Σάββατο, 8 Μαΐου 2010

Ο Ιππίας και ο Δημάρατος ήταν νέο ΠΑΣΟΚ;

Ο Ιππίας και ο Δημάρατος ήταν νέο ΠΑΣΟΚ;

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Ο φόβος είναι όπλο. Όλες οι εξουσίες έχουν παίξει μαζί του. Βασιλιάδες, πρωθυπουργοί, κομισάριοι, όλοι τον έχουν κουνήσει τον μπαμπούλα μπροστά στο έντρομο βλέμμα του πλήθους.

Όταν ο άλλος φοβάται, θα κάτσει πιο εύκολα κότα. Κι ο πιο βαθύς αταβιστικός φόβος, το πιο βαθύ ένστικτο είναι της επιβίωσης. Όταν λοιπόν ενσταλάξεις στην ψυχή του πλήθους τον φόβο της πείνας, της ανεργίας, της φτώχειας, τότε πιο εύκολα θα του επιβάλλεις αυτά που δεν τολμάς να ψελλίσεις πριν τις εκλογές. 

 Όταν το πλήθος μένει βουβό, μουδιασμένο, τότε μπορούν οι επίορκοι να υπηρετήσουν χωρίς προσχήματα τους ξένους αφέντες τους και τις ιδεοληψίες τους.

Το παλιό ΠΑΣΟΚ αποβιομηχάνισε την χώρα και ξεκίνησε κι ολοκληρώνει την αποβιοτεχνοποίηση της. Ευνούχισε κι εξευτέλισε τους αγρότες, τους έκανε δούλους των επιδοτήσεων, έσπασε την ραχοκοκαλιά της κοινωνίας.

Έκανε πελατειακή πολιτική με πακτωλό δανεικών αλλά ΟΧΙ ΑΓΥΡΙΣΤΩΝ, όπως αποδεικνύεται τώρα.

Η διάλυση του παραγωγικού ιστού της χώρας ολοκληρώθηκε στη συνέχεια επί των ημερών του <<σημίτειου άγους>>. Επί της διακυβέρνησης της χώρας από την <<μαύρη τρύπα>> της νεότερης πολιτικής μας Ιστορίας, εκτός από τις γκρίζες ζώνες, το φιάσκο των S-300, το ρουφιανιλίκι της υπόθεσης Οτσαλάν και το πρώτο κύμα επιδρομής της <<πολιτικής ορθότητας>>, είχαμε και δυο τεράστιες επιχειρήσεις πλιάτσικου, μοναδικές στα χρονικά της Πατρίδας: το Χρηματιστήριο και τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Η καθεστωτική αλητεία, λούμπεν απόγονοι μαυραγοριτών, ανακυκλωμένοι <<προοδευτικοί>>, <<εκσυγχρονιστές>>, <<ανανεωτικοί>> και κοσμοπολίτες ενοχικοί δεξιοί, έκαναν την μεγαλύτερη κουρσάρικη επιδρομή απευθείας στις τσέπες των πολιτών. Δημιουργήθηκαν αφανείς <<εταιρείες>>, εγκληματικές οργανώσεις - παρέες από σοσιαλιστικά στελέχια, κολλητούς επιχειρηματίες, χρηματιστές κι εκδότες, που μάδησαν το πόπολο μέχρι φόδρα, με το πιο μεγάλο παπατζίδικο κόλπο της Ιστορίας. Σκουπιδόχαρτα αντί ζεστού χρήματος. Οι κράχτες ήταν οι ίδιοι οι σοσιαλιστές κυβερνώντες με τις δηλώσεις και παραινέσεις τους. Οι παρεούλες αυτές, ούτε 500 άνθρωποι, μάζεψαν όλο το χρήμα. Το ξανάγραψα: ποτέ τόσο λίγοι δεν έκλεψαν τόσο πολλά  από τόσους πολλούς σε τόσο λίγο χρόνο. Η Κατοχή μας κόστισε λιγότερο.

Αντί για συγκέντρωση κεφαλαίων για ένα αναπτυξιακό, τεχνολογικό και παραγωγικό μπουμ, ήταν τελικά μια πολυτελής εκδοχή του κλασσικού παιχνιδιού, που παίζουν τα ξεφτέρια σε μια αναποδογυρισμένη χαρτόκουτα στην Πειραιώς, σε βάρος των κορόιδων. Εδώ παπάς, εκεί παπάς, που είναι τα φράγκα οέο;

Η ατιμώρητη αυτή εθνική κλοπή που παρέσυρε στη δίνη της και κατέστρεψε και τίμιους επιχειρηματίες (υπάρχουν και τέτοιοι) επέτεινε ακόμη περισσότερο το βούλιαγμα της παραγωγικής βάσης. Παράλληλα, στις δεκαετίες πριν το Εθνικό Ριφιφί της Σοφοκλέους, συνεχιζόταν το πέταματων κοινοτικών κονδυλίων στην άβυσσο του κομματικού κράτους. Τα κεφάλαια που προορίζονταν για την οικονομική αναδιάρθρωση και την ανάπτυξη της χώρας τα κάνανε μουνταρία μεταξύ τους τα καλόπαιδα που ξυρίσανε τα μουστάκια, βγάλανε τα ζιβάγκο και θρέψανε μπάκα στο Κολωνάκι. Από κοντά φίλοι, συγγενείς, όλα τα προοδευτικά μπατζανάκια. Τότε λοιπόν, ήρθε το επόμενο μεγάλο κόλπο, η ευκαιρία να σπάσουν τα κόκκαλα της Πατρίδας και να της ρουφήξουν και το μεδούλι: η ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων.

Ανήκα στην μειοψηφία, αυτών που ήταν ΚΑΤΑ. Και δεν άλλαξα ποτέ γνώμη. Ήξερα ότι αυτό το καλαμπαλίκι είχε τόση σχέση με το <<αρχαίο πνεύμα αθάνατο>>, όση και το ΠΑΣΟΚ με τον σοσιαλισμό ή η Ντόρα με τον φιλελευθερισμό κι εν γένει τις ιδέες, όλες τις ιδέες. Η μισή χώρα δεν έχει σιδηρόδρομο της προκοπής κι εμείς φτιάχναμε κωπηλατοδρόμια, ποδηλα-τοδρόμια, την τύφλα μας τη μαύρη. Οι μπετατζήδες, καναλάρχες κι εθνικοί προμηθευτές, με μάτι που γυάλιζε, μαζεύτηκαν όπως οι λύκοι στην πανσέληνο κι όπως οι λύκοι καμιά φορά τρελαίνονται και σκοτώνουν πολύ περισσότερα αρνιά απ' όσα θα φάνε κι αφού τους πιούν λίγο αίμα, τα παρατούν νεκρά  στοιχημένα το 'να δίπλα στ' άλλο, έτσι κι αυτοί ζαλίστηκαν. Κάθε μέτρο και δισταγμός παραμερίστηκε. Η χώρα, εσείς κορόϊδα, δανείστηκε υπέρογκα ποσά, με πενταετή δάνεια κι έφτιαξε τεράστια ΠΑΘΗΤΙΚΑ έργα που δεν αποσβέστηκαν ΠΟΤΕ και τα οποία κόστισαν 2, 3, 4, 5 φορές επάνω. Γιατί όσο πιο πολύς ο προϋπολογισμός για τον ανάδοχο, τόσο πιο πολλά τα <<μαύρα>> για τα στελέχια και τους μεσάζοντες.

Εμείς σαν μαλάκες οδηγούσαμε πειθήνια και στριμωγμένοι για ν' αφήνουμε ελεύθεροι την <<ολυμπιακή λωρίδα>>, για την Πατρίδα, ρε γαμώτο, και αυτοί με τις τσέπες ξέχειλες από τα πλιάτσικα λεφτά, μας προσπερνούσαν  και μας χαιρετούσαν. Αυτό το τελευταίο κόλπο γκρόσσο ήταν η τελευταία σπρωξιά στον γκρεμό. Η Ν.Δ. που ακολούθησε, που επί των ημερών της ολοκληρώθη καν τα χρυσοπληρωμένα έργα και έκανε και τους αγώνες, ακολούθησε την πεπατημένη. Μαζέψανε μερικοί από τα ψίχουλα που άφησαντα στελέχια του <<σοσιαλισμού>> κι οι μακαντάσηδες τους.

Το καθεστώς λοιπόν τρελάθηκε από το μέγεθος του λουφέ. Τεράστια μεγέθη, αμύθητα ποσά, τα οποία, ΟΛΑ, τα πληρώσατε και τα πληρώνετε εσείς, αδέρφια. Όσες Καγιέν δεν αγοράστηκαν με το Χρηματιστήριο,  αγοράστηκαν τότε.

Εμείς τα δανειστήκαμε, αυτοί τα πήρανε.

Σήμερα λοιπόν ήρθε ο λογαριασμός κι έχουμε και λέμε, τι παράγουμε; Σουβλάκι με πίτα, φραπόγαλο, πίτσα με και χωρίς αντσούγιες και ΟΛΑ τα υλικά εισαγωγής.

Είμαστε η μεγαλύτερη ναυτική δύναμη, σε λίγο χωρίς ούτε ένα ναυπηγείο. Δεν φτιάχνουμε ούτε τρίκυκλο για μανάβηδες πια.

Η συμπαραγωγή στα οπλικά συστήματα είναι άγνωστη λέξη για τους πολιτικούς - ατζέντηδες των εμπόρων όπλων. Μα αν το φτιάχνεις εσύ ο ίδιος, πως θα πάρουν μίζα;

Εμφανίζανε ως δείκτη ανάπτυξης την ...κατανάλωση. Με πέντε κάρτες και τρία καταναλωτικά έκαστος αγοράζαμε  αυτά που παράγουν οι Γερμανοί, οι  Ιταλοί, οι Κορεάτες, οι Γιαπωνέζοι. Όχι εμείς. Αυτοί. Και τους πληρώναμε με δανεικά. Και κάναμε χλιδάτους αγώνες τρεις φορές υπερτιμολογημένους. Με δανεικά. Ποιοι τα πήραν; Αυτοί που τα παίρνανε όλα.  

Τώρα λοιπόν μας κουνάνε το δάχτυλο. Ο γνωστός καρπαζοεισπράκτορας κάθε πρόσφατης εθνικής ντροπής παριστάνει τον παιδονόμο, φοβερίζει, απειλεί, βρίζει.

Τρομοκρατούν τους δημοσίους υπαλλήλους, σπέρνουν τον πανικό στους συνταξιούχους και προϊδεάζουν τον ιδιωτικό τομέα για τον μεσαίωνα που έρχεται. Όμως εκεί στα βάθη της Μινεσότα ο Γιώργος κάνει φασίνα για να υποδεχθεί το Δ.Ν.Τ. και νοιώθει πιο σοσιαλιστής από ποτέ, ενώ ο Δρούτσας με το λακαρισμένο μαλλί του νταραβερίζεται με τον νεοοθωμανό Φον Ρίμπεντροπ. Χρησιμοποιούν την κρίση και την προπαγανδιστική τρομοκρατία για να μας το βουλώσουν. Για να μείνουμε ακίνητοι, περιδεείς και να βλέπουμε σαν γελάδια τα τρένα της Νέας Τάξης να περνάνε.

Από τον Οκτώβρη κωλοβαρούσαν αλλά είχαν την πρόνοια να πιάσουν τον ταύρο από τα κέρατα στα πραγματικά μεγάλα ζητήματα: να βγάλουν το <<Εθνικής>> απ' το Παιδείας, να κάνουν Προστάτη το Μιχάλη, να καταρ γήσουν το Μακεδονίας - Θράκης και το Εμπορικής Ναυτιλίας, να δώσουν ψήφο στα παιδιά απ΄τη Λαχώρη και να καταργήσουν την βάση του δέκα, ώστε να μπαίνουν στα ΤΕΙ Λαθροχειρίας και Λοβοτομής και οι έσχατοι των καθυστερημένων, ώστε να μείνουν ανοιχτά τα διεσπαρμένα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα - Επαρχιακά Ρουσφέτια με καθηγητές εφάμιλλους της Ζιμπάμπουε και της Δαχομέης.

Θα σας πω κάτι που θα σας στεναχωρήσει, αδέρφια. Ο Γιώργος δεν μας πολυγουστάρει. Εμείς εδώ, οι Ογκλάλα Σιου, οι Μαυροπόδαροι Τσεγιέν και οι Απάτσι, που βρέθηκε να κυβερνάει, είμαστε πολύ πρωτόγονοι για τα αμέρικαν λίμπεραλ γούστα του. Είμαστε μονομπλόκ ορθόδοξοι κι Έλληνες το φρόνημα. Δεν είμαστε πολύχρωμοι, παρδαλοί, πολυπολιτισμικοί.

Ο Γιώργος λοιπόν νομίζει πως τώρα με όπλο τον ΦΟΒΟ και την κρίση, θα μας στρώσει, θα μας κάνει όπως μας ονειρευόταν: πληθυσμό πάτσγουορκ. Στο χωριό μου το λέμε κουρελού.

Θα φύγουν νύχτα και το 11% του Καραμανλή θα τους φαντάζει θρίαμβος. Θα φύγουν νύχτα, χωρίς ούτε τα χαρτιά τους να μαζέψουν και μαζί τους θα καταρρεύσει όλη η πρόστυχη μπαταρισμένη παράγκα της Μεταπολίτευσης. Θα πάρουν το ψευτοπροοδευτιλίκι τους και τα ρέστα από τα πλιάτσικα και θα φύγουν, γιατί ακόμη κι αν δανειστούμε με 0% επιτόκιο, με αγορά έρημο, μηδενική ανάπτυξη και χωρίς παραγωγική βάση, απλώς θα χρωστάμε ακόμη περισσότερα. Αυτοί έσπειραν τον πανικό, αυτοί επί δεκαετίες λαφυρα γώγησαν, αυτοί θα θερίσουν τον δύσοσμο καρπό της Ήττας και της Φυγής μαζί με τις απονομιμοποιημένες κι αραχνιασμένες ιδέες τους. Και τότε εμείς θα 'χουμε το χρέος να ξαναχτίσουμε τα πάντα από την αρχή. Θα επιστρέψουμε στη γη μας και θα παράγουμε πάλι την τροφή μας.

Θα χτίσουμε πάλι την βιομηχανία μας και θα την βασίσουμε στην τεχνολογική έρευνα, με πρωτοπορία τα καλύτερα μυαλά μας.

Θα επανελληνίσουμε την Παιδεία μας με μέτρο και δείκτη τους Άριστους κι όχι την αρχή της ήσσονος προσπάθειας και της εξίσωσης προς τα κάτω.

Θα ορθολογικοποιήσουμε την Δημόσια Διοίκηση και θα κάνουμε το φορολογικό σύστημα πόλο έλξης για επενδύσεις κι όχι ανθρωποδιώκτη.

Θα αποκαταστήσουμε τα δυο αγκωνάρια του κοινού σπιτιού μας: την Φιλοτιμία και τον Πατριωτισμό. Το ισχυρότερο κίνητρο είναι το ηθικό.

Κι αυτό μόνο Ένας μπορεί να το κάνει. Αυτός που ακούραστα, ακόμη κι όταν ήταν σχεδόν μόνος, εξακολουθούσε να μνημονεύει το αληθινό όνομα του Χρέους. Τώρα πια δεν είναι μόνος. Εμείς μαζί του στον Μαραθώνα, αυτοί συνοδοί του Ξέρξη και του Αρταφέρνη.

Πηγή : http://www.antinews.gr/?p=41259

--

www.acrobase.gr

info@acrobase.org


ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΥΡΙΟΙ, ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ!

Και αυτός έχει δικιο και αυτοί που μιλανε για σταση πληρωμων στο επαχθες χρεος, και όσι βλεπουν συμαχιες με τα .. γουρουνια....

Αναρτηθηκε:http://tomtb.com/modules/smartsection/item.php?itemid=839

Στις 08 Μαΐου 2010 12:29 μ.μ., ο χρήστης denis lykoudis <delikatos@gmail.com> έγραψε:
Μας έκανε την καρδιά περιβόλι ο Κος ΓΚΡΟΥΓΚΜΑΝ αλλά φοβάμαι ότι έχει δίκιο
denis
Στις 08 Μαΐου 2010 3:29 π.μ., ο χρήστης Aleyromageiros Demetre <aleyrom@gmail.com> έγραψε:

 
Η Ελλάδα  έμεινε τόσο πολύ ,από πολιτικούς,τεχνοκράτες, οικονομολόγους που να έχουν μυαλό, να είναι έντιμοι και να λένε στον Λαό την καθαρή αλήθεια;;;
Η θα λυθεί το πρόβλημα με μισόλογα στη Βουλή, απόκρυψη της όποιας αλήθειας όσο οδυνηρή και αν είναι, που έχει σαν αποτέλεσμα να μην έχει κανείς εμπιστοσύνη σε κανέναν, να καίγονται κτήρια και να δολοφονούνται αθώοι πολίτες;;;;
Καλούμε γιο άλλη μια φορά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να πάρει μια ριζοσπαστική πρωτοβουλία γιατί σε λίγο αυτή η χώρα κινδυνεύει από την ανευθυνουπευθυνοτητα να διαλυθεί.
Όταν ο Λαός είναι ενήμερος και ξέρει τι διακυβεύεται τότε θα μπει μπροστάρης και θα βοηθήσει.
Τα κόμματα επίσης αντι να βρίζονται μεταξύ τους στη Βουλή και στα τηλεπαραθυρα , να πουν στον Λαό την δική τους ξεκάθαρη αλήθεια.
Όσοι δεν αντέχουν την αλήθεια και κοιτάζουν μόνο το προσωπικό η το κομματικό ή το όποιο συντεχνιακό τους συμφέρον ή είναι ανίκανοι να σηκωθούν να φύγουν, γιατί στο τέλος θα είναι τα πρώτα θύματα της μανίας του Λαου ο οποίος θα επιπέσει επί δικαίων και αδίκων.
Τα τραγικά γεγονότα των τελευταίων ημερών, έχουν ως αιτία τα μισόλογα,Ο Λαός πιστεύει ότι του κρύβετε την αλήθεια και τον εμπαίζετε.Του κλέβετε τα όνειρά του και του κρύβετε αυτούς που έκλεβαν για πολλά χρόνια.
Το γεγονός ότι άρχισε ο προπηλακισμός πολιτικών και αναγκάστηκε η αστυνομία να φυγαδεύσει βουλευτες είναι καλό σημάδι;;;;
Τέλος μη διστάσετε να στείλετε και μερικούς φυλακή,Αρκεί να αφήσετε τη δικαιοσύνη να κάνει ελεύθερα τη δουλειά της. 
Αν δεν συμβεί αυτό τότε θα έχουμε ανεξέλεγκτες εξελίξεις .
Πιστεύω και πάλι ότι ο ενημερωμένος Λαός αυτός που πρέπει κατά το Σύνταγμα να Κυβερνά με τους Συνταγματικούς ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΎΣ εκπροσώπους του είναι ο δυνατός Λαός,
Εμπιστευθείτε τον Λαό  Κυρίες και Κύριοι Πολιτικοί και πητε του ξεκάθαρα την Αλήθεια και όχι να κυνηγάτε τον όποιον πολίτη προσπαθεί να τον ενημερώσει.
 
Δημήτρης Αλευρομαγειρος
-----------------------------------------------------------
 
 
 

Πολ Κρουγκμαν: Να φύγει η Ελλάδα από την ΟΝΕ

ΑΘΗΝΑ 07/05/2010
    Σε άρθρο του στην εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς» ο νομπελίστας οικονομολόγος και καθηγητής στο πανεπιστήμιο Πρίνστον, Πολ Κρούγκμαν, προτείνει την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Μεταξύ άλλων, υποστηρίζει ότι «αν και η Ελλάδα δεν είναι αρκετά μεγάλη, ούτε και αρκετά συνδεδεμένη ώστε να προκαλέσει πάγωμα των διεθνών αγορών, όπως έκανε η εταιρεία Lehman το 2008, τα προβλήματά της όμως είναι μεγαλύτερα από όσο θέλουν να παραδεχτούν οι Ευρωπαίοι ηγέτες».

        Συγκρίνοντας την Ελλάδα με την πολιτεία της Καλιφόρνιας, η οποία έχει επίσης πολύ υψηλό δημοσιονομικό χρέος, ο κ. Κρούγκμαν αναφέρει ότι «η Καλιφόρνια κινδυνεύει πολύ λιγότερο, καθώς με τη συμμετοχή της σ' ένα ομοσπονδιακό κράτος επωφελείται από τη γενικότερη οικονομική ανάκαμψη των ΗΠΑ. Αντίθετα, τα μέτρα λιτότητας της Ελλάδας θα την οδηγήσουν σε περαιτέρω ύφεση».

        Ο νομπελίστας ακαδημαϊκός δεν θεωρεί ότι μόνο η αναδιάρθρωση του χρέους αποτελεί τη λύση στα προβλήματα της Ελλάδας, «καθώς θα έπρεπε να συνοδεύεται και από υποτίμηση του νομίσματός της, κάτι που δεν είναι εφικτό για την Ελλάδα λόγω της συμμετοχής της στην ευρωζώνη», όπως σημειώνει, προσθέτοντας: «Οπότε θα πρέπει όλοι να σκεφτούν αυτό που μέχρι τώρα εθεωρείτο απίστευτο: Να εγκαταλείψει η Ελλάδα το κοινό νόμισμα. Για να αποφευχθεί αυτό θα έπρεπε να συμβούν τρία πράγματα: από τη μία οι Έλληνες εργαζόμενοι να αποδεχτούν πολύ μεγάλες μειώσεις στους μισθούς τους, ώστε να γίνει η Ελλάδα ανταγωνιστική και να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, η ΕΚΤ να αποφασίσει να αγοράσει μέρος των δημοσίων χρεών μελών της ευρωζώνης και να αποδεχτεί ως αναπόφευκτο τον πληθωρισμό που θα ακολουθήσει και το Βερολίνο να αποφασίσει να προσφέρει βοήθεια στους αδύναμους εταίρους του».

        «Επειδή όμως όλα αυτά δεν φαίνονται πολιτικώς πιθανά» σύμφωνα με τον κ. Κρούγκμαν, ο νομπελίστας οικονομολόγος υποστηρίζει «ως μοναδική λύση την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ και την υποτίμηση του εθνικού νομίσματος».
       
    Δεν κινδυνεύει η παγκόσμια οικονομία από την Ελλάδα
    Η εφημερίδα «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ» με κύριο άρθρο της υποστηρίζει ότι δεν κινδυνεύει η παγκόσμια οικονομία από την ελληνική κρίση, σημειώνοντας ότι «αν και είναι πιθανό το πακέτο διάσωσής της Ε.Ε. και του ΔΝΤ για την Ελλάδα να μην καταφέρει να επαναφέρει την οικονομική ανάπτυξη στην χώρα, δεν υπάρχει σοβαρός λόγος τα προβλήματα του δημόσιου χρέους ενός κράτους που εκπροσωπεί το 2% της ευρωπαϊκής οικονομίας να οδηγήσουν σε μία νέα παγκόσμια κρίση και ύφεση εφόσον ληφθούν οι κατάλληλες πολιτικές προφυλάξεις», εκτιμώντας ότι «το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα είναι πολύ πιο δυνατό από ότι ήταν πριν από δύο χρόνια».

        Επιπλέον, στο άρθρο διατυπώνεται η άποψη ότι «ακόμα και αν η Ευρώπη βυθιστεί πάλι στην ύφεση, αυτό δεν θα φέρει καταστροφικές συνέπειες στην παγκόσμια οικονομία, καθώς έχει αναδυθεί πολύ πιο δυνατή από την κρίση του 2008. Οι αναδυόμενες οικονομίες της Βραζιλίας, της Κίνας και της Ινδίας οδήγησαν τον κόσμο έξω από την ύφεση, ενώ η αμερικανική οικονομία έχει ήδη ανακάμψει κατά τα δύο τρίτα».

