Τις τελευταίες μέρες κυριαρχεί στην ειδησεογραφία το θέμα του ντόπιν της ομάδας άρσεως βαρών.
Επειδή είμαι ένθερμος θιασώτης της κρατικής οντότητας, ως επιτελικού, συντονιστικού και ελεγκτικού μηχανισμού, επισημαίνω ότι δεν άκουσαν να συνδυάζεται το πρόσφατο επεισόδιο ντόπιν με την περίπτωση Κεντέρη-Θάνου.
Εκτιμώ ότι με αφορμή την περίπτωση Κεντέρη-Θάνου θα έπρεπε η πολιτεία να θωρακίσει νομοθετικά, και αν θέλετε ακόμα και γραφειοκρατικά, τον τομέα αυτό ώστε να είναι αδύνατη η οποιαδήποτε ανεξέλεγκτη διακίνηση «συμπληρωμάτων διατροφής».
Αλλά το κράτος απουσίαζε και απ' ότι γνωρίζω στην περίπτωση Κεντέρη-Θάνου δεν έπεσαν κεφάλια, όχι μόνον σ’ αυτούς τους ιδίους αλλά και στο αθλητικό-επαγγελματικό τους περιβάλλον, εν ονόματι της ανοχής και της ασυδοσίας. Μήπως αυτό συνιστά συνενοχή των αρμοδίων;
Εν πάση περιπτώσει το κράτος λειτουργεί όπως λειτουργεί, ο ΣΕΓΑΣ λειτουργεί όπως λειτουργεί, η καθ’ ύλην αρμοδία Ομοσπονδία, που είναι πιο κοντά συναισθηματικά στους αθλητές, ως επιτελικόν όργανον, προκειμένου να διασφαλίσει τα μέχρι τούδε επιτεύγματα των αθλητών της άρσεως βαρών δεν σκέφτηκε ότι θα πρέπει να λάβει όλα εκείνα τα αναγκαία και ικανά μέτρα ώστε να περιφρουρήσει, αφενός μεν αυτά τα παιδιά από τυχόν ανεξέλεγκτο λήψη συμπληρωμάτων διατροφής, αφετέρου δε την από μακρού αποκτηθείσα φήμη;
Μετά από τα προηγηθέντα ερωτήματα, για τα οποία δεν αναζητώ απαντήσεις, εκτιμώ ότι τα πάντα δεν λειτουργούν επιπόλαια, αλλά λειτουργούν ως όχημα προσπορισμού ιδιοτελούς κέρδους, έναντι οποιουδήποτε κόστους.
Αναρτήσεις
