Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2012

Η πατρίδα χάνεται και αυτοί τρώγονται!..


Γράφει ο
Χρήστος Πασαλάρης

…ΚΑΙ ΜΕΤΑ τα ΝΑΙ, τι; Ασθμαίνουσα η κυβέρνηση πέρασε μετά πολλών βασάνων το «Μνημόνιο 3». Και καταπληγωμένη τον Προϋπολογισμό της. Η πολυφωνική και μονίμως φάλτσα αντιπολίτευση την πολέμησε κατά δύναμη, ακόμη και… με εκείνο το αλαζονικό πανό στη στέγη της Βουλής!.. Τα συνδικάτα με τους ευτραφείς εργατοπατέρες ξεσήκωσαν όσο κόσμο μπόρεσαν. Αλλά και πάλι η μεγάλη πλειοψηφία των νοικοκυραίων έμεινε στο σπίτι της αμίλητη, σκεφτική, σαστισμένη, να αναρωτιέται: «Ε, και μετά τα ΝΑΙ, τι;».

ΣΑΣΤΙΣΜΕΝΟΣ και του λόγου μου (που, παρά τα 72 χρόνια θητείας στον Τύπο, αδυνατώ να κάνω μια σίγουρη πρόβλεψη), απογοητευμένος από την εικόνα της Βουλής την Τετάρτη (με κάποιους «πατέρες» και «μητέρες» του έθνους να χρειάζονται μάλλον ψυχίατρο και ενδοκρινολόγο για τις απίθανες υστερίες τους), προσπαθώ να ξεμπερδέψω το κουβάρι, καθώς το υπέρτατο χρέος όλων ημών των λειτουργών του Τύπου είναι το καλό της πατρίδας, σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά…

ΤΟ ΚΟΡΥΦΑΙΟ λοιπόν ερώτημα είναι πράγματι: «Μετά τα ΝΑΙ, τι;»… Η δόλια πατρίδα, χρεωμένη ως τον λαιμό (με 2.500 τέκνα της να έχουν αυτοκτονήσει, με 1.268.000 ανέργους να λιμοκτονούν, με 900.000 νοικοκυριά να δυστυχούν «κάτω από το όριο της φτώχειας», με 200.000 λουκέτα στα ελληνικά μαγαζιά, με τη μισή Αθήνα να «ενοικιάζεται» ή να «πωλείται», με το Δημόσιο να χρωστά 10 δισ. ευρώ σε ιδιώτες και με ενάμισι εκατομμύριο ξένους εισβολείς να κατέχουν δουλειές Ελλήνων), αυτή η ζητιάνα-πατρίδα κείται στο πεζοδρόμιο της Ευρώπης έχοντας το χέρι απλωμένο στα 31,5 δισ. ευρώ, με τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε να τα κουνάνε αλλά να τα τραβάνε μόλις ο Αντώνης πάει να τα αρπάξει!..

ΣΤΑ 67 μεταπολεμικά χρόνια δεν θυμάμαι Έλληνα πρωθυπουργό να έχει βρεθεί σε τόσο δραματική θέση όσο σήμερα ο Αντώνης Σαμαράς. Καθώς έχει περισωθεί, αν και λαβωμένος, από τις μάχες στη Βουλή, είναι από αύριο υποχρεωμένος να δώσει υπαρξιακό αγώνα όχι μόνο για να πάρει (και με το παραπάνω, όπως ο ίδιος βιάστηκε να πει) τη δόση της σωτηρίας, αλλά και να αντεπεξέλθει στην αδηφάγο επίθεση των αντιπάλων για ανατροπή του. Οι νοικοκυραίοι αναρωτιούνται: Είναι άραγε ικανός και... γεννημένος για υπεράνθρωπες υπερβάσεις; Όσοι απορούν πώς διάβολο αυτός ο λαός δεν έχει ακόμη ξεσηκωθεί εναντίον της ξένης κατοχής (όσο και αν αυτό θα σήμαινε επιστροφή στη δραχμή) πιστεύουν ότι ο Σαμαράς δεν θα περισωθεί:

-ΕΑΝ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ αμέσως έναν γενναίο ανασχηματισμό επιλέγοντας τολμηρά ταλέντα, άσπιλα και αμόλυντα, με κυρίαρχο προσόν τον πατριωτισμό.

