ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΑΙΤΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Η ελληνική περίπτωση Toυ Πασχου Mανδραβελη / pmandravelis@kathimerini. gr Η αλήθεια είναι πως και άλλες χώρες έχουν ελλείμματα της τάξης του 12,7%. Οι ΗΠΑ είναι μία από αυτές. Υπάρχουν χώρες των οποίων το χρέος υπερβαίνει το 120% του Ακαθάριστου Εθνικού τους Προϊόντος. Η Ιαπωνία φτάνει το 180%. Η Ελλάδα όμως αποτελεί ειδική περίπτωση. Oχι μόνο γιατί είναι ο αδύναμος κρίκος μιας ισχυρής νομισματικής ένωσης ούτε γιατί παίζονται κερδοσκοπικά παιγνίδια. Αυτά υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Η ελληνική περίπτωση είναι διαφορετική, διότι η κρίση είναι καθολική και όχι μόνο δημοσιονομική. Ζούμε το τέλος ενός μοντέλου που διασπάθισε όσο χρήμα είχε να διασπαθίσει και την κατάρρευση του ιδεολογικού παραδείγματος που δικαιολογούσε αυτή τη διασπάθιση, με ωραία τάχα μου αριστερά λόγια. Τα ελλείμματα και τα χρέη του κράτους δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου. Το βασικότερο πρόβλημα της χώρας είναι ότι δεν έχει καταλήξει σε κανόνες συμβίωσης και στον τρόπο επιβολής τους· αυτό που απερίσκεπτα προσπερνάμε με τον όρο «νομιμότητα». Αν το καλοσκεφτούμε και το δημοσιονομικό, πρόβλημα νομιμότητας είναι. Oλοι προσπαθούν να αρπάξουν από τον δημόσιο κορβανά ό, τι μπορούν και ελάχιστοι πληρώνουν φόρους. Η έλλειψη σεβασμού στη νομιμότητα δεν φαίνεται από το γεγονός ότι δεν δίνουν οι καταστηματάρχες αποδείξεις, οι οποίοι στο κάτω κάτω της γραφής ωφελούνται διότι κλέβουν τον ΦΠΑ. Φαίνεται από το γεγονός ότι και οι πελάτες δεν τις ζητούν, παρά το γεγονός πως βλάπτονται από τη φοροδιαφυγή. Συζητήθηκαν πολύ το έλλειμμα νομιμότητας στην κορυφή, τα σκάνδαλα των πολιτικών και η διαφθορά των επιχειρήσεων. Ορθώς, διότι το ψάρι βρωμάει και στο κεφάλι. Ελάχιστα όμως συζητάμε για την παραβατικότητα στα μεσαία και κατώτερα στρώματα. Δεν είναι οι μεγάλες επιχειρήσεις που φοροδιαφεύγουν, κυρίως είναι οι μικρομεσαίοι. Σε καμιά χώρα του κόσμου η τροφοδοσία των καταστημάτων δεν γίνεται τις ώρες αιχμής της κυκλοφορίας, παρά το γεγονός ότι ο νόμος προβλέπει τις πρώτες πρωινές ώρες. Πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχουν τόσα μηχανάκια που πηγαίνουν αντίθετα στους μονόδρομους. Πουθενά η αυθαίρετη δόμηση δεν θεωρήθηκε «δικαίωμα του λαού να στεγαστεί». Πουθενά η ρύπανση των τοίχων με αφίσες, αυτοκόλλητα και σπρέι, δεν θεωρείται «δικαίωμα έκφρασης». Πουθενά στον κόσμο η καταστροφή των πανεπιστημίων δεν προστατεύεται από κάποιο μεταφυσικό άσυλο και με τη δικαιολογία ότι επί χούντας μπήκε το τανκς στο Πολυτεχνείο. Πουθενά ένα κοινοβουλευτικό κόμμα δεν φτύνει έργω και λόγω τη δημοκρατία, όπως κάνει το ΚΚΕ, χωρίς να αντιδρά κανείς. Πουθενά δεν γίνονται καταλήψεις δημόσιων υπηρεσιών -οι οποίες μάλιστα, όπως το ΙΚΑ, εξυπηρετούν τους πολίτες- στο πλαίσιο υποτίθεται της «διαμαρτυρίας». Εχουμε φτάσει να θεωρούμε το κλείσιμο των εθνικών οδών κάτι σαν εποχικό φαινόμενο και σίγουρα ως αποδεκτό τρόπο πάλης. Φτάσαμε να θεωρούμε «δημοκρατικό δικαίωμα» του ΚΚΕ να καταλαμβάνει στούντιο και να εκφωνεί τα δικά του δελτία ειδήσεων, του κ. Δημήτρη Στρατούλη να βγάζει πανό στη Βουλή και των φοιτητών να χτίζουν τους πρυτάνεις μέσα στα γραφεία τους. Η δε εφαρμογή του νόμου, η παραπομπή δηλαδή των παραβατών στη Δικαιοσύνη, θεωρείται «ποινικοποίηση των αγώνων». Δυστυχώς στην Ελλάδα, επειδή κάποτε η διαμαρτυρία ήταν παράνομη, τώρα κάθε παρανομία βαφτίζεται διαμαρτυρία. Και το χειρότερο; Δεν διαμαρτύρεται κανείς για τη στρέβλωση της λογικής και την παραβίαση των νόμων. Μεγαλύτερο και από το δημοσιονομικό, είναι το πρόβλημα της παραβατικότητας. Βεβαίως, η ανομία είναι σύμφυτη με την ιστορία του ελληνικού κράτους. Τώρα όμως η πολυπλοκότητα των κοινωνικών και οικονομικών σχέσεων την κάνει δυσβάστακτη. Εχει πολλαπλό οικονομικό κόστος. Ολες αυτές οι μικρές παρανομίες συσσωρεύονται σαν κόκκοι άμμου στα γρανάζια της οικονομίας και την παραλύουν. Εκατομμύρια παραγωγικές ώρες χάνονται στους δρόμους της Αθήνας (είναι η καρδιά της ελληνικής οικονομίας) επειδή δέκα ξεφορτώνουν εκτός του ωραρίου που προβλέπει ο νόμος, είκοσι παρκάρουν σε κεντρικές αρτηρίες και πενήντα διαδηλώνουν κλείνοντας τη Σταδίου. Κυρίως, όμως, δημιουργείται κουλτούρα ανομίας, η οποία οδηγεί σε όλο και μεγαλύτερη ανομία. Μέχρι να φτάσουμε σε κάποιον Δεκέμβρη και στη χρεοκοπία.

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ

Μπράβο κε Μανδραβέλη πολύ σωστά όπως τα λέτε είσαστε στην καρδιά του προβλήματος, αλλά ξεχάσατε την παραβατικότητα του δημόσιου τομέα η οποία είναι η μέγιστη. Οπως έδειχνε η τηλεόραση στις δημόσιες υπηρεσίες που εργαζόντουσαν οι stagiers οι μόνιμοι την είχαν κοπανήσει και δούλευαν γι αυτούς οι stagier. Σε όποια δημόσια η δημοτική υπηρεσία και άν πάς οι μισοί υπάλληλοι την έχουν κοπανήσει απο τις δέκα το πρωί. Η φοροδιαφυγή και η διαφθορά στο μέγιστο ποσοστό της οφείλεται στον δημόσιο τομέα. Στα δημόσια έργα έδιναν εκπτώσεις μέχρι και 80% στην τιμή του προϋπολογισμού του έργου, και όταν τελείωνε το έργο έφθανε στο 120%. Με ποιόν θαυμαστό τρόπο γινόταν αυτό? Ρωτήστε τους επιβλέποντες των έργων και επίσης εάν εδήλωναν τα επιπλέον εισοδήματα? Ρωτήστε τους προμηθευτές των Δήμων σε κάδους καθαριότητας αυτοκίνητα αποκομιδής σκουπιδιών κ.λ.π εάν δίνουν σε κάθε αγορά προμήθεια λιγότερη απο 20%? Και εάν αυτοί που τα πέρνουν τα δηλώνουν στην εφορία. Ρωτήστε τα φακελάκια των γιατρών του ΕΣΥ πόσα είναι και εάν τα δηλώνουν στην εφορία. Και πολλές άλλες περιπτώσεις. Οι δημοσιογράφοι ανακάλυψαν το watergate κα έδιωξαν τον Νιξον, και εσείς οι Έλληνες δημοσιογράφοι εάν ψάξεται θα βρείτε πολλά watergate του δημόσιου τομέα . Όχι των υπουργών και των βουλευτών οι οποίοι είναι τα κορόϊδα της υπόθεσης και πέρνουν όλο το πολιτικό κόστος χωρίς να είναι οι αυτουργοί, αλλά ίσως εν μέρει ηθικοί αυτουργοί. Σχόλιο Κάποιος έπρεπε να μας μιλήσει για τη Rexona. Τα αυτονόητα. Όλοι τα ξέρουμε άλλα κάνουμε ότι κάνει η γάτα ... Η ευθύνη για το χάλι μας επιμερίζεται στους εκάστοτε πρωθυπουργούς, υπουργούς, υφυπουργούς, γενικούς γραμματείς, γενικούς διευθυντές, διευθυντές και τμηματάρχες της δημόσιας διοίκησης και των ΔΕΚΟ. Αυτοί πρέπει να πληρώσουν το διαχρονικά δημιουργηθέν έλλειμμα, τη χασούρα. Μια και οι περισσότεροι εξ αυτών έχουν θησαυρίσει ή έχουν ανεχθεί να θησαυρίσουν οι παρατρεχάμενοί τους. Γι' αυτό θα πρέπει αυτών και μόνον να μειωθούν οι απολαβές τους. Αρχίζοντας από τους πρώην πρωθυπουργούς με μείωση π.χ. κατά 70% των αποδοχών τους και φθάνοντας στους τμηματάρχες με μείωση μέχρι 20% των αποδοχών τους. Αν κάνει κάτι τέτοιο ο νυν πρωθυπουργός αναμφίβολα θα εξασφαλίσει την ισοβιότητα της πρωθυπουργίας, αλλά ου-τόπος και εδώ είναι Ελλάντα. Ο διασυρμός μας θα συνεχιστεί εις δόξαν των εκάστοτε κρατούντων και το συνεχές άρμεγμα των νομιμοφρόνων πολιτών. ΣΓΣ

Υ.Γ. Δια του λόγου το αληθές

Κωνσταντίνος Κόλμερ & Desmond Lachman

ΤΟ 2005 ο γνωστός έλληνας συγγραφεύς και δημοσιογράφος Κωνσταντίνος Κόλμερ, κυκλοφόρησε ενα βιβλίο με τίτλο ''Η ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ ΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩ – ΤΟ ΟΘΝΕΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑ'' [εκδόσεις Λιβάνη]. Χαρισμένο τότε από τον γιο μου, όταν το διάβασα και με τις λίγες γνώσεις μου πάνω σε αυτά τα θέματα, έβγαλα αμέσως το αβίαστο συμπέρασμα της αρνητικής υπερβολής του συγγραφέα, πιστεύοντας ότι δεν μπορεί να είναι σωστά αυτά που γραφεί. Όμως, όπως σήμερα αποδεικνύεται, αυτό ήταν ένα βιβλίο με προφητικό περιεχόμενο, κάτι που τώρα έρχεται να το επιβεβαιώσει με το παρακάτω σχετικό άρθρο του στους ''Α Financial Times '', ο Desmond Lachman, ένα στέλεχος του American Enterprise Institute .

