Ισχυρού. Της Αυτοκρατορίας. Καταργήθηκαν έτσι στην πράξη τα Ηνωμένα Έθνη, και άλλοι διεθνείς οργανισμοί που άβουλοι και αδύναμοι να παρέμβουν ακολουθούσαν τον μεγάλο αυτοκράτορα στον καλπασμό της τρελής κούρσας πάνω σε ένα αφηνιασμένο άλογο... «Το άλογο του Καλιγούλα» όπως ορθώς παρομοιάζουν οι δυο αναλυτές που παρουσιάσαμε.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει το σκηνικό της αναγγελίας του πολέμου στο Ιράκ του πλανητάρχη να περπατά αργά και σταθερά το βαθύ κόκκινο διάδρομο του Λευκού Οίκου για να αναγγείλει στην ανθρωπότητα την απόφαση του να επιβάλει το δίκιο του ισχυρού και την μεγάλη σφαγή με την μητέρα όλων των μαχών όπως υπερφίαλα αποκαλούσαν οι στρατηγοί της Ουάσιγκτον τον πόλεμο στο Ιράκ, με την γνωστή πρόφαση της καταστροφής των όπλων που τελικά χρόνια τώρα τα ψάχνουν και ακόμα να τα βρουν αλλά στο μεταξύ έχουν χάσει τη ζωή του χιλιάδες αθώοι και ταυτόχρονα στο νέο διαμελισμένο Ιράκ οι εταιρίες του αντιπροέδρου Ν. Τσένεϊ και του Αμερικανού Προέδρου να κάνουν χρυσές δουλειές... Ο χάρτης της Νέας Μέσης Ανατολής ήδη σχηματίζεται μέρα τη μέρα...

Όλα αυτά δεν είναι άσχετα μεταξύ τους. Είναι κομμάτια ενός παζλ που σχηματίζεται κομμάτι -κομμάτι σε ολόκληρο τον πλανήτη. Σαν ένα αόρατο χέρι να τοποθετεί αργά και σταθερά ώσπου σε μια δεκαετία από σήμερα θα έχουμε την πρώτη μορφή του νέου κόσμου που έρχεται. Ενός αβέβαιου κόσμου στον οποίο θα πρέπει να ζήσουν τα παιδιά μας.

Ένα άκρως απόρρητο (top-secret) έγγραφο το οποίο συντάχθηκε στην Ουάσιγκτον με αποστολέα το υπουργείο εξωτερικών της Σλοβενίας... Χώρας προεδρεύουσας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα όσα σήμερα αποκαλύπτονται δείχνουν με σαφήνεια τα όσα έρχονται και κυρίως όσα έχουν προαποφασιστεί για το μαλακό υπογάστριο της Χερσονήσου του Αίμου, των Βαλκανίων. Την καρδιά της Ευρωπαϊκής ένωσης. Οι ραγδαίες εξελίξεις από το 1988 στην πρώην ανατολική Ευρώπη, η πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού, και των τειχών του ψυχρού πολέμου, που χώρισε την ανθρωπότητα για περισσότερα από 50 χρόνια μετά την συμφωνία της Γιάλτας, άλλαξαν άρδην τα σχέδια της μόνης υπερδύναμης. Από τη δεκαετία του 1970 όταν ο ψυχρός πόλεμος ήταν ακόμα σε πλήρη εξέλιξη και τα μέτωπα στον πλανήτη διάσπαρτα με πιο γνωστά το πόλεμο του Βιετνάμ και τον υπερδεκαετή πόλεμο στον Αφγανιστάν, τα αμερικανικά think tank σχεδίαζαν την επόμενη μέρα της πτώσης του υπαρκτού Σοσιαλισμού.

Σήμερα η ανθρωπότητα βρίσκεται μπροστά στα εν εξελίξει διλήμματα που έθετε ο Σ. Χάντικτον περί σύγκρουσης πολιτισμών και θρησκειών ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 για τον επιβεβαιώσει λίγα χρόνια αργότερα ο πλανητάρχης G. Bush μιλώντας για τον «άξονα του καλού και του κακού». Οι ρόλοι άλλαξαν. Τώρα οι κακοί είναι το Ισλάμ το οποίο οι Αμερικανοί ενίσχυαν με κάθε τρόπο σε όλα τα σημεία του κόσμου με αποκορύφωμα τον πόλεμο στο Αφγανιστάν στέλνοντας όπλα, βαρύ οπλισμό, και το Κοράνιο αυτά τη δεκαετία του ‘70 και του ‘80. Σήμερα τα πράγματα άλλαξαν. Το Ισλάμ είναι ο άξονας του κακού. Όχι όμως σε όλες τις περιπτώσεις. Ειδικά όταν μιλάμε για την Χριστιανική Ευρώπη και τα Ορθόδοξα Βαλκάνια. Ο μεγάλος κίνδυνος είναι και πάλι η Ορθόδοξη Ρωσία. Η Ρωσία του Μεγάλου Πούτιν. Για τα Βαλκάνια το Ισλάμ χρησιμοποιείται ως διασπαστικός και αποσταθεροποιητικός παράγων {Βλ. Κόσσοβο-Σκόπια-Αλβανία} με το αφελές πολυχρησιμοποιημένο πρόσχημα της υποστήριξης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Αλβανοφώνων και κάθε άλλης μουσουλμανικής μειονότητας.

