Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΟΡΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΟΡΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 12 Ιουνίου 2008

Ο ελληνικός και ανεκμετάλλευτος γεωλογικός πλούτος της Ελλάδας.


Άμα διαβάσετε με προσοχή και περίσκεψη την πληροφόρηση που ακολουθεί θα αντιληφθείτε τους λόγους των συνοριακών μας … λύκων. Σ’ ότι αφορά τα κοιτάσματα πετρελαίων έχω προσωπική αντίληψη της υπάρξεως των, από τις έρευνες που συμμετείχα.

ΣΓΣ

20080610 Ουράνιο και άλλα, Σόρος και άλλοι

Τον Φεβρουάριο του 1998 έφτασε στην δημοσιότητα έρευνα που αφορούσε την μεγαλύτερη συγκέντρωση ραδονίου στον Ελληνικό χώρο και συγκεκριμένα στο χωριό Νεράιδα Θεσπρωτίας. Η μέτρηση ήταν 9550 μπεκερέλ ανά τετραγωνικό μέτρο και με όριο επιφυλακής τα 150! Παρόμοιες υψηλές μετρήσεις είχαμε και στις περιοχές Σερρών, Θεσσαλονίκης, Μυκόνου, Καβάλας, Ικαρίας, Λέσβου, Φθιώτιδα, Λουτράκι, Νιγρίτα, Σουρωτή (1), κλπ.

Το ραδόνιο είναι φυσικό ραδιενεργό στοιχείο και για όσους γνωρίζουν, αποτελεί ένδειξη για την ύπαρξη στο υπέδαφος των άνω τουλάχιστον περιοχών ΟΥΡΑΝΙΟΥ.

Στο όρος Παγγαίο στην Καβάλα επίσης υπάρχει ήδη έντονο ενδιαφέρον από ξένο επενδυτή για την εξόρυξη των τεράστιων κοιτασμάτων χρυσού.

Στην Ολυμπιάδα Χαλκιδικής ήδη έχει ξεκινήσει η εκμετάλλευση του εκεί υπεδάφους από την TVX Gold του George Soros, η οποία περιέχει αρκετό χρυσό, αλλά και ουράνιο!!!.

Μία απόρρητη έκθεση που ήρθε στο φως με δημοσίευμα της εφημερίδας ‘Επενδυτής’ στις 23/2/96, αναφέρει για τα αποτελέσματα των μετρήσεων του ΙΓΜΕ (Ίδρυμα Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών). Γύρω στο ποσό των 100 τρισεκατομμυρίων δραχμών εκτιμάται η αξία των κοιτασμάτων ουρανίου και άλλων σπανίων μετάλλων για δορυφόρους και πυραύλους.

Το κείμενο της έρευνας υπογράφεται από επτά διακεκριμένους Έλληνες επιστήμονες και κάνει λόγο για κοίτασμα ουρανίου που περιέχει 300 εκατομμύρια τόνους με συμπύκνωμα ουρανίου 16%, καθώς και σπάνια άλλα ορυκτά όπως ρουτίλιο, λουτέσιο και λανθάνιο, που έχουν εξαιρετικά ειδικές χρήσεις στην κατασκευή πυραυλικών συστημάτων.

Αναφέρεται ΜΟΝΟΝ για την περιοχή του όρους Σύμβολο του νομού Καβάλας και αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα ουρανίου ΔΙΕΘΝΩΣ. Η αξία του εμπλουτισμένου ουρανίου 235 στην διεθνή αγορά (1998) είναι 20.000 δολάρια το γραμμάριο.

O κοσμήτορας της πολυτεχνικής σχολής και πρόεδρος του τμήματος χημικών μηχανικών Βασίλειος Παπαγεωργίου, πραγματοποίησε διάλεξη με θέμα ‘Η Βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα’, η οποία είχε να κάνει με τα αποτελέσματα και της δικής του έρευνας 30 ετών. Εντυπωσιακό ήταν το ότι σε όλα τα σημεία η έρευνά αυτή συμφώνησε με τα αποτελέσματα παλαιοτέρας αντίστοιχης έρευνας της δεκαετίας του 1940 που τυχαία είχε φτάσει στα χέρια του. Ο εν λόγω καθηγητής αναρωτιέται πως είναι δυνατόν η Ελλάδα να μην έχει αυτή τη στιγμή ήδη στημένη βαριά βιομηχανία την στιγμή που διαθέτει όχι μόνον ΟΛΕΣ τις απαραίτητες πρώτες ύλες (στρατηγικά ορυκτά) και μάλιστα σε αφθονία, αλλά και για ορισμένα από αυτά, είναι η ΜΟΝΑΔΙΚΗ παραγωγός χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Και συγκεκριμένα:

Λιγνίτης: Ως ορυκτό για την παραγωγή ενέργειας από την καύση του με λιγοστή μόλυνση του περιβάλλοντος. Η Ελλάδα διαθέτει τόσο πολύ λιγνίτη, που εάν τον εκμεταλλευόταν από νωρίς, θα είχε γλιτώσει πολλά δισεκατομμύρια από την εισαγωγή πετρελαίου.

Αλουμίνιο: Εδώ και μερικά χρόνια η Γαλλία ελάττωσε την παραγωγή της σε αλουμίνιο και η Ελλάδα πλέον είναι πρώτη στην Ευρώπη σε παραγωγή του αλουμινίου, με χιλιάδες εφαρμογές.

Βωξίτης. Η Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη βωξιτοπαραγωγός χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο βωξίτης χρησιμοποιείται και στην κατασκευή αεροσκαφών, ηλεκτρικών συσκευών, μεταλλικών κατασκευών και αλλού.

Μαγγάνιο. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που περιέχει στο υπέδαφός της κοιτάσματα μαγγανίου. Τα κυριότερα κοιτάσματα έχουν εντοπισθεί στο νομό Δράμας.

Νικέλιο. Και για αυτό το στρατηγικό ορυκτό όπως ανέφερε ο κύριος Παπαγεωργίου,η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως με σημαντικά κοιτάσματα νικελίου στο υπέδαφός της.

Υπάρχει ένα συγκρότημα παραγωγής νικελίου, του μεγαλύτερου στην Ευρωπαϊκή Ένωση,αλλά εξάγεται στο εξωτερικό όπως και όλα σχεδόν τα υπόλοιπα όσα εξορύσσονται.

Σμηκτίτες. Η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα στον κόσμο μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες στην εξόρυξη σμηκτιτών, οι οποίοι έχουν μεγάλο εύρος εφαρμογών, όπως η διάθεση αποβλήτων, τα φάρμακα, τα καλλυντικά και άλλα.

Μαγνήσιο. Ο μαγνησίτης που εξάγει η χώρα μας, καλύπτει το 46% της συνολικής παραγωγής της Δυτικής Ευρώπης.

Χρωμίτης. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει στο υπέδαφός της σημαντικά εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα χρωμίτη.

Τα σημαντικότερα κοιτάσματα βρίσκονται στο Μπούρινο Κοζάνης και χρησιμοποιούνται κυρίως για την παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα.

Ουράνιο. Όπως έχει αναφερθεί ήδη, τα ουρανιούχα μεταλλεύματα έχουν εντοπισθεί στην Κεντρική Μακεδονία και στην Θράκη.

Το τεύχος της 28ης Απριλίου 1999 της εφημερίδας ‘Αθηναϊκή’ είχε ως τίτλο ‘Θησαυροφυλάκιο η Βόρεια Ελλάδα’ και αναφερόταν σε αυτό ακριβώς το θέμα.

Η Θράκη λοιπόν είναι ένας στρατηγικός κόμβος, διότι εκτός των πλουσίων κοιτασμάτων ουρανίου, χρυσού και πετρελαίου, επιπλέον από εκεί πρόκειται να περάσει στο μέλλον και ο αγωγός φυσικού αερίου και πετρελαίου ‘Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης’ Αγωγός μεταφοράς καυσίμων από Κασπία προς τη δύση.

ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ: Υπάρχει άφθονο στο Αιγαίο.

Στην ίδια διάλεξη για τα στρατηγικά ορυκτά του κυρίου Παπαγεωργίου έγινε εκτενής λόγος για τα πετρέλαια στο Αιγαίο. Καμία κυβέρνηση δεν είχε μέχρι τώρα το θάρρος να παραδεχθεί την ύπαρξη πλουσιότατων κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο και ότι το παιχνίδι με την Τουρκία στην ουσία εκεί παίζεται.

Υπάρχουν εδάφια του αρχαίου ιστορικού Ηροδότου στα οποία γίνεται λόγος για την ‘εύφλεκτη πίσσα’.

Είναι ακόμη γεγονός γνωστό ότι οι Γερμανοί επί κατοχής είχαν ήδη χαρτογραφήσει όλη την Ελλάδα, αφού άμεσα τους ενδιέφεραν και τότε οι όποιες πηγές ενέργειας για την στρατιωτική τους μηχανή.

Με την πτώση του Χίτλερ, οι σχετικοί χάρτες και πληροφορίες έφτασαν και στα χέρια των Αμερικανών της εποχής.

Τα τελευταία χρόνια και με την βοήθεια ειδικών δορυφορικών φωτογραφήσεων είναι γεγονός ότι ήδη υπάρχουν ασφαλή στοιχεία για την ύπαρξη πλουσίων πετρελαϊκών κοιτασμάτων στο Αιγαίο.

Ο πρώην πρεσβευτής της Αμερικής στην Ελλάδα Nicholas Burns σε ζωντανή εκπομπή στο κανάλι MEGA είχε κι αυτός επισήμως παραδεχθεί ότι υπάρχει όντως πετρέλαιο στο Αιγαίο και ότι αυτό ουσιαστικά δημιουργεί την ένταση μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. Σύμφωνα με αποτελέσματα ερευνών που στηρίχτηκαν σε δορυφορικούς χάρτες είναι πλέον γεγονός αναμφισβήτητο ότι:

Τα πλουσιότερα κοιτάσματα πετρελαίου στον Ελληνικό χώρο υπάρχουν ανατολικά της νήσου Θάσου, στον Θερμαϊκό Κόλπο, στην περιοχή των Δωδεκανήσων και συγκεκριμένα στην περιοχή κοντά στα Ίμια, στην Ζάκυνθο και στην Φλώρινα.

Επίσημη δήλωση του καθηγητή πυρηνικής φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κυρίου Παπαστεφάνου, αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής:

‘Από παλιά διέβλεπα ότι, όπως και στην υπόθεση των κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο,έτσι και στην υπόθεση του ουρανίου, ίσως να μην δόθηκαν ποτέ στις ελληνικές κυβερνήσεις τα πλήρη αποτελέσματα των γεωλογικών ερευνών που έκαναν στην Δράμα και τη Θράκη οι Αμερικανοί ερευνητές…’

Ένα εύλογο ερώτημα είναι το γιατί η Ελλάδα να έχει πετρέλαιο και σημαντικά ορυκτά σε τέτοιες ποσότητες. Σε αυτό απαντούν οι γεωλόγοι λέγοντας τα εξής.

Όσον αφορά το πετρέλαιο είναι γνωστό στους γεωλόγους ότι ολόκληρο σχεδόν το σημερινό Αιγαίο Πέλαγος ήταν κάποτε μία απέραντη πεδιάδα με πλούσια βλάστηση η οποία στην πορεία κατεποντίσθη για να δημιουργήσει μετά από χιλιάδες χρόνια το σημερινό Αιγαίο Πέλαγος. Οι υδρογονάνθρακες των δασών έγιναν πετρέλαιο.

Όσον αφορά τα σπάνια μέταλλα, εξηγείται εύκολα κι αυτό την στιγμή που ως γνωστόν καθώς η τεκτονική πλάκα της Αφρικής υποχωρεί κάτω από αυτήν της Ευρώπης, δημιουργεί μεταξύ άλλων και κατάλληλες προϋποθέσεις δημιουργίας τέτοιου είδους μεταλλευμάτων.

Υπάρχουν βάσιμες υποψίες και για άλλα ‘περίεργα’ και πανάκριβα συστατικά στο υπέδαφός μας, όπως το ΟΣΜΙΟ, ο κόκκινος υδράργυρος κ.ά. για τα οποία η έρευνα συνεχίζεται.

Κλείνοντας το θέμα των πετρελαίων στο Αιγαίο, παραθέτω τον καταμερισμό των χώρων ευθύνης των πετρελαϊκών καρτέλ ανά την Ελλάδα, όπως έχουν συμφωνηθεί από το 1975:

α’) Ανατολικά της Θάσου (OXYDENTAL, του τεξανού Α.Χάμμερ),

β’) Κρητικό Πέλαγος, μεταξύ Κάσου και Κρήτης (CHEVRON, συμφερόντων Ροκφέλλερ),

γ’) Κατάκωλλο Ζακύνθου (ESSO, επίσης του Ροκφέλλερ),

δ’) Επανομή - Σιθωνία - Θερμαϊκός (αμερικανική TEXACO και αγγλοολλανδική SHELL).

Το ζήτημα είναι ανεξάντλητο και τα στοιχεία που παρέθεσα ενδεικτικά και προκύπτουν από επίσημες Κρατικές εκθέσεις και πορίσματα ερευνών, άρθρα έγκριτων εφημερίδων και διατριβές καθηγητών Πανεπιστημίου.

Το μέγα ερώτημα που προκύπτει βεβαίως είναι:

Γιατί δεν γίνεται καμία προσπάθεια εκμετάλλευσης όλου αυτού του ορυκτού πλούτου που βρίσκεται στο υπέδαφος πολλών περιοχών της Ελλάδας; Η χώρα που ξόδεψε τόσα τρισεκατομμύρια για τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων δεν δικαιολογείται πλέον να υποστηρίζει ότι δεν υπάρχουν οι απαραίτητοι πόροι για την εκμετάλλευση αυτού του πλούτου

http://arisdeslis.blogspot.com/

Παρασκευή 18 Απριλίου 2008

''Οι σκοτεινές σελίδες της Ιστορίας μας''

ΣΧΟΛΙΑ ΜΟΥ ΕΠΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗΔΗ ΓΕΝΟΜΕΝΩΝ ΣΧΟΛΙΩΝ

Καταρχήν είμαι υπέρ της ελεύθερης έκφρασης των ιδεών.
Οι ιδέες είναι αναμφισβήτητα προϊόν των προσωπικών μας βιωμάτων και θεωρήσεων. Είναι δε το εποικοδόμημα των βιοτικών μας αναγκών και ως εκ τούτου, αυτό το προϊόν θα πρέπει να βγει στην αγορά και να πουληθεί. Οι πωλήσεις συντελούνται είτε προγραμματικά, δηλ. κατόπιν παραγγελίας, είτε κατόπιν εκθέσεως του προϊόντος, στον πάγκο ή τη βιτρίνα.
Η πεμπτοφαλαγγίτικη πρακτική, που κορυφώθηκε επί Γκαίμπελς, εξακολουθεί και στις μέρες μας υπό τη μορφή των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ) οι οποίες χρηματοδοτούνται από τα κράτη (μυστικά κονδύλια των ΥΠΕΞ), είτε από μεγαλοεπιχειρηματίες προκειμένου να επιτύχουν άμεσους, μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους τους, π.χ. ο γνωστός επενδυτής Τζόρτζ Σόρος έχει σημαντικά επιχειρηματικά ενδιαφέρον για το υπέδαφος της Βαλκανικής και επενδύει στον καθοιονδήποτε τρόπο τεμαχισμό των Βαλκανίων, εφαρμόζοντας το γνωστό δόγμα «Διαίρειν και βασίλευε». Ο δεύτερος Καποδίστριας, όπου οι 13 Περιφέρειες θα γίνουν 7 δεν αφίσταται του γενικότερου δόγματος της ΕΕ, να οργανωθεί το σύνολον της ΕΕ κατά το πρότυπο των κρατιδίων της Γερμανίας. Προ ετών ο νυν Παπανδρέου είχε αποκαλέσει τους νυν Περιφερειάρχες Μικρούς Πρωθυπουργούς. Ήξερε τι έλεγε …
Μετά από όλα τα προηγηθέντα εκτιμώ ότι έβαλα τις βάσεις και τα κριτήρια για περαιτέρω επαγωγικές σκέψεις.
ΣΓΣ

ΥΓ Αξίζει τον κόπο να κάνετε κλικ στο
http://www.esnips.com/doc/e2e8b1f8-d27b-4d8a-a45f-f3fee19590e2/ELLADA_DOUREIOS_IPPOS "Download ELLADA_DOUREIOS_IPPOS.pdf" για να πάρετε μια μικρή γεύση από τα, εν προκειμένω, δρώμενα.


20080401 ''Οι σκοτεινές σελίδες της Ιστορίας μας''
H AYGH, 01/04/2008,

Ο Τάσος Κωστόπουλος δεν χρειάζεται, βέβαια, συστάσεις για τους αναγνώστες της |Αυγής|. Εδώ και χρόνια, είναι γνωστή η μαχητική και τεκμηριωμένα αποκαλυπτική συμβολή του, τόσο στον στίβο της δημοσιογραφίας --μέσα από τις επάλξεις του "Ιού" της |Ελευθεροτυπίας|-- όσο και στο επιστημονικό πεδίο: |Η απαγορευμένη γλώσσα|, |Η αυτολογοκριμένη μνήμη| και το πιο πρόσφατο βιβλίο του |Πόλεμος και εθνοκάθαρση| αποτελούν τρεις μελέτες-σταθμό, καθώς μιλάνε, με τόλμη, κριτική ματιά και γερή τεκμηρίωση, για τα σκοτεινά σημεία της Ιστορίας μας: τη σλαβομακεδονική γλώσσα και την καταστολή της στην ελληνική Μακεδονία, την ενσωμάτωση των Ταγμάτων Ασφαλείας στον "εθνικόφρονα" κορμό, τη σκοτεινή πλευρά της εθνικής εξόρμησης κατά τη δεκαετία 1912-1922.
Η μελέτη |Πόλεμος και εθνοκάθαρση|, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βιβλιόραμα στα τέλη του 2007 και βρίσκεται ήδη στη δεύτερη έκδοση, παρουσιάστηκε πριν από λίγες μέρες στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ. Και οι τρεις εισηγήσεις των ομιλητών έδωσαν έμφαση στη ρηξικέλευθη ματιά του συγγραφέα, που αποκαλύπτει τις βιαιότητες των εμπολέμων --και πρώτα απ' όλα των Ελλήνων-- εναντίον των αλλοεθνών αμάχων των Βαλκανίων και της Μικράς Ασίας τη ματωμένη δεκαετία 1912-1922.
Ο Σπύρος Καράβας (Πανεπιστήμιο Αιγαίου) επεσήμανε ότι η μελέτη στέκεται στον αντίποδα "της ηρωποιητικής, δικαιωτικής, μεγαλοϊδεατικής και ελληνοκεντρικής θεώρησης", που κυριαρχεί για τη δεκαετία 1912-1922. "Με υποδειγματική τεκμηρίωση", όπως είπε, "σεβασμό στα γεγονότα όπως και στα αμέτρητα θύματα της βαλκανικής και μικρασιατικής εθνοκάθαρσης, χωρίς περιστροφές, χωρίς μεταμοντέρνες σχετικοποιήσεις".
Ως βασικές αρετές του βιβλίου, ο Σπ. Καράβας τόνισε την τεράστια γκάμα τεκμηρίων (και μάλιστα, ο κύριος όγκος τεκμηρίων για την πολιτεία του ελληνικού στρατού προέρχεται από τους ίδιους τους θύτες, άμεσους και έμμεσους), το δέσιμο του ετερόκλητου υλικού και τη συγκρότηση "ενός κειμένου υψηλών επιστημονικών προδιαγραφών, που δεν καταφεύγει ούτε σε εύκολες εξισωτικές λύσεις ούτε σε θεωρητικολογίες του συρμού".
Και κατέληξε: "Τη στιγμή μάλιστα που αμφισβητείται η οντολογική διάσταση της ιστορίας και στη θέση της προκρίνονται αφηγηματικές εκδοχές, οι οποίες συχνά καταλήγουν σε νεοπλασίες, το βιβλίο στέκεται υποδειγματικά στην πραγματολογική πλευρά της ιστορίας".
"Δυνατή αφήγηση, συναρπαστικές εικόνες, κανένας εύκολος μελοδραματισμός ή ψευτοεθνικισμός και, κυρίως, ορθολογική ανάλυση της βίας": Με αυτά τα λόγια συνόψισε η Σία Αναγνωστοπούλου (Πάντειο Πανεπιστήμιο) το περιεχόμενο της μελέτης. Ο συγγραφέας, τόνισε στη συνέχεια η ομιλήτρια, είναι σε μόνιμη εγρήγορση, καθώς τον αφορά η εποχή του και τα προβλήματά της, όπως και η Ιστορία με τα μεγάλα ερωτήματα που θέτει.