Θ.Γ

By Desmond Lachman

Έχοντας περάσει την καριέρα μου παρακολουθώντας τις αναδυόμενες αγορές τόσο στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) όσο και στη Wall Street, έχω δει αρκετές συμφωνίες σταθερών ισοτιμιών να καταρρέουν. Έχω επίσης παρακολουθήσει στενά τα στάδια τα οποία διανύουν οι χώρες που ταλαιπωρούνται από σταθερές συναλλαγματικές ισοτιμίες. Αυτή η πείρα με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι όπως ακριβώς συνέβη στην Αργεντινή πριν από μία 10ετία έτσι και στην Ελλάδα πλησιάζουμε προς το τελικό σημείο.

Υπάρχουν όλες οι ενδείξεις ότι έπειτα από δύο ή τρία χρόνια και αφού έχουν σπαταληθεί αρκετά δημόσια κεφάλαια, η Ελλάδα θα πάψει να είναι μέλος της ευρωζώνης.

Το πρώτο βήμα για τη νομισματική κρίση γίνεται όταν μία χώρα, ωθούμενη από την τάση της να εισάγει οικονομική πολιτική, εφαρμόζει σταθερή ισοτιμία του νομίσματός της, κάτι το οποίο δεν ταιριάζει με την οικονομία της. Η Αργεντινή -αντιμέτωπη αρκετές φορές με τη χρεοκοπία- το εφάρμοσε το 1991, όταν συνέδεσε άρρηκτα το πέσο με το δολάριο, σε μία απέλπιδα προσπάθεια να νικήσει τον υπερπληθωρισμό.

Αφού δεν κατόρθωσε να εκπληρώσει τα κριτήρια για την ένταξή της στην ευρωζώνη το 1999, η Ελλάδα -η οποία για αρκετά χρόνια ήταν σπάταλη- κατόρθωσε να τα εκπληρώσει το 2001, χάρη στη δημιουργική λογιστική που εφάρμοσε. Προχωρώντας ένα βήμα πιο πέρα από την Αργεντινή, η Ελλάδα εγκατέλειψε το νόμισμά της και υιοθέτησε το ευρώ. Εισήλθε σε ένα κλαμπ στο οποίο η πιθανότητα κάποιο μέλος να το εγκαταλείψει δεν υπάρχει.

Το επόμενο στάδιο προς την κρίση είναι όταν μία χώρα εφαρμόζει πολιτικές που δεν συνάδουν με τις συμφωνίες τις οποίες έχει κλείσει. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών η δημοσιονομική πειθαρχία ήταν κάτι άγνωστο για την Αθήνα. Η είσοδος στην ευρωζώνη υποτίθεται ότι υποχρεώνει κάθε χώρα να είναι πιστή στις εντολές της Συνθήκης του Μάαστριχτ, δηλαδή να διατηρεί το έλλειμμά της χαμηλότερα από το 3% του ΑΕΠ και το χρέος της χαμηλότερα από το 60% του ΑΕΠ. Το έλλειμμα της Ελλάδας έχει φτάσει στο 12,7% του ΑΕΠ, ενώ το χρέος της προβλέπεται ότι θα αγγίξει φέτος το 120% του ΑΕΠ.

Το διογκωμένο έλλειμμα, μαζί με τα υποχρεωτικά χαμηλά επιτόκια, δημιουργεί τις συνθήκες για το τέλος του παιχνιδιού. Το πράττει όχι μόνο λόγω του ότι τα δημοσιονομικά μεγέθη της χώρας έχουν εισέλθει σε αβέβαιη πορεία, αλλά και με τη μείωση της ανταγωνιστικότητας της χώρας. Σε αυτό το πεδίο η Ελλάδα έχει κατορθώσει να ξεπεράσει ακόμη και την Αργεντινή, καθώς η ανταγωνιστικότητά της έχει υποχωρήσει κατά 30% σε σύγκριση με τους εταίρους της στην Ε.Ε.

Καθώς αρχίζουν να εμφανίζονται οι έντονες ανησυχίες των αγορών, οι χώρες στρέφονται προς εξωτερική βοήθεια. Στην περίπτωση της Αργεντινής αυτό σήμαινε στροφή προς το ΔΝΤ (με τις ευλογίες των ΗΠΑ). Για την Ελλάδα σημαίνει στροφή στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Όμως στη δεύτερη περίπτωση ο «σπόνσορας» δεν είναι τόσο πρόθυμος να προσφέρει απεριόριστη ρευστότητα, ενώ παράλληλα ζητά από τη χώρα να εφαρμόσει σκληρές, εισαγόμενες, πολιτικές.

Στην περίπτωση της Αργεντινής η συνεχής στήριξη από το ΔΝΤ πρόσφερε κάποια σωτηρία για ένα-δύο χρόνια και κατόπιν ξέσπασαν έντονες διαμαρτυρίες από τους πολίτες, αποδεικνύοντας ότι το ΔΝΤ δεν είχε να ασχοληθεί με ένα απλό νομισματικό πρόβλημα, αλλά με μία περίπτωση πιθανής χρεοκοπίας.

Είναι πολύ δύσκολο να «δει» κάποιος την τρέχουσα κρίση στην Ελλάδα να έχει καλύτερο happy end. Κάθε προσπάθεια να υπάρξει μείωση του ελλείμματος στα επίπεδα που ορίζει το Μάαστριχτ θα οδηγήσει σε βαθύτερη ύφεση. Η προσπάθεια να υπάρξει στήριξη της ελληνικής ανταγωνιστικότητας μέσω μείωσης μισθών θα οδηγήσει σε εφαρμογή σκληρών και μη αποδεκτών πολιτικών για αρκετά χρόνια.

Τα μηνύματα, δε, δεν είναι διόλου θετικά: οι ανακοινώσεις για λήψη μέτρων περιορισμού των δαπανών έχουν ήδη ξεσηκώσει διαμαρτυρίες. Επίσης, η ΕΚΤ δεν φαίνεται πρόθυμη να προσφέρει χρηματοδότηση. Οι οίκοι αξιολόγησης έχουν υποβαθμίσει την Ελλάδα, ενώ ο κ. Jurgen Stark, στέλεχος της ΕΚΤ, έχει δηλώσει ότι η διάσωση της χώρας δεν είναι εφικτή.

Εάν υπάρχει κάτι που οι ελληνικές αρχές θα πρέπει να διδαχτούν από την Αργεντινή είναι ότι δεν μπορούν να αποφύγουν το αναπόφευκτο. Η χώρα έχει τόσο υψηλό χρέος που δύσκολα θα μπορέσει να το αναδιοργανώσει. Η Αθήνα θα πρέπει να εγκαταλείψει όσο το δυνατόν γρηγορότερα την ευρωζώνη. Βέβαια, αυτό δεν είναι ένα τέλος που ταιριάζει στις «παραδοσιακές» Ελληνικές Τραγωδίες.

Σχόλιο

Υπενθυμίζω ότι από την Ελλάδα πέρασε ένας πρωθυπουργός, ο ΑΓΠ, με διεθνή ακαδημαϊκή αναγνώριση, ως ένας από τους πλέον διακεκριμένους οικονομολόγους καθηγητές της εποχής του.

Επί της πρωθυπουργίας του επέδειξε έντονη αντι-αμερικανική πολιτική, αν και ανδρώθηκε και αναδείχτηκε επιστημονικά και πολιτικά (άνθρωπος του Stevenson κατά την προεκλογική του εκστρατεία για το χρίσμα των Δημοκρατικών το 1956) εκεί. Συγχρόνως δε εφάρμοσε μια άφρονα σπατάλη δανειακών κεφαλαίων και χρηματοδοτήσεων από την τότε ΕΟΚ και σήμερα ΕΕ. Ως διεθνώς διακεκριμένος οικονομολόγος δεν γνώριζε που θα μας οδηγούσε αυτή η σπάταλη οικονομική πολιτική; Ή γνώριζε ή, τότε, οι οικονομολογικές του γνώσεις ήταν τσαρλατανικές.

Σήμερα ο υιός προσπαθεί (;) να μαζέψει τις θύελλες που έσπειρε ο πατέρας.

Το επιμύθιον είναι ότι νομοτελειακά δεν έχουμε, ως πτωχοί συγγενείς, τις αναγκαίες και ικανές δυνατότητες να χειριστούμε τα σοβαρότατα εθνικά μας θέματα και οι εκάστοτε οριζόμενες κόκκινες γραμμές, σιγά-σιγά γίνονται ροζ και πάει λέγοντας.

ΣΓΣ

Ξανάρχισαν να μας κοροιδεύουν χοντρά για να σκεπάσουν τα λάθη τους

Ο πρώην Υπουργός Εθνικής Αμυνας της Ελλάδας, Άκης Τσοχατζόπουλος  θέτει θέμα  επαναφοράς του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικου Χώρου,

[διαβάστε το συνημμένο]

Δ.Αλευρομάγειρος

14/12/2009 | ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ

Το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, Άκης Τσοχατζόπουλος, μιλά στη «Σ»

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στη «Σ» ο υπουργός επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ τονίζει ότι, με την επαναφορά του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, «θα αποδειχθεί ότι (σ.σ. Κύπρος και Ελλάδα) εμμένουμε μαζί στη διεκδίκηση του μεγάλου εθνικού στόχου».

AKHΣ ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ

Μετά την απόφαση του δημοψηφίσματος, είναι σαφές πως υπάρχει «κόκκινη γραμμή»

Θέμα επαναφοράς του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας, θέτει το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, Άκης Τσοχατζόπουλος. Σε συνέντευξη που παραχώρησε στη «Σ», με την ευκαιρία της εδώ παρουσίας του, για τους γιορτασμούς των σαράντα χρόνων από την ίδρυση της ΕΔΕΚ, ο κ. Τσοχατζόπουλος τονίζει την ανάγκη «να ισχύσει ξανά ο κοινός αμυντικός χώρος Θράκη, Αιγαίο, Κύπρος». «Έτσι», προσθέτει, «θα αποδειχθεί ότι εμμένουμε μαζί στη διεκδίκηση τόσο του μεγάλου εθνικού στόχου, όσο και ειρήνης, περιφερειακής ασφάλειας, σταθερότητας και συνεργασίας με όλους τους λαούς της περιοχής».