-ΕΑΝ ΔΕΝ ΣΤΕΙΛΕΙ στις φυλακές καμιά εικοσαριά κηφήνες που έβλαψαν την πατρίδα, ακόμη και αν είναι παρατρεχάμενοι της παράταξής του...

-ΕΑΝ ΔΕΝ ΚΥΝΗΓΗΣΕΙ αλύπητα τους φοροφυγάδες που φιγουράρουν στις λίστες και καπνίζουν τα πούρα τους ήσυχοι επειδή δεν τους πειράζει κανείς.

-ΕΑΝ ΔΕΝ ΜΑΘΕΙ να κοκκινίζει από ντροπή, μαθαίνοντας ότι ο Στουρνάρας έκοψε τον μισθό του αρχηγού του ΓΕΕΘΑ από 2.600 στα 1.800 ευρώ!

-ΕΑΝ ΔΕΝ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙ τη Μέρκελ ότι θα βάλει μπροστά τη διεκδίκηση των 500 δισ. ευρώ που χρωστάει η πατρίδα της από τις κατοχικές αρπαγές…

-ΕΑΝ ΔΕΝ ΜΗΝΥΣΕΙ αμέσως στους ξένους άρπαγες ότι θα περιφρουρήσει πάση θυσία τον απίθανο πλούτο της χώρας, υπόγειο και υποθαλάσσιο...

-ΕΑΝ ΔΕΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ από αύριο το γκρέμισμα του σάπιου κράτους, εγκαινιάζοντας ταυτόχρονα πρότυπες εφορίες, πολεοδομίες, δήμους, σχολεία, φυλακές…

-ΕΑΝ ΔΕΝ ΒΑΛΕΙ ΤΑΞΗ στη ζούγκλα των ΜΜΕ, τολμώντας, πρώτος αυτός, να δώσει οριστικές άδειες σε όσα κανάλια το αξίζουν, με ταυτόχρονο λουκέτο στα άλλα...

-ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΠΙΤΑΧΥΝΕΙ τις αποκρατικοποιήσεις όχι με τη μορφή του ξεπουλήματος, αλλά με επιτυχείς χειρισμούς που θα προσελκύσουν ξένους επενδυτές…

-ΕΑΝ ΔΕΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙ τη χώρα από τους λαθρομετανάστες με πολύ αυστηρότερες δράσεις, γιατί έως τώρα μοιάζει να τους χαϊδεύει...

-ΕΑΝ ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ δεν ζητήσει τη συνειδητή συμμετοχή της αντιπολίτευσης, σε μια ύστατη προσπάθεια εθνικής ενότητας, αφού ουδέποτε μεταπολεμικά η πατρίδα είχε τόση ανάγκη από την ενότητα του λαού και της ηγεσίας του όσο σήμερα.

ΕΝΝΟΩ μια ενότητα που θα σημάνει τέρμα στις εκδικητικές απεργίες των εργατοπατέρων, τέρμα στην καθημερινή κατάληψη του κέντρου της Αθήνας, τέρμα στις μαχαιριές εναντίον του τουρισμού, τέρμα στη διχόνοια μεταξύ των αρχηγών και φίμωτρο στους σύγχρονους «Νενέκους» που παίζουν διπλό παιγνίδι υπηρετώντας υπογείως την τρόικα!

ΤΕΡΜΑ στην εθνική υποτέλεια και πανεθνικό σάλπισμα για μια νέα εθνική αντίσταση… Μακάρι δε αυτό το σάλπισμα να το υμνήσει και ο Μίκης με ένα νέο «παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους» και ο Γλέζος με ένα νέο συμβολικό κατέβασμα της σβάστικας!..

(Από τη Real News)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου