Οι τέσσερις ελληνικές πτωχεύσεις....

Σάββατο, 02 Ιανουαρίου 2010 Η ΧΡΟΝΙΑ ΑΛΛΑΞΕ ΑΛΛΑ Η ΑΠΕΙΛΗ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ... Οι τέσσερις ελληνικές πτωχεύσεις.... Πτωχεύσεις των ετών 1827, 1843, 1893 και 1932.: Πτωχεύσεις που οφείλονταν στην αδυναμία της χώρας να εξυπηρετήσει έναν υπέρoγκο  και πανάκριβο εξωτερικό δανεισμό και που για να ξεπληρωθεί συνεχιζόταν με κάποιο άλλο δανεισμό, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο που έσπασε μόλις στα μέσα της δεκαετίας του 1960..... Και που είχαν σχεδόν πάντα μια έμμεση ή άμεση σχέση με την εθνική κυριαρχία, όπως άκουσα να αναφέρει, προ ημερών στο Υπουργικό Συμβούλιο ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου. Γιατί; Οχι μόνο επειδή σε πτώχευση δεν μπορείς να ασκήσεις εξωτερική πολιτική, όπως διευκρίνισε μετά ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης  Θόδωρος Πάγκαλος, αλλά επειδή ιστορικά οι περισσότερες πτωχεύσεις συνδέονταν  με την εθνική εδαφική κυριαρχία. Ας δούμε λίγο πιο αναλυτικά, απο τις ιστορικές πηγές, τις αιτίες  εκείνων των εθνικών πτωχεύσεων: 1827: Τα δάνεια που δεν έφτασαν ποτέ  Ο αγώνας του 1821 υπήρξε πολύ κερδοφόρα υπόθεση  για τις αγγλικές τράπεζες. Ενώ δάνεισαν τους επαναστάτες με ονομαστικά δάνεια συνολικού ύψους 2.800.000 λιρών της εποχής, τελικά μόνο το 20% του ποσού έφτασε στον σκοπό του.   Ετσι η πρώτη πτώχευση έρχεται νωρίτερα και από τη δημιουργία του ελληνικού κράτους, καθώς το 1827 δηλώνεται αδυναμία εξυπηρέτησης των δανείων αφού δεν είχαν καν εισπραχθεί. Η πτώχευση  συνδέεται ακόμη και με τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου, που έγινε την ίδια χρονιά έπειτα από μυστική συμφωνία των Μεγάλων Δυνάμεων, που γι'αυτό ακριβώς τον λόγο διέσωσαν την ελληνική επανάσταση, οδηγώντας τελικά στη δημιουργία κράτους, από το οποίο και θα μπορούσαν κάποτε να εισπράξουν...! 1843: Εξαγοράζοντας την Αττική με δάνειο  Και πράγματι εισέπραξαν. Εισέπραξαν μάλιστα τόσο πολύ που το 1843 οδήγησαν στη δεύτερη πτώχευση. Αφού το Λονδίνο και το Παρίσι πρώτα αρνήθηκαν να δανείσουν τον (κατ΄ αυτούς ρωσόφιλο) Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος για να κάνει το κράτος να λειτουργήσει έβαλε χρήματα από την προσωπική του περιουσία και εξέδωσε τα πρώτα ακάλυπτα ελληνικά χαρτονομίσματα, στη συνέχεια δάνεισαν τον Οθωνα με 60 εκατ. φράγκα, από τα οποία τα 33 εκατ. πήγαν αμέσως για την αποπληρωμή των «Δανείων της ανεξαρτησίας».  Και τα υπόλοιπα σύμφωνα με όσα γράφει ο Αγγελος Αγγελόπουλος στο Δημόσιον χρέος της Ελλάδος (εκδόσεις Ζαχαρόπουλου, Αθήναι, 1937), δόθηκαν «12,5 εκατομμύρια διά την εξαγοράν από μέρους της Τουρκίας των επαρχιών Αττικής, Ευβοίας και μέρους της Φθιώτιδος και 7,5 εκατομμύρια διά την συντήρησιν των βαυαρικών στρατών».  Οι Μεγάλες Δυνάμεις άλλαζαν σταδιακά τον χάρτη, η Ελλάδα αγόραζε, η Οθωμανική Αυτοκρατορία πουλούσε και οι διεθνείς τραπεζίτες αποκτούσαν τους καλύτερους...πελάτες! 1893  Για μεγάλο διάστημα επικράτησε ο εσωτερικός δανεισμός και ο εξωτερικός υποχώρησε αισθητά, μέχρι που από το 1879 ξεκινά μια δωδεκαετία ραγδαίας αύξησής του που οδήγησε τη χώρα στα 1893 να χρωστά στο εξωτερικό 585,4 εκατ. φράγκα και να πτωχεύει για τρίτη φορά διά στόματος (αλλά όχι εξαιτίας του) Χαριλάου Τρικούπη. Τα χρήματα είχαν και πάλι χρησιμοποιηθεί για εξυπηρετήσεις παλαιών δανείων, είχαν επενδυθεί σε μια ανάπτυξη υποδομών  για τη χώρα, ενώ διάφορες δράσεις «εθνικής αποκαταστάσεως», όπως εξαγορές και άλλων επαρχιών στη Θεσσαλία ή χρηματοδότηση του «Κρητικού ζητήματος» και προμήθειες πολεμικού υλικού, απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος των δανείων από αυτό που έφτασε στη χώρα, καθώς το 35% υπολογίζεται ότι δεν έφτασε ποτέ... Ετσι ο δανεισμός είναι τόσο δυσβάσταχτος που η πτώχευση έρχεται αναπόφευκτα! Και όχι μόνο ο εξωτερικός: από τα τέλη του 1868 η Εθνική Τράπεζα βρίσκεται σε οξύτατη σύγκρουση με την κυβέρνηση για το θέμα της χρηματοδότησης του κρητικού αγώνα, καθώς οι όροι δανεισμού που προτείνει το κράτος κρίνονται απαράδεκτοι από το Γενικό Συμβούλιο της Τράπεζας- τη δραματική σύγκρουση εξιστορεί αναλυτικά ο Νίκος Σ. Παντελάκης στο βιβλίο του Δημόσια Δάνεια (εκδόσεις ΜΙΕΤ, Αθήνα, 1995).  Τη δεκαετία του 1880 η Ελλάδα είχε επιχειρήσει τον μεγάλο εκσυγχρονισμό της με προγράμματα δημοσίων επενδύσεων που υπερέβαιναν κατά πολύ τις δυνάμεις της. Κυρίως είχαν συναφθεί δάνεια με σκοπό την εκτεταμένη κατασκευή σιδηροδρόμων στο δίκτυο ΠειραιώςΑθηνών- Πελοποννήσου και ενός εξίσου φιλόδοξου οδικού δικτύου.  Η χώρα άρχισε να νιώθει ισχυρή, και ήθελε να μπεί σε τροχιά ανάπτυξης, αλλά την πιο ακατάλληλη στιγμή περνά σε λάθος χέρια: από τον Τρικούπη της ανάπτυξης στον Δηλιγιάννη του φαύλου δημαγωγικού εθνικισμού. Την ίδια εποχή αυξάνεται δραματικά και ο πολύ ακριβός εξωτερικός καταναλωτικός δανεισμός!  Ετσι το 1897 η χώρα νιώθει πια έτοιμη για πόλεμο. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι Τούρκοι φτάνουν περίπου έξω από τη Λαμία και οι Μεγάλες Δυνάμεις τούς ανακόπτουν την πορεία. Την επομένη του «Ατυχούς πολέμου», χωρίς να υπάρξει «τυπική» πτώχευση, οι δυνάμεις εγκαθιστούν Διεθνή Οικονομικό Ελεγχο στη χώρα. Η ειρήνη κοστίζει στην Ελλάδα, μεταξύ άλλων, και 4 εκατ. λίρες ως πολεμικές αποζημιώσεις.  1932: Η ήττα του ΄22 και το κραχ του ΄29  Τον Μάρτιο του 1910 συνάπτονται νέα δάνεια για νέα έργα. Ο νόμος περί «Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου» που τηρείται ευλαβικά επί δύο δεκαετίες παραβιάζεται για πρώτη φορά το 1920 με την έκδοση 600 εκατ. δρχ. που ακολουθούνται από άλλα 500 εκατ. το 1921 και από ακόμη 550 εκατ. το 1922- ήταν όλα για τις ανάγκες του πολέμου. Παρά την ήττα όμως στη Μικρά Ασία, η πτώχευση έχει αποφευχθεί με το Α΄ Αναγκαστικό Δάνειο που επιβάλλεται από τον υπουργό Οικονομικών Π. Πρωτοπαπαδάκη, ο οποίος κόβει στη μέση τα χαρτονομίσματα, κρατά το ένα μέρος στην κυκλοφορία και ανταλλάσσει το άλλο με τίτλους εσωτερικού δανείου (κάπως έτσι σώζει την Ελλάδα από μια άλλη επικείμενη πτώχευση στη δεκαετία του 1950 και ο Σπύρος Μαρκεζίνης με το «κόψιμο των τριών μηδενικών» και την εισαγωγή της «νέας» δραχμής της σταθεροποίησης). Στην αποφυγή της πτώχευσης το ΄22 συμβάλλει και το δάνειο υπό την αιγίδα της Κοινωνίας των Εθνών για τους πρόσφυγες.  Μπορεί η ήττα του ΄22 να μη φέρνει πτώχευση, αλλά οι ανάγκες αναδιοργάνωσης του στρατού και περίθαλψης των προσφύγων οδηγούν σε νέο υπερβολικό εξωτερικό δανεισμό καθώς στην Ελλάδα κεφάλαια δεν υπάρχουν. Η αναμενόμενη βαθμιαία αύξηση  του δανεισμού πηγαίνει ως το κραχ του 1929, όταν το διαδέχεται η βίαιη διεθνής ύφεση.  Τελικά, τον Μάρτιο του 1931, λίγο πριν από την τελευταία πτώχευση του 1932, σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση προϋπολογισμού του υπουργού Οικονομικών καθηγητή Βερβαρέσσου, η Ελλάδα χρωστάει στο εξωτερικό 2,868,1 εκατ. χρυσά φράγκα. Η πτώχευση είναι και πάλι μοιραία...  Ο τελικός διακανονισμός όλων των προπολεμικών χρεών της Ελλάδας έγινε από τον Σπύρο Μαρκεζίνη στα 1952-53. Η  ανάπτυξη και η αυστηρή συγκράτηση δαπανών της πρώτης οκταετίας Καραμανλή συμμάζεψαν οριστικά τα δημόσια οικονομικά και οι τελικές πληρωμές εκείνων των δανείων ολοκληρώθηκαν μόλις το 1967. 2010 ; Και τώρα τι συμβαίνει; Ο εφιάλτης έχει επιστρέψει; Πόσο κοντά είμαστε στο να ξαναγίνει  η φοβερή διαπίστωση και να ξανακουστεί το : "Δυστυχώς επτωχεύσαμεν!" Και τότε ο ιστορικός, ποια αιτία θα αναφέρει ότι την προκάλεσε???

