Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2012

Κάλεσμα Μίκη-Γλέζου "να σταματήσει η προδοσία"

ΑΘΗΝΑ 10/02/2012

Διαφημίσεις Google

Inverter Οθόνης Laptopγια όλους τους τύπους οθονών,
σε τιμές κόστους και άμεση αποστολή
www.laptop-parts.gr
Σε συγκέντρωση έξω από την Βουλή την Κυριακή "για να σταματήσει η προδοσία" και να μην ψηφιστεί η νέα δανειακή σύμβαση καλούν τον ελληνικό λαό ο Μίκης Θεοδωράκηςκαι ο Μανώλης Γλέζος.

"Σας καλούμε στο Σύνταγμα την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου. Όλοι, από κάθε γωνιά της Ελλάδας, να μαζευτούμε έξω από τη Βουλή για να απαιτήσουμε να μην υπογραφεί η θανατική καταδίκη της πατρίδας μας, που είναι η ψήφιση της νέας δανειακής σύμβασης. Όλοι μαζί, μαζί με μας, την Κυριακή στο Σύνταγμα, να σταματήσουμε την προδοσία" αναφέρουν σε κοινή ανακοίνωσή τους".

Να σημειωθεί ότι την Πέμπτη, οι επικεφαλής του μετώπου Ε.ΛΑ.ΔΑ., απέστειλαν μήνυμα ξεσηκωμού ώστε να μην ψηφιστεί η δανειακή σύμβαση, την οποία χαρακτηρίζουν "θανατική καταδίκη της πατρίδας μας".

Ο μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης, το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς Μανώλης Γλέζος και ο συνταγματολόγος Γ. Κασιμάτης κάλεσαν τον κόσμο να βγει στους δρόμους, σε διαδηλώσεις διαμαρτυρίας σε όλη την Ελλάδα.

Παράλληλα, το Κίνημα Ανεξάρτητων Πολιτών -Σπίθα έστειλε ανοιχτή επιστολή προς τους βουλευτές, ζητώντας τους να ψηφίσουν "όχι στη νέα δανειακή σύμβαση, όχι στην εξαθλίωση της χώρας". 

Στην επιστολή του, καταλήγει: "Κανείς από εσάς δεν έχει πλέον την δικαιολογία ότι δεν ΓΝΩΡΙΖΕ. Το γεγονός ότι η υπογραφή αυτή νομιμοποιούμενη με την δική σας ψήφο θα είναι έγκλημα εσχάτης προδοσίας σε βάρος της χώρας και του Λαού, σήμερα εσείς ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ"
 

Ετοιμο το κόμμα των Πειρατών Ελλάδας

Κατατέθηκε την Παρασκευή το καταστατικό του κόμματος στον Αρειο Πάγο
Ετοιμο το κόμμα των Πειρατών Ελλάδας

21
εκτύπωση  



Έτοιμο για τις εκλογές εμφανίζεται να είναι το νεοιδρυθέν κόμμα Πειρατών Ελλάδας. Το πρωί της Παρασκευής μέλη του κόμματος, πήγαν στον Άρειο Πάγο, έκαναν ένα μικρό χάπενινγκ έξω από ο δικαστικό μέγαρο και εν συνεχεία κατέθεσαν το καταστατικό του κόμματος, περιμένοντας την έγκριση του, ώστε να συμμετάσχουν στις επερχόμενες εκλογές.

Ήδη οι Πειρατές ετοιμάζουν και την πρώτη συγκέντρωση- διαμαρτυρία τους, το απόγευμα του Σαββάτου στο Σύνταγμα για να διαμαρτυρηθούν εναντίον της εμπορικής συμφωνίας ACTA, με την οποία θεωρούν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ιαπωνία και η Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρούν να φιμώσουν το Ιντερνέτ. Την ίδια ημέρα και ώρα θα πραγματοποιηθούν σ΄ όλο τον κόσμο ανάλογες διαδηλώσεις από Πειρατές.

Στην παρουσίαση του κόμματός του, οι Πειρατές έφεραν και έναν Γερμανό Πειρατή, τον κ. Τόμας Γκάουλ διεθνή συντονιστή του κόμματος Πειρατών της Γερμανίας. Άλλωστε, όπως είπε ο υπεύθυνος επικοινωνίας των Ελλήνων πειρατών κ. Ανέστης Σαμουρκασίδηςτο νέο πολιτικό κόμμα των Πειρατών είναι ένα από τα 56 ιδρυμένα κόμματα Πειρατών σε όλο τον κόσμο και πρόκειται να γίνει το 22ο επισήμως αναγνωρισμένο από το κράτος του, Κόμμα Πειρατών. Το κόμματα Πειρατών έχουν εκλέξει έως τώρα 2 ευρωβουλευτές, 15 βουλευτές και 194 δημοτικούς συμβούλους σ΄ όλη την Ευρώπη.

Στην παρουσίαση υπήρξαν ερωτήσεις για τη στάση των Πειρατών έναντι στο Μνημόνιο και η απάντηση που δόθηκε ήταν ότι για όλα τα θέματα θα πρέπει να υπάρχουν δύο προϋποθέσεις. Να ενημερώνεται η κοινωνία και να διενεργούνται δημοψηφίσματα, αλλά όχι δημοψηφίσματα εξπρές, να δίνεται δηλαδή χρόνος για συζητήσεις και τοποθετήσεις.

Πρόκειται για ένα ιδιόμορφο κόμμα, όπως και οι ίδιοι παραδέχονται, αφού πρώτον δεν χρειάζονται γραφεία, τη στιγμή που διαθέτουν, όπως λένε, το μεγαλύτερο γραφείο στο κόσμο, που είναι το...ιντερνέτ. Δεν χρειάζονται να έχουν πρόεδρο με αρμοδιότητες, παρά μόνον για να υπογράφει τις όποιες συναλλαγές αναμένεται να έχουν με τις τράπεζες. Δεν έχουν χρήματα παρά μόνον ότι εισπράξουν από τις εισφορές μελών τους και δεν δέχονται κανέναν ως μέλος εάν αυτός ανήκει σε οποιοδήποτε κόμμα.

«Το κόμμα δεν τοποθετείται πάνω στον ξεπερασμένο άξονα αριστερά_ κέντρο_ δεξιά. Το Κόμμα των Πειρατών γεννήθηκε στον 21ο αιώνα για να αποτελέσει το νέο λειτουργικό σύστημα της κοινωνίας μας, εξασφαλίζοντας σε κάθε πρόσωπο τη δυνατότητα να εκφράζεται ελεύθερα, να συμμετέχει ψηφιακά, να ζει με αξιοπρέπεια και να αποφασίζει για το κοινό μας μέλλον», όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά.

Στόχος τους είναι, η προστασία της ιδιωτικότητας (όπως την αποκάλεσαν) και των ατομικών δικαιωμάτων από επεμβάσεις κρατών και εταιριών, τη μεταρρύθμιση της νομοθεσίας περί πνευματικών δικαιωμάτων με μείωση του χρόνου προστασίας και ελεύθερη χρήση ψηφιακών αντιγράφων για ιδιωτική, μη_ εμπορική χρήση. Επιδιώκουν να αλλάξει η νομοθεσία και το κοπιράιτ να αφορά μόνον μόνον τις εμπορικές χρήσεις και όχι τις προσωπικές.