Έτσι προέκυψε και το Κόσσοβο μετά την απόπειρα διάλυσης της Ορθόδοξης Σερβίας και τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ το 1992. Έτσι με κάθε τρόπο ενισχύονται οι μεγαλοϊδεατισμοί περί μεγάλης Αλβανίας με αλυτρωτικές διαθέσεις προς διάφορες κατευθύνσεις που αποβλέπουν σε σταδιακό διαμελισμό της περιοχής. Σήμερα το Κόσσοβο. Αύριο τα Σκόπια. Μετά, η Μακεδονία του Πυρίν, ήδη στους κόλπους της Βουλγαρίας εδώ και δεκαετίες υπάρχει αυτή η αλυτρωτική ιδέα και χωρίς το επίσημο κράτος να λαμβάνει θέση και αυτό κάτι λέει... Χρόνια τώρα κυκλοφορεί η ιδέα του έθνους των Μακεδόνων που φτάνει στην δημιουργία του κράτους των Μακεδόνων με έξοδο προς το λιμάνι της Θεσσαλονίκης! Δηλαδή διάσπαση του Ορθόδοξου πυρήνα των Βαλκανίων. Ελλάδα. Σερβίας. Βουλγαρίας. Κοντολογίς. Την εγκαθίδρυση δηλαδή στην καρδιά των Βαλκανίων και της Ευρώπης μιας νέας Μέσης Ανατολής με ότι αυτή συνεπάγεται. Τι συνεπάγεται; Διάσπαση. Αλλαγή συνόρων. Νέα κράτη. Νέοι χάρτες. Αίμα. Πόνο. Ανταλλαγή πληθυσμών. Νέες συνθήκες μετά από αιμοσταγείς διαδικασίες. Παρόμοιο σκηνικό με εκείνο των απαρχών του 20ου αιώνα όταν κάθε χρόνια από το 1912 μέχρι το 1944 άλλαζαν όλα για να φτάσουμε στο μοίρασμα της πίτας. Τότε ήταν η πολιτική εξουσία και η δύναμη της επιρροής. Σήμερα είναι τα οικονομικο-πολιτικά συμφέροντα. Το πετρέλαιο. Οι φυσικές πηγές ενέργειας. Το αέριο. Ήδη το παιχνίδι σε αυτό το τομέα είναι σκληρό και οι επόμενοι πόλεμοι που έρχονται τα επόμενα χρόνια θα είναι για το νερό. Για τον έλεγχο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Για τον έλεγχο της ανταρκτικής και την εκμετάλλευση των πάγων και ό,τι αυτοί κρύβουν στο βυθό τους. Και όλα αυτά σε ένα γεωπολιτικό πεδίο γεμάτο αστάθεια και αβεβαιότητα.

Η Ελλάδα, η Ε.Ε. και η Μεσόγειος

Η Ελλάδα σε αυτό το νέο πεδίο που διαμορφώνεται ισορροπεί επικίνδυνα με τον Πρωθυπουργό να κοιτά προς την Ρωσία του Μεγάλου Πούτιν και την Υπουργό εξ. Ν. Μπακογιάννη να κοιτά πάντα προς τις ΗΠΑ {κυρίως αποζητώντας την υποστήριξη της Ουάσιγκτον στο προσεχές μέλλον και όταν τεθεί θέμα ηγεσίας στη ΝΔ και λιγότερο ως συντεταγμένη σχεδιασμένη πολιτική} και έτσι (η Ελλάδα) εξασφαλίζει προς το παρόν ισορροπίες στο διεθνές σκηνικό χωρίς όμως αποτελέσματα στα επί της ουσίας θέματα που την απασχολούν... έχοντας ανοιχτά μέτωπα στη διπλωματία και μαραθώνιους στην επίλυση των όποιων ΕλληνοΤουρκικών διαφορών είτε αφορούν στο status του Αιγαίου, τις γκρίζες ή όχι ζώνες των Ιμίων, και στο βάθος την ανεξαρτησία -κατά το προηγούμενο του Κοσόβου- της Θράκης. Όσο και αν μας φοβίζει σε λίγα χρόνια δεν θα μιλάμε πια για το Σκοπιανό και την Μακεδονία αλλά για τα -ανθρώπινα- δικαιώματα των Μουσουλμάνων της περιοχής... Δεν είναι τυχαίες οι αναφορές κάθε χρονιά στην περιβόητη έκθεση του State Department, ούτε του διεθνούς παρατηρητηρίου του Ελσίνκι {λέγε με Π. Δημητρά}. Στο θέμα των Σκοπίων και οι αλυτρωτικές διαθέσεις των Σκοπίων που εκ των πραγμάτων θα φύγουν από τα site και τα Blog και θα έρθουν ως επίσημα αιτήματα και διεκδικήσεις. Αλλά και όλα εκείνα που φαίνεται να έρχονται και να αναφύονται ολοταχώς όσο και αν αρνούμαστε να τα δούμε. Ποια είναι αυτά; Ο μεγαλοϊδεατισμός των Αλβανών και η μεγάλη Αλβανία. Η Βουλγαρία και όσα συντελούνται προς το παρόν μόνο στα site των εθνικιστών. Και μέσα σε όλα αυτά η καθημερινή διπλωματική μάχη για επιρροή και παρουσία στα διεθνή φόρα, τους οργανισμούς. Τον ΟΗΕ, τη ΔΑΣΕ, το ΝΑΤΟ και προ πάντων την Ε.Ε. Η Ελλάδα είναι από τις πρώτες χώρες που ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε την πρόνοια να βάλει στρέφοντας τη χώρα και «δένοντας» για τα καλά στο άρμα της σίγουρης Δύσης. Τραγική ειρωνεία; Ο Εθνάρχης Κ. Καραμανλής «έδεσε» την μεταπολεμική Ελλάδα του 1950 του εμφυλίου και της μεταπολίτευσης του 1974 στην Δύση και την Αμερική. Ο νεότερος Κ. Καραμανλής (φλέβα και αίμα του Εθνάρχη) τρέχει να δέσει την Νέα Ελλάδα στο άρμα της Πάλαι ποτέ (κόκκινης) Ρωσίας και του Νέου Τσάρου της ανερχόμενης Ρωσίας...

Οι καιροί και οι ρόλοι αλλάζουν αλλά η ιστορία επαναλαμβάνεται εδώ και αιώνες.... τα πρόσωπα αλλάζουν και έτσι αναδεικνύονται οι ηγέτες του κόσμου για να περάσουν στην μεγάλη ή την μικρή αθανασία...

Το ρολόι της ιστορίας των πρώτων χρόνων του 21ου αιώνα είναι ακόμα στην αρχή. Οι εξελίξεις και οι μεγάλες αλλαγές είναι ακόμα στην αρχή... Μοιάζει με προφητεία αλλά κάποτε η σημερινή υπερδύναμη θα αναζητά την παλιά χαμένη αίγλη της πάλαι ποτέ ισχυρής αυτοκρατορίας της PAX Americana. Στη θέση της θα υπάρχει μια άλλη νέα αυτοκρατορία. Το ερώτημα είναι αν θα είναι το ίδιο επικίνδυνη ή ακόμα πιο εφιαλτική στις επιδιώξεις και τους σχεδιασμούς της. Μακρινό όνειρο ή εφιάλτης; Θα δείξει...