http://kariatida62.blogspot.com/2010/01/blog-post.html

Κωνσταντίνος Κόλμερ & Desmond Lachman

ΤΟ 2005 ο γνωστός έλληνας συγγραφεύς και δημοσιογράφος Κωνσταντίνος Κόλμερ, κυκλοφόρησε ενα βιβλίο με τίτλο ''Η ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ ΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩ – ΤΟ ΟΘΝΕΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑ'' [εκδόσεις Λιβάνη]. Χαρισμένο τότε από τον γιο μου, όταν το διάβασα και με τις λίγες γνώσεις μου πάνω σε αυτά τα θέματα, έβγαλα αμέσως το αβίαστο συμπέρασμα της αρνητικής υπερβολής του συγγραφέα, πιστεύοντας ότι δεν μπορεί να είναι σωστά αυτά που γραφεί. Όμως, όπως σήμερα αποδεικνύεται, αυτό ήταν ένα βιβλίο με προφητικό περιεχόμενο, κάτι που τώρα έρχεται να το επιβεβαιώσει με το παρακάτω σχετικό άρθρο του στους ''Α Financial Times '', ο Desmond Lachman, ένα στέλεχος του American Enterprise Institute .

Θ.Γ

By Desmond Lachman

Έχοντας περάσει την καριέρα μου παρακολουθώντας τις αναδυόμενες αγορές τόσο στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) όσο και στη Wall Street, έχω δει αρκετές συμφωνίες σταθερών ισοτιμιών να καταρρέουν. Έχω επίσης παρακολουθήσει στενά τα στάδια τα οποία διανύουν οι χώρες που ταλαιπωρούνται από σταθερές συναλλαγματικές ισοτιμίες. Αυτή η πείρα με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι όπως ακριβώς συνέβη στην Αργεντινή πριν από μία 10ετία έτσι και στην Ελλάδα πλησιάζουμε προς το τελικό σημείο.

Υπάρχουν όλες οι ενδείξεις ότι έπειτα από δύο ή τρία χρόνια και αφού έχουν σπαταληθεί αρκετά δημόσια κεφάλαια, η Ελλάδα θα πάψει να είναι μέλος της ευρωζώνης.

Το πρώτο βήμα για τη νομισματική κρίση γίνεται όταν μία χώρα, ωθούμενη από την τάση της να εισάγει οικονομική πολιτική, εφαρμόζει σταθερή ισοτιμία του νομίσματός της, κάτι το οποίο δεν ταιριάζει με την οικονομία της. Η Αργεντινή -αντιμέτωπη αρκετές φορές με τη χρεοκοπία- το εφάρμοσε το 1991, όταν συνέδεσε άρρηκτα το πέσο με το δολάριο, σε μία απέλπιδα προσπάθεια να νικήσει τον υπερπληθωρισμό.

Αφού δεν κατόρθωσε να εκπληρώσει τα κριτήρια για την ένταξή της στην ευρωζώνη το 1999, η Ελλάδα -η οποία για αρκετά χρόνια ήταν σπάταλη- κατόρθωσε να τα εκπληρώσει το 2001, χάρη στη δημιουργική λογιστική που εφάρμοσε. Προχωρώντας ένα βήμα πιο πέρα από την Αργεντινή, η Ελλάδα εγκατέλειψε το νόμισμά της και υιοθέτησε το ευρώ. Εισήλθε σε ένα κλαμπ στο οποίο η πιθανότητα κάποιο μέλος να το εγκαταλείψει δεν υπάρχει.

Το επόμενο στάδιο προς την κρίση είναι όταν μία χώρα εφαρμόζει πολιτικές που δεν συνάδουν με τις συμφωνίες τις οποίες έχει κλείσει. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών η δημοσιονομική πειθαρχία ήταν κάτι άγνωστο για την Αθήνα. Η είσοδος στην ευρωζώνη υποτίθεται ότι υποχρεώνει κάθε χώρα να είναι πιστή στις εντολές της Συνθήκης του Μάαστριχτ, δηλαδή να διατηρεί το έλλειμμά της χαμηλότερα από το 3% του ΑΕΠ και το χρέος της χαμηλότερα από το 60% του ΑΕΠ. Το έλλειμμα της Ελλάδας έχει φτάσει στο 12,7% του ΑΕΠ, ενώ το χρέος της προβλέπεται ότι θα αγγίξει φέτος το 120% του ΑΕΠ.

Το διογκωμένο έλλειμμα, μαζί με τα υποχρεωτικά χαμηλά επιτόκια, δημιουργεί τις συνθήκες για το τέλος του παιχνιδιού. Το πράττει όχι μόνο λόγω του ότι τα δημοσιονομικά μεγέθη της χώρας έχουν εισέλθει σε αβέβαιη πορεία, αλλά και με τη μείωση της ανταγωνιστικότητας της χώρας. Σε αυτό το πεδίο η Ελλάδα έχει κατορθώσει να ξεπεράσει ακόμη και την Αργεντινή, καθώς η ανταγωνιστικότητά της έχει υποχωρήσει κατά 30% σε σύγκριση με τους εταίρους της στην Ε.Ε.

Καθώς αρχίζουν να εμφανίζονται οι έντονες ανησυχίες των αγορών, οι χώρες στρέφονται προς εξωτερική βοήθεια. Στην περίπτωση της Αργεντινής αυτό σήμαινε στροφή προς το ΔΝΤ (με τις ευλογίες των ΗΠΑ). Για την Ελλάδα σημαίνει στροφή στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Όμως στη δεύτερη περίπτωση ο «σπόνσορας» δεν είναι τόσο πρόθυμος να προσφέρει απεριόριστη ρευστότητα, ενώ παράλληλα ζητά από τη χώρα να εφαρμόσει σκληρές, εισαγόμενες, πολιτικές.

Στην περίπτωση της Αργεντινής η συνεχής στήριξη από το ΔΝΤ πρόσφερε κάποια σωτηρία για ένα-δύο χρόνια και κατόπιν ξέσπασαν έντονες διαμαρτυρίες από τους πολίτες, αποδεικνύοντας ότι το ΔΝΤ δεν είχε να ασχοληθεί με ένα απλό νομισματικό πρόβλημα, αλλά με μία περίπτωση πιθανής χρεοκοπίας.

Είναι πολύ δύσκολο να «δει» κάποιος την τρέχουσα κρίση στην Ελλάδα να έχει καλύτερο happy end. Κάθε προσπάθεια να υπάρξει μείωση του ελλείμματος στα επίπεδα που ορίζει το Μάαστριχτ θα οδηγήσει σε βαθύτερη ύφεση. Η προσπάθεια να υπάρξει στήριξη της ελληνικής ανταγωνιστικότητας μέσω μείωσης μισθών θα οδηγήσει σε εφαρμογή σκληρών και μη αποδεκτών πολιτικών για αρκετά χρόνια.

Τα μηνύματα, δε, δεν είναι διόλου θετικά: οι ανακοινώσεις για λήψη μέτρων περιορισμού των δαπανών έχουν ήδη ξεσηκώσει διαμαρτυρίες. Επίσης, η ΕΚΤ δεν φαίνεται πρόθυμη να προσφέρει χρηματοδότηση. Οι οίκοι αξιολόγησης έχουν υποβαθμίσει την Ελλάδα, ενώ ο κ. Jurgen Stark, στέλεχος της ΕΚΤ, έχει δηλώσει ότι η διάσωση της χώρας δεν είναι εφικτή.

Εάν υπάρχει κάτι που οι ελληνικές αρχές θα πρέπει να διδαχτούν από την Αργεντινή είναι ότι δεν μπορούν να αποφύγουν το αναπόφευκτο. Η χώρα έχει τόσο υψηλό χρέος που δύσκολα θα μπορέσει να το αναδιοργανώσει. Η Αθήνα θα πρέπει να εγκαταλείψει όσο το δυνατόν γρηγορότερα την ευρωζώνη. Βέβαια, αυτό δεν είναι ένα τέλος που ταιριάζει στις «παραδοσιακές» Ελληνικές Τραγωδίες.

Σχόλιο

Υπενθυμίζω ότι από την Ελλάδα πέρασε ένας πρωθυπουργός, ο ΑΓΠ, με διεθνή ακαδημαϊκή αναγνώριση, ως ένας από τους πλέον διακεκριμένους οικονομολόγους καθηγητές της εποχής του.

Επί της πρωθυπουργίας του επέδειξε έντονη αντι-αμερικανική πολιτική, αν και ανδρώθηκε και αναδείχτηκε επιστημονικά και πολιτικά (άνθρωπος του Stevenson κατά την προεκλογική του εκστρατεία για το χρίσμα των Δημοκρατικών το 1956) εκεί. Συγχρόνως δε εφάρμοσε μια άφρονα σπατάλη δανειακών κεφαλαίων και χρηματοδοτήσεων από την τότε ΕΟΚ και σήμερα ΕΕ. Ως διεθνώς διακεκριμένος οικονομολόγος δεν γνώριζε που θα μας οδηγούσε αυτή η σπάταλη οικονομική πολιτική; Ή γνώριζε ή, τότε, οι οικονομολογικές του γνώσεις ήταν τσαρλατανικές.

Σήμερα ο υιός προσπαθεί (;) να μαζέψει τις θύελλες που έσπειρε ο πατέρας.

Το επιμύθιον είναι ότι νομοτελειακά δεν έχουμε, ως πτωχοί συγγενείς, τις αναγκαίες και ικανές δυνατότητες να χειριστούμε τα σοβαρότατα εθνικά μας θέματα και οι εκάστοτε οριζόμενες κόκκινες γραμμές, σιγά-σιγά γίνονται ροζ και πάει λέγοντας.