Μόνο μέσω εξεταστικής ή Επιτροπής Θεσμών ο φάκελος Πεπόνη-Μουζακίτη στη Βουλή

Διευκρινίσεις Μ.Παπαϊωάννου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη 08 Φεβρουαρίου 2012
Μόνο στην περίπτωση συγκρότησης εξεταστικής επιτροπής ή αν εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής θα ήταν δυνατό να κατατεθεί ο πλήρης φάκελος της υπόθεσης των καταγγελιών των οικονομικών εισαγγελέων, Γρ.Πεπόνη και Σπ.Μουζακίτη, όπως διευκρίνισε ο υπουργός Δικαιοσύνης.

Αίτημα να τεθεί σε γνώση της Βουλής η σχηματισθείσα δικογραφία και η αλληλογραφία του υπουργού Δικαιοσύνης, Μ.Παπαϊωάννου, με τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας για το θέμα, είχαν υποβάλει, στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Μαρία Κυριακοπούλου και Λάμπρος Μίχος με ερώτηση που κατέθεσαν προς τον υπουργό Δικαιοσύνης.

Στην έγγραφη απάντησή του, όμως, ο υπουργός αναφέρει: «Αν και συμμερίζομαι απολύτως την ικανοποίηση του αιτήματος, σας γνωρίζω ότι με βάση την ισχύουσα νομοθεσία δεν είναι δυνατό αυτό να ικανοποιηθεί, επειδή περιέχει και ένορκες καταθέσεις μαρτύρων». 

Ο κ.Παπαϊωάννου επισημαίνει ότι «κατάθεση μόνο μέρους του φακέλου, χωρίς τις ένορκες καταθέσεις, δεν θα απεικόνιζε την πραγματική κατάσταση, εκτός του ότι θα μπορούσε να δεχθεί κριτική για μεροληπτική επιλογή σχετικών εγγράφων. 

Ο υπουργός υπενθυμίζει ωστόσο ότι «ο πλήρης φάκελος μπορεί να κατατεθεί μόνο στο πλαίσιο εξεταστικής επιτροπής ή αν ζητηθεί από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, με βάση συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 43 παρ. Α, 146 και 147 του Κανονισμού της Βουλής των Ελλήνων». 

Ερώτηση για τις συνθήκες παραίτησης των κ.κ. Πεπόνη και Μουζακίτη είχε καταθέσει και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Παπαδημούλης. Ο βουλευτής ζητούσε να ενημερωθεί με τίνος απόφαση και ευθύνη η κυβέρνηση ετοίμασε σχέδιο νόμου με το οποίο προωθείται η αντικατάσταση των δύο οικονομικών εισαγγελέων, ποιες υποθέσεις χειρίζονται ως σήμερα οι εν λόγω εισαγγελείς και σε ποιο στάδιο βρίσκονται και πως σχολιάζει η κυβέρνηση τις καταγγελίες που περιελήφθησαν στην επιστολή παραίτησης των κ.κ. Πεπόνη και Μουζακίτη. 

«Ποτέ δεν συζητήθηκε από την κυβέρνηση η αντικατάσταση των δύο εισαγγελέων κ.κ. Πεπόνη και Μουζακίτη» αναφέρει στην απάντησή του ο υπουργός Δικαιοσύνης. Προσθέτει όμως ότι «κανένας δεν έχει το δικαίωμα να εμποδίσει την πρωτοβουλία της κυβέρνησης για νομοθετικές αλλαγές, που ως γνωστόν τις τελικές αποφάσεις έχει η Βουλή» και ότι «η σχετική για το θέμα αυτό συζήτηση, ανήκει στη σφαίρα της παραπολιτικής». 

Στο αίτημα του κ.Παπαδημούλη να ενημερωθεί για τις υποθέσεις που χειρίζονται οι δύο οικονομικοί εισαγγελείς, ο υπουργός Δικαιοσύνης ενημερώνει ότι στις 19 Ιανουαρίου ζητήθηκε με έγγραφο του γενικού γραμματέα του υπουργείου από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να διαθέσει το συντομότερο δυνατό στοιχεία σχετικά με τα διαλαμβανόμενα στην ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να υπάρξει απάντηση στη Βουλή. 

Τα εν λόγω στοιχεία δεν έχουν τεθεί, μέχρι σήμερα, υπόψη του υπουργείου Δικαιοσύνης και ελλείψει αυτών είναι αδύνατο να στοιχειοθετηθεί απάντηση αλλά όπως, διαβεβαιώνει ο υπουργός, «είναι αυτονόητο ότι θα κατατεθούν στη Βουλή μόλις περιέλθουν σε γνώση του υπουργείου». 

Τέλος, για τις καταγγελίες που έχουν διατυπώσει οι δύο οικονομικοί εισαγγελείς, ο κ.Παπαϊωάννου αναφέρει ότι «η κυβέρνηση δεν σχολίασε και δεν σχολιάζει τις καταγγελίες των δικαστικών λειτουργών. Οι συγκεκριμένες καταγγελίες αποτέλεσαν αντικείμενο έρευνας από τον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φ.Μακρή και είναι γνωστό ότι ως ουσία αβάσιμες τέθηκαν στο αρχείο».

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2012

Διαδηλώσεις οργανώνονται και στην Ελλάδα κατά της αντιπειρατικής συνθήκης ACTA - Ειδήσεις - Επιστήμη-Τεχνολογία

Μαζικές αντιδράσεις

Περίπου 100 διαδηλώσεις προγραμματίζονται για το Σάββατο στην Ευρώπη (Πηγή: Stopp Acta)
Περίπου 100 διαδηλώσεις προγραμματίζονται για το Σάββατο στην Ευρώπη (Πηγή: Stopp Acta)


Αθήνα
Η Αθήνα, η Πάτρα και η Θεσσαλονίκη περιλαμβάνονται στη μεγάλη λίστα των ευρωπαϊκών πόλεων όπου θα πραγματοποιηθούν το Σάββατο διαδηλώσεις κατά της αμφιλεγόμενης διεθνούς συνθήκης ACTA κατά της πειρατείας.

Η Ελλάδα είναι μία από τις 22 ευρωπαϊκές χώρες που υπέγραψαν τον περασμένο μήνα τη συνθήκη, η οποία έχει στόχο τον διεθνή εναρμονισμό των κανόνων για τη διαδικτυακή πειρατεία και άλλα θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας, όπως τα λεγόμενα προϊόντα «μαϊμού».

Πολλοί θεωρούν ότι η συνθήκη είναι προϊόν μη δημοκρατικών διαδικασιών και περιστέλλει τις διαδικτυακές ελευθερίες.

Η υπογραφή της ACTA ήταν ένας από τους λόγους που οι «χακτιβιστές» της οργάνωσης Anonymous επιτέθηκαν στο δικτυακό τόπο του ελληνικού υπουργείου Δικαιοσύνης πριν από τέσσερις μέρες.

Η συνθήκη πιθανότατα θα απορριφθεί τελικά από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, παρόλα αυτά έχει προκαλέσει εκτεταμένες αντιδράσεις σε χώρες της ΕΕ.

Η διαδικτυακή πρωτοβουλία για τη συλλογή υπογραφών έχει συγκεντρώσει μέχρι στιγμής 1,75 εκατομμύρια υποστηρικτές.

Η τελευταία διαδήλωση κατά της ACTA πραγματοποιήθηκε το Σάββατο στη Σλοβενία με τη συμμετοχή περίπου 2.000 ατόμων. Το εντυπωσιακό είναι ότι στήριξη στους διαδηλωτές έδωσε η πρεσβευτής της Σλοβενίας στην Ιαπωνία, Χελένα Ντρνόβσεκ Ζόρκο, η οποία παραδέχτηκε εκ των υστέρων ότι δεν είχε πλήρη επίγνωση του θέματος όταν υπέγραψε τη συνθήκη τον περασμένο μήνα.