Το αδιαμφισβήτητο γεγονός ύστερα και από αυτή την αποκάλυψη είναι ένα: Στις μέρες μας βλέπουμε να αναβιώνει ένας άλλος ψυχρός πόλεμος μεταξύ Αμερικής και Ρωσίας. Είτε αφορά στον έλεγχο των φυσικών πηγών ενέργειας, είτε αφορά στο πρόγραμμα για τον εξοπλισμό και τον έλεγχο του (άπειρου) διαστήματος... τι αστείο και πόσο μεγάλη ειρωνεία να θέλει ο άνθρωπος να ελέγξει το άπειρο διάστημα όταν δεν έχει κατορθώσει να ελέγξει τα πάθη και τις αδυναμίες του... Δείχνει όμως και το μέγεθος της ανθρώπινης τραγωδίας.
ΠΗΓΕΣ

Παρασκευή 21 Μαρτίου 2008

ΤΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΜΑΣ

20080221 ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ & ΕΠΙΚΑΙΡΑ (Σχόλια)

Η δύναμη της κοινότητας.
Θες η Πανσέληνος, θες η εαρινή ισημερία, χθες βράδυ, σήμερα το πρωί (21.03.08 02:00) βρέθηκα μπροστά στο γυαλί. Ένα από τα θέματα ήταν πόσο αποτελεσματική είναι η δύναμη των ενωμένων πολιτών. Με επιμονή, αλληλεγγύη, σύμπνοια και σωστές δημοκρατικές διαδικασίες αντιμετώπισαν με επιτυχία και αποτελεσματικά την αλυσίδα WAL-MART .
Συγκεκριμένα, η αλυσίδα WALMART συνεχώς αυξάνει τα POS (Points of Sales) της ανά της βόρειο-αμερικανική ήπειρό δημιουργώντας Supercenters τα οποία δημιουργούν πολεοδομικά προβλήματα – κάτι ανάλογο έχω ακούσει ότι συμβαίνει στην περιοχή της Κάντζα (πρώην κτήμα Καμπά) με του περιοίκους να διαμαρτύρονται. Σε πάρα πολλά μέρη η WALMART απέτυχε να εγκαταστήσει το Supercenter της χάρη στην επιτυχή δραστηριοποίηση των κατοίκων της περιοχής (κάντε κλικ στη διεύθυνση
http://walmartwatch.com/battlemart/archives/site_fight_of_the_week_bend_or/ για να δείτε όλες τις λεπτομέρειες.
Ενθυμούμαι τον ανεπιτυχή αγώνα που είχε κάνει ο πολιτιστικός σύλλογος της περιοχής Θων για να αποτρέψει την ανέγερση του μεγαθηρίου του Βωβού στην συμβολή της Λ. Αλεξάνδρας και Κηφισίας. Πολλά ελέγοντο για το πώς είχαν βουλώσει τα αρμόδια στόματα.

Απεργίες
Υποχρεώσεις μ’ ανάγκασαν να κατέβω στο κέντρο της Αθήνας. Και ναι μεν οι απεργίες των ΜΜΜ είχαν ανακληθεί αλλά οι απεργοί (πυροσβέστες κλπ) είχαν, κατά τον προσφιλή τους τρόπο, καταλάβει το κέντρο της Αθήνας και έτσι τα ΜΜΜ είχαν αχρηστευθεί. Θα έπρεπε να βρεις τρόπους για να χρησιμοποιήσεις το Μετρό, ώστε να αποφύγεις επιφανειακά το κέντρο της Αθήνας, όπου οι απεργοί διαδήλωναν τα αιτήματά τους. Η ταλαιπωρία των μετακινουμένων στο έπακρο συντελούσης και της βροχής.

Για την τρέχουσα επικαιρότητα μπορείτε να κάνετε κλικ στους δεσμούς (links) κάτω αριστερά.



ΤΑ ΚΑΘΗΜΡΙΝΑ ΜΑΣ

20080220 ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ & ΕΠΙΚΑΙΡΑ (Σχόλια)

Κυπριακό
Ο Χριστόφιας θα συναντηθεί με τον Ταλάτ και το πρώτο ερώτημα είναι αν θα εφαρμοστεί η συμφωνία της 8ης Ιουλίου 2006. Οι τ/κ έχουν υιοθετήσει και το εφαρμόζουν κατά συρροήν και εξακολούθηση «οι συμφωνίες γίνονται για να μην εφαρμόζονται¨. Τώρα αν από κάποια συμφωνία κερδίσουμε κάτι το κρατάμε και φωνάζουμε γι’ αυτό το κάτι το μείζον το ξεχνάμε ή το απορρίπτουνε. Και καλά κάνουν, εφόσον βρίσκουν και τα κάνουν.
Το θέμα είναι ένα. Από αυτή την επανένωση οι κερδισμένοι είναι οι τ/κ, όταν το κατά κεφαλή εισόδημα των ε/κ είναι 20.000 $ και των τ/κ 3.500. Επιπλέον οι τ/κ θα γίνουν ευρωπαίοι πολίτες της ΕΕ – προαιώνιο τουρκικό όνειρο – και μέσω της πόρτας των τ/κ οι Τουρκία θα μπεί κι’ αυτή στα καλούδια της ΕΕ. (Κάντε κλικ στο διπλανό λινκ).

Σκοπιανό
Επειδή δεν διενεργείται ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ (το φοβούνται;) επιστολές ως του Μ. Θεοδωράκη και του πνευματικού ανθού του έθνους μας των ανά τη υφήλιο ελλήνων καθηγητών εκτιμώ ότι συμβάλλει προς τη θετική κατεύθυνση και δίνει όπλα στη διπλωματία μας, ότι σύσσωμο το ελληνικό έθνος αντιτίθεται προς οποιαδήποτε λύση που θα αντίκειται στο κοινόν περί δικαίου αίσθημα.

Για την τρέχουσα επικαιρότητα μπορείτε να κάνετε κλικ στους δεσμούς (links) κάτω αριστερά.