Όπως εξήγησε, το βιβλίο έχει δύο μέτωπα: Από τη μια, απαντάει κυρίως στους εθνικιστές, για τους οποίους οι Έλληνες είναι θύματα της ατέλειωτης αγριότητας των "βαρβάρων", ενώ οι ίδιοι δεν άσκησαν βία ποτέ και πουθενά. Ταυτόχρονα όμως απαντάει και σε όλους αυτούς οι οποίοι, εν ονόματι μιας "ιστορικής ορθότητας", συγγράφουν μια αναίμακτη ιστορία. "Ο Κωστόπουλος", είπε, "μιλά για αίμα, για πολύ αίμα, γι' αυτό το αίμα που χύθηκε στην ευρύτερη περιοχή μας κατά την εθνική ολοκλήρωση –μια αιματοχυσία στην οποία οι Έλληνες δεν ήταν μονάχα θύματα, όπως μαθαίναμε, αλλά και πρωταγωνιστές".
Ο Γιώργος Μαργαρίτης (ΑΠΘ), λόγω μιας έκτακτης ακαδημαϊκής υποχρέωσης, δεν μπόρεσε να παρευρεθεί~ έτσι την ομιλία του διάβασε ο εκδότης του "Βιβλιοράματος" Φίλων Φίλωνος. Ο Γιώργος Μαργαρίτης τόνιζε την πολιτική σημασία του βιβλίου στη σημερινή εποχή, "όπου οι ισχυροί ετούτου του κόσμου, Αμερικανοί και Ευρωπαίοι, έχουν βαλθεί να τεμαχίσουν τα Βαλκάνια στο ελάχιστο δυνατό, πολλαπλασιάζοντας τις ημικυρίαρχες πρωτεύουσες και αναβιώνοντας εφιάλτες του παρελθόντος και ίσως του μέλλοντος: μεγαλοϊδεατισμούς, αλύτρωτους, μειονοτικούς και όλα όσα αποτελούν την πρώτη ύλη του εκατέρωθεν μίσους και της εθνικιστικής έκρηξης".
Χαρακτηρίζοντας το βιβλίο "συναρπαστικό", το οποίο πετυχαίνει με τον καλύτερο τρόπο τον στόχο του, την "απομυθοποίηση του γνωστού παραμυθιού σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα, οι Έλληνες και ο εθνικισμός τους είναι οι μόνοι άσπιλοι, αγαθοί και ευλογημένοι", κατέληγε: "Ας ελπίσουμε ότι το βιβλίο θα παραμείνει ιστορικό και πολιτικό και ότι δεν θα το επικαλεσθούμε στο μέλλον ως προφητικό".
Ο συγγραφέας, Τάσος Κωστόπουλος, αφού ευχαρίστησε ομιλητές και παριστάμενους, αναφέρθηκε στη διαδικασία της συγγραφής. Πρόπλασμα του βιβλίου ήταν μια εκτενής εισήγηση, σε εκδήλωση της Διεθνιστικής Αντιπολεμικής Κίνησης, το 2002. Στη συνέχεια, όπως είπε, το έναυσμα για την περαιτέρω ανάπτυξη του κειμένου έδωσε η ζοφερή ατμόσφαιρα "Εθνικής Ηθικής Διαπαιδαγώγησης", στη συζήτηση για το βιβλίο Ιστορίας της Στ' Δημοτικού.
Και έδειξε, ακόμα, πως η Ιστορία είναι ένα έργο εν προόδω: αναφέρθηκε σε πρόσφατη έκδοση, με τη μαρτυρία του αξιωματικού του ελληνικού στρατού, Μανώλη Σοφούλη, η οποία τεκμηριώνει ότι το κάψιμο του Κιλκίς το 1913 δεν ήταν ατύχημα ή παρεπόμενο της μάχης, αλλά ενέργεια του ελληνικού στρατού -στοιχείο που δεν ήταν γνωστό την εποχή που ολοκλήρωνε τη συγγραφή.
Δεν μένει παρά να ευχηθούμε το βιβλίο να συνεχίσει την επιτυχημένη του πορεία και ο ακάματος συγγραφέας να δώσει σύντομα και άλλα δείγματα της ερευνητικής και συνθετικής του δεινότητας.

Στρ. Μπ.

Οι άνθρωποι δεν θέλουν με κανένα τρόπο να κρύψουν τον μισθοφορικό τους ρόλο....
Σε μία Ελλάδα όπου ο επιστημονικός λόγος, μάλλον πάσχει, ο κάθε μισθοφόρος [για να μην γράψω τίποτα χειρότερο] θα θέλει τελικά να μας τιμωρήσει γιατί η Ελλάδα απελευθερώθηκε το 1912-13...
Πως όλοι αυτοί ήταν υπέρ Ανάν, υπέρ διάλυσης Γιουγκοσλαβίας, υπέρ βομβαρδισμών Κοσόβου, υπέρ τουρκικών θέσεων στο Αιγαίο, υπέρ "αυτοπροσδιορισμου" των Μουσουλμάνων της Θράκης, υπέρ κουρελουργηματος Ρεπούση και όλων των άρνησηπατριδικών θέσεων δεν είναι πλέον παράξενο...
Για να δούμε πότε θα αντιδράσει επί τέλους η καθαρή επιστήμη..

Δημήτρης Αλευρομαγειρος