Σε μακροσκελή της ανακοίνωση, η Ζόρκο δηλώνει ότι η ACTA έρχεται σε αντίθεση με τις πολιτικές της πεποιθήσεις και απειλεί τις διαδικτυακές ελευθερίες.

Στην Πολωνία, όπου επίσης πραγματοποιήθηκαν ογκώδεις διαμαρτυρίες, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι τελικά δεν θα επικυρώσει τη συνθήκη, αναγνωρίζοντας ότι δεν υπήρξε επαρκής δημόσιος διάλογος.

Σύμφωνα με τον ακτιβιστικό δικτυακό τόπο Stopp ACTA, περίπου 100 διαδηλώσεις προγραμματίζονται για το Σάββατο 11 Φεβρουαρίου.

Στην Ελλάδα, διαδηλώσεις προγραμματίζεται να ξεκινήσουν στις 5 το απόγευμα στην Πλατεία Γεωργίου της Πάτρας, την πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα και την Πλατεία Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη.

Σύμφωνα με τους επικριτές της συνθήκης:

  • Η ACTA είναι προϊόν τετραετών διαπραγματεύσεων που κρατήθηκαν εν πολλοίς μυστικές, χωρίς δημόσιο διάλογο, με το επιχείρημα ότι πρόκειται για «εμπορικό» θέμα.
  • Η συνθήκη θολώνει τα όρια ανάμεσα στα πειρατικά προϊόντα και τα προϊόντα «μαϊμού», αγνοώντας το γεγονός ότι οι καταναλωτές που αγοράζουν προϊόντα «μαϊμού» συχνά νομίζουν ότι πρόκειται για αληθινά.
  • Η συνθήκη επιβάλλει ποινικές κυρώσεις ακόμα και για παραβάσεις για τις οποίες ισχύουν σήμερα αστικές κυρώσεις. Για παράδειγμα, το αμφιλεγόμενο Άρθρο 23 της συνθήκης προβλέπει ότι ποινικές κυρώσεις πρέπει να επιβάλλονται σε όσους παραβιάζουν ή βοηθούν την παραβίαση πνευματικής ιδιοκτησίας σε «μαζική κλίμακα». Αυτό θα σήμαινε ότι οι πάροχοι πρόσβασης θα θεωρούνται υπεύθυνοι αν δεν εμποδίζουν τους πελάτες τους να κατεβάζουν ή να διακινούν πειρατικό υλικό.
  • Η ACTA βάζει εμπόδια σε τυχόν μελλοντική αλλαγή της νομοθεσίας σε εθνικό επίπεδο, και επιπλέον στερεί από τις αναπτυσσόμενες χώρες τη δυνατότητα να επιλέγουν τις πλέον συμφέρουσες πολιτικές, όπως τη χρήση γενόσημων φαρμάκων.
Πολλοί αναλυτές επισημαίνουν ακόμα ότι η συνθήκη παρουσιάζει ομοιότητες με τα αμφιλεγόμενα νομοσχέδια SOPA και PIPA, τα οποία τελικά αποσύρθηκαν στις ΗΠΑ λόγω ευρείας κατακραυγής από χρήστες, οργανώσεις και υπηρεσίες όπως το Google και η Wikipedia.

H ACTA δεν μπορεί να τεθεί σε ισχύ προτού τεθεί σε ψηφοφορία τον Ιούνιο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο έχει ήδη εκφράσει ενστάσεις και πιθανότατα θα την απορρίψει.
Newsroom ΔΟΛ

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2012

The Next War on Washington’s Agenda,

Πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση, κατά κύριο λόγο, της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, που έλαβα από eφίλο, την οποία και κυκλοφορώ ανεπιφύλακτα.
ΣΓΣ
PLHROFORIAKO — Ti mas etoimázoun ta sainia tis Washington kai tou Tel-Aviv ...
(O P. C. Roberts einai mén proin ypourgós tou Reagan klp, allá éxei ekselixthei sé exairetiká proodeutiki foni tis Amerikanikis antipoliteussis, kai gráfei oraia. Prossopiká tón theoró arketá kallitero apó tón N. Chomsky kai polloús állous.) 
________________________________________