Τετάρτη 19 Μαρτίου 2008

Συνεργασία με Αλβανία για Σκοπιανό και Κόσοβο


Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2008 07:00

ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ της αυξημένης κινητικότητας που παρατηρείται γύρω από ζητήματα της περιοχής, όπως εκείνα της ονομασίας της ΠΓΔΜ και του Κοσόβου, εντάσσεται η επίσκεψη που πραγματοποιεί αύριο, στα Τίρανα, η υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη- η οποία συναντήθηκε, χθες, στην Αθήνα, με το Σέρβο ομόλογό της Βουκ Γέρεμιτς.

Επισημαίνεται ότι η Αλβανία, η οποία είναι -μαζί με την ΠΓΔΜ- μια από τις τρεις χώρες που αναμένουν «πρόσκληση», στην επικείμενη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, αποκτά την παρούσα στιγμή ιδιαίτερη σημασία λόγω των εσωτερικών εξελίξεων στην ΠΓΔΜ, αλλά και της ανεξαρτητοποίησης του Κοσόβου.

Αναφερόμενη, χθες, στις εξελίξεις στο θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ, η υπουργός Εξωτερικών πρόβλεψε μια «εντατικοποίηση των προσπαθειών στις δεκαπέντε μέρες που μένουν μέχρι το Βουκουρέστι».

Η κα Μπακογιάννη δεν επιβεβαίωσε ούτε διέψευσε πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες στις προχθεσινές συνομιλίες - υπό το μεσολαβητή των Ηνωμένων Εθνών Μ. Νίμιτς στη Βιέννη- επανήλθε στο «τραπέζι» η ονομασία «Νέα Μακεδονία» (ή Νέα Δημοκρατία της Μακεδονίας»). Επανέλαβε απλώς ότι η Ελλάδα έχει «μια ξεκαθαρισμένη θέση». Οι «ελληνικές θέσεις είναι γνωστές και εντός της χώρας, αλλά κυρίως, είναι γνωστές εκτός της χώρας», πρόσθεσε.

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, οι συνομιλίες θα επαναληφθούν την ερχόμενη εβδομάδα στη Νέα Υόρκη, ενώ σημαντικό ρόλο για την πορεία τους θα παίξουν οι εσωτερικές εξελίξεις στην ΠΓΔΜ, καθώς η συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής ενότητας θα διευκόλυνε έναν συμβιβασμό.

Στο μεταξύ, αντικείμενο των συνομιλιών που θα έχει, αύριο, στα Τίρανα, η υπουργός Εξωτερικών με την αλβανική πολιτειακή και πολιτική ηγεσία και, ειδικότερα, με τον ομόλογό της κ. Μπάσα, θα αποτελέσουν-εκτός από το Κόσοβο και την ΠΓΔΜ- θέματα που έχουν να κάνουν με την ελληνική μειονότητα, καθώς και με την ευρωατλαντική πορεία της γειτονικής χώρας.

Επίσης, η υπουργός Εξωτερικών θα συναντηθεί με τον Αρχιεπίσκοπο Τιράνων κ. Αναστάσιο και με εκπροσώπους της εθνικής ελληνικής μειονότητας, ενώ θα επισκεφτεί το νοσοκομείο όπου νοσηλεύονται τραυματίες από το πρόσφατο δυστύχημα της μεγάλης έκρηξης σε αποθήκη πυρομαχικών.
Κάντε κλικ στο

Τρίτη 18 Μαρτίου 2008

ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ «ΒΑΣΤΑ ΡΟΜΕΛ».

Ευριπίδης Μπίλλης
Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ

ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ «ΒΑΣΤΑ ΡΟΜΕΛ».
09/03/2008 Εφημερίδα Παρόν

Υπάρχουν κάποιοι στην Ελλάδα που στοιχημάτιζαν και πολύ θα ήθελαν να ηττηθεί η Ελλάδα πλήρως στο Μακεδονικό, να πιεστεί συντριπτικά, να υποχωρήσει άτακτα, να διασυρθεί διεθνώς, να ταπεινωθεί διπλωματικά.

Να αναγνωρίσει πλήρως τον ψευτομακεδονικό αλυτρωτισμό των Σκοπίων, να θριαμβεύσουν οι ακραίοι εθνικιστές που κυβερνούν τη χώρα αυτή και ονειρεύονται τη «Μεγάλη Μακεδονία», που περιλαμβάνει μεγάλο μέρος του ελληνικού εθνικού χώρου.

Γιατί το επιθυμούν αυτό; Για να ηττηθούν οι. «έλληνες εθνικιστές»! Δηλαδή το 70-80% του ελληνικού λαού που επιμένει να απορρίπτει την αναγνώριση των Σκοπίων με το όνομα της Μακεδονίας. Για να μπορούν να πουν μετά όχι ότι θα μπορούσαμε να αποφύγουμε τα χειρότερα, αλλά ότι εξαρχής δεν χρειαζόταν να αντιδράσουμε καθόλου.

Υπάρχουν κάποιοι στην Ελλάδα που στοιχημάτιζαν και πολύ θα ήθελαν να ηττηθεί η Κύπρος, να θριαμβεύσουν τα τετελεσμένα της εισβολής, να αναγνωριστεί διεθνώς το ψευδοκράτος μετά την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν, να διαλυθεί η Κυπριακή Δημοκρατία.

Γιατί το επιθυμούν αυτό; Για να ηττηθούν οι «ελληνοκύπριοι εθνικιστές»! Δηλαδή αυτό το 76% του Κυπριακού Ελληνισμού που ψήφισε την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν το 2004. Για να μπορούν να πουν μετά, όχι ότι θα μπορούσαμε να είχαμε αποφύγει τα χειρότερα, αν είχαμε αποδεχθεί το Σχέδιο Ανάν. Αλλά ότι δεν έπρεπε να αντιδράσουμε καθόλου, αφού έτσι κι αλλιώς δεν μπορούσαμε να αποφύγουμε τα χειρότερα. Γιατί το Σχέδιο Ανάν διέλυε, εξαρχής, την Κυπριακή Δημοκρατία.

Υπάρχουν κάποιοι στην Ελλάδα που ποθούν διακαώς να κερδίσει ο ξέφρενος αλυτρωτισμός των Σκοπίων και να νομιμοποιηθούν τα τετελεσμένα της τουρκικής εισβολής. Δεν τους νοιάζει αν καταφέρουν λαμπρή νίκη οι σκοπιανοί εθνικιστές και οι τούρκοι στρατοκράτες, φτάνει να ηττηθούν οι έλληνες και οι ελληνοκύπριοι «εθνικιστές». Δηλαδή η μεγάλη πλειονότητα του Ελληνισμού, η Ελλάδα που αντιστέκεται.

Υπάρχουν κάποιοι που κατεβάζουν τον κόσμο στους δρόμους για να καταδικάσουν την αμερικανική επέμβαση στο Ιράκ ή την πιθανολογούμενη επέμβαση στο Ιράν, αλλά δεν θέλουν καμία απολύτως αντίδραση για την αμερικανική πολιτική στο Σκοπιανό ή στην Κύπρο.

Είναι αυτοί ακριβώς που προεξοφλούσαν ότι οι Αμερικανοβρετανοί θα μας «συνέτριβαν» αν δεν υπερψηφιζόταν το Σχέδιο Ανάν. Και δεν τους βγήκε.

Είναι οι ίδιοι ακριβώς που προεξοφλούσαν ότι το ΝΑΤΟ θα μας ασκούσε «ασφυκτικές πιέσεις» αν ασκούσαμε βέτο στην ένταξη της FYROM. Και πάλι διαψεύστηκαν πανηγυρικά.

Καταγγέλλουν τα σχέδια των ΗΠΑ παντού στον κόσμο -όσο πιο μακριά μας τόσο καλύτερα- αλλά σε οτιδήποτε έχει σχέση με τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, υποστηρίζουν την πλήρη ευθυγράμμιση «προς τας υποδείξεις» των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ! Τέτοιοι «αντιιμπεριαλιστές».

Εύχονται την αποτυχία της αμερικανικής πολιτικής παντού στον κόσμο, αλλά την πλήρη επιτυχία της στην Ελλάδα! Χειροκροτούν κάθε αντίσταση προς τη δυτική πολιτική παντού στον κόσμο, αλλά κατακεραυνώνουν ως «μιαρό εθνικισμό» την παραμικρή διάθεση αντίστασης του ελληνικού λαού.

Θέλουν τον Έλληνα να «σηκωθεί από τον καναπέ του», αλλά προς Θεού, όχι για το Μακεδονικό, όχι για το Σχέδιο Ανάν, αλλά για τον. γάμο των ομοφυλοφίλων, για την προστασία της φώκιας και για τα δάση του Αμαζονίου.

Έχουν κατασκευάσει μια ατζέντα διεθνώς περιφερομένων ψευδο-αιτημάτων, με τα οποία προσπαθούν να υποκαταστήσουν τις αληθινές αγωνίες κάθε λαού.

Για όλα όσα δεν αφορούν άμεσα τον ελληνικό λαό, δεν τον ενδιαφέρουν ιδιαίτερα, δεν τον ενώνουν, δεν εξαρτώνται από τον ίδιο - για όλα αυτά ζητούν να «αφυπνιστεί». Αλλά αν τολμήσει να ξεσηκωθεί για όσα αληθινά τον αφορούν και τον νοιάζουν, τον καταγγέλλουν ως «εθνικιστή», «αντιδραστικό», «μισαλλόδοξο» και «σκοταδιστή».

Τα παπαγαλάκια των Νέας Τάξης μας παρουσιάζονται και ως «αντι-ιμπεριαλιστές» από πάνω.

Τα τσιράκια και οι εκλεκτοί των διαπλεκομένων μας σερβίρονται ως «επαναστάτες», που θέλουν να αλλάξουν το πολιτικό σκηνικό.

Οι εγκάθετοι της πιο παρασιτικής πλουτοκρατίας μας εμφανίζονται ως σούπερ «προοδευτικοί».

Οι λατρευτοί των ολιγοπωλιακών συγκροτημάτων ως «φιλελεύθεροι», οι παντοιοτρόπως βολεμένοι ως «αντισυμβατικοί».

Στοιχηματίζουν ότι η Ελλάδα θα χάσει σε όλα τα μέτωπα. Αλλά δεν τους βγαίνει το στοίχημα.

Προεξοφλούσαν συντριπτικές πιέσεις των ΝΑΤΟϊκών και έπεσαν έξω. Για μιαν ακόμα φορά.

Τρέμουν τώρα με την ιδέα μήπως τα Σκόπια διαλυθούν από τις αποσχιστικές τάσεις των Αλβανών του Κοσόβου και δεν προλάβουν να συντρίψουν τους έλληνες «εθνικιστές»!

Για σκεφτείτε να διαλυθούν τα Σκόπια - πράγμα που οι ίδιοι οι Σκοπιανοί φοβούνται και οι δυτικοί διακριτικώς πιθανολογούν πλέον.

Για σκεφτείτε τι θα απογίνουν όλοι όσοι διακήρυσσαν ότι «έχει χαθεί» ο αγώνας προς ένα κρατίδιο που αύριο δεν θα υπάρχει.

Για αναλογιστείτε τι θα συμβεί με όλους εκείνους που πίεζαν να συμβιβαστούμε με ένα κράτος που θα έχει πλέον διαλυθεί.

Κάποτε οι μαυραγορίτες της γερμανικής κατοχής φώναζαν «Βάστα Ρόμελ». Τα σημερινά εγγόνια τους προσεύχονται να διατηρηθεί η ενότητα των Σκοπίων, να επιστρέψει το Σχέδιο Ανάν και να συντριβεί η επιμονή των Ελλήνων.

Έλα που δεν τους βγαίνει.

Η ιστορία των... αμερικανικών πιέσεων

ΗΜΕΡΗΣΙΑ 18/3/2008
Γράφει ο Mιχάλης Iγνατίου mignatiou@aol.com
Από την ημέρα της άφιξης του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ στην Αθήνα, διεξάγεται ένα άνευ προηγουμένου παζάρι για το Σκοπιανό, με ορατό το «πάρε-δώσε» μεταξύ της Ουάσιγκτον και των Βρυξελλών, από την μία πλευρά, και της Αθήνας και των Σκοπίων από την άλλη. Πρώτο αποτέλεσμα αυτής της συναλλαγής, ήταν η συνάντηση της κ. Ντόρας Μπακογιάννη με τον πρωθυπουργό της γειτονικής χώρας, κατά την οποία δεν διαφώνησαν σε όλα, όπως ισχυρίστηκαν, η Ελληνίδα υπουργός και ο κ. Νικολά Γκρουέφσκι. Η πρώτη άτυπη συμφωνία, για τον ερμαφρόδιτο συνδυασμό διπλής-σύνθετης ονομασίας είναι γεγονός.
Η συνάντηση του κ. Γιαπ ντε Χοπ Σέφερ με τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, και η συζήτηση που ακολούθησε στη βάση του μηνύματος που απέστειλε ο Αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπους, έδωσε την ευκαιρία να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα και να τεθούν οι «κόκκινες γραμμές» των δύο πλευρών. Ετσι, ο κ. Σέφερ, ο υφυπουργός Εξωτερικών Ντάνιελ Φριντ και η Αμερικανίδα μόνιμη αντιπρόσωπος στο ΝΑΤΟ, Βικτόρια Νούλαντ, πήραν το πράσινο φως που περίμεναν για να δράσουν.
Από τις 5 Μαρτίου έχει κινητοποιηθεί ένας ολόκληρος μηχανισμός, από την Ουάσιγκτον και την έδρα των Ηνωμένων Εθνών μέχρι τις Βρυξέλλες, για να επιτευχθεί ο συμβιβασμός για την ονομασία. Και όμως... Η αρμόδια κυβέρνηση είχε το θράσος να διαψεύδει γεγονότα και ο αναπληρωτής εκπρόσωπος να μη λέει την αλήθεια γνωρίζοντας ότι ο ισχυρισμός του, πως δεν έφτασαν μηνύματα στην Αθήνα, ήταν διάτρητος και ξεπερνούσε τα όρια του καραμπινάτου ψέματος. Ταυτόχρονα, ήταν θλιβερή και η προσπάθεια των ουραγών της κυβέρνησης, να πείσουν ότι δεν ασκήθηκε καμία πίεση. Μα ποιος ισχυρίστηκε κάτι τέτοιο; Αλλωστε, οι Αμερικανοί απλά... συμβουλεύουν, μόνο... ενθαρρύνουν την ελληνική κυβέρνηση για να συμβιβαστεί. Τα ίδια δεν έκαναν και την περίοδο των Ιμίων. Πιέστηκε ο τότε πρωθυπουργός να συναντηθεί με τον Μεσούτ Γιλμάζ στη Κρήτη; Οχι βέβαια. Τον... παρακάλεσε γονατιστός ο Τόμας Μίλερ, δεύτερος στην ιεραρχία της αμερικανικής πρεσβείας και ο κ. Σημίτης αποφάσισε να μην του χαλάσει το χατίρι.
Μήπως αυτός ο ανεκδιήγητος ο Χαβιέ Σολάνα, με τα αμέτρητα άλυτα «προσωπικά προβλήματα και ενδιαφέροντα», που επηρεάζουν την απόδοσή του, πίεσε την Μεγάλη Τετάρτη του 2004 τον Τάσσο Παπαδόπουλο να αποδεχθεί το σχέδιο Ανάν; Ούτε συζήτηση... Το μόνο που δεν έκανε, ήταν να τον οδηγήσει στο... σφαγείο! Η, μήπως, πιέστηκε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ από τους Αμερικανούς, όταν έσπευσε να δηλώσει την υποστήριξή του στο καταστροφικό κείμενο του τότε γ.γ. του ΟΗΕ, πριν μιλήσουν οι Ελληνοκύπριοι ηγέτες. Ελάτε, τώρα. Όχι, βέβαια. Ο τότε υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Κόλιν Πάουελ, στη βάση της ειλικρινούς φιλίας τους, του ζήτησε μία χάρη. Να μην του την κάνει; Μα φίλοι και σύμμαχοι δεν είμαστε; Αλλωστε, οι Αμερικανοί ηγέτες... υποστηρίζουν την Ελλάδα, με κλειστά τα μάτια, σε όλα τα θέματα που την απασχολούν. Δεν βλέπετε τις νίκες μας στο Σκοπιανό, στο Αιγαίο, στα ελληνοτουρκικά, στο Κυπριακό, στο θέμα της Θεολογικής της Χάλκης; Ο ένας θρίαμβος ακολουθεί τον άλλο.
Το διπλωματικό παιχνίδι του Σκοπιανού, θα κριθεί σε διάφορες φάσεις. Ηταν καθοριστική η πρώτη Δευτέρα τούτου του μήνα, όταν ο κ. Σέφερ πέρασε τα σκαλοπάτια του Μαξίμου και ο Αμερικανός πρέσβης -έξι ώρες μετά- έσπευδε στο υπουργείο των Εξωτερικών και τα είπε, πρόσωπο με πρόσωπο, με την κ. Μπακογιάννη. Στο πιάτο, οι συνεργάτες του κ. πρέσβη έβαλαν και την αφεντιά μου, αλλά προς τιμή τους, οι συνομιλητές τους, έκοψαν τη συζήτηση με το μαχαίρι. Ακολούθησε η επίσκεψη του κ. Φριντ στα Σκόπια, και η πρόσκληση για καφέ εκ μέρους της κ. Νούλαντ, που δεν ήταν πικρός, όσο και αν προσπάθησαν να μας πείσουν για το αντίθετο. Τι απομένει τώρα; Είναι η σειρά της κ. Κοντολίζα Ράις, που για να είμαστε δίκαιοι έκανε και την αρχή, όταν υποδέχθηκε στο γραφείο της την κ. Μπακογιάννη και -λίγες ώρες πριν- τον Σκοπιανό ομόλογό της. Εφυγαν και οι δύο από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ με κομμένα τα φτερά.
Η ελληνική κυβέρνηση δεν δέχεται πιέσεις... Το είπε ο πρωθυπουργός και εμένα με έπεισε! Αφού, από εκείνη την ημέρα και ειδικά μετά τα βαθυστόχαστα άρθρα επιφανών αναλυτών, αφαίρεσα από το λεξιλόγιό μου τη λέξη αυτή. Οι Αμερικανοί δεν... πίεσαν ποτέ την Ελλάδα, ούτε για το Σκοπιανό, ούτε για άλλο θέμα. Μία συμβουλή έδωσαν «να τα βρούμε με τους γείτονές μας», και αφού δεν ακούσαμε τη συμβουλή τους, έθεσαν σε ισχύ την επόμενη «δυναμική» ενέργειά τους: Ενθάρρυναν τον κ. Καραμανλή, αλλά αυτός βράχος. Πάλι δεν συναίνεσε... Ξέρετε ποιο είναι το επόμενο βήμα... Θα πέσουν στα πόδια του και θα τον... παρακαλέσουν με δάκρυα στα μάτια... Κούνια που μας κούναγε...;

Πόλεμος σε καιρό Ειρήνης και κανείς δεν αντιστέκεται


http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_18/03/2008_263211

Του Στεφανου Μανου

Στην ελληνική αγορά εργάζονται 4.300.000 εργαζόμενοι. Από αυτούς, περίπου 1.000.000 είναι στοn δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, 1.900.000 προσφέρουν εξαρτημένη εργασία στον ιδιωτικό τομέα και 1.400.000 είναι αυτοαπασχολούμενοι. Τις τελευταίες εβδομάδες η ελληνική οικονομία, η Ελλάδα, δέχεται συνεχείς και επαναλαμβανόμενες επιθέσεις με απεργίες. Τα εμπορικά λιμάνια, εδώ και μήνες, δεν λειτουργούν ή υπολειτουργούν. Η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας έχει περιοριστεί αισθητά. Οι οικονομικές συναλλαγές εμποδίζονται από την απεργία στην Τράπεζα της Ελλάδoς. Τόνοι σκουπιδιών σκορπάνε μικρόβια και δυσοσμίες στις πόλεις. Το μετρό και ο ηλεκτρικός δεν λειτούργησαν για τουλάχιστον μια μέρα. Πριν από μερικούς μήνες παρέλυσε η παιδεία.
Τέτοια φαινόμενα θα μπορούσαν να συμβούν σε καιρό πολέμου. Ο βομβαρδισμός ενός λιμανιού ή ενός σταθμού της ΔΕΗ θα είχε παρόμοια αποτελέσματα με εκείνα που βιώνουμε τις τελευταίες ημέρες. Σε περίπτωση πολέμου, όμως, το κράτος θα έκανε τα αδύνατα δυνατά για να αποκαταστήσει το ταχύτερο τις βλάβες. Και όχι μόνο αυτό. Θα επιχειρούσε να προκαλέσει ανάλογα πλήγματα στον εχθρό προκειμένου να αποθαρρύνει νέες επιθέσεις. Επειδή όμως δεν έχουμε πόλεμο -με την κλασική έννοια του πολέμου- η κυβέρνηση φαίνεται να πιστεύει ότι δεν έχει υποχρέωση να αποκρούσει τις επιθέσεις που δέχεται η χώρα. Η παθητική αυτή στάση, στάση εξευμενισμού του εχθρού, υποθάλπει νέες και σφοδρότερες επιθέσεις κατά της Ελλάδας. Οχι μόνο δεν αντιστέκεται η κυβέρνηση, αλλά ούτε καν προσπαθεί να αποτιμήσει τις ζημίες που προκαλούν οι απεργίες στην οικονομία. Πόσο θα επηρεάσουν τον ρυθμό ανάπτυξης του ΑΕΠ, την απασχόληση, τις επενδύσεις;
Θα έχετε παρατηρήσει, φαντάζομαι, ότι όσοι απεργούν ανήκουν στο 1.000.000 των εργαζομένων στον δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Οι εργαζόμενοι αυτοί έχουν κατά μέσο όρο διπλάσιες ή τριπλάσιες αποδοχές από τον μέσο όρο των αποδοχών του 1.900.000 εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα. Εχουν το προνόμιο της μονιμότητας, καλύτερες παροχές υγείας και αφού αποχωρήσουν από την εργασία έχουν πολύ καλύτερες συντάξεις από τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα. Στον πόλεμο, ο ρεαλισμός υπαγορεύει την άποψη: ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος, ο φίλος του εχθρού μου είναι εχθρός μου. Οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα και οι αυτοαπασχολούμενοι αγρότες, επιχειρηματίες, επαγγελματίες ελπίζω να σκεφθούν ποιοι είναι οι πολιτικοί τους φίλοι.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, που υποστηρίζει ανεπιφύλακτα τους απεργούς, τους επιτιθέμενους στην ελληνική οικονομία; Το ΠΑΣΟΚ, που ευθυγραμμίζεται με τον ΣΥΡΙΖΑ και τάσσεται και αυτό ανεπιφύλακτα στο πλευρό των απεργών; ΄Η μήπως η Ν.Δ., που κάνει ό,τι μπορεί ώστε να εξευμενίσει τους επιτιθεμένους; Δεν πρέπει να ξεχνάτε ότι η Ν.Δ. ως αντιπολίτευση υπερψήφισε τις προκλητικά χαριστικές ρυθμίσεις του κ. Βενιζέλου για τη ΔΕΗ. Αλλά και η αιφνίδια μεταστροφή του κ. Αλογοσκούφη σε ό,τι αφορά τους εργαζομένους στην καθαριότητα δεν αποτελεί απόδειξη προσπάθειας εξευμενισμού των απεργών; Μόνο το ΚΚΕ τόλμησε να ψελλίσει κάτι για τη ΔΕΗ, αλλά γρήγορα φρόντισε να ευθυγραμμιστεί με τα άλλα κόμματα. Το κυβερνητικό ασφαλιστικό νομοσχέδιο αν κάτι κάνει σίγουρα, είναι να κατοχυρώσει τις προνομιακές ιδιαιτερότητες των εργαζομένων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, οι αγρότες, οι επιχειρηματίες, οι επαγγελματίες δεν έχουν πολιτικούς φίλους. Τα πολιτικά κόμματα είναι εχθροί τους, επειδή υποστηρίζουν ανεπιφύλακτα εκείνους που τους βλάπτουν, τους εχθρούς τους. Κάνουν λάθος τα εμπορικά επιμελητήρια και οι σύλλογοι που ελπίζουν ότι με αγωγές και μηνύσεις θα λύσουν τα δυσβάστακτα προβλήματα που τους δημιουργούν οι απεργίες. Πολιτική λύση πρέπει να επιδιώξουν. Να στηρίξουν εκείνες τις δυνάμεις που θα προβάλλουν αντίσταση σε αυτούς που τους επιτίθενται. Και επειδή τέτοιες πολιτικές δυνάμεις δεν υπάρχουν σήμερα, να βοηθήσουν να φτιαχτούν. Να πάψουν να ψηφίζουν τους φίλους των εχθρών τους. Αυτό είναι το συμφέρον τους.
Είναι σημαντικό να κατανοήσουν όσοι δεν εργάζονται στον δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, ότι όλα τα σημερινά πολιτικά κόμματα είναι σε τελική ανάλυση εχθροί τους επειδή με τον ένα ή τον άλλο τρόπο υποστηρίζουν τους απεργούς, εκείνους που τους βλάπτουν, που τους προκαλούν ζημιές. Στον πόλεμο, ο φίλος του εχθρού μου είναι εχθρός μου.
Οπως έγραψα ήδη στην «Καθημερινή», άκουσα στην τηλεόραση τον πρόεδρο της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ να δηλώνει ότι αν η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ δεν ήταν υπεύθυνη συνδικαλιστική οργάνωση, θα μπορούσε να βυθίσει στο σκοτάδι την Ελλάδα. Αν ο αρχηγός του τουρκικού επιτελείου δήλωνε ότι, αν η Τουρκία δεν ήταν υπεύθυνη χώρα, θα μπορούσε να καταλάβει τη Λέσβο σε 24 ώρες, θα θέλατε η κυβέρνησή μας να κάνει πως δεν άκουσε την απειλή; Να μην κάνει απολύτως τίποτε;