        Η ελληνική κρίση προάγγελος ευρωπαϊκής κρίσης;
    Σε δημοσίευμα στο περιοδικό «Τάιμ» τίθεται το ερώτημα «εάν η κρίση στην Ελλάδα θα ξεπεραστεί και δεν θα είναι παρά μία υποσημείωση στην ιστορία της Μεγάλης Ύφεσης ή εάν θα πυροδοτήσει ένα ντόμινο διασώσεων μέχρι να υπάρξουν αδυναμίες εξυπηρέτησης δημοσίου χρέους, οπότε η λέξη ύφεση θα πρέπει να αντικατασταθεί από τη λέξη κραχ;».

        Μεταξύ άλλων, υπογραμμίζεται ότι η κρίση στην χώρα μας ενδέχεται να πυροδοτήσει ένα «μαζικό μεταναστευτικό κύμα», ενώ διατυπώνεται ο προβληματισμός «εάν η Ελλάδα, εκτός από τους ταλαντούχους νέους ανθρώπους της, θα κάνει εξαγωγή και των προβλημάτων της;». Σημειώνεται πάντως ότι «παρά τα σημάδια ανάκαμψης της παγκόσμιας οικονομίας, η έξοδος από τη Μεγάλη Ύφεση παραμένει εύθραυστη και σε αυτό το πλαίσιο, η κρίση χρέους της ευρωζώνης, μολονότι είναι απίθανο να εκτροχιάσει την ανάκαμψη, μπορεί να την καταστήσει πιο αναιμική και αβέβαιη».

        Στη συνέχεια, εξετάζεται το ερώτημα «μήπως η ελληνική κρίση αποτελεί προάγγελο για κρίσεις σε Πορτογαλία και Ισπανία;» ενώ επισημαίνεται ότι «η ελληνική κυβέρνηση (συμφωνώντας με τους όρους της ευρωζώνης και του ΔΝΤ ) ουσιαστικά δεσμεύεται όχι μόνο για την περιστολή της γραφειοκρατίας, την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της σπατάλης, αλλά», όπως σημειώνει ο Jens Bastian, Γερμανός οικονομολόγος στο Ελληνικό Ίδρυμα για την Ευρωπαϊκή και Εξωτερική Πολιτική «και για μία αλλαγή νοοτροπίας στην ελληνική κοινωνία, μία πολιτισμική επανάσταση στη σχέση μεταξύ του κράτους και των πολιτών».

        Η ελληνική οικονομία κυριαρχείται από διαφθορά


       Στην εφημερίδα «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ» δημοσιεύεται επίσης άρθρο στο οποίο γίνεται αναφορά στην ετήσια έρευνα της Παγκόσμιας Τράπεζας για το 2010, όπου, μεταξύ άλλων, σημειώνεται ότι «η Ελλάδα βρίσκεται στην 109η θέση (σε σύνολο 183 χωρών παγκοσμίως) και στην τελευταία θέση στην ΕΕ, όσον αφορά την επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις εντός των συνόρων της, καθώς η ελληνική οικονομία είναι εχθρική στην ελεύθερη επιχειρηματικότητα και την ατομική ιδιοκτησία, κυριαρχείται από τη διαφθορά, στερείται κινητικότητας κεφαλαίου και εργατικού δυναμικού, ελέγχεται από δυναμικά εμπορικά συνδικάτα και η οποία είναι μάλλον απίθανο να αναπτυχθεί δίχως ριζικές αλλαγές».

        Μεταξύ άλλων, υποστηρίζεται ότι «η συμμετοχή στο ευρώ, αντί να αποτελέσει ευκαιρία για τους Έλληνες πολιτικούς να καθιερώσουν δημοσιονομική πειθαρχία και να προχωρήσουν σε μεταρρυθμίσεις ώστε να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, προτίμησαν τον εύκολο δρόμο του φθηνού δανεισμού που έφερε την οικονομία στο σημερινό χάλι» και «το παράδειγμα της Ελλάδας αποδεικνύει ότι το μοντέλο ανάπτυξης που κυριαρχείται από συνδικάτα, επαχθείς νόμους, υψηλή φορολογία και πολιτική κατανομή του κεφαλαίου έχει αποτύχει».

     πηγη www.nooz.gr


    Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΙΚΟΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ

    Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΙΚΟΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ
    http://www.youtube.com/watch?v=EnPzokFoAow

    20100507 Με τη συμμετοχή μεταναστών και ομογενών οι προσεχείς δημοτικές εκλογές

    Με τη συμμετοχή μεταναστών και ομογενών οι προσεχείς δημοτικές εκλογές

    NAFTEMPORIKI.GR
    Παρασκευή, 7 Μαϊου 2010 20:12
    Τελευταία Ενημέρωση : 07/05/2010 20:13
    337 λέξεις
    URL: http://www.naftemporiki.gr/news/redirstory.asp?id=1813285


    Εγκύκλιο για τη συμμετοχή αλλοδαπών που διαμένουν νόμιμα στη χώρα μας καθώς των ομογενών στις προσεχείς δημοτικές εκλογές απέστειλε ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης προς όλους τους εμπλεκόμενους φορείς.

    Στην εγκύκλιο με θέμα «?σκηση του δικαιώματος του εκλέγειν και εκλέγεσθαι από τους ομογενείς και τους νομίμως διαμένοντες υπηκόους τρίτων χωρών για την ανάδειξη των αιρετών οργάνων της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης» γνωστοποιείται ποιοι έχουν δικαίωμα ψήφου, πώς θα εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους και τι δικαιολογητικά απαιτούνται.

    Όπως αναφέρεται, με τις διατάξεις του κεφαλαίου Β' του Ν.3838/2010 (ΦΕΚ Α΄49) θεσμοθετείται το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι υπέρ ομογενών και νομίμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών, ενώ επισημαίνει ότι «βασική παραδοχή του εν λόγω νομοθετήματος είναι ότι η πολιτική συμμετοχή των ομογενών και νομίμως διαμενόντων μεταναστών στις τοπικές εκλογές, αποτελεί την πλέον ενεργητική μορφή ένταξης, καθώς συντελεί καθοριστικά στην άρση των αποκλεισμών και της περιχαράκωσης».

    Σημειώνεται ακόμη ότι «όπως είναι γνωστό, την Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010 θα διεξαχθούν οι εκλογές για την ανάδειξη των δημοτικών αρχών της νέας δημοτικής περιόδου, εκλογές που σηματοδοτούν μια νέα ιστορική απαρχή για την πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση της χώρας μας, καθώς με αυτές θα αναδειχθούν οι αρχές των νέων διευρυμένων Δήμων της χώρας που θα προκύψουν δια συνενώσεων κατ' εφαρμογή του προγράμματος «Καλλικράτης». Το γεγονός ότι οι κρίσιμες αυτές εκλογές θα διεξαχθούν με την για πρώτη φορά συμμετοχή των νομίμως και μακροχρονίως διαμενόντων στη χώρα αλλοδαπών τρίτων χωρών και ομογενών υπογραμμίζει τον ιστορικό τους χαρακτήρα».

    Ενημερώνει επίσης ότι «για την επιτυχή πρώτη εφαρμογή του νέου θεσμικού πλαισίου, θα ακολουθήσουν και άλλες, συμπληρωματικές εγκύκλιοι που θα εξειδικεύουν ακόμη περισσότερο θέματα και λεπτομέρειες του νόμου και των τεχνικών εφαρμογών υλοποίησης των ρυθμίσεών του, ενώ παράλληλα θα διοργανωθούν σεμινάρια προκειμένου να εκπαιδευτούν κατάλληλα και επαρκώς οι υπάλληλοι που θα χειρίζονται το αντικείμενο αυτό».

    Τέλος, για τα ζητήματα που αφορούν το δικαίωμα του εκλέγεσθαι (εκλογιμότητα-υποψηφιότητες-κωλύματα και ασυμβίβαστα) θα αποσταλούν οι σχετικές οδηγίες μετά την ψήφιση του θεσμικού πλαισίου του προγράμματος «Καλλικράτης», ώστε να ληφθούν υπόψη όλες οι τυχόν νεότερες σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις.

    Περισσότερες πληροφορίες είναι διαθέσιμες στην ιστοσελίδα του υπουργείου Εσωτερικών και στις Περιφέρειες και Δήμους.


    Καλά, εσύ, θεία Έλλη, έφυγες νωρίς.

    ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΕΛΙΟ ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ


    Με τα νέα μέτρα, η γενιά των συνταξιούχων που αρνείται πεισματικά να πεθάνει εξοντώνεται υλικά και ψυχολογικά.


    Μεγέθυνση Εικόνας
    Είτε επί δραχμής είτε επί ευρώ, η θεία εκτέλεσε βέβαια πιστά τα καθήκοντα ενός κράτους πρόνοιας, που στην Ελλάδα σπαταλήθηκε στα σκυλάδικα και στο περίφημο «Τσοβόλα, δώσ’ τα όλα» του πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού.

    Με την εξαίρεση κάποιωνμικρολεπτομερειών, η ιστορία της θείας μου της Έλλης είναι η τυπική ιστορία μιας υπερήλικης συνταξιούχου που έζησε τις προηγούμενες ταραγμένες δεκαετίες στην Ελλάδα. Μια από τις μικρολεπτομέρειες αυτές είναι ότι τονΑύγουστο του 1944 ο άντρας της συνελήφθη στο μπλόκο του Βύρωνα μετά από υπόδειξη ενός κουκουλοφόρου Έλληνα«Γερμανοτσολιά» και εκτελέστηκε επιτόπου μαζί με άλλους 10 συντρόφους του της Εθνικής Αντίστασης από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής. Σίγουρα, κάποιος θείος της κυρίας Μέρκελ θα κυκλοφορούσε εκείνη την εποχή στην Ελλάδα, αλλά δεν έχω κανένα στοιχείο ότι ήταν παρών στο μπλόκο του Βύρωνα.

    Πρόκειται για λεπτομέρεια όχι μόνο γιατί εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες έζησαν εκείνη την εποχή παρόμοια δράματα, αλλά γιατί η ίδια η θεία Έλλη, που είδε εν τω μεταξύ τον αδελφό της να καταδικάζεται σε θάνατο στον εμφύλιο πόλεμο, έπρεπε να ξεπεράσει το παρελθόν και να συγκεντρωθεί, αργότερα, στην ανατροφή των 2 παιδιών της. Εργάστηκε τίμια για δεκαετίες, πλήρωνε κανονικά τις ασφαλιστικές της εισφορές και στο τέλος βρέθηκε με μια μικρή σύνταξη.

    Όταν εθνικό νόμισμα ήταν η δραχμή κάτι λίγο άξιζαν τα λεφτά. Ύστερα έχασαν την αξία τους, καθώς αυτοί που έβαλαν θριαμβευτικά τη χώρα στο ευρώ δεν φρόντισαν συγχρόνως να πάρουν τα κατάλληλα μέτρα ώστε η χώρα να μη μετατραπεί σε μια από τις ακριβότερες στην Ευρώπη, μια μπανανία στα χέρια των καρτέλ και 5-6 αδηφάγων οικογενειών και ΜΜΕ. Έτσι κάπως η θεία βρέθηκε με 500 ευρώ σύνταξη τον μήνα.

    Είτε επί δραχμής είτε επί ευρώ, η θεία εκτέλεσε βέβαια πιστά τα καθήκοντα ενός κράτους πρόνοιας, που στην Ελλάδα σπαταλήθηκε στασκυλάδικα και στο περίφημο «Τσοβόλα, δώσ' τα όλα» του πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού, που ενδιαφερόταν μόνο να κερδίζει τις εκλογές, να είναι αρεστός στον λαό και στο τέλος να αποφύγει το Ειδικό Δικαστήριο για το σκάνδαλο Κοσκωτά: ήταν εκείνη που, όταν γεννήθηκαν τα εγγόνια της, έπαιξε τον ρόλο του παιδικού σταθμού και του κοινωνικού λειτουργού, ειδικότητες που αφθονούν στις χώρες οι οποίες δεν σπαταλούν ένα μεγάλο μέρος του πλούτου τους σε εξοπλισμούς και μίζες στους εμπόρους όπλων.