The Next War on Washington’s Agenda, 1/12/12
By  PAUL CRAIG ROBERTS  [PCR was an editor of the Wall Street J.  and an Assistant Secretary of the U.S. Treasury.  His latest book, HOW THE ECONOMY WAS LOST, has just been published by CounterPunch/AK Press. He can be reached through his website ]
Only the blind do not see that the US government is preparing to attack Iran. Washington has deployed missiles directed at Iran in its oil emirate puppet states, Oman and the UAE, and little doubt in the other US puppet states in the Middle East. Washington has beefed up Saudi Arabia’s jet fighter force. Most recently, Washington has deployed 9,000 US troops to Israel to participate in “war games” designed to test the US/Israeli air defense system. As Iran represents no threat unless attacked, Washington’s war preparations signal Washington’s intention to attack Iran.
Another signal that Washington has a new war on its agenda is the raised level of Washington’s rhetoric and demonization of Iran. Judging by polls Washington’s propaganda that Iran is threatening the US by developing a nuclear weapon has met with success. Half of the American public support a military attack on Iran in order to
prevent Iran from acquiring nuclear capability. Those of us who are trying to awaken our fellow citizens start from a deficit that the minds of half of the US population are under Big Brother’s control.
As the International Atomic Energy Agency’s reports from its inspectors on the ground in Iran have made clear for years, there is no evidence that Iran has diverted any enriched uranium from its nuclear energy program.  The shrill hype coming from Washington and from the neoconservative media is groundless. it is the same level of lie as Washington’s claim that Saddam Hussein in Iraq had weapons of mass destruction. Every US soldier who died in that war died in behalf of a lie.
It could not be more obvious that Washington’s war preparations against Iran have nothing to do with deterring Iran from a nuclear weapon.  So, what are the war preparations about?
In my judgment, the US government’s war preparations are driven by three factors.
One is the neoconservative ideology, adopted by the US government, that calls for the US to use its superior military and economic position to achieve world hegemony. This goal appeals to American hubris and to the power and profit that it serves.
A second factor is Israel’s desire to eliminate all support for the Palestinians and for Hezbollah in southern Lebanon. Israel’s goal is to seize all of Palestine and the water resources of southern Lebanon. Eliminating Iran removes all obstacles to Israel’s expansion.
A third factor is to deter or slow China’s rise as a military and economic power by controlling China’s access to energy. It was China’s oil investments in eastern Libya that led to the sudden move against Libya by the US and its NATO puppets, and it is China’s oil investments elsewhere in Africa that resulted in the Bush regime’s creation of the United States Africa Command, designed to counter China’s economic influence with US military influence.  China has significant energy investments in Iran, and a substantial percentage of China’s oil imports are from Iran.  Depriving China of independent access to oil is Washington’s way of restraining and boxing in China.
What we are witnessing is a replay of Washington’s policy toward Japan in the 1930s that provoked the Japanese attack on Pearl Harbor. Japan’s bank balances in the West were seized, and Japan’s access to oil and raw materials was restricted. The purpose was to prevent or to slow Japan’s rise.  The result was war.
Despite the hubris in which it wallows, Washington understands the vulnerability of its Fifth Fleet in the Persian Gulf and would not risk losing a fleet and 20,000 US naval personnel unless it was to gain an excuse for a nuclear attack on Iran. A nuclear attack on Iran would alert both China and Russia that they could suffer the same fate. The consequence would be that the world would face a higher risk of nuclear armageddon than existed in the mutually assured destruction of the US-Soviet standoff.
Washington is getting all of us in over our heads. Washington has declared the “Asia-Pacific” and the South China Sea to be areas of “America’s national interest.”  What sense does this make?  It makes the same sense as if China declared the Gulf of Mexico and the Mediterranean Sea to be areas of China’s national interest.
Washington has deployed 2,500 Marines, promising more to come, to Australia in order to do what?  Protect Australia from China or occupy Australia?  Encircle China with 2,500 Marines?  It would  not mean anything to China if Washington deployed 25,000 Marines in Australia.
When you get right down to it, Washington’s tough talk is nothing but a silly pointless  provocation of Washington’s largest creditor. What if Washington’s idiocy causes China to worry that Washington and its UK and European puppets will seize its bank balances and refuse to honor China’s holdings of $1 trillion in US Treasury bonds? Will China pull its balances from the weak US, UK, and European banks?  Will China decide to strike first, not with nuclear weapons, but by selling its $1 trillion in Treasury bonds all at once?
It would be cheaper than war.
The Federal Reserve would have to quickly print another $1 trillion dollars with which to buy the bonds, or US interest rates would shoot up.  What would China do with the $1 trillion in newly printed paper?  In my opinion, China would dump it all at once in the currency market, because the Federal Reserve cannot print euros, UK pounds, Japanese yen, Swiss francs, Russian rubles, and Chinese yuan with which to buy up its newly printed currency.
The US dollar would take a beating. US import prices–which now include, thanks to offshoring, almost everything Americans consume–would rise. The hard-pressed 90% would take a further beating, endearing their Washington oppressors to them to an even greater extent.  The rest of the world, anticipating nuclear war, would flee the dollar, as Washington would be a primary attack target.
If the missiles aren’t launched, Americans would wake up the next day a bankrupt third world country. If the missiles were launched, few Americans would wake up.
We, as Americans, need to ask ourselves what all this is about?  Why is our government so provocative toward Islam, Russia, China, Iran?  What purpose, whose purpose is being served?  Certainly not ours.
Who benefits from our bankrupt government starting yet more wars, picking this time not on defenseless countries like Iraq and Libya, but on China and Russia?  Do the idiots in Washington think the Russian government does not know why Russia is being surrounded with missile bases and radar systems?  Do they really believe that the Russian government will fall for its lie that the missiles are directed against Iran?  Only American idiots who sit in front of Fox “news” could possible believe that the real issue is an Iranian nuclear weapon.
How much longer will the Russian government permit the US National Endowment for Democracy, a CIA front, to interfere in its elections by financing  opposition parties led by the likes of Vladimir Kara-Murza, Boris Nemtsov, and Alexei Navalny, who organize protests of every election that Putin’s party wins, alleging without any evidence whatsoever, but providing propaganda for Washington, who no doubt pays well, that the election will be and was stolen?
In the US, such activists would be declared to be “domestic extremists” and be subjected to rough treatment. In America even anti-war activists are subjected to home invasions by the FBI and grand jury investigations.
What this means is that “the criminal state of Russia” is a more tolerant democracy than the US, or for that matter, America’s puppet states in Europe and the UK.
Where do we go from here?  If not to nuclear destruction, Americans must wake up.  Football games, porn, and shopping malls are one thing.  Survival of human life is another.  Washington, that is, “representative government,” consists only of a few powerful vested interests. These private interests, not the American people, control the US government.
That is why nothing that the US government does  benefits the American people.
The current crop of presidential contenders, except for Ron Paul, represent the controlling interests. War and financial fraud are the only remaining American Values.
Will Americans again give the sheen of “democracy” to rule by a few by participating in the coming rigged elections?
If you have to vote, vote for Ron Paul or for a more extreme third party candidate. Show that you do not support the lie that is the system.
Stop watching television. Stop reading newspapers. Stop spending money. When you do any of these things, you are supporting evil.

PLHROFORIAKO. YG: Apó énkyres pigés, óti einai ná ginei mé tó IRAN thá ginei META tis Amerikanikés proedrikés eklogés, i.e. metá tón Ianouário tou 2013. Tó Pentágono kai éna simantikó méros tou Amerikanikou katestiménou DEN théloun pólemo mé tó Iran. Autoi pou spróxnoun giá pólemo einai tá gerákia (sionistés) tou Israil.

___________________________________________________________________________________________


Chairman of Joint Chiefs to Israelis: U.S. Won’t Join Your War on Iran, FEBRUARY 02, 2012