Σχόλια ΣΓΣ
Το ΧΑΑ έχει κατρακυλήσει και τεράστια χρηματικά ποσά έχουν απολεσθεί με μεσοπρόθεσμή και μακροπρόθεσμη συνέπεια να αποθαρρύνονται οι εν δυνάμει επενδυτές.
Στην παρούσα φάση της θανατικής (όχι φανατικής) αντιπαράθεσης των συνδικαλιστών με την κυβέρνηση θα πρέπει τρία τινά να συμβούν:
Η κυβέρνηση ακλόνητη προχωρεί στην ψήφιση του ασφαλιστικού, και έτσι διασώζονται οι επερχόμενες γενεές, όσο διασώζονται ασφαλιστικά.
Η κυβέρνηση αποσύρει το ασφαλιστικό νομοσχέδιο και το ασφαλιστικό σύστημα καταρρέει στα επόμενα χρόνια.
Η κυβέρνηση μαζεύει όλους αυτούς τους «διαμαρτυρόμενους παραθυράτους» και τους κλείνει μέσα σε μια αίθουσα και δεν τους αφήνει να βγουν αν δεν καταλήξουν σε ένα γι’ αυτούς αποδεκτό νομοσχέδιο, κατά το πρότυπο της εκλογής του Πάπα.

Θα πρέπει να μη μας διαφεύγει ότι οι απώλειες των ασφαλιστικών εισφορών και η κακοδιαχείριση των αποθεματικών των ταμείων είναι συνέπεια των αποφάσεων των ΔΣ των ασφαλιστικών τα οποία κατά πλειοψηφία αποτελούνται από τους εκάστοτε φωνασκούντες συνδικαλιστές, προκειμένου να ανεβούν οι μετοχές τους και να εκλεγούν βουλευτές. Αλλά, αυτοί οι ίδιοι θησαυρίζουν κατά την θητεία τους ως συνδικαλιστές, υποθάλποντας και εξαργυρώνοντας τις εκάστοτε κακοδιαχειρίσεις των χρημάτων των ασφαλιστικών ταμείων.

Κατά τα λεγόμενά τους και έτσι είναι το δικαίωμα στη εργασία είναι ιερό, όπως ιερό είναι και το δικαίωμα στην απεργία. Ποιο είναι όμως ιερότερο;
Ο απεργών από πού λαμβάνει το δικαίωμα να απαγορεύει την εργασία σε οποιονδήποτε άλλο; Και γιατί βαφτίζει το ιερό του δικαίωμα στην εργασία «απεργοσπάστη»;
Μήπως ένα από τα ύψιστα αγαθά της δημοκρατίας είναι ότι τα δικαιώματά του ενός ξεκινάνε από εκεί που τελειώνουν τα δικαιώματα του άλλου; Πληρώνω και δικαιούμαι καθαριότητος, ηλεκτρικού ρεύματος κλπ. Μήπως μου τα υπεξαιρείς αυτά τα αγαθά για τα οποία έχω ήδη πληρώσει; Μήπως η υπεξαίρεση είναι ποινικό αδίκημα;
Αλλά όταν δικάζεται το θέμα της απεργίας της ΔΕΗ, αν είναι παράνομη και καταχρηστική και οι συνδικαλιστές εισορμούν στη δικαστική αίθουσα, διακόπτουν τη δικαστική διαδικασία και σε ουδεμία συνέπεια υπόκεινται. Τι περιμένουμε; Ο πάτος έχει χαθεί.
Υπενθυμίζω ότι όταν επανήλθε το ΠΑΣΟΚ το 1993 αποκατέστησε τον Σταμούλο και τον άλλο, που είχαν ξεβρακώσει τους ιδιοκτήτες αυτοκινητιστές, όπως επίσης αποκατέστησε και τους απολυθέντες της ΔΕΗ και όχι μόνον αυτό αλλά τους έδωσε αναδρομικά και τους μισθούς που δεν είχαν πάρει λόγο απολύσεως.
Έχει κάποιος αποτιμήσει τις θετικές και αποθετικές ζημιές που έχουν επιφέρει όλες αυτές οι απεργίες, όταν για αντικειμενικούς λόγους ο πληθωρισμός έχει φθάσει στο 4,4%; Με ποιον είναι αυτοί οι ΕΛΛΗΝΕΣ με την Ελλάδα ή το θηρίο;



Αυτό είναι το πρωτοσέλιδο του σημερινού ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ (18/3/2008).
Να νεκρώσει η παραγωγή και το 4,4% του πληθωρισμού να πάει πόσο;
Να βουλιάξει ο τόπος. ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΑ ΚΑΛΑ ΜΑΣ;;;;;;;;

Σταματώ εδώ και δεν ξαναδιαβάζω αυτά που έγραψα παραπάνω επειδή θα εκνευριστώ ακόμα περισσότερο.
ΣΓΣ