    Την άνοιξη του 2009 η θεία αρρώστησε και εισήχθη στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο, όπου δεν υπήρχαν ούτε μαξιλάρια ούτε θερμόμετρα. Εγώ ο ίδιος αγόρασα ένα από το απέναντι φαρμακείο για να παρακολουθούμε τη θερμοκρασία της. Ούτε λόγος φυσικά για μεταφορά σε ιδιωτικό νοσοκομείο, όπου τα καθημερινά νοσήλια κοστίζουν συχνά το διπλάσιο απ' ό,τι η σύνταξη των 500 ευρώ. Αμφιβάλλω πολύ αν στους εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ που ζητούσαν περικοπές στις συντάξεις και τις δημόσιες δαπάνες τέθηκε το θέμα της πλήρους κατάρρευσης του Συστήματος Υγείας από μια κυβέρνηση η οποία, 7 μήνες μετά τις εκλογές, δεν έχει αλλάξει τις διεφθαρμένες διοικήσεις των νοσοκομείων και γενικώς κωφεύει στο παλλαϊκό αίτημα της τιμωρίας των υπεύθυνων της λεηλασίας.

    Παρότι οι γιατροί δεν της έδιναν παρά μερικές μέρες, η θεία κατάφερε να βγει προσωρινά από το νοσοκομείο. Ανήκε σε αυτήν τη σκληραγωγημένη γενιά του Γλέζου και του Σάντα που αρνείται πεισματικά να πεθάνει και την οποία, περικόπτοντας τη 13η και 14η σύνταξη με το τρίτο πακέτο μέτρων της Κυριακής, κυβέρνηση και διεθνής τρόικα εξοντώνουν υλικά και ψυχολογικά.

    Γιατί μπορεί με το τρίτο πακέτο να σώθηκαν οι πιστωτές της χώρας από μια στάση πληρωμών, αλλά κόπηκαν τα λίγα επιπλέον ευρώ με τα οποία οι περισσότεροι χαμηλοσυνταξιούχοι της κλείνουν τις τρύπες της χρονιάς, φτιάχνουν τα δόντια τους ή επιτελούν ένα ακόμη έργο κοινωνικής πρόνοιας: χαρτζιλικώνουν τα εγγόνια τους, της γενιάς των 700 ευρώ, το Πάσχα και τα Χριστούγεννα. Ξέρω ότι αυτή η στάση πληρωμών προς τα εγγόνια θα στενοχωρούσε πολύ την θεία, που ευτυχώς δεν πρόλαβε να τη ζήσει. Έφυγε πιο νωρίς.

    6.5.2010

    Παρασκευή, 7 Μαΐου 2010

    Αυτοτελής φορολόγηση για όλα τα επαγγέλματα, πλην της βουλευτικής αποζημιώσεως..

    Το παρόν εστάλη στον ΤΕΙΡΕΣΙΑ από : Αναγνώστη Πεμ 8/4/2010

    Γράφω αυτή την επιστολή ορμώμενος από προ ημερών αναφορά σε δελτίο ειδήσεων, στην οποία ανακοινώθηκε ότι η κυβέρνηση προχωρά στην κατάργηση της αυτοτελούς φορολόγησης για όλα τα επαγγέλματα, πλην της βουλευτικής αποζημιώσεως, για την οποία δυστυχώς το ψήφισμα Ζ καθιστά την κατάργηση παράνομη (αυτό τους απασχολεί, μην παρανομήσουν), παρόλα αυτά όμως η κυβέρνηση προτίθεται να μειώσει το μισθό των βουλευτών κατά 700 περίπου ευρώ ....
    Στήθηκαν λοιπόν πανηγύρια από όλον τον λαουτζίκο (όπως πολύ εύστοχα απεκαλέσθη πριν από αρκετό καιρό ο Λαός, γιατί λαουτζίκος έχουμε γίνει και μας έχουν κάνει), αφού οι εθνοσωτήρες μας επιτέλους συμπάσχουν μαζί μας σε αυτήν την κρίσιμη ώρα.

    Εξάπτοντας λοιπόν την περιέργειά μου η αστεία -για τα δικά μου τουλάχιστον αυτιά- λέξη «ψήφισμα Ζ», αποφάσισα να ψάξω το περιεχόμενό του στο διαδίκτυο, κάτι που όπως αποδείχθηκε συνέβαλλε στην αύξησή της πιέσεώς μου.

    Σύμφωνα λοιπόν με αυτό, οι κ.κ. βουλευτές, για ετήσια έσοδα της τάξεως των 150.000 ? πληρώνουν 5% εφορία (αυτοτελή φορολόγηση) για τα μισά από αυτά (όπως μάλλον καταλάβατε τα άλλα μισά είναι αφορολόγητα γιατί θεωρούνται έξοδα παραστάσεων, κινήσεων κλπ, που ο υπόλοιπος λαουτζίκος δεν έχει), όπερ σημαίνει ότι ετησίως πληρώνουν το αστρονομικό ποσό των 4.500 ? (μπορεί να λέω και πολλά).

    Επιπλέον βέβαια αυτών, το συγκεκριμένο ψήφισμα προβλέπει την εφ' όρου ζωής σύνταξη του βουλευτή σε περίπτωση τετραετούς θητείας, συνεχόμενης ή διακεκομμένης, και σε περίπτωση θανάτου του η σύνταξή του να αποδίδεται στη σύζυγο και στα τέκνα του, έτσι ώστε αν και όταν αυτά αποφασίσουν να συνεχίσουν την βασιλεία που τους κληροδότησε ο καλός μπαμπάκας, να μην τους απασχολούν ποταπά ζητήματα όπως τα προς το ζην.

    Το κερασάκι όμως (και ο λόγος του παρ' ολίγον εγκεφαλικού μου) ήταν ότι οι δικαστικοί, με βάση το μισθό των οποίων υπολογίζεται η βουλευτική αποζημίωση, μυρίστηκαν ρευστό και διεκδίκησαν στα δικαστήρια όπως υπαχθούν στην ίδια κατάσταση, κάτι που οι άλλοι δικαστικοί (αυτοί που αποφάσισαν για την προσφυγή), θεώρησαν δίκαιο να γίνει.

    Αυτά λοιπόν τα ψιλά γραμματάκια πέρασαν από τα δελτία ειδήσεων εν ριπή οφθαλμού, τα οποία αντ' αυτού τόνισαν ιδιαίτερα ότι μαζί με τον υπόλοιπο κόσμο θα ματώσουν και οι ίδιοι οι βουλευτές (τιμή μας). Νομικός δεν είμαι, ούτε λογιστής ή οικονομολόγος αλλά με τα λίγα μαθηματικά που ξέρω, υπολόγισα ότι με τη δίκαιη και απλή ενιαία φορολογική κλίμακα των τριάντα διαφορετικών συντελεστών, ο φόρος θα έπρεπε να είναι της τάξεως των 55.000 ? περίπου, αλλά όπως είπαμε, είχαν την καλή διάθεση αλλά ο νόμος τους δένει τα χέρια.

    Ντροπή σου λοιπόν 'αξιότιμε' κύριε παπανδρέου (το μικρό γράμμα στην αρχή δε γράφτηκε κατά λάθος), σωτήρα του Έθνους και της Πατρίδος μας γιατί ακόμη και την ύστατη στιγμή που με δάκρυα στα μάτια ανακοίνωνες τον επικείμενο θάνατο της Ελλαδίτσας, κιότεψες ακόμη και να προσφέρεις από αυτά που σου περισσεύουν, έχοντας το θράσος να ζητάς από το λαό να θυσιάσει οικογένεια, σπίτια, να μεγαλώσει τα παιδιά του με στερήσεις που μόνο με κατοχής μπορούν να προσομοιάσουν.

    Ντροπή σου 'αξιότιμε' κύριε σαμαρά (εννοείται και κ. καραμανλή), για τα χάλια στα οποία καταντήσατε τη χώρα μου, για τις θεατρικές σου επιθέσεις στην κυβέρνηση τάχα ότι θα ρίξει όλα τα βάρη στους μικρομεσαίους (όρος ο οποίος σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα θα ταυτιστεί με επαίτη), ενώ ταυτόχρονα έδινες το χέρι κάτω από το τραπέζι για να μη «λιμοκτονήσουν» οι αυλικοί σου που παραπονέθηκαν ότι δε θα μπορούν να αντεπεξέλθουν οικονομικά με τόσες μειώσεις.

    Ντροπή σας 'αξιότιμοι' κύριοι καρατζαφέρη, τσίπρα και κυρία παπαρήγα, γιατί όντας προβαλλόμενοι ως κόμματα του λαού, αντί να βροντοφωνάξετε και να ενημερώσετε τον κόσμο σας για την κατάφορη αδικία, επιλέξατε να εκμεταλλευτείτε την άγνοια του Λαουτζίκου και να τα τσεπώσετε.
    Ντροπή σε όλους σας γιατί εξαιτίας του σιναφιού σας, ενώ είμαι περήφανος για την Ελληνική καταγωγή μου συνάμα ντρέπομαι να πω ότι είμαι Έλληνας.

    Δυστυχώς είμαι αρκετά ρεαλιστής για να πιστέψω ότι όποιος έφταιξε θα πάει φυλακή (όλοι πιστεύω γνωρίζετε τη σοφή λαϊκή παροιμία με τον κόρακα), οπότε θεωρώ τα παιχνιδάκια των εξεταστικών σας επιτροπών στάχτη στα μάτια του κόσμου, να νιώσουν έστω και λίγο δικαιωμένοι, προκειμένου να περισώσουν το ελάχιστο κουράγιο που τους έμεινε και να δώσουν για μία ακόμη φορά την τελευταία ρανίδα του αίματός τους για τα μούτρα σας. Από την άλλη, για την προστασία της ψυχικής μου υγείας, θα αναζητήσω ότι έμεινε από τον ρομαντισμό μου και θα σας ζητήσω έστω και την τελευταία στιγμή να ματώσετε μαζί μας.

    Στο φτωχό μου μυαλουδάκι που δεν έχει τη δική σας εκπαίδευση και πείρα, τριγυρίζουν μερικές λύσεις «ματώματος» οι οποίες μπορούν να αποτελέσουν το έναυσμα των υπολοίπων λύσεων που οι δικές σας μυαλουδάρες θα σκεφθούν.

    -Πρώτη, και αυτονόητη σύμφωνα με τα παραπάνω, κατάργηση της αυτοτελούς φορολόγησης, και για την αρχοντιά σας, και μείωση του μισθού σας στις 50.000 ? ετησίως (συμπεριλαμβανομένου επιτροπών και άλλων αλχημειών, αφού αυτή είναι η δουλειά σας), με την προϋπόθεση ότι θα πατάτε το ποδαράκι σας στη Βουλή καθημερινά όπως ο κάθε εργαζόμενος. Εννοείται βέβαια ότι σύνταξη θα δικαιούστε και σεις στα 65 ή 35 χρόνια εργασίας.

    -Άμεση απόφαση στη Βουλή ότι στις επόμενες εκλογές η Βουλή θα απαρτιστεί από 200 βουλευτές, τα είδαμε τα χαΐρια των τριακοσίων ( για όποιον δε γνωρίζει, το Σύνταγμα προβλέπει ότι η Βουλή απαρτίζεται με όχι λιγότερους από 200 και όχι περισσότερους από 300. Για έναν περίεργο λόγο αποφασίσθηκε για το μέγιστο αριθμό)

    -Κατάργηση του δικαιώματος του «εκλέγεσθαι» από το 25ο έτος και ψήφιση νόμου για μεγαλύτερη ηλικία (έστω 35), με την προϋπόθεση ότι ο/η υποψήφιος θα έχει εργασθεί αποδεδειγμένα (ένσημα κλπ) για κάποιο χρονικό διάστημα (το αφήνω πάνω σας αλλά θα προτιμούσα πάνω από 5 χρόνια) για να έχουν νιώσει στο πετσί τους την αγωνία του εργαζομένου και να σκέφτονται δύο φορές προτού νομοθετήσουν.
    Επιτέλους πρέπει να εκλείψει η νοοτροπία και η δυνατότητα του κάθε αιώνιου φοιτητή που μετά από δεκαετή υπηρέτηση ως μέλος κομματικής παράταξης στο πανεπιστήμιο και ανάλογα με το πόσες αφίσες έχει κολλήσει για να βοηθήσει το κόμμα, μεταπηδά στο βουλευτικό αξίωμα με τις ευχές και ευλογίες του κομματάρχη σπόνσορα, για να νομοθετήσει για τη ζωή τη δική μου και των παιδιών μου, με μοναδικό του όπλο τη γνώση των πάρτυ και των ναρκωτικών (όπως έχουν παραδεχτεί κατά καιρούς διάφορα πολιτικά πρόσωπα και τους θεωρήσαμε και ανοιχτόμυαλους τρομάρα μας).