By GARETH PORTER [GP is an investigative historian and journalist with Inter-Press Service specialising in U.S. national security policy. The paperback edition of his latest book, “Perils of Dominance: Imbalance of Power and the Road to War in Vietnam“, was published in 2006. ]
Chairman of the Joint Chiefs of Staff Gen. Martin Dempsey told Israeli leaders Jan. 20 that the United States would not participate in a war against Iran begun by Israel without prior agreement from Washington, according to accounts from well-placed senior military officers.  Dempsey’s warning, conveyed to both Prime Minister Benjamin Netanyahu and Israeli Defense Minister Ehud Barak, represents the strongest move yet by President Barack Obama to deter an Israeli attack and ensure that the United States is not caught up in a regional conflagration with Iran.
But the Israeli government remains defiant about maintaining its freedom of action to make war on Iran, and it is counting on the influence of right-wing extremist views in U.S. politics to bring pressure to bear on Obama to fall into line with a possible Israeli attack during the election campaign this fall. Obama still appears reluctant to break publicly and explicitly with Israel over its threat of military aggression against Iran, even in the absence of evidence Iran has decided to build a nuclear weapon.
Dempsey’s trip was highly unusual, in that there was neither a press conference by the chairman nor any public statement by either side about the substance of his meetings with Israeli leaders. Even more remarkable, no leak about what he said to the Israelis has appeared in either U.S. or Israeli news media, indicating that both sides have regarded what Dempsey said as extremely sensitive. The substance of Dempsey’s warning to the Israelis has become known, however, to active and retired senior flag officers with connections to the JCS, according to a military source who got it from those officers.
A spokesman for the Joint Chiefs of Staff, Commander Patrick McNally, offered no comment Wednesday when this reporter asked him about the above account of Dempsey’s warning to the Israelis.
The message carried by Dempsey was the first explicit statement to the Netanyahu government that the United States would not defend Israel if it attacked Iran unilaterally. But Defense Secretary Leon Panetta had given a clear hint in an interview on “Face the Nation” Jan. 8 that the Obama administration would not help defend Israel in a war against Iran that Israel had initiated.
Asked how the United States would react if Israel were to launch a unilateral attack on Iran, Panetta first emphasized the need for a coordinated policy toward Iran with Israel. But when host Bob Schieffer repeated the question, Panetta said, “If the Israelis made that decision, we would have to be prepared to protect our forces in that situation. And that’s what we’d be concerned about.”
Defense Minister Barak had sought to dampen media speculation before Dempsey’s arrival that the chairman was coming to put pressure on Israel over its threat to attack Iran, but then proceeded to reiterate the Netanyahu-Barak position that they cannot give up their responsibility for the security of Israel “for anyone, including our American friends”.  There has been no evidence since the Dempsey visit of any change in the Netanyahu government’s insistence on maintaining its freedom of action to attack Iran.
Dempsey’s meetings with Netanyahu and Barak also failed to resolve the issue of the joint U.S.-Israeli military exercise geared to a missile attack, “Austere Challenge ’12″, which had been scheduled for April 2012 but had been postponed abruptly a few days before his arrival in Israel.
More than two weeks after Dempsey’s meeting with Barak, the spokesman for the Pentagon, John Kirby, told IPS, “All I can say is that the exercise will be held later this year.” That indicated that there has been no major change in the status of U.S.-Israeli discussions of the issue since the postponement of the exercise was leaked Jan. 15. The postponement has been the subject of conflicting and unconvincing explanations from the Israeli side, suggesting disarray in the Netanyahu government over how to handle the issue.
To add to the confusion, Israeli and U.S. statements left it unclear whether the decision had been unilateral or joint as well as the reasons for the decision. Panetta asserted in a news conference Jan. 18 that Barak himself had asked him to postpone the exercise. It now clear that both sides had an interest in postponing the exercise and very possibly letting it expire by failing to reach a decision on it.
The Israelis appear to have two distinct reasons for putting the exercise off, which reflect differences between the interests of Netanyahu and his defense minister.
Netanyahu’s primary interest in relation to the exercise was evidently to give the Republican candidate ammunition to fire at Obama during the fall campaign by insinuating that the postponement was decided at the behest of Obama to reduce tensions with Iran. Thus Mark Regev, Netanyahu’s spokesman, explained it as a “joint” decision with the United States, adding, “The thinking was it was not the right timing now to conduct such an exercise.”
Barak, however, had an entirely different concern, which was related to the Israeli Defense Forces’ readiness to carry out an operation that would involve both attacking Iran’s nuclear facilities and minimizing the Iranian retaliatory response.
A former U.S. intelligence analyst who followed the Israeli military closely told IPS he strongly suspects that the IDF has pressed Barak to insist that the Israeli force be at the peak of readiness if and when they are asked to attack Iran. The analyst, who insisted on anonymity because of his continuing contacts with U.S. military and intelligence personnel, said the 2006 Lebanon War debacle continues to haunt the thinking of IDF leaders. In that war, it became clear that the IDF had not been ready to handle Hezbollah rocket attacks adequately, and the prestige of the Israeli military suffered a serious blow.
The insistence of IDF leaders that they never go to war before being fully prepared is a primary consideration for Barak, according to the analyst. “Austere Challenge ’12″ would inevitably involve a major consumption of military resources, he observes, which would reduce Israeli readiness for war in the short run.
The concern about a major military exercise actually reducing the IDF’s readiness for war against Iran would explain why senior Israeli military officials were reported to have suggested that the reasons for the postponement were mostly “technical and logistical”.
The Israeli military concern about expending scarce resources on the exercise would apply, of course, regardless of whether the exercise was planned for April or late 2012. That fact would help explain why the exercise has not been rescheduled, despite statements from the U.S. side that it will be.
The U.S. military, however, has its own reasons for being unenthusiastic about the exercise. IPS has learned from a knowledgeable source that, well before the Obama administration began distancing itself from Israel’s Iran policy, U.S. Central Command chief James N. Mattis had expressed concern about the implications of an exercise so obviously based on a scenario involving Iranian retaliation for an Israeli attack.
U.S. officials have been quoted as suspecting that the Israeli request for a postponement of the exercise indicated that Israel wanted to leave its options open for conducting a strike on Iran’s nuclear facilities in the spring. But a postponement to the fall would not change that problem.
For that reason, the former U.S. intelligence analyst told this reporter he doubts that “Austere Challenge ’12″ will ever be carried out.
But the White House has an obvious political interest in using the military exercise to demonstrate that the Obama administration has increased military cooperation with Israel to an unprecedented level. The Defense Department wants the exercise to be held in October, according to the military source in touch with senior flag officers connected to the Joint Chiefs.

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2012

ΚΡΑΥΓΗ του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου εναντίον των συνιστουσών της διαπλοκής.....

Επειδή δεν πρόκειται να την,ακούσετε  ολόκληρη από τα ΜΜΕ της
διαπλοκής και της γκρίζας προπαγάνδας , διαβάστε ολόκληρη την
Επιστολή - ΚΡΑΥΓΗ του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου εναντ´ιον
των συνιστουσών της διαπλοκής.....
Γ.Π.Νικ

Το πλήρες κείμενο της αναφοράς του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου :

ΑΝΑΦΟΡΑ

Ρούσσου-Εμμανουήλ Παπαδάκη

Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου

Αθήνα, 24 Ιανουαρίου 2012

Προς

Τα Μέλη του Δ.Σ. της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος

Θα ήθελα να επαναλάβω αυτό που επανειλημμένα έχω πει : ν' αφήσουν την δικαστική εξουσία να επιτελέσει το έργο της και να σταματήσει η όποια πολιτική ή επαγγελματική εκμετάλλευσή της. Τα Ραδιοτηλεοπτικά λαϊκά παραδικαστήρια δεν προάγουν τον νομικό πολιτισμό και το δίκαιο, όταν γίνεται υπέρβαση των ορίων της κριτικής, μάλιστα όταν επιδιώκεται πολιτικό όφελος ή το κέρδος της τηλεθέασης, παραπλανώντας την κοινή γνώμη και προσπαθώντας να ασκήσουν πίεση στην Δικαιοσύνη.

Όσο για τις ατυχείς δηλώσεις του κ. Υπουργού Υγείας "περί μακελειού" που (υπό την κάλυψη της βουλευτικής ασυλίας) άπτεται της πρόκλησης σε τέλεση πλημμελήματος, θα ήθελα να του πω ας ασχοληθεί με το Νοσοκομείο της Ρόδου, που έμεινε χωρίς πετρέλαιο θέρμανσης και αναλώσιμα υλικά για να τα χορηγήσει τελικά η Μ.Κ.Ο., ας ασχοληθεί με το Νοσοκομείο Σύρου, όπου οι συγγενείς ασθενών μεταφέρουν ηλεκτρικές θερμάστρες για να τους ανακουφίζουν. Ακόμη ας ασχοληθεί με το μερίδιο από την συλλογική ευθύνη που αναλογεί για την "αποπροστασία" του πολίτη από την αύξηση της εγκληματικότητας (απότοκο πολιτικής τακτικής).

Όσοι διαχρονικά ασκώντας εξουσία, μας έφθασαν σ' αυτή την κατάσταση, που οδήγησαν εκατοντάδες νέων στην ανεργία στερώντας τους το όνειρο και την ελπίδα στη ζωή, δεν πρέπει να προκαλούν και δεν έχουν καμία θέση ανάμεσά μας. Αποδόμησαν από την παιδεία τις ανθρώπινες αξίες, το ήθος, την ειλικρίνεια, την καλοσύνη, την αγάπη, καλλιεργώντας τ'αντίθετα, προβάλλοντας και υπερασπίζοντας το εγώ τους αντί το εμείς (την ενότητα), αυξάνοντας την απληστία και όχι το μέτρο (κατά την Αριστότελεια διατύπωση).