Το πλήρες κείμενο της συνέντευξης είναι το ακόλουθο:

Eρ.: Κύριε Τσοχατζόπουλε, σας έφεραν στην Κύπρο τα 40χρονα της ΕΔΕΚ. Φαντάζομαι, από την ίδρυση της ΕΔΕΚ, εσείς προσωπικά από τον καιρό της αντίστασης στη Χούντα, και αργότερα ως ΠΑΣΟΚ έχετε πολύ στενές σχέσεις ως αδελφά κόμματα. Πώς βλέπετε την πορεία της ΕΔΕΚ όλα αυτά τα 40 χρόνια;

Aπ.: Το ΠΑΣΟΚ και η ΕΔΕΚ δεν είμαστε μόνο δύο σοσιαλιστικά δημοκρατικά κόμματα της σύγχρονης εποχής. Εδώ και 40 χρόνια η ΕΔΕΚ και 35 το ΠΑΣΟΚ λειτουργούν ως κόμματα-κινήματα του λαού, που έθεσαν ως στρατηγικό τους στόχο τη δικαίωση των εθνικών θεμάτων του Ελληνισμού. Συγχρόνως έθεσαν τον άνθρωπο στο επίκεντρο των πολιτικών τους αγώνων για μια νέα δημοκρατική Ελλάδα, μια απελευθερωμένη δημοκρατική Κύπρο, όπου ειρηνικά θα συνυπάρχουν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, στη βάση βέβαια μιας -βάσει του διεθνούς δικαίου- αποδεκτής, δίκαιης και βιώσιμης λύσης. Στην Ελλάδα σήμερα πρέπει να σας πω την ίδια στιγμή ότι το ΠΑΣΟΚ είναι στρατευμένο, μαζί με τους πολίτες, στον αγώνα να ανατρέψει τις καταστροφικές συνέπειες της κυριαρχίας του νεοφιλελεύθερου χρηματιστηριακού καπιταλισμού που ζήσαμε τα τελευταία χρόνια και παράλληλα να ανοίξει ένα νέο δρόμο και ένα νέο όραμα αλλαγής για το λαό μας.

Ο χρηματιστηριακός καπιταλισμός σε όλη την Ευρώπη τα τελευταία 20 χρόνια οδήγησε σε μια τρομακτική απαξίωση και αποδυνάμωση της κοινωνίας της εργασίας. Έκανε την εργασία φθηνότερη και υπονόμευσε τα δικαιώματα των εργαζομένων. Εμείς, το ΠΑΣΟΚ, σήμερα, παράλληλα με τα εθνικά θέματα, δίνουμε μια μάχη να πετύχουμε μια νέα ισορροπία μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας, που θα δικαιώσει τους εργαζόμενους και θα αποκαταστήσει τα δικαιώματά τους. Όπως για 30 χρόνια μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο που το σοσιαλδημοκρατικό ευρωπαϊκό μοντέλο καθιέρωσε μια ισορροπία κεφαλαίου-εργασίας, ώστε, παράλληλα με το κεφάλαιο, να συμμετέχει στα κέρδη και στον πλούτο και την εργασία και να αναβαθμίζεται το βιοτικό επίπεδο των κοινωνικών πλειοψηφιών. Αυτό πρέπει να το επιδιώξουμε ξανά και να ανατρέψουμε τη σημερινή άδικη και άνιση κατάσταση, όπου καλούνται οι λαοί να πληρώσουν το κόστος της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

Eρ.: Είσαστε χρόνια στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα, υπήρξατε και ένας εκ των αντιπροέδρων. Πώς ήταν η συνεργασία σας με την ΕΔΕΚ;

Aπ.: Δουλέψαμε από κοινού, μαζί με τον Γιαννάκη Ομήρου, που εκτός από τους προσωπικούς δεσμούς βρεθήκαμε σε κοινούς αγώνες τόσο στο ΕΣΚ, όσο και σε όλους τους αγώνες Ελλάδας-Κύπρου. Με τον Βάσο Λυσσαρίδη -μια προσωπικότητα για την Κύπρο, όπως ο Ανδρέας Παπανδρέου για την Ελλάδα- γνωριστήκαμε από την εποχή της δικτατορίας, σύντροφοι και αγωνιστές στο ίδιο μετερίζι, στην πρώτη γραμμή. Προσωπικά, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι δεν είμαι τώρα στο Κοινοβούλιο, παραμένω στην πρώτη γραμμή των λαϊκών και κοινωνικών αγώνων, μια και το όραμα μιας κοινωνίας δικαιοσύνης, αλληλεγγύης, ανθρωπιάς, αξιοπρέπειας και σοσιαλισμού παραμένει η κινητήρια δύναμη της πολιτικής δράσης.

Ερ.: Μήπως αισθάνεστε λίγο μόνοι στην Ευρώπη ως ΠΑΣΟΚ και ΕΔΕΚ, γιατί φαίνεται ότι τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα της Ευρώπης έχουν κάνει μια δεξιά στροφή. Είναι έτσι;

Απ.: Είναι ιστορικά ενδιαφέρον να δούμε ότι, όπως σας είπα, οι ευρωπαϊκοί λαοί ακολούθησαν το σοσιαλδημοκρατικό μοντέλο, το οποίο εξασφάλισε το κοινωνικό κράτος, τα δικαιώματα των εργαζομένων και κατοχύρωσε τις κοινωνικές συμφωνίες μεταξύ των εταίρων. Βέβαια, με την κατάρρευση, το '89, του υπαρκτού σοσιαλισμού, όλα αυτά μπήκαν στο περιθώριο. Αχαλίνωτος και ανεξέλεγκτος πλέον ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός, ξεπέρασε κάθε όριο, εξασφαλίζοντας υπερσυσώρρευση κερδών στο παγκόσμιο κεφάλαιο. Εφόρμησε ενάντια στους πολίτες, στους εργαζόμενους, μείωσε τα εισοδήματα και την ασφάλειά τους και επέβαλλε φθηνή εργασία. Σκεφθείτε ότι οι μισθοί στις ΗΠΑ σε πραγματική βάση ελάχιστα αυξήθηκαν εδώ και 30 χρόνια. Έτσι καταλαβαίνουν πολύ ακριβά σήμερα οι Αμερικανοί εργαζόμενοι, με την υψηλή ανεργία και τον τεράστιο αριθμό απολύσεων, ότι υπήρξαν υποχείριο της καπιταλιστικής νεοφιλελεύθερης χρηματιστηριακής οικονομικής εξουσίας. Αυτά τα ίδια μεγάλα οικονομικά συμφέροντα υπονόμευσαν την παγκόσμια κοινωνία. Μέσα από τη φρενήρη και ακόρεστη κερδοσκοπία τους τα τελευταία χρόνια διέπραξαν τη ληστεία του αιώνα, οδηγώντας στην αμερικανική χρηματοπιστωτική «φούσκα» και στην «απαλλοτρίωση» πάνω από 4 τρις δολαρίων από την παγκόσμια οικονομία. Και δυστυχώς καλούνται οι λαοί στις επόμενες γενιές να τα πληρώσουν.

Τη δεκαετία του ’90 οι σοσιαλδημοκράτες για να κατακτήσουν την κυβερνητική εξουσία συμβιβάστηκαν με το νεοφιλελευθερισμό. Εντούτοις, τα πράγματα δεν άλλαξαν. Παρέμεινε κυρίαρχο το κεφάλαιο, παρέμεινε κυρίαρχη η νεοφιλελεύθερη πολιτική και η εργασία πέρασε σε δεύτερη μοίρα, αποδυναμωμένη και απαξιωμένη, ενώ οι εργαζόμενοι, αντιμετωπίζοντας τεράστια ανεργία και αποκαθήλωση του κοινωνικού κράτους, προσπαθούν να εξασφαλίσουν τα ελάχιστα προς το ζην. Στην Κύπρο ίσως δεν υπάρχει τόσο έντονο αυτό το φαινόμενο, αλλά στην Ελλάδα υπάρχει φτώχια. Η μεσαία αστική τάξη, που στη δεκαετία ΠΑΣΟΚ είχε κατακτήσει ένα υψηλό βιοτικό επίπεδο, συμπιέστηκε, οι πολίτες υποφέρουν, τα εισοδήματα μειώθηκαν. Μαζί με τους ανέργους, τους κοινωνικά αποκλεισμένους και τους συνταξιούχους, η μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία δεν μπορεί πλέον να επιβιώσει και αγωνιά. Θέλει λύση, ζητεί έξοδο απ’ την κρίση. Την έξοδο από την κρίση αυτή ανέλαβε να φέρει σε πέρας το ΠΑΣΟΚ και ο Γιώργος Παπανδρέου.

Στο τελευταίο συνέδριό μας, το ΠΑΣΟΚ στράφηκε προς τα αριστερά, ήρθε πιο κοντά στο λαό και δεσμεύθηκε σε μια νέα δημοκρατική προοδευτική στρατηγική αλλαγής της Ελλάδας. Πορεία Αλλαγής για μιαν άλλη ανάπτυξη, κοινωνικά, οικονομικά, πολιτισμικά, περιβαλλοντικά, για να μπορέσουμε να αποκαταστήσουμε τις αδικίες κατεδαφίζοντας τις συνέπειες της κυριαρχίας του νεοφιλελευθερισμού που τα τελευταία χρόνια έχει απομυζήσει το λαό. Και το νέο αναπτυξιακό μοντέλο συνδέεται με την πάλη κατά της ρύπανσης του περιβάλλοντος και της κλιματικής αλλαγής και βασίζεται στη συνολική παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, των επιχειρήσεων, της επιχειρηματικότητας, του εμπορίου, των υπηρεσιών. Ιδιαίτερα οι τελευταίες αποτελούν, για μένα, τη μεγάλη δύναμη. Όλα αυτά τα χρόνια η Κύπρος και Ελλάδα, χάρη στις υπηρεσίες και με την ενδυνάμωση της εσωτερικής αγοράς καταφέραμε να αναπτυχθούμε. Παράλληλα, βέβαια, απαιτείται να υπάρξει ένα νέο κράτος στη θέση του κομματικού κράτους της δεξιάς που μας διέλυσε.

Μάχη ενάντια στα τουρκικά συμφέροντα

Ερ.: Με φέρνετε σε μία ερώτηση που θα την έκανα μετά. Έχουμε μετά τη μεταπολίτευση τρεις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ: Αντρέας Παπανδρέου, Σημίτης, Γιώργος Παπανδρέου. Δώστε μου, σας παρακαλώ, επιγραμματικά το στίγμα της καθεμιάς.

Απ.: Ανδρέας Παπανδρέου. ΑΛΛΑΓΗ. Η Αλλαγή που πραγματοποίησε ο Ανδρέας Παπανδρέου έχει μείνει βαθιά σφραγισμένη στη συνείδηση του ελληνικού λαού. Ο Ανδρέας κατάφερε να ξαναφέρει στο προσκήνιο της ιστορίας εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες πολίτες που μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο και τον εμφύλιο ήταν αποκλεισμένοι. Αποκαθιστώντας την εθνική συμφιλίωση, την ομοψυχία, την ενότητα, τη δημοκρατία, τα δικαιώματα, τη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη για όλους τους πολίτες.

Προσωπικά θεωρώ την πολιτική του Ανδρέα Παπανδρέου, μια τολμηρή, αριστερή πολιτική. Οι μεγάλες αλλαγές τούς πρώτους μήνες διακυβέρνησης το '81, ήταν αριστερές πολιτικές ανατροπής καθεστώτος. Ανατρέψαμε τη δεξιά και οφείλαμε, ως σοσιαλιστές, να σταθούμε δίπλα στο λαό, να τον στηρίξουμε πρώτα απ’ όλα κοινωνικά και οικονομικά. Γι' αυτό η πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, παρά τις οικονομικές αδυναμίες, έδωσε οικονομικές παροχές και δουλειά στο λαό, ακριβώς για να αποκαταστήσει την κοινωνική δικαιοσύνη και την κοινωνική συνοχή. Τέτοιες πολιτικές, που για μένα είναι αριστερές, κοινωνικές, δημοκρατικές, έχουμε ανάγκη και σήμερα στην Ελλάδα, διότι περνάμε μια δύσκολη περίοδο.

Γι’ αυτό η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου πρέπει να φέρει μια νέα αλλαγή, ανάλογη αυτής του Ανδρέα Παπανδρέου. Βέβαια οι αντίπαλοι είναι διαφορετικοί. Όπως και στην Κύπρο, σήμερα έχουμε να δώσουμε μάχη ενάντια στα τουρκικά συμφέροντα. Δίνουμε τη μάχη ενάντια στον καπιταλισμό και τις συνέπειες της εισβολής και κατοχής, αλλά συγχρόνως δίνουμε τη μάχη στην Κύπρο μαζί με τις προοδευτικές δυνάμεις, μαζί με την ΕΔΕΚ, που θα εξασφαλίσει μια νέα εθνική στρατηγική Ελλάδας-Κύπρου.

Δύο «κόκκινες γραμμές»

Aπαντώντας σε σχετική ερώτηση ο κ. Τσοχατζόπουλος ανάφερε και τα ακόλουθα: Για μένα είναι «κόκκινη γραμμή» και ορόσημο τα τελευταία χρόνια στις σχέσεις Ελλάδας-Κύπρου, η απόρριψη του σχεδίου Ανάν. Με το δημοψήφισμα, ο κυπριακός λαός έβαλε τα πράγματα στη θέση τους και επέβαλε σε όλους πλέον το σεβασμό σε αυτήν την απόφασή του. Για μένα, μετά την απόφαση του δημοψηφίσματος, είναι σαφές πως υπάρχει «κόκκινη γραμμή».

Δεύτερη «κόκκικη γραμμή» είναι η κοινή στρατηγική Ελλάδας-Κύπρου, που βασίζεται κυρίως στην κοινή ασφάλεια και άμυνα -στο δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου-, που πρέπει να ξαναδυναμώσουμε. Να ισχύσει ξανά ο κοινός αμυντικός χώρος «Θράκη, Αιγαίο, Κύπρος». Έτσι θα αποδειχθεί ότι εμμένουμε μαζί στην διεκδίκηση τόσο του μεγάλου εθνικού στόχου, όσο και ειρήνης, περιφερειακής ασφάλειας, σταθερότητας και συνεργασίας με όλους τους λαούς της περιοχής. Ο Γιώργος Παπανδρέου, όταν ήρθε στην Κύπρο πρόσφατα, τόνισε ότι θα είμαστε μαζί στην αντιμετώπιση όλων των μεγάλων θεμάτων.

Ανάγκη για επιθετική στρατηγική από Ελλάδα και Κύπρο

Ερ.: Εδώ έχουμε μία Τουρκία, η οποία να ξέρει τι θέλει και πώς θα το πετύχει. Και η Ελλάδα και η Κύπρος αρκούνται σε μία αμυντική στάση και όπως έχει ειπωθεί, όταν σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα μία ομάδα δέχεται συνέχεια σουτ, ένας τερματοφύλακας κάποιο γκολ θα το φάει. Φάγαμε ένα το '74, θα φάμε άλλο;

Απ.: Χαίρομαι που κάνετε αυτή την ερώτηση. Θέτετε ένα κρίσιμο ζήτημα. Προσωπικά πιστεύω ότι άλλο η αμυντική στρατηγική, που είναι αναγκαία για την Ελλάδα και άλλο η πολιτική στρατηγική. Εμείς δεν είμαστε μια επιθετική δύναμη, δεν διεκδικούμε τίποτε από άλλους. Διεκδικούμε το σεβασμό στο διεθνές δίκαιο και την ανάδειξη της διεθνούς νομιμότητας ως κυρίαρχο στοιχείο στη σχέση μας με τα άλλα κράτη, όπως η Τουρκία. Το ίδιο ισχύει και για την Κύπρο. Είναι άλλο όμως η πολιτική μας στρατηγική. Η πολιτική στρατηγική της Ελλάδας και της Κύπρου δεν πρέπει να είναι αμυντική, αλλά επιθετική. Να παίρνει πρωτοβουλίες, να αναδεικνύεται, να κινείται, γιατί αν δεν κινείσαι στη ζωή δεν μπορείς να πετύχεις τίποτε. Το να κάθεσαι και να περιμένεις να αμυνθείς στα επιθετικά σχέδια του άλλου, είναι συνταγή ήττας.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου μάς είχε διδάξει με τις πρωτοβουλίες που είχε πάρει, π.χ. στο σκοπιανό -που έκανε την ενδιάμεση συμφωνία-, αλλά και σε σχέση με την Κύπρο, που προχώρησε στην κοινή άμυνα Ελλάδας-Κύπρου. Τότε με τον πρόεδρο Κληρίδη συμφωνήσαμε και υλοποιήσαμε μια κοινή αμυντική πολιτική, με πολύ κόπο και θυσίες -που δεν είναι δημόσια γνωστές- από τον κυπριακό και το ελληνικό λαό. Οι πολιτικές και στρατιωτικές ηγεσίες των υπουργείων Εθνικής Άμυνας Ελλάδας-Κύπρου πετύχαμε να αισθανθούν οι Κύπριοι απόλυτα ασφαλείς έναντι οιασδήποτε απειλής της Τουρκίας. Συγχρόνως, όμως, με την κατοχύρωση της ασφάλειας και της άμυνας, εξασφαλίσαμε τότε και τη μεγάλη επιτυχία της Κύπρου, της Ελλάδας και του Ανδρέα Παπανδρέου, την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στη Σύνοδο Κορυφής της Μαδρίτης -όπου αναπλήρωσα τον Α. Παπανδρέου- συμφωνήθηκε να προχωρήσει η ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας χωρίς προηγούμενη λύση του Κυπριακού. Ήταν Δεκέμβρης του '95, θυμάμαι, ο Ανδρέας ο Παπανδρέου μού είχε πει τότε: «Να πας και να πεις ότι εάν αυτό, δηλαδή την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων για την Κύπρο, δεν το πάρουμε, τότε θα φύγουμε». Ήταν σκληρή η γραμμή που είχε ο Ανδρέας Παπανδρέου, γιατί μόνο έτσι πετυχαίνεις. Έτσι πετύχαμε τότε και άνοιξε ο δρόμος για ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ε.Ε.

Βεβαίως η Ελλάδα και Κύπρος πρωτοστατούν στο να μπει η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εφόσον βεβαίως τηρηθεί η ουσία των προϋποθέσεων για να μπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Βλέπετε το κλίμα στην Ευρώπη, τις μεγάλες κυβερνήσεις να συμμερίζονται αυτή την εκτίμηση. Νομίζω ότι οι Ευρωπαίοι παρακάμπτουν αυτό το θέμα. Είναι και αυτοί υπέρ της ένταξης της Τουρκίας αλλά χωρίς να μένουν αυστηρά προσηλωμένοι στην ουσία των προϋποθέσεων ένταξης.

Η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας

Στη βάση της πολιτικής που ανέλυσα προηγουμένως για τη μετά το '93 περίοδο, Ελλάδα και Κύπρος επενδύσαμε ανάλογα για την Τουρκία στην ευρωπαϊκή της προοπτική. Επιδιώκοντας μέσα από αυτόν το δρόμο και με συγκεκριμένα βήματα που οφείλει να ακολουθήσει η Τουρκία για να μπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να εξασφαλίσουμε τη λύση προβλημάτων που αφορούν είτε τις σχέσεις γειτονίας με την Ελλάδα και τις απαράδεκτες, παράνομες διεκδικήσεις της στο Αιγαίο, είτε τη λύση του κυπριακού προβλήματος. Διότι είναι αλληλένδετες και άρρηκτα δεμένες, η λύση του Κυπριακού και η εξομάλυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Αυτή είναι μια στρατηγική, την οποία κανένας πολιτικός ηγέτης στην Ελλάδα δεν τόλμησε να αμφισβητήσει. Επιμένω ότι και σήμερα σε αυτήν τη βάση οφείλουμε να διεκδικήσουμε δικές μας πολιτικές πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις.

Είναι αλήθεια και προσωπικά με έχει εντυπωσιάσει η πορεία της Τουρκίας τα τελευταία χρόνια. Ο Ερντογάν και τα στελέχη του αναδεικνύουν μία ευέλικτη στρατηγική, που εξασφάλισε επιτυχίες στην προσπάθεια της Τουρκίας να αναδειχθεί ως ισχυρή περιφερειακή δύναμη και τούτο ανεξάρτητα από την προοπτική της ένταξής της στην Ευρωπαϊκή ‘Ένωση, η οποία είναι μια από τις παραμέτρους της στρατηγικής της, αλλά δεν είναι το παν. Η Τουρκία διεκδικεί ενεργό ρόλο στη Μέση Ανατολή. Διεκδικεί το ίδιο στον τομέα της ενέργειας. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι Ενέργεια και Ασφάλεια πάνε μαζί. Έτσι μπορούμε να καταλάβουμε και τη μεγάλη προσπάθεια που κάναμε ως κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και με τον Ανδρέα Παπανδρέου και με τον Κώστα Σημίτη να αναδείξουμε την Ελλάδα σε ενεργειακό κόμβο, ανοίγοντας νέους δρόμους και διεκδικώντας ενεργειακούς αγωγούς τόσο από τη Ρωσία όσο από το Αζερμπαϊτζάν και το Ιράν προς την Ευρώπη. Ως υπουργός Ανάπτυξης εξασφάλισα σημαντικές τέτοιες ενεργειακές συμφωνίες.

Η κυβέρνηση Καραμανλή, που μας διαδέχθηκε -και η οποία πολλά δεινά έφερε στον τόπο-, δεν κατάφερε να αξιοποιήσει όλο αυτό το στρατηγικό πλαίσιο που διαμορφώσαμε. Δυστυχώς και στα εθνικά θέματα επέλεξε μια γραμμή αφωνίας και απουσίας, γεγονός που απαξίωσε την Ελλάδα.

Η Τουρκία να συμμορφωθεί

Συμπερασματικά, επισημαίνω πως είμαι υπέρ των πολιτικών πρωτοβουλιών που αποκαθιστούν καλό κλίμα στις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας -όπως είχε κάνει ο Γιώργος Παπανδρέου-, αλλά την ίδια στιγμή είμαι υπέρ πολιτικών που κάνουν σαφές στην Τουρκία ότι η συμπόρευσή μας και η πορεία της στην Ευρώπη επιβάλλει αλλαγή στάσης και αποδοχή λύσης στο Κυπριακό.

Η Τουρκία οφείλει να συμμορφωθεί με τις δεσμεύεις που υπαγορεύει η πορεία της προς την Ε.Ε. Να τηρήσει τις υποχρεώσεις απέναντι στην Κυπριακή Δημοκρατία: Επίσημη αναγνώριση, λιμάνια, εμπόριο κτλ. Αυτά δεν μπορούν να αγνοηθούν. Πρέπει να μπουν σκληρά στο τραπέζι.

Στην εκδήλωση για τα 40 χρόνια της ΕΔΕΚ άκουσα την παρουσίαση των κοινών θέσεων του Εθνικού Συμβουλίου της Κύπρου, που ανέλυσαν ο πρόεδρος της ΕΔΕΚ, ο Γιαννάκης Ομήρου, και ο Βάσος Λυσσαρίδης. Είμαστε στην ίδια γραμμή συμπόρευσης, αγωνιστικότητας και διεκδίκησης. Δεν υπάρχει άλλη πολιτική επιλογή.

Ερ.: Άρα είσαστε αισιόδοξος.

Απ.: Κοίταξτε, αισιόδοξος είμαι από τη φύση μου, όσο δύσκολες και είναι οι καταστάσεις. Το εφάρμοσα σε όλη μου τη ζωή. Όμως, αν δεν δουλέψουμε, δεν σχεδιάσουμε, δεν πάρουμε πρωτοβουλίες, δεν θα μπορέσουμε να πετύχουμε.

www.sigmalive.com

Λυπάμαι, αγαπητέ Δημήτρη, αλλά η δήλωση του Άκη Τσοχατζόπουλου είναι σκέτα αδιάκριτη κοροιδία υπό τας σημερινάς περιστάσεις. Την έχω ήδη σχολιάσει αυθημερόν και βρίσκεται στην ιστοσελίδα των Νέων Λονδίνου.

Με τους χριστουγεννιάτικους μου χαιρετισμούς, ευχές,

Φανούλα.

http://web.me.com/tanea_london/greeknews-tanea.com/%CE%91%CF%80%CF%8C%CF%88%CE%B5%CE%B9%CF%82-1.html

Ξανάρχισαν να μας κοροιδεύουν χοντρά για να σκεπάσουν τα λάθη τους

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στη «Σ» (14/12/2009) ο υπουργός επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ ΄ΑκηςΤσοχατζόπουλος, τονίζει πως πρέπει να επανέλθει το δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, «θα αποδειχθεί ότι (σ.σ. Κύπρος και Ελλάδα) εμμένουμε μαζί στη διεκδίκηση του μεγάλου εθνικού στόχου»!Πότε τα λέγει αυτά;  Όταν  η κυπριακή κυβέρνηση δέχεται πυρ ομαδόν τις επικρίσεις ότι διαλύσει την Εθνική Φρουρά..

Μα δεν έχουν καταλάβει ακόμα ότι ο λαός μας έχει μπουχτίσει από μεγάλες βλακείες (τις μικρές τουλάχιστον τις περνά στο σιορολόπ);

Ούτε μια εβδομάδα δεν πέρασε που η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ άνοιξαν μαζί με τους δικούς μας την πόρτα της Τουρκίας στην Ευρώπη και νάσου και τον Τσοχατζόπουλο να μας πουλά λουβάνες  με την οκά για επαναφορά τάχατες του δόγματος που ποτέ δεν άφησαν να σταθεροποιηθεί ουσιαστικά!!! Ε, καλά που δεν μας είπε να μας φέρει τους...S300 εντός του τρέχοντος μηνός για πρωτοχρονιάτικο μποναμά!!!

Το μόνο συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί από τις τελευταίες  ‘ασύμμετρες’ δηλώσεις του Τσοχατζόπουλου του ΠΑΣΟΚ (της κυβέρνησης που άνοιξε το δρόμο στην Τουρκία) είναι πως  πρόκειται καθαρά για ΑΚΟΜΑ μια προσπάθεια ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ, για να ΜΗΝ φωνάζουμε (εναντίον εννοείται) για την απο-στρατιωτικοποίηση.

Φ.Α.

Δεν θα διαφωνήσω σε τίποτα με την κ.Αργυρου[στο μονο οτι λυπάται], εγω δεν λυπαμαι καθολου γραφοντας τις "μεταμορφώσεις του Οβιδίου"[οταν ειμαστε μαλιστα εκτος εξουσίας..γιατι εντος εξουσιας καναμε πολλά άλλα και κυριως εκεινη η αληστου μνημης επισκεψη του κ. Τσοχατζόπουλου , συνοδευομένου υπο της κ.Διαμαντοπούλου] για να πείσουν τον Απρίλιο 2004, τον ηγετη του Ελληνισμού Τασσο Παπαδόπουλο, να στηριξει το απαραδεκτο σχεδιο Ανναν....

Δ.Αλευρομαγειρος

ΜΗΝΙΑΙΟΙ ΜΙΣΘΟΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ [TO BHMA 20-12-2009]

ΜΗΝΙΑΙΟΙ ΜΙΣΘΟΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ

ΕΤΗΣΙΕΣ ΑΠΟΛΑΒΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ €100.000 ΕΩΣ €120.000

ΜΕ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΕΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΠΑΛΛΑΓΕΣ

Τα παιδιά του «Ρεσάλτο» δεν έφτιαξαν μολότοφ, ούτε έδειραν τον πρύτανη

Τα παιδιά του «Ρεσάλτο» δεν έφτιαξαν μολότοφ, ούτε έδειραν τον πρύτανη - Νιώτης στο "Θέμα"

Newstime Press Review , 13 Δεκ, 13:01 , Κοινωνία , Press Review επεισόδια, Ρεσάλτο, Νιώτης

Οι άλλοι χρήστες διαβάζουν:

• 13 Δεκ H "Δικαιοσύνη" του Facebook
• 13 Δεκ Μεταφέρω τη γνώμη της κοινωνίας - Λαζόπουλος στο "Παρόν"
• 13 Δεκ "Κυνηγητό" με ληστές στον Ασπρόπυργο

Σχετικά άρθρα:

• 7 Δεκ Νιώτης για "Ρεσάλτο": "Είναι ένα ανοιχτό πολιτιστικό καφενείο, όχι γιάφκα"
• 8 Δεκ Ο απολογισμός των τριήμερων εκδηλώσεων στη μνήμη Γρηγορόπουλου
• 9 Δεκ Τα όρια της μηδενικής ανοχής
• 10 Δεκ Η γενιά του Αλέξη στο απόσπασμα

Πρόσφατα άρθρα: Newstime Press Review

• 13 Δεκ Ο Νικήτας αγαπάει την Αθήνα και τη ΝΔ - Μαρκόπουλος στην "Real"
• 13 Δεκ Η Οθωμανική Τουρκία δεν έχει θέση στην ΕΕ- Δρούτσας στο "Θέμα"

Ο Γρηγόρης Νιώτης και η σύζυγός του μιλάνε στο «Πρώτο Θέμα» για τη σύλληψη των παιδιών τους την περασμένη εβδομάδα στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι του «Ρεσάλτο». Και οι δύο στηρίζουν τα παιδιά τους λέγοντας πως δεν έκαναν κάτι παράνομο. Η Μαρία Νιώτη λέει πως «και τα δύο μου παιδιά ανήκουν στη γενιά των 700 ευρώ», ενώ τονίζει πως «τα παιδιά μου δεν έχουν να κρύψουν κάτι. Ολόκληρο το Κερατσίνι γνωρίζει αυτό το καφενείο. Τους καλοκαιρινούς μήνες, μάλιστα, διοργανώνουν συναυλίες με έντονη πολιτιστική δράση. Αποτελεί και πολιτικό στέκι, αν θέλετε, και αυτό δεν απαγορεύεται», ενώ  ο Γρηγόρης Νιώτης εκφράζει την εμπιστοσύνη του στην ελληνική δικαιοσύνη, λέγοντας πως «έχω δηλώσει ότι εμπιστεύομαι απόλυτα τη Δικαιοσύνη και απεριόριστα τα παιδιά μου. Πάντως, σίγουρα, τα 22 παιδιά του «Ρεσάλτο» δεν έφτιαξαν μολότοφ, δεν έκαψαν καμιά περιουσία, δεν απείλησαν κανέναν, ούτε έδειραν τον πρύτανη».

Αποσπάσματα συνέντευξης του α' αντιπροέδρου της Βουλής, Γρηγόρη Νιώτη και της συζύγου του στο Μανόλη Γαλάνη για το «Πρώτο Θέμα»

Γρηγόρης Νιώτης

-Από την πρώτη στιγμή πήρατε δημόσια θέση για την περιπέτεια των παιδιών σας και δηλώσατε την απόλυτη εμπιστοσύνη σας στη Δικαιοσύνη. Πόσο δύσκολο είναι να είσαι πολιτικός πρώτης γραμμής και πατέρας στη σημερινή κοινωνία;

"Νομίζω ότι η δυσκολία βρίσκεται στην πλευρά των παιδιών ενός πολιτικού. Είδατε τι έγινε στην περίπτωση των δικών μου. Από τα παιδιά που ενεπλάκησαν, μόνο τα δύο δικά μου προβλήθηκαν παντού, παρότι γενικά τα ΜΜΕ έδειξαν πολύ υπεύθυνη στάση και τα ευχαριστώ γι' αυτό."

-Αυτές τις μέρες δεχτήκατε αυθόρμητες και συγκινητικές εκδηλώσεις συμπαράστασης και αλληλεγγύης από πολιτικούς σας φίλους, αλλά κυρίως από απλούς πολίτες. Ποιο ήταντο πρώτο πράγμα που είπατε στα παιδιά σας όταν μάθατε για την περιπέτειά τους;

"Οτι θα με έχουν δίπλα τους σε αυτή την περιπέτεια."

-Με ποιον τρόπο θεωρείτε ότι πρέπει να αντιμετωπίζονται από την Πολιτεία κατασταθείς αντίστοιχες με τα επεισόδια του περασμένου Σαββατοκύριακου;

"Στηρίζω την κυβέρνηση και την προσπάθεια της να αναδείξει τη δημόσια τάξη και ασφάλεια και ένα σύστημα που με δημοκρατικές διαδικασίες διασφαλίζει την ειρηνική συμβίωση και τα δικαιώματα έκφρασης των πολιτών - και ιδιαίτερα της νέας γενιάς."

 -Είστε ικανοποιημένος από τη στάση της Αστυνομίας; Πιστεύετε ότι επέδειξε υπερβάλλοντα ζήλο;

"Η Αστυνομία είναι όργανο της Πολιτείας για να διασφαλίζει τα κοινωνικά αγαθά της δημόσιας τάξης και ασφάλειας υπέρ των πολιτών. Όταν επιτυγχάνει να περιφρουρεί τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις, όταν ακυρώνει όσους θέλουν να αμαυρώσουν τις ειρηνικές διαδηλώσεις, κάνει τη δουλειά της. Ασφαλώς, πρέπει να ενεργεί πάντα στο πλαίσιο του Συντάγματος και των νόμων. Τις προάλλες είχαμε περιορισμό των επεισοδίων και των ζημιών και αυτό είναι καλό. Είχαμε όμως και συμπεριφορές που πρέπει να ερευνηθούν από την πολιτική και διοικητική ηγεσία και εφόσον επιβεβαιωθούν παραβάσεις, να καταλογιστούν ευθύνες."