    -Άμεση κατάργηση των 2 από τα 3 δημόσια κανάλια και μετάταξη των πλεοναζόντων κηφήνων σε θέσεις του δημοσίου τομέα που έχουν ανάγκη προσωπικού (με το μισθό βέβαια του κανονικού δημοσίου υπαλλήλου και όχι με μισθό 200.000 και 300.000 ? και για τους μεταταγέντες, και για τους παραμένοντες).

    -Άμεση αναπροσαρμογή του πληρωτέου (στο χέρι) μισθού των δημοσίων υπαλλήλων, το όριο του οποίου θα κυμαίνεται από 1.500 ? (κατώτερος) έως 4.000 ? (ανώτατος), συμπεριλαμβανομένων όλων των επιδομάτων, συμμετοχών σε επιτροπές κλπ.. Αν αληθεύουν οι πληροφορίες που έχουν εκδοθεί στο διαδίκτυο για ΕΡΤ, διευθυντών ΔΕΚΟ, ΝΠΔΔ, Τράπεζας της Ελλάδος κλπ, η αποταμίευση θα είναι τεράστια και οι μικρομεσαίοι που τόσο ενδιαφέρεστε, βάσει των προεκλογικών σας δεσμεύσεων, θα ανασάνουν (και πιθανώς θα σας έχουν και σε κορνίζα πίσω από τα γραφεία τους).

    Μου ζήτησες λοιπόν κύριε παπανδρέου (και απευθύνομαι σε σένα γιατί τυγχάνει, ελπίζω κατά λάθος, να είσαι ο πρωθυπουργός) να ματώσω για να σωθεί η Ελλάδα μου (γιατί δική σου δεν είναι σίγουρα) και σου απαντάω: ΜΕ ΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΨΥΧΗ. Ανταποδίδω όμως το ερώτημα, θα ματώσεις μαζί μου εσύ και το σκυλολόι σου; Θα βάλεις πλάτη όπως μου υποσχέθηκες στις πρώτες δακρύβρεχτες ανακοινώσεις σου;

    Και μη ξεχνάς αγαπητέ μου ότι ενώ πράγματι ο πανικός έχει ως πρώτο σύμπτωμα την παράλυση (δεν μπορώ να δικαιολογήσω αλλιώς την αδράνεια του κόσμου εκτός αν αναγκαστώ να παραδεχτώ ότι οι νεοέλληνες είμαστε πρόβατα, χειρότεροι και από τους φίλους σου τα αμερικανάκια, αλλά είμαι πολύ περήφανος για να κάνω κάτι τέτοιο), το δεύτερο σύμπτωμα, ειδικά όταν κάποιος δεν έχει τίποτε άλλο να χάσει, είναι να επιτεθεί με δυνάμεις που ούτε ο ίδιος ξέρει ότι έχει και να πέσει τουλάχιστον μαχόμενος.

    Μη ξαφνιαστείς λοιπόν ούτε εσύ ούτε οι υπόλοιποι συνένοχοί σου όλων των κομμάτων, αν φτάσει η μέρα που ο κόσμος συγκεντρωθεί έξω από τη βουλή (χωρίς μάσκες, κουκούλες ή κράνη) με την πρόθεση να μπει μέσα και όποιον πάρει ο χάρος, γιατί εσείς θα τους έχετε φτάσει σε αυτό το σημείο.

    ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ;
    Θέλω να πιστεύω πως ναι. Χτυπήστε τους εκεί που πονάνε, στην υστεροφημία τους και στα λεφτουδάκια τους.

    Έχουμε στα χέρια μας πολύ δυνατά όπλα, το διαδίκτυο, την πειθώ που ο προφορικός λόγος προσφέρει, την ψήφο μας. Σε τόσα blogs που υπάρχουν, σίγουρα θα μπορεί να γίνει μια συνεννόηση για τη δημιουργία ενός κόμματος με έναν υποψήφιο από κάθε πόλη ως ανεξάρτητο. Όχι για να μας σώσετε, προς θεού όχι άλλοι εθνοσωτήρες.
    Για τη δύναμη της κάμερας, για να τους ξεμπροστιάσετε μέσα από τη βουλή μοιράζοντας τις πληροφορίες στον κόσμο μήπως και ξυπνήσει, με προϋποθέσεις (έστω και με συμβολαιογράφο) η μισή σας βουλευτική αποζημίωση κάθε μήνα να μοιράζεται π.χ. σε πραγματικά «ματωμένους» της πόλης σας (και όχι στο κόμμα κυρία παπαρήγα) και ότι θα παραιτηθείτε πριν κλείσετε τετραετία (άλλους κηφήνες με παχυλές συντάξεις δε θέλουμε).

    Θέλω να πιστεύω ότι πολύς κόσμος συνεχίζει να κατέχει τη δυνατότητα της κρίσης και αν μη τι άλλο ονειρεύεται να εκδικηθεί με την ψήφο του όλους τους «εθνοσωτήρες» μας αφήνοντάς τους έξω από τη βουλή. Και αν αυτό φαίνεται ουτοπιστικό, ακολουθήστε τη λύση της αποχής ή του άκυρου (όχι λευκού, θεωρείται έγκυρο) ψηφοδελτίου. Θα ήθελα να ήξερα ποια κυβέρνηση θα έβγαινε να πανηγυρίσει τη νίκη της όταν οι έγκυροι ψήφοι είναι π.χ. 30%. Πάντως προς θεού, έστω και για δύο εκλογές, πετάξτε από πάνω σας την κομματική ταμπέλα και την ψήφο βολέματος. Όπως αποδεικνύεται, σίγουρα θα την πληρώσουν τα παιδιά σας.

    Και για όποιον κατάφερε να διαβάσει μέχρι εδώ και δεν τα παράτησε από βαρεμάρα πιο πάνω, μία τελευταία ανησυχία μου. Όπως τόσους μήνες υπερτονίζουν από το πρωί μέχρι το βράδυ τα ανεξάρτητα κανάλια μας, βρισκόμαστε στο χείλος της καταστροφής και η κακόμοιρη Ελλαδίτσα μας όπου να' ναι ξεψυχάει. Τι πιο λογικό λοιπόν να συνταχθούν άμεσα τα απαραίτητα νομοσχέδια για τη σωτήρια μετάγγισή της (φορονομοσχέδια).

    Αυτό όμως που όλο και περισσότερο με ανησυχεί είναι το εξής: ενώ κανένα από αυτά τα περίφημα νομοσχέδια που μας πληροφορούν και μας πανικοβάλλουν (θυμηθείτε παραπάνω για την παράλυση) δεν έχει συνταχθεί, η κυβέρνηση βρίσκει το κουράγιο και την ενέργεια να ασχοληθεί με το νομοσχέδιο της ιθαγένειας (την ώρα που σε κανέναν Έλληνα δεν έχει μείνει κουράγιο να ασχοληθεί με το περιεχόμενό του), το υπουργείο εθνικής παιδείας (συγνώμη, εκ παραδρομής, σκέτο παιδείας) θεωρεί κατάλληλη την ώρα να αφαιρέσει την απαγορευμένη, πλέον για τους «πολιτισμένους» έλληνες, λέξη «εθνική» ενώ η κυρία δραγώνα περιγράφει στα βιβλία της ότι η λέξη «Έθνος» είναι κατάλοιπα που δεν αρμόζουν στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία (ομοίως ποιός θα ασχοληθεί με κάτι τέτοιο όταν του καίγεται το σπίτι), οι τούρκοι φτάνουν στο Σούνιο με φρεγάτα και τα δελτία ειδήσεων αν το αναφέρουν είναι 5η είδηση, ο κύριος παπανδρέου ξαφνικά θα συζητήσει εφ'όλης της ύλης με τον τούρκο ομόλογο (κάτι το εγκληματικό για το έθνος μας -συγνώμη για τη λέξη κυρία δραγώνα αλλά τυγχάνει να έχω λάβει τριτοκοσμική εκπαίδευση- για όποιον έχει παρακολουθήσει έστω και ελάχιστα την εξωτερική μας πολιτική και τους στόχους μας) και ο κ.κ. νίμιτς ανακοίνωσε ξαφνικά ότι ως δια μαγείας διαβλέπει στον ορίζοντα πιθανή λύση στην ονομασία των σκοπίων.

    Εύχομαι λοιπόν να μη ξυπνήσουμε μια ωραία πρωία από φωνές χαράς και έκτακτα δελτία ειδήσεων, που θα μας παρουσιάζουν το χαρούμενο και χαμογελαστό προσωπάκι του πρωθυπουργού μας και της κουστωδίας του, να μας ανακοινώνουν ότι η Ελλάδα ανένηψε, οι κρατήσεις μας επιστρέφονται για να ξαναζήσουμε πλουσιοπάροχα και τότε αντιληφθούμε ότι ο πραγματικός τους στόχος ήταν διαφορετικός.
    Ο νοών νοήτω.

    ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΚΑΙ ΑΝ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΕΙΣΤΕ ΞΥΠΝΙΟΙ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΘΕΙΤΕ. (ΑΚΟΜΗ) ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΣ.

    Re: ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΛΑΟΣ

    2010/5/6 ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΑΝΔΡΟΥΛΙΔΑΚΗΣ <antonisandroulidakis@gmail.com>

    Πάνε νομίζω κάμποσοι μήνες από εκείνο το μεσημέρι –η Ελλάδα ήταν ακόμη η χώρα που κατά τον Καραμανλή ήταν θωρακισμένη απέναντι στη διεθνή κρίση- όταν ένας απελπισμένος συνταξιούχος του Τ.Ε.Β.Ε. εισέβαλε στα κεντρικά γραφεία του Οργανισμού (ΟΑΕΕ) και σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την πολύμηνη καθυστέρηση έκδοσης της σύνταξης του, «έκοψε» τις φλέβες του μπροστά στα τρομαγμένα μάτια των υπαλλήλων. Έξαλλοι οι υπάλληλοι-νοικοκυραίοι διαμαρτυρήθηκαν με τη σειρά τους για τα ανύπαρκτα μέτρα ασφαλείας του κτηρίου, ενώ ο συνδικαλιστικός τους εκπρόσωπος συμφώνησε με τον Πρόεδρο του Ταμείου για την αναγκαιότητα πρόσληψης ιδιωτικής εταιρείας security. Βλέπετε, το αίμα, το ξένο αίμα, το αληθινό και όχι το κινηματογραφικό, φέρει εδώ και αιώνες μια σχεδόν αρχεγονική σιχασιά στους κάθε λογής «τακτοποιημένους». Ολόιδια όπως και ο Θάνατος, ο Έρωτας και το κόκκινο χρώμα.