ΣΓΣ

20091223 Bloomberg: Αφήστε την Ελλάδα να χρεοκοπήσει!

Bloomberg: Αφήστε την Ελλάδα να χρεοκοπήσει!

23 ΔΕΚΈΜΒΡΙΟΣ 2009 

Αφήστε την Ελλάδα να χρεοκοπήσει! Αυτή είναι η συμβουλή που δίνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ο Mark Gilbert, επικεφαλής του γραφείου του Bloomberg στο Λονδίνο...

«Η ελληνική χρεοκοπία είναι καλύτερη από τη διάσωση, δείχνει το μάθημα της Lehman», είναι ο τίτλος του άρθρου του που δημοσιεύεται στο Bloomberg.

Ο συντάκτης εξηγεί πως η θεωρία που κυκλοφορεί στις αγορές συγκρίνει την Ελλάδα με τη Lehman. Το γεγονός ότι οι αμερικανικές αρχές άφησαν τη Lehman να καταρρεύσει θεωρείται σήμερα ένα λάθος πολιτικής που ενέτεινε την οικονομική κρίση. Αντίστοιχα, πολλοί πιστεύουν ότι η ΕΕ έχει πάρει το μάθημά της από την υπόθεση της Lehman και δεν θα αφήσει κανένα μέλος της να χρεοκοπήσει.

Ο Gilbert διαφωνεί ακόμα και με τα βασικά της θεωρίας αυτής. Πιστεύει ότι η Fed θα έπρεπε να είχε αφήσει και τη Bear Stearns να χρεοκοπήσει. Έτσι, οι επιπτώσεις θα ήταν μικρότερες, ο ηθικός κίνδυνος θα είχε περιοριστεί και η Lehman πιθανότατα θα είχε επιβιώσει, έστω και μέσω της πώλησής της, όπως συνέβη με τη Merrill Lynch.

Το ίδιο, πιστεύει, ισχύει και στην περίπτωση της Ελλάδας. «Η όποια παρέμβαση της ΕΕ ή της ΕΚΤ για τη διάσωση του κράτους από τα οικονομικά προβλήματα που το ίδιο προκάλεσε, θα ήταν μία καταστροφή για το project του κοινού νομίσματος», λέει ο αρθρογράφος. Θα κινδύνευε να ενθαρρύνει τη δημοσιονομική ανευθυνότητα και άλλων χωρών.

«Η Ελλάδα χρωστά στους πιστωτές της περίπου 361 δισ. δολάρια, σύμφωνα με τα στοιχεία της Bank for International Settlements, του Ιουνίου. Επομένως, μην απατάστε, η χρεοκοπία θα ήταν ένα τρομερό πράγμα. Οι επιπτώσεις μίας διάσωσης από τους ευρωπαίους εταίρους, όμως, θα ήταν πολύ χειρότερες», γράφει ο Gilbert.

Μάλιστα, ο δημοσιογράφος παρατηρεί ότι το σενάριο του για μια ελληνική χρεοκοπία δεν προεξοφλείται από τις αγορές ομολόγων. «Σε αυτές τις τιμές, οι επενδυτές δεν συνυπολογίζουν τη χρεοκοπία. Αυτό που δεν είναι σαφές, όμως, είναι εάν οι προσδοκίες τους για αποπληρωμή των χρεών στηρίζονται στην αισιοδοξία ότι η Ελλάδα θα μπαλώσει τα οικονομικά της, ή στις ελπίδες ότι κάποιες πιο βαθιές τσέπες θα συμβάλλουν εάν αυτό χρειαστεί. Όποιος περιμένει το τελευταίο, κατά πάσα πιθανότητα κάνει ένα λάθος που θα του κοστίσει», καταλήγει.

http://www.i-reportergr.com/2009/12/bloomberg.html

Σχόλιο

Μήπως θα πρέπει να δούμε την πρόταση της βρετανικής Bloomberg υπό το πρίσμα των πολιτικών πιέσεων που θέλουν να εφαρμόσουν επί της Ελλάδος για τα γνωστά ανοικτά θέματα (Σκόπια, Τουρκία, Κύπρος).

Η υπερχρέωση που μας επέβαλε ο ΑΓΠ (αναμφισβήτητα ήταν διεθνούς αναγνώρισης μεγάλος οικονομολόγος) δεν ήταν αθώα ή για ψηφοθηρικούς λόγους, ήταν στρατηγική επιλογή επιλογή για να φθάσουμε εδώ που φθάσαμε και να είμαστε πλέον πειθήνια οικονομικά και πολιτικά ανδράποδα στα αφεντικά της Δύσης.

Ήρθε και ο ΓΑΠ για να μας αφελληνίσει και έτσι να δέσει η μαγιονέζα για καλά, γερί-γερινέ.

ΣΓΣ

20091217 Liberation: "ΚΑΙ ΑΝ Η ΕΛΛΑΔΑ ΧΡΕΟΚΟΠΟΥΣΕ";

Πολυ θα ηθελε η αμερικανοδουλη[παλαι ποτε αριστερη Liberation] να χρεοκοπησουμε,

Ας το προσεξουν οι δικοι μας ταγοι, να μην παιζουν το παιχνιδι του ιμπεριαλισμου,

Εξ αλλου μολις προχθες το flash δεν μετεδωσε δηλωση του επιτιμου Μητσοτακη οτι "βρισκομαστε στα προθυρα χρεοκοπίας;;;"

Δ.Αλευρομαγειρος

----- Original Message -----

From: Sotirios Georgiadis

To: Subject: Liberation: "ΚΑΙ ΑΝ Η ΕΛΛΑΔΑ ΧΡΕΟΚΟΠΟΥΣΕ";

ΠΈΜΠΤΗ, 17 ΔΕΚΕΜΒΡΊΟΥ 2009

"ΚΑΙ ΑΝ Η ΕΛΛΑΔΑ ΧΡΕΟΚΟΠΟΥΣΕ";

του Περικλή Δημητρολόπουλου (Τα Νέα)

Σε ένα «καταστροφικό σενάριο που κανένας δεν θέλει να φανταστεί σήμερα» αναφέρεται η «Liberation»: την εκούσια έξοδο της Αθήνας από τη ζώνη του ευρώ τον Μάρτιο του 2010.

Σύμφωνα με τη γαλλική εφημερίδα- που φιλοξενεί στο πρωτοσέλιδό της ένα σκίτσο με τρεις φιγούρες στη βάση του αγάλματος της Αφροδίτης της Μήλου, οι οποίες ζητούν ελεημοσύνη- η ανακοίνωση θα προκαλούσε πράγματι… σεισμό στη ζώνη του ευρώ, το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα, παρά τις προσπάθειες που θα είχαν κάνει για να «αποφευχθεί η καταστροφή». Η υπόθεση στην οποία βασίζεται αυτό το σενάριο είναι ότι τα οικονομικά μέτρα που ζητούν οι διεθνείς οργανισμοί να λάβει η Αθήνα για να της εγκρίνουν νέα δάνεια, προκαλούν ισχυρότατες αντιδράσεις. Για να αποφύγει η κυβέρνηση την πτώση της, υποκύπτει στις εθνικιστικές σειρήνες και ανακοινώνει και την επιστροφή της στη δραχμή. «Η Ελλάδα θα γινόταν μια δημόσια Lehman Βrother υψωμένη στη δεκάτη δύναμη» σημειώνει ένας οικονομολόγος στην εφημερίδα, η οποία επισημαίνει πάντως ότι σήμερα για την πλειονότητα των οικονομολόγων και των πολιτικών οι πιθανότητες χρεοκοπίας της Ελλάδας είναι μηδαμινές.

Με τον πρωτοσέλιδο τίτλο «Ευρώπη βοήθεια» η γερμανική εφημερίδα «Der Τagesspiegel» σημειώνει: «Οι Έλληνες ζουν σε καθεστώς ανασφάλειας, το κράτος τους κινείται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και οι Ευρωπαίοι εταίροι γίνονται ολοένα και πιο νευρικοί».

Προστασία του ευρώ «Η επιχείρηση "σωτηρία της Ελλάδας" πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του G2», δηλαδή των ΗΠΑ και της Κίνας. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει με εκτενές άρθρο του στην ιταλική εφημερίδα «La Repubblica» ο Λούτσιο Καρατσόλο, διευθυντής της επιθεώρησης γεωπολιτικής ανάλυσης «Limes» και καθηγητής Πολιτικής και Οικονομικής Γεωγραφίας. «Η ελληνική κρίση θα είχε καταλήξει σε τραγωδία αν η χώρα δεν απολάμβανε της προστασίας του ευρώ, η οποία πάντως δεν είναι απεριόριστη», επισημαίνει και προσθέτει: «Αυτό δεν είναι μόνο ένα ελληνικό δράμα. Είναι και ένα χρήσιμο παράδειγμα για να κατανοήσουμε τις στρατηγικές των μεγάλων δυνάμεων εν μέσω μιας οικονομικής καταιγίδας που κάθε άλλο παρά έχει σταματήσει».