Όσον αφορά δικαστές και εισαγγελείς καλό είναι όπου είναι απαιτητικοί με τους άλλους να είναι πρώτα απαιτητικότεροι και αυστηρότεροι με τους εαυτούς τους, το λάθος του άλλου να το συγχωρούν όχι όμως το δικό τους (ώστε να μην το επαναλάβουν), να κάνουν διαρκή αυτοκριτική γιατί όποιος την αφήνει, εγκαταλείπει μια από τις βασικές λειτουργίες της νόησης και στερεί από μια ιδιότυπη με τον εαυτό του διαλεκτική γόνιμη σύνθεσή της. Να γίνονται παρατηρητές αλλά και παρατηρούμενα αντικείμενα συγχρόνως, να εξορθολογίζουν την έρευνα, την ποινική δίωξη, την προσωρινή κράτηση αφού οι υπερβολές αναιρούν το δίκαιο.

Στο δίλημμα των πολιτών "τον νόμο να φοβούμαι ή τον δικαστή" να μην καταλήγουν στο δεύτερο, γιατί αυτό σημαίνει ότι αφήσαμε το δίκαιο να διολισθήσει σε μέσο εκδικήσεως ή αδράνειας και θα μεταβληθούμε έτσι σε Νέρωνες και Ηρόστρατους της Δικαιοσύνης.

Τέλος, οι νομικοί (αλλά και οι συντεταγμένες εξουσίες) να βλέπουμε και να αντιμετωπίζουμε την Δικαιοσύνη, σαν ένα όνειρο που διαρκώς προσπαθούμε να πραγματώσουμε". 

ΥΠΕΚΑ: Σημαντικό βήμα στην κατοχύρωση των κυριαρχικών δικαιωμάτων για τις έρευνες νότια της Κρήτης

Το ΥΠΕΚΑ για τις σεισμικές ερευνητικές εργασίες νοτίως της Κρήτης και την ΑΟΖ.
Σημαντικό βήμα στην κατοχύρωση των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, αποτελεί ο νόμος 4001/2011 για την έρευνα υδρογονανθράκων, σύμφωνα με το υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής και έγγραφο του αρμοδίου υφυπουργού Ιωάννη Μανιάτη το οποίο αναφέρεται στις έρευνες νοτίως της Κρήτης. Το έγγραφο διαβιβάστηκε στη Βουλή προς απάντηση ερώτησης του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Μανώλη Στρατάκη με την οποία είχε καλέσει την κυβέρνηση να ενημερώσει τη Βουλή αν θα ανακηρυχθεί η ΑΟΖ νότια της Κρήτης για να διασφαλιστούν τα εθνικά μας συμφέροντα.
Όπως ειδικότερα επισημαίνει ο κ. Μανιάτης, στην παράγραφο 1 του άρθρου 156 του Ν. 4001/2011 αναφέρεται ότι: «ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης με γειτονικά κράτη των οποίων οι ακτές είναι παρακείμενες ή αντικείμενες με τις ελληνικές ακτές, το εξωτερικό όριο της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (αφ΄ης κηρυχθεί), είναι η μέση γραμμή, κάθε σημείο της οποίας απέχει ίση απόσταση από τα εγγύτερα σημεία των γραμμών βάσης (τόσο ηπειρωτικών όσο και νησιωτικών) από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης».
Ο υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής επισημαίνει ότι «η συγκεκριμένη διάταξη αναμφισβήτητα αποτελεί σημαντικό βήμα στην κατοχύρωση των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και προσθέτει ότι ο τρόπος προσδιορισμού της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης έχει προσδιοριστεί με σαφήνεια και το συγκεκριμένο άρθρο αποδέχεται την αρχή της μέσης γραμμής ίσων αποστάσεων από όλες τις παρακείμενες ακτές των γειτονικών κρατών, η οποία βασίζεται στην αρχή του διεθνούς δικαίου και του δικαίου της θάλασσας, που έχει αποδεχτεί η Ελλάδα. Ως εκ τούτου και για πρώτη φορά στην έννομη τάξη της χώρας, η διαπραγματευτική θέση της χώρας μας απέκτησε ισχυρή νομική υπόσταση και υποχρεωτικότητα».
Επιπλέον, ο κ. Μανιάτης ενημερώνει τον βουλευτή ότι «το ΥΠΕΚΑ προχώρησε στην προκήρυξη Διεθνούς Δημόσιας Πρόσκλησης για συμμετοχή σε σεισμικές ερευνητικές εργασίες απόκτησης δεδομένων μη αποκλειστικής χρήσης εντός της θαλάσσιας ζώνης στη Δυτική και Νότια Ελλάδα».
Ο υφυπουργός επισημαίνει ότι «η εν λόγω διεθνής δημόσια πρόσκληση δημοσιεύτηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2011 στην επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και ότι στο παράρτημα Α της ανωτέρω απόφασης-πρόσκλησης που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος αυτής απεικονίζεται ενδεικτικός χάρτης της προς έρευνα περιοχής, περιλαμβάνοντας τα όρια της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, όπως αυτά προσδιορίζονται με βάση την εθνική διαπραγματευτική θέση και τις αρχές του διεθνούς δικαίου».
Στον κ. Στρατάκη απάντησε εγγράφως και ο υπουργός Εξωτερικών Σταύρος Δήμας σημειώνοντας ότι «η κήρυξη ΑΟΖ στον ελληνικό θαλάσσιο χώρο αποτελεί ένα κυριαρχικό δικαίωμα, το οποίο η Ελλάδα θα ασκήσει στον κατάλληλο χρόνο, συνεκτιμώντας τις γενικότερες συνθήκες καθώς και τις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις με τις όμορες χώρες με γνώμονα το εθνικό συμφέρον στο πλαίσιο της γενικότερης στρατηγικής μας».
Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στην ερώτησή του έχει επισημάνει την «έντονη κινητικότητα σχετικά με την οριοθέτηση της ΑΟΖ διαφόρων χωρών και ότι η Αίγυπτος εξέφρασε την επιθυμία της να διαπραγματευτεί με την Κύπρο και την Τουρκία για τον προσδιορισμό της ΑΟΖ των χωρών αυτών στην Ανατολική Μεσόγειο, εξαιρώντας όμως τη χώρα μας από τη διαδικασία αυτή».
www.kathimerini.grμε πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στρατηγός Δημ. Αλευρομάγειρος : «στείλτε στο διάολο την τρόικα»