    Εν τούτοις, και το ομολογώ, και εγώ εκείνη την ημέρα δεν στήθηκα -κι ας ήμουν γραφικός- έξω από το Μέγαρον ΟΑΕΕ να διαμαρτυρηθώ για την χυδαία απανθρωπιά.  Το «είναι» μου ολόκληρο δεν εξερράγη. Το ίδιο έπραξαν οι δημοσιογράφοι, τα μεγάλα ή μικρά media, οι πνευματικοί άνθρωποι, οι στρατευμένοι ή πουλημένοι καλλιτέχνες κάθε είδους, τα πολιτικά κόμματα, η κυβέρνηση, ο κος Υπουργός, ο κος Γενικός Γραμματέας, η ενορία μου, ο γείτονας μου, οι φίλοι μου, οι σύντροφοι. Όλοι. Ουδείς εξερράγη. Ένας γέροντας που διαχέει το αίμα του στο γυαλιστερό πάτωμα μιας δημόσιας υπηρεσίας δεν είναι δα και πολιτικό ζήτημα, ικανό να αφυπνίσει την ανθρωπιά μας. Δεν είναι αρκετό να μας εξοργίσει. Είναι ζήτημα συνθηκών εργασίας των υπολοίπων. Είναι πρόβλημα οργανωτικής ή άλλης αναδιάρθρωσης. Είναι ζήτημα υγιεινής.

    Κι' ύστερα, ο μπάτσος σε μια μικρή επαρχιακή πόλη που πυροβόλησε τον συμπολίτη του για μια θέση parking. Ουδείς εξερράγη. Ούτε εγώ. Ούτε οι υπόλοιποι. Ο θάνατος ήταν αποτέλεσμα μιας συνήθους τσαμπουκαλεμένης σύγκρουσης. Ζήτημα κοινωνικής συμπεριφοράς. Κανένα πολιτικό θέμα, εκτός ίσως της οπλοφορίας του αστυνομικού.     

    Όταν πριν μερικές μέρες ανακοινώθηκε η αυτοκτονία 4 συνανθρώπων μας εξ' αιτίας των οικονομικώας των οικονομικ ν προβλημάτων που αντιμετώπιζαν, η είδηση πέρασε στα τρίστηλα των εφημερίδων. Τέσσερις άνθρωποι. Τρεις με αυτοσχέδιες αγχόνες και ένας που αυτοπυροβολήθηκε. Η μία αγχόνη στήθηκε  στο γήπεδο μπάσκετ της συνοικίας. Εκεί όπου ο αυτόχειρας χαιρόταν τα παιδιά του τις παλιές καλές ημέρες της «θωρακισμένης» Ελλάδας του Καραμανλή ή της «ισχυρής» Ελλάδας του Σημίτη. Τα παιδιά της γειτονιάς διέκοψαν το παιχνίδι τους στο γήπεδο, πιστά στους ψιθύρους των μανάδων τους. Κι εγώ, το ομολογώ, δεν έφτασα ως εκεί οργισμένος να σπάσω το γυάλινο ταμπλό. Το «είναι» μου και πάλι –για πολλοστή άλλωστε φορά-   δεν εξερράγη. Το ίδιο έπραξαν και όλοι οι υπόλοι οι υπι , δεν έφτασα ως εκεαλοιποι. Ένας κρεμασμένος άνθρωπος σ' ένα γήπεδο μπάσκετ, δεν είναι δα και πολιτικό ζήτημα. Δεν είναι ικανό να αφυπνίσει την ανθρωπιά μας. Δεν είναι αρκετό να μας εξοργίσει. Μπορεί να είναι ζήτημα του ύψους της μπασκέτας.

    Και ξαφνικά, ο χθεσινός δραματικός θάνατος 4 ανθρώπων είναι μέγιστη οδύνη για όλους. Ξαφνικά, σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος καταδικάζει τη βία, πενθεί, οδύρεται, για την απώλεια των αθώων. Μέγιστο πολιτικό ζήτημα, που υποχρεώνει το κοινοβούλιο σε ενός λεπτού σιγή. Η απεχθής Τράπεζα, καμμένη, γίνεται τώρα ιερός βωμός για τα κεριά των περαστικών. Μπουκώσαμε οδύνη. Χορτάσαμε συνωμοσιολογία για τους υπεύθυνους της δολοφονίας, ενώ οι «σπουδαίοι» δημοσιογράφοι μας καλούν σε αναστοχασμό.

    Το ομολογώ, δεν οργίζομαι ούτε σήμερα, γιατί κουβαλάω το βαρύ σταυρό ότι δεν οργίστηκα και πιο πριν. Κανείς μας δεν οργίζεται πια για την απανθρωπιά. Ξετσίπωτοι όλοι ψελλίζουμε σαχλαμάρες στ' αυτιά ο ενός του άλλου. Πασπαλισμένες αερολογίες στην πληγή που σαν κοινωνία ανοίξαμε ο ένας στον απέναντι άλλο. Και τώρα που τ' αλάτι πέφτει βροχή στις ανοιχτές πληγές, δηλώνουμε την οδύνη μας. Τρίχες κατσαρές. Να μας δω να δηλώνουμε την οδύνη μας φάτσα με φάτσα με τον γέροντα που έκοψε τις φλέβες του, με το παιδί του κρεμασμένου αυτόχειρα, με το άντρα της πυρπολημένης εγκύου. Να μας δω να του βρούμε απάγκιο για την απώλεια. Έστω μια λέξη παρηγοριάς για την ολοσχερή απουσία. Κι' ύστερα να πλακώσουμε τον εαυτό μας στις μάπες γιατί με τις πολιτικές και κοινωνικές πράξεις και παραλείψεις μας, αφήσαμε το Θάνατο να κάνει ντου από παντού, αρκεί να βαστήξουμε ζωντανές δυο-τρεις ψευτοαναγκούλες μας.   

    Εδώ βρίσκεται το κυρίως πολιτικό ζήτημα. Ο Λαός μας έχασε την ικανότητα του να βιώνει την αδικία του άλλου και να δρά αλληλέγγυα. Η «πέτσα» του Λαού διεφθάρει ολοσχερώς από τον οργανωμένο παρασιτισμό μιας Πόλης ,που επέλεξε κατ' επανάληψιν, ξανά και ξανά,  να είναι city. Σ' αυτό city, αλλά κυρίως εντός μας, εκτράφηκε το παράσιτο και ο γλοιώδης ιστός που όλοι απλώσαμε παντού γύρω μας. Σήμερα, ως εκ τούτου, ζητείται Λαός που θα ψηλαφίσει το αίμα του ταλαίπωρου στο καλογυαλισμένο πάτωμα του ΟΑΕΕ. Ζητείται Λαός να διαρρήξει το γυαλί της μπασκέτας που φτιάξαμε γύρω μας. Ζητείται Λαός να απανθρακώσει την απανθρωπιά του. Ζητείται Κοινόν Πόλεως! Ζητείται αληθής Έλληνας Πολίτης!

    ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΔΡΟΥΛΙΔΑΚΗΣ

    06.05.10


    ΜΗΠΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΕΓΙΝΕ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ;


    Αντιδράσεις προκαλεί τροποποίηση του Γ. Παπακωνσταντίνου

    Αντιδράσεις προκαλεί τροποποίηση του Γ. Παπακωνσταντίνου

    προηγούμενο1 από 1επόμενο

    Με τη διαδικασία του κατεπείγοντος ψηφίζεται, στη σκιά των διαγραφών, το νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών για την περικοπή των δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας και των βοηθημάτων στο Δημόσιο. 

    Σφοδρές αντιδράσεις από τα κόμματα της αντιπολίτευσης προκαλεί όμως αιφνιδιαστική τροποποίηση που έκανε ο υπουργός Οικονομικών σχετικά με το νομοσχέδιο που ψηφίσε την Πέμπτη η Βουλή για το μηχανισμό στήριξης της ελληνικής οικονομίας. 

    Ο κ. Παπακωνσταντίνου τροποποίησε τη διάταξη με την οποία προβλεπόταν να παρέχεται στον εκάστοτε υπουργό Οικονομικών η εξουσιοδότηση να εκπροσωπεί το ελληνικό Δημόσιο και να υπογράφει κάθε μνημόνιο συνεργασίας, συμφωνία ή σύμβαση δανεισμού διμερή ή πολυμερή με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το ΔΝΤ προκειμένου να εφαρμοστεί το πρόγραμμα του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας. 

    Σύμφωνα με το νόμο που ψήφισε την Πέμπτη η βουλή, τα μνημόνια και οι συμφωνίες αυτές έπρεπε να εισάγονται στη βουλή για κύρωση. Με την τροποποίηση που κατέθεσε αντί για κύρωση από τη βουλή θα γίνεται συζήτηση και ενημέρωση. Τα μνημόνια δε και οι συμφωνίες θα ισχύουν και θα εκτελούνται από την υπογραφή τους. 

    Ο υπουργός Οικονομικών υποστήριξε πως αυτό του ζητήθηκε την Πέμπτη από την ΕΕ γιατί για να υπογράψει το δανειακό πρόγραμμα της χώρας οι εταίροι του ζήτησαν να έχει εξουσιοδότηση. 

    Τα κόμματα της αντιπολίτευσης μιλούν για κοινοβουλευτικό πραξικόπημα αφού είναι άλλο να ψηφίζει η βουλή κι άλλο να αποφασίζει μόνος του ο υπουργός. 

    Με παρέμβασή του, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας ζήτησε να σταματήσει η διαδικασία, ενώ το ΚΚΕ ζήτησε ονομαστική ψηφοφορία.


    ΚΑΤΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ


    "Σφοδρές αντιδράσεις από τα κόμματα της αντιπολίτευσης προκάλεσε η απόφαση του υπουργού Οικονομικών να παρέχεται στον εκάστοτε υπουργό Οικονομικών η εξουσιοδότηση να εκπροσωπεί το ελληνικό Δημόσιο και να υπογράφει κάθε μνημόνιο συνεργασίας, συμφωνία ή σύμβαση δανεισμού διμερή ή πολυμερή με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το ΔΝΤ προκειμένου να εφαρμοστεί το πρόγραμμα του μηχανισμού στήριξης...

    Βάσει του νόμου που ψήφισε η Βουλή, τα μνημόνια και οι συμφωνίες αυτές έπρεπε να εισάγονται στη Βουλή για κύρωση.

    Οπως μετέδωσε το Mega, o κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου τροποποίησε τη λέξη κύρωση με τη φράση συζήτηση και ενημέρωση. Τα μνημόνια δε και οι συμφωνίες θα ισχύουν και θα εκτελούνται από την υπογραφή τους.

    Τα κόμματα της αντιπολίτευσης μιλούν για κοινοβουλευτικό πραξικόπημα αφού είναι άλλο να ψηφίζει η Βουλή και άλλο να αποφασίζει μόνος του ο υπουργός.

    Πάντως ο κ. Παπακωνσταντίνου είπε ότι θα φέρει τη δανειακή σύμβαση στη Βουλή προς ψήφιση.

    20100505 Ποία η άποψή σας?

    «Η Ελλάδα μου θυμίζει την Αργεντινή του 2001»

    ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη 5 Μαΐου 2010
    Τελευταία ενημέρωση: 05/05/2010 20:26
    Μετά τα βίαια επεισόδια στο Μπουένος Άιρες, στις 21 Δεκεμβρίου του 2001
    Η πρόεδρος της Αργεντινής, Κριστίνα Φερνάντες ντε Κίρτσνερ, δήλωσε πως οι εικόνες από τις διαδηλώσεις στην Ελλάδα θυμίζουν τα γεγονότα που πραγματοποιήθηκαν στην Αργεντινή το 2001, όταν η χώρα χρεοκόπησε λόγω του χρέους της, ύψους 95 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
     
    Τον Δεκέμβριο του 2001 η κοινωνική αναταραχή είχε φουντώσει. Μαζικές διαδηλώσεις πραγματοποιούνταν στην πρωτεύουσα Μπουένος Άιρες, κατά της κυβέρνησης του προέδρου Φερνάντο ντε λα Ρούα, λόγω της αποτυχίας της να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση. Δεκάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν στα βίαια γεγονότα που ακολούθησαν, στις συγκρούσεις διαδηλωτών- αστυνομίας στην πρωτεύουσα, στις 19 και στις 20 Δεκεμβρίου.

    Το εθνικό νόμισμα της Αργεντινής είχε συνδεθεί με το δολάριο αλλά τελικά η χώρα βρέθηκε σε αδυναμία. Έχασε τον έλεγχο της νομισματικής της πολιτικής και, υπό το βάρος του δυσβάσταχτου χρέους, κατέρρευσε. 

    Το ΔΝΤ είχε χορηγήσει δάνεια 7,2 δισ. δολ. το 1999 και 39,7 δισ. δολ. τον Δεκέμβριο του 2000, όμως οι όροι ήταν ασφυκτικοί. Οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων μειώθηκαν και οι καταθέσεις πάγωσαν. Η κυβέρνηση παραιτήθηκε και η επόμενη που συγκροτήθηκε, κήρυξε πτώχευση. Σήμερα, η χώρα κατηγορεί το ΔΝΤ για κακοδιαχείριση της κρίσης του 2001-2002 και επισημαίνει ότι μπορεί να μιλά για οικονομική ανεξαρτησία, μακριά από την επίβλεψή του. Φέτος αναμένει ανάπτυξη από 3,5% ως 5%.


    Συνέντευξη του Μίκη Θεοδωράκη στα ΕΠΙΚΑΙΡΑ

    Συνέντευξη του Μίκη Θεοδωράκη στα ΕΠΙΚΑΙΡΑ

    Στην Δέσποινα Σαββοπούλου (περιοδικό «Επίκαιρα»)

    Με την εφηβική ζωντάνια που διαθέτει, τον αμείωτο πατριωτισμό του, μαζί με το κοφτερό μυαλό του που έχει την ικανότητα να διεισδύει στις αληθινές αιτίες των γεγονότων, ο Μίκης Θεοδωράκης παρακολουθεί όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα του σήμερα, ανησυχεί βαθιά και δηλώνει αφοπλιστικά «παρών». Πρωτομαγιά 2010, εν αναμονή των νέων σκληρών μέτρων που επέβαλε η κυβέρνηση, ο κορυφαίος Έλληνας συνθέτης παραχώρησε στα «Επίκαιρα» μια συνέντευξη εφ' όλης της πολιτικής ύλης.

    «Η ντροπή που νιώθω είναι απέραντη όχι  μόνο γιατί δεν μπορώ να αντιδράσω, αλλά πιο πολύ γιατί βλέπω γύρω μου όλους αυτούς τους διαμορφωμένους από τους πολιτικούς μου αντιπάλους να δέχονται αδιαμαρτύρητα τον ευτελισμό της χώρας μας, φτύνοντας έτσι πάνω στις θυσίες και στο αίμα που έχυσε η γενιά μου για μια Πατρίδα Ελεύθερη, Ανεξάρτητη και Υπερήφανη». Λόγια του μεγάλου μας Μίκη, ο οποίος στην Ελλάδα του σήμερα αισθάνεται, όπως ο ίδιος δηλώνει, «σαν ένα αιχμάλωτο θηρίο μέσα σε κλουβί». Στη συζήτηση που ακολουθεί, ο Μίκης Θεοδωράκης μίλησε για την εξωτερική και εσωτερική πολιτική, για τους πολιτικούς του σήμερα και του χθες, για τους ακέραιους πατριώτες που ευτυχώς εξακολουθούν να υπάρχουν, για τα λάθη μας, για την οικονομία και το πανταχού παρόν Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, για τους μετανάστες, για την Ελλάδα που ξημερώνει.

    Κύριε Θεοδωράκη, για τους περισσότερους Έλληνες  έχετε μπει πια  στο χώρο του μύθου. Υπάρχουν όμως και  μερικοί που προσπαθούν να ροκανίσουν τον πατριωτισμό σας – Δραγώνα, και άλλοι. Τι λέτε γι' αυτό;

    Το βρίσκω εντελώς φυσικό. Μην ξεχνάτε ότι  ο Αναξαγόρας διέγνωσε ότι το Σύμπαν είναι δημιούργημα των Αντιθέτων. Φαντάζεστε μήπως μια κοινωνία όπου όλοι θα συμφωνούσαν σε όλα; Κάτι τέτοιο δεν θα ήταν μόνο τερατώδες, αλλά και βαρετό. Γι' αυτό κι εγώ κάποτε έγραψα: «Αν δεν έχεις εχθρούς, τότε να φροντίσεις να αποκτήσεις…».

    Παρά  τις παραδοσιακά  φιλελεύθερες ιδέες  σας και ως προς το θέμα της εσωτερικής πολιτικής –επιστροφή Καραμανλή το '74– και στα εξωτερικά θέματα –στάση προς την Τουρκία–, κρατήσατε πάντα ανοιχτό μυαλό. Αυτή την αρετή τη βλέπετε στους σύγχρονους πολιτικούς;

    Δυστυχώς  η πολιτική μας κουλτούρα υπήρξε και εξακολουθεί να είναι μυωπική. Βλέπει κάθε φορά το δέντρο και σπανιότατα το δάσος. Και όταν λέω «δέντρο», εννοώ το προσωπικό συμφέρον και στην περίπτωση της πολιτικής το κομματικό. Οι έννοιες «Έθνος», «Πατρίδα», «Λαός» είναι απλές λέξεις που τις θυμόμαστε μόνο σε μεγάλες καταστροφές που συνήθως δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι. Βλέπε Μικρασία, Εμφύλιος, Κύπρος, Δικτατορία και σήμερα ΔΝΤ. Η δική μου παιδεία υπήρξε εξαρχής διαφορετική και το απέδειξα με την ίδια τη ζωή μου. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο είχα μπροστά μου δύο επιλογές: είτε να κλειστώ στον εαυτό μου είτε να επιδιώξω να ενταχθώ στην κοινωνία, πράγμα που τελικά έκανα, για να βρεθώ σε διαρκή διαφωνία ειδικά με κόμματα και πολιτικές και να παραμείνω ουσιαστικά μόνος με ελάχιστες εξαιρέσεις έως σήμερα.

    Οι  μάχες σας για  την ελευθερία  της σκέψης είναι  πασίγνωστες. Σήμερα όμως βλέπουμε γεγονότα σε πανεπιστημιακούς χώρους ή, ακόμη πιο πρόσφατα, αποκλεισμό τουριστικών πλοίων υπό το πρόσχημα αυτής της ελευθερίας. Θα ήταν λάθος να πούμε ότι αυτού του είδους η συμπεριφορά είναι και αντιδημοκρατική και βλαβερή για το έθνος;

    Στην περίπτωση  που θα πίστευα ότι το σημερινό πολιτικό σύστημα και το Σύνταγμα είναι προδοτικά για το λαό, τότε θα περνούσα σε καθαρά επαναστατικές  ενέργειες. Θα εγκατέλειπα τη Βουλή και θα καλούσα το λαό σε ένοπλο αγώνα, μιας και το φρούριο της εξουσίας δεν αντιμετωπίζεται με κανέναν άλλο τρόπο. Όμως θα φρόντιζα προηγουμένως να δημιουργήσω το ανάλογο επαναστατικό κλίμα και το αναγκαίο μαζικό κίνημα, που θα με προφύλασσε από τη βίαιη αντίδραση της εξουσίας. Με άλλα λόγια, δεν μπορεί να ταξιδεύεις στηριγμένος σε δύο βάρκες. Εφόσον στην ουσία αποδέχεσαι το Σύνταγμα, συμμετέχεις στη Βουλή και στην ανώτατη λειτουργία του συστήματος που είναι η νομοθετική εργασία, τότε είσαι υποχρεωμένος να δεχτείς το βασικό νόμο του συστήματος, που είναι η σχέση πλειοψηφίας – μειοψηφίας. Δηλαδή, μέσα στα σημερινά πλαίσια, αν θέλεις να επιβάλεις τις απόψεις σου, οφείλεις πρώτα να κατακτήσεις την πλειοψηφία του λαού. Από κει και πέρα, σε περίπτωση που διαφωνείς, όπως λόγου χάρη τώρα με την πολιτική της κυβέρνησης, δεν έχεις άλλο δρόμο από εκείνον που σου προσφέρει η δημοκρατική νομιμότητα: δηλαδή την κριτική, την καταγγελία, την ενημέρωση και την κινητοποίηση. Εάν έχεις δίκιο και πείσεις το λαό, τότε μπορεί να ταρακουνήσεις, να συγκλονίσεις, να ρίξεις ακόμα την κυβέρνηση και να επιβάλεις μια νέα πολιτική συγκεντρώνοντας σε μαζικές διαδηλώσεις χιλιάδες, εκατοντάδες χιλιάδες λαό. Διαφορετικά όχι μόνο δεν ενοχλείς την εξουσία, αλλά αντίθετα την ενισχύεις θίγοντας τα συμφέροντα των φτωχών και μεσαίων στρωμάτων της κοινωνίας.

    Ο κ. Βασίλειος Μαρκεζίνης, μεταξύ άλλων, ανήκει σ' αυτούς που παραπονούνται ότι το ενδεχόμενο να είμαστε παραχωρητικοί στα εθνικά θέματα δεν οφείλεται στην οικονομική κρίση, αλλά στην έλλειψη εναλλακτικής διπλωματίας όταν ακόμη είχαμε καιρό, προτού φουντώσει η κρίση. Τι γνώμη έχετε περί αυτού;

    Συμφωνώ απολύτως κι αυτό ακριβώς λέω κι εγώ με την πρόσφατη δήλωσή μου. Στην οποία  εκφράζω τους φόβους μου ότι η  οικονομική κρίση μπορεί να αποτελέσει το εφαλτήριο για ενέργειες που θα θίγουν βασικά εθνικά μας συμφέροντα.
    Κι αυτό γιατί, όπως λέει ο Β. Μαρκεζίνης, τα πολιτικά κόμματα αλλά και η ελληνική κοινωνία γενικότερα δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ να συμφωνήσουμε σε μια ενιαία πολιτική στρατηγική και τακτική σε σχέση με τα εθνικά μας θέματα. Δηλαδή σε μια «εναλλακτική διπλωματία», όπως την αποκαλεί.

    Πολλά λέγονται αυτό τον  καιρό για κυβερνήσεις  εθνικής συνεργασίας. Από την εμπειρία που έχουμε στη  χώρα μας δεν φαίνεται να οδηγεί πουθενά. Δεν  είναι λοιπόν λογικό να περιμένουμε από  μια κυβέρνηση  που νίκησε συντριπτικά  τους αντιπάλους της να κυβερνήσει;

    Μήπως αυτό δεν κάνουμε στην πράξη; Και ποιος  εμπόδισε τη σημερινή κυβέρνηση να κυβερνήσει όπως ήθελε αυτή; Και  μάλιστα από θέση ισχύος και όχι  όπως η προηγούμενη που είχε απέναντί της τα μεγάλα φρούρια της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ, της Τηλεόρασης και του Τύπου, που μονοπωλιακά ελέγχει το ΠΑΣΟΚ; Και με την ευκαιρία αυτή, ας μου επιτραπεί να σας αποκαλύψω ότι κατά τη διάρκεια των εκλογών του 2007 και εν μέσω των χιλιάδων πυρκαγιών που κατέστρεφαν καθημερινά τη χώρα, πρότεινα στον κ. Καραμανλή –μέσω ενός υπουργού του– να υποβάλει την παραίτησή του, γιατί ο συσχετισμός δυνάμεων που είχε εμπεδωθεί στη χώρα μας όχι μόνο δεν του επέτρεπε να κυβερνήσει, αλλά και γιατί καταστρεφόταν καθημερινά ο τόπος λόγω των λυσσωδών αντιδράσεων των φρουρίων που προανέφερα και που παρέλυαν τα πάντα. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο ειπώθηκε επανειλημμένα ότι, αν στη θέση του Παπανδρέου βρισκόταν σήμερα ο Καραμανλής, «θα καιγόταν η χώρα». Ας είμαστε λοιπόν δίκαιοι. Η σημερινή κυβέρνηση επέβαλε ανενόχλητη την πολιτική της έχοντας στην υπηρεσία της όλα αυτά τα μεγάλα φρούρια, που επηρεάζουν και διαμορφώνουν σε μέγιστο βαθμό την κοινή γνώμη και έχουν τη δύναμη με τις συνεχείς απεργίες, κινητοποιήσεις, διαδηλώσεις να παραλύουν τη ζωή της χώρας και κάθε πολιτική που προέρχεται από το «εχθρικό» στρατόπεδο, ανεξάρτητα από το περιεχόμενό του. Επομένως, τα αποτελέσματα της πολιτικής της αποτελούν δική της αποκλειστικά ευθύνη. Και κατά τη γνώμη μου υπήρξαν άκρως αρνητικά. Και νομίζω ότι η πρόσφατη δήλωσή μου τα λέει όλα.