--Εχετε την άποψη ότι στην περίπτωση των παιδιών σας ποινικοποιούνται οι κοινωνικές εκδηλώσεις;

"Θα απαντήσει η Δικαιοσύνη, την οποία εμπιστεύομαι απολύτως. Πάντως, σίγουρα, τα 22 παιδιά του «Ρεσάλτο» δεν έφτιαξαν μολότοφ, δεν έκαψαν καμιά περιουσία, δεν απείλησαν κανέναν, ούτε έδειραν τον πρύτανη."

-Τελικά, το κίνημα των αντεξουσιαστών απειλεί τη δημοκρατία μας;

"Καμιά κοινωνική ή πολιτική κίνηση δεν μας απειλεί όταν ενεργεί στο πλαίσιο των συνταγματικών δικαιωμάτων και υποχρεώσεων. Άλλωστε, η δημοκρατία μας δεν απειλείται."

--Με αφορμή την οικογενειακή σας περιπέτεια, υπάρχει ασυμβίβαστο μεταξύ των κατηγοριών που εκκρεμούν εις βάρος των παιδιών και της κοινοβουλευτικής παρουσίας του γονιού;

"Εχω δηλώσει ότι εμπιστεύομαι απόλυτα τη Δικαιοσύνη και απεριόριστα τα παιδιά μου. Ως πατέρας, είμαι κοντά τους σε αυτή την προσωπική τους περιπέτεια. Και τα δύο παιδιά μου είναι ενήλικα, 30 και 28 ετών, επιστήμονες και ώριμοι πολίτες. Εχουν τραβήξει τον δικό τους πολιτικό και ιδεολογικό δρόμο, με βάση τις αξίες της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ισότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Είναι αυτοτελείς προσωπικότητες. Στη δημοκρατία δεν υπάρχει οικογενειακή, συλλογική, πολιτική ή ποινική ευθύνη. Άλλωστε, τα αδικήματα αφορούν πλέον στο εάν τα άδεια μπουκάλια και το μισό μπιτόνι πετρέλαιο θέρμανσης αποτελούν κατοχή εκρηκτικής ύλης. Οι πιο έγκυροι νομικοί και χημικοί μού λένε «όχι». Ας περιμένουμε την κρίση της Δικαιοσύνης."

 -Σε περίπτωση που η Δικαιοσύνη επιβάλει κάποια ποινή στα παιδιά σας, τι πρόκειται να πράξετε;

"Απάντησα ήδη ότι δεν υπάρχει οικογενειακή συλλογική και πολιτική ευθύνη. Άλλωστε, πιστεύω ότι τα παιδιά μου και όλα τα παιδιά του «Ρεσάλτο» είναι αθώα και θα δικαιωθούν με τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης."

Μαρία Νιώτη- Καραβά

-Ποια ήταν τα συναισθήματα σας μόλις πληροφορηθήκατε τη σύλληψη των παιδιών σας;

"Δεν υπάρχουν λόγια για να εξηγήσω αυτό που συνέβη. Δεν υπάρχουν λόγια να βλέπεις τα παιδιά σου με χειροπέδες. Μόνο μια μάνα καταλαβαίνει τι πέρασα αυτές τις ημέρες. Έχω δύο υπέροχα παιδιά. Δύο επιστήμονες. Η πίκρα θα καταλαγιάσει μόνο με τον χρόνο."

-Πώς νιώθουν σήμερα τα παιδιά σας, έπειτα από όσα πέρασαν το προηγούμενο Σαββατοκύριακο;

"Είναι πολύ καλά αυτή τη στιγμή. Έχουν ήδη επιστρέψει στίς δουλειές τους. Η κόρη μου είναι δικηγόρος και ο γιος μου εργάζεται στην ειδικότητα του, την Τεχνολογία Ιατρικών Οργάνων. Είμαι μια πολύ περήφανη μάνα. Η Ελένη μου πέρασε από τους πρώτους στη Νομική Αθηνών. Έχει λιώσει τα ρούχα της από το διάβασμα. Εργάζεται σε ένα δικηγορικό γραφείο, με μισθό 850 ευρώ και δουλεύει από τις 9 το πρωί μέχρι τις 9 το βράδυ. Και τα δύο μου παιδιά ανήκουν στη γενιά των 700 ευρώ."

- Τι θυμάστε από εκείνη την ημέρα;

"Τα παιδιά μου, επειδή δουλεύουν από το πρωί μέχρι το βράδυ, έχουν για τον εαυτό τους μόνο ένα Σάββατο. Το απόγευμα του Σαββάτου είχαμε ραντεβού να πάμε όλοι μαζί για φαγητό. Θα πήγαιναν για καφέ και μετά θα συναντιόμασταν οικογενειακώς."

-Είχαν ξαναπάει σε αυτό το στέκι ή ήταν η πρώτη φορά;

"Οχι, δεν ήταν η πρώτη φορά. Τα παιδιά μου δεν έχουν να κρύψουν κάτι. Ολόκληρο το Κερατσίνι γνωρίζει αυτό το καφενείο. Τους καλοκαιρινούς μήνες, μάλιστα, διοργανώνουν συναυλίες με έντονη πολιτιστική δράση. Αποτελεί και πολιτικό στέκι, αν θέλετε, και αυτό δεν απαγορεύεται. Αυτή τη στιγμή το μόνο που με ενδιαφέρει είναι ότι τα παιδιά μου είναι καλά και επέστρεψαν στίς δουλειές τους."

20091209 ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΠΑΓΩΝΙ

ΥΨΗΛΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΟΜΠΕΣ ΚΥΡΟΖΙΝΗΣ

Τετάρτη, 09 Δεκεμβρίου 2009

Άγρια «κόντρα» Χρυσοχοΐδη - Νιώτη

Βγήκαν τα μαχαίρια στο ΠαΣοΚ. Η σύλληψη των δύο παιδιών του βουλευτή τού κόμματος και Α` Αντιπροέδρου της Βουλής κ. Γ.Νιώτη στο αντιεξουσιαστικό στέκι «Ρεσάλτο», άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου.

Επίσημα η κυβέρνηση προσπαθεί να υποβαθμίσει το θέμα και δια του κυβερνητικού εκπροσώπου δίνει κάλυψη στον κ. Νιώτη.

Aς δούμε τι συνέβη. Η αντιπαράθεση μεταξύ του υπουργού Προστασίας του Πολίτη κ. Χρυσοχοΐδη και του Αντιπροέδρου της Βουλής κ. Νιώτη ξεκίνησε ευθύς με την σύλληψη των δύο παιδιών του τελευταίου.

Αυτό ...αιφνιδίασε και ενόχλησε τον κ. Νιώτη.(«Ήταν ένας…. απόλυτος αιφνιδιασμός αυτό που συνέβη». Δήλωση του κ.Νιώτη στο Real fm).
Η ΕΛ.ΑΣ με επίσημη ανακοίνωση ανέφερε ότι στο «Ρεσάλτο» , εκτός από λοστούς, βαριοπούλες, μάσκες και μπουκάλια βρέθηκαν δύο δοχεία με εύφλεκτο υγρό και μια χειροβομβίδα κρότου λάμψης.

Σε αυτό το σημείο συνέβησαν κάποια πράγματα που αν δεν προκαλούν την νοημοσύνη των πολιτών , τουλάχιστον χρήζουν εξονυχιστικής διερεύνησης.
Ο κ. Νιώτης άρχισε να «περιδιαβαίνει» τα ερτζιανά αφήνοντας αιχμές για τον ρόλο της αστυνομίας, αλλά πέφτοντας και σε πολλές αντιφάσεις.

Μέσω του ραδιοφωνικού σταθμού «Αθήνα 9,84» άφησε αιχμές για την ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ., ισχυριζόμενος ότι είναι ένα θέμα που πρέπει να δοθούν εξηγήσεις, καθώς-όπως έλεγε - δεν επρόκειτο για ενεργή χειροβομβίδα κρότου λάμψης , αλλά για ....απλό κέλυφος χειροβομβίδας που είχε χρησιμοποιηθεί και τα παιδία την…. κράταγαν για ενθύμιο.

Εκτός αυτού ισχυρίστηκε ότι το «Ρεσάλτο» ήταν ένα ...πολιτιστικό κέντρο(sic!), τα μπουκάλια τα μάζευαν τα παιδιά για την ...ανακύκλωση (sic!) και τα δύο δοχεία με το πετρέλαιο και την κηροζίνη, τα χρησιμοποιούσαν για την ...σόμπα τους.(sic!)

Την επόμενη ημέρα στον ραδιοφωνικό σταθμό «Real fm» άφησε πάλι αιχμές για τον ρόλο της ΕΛ.ΑΣ , μόνο που αυτή την φορά κάτι... άλλαζε. Όπως ισχυρίστηκε , χειροβομβίδα …..δεν υπήρχε μεταξύ των ευρημάτων(?).

Είναι λίγο δύσκολο οποιοσδήποτε έλλογος πολίτης να πιστέψει ότι έμπειροι αστυνομικοί στο αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ δεν μπορούν να ξεχωρίσουν μια ενεργή χειροβομβίδα , από το .....κέλυφοςμιας χρησιμοποιημένης , και πολύ περισσότερο ότι αυτοί οι εμπειρότατοι αστυνομικοί έπεφταν θύματα ….οφθαλμαπάτης καθώς -σύμφωνα με τον κ. Νιώτη (σε δεύτερη version)- κάτι τέτοιο δεν υπήρχε μεταξύ των ευρημάτων.

Και για να το λέει ο κ. Νιώτης σημαίνει ότι πολύ πιθανών στην αναφορά της αστυνομίας που αργότερα μεταβιβάστηκε στο αρμόδιο εισαγγελέα, απουσίαζε.... η χειροβομβίδα που αναφερόταν στην έκθεση των ευρημάτων ! ΕΛ.ΑΣ το μεγαλείο σου!

Ο κ. Χρυσοχοΐδης λοιπόν ....«ανέβηκε στα κεραμίδια» θεωρώντας ότι τα ...πεπραγμένα και τα λεχθέντα από τον Α` Αντιπρόεδρο της Βουλής τον θίγουν τόσο ως αρμόδιο υπουργό, όσο και ωςπολιτικό.
Έτσι εμφανίστηκε στην τηλεόραση και άρχισε τους πυροβολισμούς. «Αξιοποιήσαμε πληροφορίες», είπε με νόημα και συμπλήρωσε ότι «το "Ρεσάλτο" δεν είναι σίγουρα ...πολιτιστικό κέντρο .Είπαν(σ.σ...μπαμ-μπουμ οι κουμπουριές) τα μπουκάλια ήταν για την ...ανακύκλωση. Δεν μπορεί να είμαστε τόσο υποκριτές».


ΥΓ. Η τελευταία φράση δεν ήταν κουμπουριά, αλλά ... ενεργή και υπαρκτή, ....χειροβομβίδα κρότου λάμψης.

Αναρτήθηκε από politis-gr στις 4:15 π.μ.

28 σχόλια:

aris53m είπε...

αμάν πια λυσάξατε όλοι με το θέμα. δεν βλέπετε τηλεόραση? δεν ακούτε τους δικηγόρους υπεράσπισης? το "ευφλεκτο υλικό" ήταν για θέρμανση, για την σόμπα τους. τα μπουκάλια ήταν για α-να-κύ-κλω-ση! τα παιδιά ενδιαφέρονται για το περιβάλλον!

09 Δεκεμβρίου 2009 7:58 π.μ.

Ανώνυμος είπε...

Ας αναλάβει τις ευθύνες του ο Κύριος Νιότης αξιοπρεπώς χωρίς σχόλια και αθόρυβα να αποχωρήσει για λόγους ευθιξίας. Το ότι δήποτε άλλο τον θίγει σαν πατέρα και σαν πολιτικό. Ας μην θεωρεί ηλίθιο τον Ελληνικό λαό.

09 Δεκεμβρίου 2009 8:51 π.μ.

Ανώνυμος είπε...

Ελεος η υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο....πως να κανει την δουλειά της η Αστυνομία όταν βγαινουν οι ίδιοι οι πολιτικοι και την απαξιώνουν επειδή θίγονται τα παιδιά τους;Η ευθιξία που επι Νέας Δημοκρατίας είχε γίνει σημαία του πασόκ τωρα που πήγε;Μας περνανε για χαζους προφανως, οτι το ρεσάλτο εινα χωρος εστίασης και προβληματισμού!!!!!ναι και εμεις εκει που συχνάζουμε όταν πινουμε μπύρες τις μαζέυουμε όλοι στο μαγαζι για ανακύκλωση..επίσης φέρνει ο καθένας απο ενα μπιτονάκι πετρέλαιο για να ζεσταινόμαστε..αα και φερνουμε και μερικά ενθύμια έτσι μωρε καμια χειροβομβίδα..δεν καταλαβα γιατι αντιδρανε όλοι με αυτό αφου αυτη ειναι η καθημερινότητα όλων μας απαπαπα τι ανθρωποι ειστε εσεις...δηλαδη ευτυχως,τυχεροι θα έλεγα που ηταν τα παιδιά του Νιωτη μεσα και τους άφησαν όλους ελευθερους, τα συμπερασματα δικά σας!!!!!ΕΛΛΑΣ το μεγαλείο σου η απόλυτη ξεφτίλα!!!!βρωμάει και ζέχνει...δυσωδία , σαπίλα

09 Δεκεμβρίου 2009 9:43 π.μ.

Μάρκος είπε...

Το θέμα δεν είναι να αποχωρήσει ο Νιώτης, αλλά να το βουλώσει. Τα "παιδιά" του είναι 30 και 28 χρόνων. Είναι υποκριτικό και υποτιμητικό δε να τα χαρακτηρίζει "επιστήμονες" λες και οι "επιστήμονες" είναι υπεράνω όλων. Έλεος δηλαδή, δικηγόρος είναι η κόρη του, αυτό την καθιστά...επιστήμονα; Δηλαδή ο Κούγιας είναι επιστήμονας;;;

09 Δεκεμβρίου 2009 10:11 π.μ.

Ανώνυμος είπε...

Συγνώμη... όλοι δεν έχουμε σπίτι μας μια χειροβομβίδα;;; Είναι παράλογο να την έχουν κ τα "παιδιά";;; Crash Test δεν περνάει συλλογικά το ΠΑΣΟΚ πλέον αλλά ΟΛΟΙ τους 1 προς 1 ξεχωριστά. Έχει φτάσει ο καιρός που με οποιαδήποτε βλακεία θα τρώνε ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ απο τον λαό. Όλοι οι πολιτικοί. Πλέον ο λαός είναι δογματικός. Χθές ψήφισαν όλοι ΠΑΣΟΚ και αύριο μπορεί να ταχθούν όλοι στου οικολόγους και πάει λέγοντας...Ο κ. Χρυσοχοϊδης καλέιται να αποφασίσει όχι αν θα αθωώσει τα παιδιά αλλά αν θα φάει ή όχι μαύρο.

09 Δεκεμβρίου 2009 11:24 π.μ.

Ανώνυμος είπε...

O Νιώτης οφείλει να παραιτηθεί γιατί ο θεσμικός του ρόλος είναι σημαντικός και δν μπορεί να τον ευτελίζει με αυτόν τον τρόπο.

09 Δεκεμβρίου 2009 11:52 π.μ.

Ανώνυμος είπε...

Η έφοδος στο χώρο, χωρίς λόγο και αιτία, χωρίς (νόμιμες) αφορμές έφερε στο φως της δημοσιότητας τα "αδιάσειστα" στοιχεία που συνθέτουν το κατηγορητήριο των 22 ατόμων: 1. Γύρω στα 200 άδεια μπουκάλια μπύρας.Σε έναν χώρο που αποτελεί στέκι πολλών ατόμων που δραστηριοποιούνται στη γειτονιά, σε ένα χώρο όπου τον διαμορφώνεις εσύ και οι φίλοι/σύντροφοί σου είναι απολύτως λογικό να καταναλώνονται μπύρες, οι οποίες στη συνέχεια επιστρέφονται σε super market για να πάρουν πίσω λεφτά 2. Δυο μπιτόνια εύφλεκτου υγρού. Ο συγκεκριμένος χώρος δε διαθέτει κεντρική θέρμανση, οπότε τα 2 μπιτόνια με κηροζίνη που βρέθηκαν υπήρχαν στο χώρο για τη λειτουργία της σόμπας. 3. Μια χειροβομβίδα κρότου λάμψης. Εδώ λοιπόν έχουμε το πιο περίεργο της όλης υπόθεσης. Η χειροβομβίδα κρότου-λάμψης αποτελεί αναμφίβολα το πιο σημαντικό εύρημα του οποίου η κατοχή αποτελεί ποινικό αδίκημα.Aπλά να τονίσουμε ότι πολύς κόσμος διατηρεί ενθύμια από τα άπειρα χημικά που ρίχνονται απ' την αστυνομία τόσα χρόνια στους δρόμους αλλά και μέσα σε πανεπιστημιακά ιδρύματα και άλλους κλειστούς χώρους. 4. 7 κοντάρια, 2 σφυριά, 3 βαριοπούλες, 2 καλέμια, γάντια, 13 αντιασφυξιογόνες μάσκες. Σε έναν αυτοοργανωμένο-αυτοδιαχειριζόμενο χώρο δεν υπάρχουν ειδικοί και όλα τα άτομα που δρουν εκεί πέρα συμβάλλουν μαζί στη διαχείριση του συγκεκριμένου χώρου. Άλλωστε το δηλώνουν και από μόνες τους οι λέξεις. Άμα αποτελεί αδίκημα το να έχεις μια εργαλειοθήκη στο χώρο σου, ας προσπαθήσουν όλοι αυτοί που καταδίκασαν το στέκι αμέσως να κάνουν εργασίες-μερεμέτια χωρίς εργαλεία και με γυμνά χέρια… 5. Άμα τα 3 κράνη αποτελούν ενοχοποιητικά στοιχεία, τότε σε λίγο θα θεωρείται και η ζώνη στο αυτοκίνητο. Πόσο απίθανο είναι απ' τα 22 άτομα που ήταν στο χώρο τα 3 να έχουν μηχανάκι; Η μπυροποσία φίλων και συντρόφων γύρω από μια σόμπα σε ένα χώρο τον οποίο επισκεύαζαν μόνοι τους αποτελεί αφορμή για τη στοχοποίηση και την επίθεση του κράτους σε έναν αυτοοργανωμένο χώρο;

09 Δεκεμβρίου 2009 12:31 μ.μ.

Theodore είπε...

Καλά κρασά. Ο Νιωτης,βρεθηκε στη θεση που ειχε βρεθει και εκεινος ο βουλευτης του συριζα,τοτε με τη ληστεια Τραπεζης. Πιστευω οτι αν υπηρξε χειροβομβιδα σε κατασταση λειτουργιας,πραγμα που θεωρω τουλαχιστον ηλιθιο απο μερους των θαμωνων,και δεν μπηκε ως στοιχειο για τον Εισαγγελεα,εδω υπαρχει προβλημα σοβαρο,σιγουρα,και πρεπει ο Χρυσοχοιδης,να μην κανει πισω.

09 Δεκεμβρίου 2009 1:04 μ.μ.

Ανώνυμος είπε...

ΕΛΕΟΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΠΑΙΔΙΑ!!!!ΜΑΣ ΚΟΡΟΔΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΜΑΣ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΧΑΖΟΥΣ ΤΑ ΜΜΕ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ? ΑΝ ΗΤΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΤΙ ΘΑ ΛΕΓΑΝΕ?ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΑΝΕ ΤΑ ΜΜΕ? ΑΛΛΑ ΕΕ ΟΧΙ ΟΤΙ ΤΑ ΜΠΟΥΚΑΛΙΑ ΤΑ ΘΕΛΑΝΕ ΓΙΑ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ(ΠΡΑΣΙΝΗ ΕΤΣΙ?). ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΤΟΝΙΑ ΒΕΝΤΖΙΝΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΨΟΥΝ ΤΗΝ ΣΟΜΠΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΚΡΥΟΣΟΥΝΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΙΑ ΣΟΜΠΑ ΚΑΙΕΙ ΒΕΝΤΖΙΝΗ??? ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ ΕΙΧΑΜΕ ΤΑ ΣΚΥΛΑΔΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.ΤΩΡΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΓΙΑΦΚΑ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟΨΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ.ΝΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝΕ ΠΩΣ ΑΝΟΙΓΕΤΕ ΚΑΙ ΡΙΧΝΕΤΕ ΜΙΑ ΧΕΙΡΟΒΟΜΒΙΔΑ.ΕΛΛΑΣ ΠΩΣ ΣΕ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝ.... ΑΛΛΑ ΟΜΩΣ ΑΘΩΟΙ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΙ Ε?

09 Δεκεμβρίου 2009 1:15 μ.μ.

prinos είπε...

Προς theοdore Με μια διαφορά όμως.Στην περίπτωση του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ δεν εξαφανίστηκε μυστηριωδώς ενοχοποιητικό στοιχείο. Το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ κράτησε αξιοπρεπέστατη στάση , δεν πήρε τους ραδιοφωνικούς σταθμούς και τα ΜΜΕ παραμάζωμα και το κυριότερο δεν προκάλεσε την νοημοσύνη μας. Αυτό το τελευταίο είναι που προκαλεί. Εάν ο κ. Νιώτης κράταγε την ίδια στάση με τον κ.Βούτση του ΣΥΡΙΖΑ τότε κανείς δεν θα μίλαγε και πιθανώς πολύ (ακόμα και πολιτικοί του αντίπαλοι) να του συμπαραστέκονταν.

09 Δεκεμβρίου 2009 1:20 μ.μ.

Ανώνυμος είπε...

Δεν ξέρω που βρήκαν το ενοχοποιητικό στοιχείο στις αντιασφυξιογόνες μάσκες. Εμείς στο σπίτι μου τέτοιες φοράμε για να ...μην κολλήσουμε τον ιό της νέας γρίπης:)))

09 Δεκεμβρίου 2009 1:37 μ.μ.

Ανώνυμος είπε...

Κατ' αρχας καλησπερα. Μια ερωτηση εχω να κανω: Η κηροζινη ειναι ποιο φθηνη απο το πετρελαιο? για να ξερω δηλ. τωρα που ειμαι διαχειριστης να παραγκελνω κηροζινη αντι για πετρελαιο στον καυστηρα. ΚΑΛΑ ΓΙΑ ΤΟΣΟ Μ.....ΚΕΣ ΜΑΣ ΠΕΡΝΟΥΝ???????

09 Δεκεμβρίου 2009 2:00 μ.μ.

Ανώνυμος είπε...

ΔΑΣΚΑΛΕ ΠΟΥ ΔΙΔΑΣΚΕΣ ΚΑΙ ΛΟΓΩ ΔΕΝ ΕΚΡΑΤΕΙΣ!!!

09 Δεκεμβρίου 2009 2:02 μ.μ.

Ανώνυμος είπε...

Καλημέρα παιδιά, Εγώ με ξέρετε, μυθομανής είμαι. Σκεφτείτε όμως να είχαν και κλειδιά τα δύο "παιδιά". Σκεφτείτε την διαχείριση να είχε ένας που απασχολούσε "με ρίψη βομβών με ανθρωποκτόνο πρόθεση", γνωστός για τις εμπρηστικές παρέες του. Σκεφτείτε μετά από όλα αυτά να τύχαινε και καμμιά σκευωρία και να έβαζαν και τίποτε Ευρώ προσημειωμένα στο χώρο οι "κακοί μπάτσοι" από καμμιά ληστεία γνωστή, από καμμιά ψιλοαπαγωγή, τι θα γινότανε... Ευτυχώς τέτοια δεν(;) βρέθηκαν. Για φανταστείτε να τους υπεράσπιζε διαδικτυακά, και κανένας με πολύ ασύμβατη ιδιότητα. Τι θα γινότανε τότε αν μαθευόντουσαν αυτά ε; Παλιός φίλος του politis.gr

09 Δεκεμβρίου 2009 3:24 μ.μ.

Ανώνυμος είπε...

Τουμπεκί δε για το θέμα το διαπλεκόμενα πράσινα ΜΜε των νταβατζήδων μεγαλοεργολάβων (το μάθατε το άλλο, ότι ο Μαγκριώτης σταμάτησε το μετρό Θεσσαλονίκης, ώστε να μπει μέσα μετά και ο γνωστός πράσινος νταβατζής μεγαλοεργολάβος;;;;). Που είναι οι κραυγες των πράσινων δημοσιογράφων να παραιτηθεί ο Νιώτης; Που είναι οι κραυγές των πράσινων καναλιών να παραιτηθεί ο Χρυσοχοιδης για εξαφάνιση ενοχοποιητικών στοιχείων;; Που είναι κανένας πρασινοφουρός να μας πει κάτι;

09 Δεκεμβρίου 2009 4:52 μ.μ.

Ανώνυμος είπε...

Τι μου θυμίζουν οι βαριοπούλες Ανώνυμε κύριε των 12.30, τι μου θυμίζουν... Και μην μου πεις ότι θέλω ποινές. Καμμία ποινή, εν τιμή, δεν επιζητώ. Μια απάντηση πολιτική από τους συνωστιζόμενους στον χώρο θέλω. Σαν τους παλιούς κομμουνιστές. Κάναμε, πιστεύαμε, αυτό και αυτό. Και ύστερα, μα τω Θεώ, ελεύθεροι όλοι και να πάμε και εμείς να τους υπερασπίσουμε για το θάρρος τους.'Οχι αυτό το "δεν είδα δεν ξέρω" που πρώτα προσβάλλει αυτούς και μετά όσους τους ακούνε και θεωρούν ότι "μαγκιά, κορόιδεψαν..." Έως τότε εγώ θα βόσκω τα redsheepskin μου,συγγνώμη τα προβατάκια μου, στο χωριό μου... παλιός φίλος του politis. gr

09 Δεκεμβρίου 2009 4:53 μ.μ.

Ανώνυμος είπε...

Δεν εξαφάνισε ο Χρυσοχοίδης φίλε των 4.53 ενοχοποιητικά στοιχεία.Το εννοώ.Και το υπογράφω. Κάτι άλλο γίνεται, ερήμην του... παλιός φίλος του politis.gr

09 Δεκεμβρίου 2009 4:58 μ.μ.

Ανώνυμος είπε...

Τι λέτε ρε παιδιά γίνονται τέτοια πράματα; Βρε υποκριτές, βρε Φαρισαίοι από όλα όσα εγιναν εσείς το μόνο που εισράτετε είναι τα μαχαίρια στο ΠΑΣΟΚ; Τρομάρα σας που θέλετε να το παίζετε και σοβαροί.

09 Δεκεμβρίου 2009 5:29 μ.μ.

Ανώνυμος είπε...

Εγώ πάντος σκεπτόμενος εμπορικά παρίγγειλα δύο σόμπες που καίνε κυροζίνη και ένα F-16 block +52 σε τιμή ευκαιρίας που καίει ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ! ! ! Τώρα ψάχνω και ενα εγκαταλελλειμένο κτίριο να τα βάλω μέσα,όχι τίποτα άλλο,αλλά είμαι και κουλτουρίαρης...

09 Δεκεμβρίου 2009 5:50 μ.μ.

Ανώνυμος είπε...

5.50 Αν δεν κάνεις πλάκα, να μάθεις ορθογραφία, ποιός ξέρει τι κοπανατζής ήσουν , οταν πηγαινες σχολείο.

09 Δεκεμβρίου 2009 6:08 μ.μ.

Ανώνυμος είπε...

Κηροζίνη καίνε οι σόμπες χωρίς μπουριά και μπορείς να τη βρείς σε βενζινάδικο. Βρέθηκε τέτοια σόμπα στη γιάφκα? Δεν αναφέρεται πουθενά κάτι τέτοιο. Κηροζίνη χρησιμοποιούν τα αεροπλάνα. Βρέθηκε αεροπλάνο? Κηροζίνη βάζεις σε μπομπίτσες τύπου μολότωφ αν θέλεις καλύτερο αποτέλεσμα. Βρέθηκαν μουκάλια?

09 Δεκεμβρίου 2009 6:10 μ.μ.

Ανώνυμος είπε...

ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ-ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΑΚΗΣ-ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ και οι 4 μαζί, έναν ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗ δεν κάνουν.

09 Δεκεμβρίου 2009 6:11 μ.μ.

Ανώνυμος είπε...

ΠΡΟΣ ΠΡΑΣΙΝΟ ΜΠΑΓΛΑΜΑ ΤΩΝ 6:11 ΑΛΛΑ ΛΕΕΙ ΓΙΑΓΙΑΜ ΑΛΛΑ ΑΚΟΥΝ ΤΑ ΑΥΤΙΑΜ!!!!!!!!!

09 Δεκεμβρίου 2009 6:45 μ.μ.

Ανώνυμος είπε...

6.45 Εφεξής και για 20 χρόνια θα επαναλαμβάνεις μονότονα τίς ίδιες παροιμίες ..σε βουκολική διάλεκτο.

09 Δεκεμβρίου 2009 8:30 μ.μ.

Ανώνυμος είπε...

@politis.gr Ἐπίτρεψέ μου μία διόρθωσι: δὲν λέμε "ἄνοιξε τοὺς ἀσκοὺς τοῦ Αἰόλου", ἀλλὰ "ἄνοιξε τὸν ἀσκὸ τοῦ Αἰόλου". Ἕνας ἦταν ὁ ἀσκός - βλέπε Ὁμήρου Ὀδύσσεια.

09 Δεκεμβρίου 2009 8:34 μ.μ.

Ανώνυμος είπε...

Ο Νιωτης ειχε παραγγειλει ενα αεροπλανο για να το δωρισει στο κεντρο..Τα παιδια θα τοποθετουσαν την χειροβομβιδα πανω σε αυτο σαν πειρομαχικο..πηραν και κηροζινη αλλα το αεροπλανο αργισε..Μεχρι να ερθει το αεροπλανο,ηπιαν και 200 μπυρες..Τωρα τις μασκες τις ειχαν σε περιπτωση που επαιρνε φωτια το κεντρο ετσι ωστε να μπορουν να αναπνεουν..Αυτη ειναι η αληθεια..Αδικα κατηγορουμε τα παιδια..ελεος..για αυτο και τα ΜΜΕ δεν εδωσαν σημασια στο θεμα...

10 Δεκεμβρίου 2009 12:48 π.μ.

Δημήτριος Γκίκας είπε...

Φαντάζομαι ότι κάθε πατέρας που θα βρισκόταν σε παρόμοια θέση να απολογείται για τέτοιου είδους δράση των παιδιών του, θα αισθανόταν και - πιθανώς - θα προσπαθούσε να πράξει το ίδιο, να υπερασπιστεί και να προστατέψει δηλαδή, όσο μπορεί τα παιδιά του. Υπάρχει όμως μια ουσιώδης διαφορά: Ο κ. Νιώτης, καλώς ή κακώς, είναι πολιτικό πρόσωπο και μάλιστα με σημαίνουσα θέση στο Κοινοβούλιο. Επιβάλλεται, ως πολιτικός ανήρ, να κρατήσει άλλη στάση. Είναι πρώτα πολιτικός και μετά πατέρας. Είναι δημόσιο πρόσωπο και οφείλει να χειριστεί την υπόθεση ως τέτοιο. Αν δεν μπορεί, ας παραιτηθεί κι ας υπερασπιστεί τα παιδιά του, όσο μπορεί καλύτερα. Όλα τα υπόλοιπα είναι υποκρισίες. Όσο για το Ρεσάλτο, όσοι μένουν στην περιοχή - άσχετα αν πολλοί δεν αποτόλμησαν να το καταθέσουν - γνωρίζουν τι είδους... πολιτιστικό κέντρο είναι!

10 Δεκεμβρίου 2009 9:29 π.μ.

Ανώνυμος είπε...

Κι αφού δεν παραιτείται μόνος του έπρεπε να τον παραιτήσει ο πρωθυπουργός. Ποιος ξέρει τι θα είχαν ακούσει τα παιδιά, όταν ήταν μικρά, από τον πατέρα τους για τα σημεία και τέρατα που διαδραματίζονται στην πολιτική από πολιτικούς και αηδίασαν τόσο που τόριξαν στην "επανάσταση".

10 Δεκεμβρίου 2009 10:53 μ.μ.