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Φεβρουαρίου 5, 2012
«Είναι αυτονόητο ότι δεν έχω καμία αυταπάτη ότι η φωνή μου, φωνή ενός απλού πολίτου αυτής της χώρας , μπορεί να συγκινήσει τους πολιτικούς αρχηγούς που θα συσκεφτούν σήμερα στο “μέγαρο”[τι ειρωνεία για τον συμβολισμό..] Μαξίμου, προκειμένου να αποφασίσουν , όπως αναφέρει πιο κάτω το “nooz.gr”, αν θα μας δολοφονήσουν ή αν θα αυτοκτονήσουμε.. .
Αυτονόητο επίσης να μην μπορεί να συγκινήσει όσους από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ παραβρέθηκαν χθες στη συγκέντρωση και χειροκροτούσαν τον κ. Παπανδρέου ο οποίος επαίρεται ότι έσωσε τη χώρα….. [ βλέπε σχετικο link του σημερινού Έθνους]
Και ναι μεν συμπτωματικά[;] βρισκόμαστε στην αρχή του τριωδίου, αλλά η φάρσα της
“σωτηρίας” μας με την εγκληματική ενέργεια του κ.Παπανδρέου , την απο Καστελορίζου αρχόμενη , έχει φτάσει στην ώρα της αναγκαστικής απόρριψης των προσωπείων.
Επειδή όμως η φωνή μας [όπως χθες γράψαμε, βλεπε πιο κάτω mail] μεμονωμένη μπορεί να είναι αδύνατη, ενωμένη όμως με την απολυτή πλειοψηφία του ελληνικού λαού [πλην διαφόρων τυχάρπαστων, μαυραγοριτών και εκείνων που έχουν επενδύσει στην καταστροφή της Ελλάδας ], είναι πιστεύουμε πολύ δυνατή, καλούμε τους κ.κ. Αρχηγούς που στηρίζουν την “Κυβέρνηση” να σκεφτούν για μια έστω στιγμή ότι είναι Έλληνες και να προτιμήσουν τον έντιμον θάνατον απο την εξευτελιστική υποδούλωση.
Αυτό έκαναν πάντα οπι Έλληνες,
Στείλτε σήμερα, τελευταία ευκαιρία, στον διάολο την τρόικα και τον παγκοσμιοποιημενο ιμπεριαλισμό και αμέσως θα έχετε μαζυ σας όχι μόνον ολόκληρο τον Ελληνικό Λαό αλλά και όλους του ελεύθερους Λαούς του κόσμου.
Και αυτό σημαίνει τεράστια δύναμη και νίκη και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ,
Δημήτρης Αλευρομαγειρος

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012

Καλύτερα μια «πρόθυμη» παρά μια ανεξάρτητη Δικαιοσύνη!

(Τι οδήγησε στην απόπειρα αποπομπής των οικονομικών εισαγγελέων με νομοθετική ρύθμιση;)
του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόπουλου

1.        Η απόπειρα για νομοθετική ρύθμιση με την οποία θα απομακρύνονταν από τη θέση του οικονομικού εισαγγελέα οι αντεισαγγελείς Εφετών κ.κ. Γρ. Πεπόνης και Σπ. Μουζακίτης είναι η αιτία των όσων κακών έχουν συμβεί στην «υπόθεση των οικονομικών εισαγγελέων» και αυτών που ίσως επακολουθήσουν.
Η νομοθετική αυτή ρύθμιση, με την οποία παρακάμπτονταν το (11μελές) Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, επιχειρήθηκε  παρά τις αντιρρήσεις που είχαν εκφράσει, όταν για πρώτη φορά τέθηκε το θέμα, όχι μόνο οι οικονομικοί εισαγγελείς αλλά και οι κ.κ. Νικολούδης και Διώτης (αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, πρόεδρος της Αρχής για την καταπολέμηση του βρώμικου χρήματος και αντεισαγγελέας Εφετών, γραμματέας του ΣΔΟΕ, αντίστοιχα), οι οποίοι υποστήριζαν ότι η υπάρχουσα κατάσταση λειτουργεί αποδοτικά και συνεπώς δεν πρέπει να υπάρξουν αλλαγές.
Τις αντιρρήσεις αυτές των ανώτατων εισαγγελέων τις είχε στη συνέχεια επαναλάβει και ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Τέντες.
Την έντονη διαφωνία της για την αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου έχει εκφράσει και η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, με μια αυστηρή και εύγλωττη ανακοίνωση: «Είναι απορίας άξιον, τι οδήγησε το υπουργείο Οικονομικών να επιθυμεί να προβεί, σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, στην αλλαγή αυτή του νομοθετικού πλαισίου και στην αντικατάσταση των εν λόγω εισαγγελικών λειτουργών, δεδομένου ότι ο θεσμός, υπό το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο, έχει λειτουργήσει μέχρι σήμερα απολύτως ικανοποιητικά».
2.        Απάντηση στο καταλυτικό αυτό ερώτημα –«τι οδήγησε...;»– δεν έχει δοθεί από τον υπουργό Δικαιοσύνης κ. Μ. Παπαϊωάννου, που ξεκίνησε και συνεχίζει την επιχείρηση απομάκρυνσης των δύο οικονομικών εισαγγελέων, ούτε έχει αναζητηθεί από τα “δραστήρια” σε άλλες περιπτώσεις ΜΜΕ.
(α) Αντί για απάντηση στο ερώτημα αυτό, ο κ. Παπαϊωάννου αρκείται:
- να μας δώσει μια πληροφορία: «η νομοθετική πρωτοβουλία” (για την αντικατάσταση των δύο εισαγγελέων) “αποτελεί δικαίωμα της Κυβέρνησης”.
Μα, κε Υπουργέ, το ζήτημα δεν είναι “αν είχατε” το δικαίωμα (ποιος το αμφισβητεί αυτό;), αλλά “αν αιτιολογημένα το ασκήσατε” –“τι σας οδήγησε” στην άσκησή του– στην περίπτωση των δύο εισαγγελέων.
- να υποβάλει ένα ρητορικό ερώτημα: «Μήπως οι αντεισαγγελείς του Αρείου Πάγου και ο επικεφαλής τους εισαγγελέας του Αρείου Πάγου έχουν μικρότερο ζήλο, παρέχουν περιορισμένα εχέγγυα ανεξαρτησίας και είναι επιρρεπείς στη συγκάλυψη οικονομικών εγκλημάτων;”
Λυπούμαστε, κε Υπουργέ, αλλά το ερώτημά σας αυτό μόνο ως δικολαβικό ευφυολόγημα μπορεί να εκληφθεί. Οι δικαστικοί που σας έχουν κατακρίνει για την προώθηση του επίμαχου νομοσχεδίου δεν εξέφρασαν εκείνο που επιχειρείτε να τους αποδώσετε με το ρητορικό σας αυτό ερώτημα. Η άποψή τους είναι καθαρά και ξάστερα διατυπωμένη και δεν επιδέχεται παρερμηνείες!
(β) Η σιωπή των ΜΜΕ στο θέμα του αναπάντητου ερωτήματος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων (“τι οδήγησε” στην επιθυμία για αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου;).
- Σαράντα ολόκληρα λεπτά είχαν μαζί τους τον κ. Παπαϊωάννου, στο MEGA στις 27 Ιανουαρίου, οι κ.κ. Καμπουράκης και Οικονομέας και, παρά την “ειδικότητα (που έχουν) να αγριεύουν σε υπουργούς” (κατά δήλωση του πρώτου), δεν άρθρωσαν λέξη για το νομοσχέδιο της εκπαραθύρωσης των εισαγγελέων ούτε για το, αναπάντητο από τον Υπουργό, ερώτημα “τι οδήγησε” στο νομοσχέδιο αυτό!
- Σε άρθρο του στην “Καθημερινή”, στις 24 Ιανουαρίου, ο κ. Μπ. Παπαδημητρίου ούτε ένα σχόλιο δεν κάνει για το “αναπάντητο ερώτημα”. Για τον οικονομικό εισαγγελέα, όμως, τολμά και γράφει: “παρακίνησαν (ποιοι;) τον τραχύ οικονομικό εισαγγελέα να μετατρέψει τη Δικαιοσύνη από κριτή σε εκτελεστή”! (ο ίδιος, στην ίδια εφημερίδα τον Αύγουστο 2008, έγραφε: “…στα μάτια των πολλών, ανώτατοι δικαστικοί συμπεριφέρονται ως ‘χανουμάκια των πολιτικών’ ”!)
3.        Η κατά των δύο οικονομικών εισαγγελέων επίθεση του υπουργού Δικαιοσύνης κ. Παπαϊωάννου εντείνεται μετά το πέρας, στις 19 Ιανουαρίου, της έρευνας του αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου κ. Φ. Μακρή.
(α) Τη μέρα ακριβώς που εκδόθηκε το πόρισμα του κ. Μακρή, ο κ. Παπαϊωάννου επιτίθεται δημόσια και με σφοδρότητα εναντίον των δύο οικονομικών εισαγγελέων, λέγοντας ότι «έπληξαν το κύρος της Δικαιοσύνης με συγκεκριμένες πράξεις και συμπεριφορές» (“τις δικαιοπολιτικά ατεκμηρίωτες και ουσιαστικά αστήρικτες αρχικές τους καταγγελίες, οι οποίες δεν επιβεβαιώθηκαν” και  “την απρόκλητη αμφισβήτηση της νομοθετικής πρωτοβουλίας της Κυβέρνησης και, κυρίως, την διαστρέβλωση του περιεχομένου της»).
            Αλήθεια, κε Υπουργέ, τι υπηρετούσαν και σε τι χρησίμευαν οι δηλώσεις σας αυτές;
(β) Στις 24 Ιανουαρίου, τέσσερις μέρες μετά την προώθηση του φακέλου της ΕΛΣΤΑΤ στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου από τον κ. Πεπόνη, με την πρότασή του ο φάκελος να διαβιβαστεί στη Βουλή, ο κ. Παπαϊωάννου ζητάει από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο την αντικατάσταση των δύο οικονομικών εισαγγελέων κ.κ. Πεπόνη και Μουζακίτη, ΕΠΕΙΔΗ:
- προέβησαν σε καταγγελίες για παρεμβάσεις στο έργο τους για την απόδειξη των οποίων “δεν προσκόμισαν αποδεικτικά στοιχεία”,
- «αμφισβητούν την από το σύνταγμα κατοχυρωμένη αρμοδιότητα της νομοθετικής πρωτοβουλίας της εκτελεστικής εξουσίας» και επίσης «τη δυνατότητα άσκησης των καθηκόντων του οικονομικού εισαγγελέα από ανώτατο εισαγγελέα».
Δεν σκεφτήκατε, κε Υπουργέ, ότι η πράξη σας αυτή θα μπορούσε να εκληφθεί ως πράξη αντεκδίκησης κατά του τολμητία εισαγγελέα και προειδοποίησης προς τους διαδόχους του;
Για το “Επειδή” του αιτήματός σας, επιτρέψτε μας να πούμε πως, πρώτο, εμείς στα κείμενα που διαβάσαμε/ακούσαμε στα ΜΜΕ δεν βρήκαμε την “αμφισβήτηση” που σεις αναφέρετε και, δεύτερο, τα “αποδεικτικά στοιχεία” θα τα προσκόμιζαν οι εισαγγελείς, αν τους αφήνατε να ολοκληρώσουν την έρευνα. Η αλήθεια είναι ότι όλοι μας, και αυτοί που τα ζητούσαν, ξέραμε ότι “αποδεικτικά” στοιχεία δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν στο τωρινό στάδιο της έρευνας. (Με την ευκαιρία, άλλες περιπτώσεις δικαστικών λειτουργών που να έχουν πει δημόσια ότι γίνονται παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη δεν υπάρχουν; Αν υπάρχουν, τι έγινε σ’ αυτές τις περιπτώσεις;).
4.        Τρία ερωτήματα για τον υπουργό Δικαιοσύνης κ. Μ. Παπαϊωάννου…
(α) Δεν θα ήταν καλύτερο για όλους –τη Δικαιοσύνη, την Κυβέρνηση, τη Χώρα– αν περιοριζόσασταν στη (μοναδική) δήλωση “Από τη στιγμή που η Δικαιοσύνη έχει επιληφθεί του θέματος ουδείς δικαιούται να ομιλεί” και, στη συνέχεια, αναμένατε τις τελικές αποφάσεις της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου και, μετά απ’ αυτές, ενεργούσατε τα νόμιμα, χωρίς πολεμικές δηλώσεις και κοινότοπες “διακηρύξεις”;
(β) Γιατί την (προαναγγελθείσα) απομάκρυνση των δύο εισαγγελέων – που εσείς, και όχι το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, έχετε αποφασίσει– δεν την υλοποιείτε ο ίδιος με νομοθετική ρύθμιση, όπως είχατε αρχικά σχεδιάσει, αλλά μπλέκετε τους δικαστές στο σοβαρό πρόβλημα που εσείς, και όχι η Δικαιοσύνη, έχετε προκαλέσει;
(γ) Όσα αναφέρετε στο αίτημά σας προς το ΑΔΣ αποτελούν επαρκή αιτιολογία για την αντικατάσταση των δύο οικονομικών εισαγγελέων, οποίοι, κατά γενική ομολογία, κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους έχουν επιδείξει πλήρη επαγγελματική επάρκεια, εντιμότητα και θάρρος; (“μάχιμοι”, “αυστηροί”, “αδιάφθοροι”, “αμερόληπτοι και αντικειμενικοί”, “έχτισαν τη σταδιοδρομία τους βήμα-βήμα, κάνοντας αισθητή την παρουσία τους στις θέσεις από τις οποίες πέρασαν”, “(στις πρόσφατες έρευνές τους) έφεραν εις πέρας τεράστιο όγκο εργασίας, παρά τις δυσχερείς συνθήκες υπό τις οποίες ασκούσαν τα καθήκοντά τους”,  “ήσαν ιδιαίτερα αποδοτικοί και αποτελεσματικοί”, ιδού πώς τους βλέπουν –και το έχουν δημόσια πει– οι γνωρίζοντες πρόσωπα και πράγματα στον χώρο της Δικαιοσύνης).
Γιατί τα ξεχνάτε (;) όλα αυτά, γιατί ξεχνάτε το μείζον και στέκεστε στο έλλασσον, στο εξαιρετικά αδύνατο “επειδή” του αιτήματός σας;
Αυτούς τους εισαγγελείς θέλετε να απομακρύνετε από τη θέση του οικονομικού εισαγγελέα, όταν μάλιστα ερευνούν εξαιρετικά σοβαρές, πολιτικά και οικονομικά, υποθέσεις, στις οποίες ενδέχεται να είναι μπλεγμένοι και πολιτικοί/στελέχη και του δικού σας κόμματος (δανεισμός κομμάτων, υπερβάσεις απορρήτων δαπανών του Υπουργείου Εξωτερικών, λαθρεμπόριο καυσίμων, μεγάλη φοροδιαφυγή, μεγαλοοφειλέτες Δημοσίου, υποβρύχια, ΕΛΣΤΑΤ, συμβάσεις μεταφοράς κινδύνου αθέτησης υποχρεώσεων (CDS) κ.λ.π);
5.        … και ένα δικό μας συμπέρασμα.
Όταν, κε υπουργέ Δικαιοσύνης, συνεχίζετε, εσείς οι πολιτικοί, να συμπεριφέρεσθε απέναντι στους λειτουργούς της Δικαιοσύνης με τον τρόπο που συμπεριφερόσασταν μέχρι σήμερα –να τους κατηγορείτε, όταν οι αποφάσεις τους δεν σας ευνοούν, και να τους υμνείτε, όταν σας ευνοούν (με πρόσχημα πάντα το “και οι κρίνοντες κρίνονται”)– δείχνετε πως, στην πραγματικότητα, εξακολουθείτε και σήμερα να θέλετε όχι μια ανεξάρτητη αλλά μια “πρόθυμη” Δικαιοσύνη!