Επαφές

Υπό αυτό το πρίσμα, ο Ιταλός αναλυτής «υπενθυμίζει» ότι τις τελευταίες εβδομάδες ο Πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου επιδίδεται σε «φρενήρεις αλλά διακριτικές επαφές» με το Πεκίνο, προκειμένου να πείσει τους Κινέζους να αγοράσουν από τον επόμενο μήνα τουλάχιστον 25 δισ. ευρώ σε ελληνικά ομόλογα. Αυτή η κίνηση υποστηρίζεται, μεταξύ των άλλων, από μερικούς ισχυρούς φίλους του κ. Παπανδρέου στις ΗΠΑ. «Η Goldman Sachs και η JΡ Μorgan είναι μέσα στο παιχνίδι» αναφέρει ο Λούτσιο Καρατσόλο, ενώ η Κίνα είναι διαθέσιμη να αγοράσει τους ελληνικούς τίτλους. Το αντάλλαγμα που θα ήθελαν οι Κινέζοι είναι να ενισχύσουν την παρουσία τους στο λιμάνι του Πειραιά, βασικό σταθμό για τα κοντέινερ στην Ανατολική Μεσόγειο και προορισμένο να αναπτυχθεί χάρη στη μελλοντική σύνδεση με το ευρωπαϊκό σιδηροδρομικό δίκτυο μέσω των Βαλκανίων. Η σύνδεση αυτή δεν προβλέπεται να γίνει σύντομα, αλλά «τα πλοία που φέρνουν προϊόντα από την Κίνα και την Ασία προς την Ευρώπη θα μπορούσαν να βλέπουν με όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον τον Πειραιά ως μια εξαιρετική εναλλακτική λύση απέναντι στα λιμάνια της Χάβρης, του Ρότερνταμ και του Αμβούργου για τα οποία απαιτούνται οκτώ ημέρες επιπλέον πλεύσης». Σύμφωνα με τον Καρατσόλο, οι Κινέζοι δεν μιλούν για γεωπολιτικές διεκδικήσεις. Υπενθυμίζουν ωστόσο ότι οι κινεζικές επενδύσεις στην Ευρώπη είναι κατά πολύ χαμηλότερες από τις ευρωπαϊκές επενδύσεις στην Κίνα. Επομένως, η πρόθεση του Πεκίνου «εδράζεται σε καθαρά οικονομικές εκτιμήσεις». Ο Ιταλός αναλυτής αναφέρεται εξάλλου στις «αμερικανικές ρίζες» του κ. Παπανδρέου και τους «δεσμούς του με το τραπεζικό και χρηματοπιστωτικό περιβάλλον της Νέας Υόρκης», για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι «πίσω από την Ελλάδα υπάρχει η σκιά των Ηνωμένων Πολιτειών». Η τελική εκτίμησή του είναι ότι οι ΗΠΑ δεν θα ήθελαν να αφήσουν να χρεοκοπήσει μια χώρα που είναι στρατηγικός σύμμαχός τους στη Μεσόγειο, «ειδικά αυτή την περίοδο που η Ουάσιγκτον εμπιστεύεται πολύ λιγότερο την Άγκυρα».

ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ

Τέλος στα φάρμακα με πίστωση

Την αναστολή της χορήγησης φαρμάκων με πίστωση στους ασφαλισμένους του Δημοσίου (ΟΠΑΔ) και των άλλων ασφαλιστικών ταμείων- πλην του ΙΚΑ και του ΟΓΑ- από την 1η Φεβρουαρίου αποφάσισαν οι φαρμακοποιοί όλης της χώρας.
Τα Ταμεία αυτά- τονίζουν οι φαρμακοποιοί- καθυστερούν την εξόφληση των συνταγών των φαρμακείων.
Η παραπάνω απόφαση ελήφθη κατά τη γενική συνέλευση του Πανελληνίου Φαρμακευτικού Συλλόγου και με απλά λόγια σημαίνει ότι από την 1η Φεβρουαρίου οι ασφαλισμένοι θα πληρώνουν οι ίδιοι τα φάρμακά τους.
Τα χρήματα που θα καταβάλλουν θα τους επιστρέφονται μετά την προσκόμιση της απόδειξης του φαρμακείου στο Ταμείο. Στη συνέλευση καταγγέλθηκε επίσης η προώθηση τροπολογιών σχετικά με το φάρμακο χωρίς να έχουν κληθεί από την υπουργό Υγείας εκπρόσωποι του Συλλόγου προκειμένου να εκφράσουν τις απόψεις τους.

20091211 "Σωτηρία" της ελληνικής οικονομίας μέσω COSCO

Σωτηρία» της ελληνικής οικονομίας μέσω COSCO;

11/12/09 12:38

Μπορεί το λιμάνι του Πειραιά να σώσει τα οικονομικά της χώρας; Σίγουρα, απαντούν οι χρήστες των εγκαταστάσεών του που έχουν στο μυαλό τους τα συναλλαγματικά οφέλη από τα in tranzit φορτία αλλά και από τα οφέλη από το εξαγωγικό κυρίως εμπόριο.  Ωστόσο, σε διεθνές επίπεδο οι ειδικοί αναλυτές μπορεί να έχουν «ταύτιση απόψεως» περί του ρόλου του λιμένα του Πειραιά, αλλά έχοντας και τα διεθνή δεδομένα μπροστά τους έχουν και ένα διευρυμένο ορίζοντα να εκτιμήσουν από διαφορετική οπτική γωνία το όλο ζήτημα.  Η πρόσφατη επένδυση της Κινεζικών συμφερόντων εταιρίας COSCO σημειώνουν έγκριτοι αναλυτές διεθνών οικονομικών εφημερίδων, αποτελεί "ένα πρώτο βήμα" στην Κινεζική προσπάθεια εξισορρόπησης του "ισοζυγίου επενδύσεων" με δεδομένο ότι υπάρχουν καταφανώς περισσότερες ευρωπαϊκές επενδύσεις στην Κίνα από ότι Κινεζικές στην Ευρώπη.  Και εδώ οι αναλυτές διαγράφουν ένα ορίζοντα άξιο προσοχής για την Ελλάδα που τελευταία έχει μείνει μόνιμα στο στόχαστρο των αρμοδίων παραγόντων των Βρυξελλών αλλά και των "άσπονδων φίλων" που "ευγενικά" περιγράφουν την οικονομία της χώρας ως "ναυάγιο", ως προαναγγελθείσα τραγωδία αν δεν υπήρξε το σωσίβιο του ευρώ (ευρωζώνη) ακόμη και ως Lehman Βrother υψωμένη στη δεκάτη δύναμη!  Με δεδομένο ότι στις αρχές του νέου έτους έρχονται στην Ελλάδα υψηλόβαθμα στελέχη της Κινεζικής κυβέρνησης το ενδεχόμενο μιας ευρύτερης οικονομικής συμφωνίας με άμεσο αντίκτυπο στην εθνική οικονομία εμφανίζεται ρεαλιστικό.  Ίσως περισσότερο ρεαλιστικό σε σχέση με άλλες επιλογές. Άλλωστε με βάση το δημοσίευμα της ιταλικής εφημερίδας La Repubblica "η επιχείρηση σωτηρίας της Ελλάδας πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του G2, δηλαδή των ΗΠΑ και της Κίνας". Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει με εκτενές άρθρο του στην εν λόγω εφημερίδα ο Λούτσιο Καρατσόλο, διευθυντής της επιθεώρησης γεωπολιτικής ανάλυσης "Limes" και καθηγητής Πολιτικής και Οικονομικής Γεωγραφίας. Μάλιστα, επισημαίνει μεταξύ άλλων ότι "η ελληνική κρίση θα είχε καταλήξει σε τραγωδία αν η χώρα δεν απολάμβανε της προστασίας του ευρώ, η οποία πάντως δεν είναι απεριόριστη", για να προσθέσει με νόημα ότι:  "Αυτό δεν είναι μόνο ένα ελληνικό δράμα. Είναι και ένα χρήσιμο παράδειγμα για να κατανοήσουμε τις στρατηγικές των μεγάλων δυνάμεων εν μέσω μιας οικονομικής καταιγίδας που κάθε άλλο παρά έχει σταματήσει".      Υπό αυτή την οπτική γωνία, ο Ιταλός αναλυτής "υπενθυμίζει" ότι τις τελευταίες εβδομάδες ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου επιδίδεται σε "φρενήρεις αλλά διακριτικές επαφές" με το Πεκίνο, προκειμένου να πείσει τους Κινέζους να αγοράσουν από τον επόμενο μήνα τουλάχιστον 25 δισ. ευρώ σε ελληνικά ομόλογα.  Αυτή η κίνηση υποστηρίζεται, μεταξύ των άλλων, από μερικούς ισχυρούς φίλους του κ. Παπανδρέου στις ΗΠΑ.  "Η Goldman Sachs και η JΡ Μorgan είναι μέσα στο παιχνίδι", αναφέρει ο Λούτσιο Καρατσόλο, ενώ η Κίνα είναι διαθέσιμη να αγοράσει τους ελληνικούς τίτλους. Το αντάλλαγμα που θα ήθελαν οι Κινέζοι είναι να ενισχύσουν την παρουσία τους στο λιμάνι του Πειραιά, βασικό σταθμό για τα κοντέινερ στην Ανατολική Μεσόγειο και προορισμένο να αναπτυχθεί χάρη στη μελλοντική σύνδεση με το ευρωπαϊκό σιδηροδρομικό δίκτυο μέσω των Βαλκανίων. Η σύνδεση αυτή δεν προβλέπεται να γίνει σύντομα, αλλά "τα πλοία που φέρνουν προϊόντα από την Κίνα και την Ασία προς την Ευρώπη θα μπορούσαν να βλέπουν με όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον τον Πειραιά ως μια εξαιρετική εναλλακτική λύση απέναντι στα λιμάνια της Χάβρης, του Ρότερνταμ και του Αμβούργου για τα οποία απαιτούνται οκτώ ημέρες επιπλέον πλεύσης".  Ο Ιταλός αναλυτής με την αναφορά τους αυτή στα περί σιδηροδρομικής σύνδεσης του λιμένα με το διεθνές δίκτυο ουσιαστικά αποκαλύπτει μέσα σε δύο γραμμές τη σημασία της.  Σημασία που για μία εικοσαετία και πλέον έχει τεθεί εν αμφιβόλω, καθώς οι εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες της χώρας, του ΟΛΠ αλλά και του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδος και των θυγατρικών του που είναι αρμόδιες παλινωδούν για λόγους που δεν είναι της παρούσης να αναλυθούν.  Το αξιοσημείωτο κατά τον Καρατσόλο είναι ότι, οι Κινέζοι δεν μιλούν για γεωπολιτικές διεκδικήσεις.  Υπενθυμίζουν ωστόσο, όπως προαναφέρθηκε, ότι οι κινεζικές επενδύσεις στην Ευρώπη είναι κατά πολύ χαμηλότερες από τις ευρωπαϊκές επενδύσεις στην Κίνα.  Επομένως, η πρόθεση του Πεκίνου "εδράζεται σε καθαρά οικονομικές εκτιμήσεις".  Ο Ιταλός αναλυτής αναφέρεται εξάλλου στις "αμερικανικές ρίζες" του κ. Παπανδρέου και τους "δεσμούς του με το τραπεζικό και χρηματοπιστωτικό περιβάλλον της Νέας Υόρκης", για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι "πίσω από την Ελλάδα υπάρχει η σκιά των Ηνωμένων Πολιτειών".  Η τελική εκτίμησή του είναι ότι οι ΗΠΑ δεν θα ήθελαν να αφήσουν να χρεοκοπήσει μια χώρα που είναι στρατηγικός σύμμαχός τους στη Μεσόγειο, "ειδικά αυτή την περίοδο που η Ουάσιγκτον εμπιστεύεται πολύ λιγότερο την Άγκυρα".

Σχόλιο

Για να μην χάσουν τα προκλητικά προνόμια οι αχθοφόροι του Πειραιά θέλησαν να διώξουν την κινεζική COSCO.

Σήμερα βλέπουν το τεράστιο παράθυρο που ανοίγεται για την ελληνική οικονομία. Από μέρες τώρα ο κ. Ανωμερίτης έχει αρχίσει να εκθειάζει την COSCO --ως οικονομολόγος και όχι ως μπόσης του ΟΛΠ και κορυφαίο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ (κατά δήλωσή του).

Ας ελπίσουμε ότι δεν θα ακολουθήσουμε το δρόμο που ανοίξαμε για την Pirelli.

ΣΓΣ

20091211 Και άξαφνα οι συμβάσεις βαφτίζονται "συμφέρουσες".

Διαβάζοντας τα παρακάτω , διαπίστωσα το πόσο δίκιο είχα όταν πριν από πολύ καιρό αποφάσισα να σταματήσω να διαβάζω εφημερίδες , καθώς και να βλέπω τηλεόραση , επειδή δεν ανεχόμουν πλέον ,  πληρωμένους δημοσιογράφους να γραφούν και να λένε , ότι τους υπαγορεύουν .

Θ.Γ

Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2009

Και άξαφνα οι συμβάσεις βαφτίζονται "συμφέρουσες"…

Σαφής ο κύριος Ανωμερίτης χθες κατά την ομιλία του στη Βουλή: "Η σύμβαση που έγινε με τους Κινέζους ήταν η πλέον επωφελής που έγινε ποτέ για το Ελληνικό δημόσιο"! Και τόνισε ότι μιλά σαν οικονομολόγος, όχι ως πολιτικός ή...διοικητής οργανισμού.

Όλοι κουνούσαν το κεφάλι καταφατικά. Κανείς δεν αντέκρουσε την προσέγγιση του, ούτε οι λαλίστατοι κινεζοφάγοι του παρελθόντος, που έβγαιναν παρότι "αντιρατσιστές" και ούρλιαζαν για να μη γίνει ο Πειραιάς Chinatown…

Διαβάστε τώρα και αυτά: «αυτή η συμφωνία, ήταν ο μοναδικός πλειοδοτικός διαγωνισμός που έχει γίνει στην ιστορία της χώρας. Οποιος έδινε τα περισσότερα, έπαιρνε τη δουλειά», «ήταν η μεγαλύτερη προσφορά που έγινε παγκοσμίως σε αντίστοιχη υπόθεση». Ενώ «ο ΟΛΠ είχε κερδοφορία το χρόνο 7 εκατ. ευρώ από όλες τις δραστηριότητές του, με τη συμφωνία αυτή, θα παίρνει 120 εκατομμύρια το χρόνο, ενοίκιο, για μία από τις τρεις δραστηριότητες. Οι άλλες είναι η ακτοπλοΐα, η κρουαζιέρα και ο αποθηκευτικός χώρος του λιμανιού, δηλαδή, 17 φορές πάνω τα κέρδη του». Αυτά δήλωνε ο Βουλγαράκης που στην ουσία χειρίστηκε όλο το θέμα από την αρχή μέχρι το τέλος.

Τι απαντούσαν τότε όλοι αυτοί που σήμερα κρίνουν τη συμφωνία ως την πλέον συμφέρουσα; Διαβάστε Ελευθεροτυπία, 13/7/2008 για να αντιληφθείτε πως εξελισσόταν η άθλια αντιπολιτευτική προπαγάνδα όλων αυτών που σήμερα ζητούν "Εθνική πολιτική" και "Εθνικές θυσίες" από τον Ελληνικό λαό. Οι Κινέζοι ιμπεριαλιστές, ο Μουγκάμπε που πίνει το αίμα μικρών παιδιών και άλλες ανοησίες:
Οι κακοί εφοπλιστές

«Επιθυμία της Cosco είναι η αξιοποίηση τόσο του προβλήτα Ι, όσο και του προβλήτα ΙΙ στο λιμάνι του Πειραιά. Οι κινήσεις αυτές γίνονται εκ μέρους αυτού του μεγάλου κινεζικού ομίλου διότι έχει εκτιμηθεί η στρατηγική θέση του Πειραιά, ο οποίος βρίσκεται στο ιδανικότερο σημείο για τη διαμετακόμιση φορτίων τόσο σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Μεσογείου, όσο και στους λιμένες της Μαύρης Θάλασσας. Ηδη η ηγεσία της Cosco έχει εκφράσει το έντονο ενδιαφέρον της στον πρωθυπουργό [...] Οπως διαβάζουμε μάλιστα και στον τύπο, την υπόθεση αυτή έχει αναλάβει να εποπτεύσει και να συντονίσει ο κ. Καραμανλής προσωπικώς. Το "Cosco Hellas" αποτελεί το δώρο του κάπτεν Γουέι προς τον κ. Καραμανλή έπειτα από τις χρήσιμες και εποικοδομητικές διαβουλεύσεις που είχαν τον Ιανουάριο. Ο καπετάν Βασίλης Κωνσταντακόπουλος που είχε ιδιαιτέρως στενές σχέσεις με την Cosco άνοιξε το δίαυλο γι' αυτή τη συνεργασία»

και ο… Μουγκάμπε

Ενα πολύ ενδιαφέρον άρθρο με τίτλο «κινέζικο πλοίο μεταφέρει όπλα στο καθεστώς Μουγκάμπε» περιγράφει το πώς κατέπλευσε στο λιμάνι Ντέρμπαν της Νότιας Αφρικής ένα κινεζικό πλοίο της κρατικής κινεζικής εταιρείας Cosco, φορτωμένο με 77 τόνους όπλα, τρεις μόνο μέρες μετά τις εκλογές-παρωδία του δικτάτορα Μουγκάμπε στη Ζιμπάμπουε. Η κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής δήλωσε αδυναμία να παρέμβει και να εμποδίσει τη μεταφορά στη Ζιμπάμπουε, εφόσον το πλοίο διέθετε χαρτιά.
Τα όπλα έστελνε το Πεκίνο στο υπουργείο Αμυνας της Ζιμπάμπουε. Οι λιμενεργάτες αρνήθηκαν να δέσουν τους κάβους του πλοίου στο Ντέρμπαν. Παρ' όλη τη διεθνή κατακραυγή, η κινεζική κυβέρνηση είναι ο επί χρόνια υποστηρικτής του δικτάτορα της Ζιμπάμπουε, ασκώντας μάλιστα βέτο στον ΟΗΕ στο αίτημα να γίνει συζήτηση για το καθεστώς που στερεί κάθε δικαίωμα στους πολίτες αυτής της χώρας.
Παρόμοια δημοσιεύματα τις μέρες εκείνες υπήρχαν σε όλο το διεθνή τύπο. Οχι όμως στα ελληνικά ΜΜΕ.
Ελπίζουμε μόνο όταν τα καράβια του νέου ιδιοκτήτη του ΟΛΠ φτάσουν στο λιμάνι φορτωμένα με όπλα να έχει μια καλή δικαιολογία γι' αυτό ο πρωθυπουργός, αν βέβαια το πληροφορηθεί από τον «παγκόσμιο διαχειριστή». Το σίγουρο είναι ότι οι λιμενεργάτες του Πειραιά δεν θα δέσουν τέτοιου είδους κάβους.
Ενα δεύτερο άρθρο του «Guardian» στις 9/12/2007 αναφέρεται στην τεράστια ρύπανση που προκάλεσε ένα κοντέινερ της Cosco στην ακτή του Σαν Φρανσίσκο, όταν διέρρευσαν 58.000 γαλόνια πετρελαίου στη θάλασσα. Αυτά όμως συμβαίνουν!

Διαβάστε και την αποκάλυψη του Ταχάλια για το πως χάθηκε η συμφωνία του ΟΛΘ για να καταλάβετε τα πολιτικάντικα παιχνίδια των αθλίων που τα πληρώνουν πάντα οι φορολογούμενοι.

Διαβάστε επίσης: Ολική αποδόμηση των δημοσίων επενδύσεων. Έρμαιο δανεισμού η Ελληνική οικονομία.

Και Ο ΓΑΠ παριστάνει τον Στάλιν. Τι άλλο θα δούμε σ' αυτή τη χώρα.

Κλικ στο http://olympia.gr/

ΤΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Νικόλαος Μάρτης

Πρώην Υπουργός

Καισαρείας 8

115 27, Αθήναι

τηλ.: 210-7778800

      210-6204826                                

                                                                       

                                                                                    Αθήναι, 7 Δεκεμβρίου 2009

ANOIXTH EΠΙΣΤΟΛΗ

Το έλλειμμα στην ελληνική οικονομία

Με αφορμή το άρθρο της εφημερίδας ΕΣΤΙΑ της 21^ης Οκτωβρίου 2009, με τίτλο «Όλη η αλήθεια για το έλλειμμα», και παράλληλα με το βαρύ κλίμα για το σημερινό μεγάλο έλλειμμα της χώρας μας, το ύψος του οποίου αμφισβητήθηκε στη Βουλή και τα δυσμενή σχόλια ορισμένων ξένων Μέσων Ενημερώσεως, θα αναφερθώ σε γεγονότα που ίσως αγνοούν πολλοί νεώτεροι, χειριζόμενοι το θέμα του ελλείμματος εδώ και στην Ε.Ε.

Η Ελλάδα, η πτωχότερη χώρα της Ευρώπης προπολεμικά, πλην της Αλβανίας, την 28^η Οκτωβρίου 1940 εδέχθη επίθεση της Φασιστικής Ιταλίας την οποία η Ελλάδα νίκησε. Ο Χίτλερ, για να βοηθήσει τον Μουσολίνι, αποφάσισε να επιτεθεί κατά της Ελλάδας τέλη Μαρτίου 1941. Η Τουρκία και η Γιουγκοσλαβία αρνήθηκαν στον Άγγλο Υπουργό Εξωτερικών Ήντεν να συμπράξουν με την Ελλάδα κατά της Γερμανίας. Ο Έλληνας Πρωθυπουργός δήλωσε στον Ήντεν ότι η Ελλάδα θα πολεμήσει μόνη της και κατά της Γερμανίας. Την 27^η Μαρτίου όμως οι στρατιωτικοί στη Γιουγκοσλαβία ανέτρεψαν την Κυβέρνηση της χώρας τους, επειδή την 25^η Μαρτίου είχε συνάψει Σύμφωνο Φιλίας με τον Χίτλερ και ακολούθως ο Χίτλερ επιτέθηκε κατά της Ελλάδας και της Γιουγκοσλαβίας την 6^η Απριλίου 1941.

Η Ελλάδα, που έδωσε την πρώτη νίκη κατά του Άξονα και αμύνθηκε 216 μέρες κατά των Ιταλών και Γερμανών, ενώ όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες που είχαν προηγουμένως δεχθεί επιθέσεις από τον Άξονα είχαν υποκύψει σε σύντομα χρονικά διαστήματα, η δε Γαλλία υπέκυψε σε 45 μέρες, συνετέλεσε στην αναβολή της γερμανικής επίθεσης κατά της Σοβιετικής Ένωσης, με συνέπεια να αντιμετωπίσει τον ρωσικό χειμώνα και ο Χίτλερ να ηττηθεί στην Ευρώπη.

Στη δήλωση του ο Χίτλερ, τόσο στη γνωστή κινηματογραφίστρια φίλη του Leni Riefenstahl, ότι: «Η επίθεση της Ιταλίας κατά της Ελλάδος υπήρξε καταστροφική για την Γερμανία. Αν οι Ιταλοί δεν είχαν επιτεθεί στην Ελλάδα και δεν χρειάζονταν τη βοήθεια μας, ο πόλεμος θα είχε πάρει διαφορετική τροπή. Θα είχαμε προλάβει να κατακτήσουμε το Λένινγκραντ και τη Μόσχα, πριν μας πιάσει το ρωσικό ψύχος» (από το βιβλίο της Riefenstahl), όσο και στη Πολιτική του Διαθήκη, που υπαγόρευσε προ του θανάτου του, κατηγορηματικά αποδίδει την αποτυχία του στην καταστρεπτική για τον Άξονα επίθεση του Μουσολίνι κατά της Ελλάδος. Την αυτή θέση έλαβε ο Γερμανός Στρατάρχης Κάιτελ στη Δίκη της Νυρεμβέργης. Ανάλογες δηλώσεις γιά την Ελληνική συμβολή έκαναν και Σοβιετικοί.

Tο 1942 ο Γάλλος Pierre Bourdan μιλώντας στο BBC είπε: «Με την πάροδο του χρόνου θα φανεί ότι μετά την απόφαση της Αγγλίας του 1940, ήταν η ανδρεία του ελληνικού λαού, που συνέβαλε περισσότερο για να σωθεί ο ευρωπαϊκός πολιτισμός, ο δημιουργημένος από τον ίδιο αυτό λαό πριν από 2.400 χρόνια. Πρέπει να το σκέπτονται αυτό όταν θα διαμορφώσουν την Ευρώπη. Κάθε αχαριστία στην Ελλάδα θα ισοδυναμούσε με προδοσία προς την Ευρώπη».

Η Ελλάδα, λόγω του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, της τριπλής εχθρικής κατοχής και κυρίως των εσωτερικών δραματικών γεγονότων που αντιμετώπισε με τον εμφύλιο πόλεμο μέχρι το 1949, που εβοηθείτο από τις γειτονικές Κομμουνιστικές χώρες, υπέστη τη μεγαλύτερη καταστροφή, ενώ οι Κυβερνήσεις δεν αξιοποίησαν πλήρως το οικονομικό Σχέδιο Μάρσαλ, που της προσέφεραν οι ΗΠΑ.

Το 1955 ανέλαβε ο Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής με πάθος για δημιουργία. Ευτυχώς τα αναγκαία μέτρα λιτότητας του των Κυβερνήσεων Κέντρου (Καρτάλη), η απελευθέρωση της οικονομίας και ο διπλασιασμός της τιμής του δολαρίου από τον Μαρκεζίνη, ισορρόπησαν την οικονομία, ενώ ακολούθως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δημιούργησε σημαντικό έργο. Η χώρα μας από γεωργική, έγινε βιομηχανική (εξηλεκτρισμός, αλουμίνιο, σιδηροβιομηχανία, ναυπηγείο, διυλιστήρια, φράγματα ποταμών, αρδευτικά δίκτυα, αναδιαρθρώσεις καλλιεργειών, εργοστάσια ζαχάρεως και λιπασμάτων). Το έργο του Κωνσταντίνου Καραμανλή ως Υπουργού Δημοσίων Έργων ήταν εντυπωσιακό, χωρίς να διαθέτει τον πακτωλό της οικονομικής βοήθειας της ΕΟΚ.

Κατά την περίοδο 1955-1963:

α)         Η Δραχμή θεωρείτο εξ ίσου σκληρό νόμισμα προς το Δολάριο, Γερμανικό Μάρκο και Ελβετικό Φράγκο.

β)         H Ελλάδα είχε το μικρότερο πληθωρισμό στην Ευρώπη, 2% με δεύτερη την Γερμανία, τρίτη την Ολλανδία.

γ)         Η Ελλάδα ήταν δεύτερη μετά την Ιαπωνία στον κόσμο σε ρυθμό αναπτύξεως, με τρίτη την Γερμανία και τέταρτη την Αμερική, και

δ)         Η Ελλάδα είχε πλεονασματικό προϋπολογισμό που τροφοδότησε δημόσιες επενδύσεις.

ε)         Η Ελλάδα το 1961 συνδέθηκε πρώτη στην Ευρώπη, με την τότε ΕΟΚ των 6

στ)       Ξένοι χαρακτήρισαν την περίοδο αυτή «Οικονομικό θαύμα».

Το 1963 έγιναν εκλογές. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, μετά την ομιλία του στην Καβάλα, μου είπε: «Νίκο, κρατήσαμε την εξουσία 4 χρόνια, και η Ελλάς βρίσκεται σήμερα μεταξύ των πρώτων της Ευρώπης». Τη δήλωση του υπενθύμισα δημόσια κατά την ομιλία μου ως Υπουργός Βορείου Ελλάδος κατά τα εγκαίνια το 1975 της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης. Το 1963 και το 1964 κέρδισε τις εκλογές το Κέντρο και το 1967 επακολούθησε η δικτατορία.

Το 1974 ο Καραμανλής αποκατέστησε αναίμακτα τη Δημοκρατία. Το 1979 η οικονομική επιτροπή ενέκρινε τα περισσότερα έργα που έγιναν έκτοτε. Το 1979 συνοδευόμενος από τον Γ. Ράλλη ως Υπουργό Εξωτερικών υπέγραψε στη Μόσχα με τον Κοσύγκιν σύμβαση για τo φυσικό αέριο, του οποίου η εγκατάσταση θεμελιώθηκε το 1988 επί ΠΑΣΟΚ. Το 1979 πέτυχε την ένταξη της Ελλάδος στην ΕΟΚ των 9.

Το 1980 ο Θορν, Πρόεδρος της ΕΟΚ δήλωσε: «Η Ελλάς μπαίνει στην ΕΟΚ με τρία πλεονεκτήματα, την εμπορική ναυτιλία, τον ορυκτό πλούτο και το επιχειρηματικό δαιμόνιο των Ελλήνων». Αυτά τα τρία πλεονεκτήματα, που δεν έτυχαν ιδιαίτερης προσοχής μετά το 1980, αποτελούν και σήμερα ελπίδα για την ελληνική οικονομία.

Το 1981 κέρδισε τις εκλογές το ΠΑΣΟΚ και με το δόγμα των κοινωνικοποιήσεων που εξήγγειλε ο τότε Πρόεδρός του και με υποκίνηση των συνδικαλιστών έγιναν απεργίες και στάσεις εργασίας, με συνέπεια να κλείσουν πολλές επιχειρήσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρω το διεθνώς ανταγωνιστικό Ναυπηγείο Νιάρχου στον Σκαραμαγκά, που το 1980 απασχολούσε 5.500 εργαζόμενους και μεγάλο αριθμό βιοτεχνιών, που λειτουργούσαν ως υποκατασκευαστές γιά το Ναυπηγείο. Μετά τις απεργίες και στάσεις εργασίας που κήρυξαν οι συνδικαλιστές, ο Νιάρχος εγκατέλειψε το Ναυπηγείο και άρχισε να μειώνεται ο αριθμός των εργαζομένων. Όταν έμειναν 1.800 εργαζόμενοι, το Ναυπηγείο περιήλθε σε Γερμανούς, και σήμερα είναι ιδιαίτερα προβληματικό.

Το εργοστάσιο PIRELLI, που παρήγαγε ελαστικά στην Πάτρα και ιδρύθηκε το 1961 – επί των ημερών που ήμουν Υπουργός Βιομηχανίας και συνεπώς εγώ υπέγραψα την απόφαση γιά την επένδυση - ανέστειλε τις εργασίες, του διότι ο Πρόεδρος της PIRELLI που ζήτησε να υποσχεθούν οι συνδικαλιστές ότι 2 χρόνια δεν θα έκαναν απεργίες και στάσεις εργασίας για να φέρει 2 δις. Δρχ. για εκσυγχρονισμό των μηχανημάτων, μετά από 3 μήνες άκαρπες συζητήσεις, έκλεισε το εργοστάσιο και τα μηχανήματα τα πήγε στην Τουρκία.

Το Εργοστάσιο Σόγιας στην περιοχή της Άρτας με απεργίες και στάσεις εργασίας των συνδικαλιστών του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ, έκλεισε και τα μηχανήματα τα μετέφεραν στη Μάλτα.

Επιχειρήσεις στην Ελλάδα, μεταξύ των οποίων και εκείνες εξορύξεως ορυκτού πλούτου, έκλεισαν, με αποτέλεσμα η οικονομία να υφίσταται τις δυσμενέστατες συνέπειες.

Το 1984 ήλθε ένας Ιάπωνας στην Αθήνα, ως εκπρόσωπος Ιαπωνικής εταιρείας, για να δει τις δυνατότητες επενδύσεων στην Ελλάδα. Αφού έμεινε στην Ελλάδα 8 μήνες έδωσε συνέντευξη στον δημοσιογράφο Παπανδρόπουλο – που δημοσιεύθηκε στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και στην οποία τόνισε: «Έχετε τις χειρότερες εργασιακές συνθήκες της Ευρώπης». Καμία ιαπωνική εταιρεία δεν ήρθε στην Ελλάδα – πλην της ΤΕΚΟΣΑ στη Θεσσαλονίκη, η οποία παρήγαγε σπίρτα και ιδρύθηκε όταν ήμουν Υπουργός Μακεδονίας - Θράκης. Κατά τα εγκαίνια της ΤΕΚΟΣΑ, Ιάπωνας μου είχε πει: «Η Ελλάδα είναι χώρα που θα γίνουν ιαπωνικές επενδύσεις», αλλά δεν δόθηκε συνέχεια.

Δυστυχώς μετά τα πρόσφατα γεγονότα στον Λιμένα Πειραιά και οι Κινέζοι, στους οποίους προσφεύγει και η Αμερική, θα αποφύγουν τις εδώ επενδύσεις, όπως και οι άλλες χώρες θα αποφύγουν επενδύσεις στην Ελλάδα, διότι οι συνδικαλιστές δεν διδάχτηκαν.

Δυστυχώς η σημερινή Κυβέρνηση κατήργησε το Υπουργείο Ναυτιλίας και αποξένωσε τους εφοπλιστές, το δυναμικότερο στοιχείο της Ελλάδας, που διατηρεί επί δεκαετίες τώρα την μεγαλύτερη χωρητικότητα ποντοπόρων πλοίων στον κόσμο και μόνοι αυτοί θα μπορούσαν να βοηθήσουν σημαντικά την ελληνική οικονομία. Και η δικτατορία των συνταγματαρχών κατήργησε το Υπουργείο Ναυτιλίας, αλλά κατάλαβε το σφάλμα της και το επανίδρυσε. Με την κατάργηση του ΥΕΝ, θα θεωρηθεί ότι υποβαθμίζουμε ηθελημένα τη Ναυτιλία.

Ο ορυκτός πλούτος δεν έτυχε προσοχής (βωξίτης, λευκόλιθος, νικέλιο, ουράνιο, χρώμιο, χρυσός, ασήμι αλλά και ορυκτά και πολλά μάρμαρα). Οι εργασιακές συνθήκες δεν είναι όπως σε άλλες χώρες.

Το 1990 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ανακηρύχθηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών «Διδάκτορας της Νομικής», παρουσία των Ανδρέα Παπανδρέου και Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Στην αντιφώνησή του, επειδή συμπληρώνονταν 10 χρόνια (1980-1990) από την ένταξη μας στην ΕΟΚ, αναφέρθηκε εκτός από τις ευνοϊκές πολιτικές επιπτώσεις  και στην οικονομία και είπε: «Αν δεν παίρναμε τα 18 δισεκατομμύρια Δολάρια από την ΕΟΚ, θα ήμασταν οριστικά πτωχευμένοι».

Τα ανωτέρω γεγονότα, η διεθνής οικονομική κρίση και οι εργασιακές σχέσεις στην Ελλάδα, που υποτιμούν τον ρόλο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας στην παραγωγή πλούτου, πρέπει να ληφθούν υπόψη για να αντιμετωπισθεί το έλλειμμα.

Νικόλαος Μάρτης

Πρώην Υπουργός

Deutsche Bank

Βάσει της Deutsche Bank, η Ελλάδα αναζητά την άντληση 31 δισ. ευρώ σε νέο δανεισμό και 16 δισ. ευρώ για αναχρηματοδότηση χρέους το 2010. Εάν δεν υπάρξει βοήθεια από την ευρωζώνη, η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να στραφεί στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), σε περίπτωση που αντιμετωπίσει προβλήματα χρηματοδότησης του χρέους της.

Σε αντίθεση με την Αργεντινή, η Ελλάδα δεν μπορεί να κηρύξει πτώχευση, ενώ το να εγκαταλείψει την ευρωζώνη δεν αποτελεί μία ρεαλιστική πολιτική λύση. Σκληρή λιτότητα αλά Λετονία είναι το μόνο που μπορεί να υπάρξει είτε με τον έναν είτε με τον άλλον τρόπο. Όμως ίσως είναι ευκολότερο για την κυβέρνηση να εφαρμόσει αυστηρή λιτότητα η οποία έχει διαταχθεί από το εξωτερικό και όχι από το εσωτερικό. Αυτός είναι ένας ακόμη λόγος για τον οποίο η Ε.Ε. θα ήταν ευτυχής εάν την όλη υπόθεση αναλάμβανε το ΔΝΤ.

Όπως ακριβώς οι Έλληνες δεν είναι προετοιμασμένοι για αυστηρή λιτότητα, έτσι και οι επενδυτές δεν είναι προετοιμασμένοι για το τι τους περιμένει. Θα στοιχημάτιζα ότι το ενδεχόμενο στάσης πληρωμών είναι απίθανο. Αλλά αναρωτιέμαι κατά πόσον τα τρέχοντα ελληνικά spreads αντικατοπτρίζουν τους πραγματικούς κινδύνους.

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/11/ft.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+Infognomonpolitics+%28infognomonpolitics%29#ixzz0YS9c9J5E

20091130 ΠΟΙΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΑ ΧΡΕΗ ;

ΠΟΙΟΙ  ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΑ ΧΡΕΗ ;

Η Ελλάδα και η παραγωγή της έχει καταληστευτεί από τις τράπεζες με τα πανωτόκια που καθιέρωσε η Νέα Δημοκρατία με νόμο το 1980 (νόμος 1083, απόφαση της Νομισματικής Επιτροπής 289) ένα έτος προ της εισόδου μας στην τότε ΕΟΚ. Και συνεχίσθηκε από το  ΠΑΣΟΚ η ίδια καταλήστευση (το ένα εκατομμύριο σε 20 χρόνια γινόταν 1 δις 24 εκατομμύρια). Τελικά, οδήγησαν τη χώρα στην χρεωκοπία. Η χώρα έγινε βορά εδώ και καιρό των Ελλήνων και Εβραίων τοκογλύφων. (Το 1974 κάθε 'Έλληνας χρωστούσε 11.300 δρχ για να ξεχρεώσει εσωτερικό και εξωτερικό χρέος και σήμερα (1989) χρωστάει άνω των 5.500.000 δρχ. Δηλαδή 550 φορές επάνω. Και επειδή η μέτρηση είναι παλιά με δραχμές τώρα θα έχει εκτιναχθεί σε αστρονομικά ύψη. Ποιος θα πληρώσει τα δανεικά;

Οι μόνοι που δεν φταίνε είναι οι εργαζόμενοι, επαγγελματίες, υπάλληλοι, μικροβιοτέχνες , συνταξιούχοι και οι οικογένειες τους,  διότι αυτοί δεν εισέπραξαν τίποτα, ειμή μόνον τη διαρκή λιτότητα, η οποία κρατάει από την μεταπολίτευση και εντεύθεν –με ένα μικρό διάλειμμα επί κυβερνήσεως Ανδρέα Παπανδρέου. Ιδιαίτερα η λιτότητα εντάθηκε και μπήκαμε στο τούνελ από την εποχή των  κυβερνήσεων: Μητσοτάκη, Σημίτη, Καραμανλή και τώρα του Γ.  Παπανδρέου.  Όλα αυτά τα χρόνια ό, τι ζήτησαν από το λαό τους τα έδωσε, ή μάλλον τα επέβαλαν δια της βίας, με την γνωστή ληστρική φοροεισπρακτική μέθοδο (δεκάδες φόρους, εισφορές, κρατήσεις, τέλη, διόδια, εισιτήρια, πανωτόκια, αυξήσεις-υπερτιμολογήσεις  κ. α) σε μισθούς, συντάξεις, οικοδομές, αυτοκίνητα, ναύλα, λογαριασμούς  και ό,τι βάλει ο νους σας.  Ακόμη και στο κολύμπι στη θάλασσα μας έβαλαν να πληρώνουμε. Τώρα ετοιμάζουν παγκόσμιο φόρο για το Περιβάλλον και ζητούν από τους εργαζόμενους να πληρώσουν αυτοί την χρεωκοπία της χώρας, ενώ άλλοι την χρεοκόπησαν και  αυτοί  οικονόμησαν .

 Οι κλέφτες  να πληρώσουν;

1/  Πολιτικοί Αρχηγοί, Υπουργοί, Βουλευτές, διευθυντικά στελέχη κρατικών τραπεζών, διευθυντές και πρόεδροι ΔΕΚΟ,  Γενικοί Γραμματείς , διευθυντές Ταμείων, οπλέμποροι, κρατικοδίαιτοι συνδικαλιστές, μεσάζοντες και τα τρωκτικά της εξουσίας. Οι ανωτέρω- ζώντες και πεθαμένοι-να πληρώσουν με την δήμευση των περιουσιών τους,  διότι πρωταρχικά αυτοί είναι υπεύθυνοι για  την κακοδιαχείριση, την διαφθορά, τον προσωπικό τους πλουτισμό και για την σημερινή χρεοκοπία. Αν ζούσαν στην Αρχαία Ελλάδα δεν θα γλύτωναν τον εξοστρακισμό , ή και την κεφαλή τους.

2/   Τράπεζες,  Ασφάλειες,  Μεγαλοκατασκευαστικές, χαλυβουργίες, πολυεθνικές, Πολυκαταστήματα, Παράκτιες εταιρείες και η  κοσμική Αθήνα (Μεγαλοδημοσιογράφοι, μεγαλοκαλλιτεχνες , μεγαλοποδοσφαιριστες κ.α. )

3/ Εκκλησία -Μοναστήρια.

4/  Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή    με τις  ανόητες Οδηγίες της    οδήγησε την οικονομία μας στην χρεωκοπία διότι:

α/ Μας διέταξε να καταργήσουμε  τη Γεωργία χωρίς να  μας δώσει κάποιο άλλο πλουτοπαραγωγικό τομέα, ως εναλλακτική λύση, λ. χ εξόρυξη Πετρελαίου, Ορυκτών, (όπως  Χρώμιο, Νικέλιο, Αλουμίνιο , Χρυσός, Μάρμαρα κ.α).  Την  ανάδειξη του Εμπορικού μας  Στόλου ως κοινοτικού και την δημιουργία Επισκευαστικών Ζωνών.  Την δημιουργία μικρών Υδροηλεκτρικών Φραγμάτων, ώστε να λυθεί το πρόβλημα της ύδρευσης, άρδευσης  και  καθαρής ενέργειας. Την παραγωγή και βιομηχανοποίηση της Σόγιας για εκτροφή ζώων κ. α . Την εκμετάλλευση των Πόσιμων (πηγαίων)  Υδάτων. Τίποτα απ' όλα αυτά, ειμή μόνον πακέτα για δρόμους, γέφυρες , αεροδρόμιο  Σπάτων , τα οποία καρπώθηκαν οι ημέτεροι. Όλα αυτά τα γνώριζαν οι Βρυξελλάριοι ότι κατέληγαν -όχι στο λαό- αλλά στην εντόπια και ξένη ολιγαρχία  και  σιώπησαν.

  ['Έκλεισαν πάνω από 50.000 μικρές, και μεγάλες, επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα να έχουμε φοβερή ανεργία και πολλοί 'Έλληνες να ζουν στα όρια της φτώχειας. Οι νέοι μας απελπισμένοι, γιατί δε βρίσκουν δουλειά στρέφονται στα ναρκωτικά και στην πορνεία. Το ΠΑΣΟΚ υπέγραψε τις συμφωνίες στην κοινή αγορά για τη μείωση των αγροτών από 2,5 εκατομμύρια άτομα σε 700 χιλιάδες μόνον. Η Νέα Δημοκρατία ετήρησε σιγή ιχθύος για το Θέμα αυτό. Πού θα απασχοληθούν το 1,8 εκατομμύρια άνθρωποι, που τους διώχνουν απ' τη γεωργία και την κτηνοτροφία; Τα ελληνικά φρούτα δεν εξάγονται, αλλά θάβονται στις χωματερές . Το γάλα έχει ποσόστωση μόνο εβδομήντα κιλά κατά κεφαλήν, ενώ η Πορτογαλία έχει πάρει 3 επιπλέον φορές και η Ισπανία 2,5 φορές. Αυτά είναι η προδοσία των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, που εναλλάσσονται την εξουσία τα τελευταία 25 χρόνια. Πέρσι εισάγαμε από την κοινή αγορά κρέας, γάλα και τυρί αξίας 1 τρις 100 δις , αν παράξουμε αυτά τα προϊόντα στην Ελλάδα θα δημιουργηθούν τουλάχιστον 600.000 νέες θέσεις εργασίας, από τη ζωοτροφή τη ζωοπαραγωγή και τη βιομηχανική επεξεργασία γάλακτος, τυριού, κρέατος και δερμάτων. Επίσης απαιτούνται τουλάχιστον 40 χιλιάδες φορτηγά αυτοκίνητα ημερησίως.]

β/  Κατέστρεψαν  την  βιομηχανία μας , η οποία-έστω και ημι-προστατευομένη-εργαζόταν υπέρ  της Ελληνικής  Οικονομίας. Μετά την είσοδο μας  στην Ε.Ε    ήτο αδύνατον  να   ανταγωνισθούμε τους ισχυρούς εταίρους μας.  

γ/  Αυτοί   αφάνισαν και καρπώθηκαν την Ελληνική αγορά .

3/  Με τρομερό κόστος σε εξοπλισμούς  φυλάμε τα Νοτιο-Ανατολικά σύνορα της Ε.Ε . Όμως  αυτοί όχι μόνον δεν συμβάλλουν σ' αυτό, αλλά δεν δείχνουν την παραμικρή κατανόηση όπως  πιέσουν την Τουρκία να συμμορφωθεί προς  το διεθνές δίκαιο, ώστε να σταματήσει τις παραβιάσεις και την εισβολή των μεταναστών. Ίσως θα πρέπει να επιτρέψουμε στους Τούρκους να φθάσουν στη Βιέννη για να ανησυχήσουν;

4/ Άνοιξαν τα σύνορα μας στους ξένους (Βαλκάνιους, Ανατολικοευρωπαίους και τριτοκοσμικούς)   ώστε σήμερα τα 10 εκατομμύρια  των Ελλήνων συντηρούμε άνω των 4,5  εκατ.  ξένων, γεγονός που επέτεινε την ανεργία , το έγκλημα, τη βία, και τις δαπάνες Υγείας, Παιδείας, Αστυνόμευσης, Κοινωνικής Πρόνοιας, εξαγωγή συναλλάγματος  κ. α .  Επιπροσθέτως βγάζουν το συνάλλαγμα στο εξωτερικό.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα  Αυτή αντί να   δανείζει το Ελληνικό Δημόσιο με χαμηλότοκα δάνεια  μας ρίχνει βορά στους διεθνείς Εβραίους τοκογλύφους (Goldman Sachs, J.P. Morgan, Merry Lynch  κ.ο.κ) οι οποίες δανείζονται από τις ΗΠΑ με 1% και   μας δανείζουν με 6% και άνω.

Η Γερμανία και Αγγλία που τώρα μας λοιδορούν  με τα κακόβουλα έντυπα τους και τις δηλώσεις τους για το κατάντημα της Ελληνικής Οικονομίας, μας χρεωστούν δανεικά που  ακόμη δεν μας τα επέστρεψαν:

Η Γερμανία μας χρωστά:

1/ Τα Κατοχικά Αναγκαστικά Δάνεια με τα οποία συντηρούσε τις Ναζιστικές  Δυνάμεις  Κατοχής στην Ελλάδα . Όταν εμείς πεθαίναμε της πείνας αυτοί με  κατοχικά μάρκα αγόραζαν τα προϊόντα  μας , με τα οποία συντηρούσαν το στρατό τους, και επιπροσθέτως  έστελναν  και στο Ρόμελ και στη Γερμανία.

2/ Τις Πολεμικές  Αποζημιώσεις  για την καταστροφή της υποδομής της χώρας, που με σημερινά χρήματα ανέρχονται  σε αστρονομικά ποσά.

3/ Τις Αποζημιώσεις των Θυμάτων της Ναζιστικής Θηριωδίας (νεκροί , καταστροφές  κλπ)

Η Αγγλία μας χρωστά κι' αυτή  :      

1/ Τον Χρυσό της Τράπεζας της Ελλάδος που άρπαξε ολίγον προ της εισόδου των Γερμανών στην Αθήνα και τον μετέφερε με Βρετανικό αντιτορπιλικό  στην Βρετανία. Ο χρυσός αυτός ποτέ δεν επεστράφη στην Ελλάδα μετά τον Πόλεμο.

2/ Μας χρωστάει και Ευγνωμοσύνη για την συμβολή μας στο πλευρό τους όταν πολεμούσαμε σαν μοναδικοί τους σύμμαχοι  το 1940.  Αυτή ποτέ δεν την επέστρεψαν. Αντίθετα μας πότισαν –και συνεχίζουν να μας ποτίζουν αγνωμοσύνη και φαρμάκι (Εμφύλιος Πόλεμος, Εμπλοκή της Τουρκίας στην Κύπρο, Κυπριακή Τραγωδία, Σχέδια Αννάν κ.α )

Οι Εβραίοι μας  χρεωστούν κι' αυτοί :

1/ Για την σωτηρία δεκάδων χιλιάδων Εβραίων από τα Γερμανικά στρατόπεδα συγκεντρώσεως στην Κατοχή, με κίνδυνο της ζωής μας.

2/ Για το Εβραϊκό Αλφάβητο ("Hebrew is Greek" του Joseph Yahuda ) και για την Βίβλο των 70' που τους ένωσε και τους έκανε  Έθνος

Ηλθε η ώρα κάποιος αντρειωμένος Έλληνας Πρόεδρος ή Πρωθυπουργός να τους πει ότι: «Γνωρίζουμε τα προβλήματα μας και προσπαθούμε να τα λύσουμε. Όμως βλέπουμε μια   πολεμική σε βάρος μας. Αν δεν μας βοηθήσετε να τα λύσουμε σε πνεύμα αλληλεγγύης να  ξέρετε   ότι κάνετε κακό στην Ευρώπη. Διότι μια αποσταθεροποίηση στα Βαλκάνια, μπορεί να αποσταθεροποιήσει την Ευρώπη.  Και μην ξεχνάτε ότι όλοι οι πόλεμοι ξεκινούν από τα Βαλκάνια (Α! & Β! Π.Π –Ψυχρός Πόλεμος). Αν συμβεί  τούτο θα είναι  η  απαρχή διαλύσεως  της  Ευρώπης. Εμείς θα κάνουμε ούτως ή άλλως την υπέρβαση μας,  διότι είμαστε Έλληνες. Δεν πρόκειται να παραδοθούμε στο ΔΝΤ, όπως σχεδιάζουν ορισμένοι. Κανένας Έλληνας πολιτικός δεν θα τολμήσει να παραδώσει τη Μακεδονία, το Αιγαίο και την Κύπρο έναντι δανείων, γιατί θα χάσει το κεφάλι του. Δεν   σας συγχωρήσαμε την ανθελληνική σας στάση προ  των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, με τα ρυπαρά και χαιρέκακα δημοσιεύματα σας. Ούτε σας συγχωρούμε τις τωρινές δόλιες και βλαπτικές προβλέψεις της 'Deutsche  Bank', της 'Daily Telegraph' κ.α- περί παραπομπής της χώρας μας στο Δ.Ν.Τ  για να αυξάνουν τα spreads και να γδάρουν  το λαό μας οι διεθνείς τοκογλύφοι»  Αυτά πρέπει κάποιος   ασυμβίβαστος  Πρόεδρος Δημοκρατίας, Πρωθυπουργός και  οι Υπουργοί της Ελληνικής Κυβέρνησης να τα διαμηνύσουν στις Βρυξέλλες, στο Βερολίνο, στο Λονδίνο και στην Ουάσιγκτον, ώστε να σταματήσουν να πολεμούν το λαό μας και να του συμπεριφέρονται σαν ζήτουλα, ανέντιμο, αναξιόπιστο, σπάταλο,  οκνηρό,  ξεφτιλισμένο, κλέφτη και απατεώνα. Ο Ελληνικός λαός δεν χρωστά σε κανέναν. Όλη η ανθρωπότης του χρωστάει  όλες τις σύγχρονες Αξίες και Θεσμούς που τους διαφοροποιεί από τον πρωτόγονο άνθρωπο. Του χρωστούν εύσημα Ελευθερίας και Δημοκρατίας. Ματαιοπονούν λοιπόν όσοι νομίζουν ότι θα τον κάνουν να παραδοθεί αμαχητί. Ο λαός αυτός  έχει  στα χείλη του  έτοιμο το νέο ΟΧΙ και το ΑΕΡΑΑΑ στη Νέα Τάξη και στην Ε.Ε των μονοπωλίων.

*Αμφικτύων: Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ , ΑΝΑΜΕΤΑΔΩΣΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

  http://amphiktyon.blogspot.com/