    Όσον αφορά  το ενδεχόμενο κυβερνήσεων εθνικής συνεργασίας, ας μην ξεχνάμε ότι για το ΠΑΣΟΚ και τα κόμματα της Αριστεράς η ΝΔ δεν διαφέρει σε τίποτα από τη Δεξιά του Εμφυλίου Πολέμου, της Μακρονήσου, της αστυνομοκρατίας και ίσως και της Χούντας. Το ερώτημα είναι τότε γιατί δέχονται να συνυπάρχουν μέσα σε ένα καθεστώς, σε μια Βουλή –και με ένα Σύνταγμα που κατηγορούν, γιατί υπήρξε έργο ενός Δεξιού–, αφού στην ουσία πιστεύουν ότι η σημερινή ΝΔ είναι εξίσου αντιλαϊκή, αντιδραστική και αντιδημοκρατική όσο η Δεξιά τον περασμένο αιώνα; Και πώς θέλετε μ' αυτά τα μυαλά να πάμε μπροστά; Ποιος έχει τάχα σήμερα το δικαίωμα να μονοπωλεί τον πατριωτισμό, τη δημοκρατικότητα και την αγάπη για το λαό; Και να που το ΠΑΣΟΚ, που αρνείται τη δημοκρατικότητα στη ΝΔ, βρίσκει το δάσκαλό του από το ΚΚΕ, που του αμφισβητεί την αγάπη του για το λαό, γι' αυτό και διακηρύσσει ότι
    «Νόμος είναι το Δίκιο του Λαού», του λαού που κατά την εκτίμησή του ποδοπατά η αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης. Έτσι χωρισμένοι σε «μονοπώλια» και αλληλογρονθοκοπούμενοι κατεβαίνουμε με βήμα ταχύ τα σκαλιά του κακού κι ενώ έχουμε ήδη πιάσει πάτο, δεν έχουμε ακόμα καταλάβει το μέγεθος της καταστροφής και τα μεγάλα δεινά που μας περιμένουν.

    Καθημερινά  μιλάμε για οικονομίες, αλλά τίποτα δεν λέγεται  από την κυβέρνηση  σχετικά με την ανάπτυξη. Ποια είναι η γνώμη σας περί αυτού; Μήπως έχει δίκιο ο κ. Σαμάρας σ' αυτά που λέει;

    Τι νόημα, αλήθεια, έχει να απαντήσει κανείς στην ερώτηση αυτή, εφόσον από τώρα και  έως τρία ή τέσσερα χρόνια η  οικονομική πολιτική μας θα καθορίζεται δικτατορικά από το ΔΝΤ; Και διερωτώμαι ειλικρινά ποιος θα είναι στο διάστημα αυτό ο ρόλος της κυβέρνησης, ακόμα και της Βουλής, αφού από τις οικονομικές αποφάσεις εξαρτώνται άμεσα οι πολιτικές για την εργασία, την υγεία, την παιδεία και όλες τις βασικές λειτουργίες μιας κοινωνίας και ενός κράτους; Και επειδή, όπως είναι γνωστό, το ΔΝΤ δεν είναι μια απλή τράπεζα, αλλά αποτελεί ένα από τα δύο ή τρία σπουδαία όργανα της αμερικανικής πολιτικής, το γεγονός αυτό μας κάνει να ανησυχούμε για την τύχη των εθνικών μας θεμάτων, στα οποία εμπλέκονται άμεσα συμφέροντα της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, όπως είναι η Κύπρος, η FYROM και οι σχέσεις μας με την Τουρκία. Υπό το πρίσμα αυτό συντάσσομαι απολύτως με τις ανησυχίες της Αριστεράς και ιδιαίτερα του ΚΚΕ, διαφωνώντας μόνο σε θέματα τακτικής, διότι έχω τη γνώμη ότι στον παρόντα συσχετισμό δυνάμεων μόνο ένα ενημερωμένο, τεράστιο και δυναμικό λαϊκό κίνημα διαμαρτυρίας θα μπορούσε να ανατρέψει αυτή την κατάσταση, που όχι μόνο μας απειλεί, αλλά και μας ντροπιάζει.

    Μιλήσαμε  για την απληστία των κερδοσκόπων και για την αυστηρότητα των Γερμανών. Δεν είναι τώρα καιρός να παραδεχτούμε και τα δικά μας λάθη; Κατά τη γνώμη σας ποιο είναι το μεγαλύτερο λάθος μας;

    Τα δικά μας λάθη αποτελούν ένα θέμα. Οι ύβρεις των ξένων, και ειδικά των  Γερμανών, ένα άλλο.
    Ας μην τα μπερδεύουμε. Άλλωστε, ουδείς αναμάρτητος. Τουλάχιστον τα δικά μας λάθη δεν βλάψανε παρά εμάς τους ίδιους. Ενώ τα λάθη ορισμένων άλλων βύθισαν σε βαρύ πένθος άλλους λαούς. Σε ορισμένες, μάλιστα, περιπτώσεις δεν ήταν απλά λάθη αλλά εγκλήματα, για τα οποία οι απόγονοι των εγκληματιών οφείλουν να σέβονται τα θύματά τους, όπως στην περίπτωση τη δική μας, και να προσέχουν όταν μιλούν. Φταίμε όμως κι εμείς που καταντήσαμε στα μάτια των ξένων ζητιάνοι, που με απλωμένο το χέρι επαιτούμε τη βοήθειά τους.

    Με ρωτήσατε ποιο ήταν το μεγαλύτερό μας λάθος. Το ότι στα 1944, στην απελευθέρωση από  τους Γερμανούς, ο ελληνικός λαός, που ήταν κατά 70% συσπειρωμένος μέσα στο ΕΑΜ και που με τις οργανώσεις και το στρατό του, τον ΕΛΑΣ, είχε τον απόλυτο έλεγχο της χώρας, παρέδωσε εθελοντικά τα όπλα στους Εγγλέζους, προδομένος από ανάξιους ή και σε ορισμένες περιπτώσεις –όπως του Σιάντου– ύποπτους ηγέτες. Μας λένε τώρα ότι σε περίπτωση που θα παίρναμε και τυπικά την εξουσία, θα κάναμε την Ελλάδα Βουλγαρία ή Αλβανία, εφαρμόζοντας το σοβιετικό σύστημα. Κακόβουλο ψέμα, που δυστυχώς κατόρθωσαν να μας επιβάλουν οι βαμμένοι αντικομουνιστές, συνεργάτες των Γερμανών και στη συνέχεια των Άγγλων και των Αμερικανών, θάβοντας ανάμεσα στα άλλα και το γεγονός ότι εμείς οι κομουνιστές μπήκαμε πρώτοι στην Αντίσταση κατά της Χούντας, φυλακιστήκαμε, βασανιστήκαμε, γιατί;
    Για να φέρουμε τη σημερινή Δημοκρατία με επικεφαλής έναν αντίπαλό μας, τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, αποδεικνύοντας ότι αγαπάμε περισσότερο τη χώρα μας και το λαό μας από το κόμμα μας. Ακριβώς το ίδιο ήμαστε και τότε, στα 1944, που βάζαμε την πατρίδα και το λαό μας πάνω απ' όλα. Και το σύστημα που θα εφαρμόζαμε θα ήταν η Λαϊκή Δημοκρατία, δηλαδή το Πρόγραμμα Διακυβέρνησης όπως το είχε συντάξει ο Γληνός στο βιβλίο του Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ. Με τη Σοβιετική Ένωση, όπως και με όλες τις χώρες, θα είχαμε σχέσεις ισοτιμίας. Η ανεξαρτησία της χώρας ήταν ένα από τα πολυτιμότερα ιδανικά μας. Άλλωστε ο ίδιος ο Ζαχαριάδης, στα 1945, δήλωσε «Ισότιμες σχέσεις με την Αγγλία και τη Σοβιετική Ένωση». Ποιοι ήμαστε τότε εμείς; Ήμαστε η γενιά των Ελλήνων που σταθήκαμε όρθιοι, που πρόθυμα δίναμε τη ζωή μας για την πατρίδα κι αυτό γιατί είχαμε οράματα. Υπήρχε υπερηφάνεια, ευγένεια, δίψα για μάθηση και δίψα για προσφορά για το γενικό καλό. Με άλλα λόγια, αυτή η γενιά της Εθνικής Αντίστασης υπήρξε η τελευταία γενιά των Ελεύθερων, Ανεξάρτητων, των Οραματιστών και των Καλλιεργημένων με την Αλήθεια και την Ομορφιά Ελλήνων. Και τέτοιες γενιές ένας λαός τις δημιουργεί κάθε 100, 200, 300 χρόνια. Έτσι, από κει και πέρα, άρχισε ο κατήφορος που «επιτρέπει» σήμερα σ' αυτούς που εμείς τους κυνηγήσαμε με τα όπλα από τη χώρα μας, τους νεοναζί, να ασχημονούν βάζοντας εξώφυλλα τη δική μας Αφροδίτη να απλώνει το χέρι σαν ζητιάνα…

    Η ντροπή που νιώθω είναι απέραντη όχι  μόνο γιατί δεν μπορώ να αντιδράσω, αλλά πιο πολύ γιατί βλέπω γύρω μου όλους αυτούς τους διαμορφωμένους από τους πολιτικούς μου αντιπάλους να δέχονται αδιαμαρτύρητα τον ευτελισμό της χώρας μας, φτύνοντας έτσι πάνω στις θυσίες και στο αίμα που έχυσε η γενιά μου για μια Πατρίδα Ελεύθερη, Ανεξάρτητη και Υπερήφανη.

    Άνθρωποι  όπως εσείς μένουν πνευματικά πάντα  νέοι και ανήσυχοι. Μήπως όμως φτάσαμε στο σημείο που πρέπει να παραδεχτούμε ότι η πλειοψηφία του πολιτικού κόσμου της Μεταπολίτευσης έφτασε στο τέλος της;

    Δεν συμφωνώ  μ' αυτού του είδους τα τσιτάτα: «Το τέλος της Μεταπολίτευσης». Από ποια άποψη; Και γιατί τα φορτώνουμε όλα στον πολιτικό κόσμο ξεχνώντας ότι ο όμορφος αυτός κόσμος πλάθεται κατ' εικόνα και ομοίωσιν αυτών που τον επιλέγουν, τον ψηφίζουν και τον τοποθετούν στην πλάτη μας; Δηλαδή του ίδιου του λαού, ο οποίος στην πλειοψηφία του όχι μόνο τους ανέχεται, αλλά και τους μιμείται, ειδικά στις αρνητικές συμπεριφορές, όπου κυριαρχεί η έλλειψη ήθους, μόρφωσης και πολιτισμού, με τις ίδιες απολύτως αντιλήψεις σε ζητήματα διαφθοράς και αδιαφορίας για την τύχη της χώρας. Σαπίσαμε όλοι μαζί και μακάρι να μπορούσαμε να πούμε ότι φτάσαμε στο τέλος του κατήφορου, στο σημείο ΜΗΔΕΝ. Γιατί στην ουσία μπήκαμε σε ένα σκοτεινό τούνελ και κανείς δεν ξέρει πώς και πότε θα ξαναβγούμε στο φως…

    Ποια  είναι η γνώμη  σας για τη μετανάστευση στη χώρα μας, η  οποία μάλιστα  έχει και πορώδη σύνορα;

    Η μετανάστευση είναι μια παλιά ιστορία, απέναντι στην οποία εμείς οι Έλληνες πρέπει να δείχνουμε μεγάλη κατανόηση και ανοχή. Εκατομμύρια συμπατριώτες μας, σπρωγμένοι βασικά απ' την ανέχεια, την πείνα και την ανεργία, πήγαν και τελικά ρίζωσαν σε ξένα μέρη. Εγώ έφυγα για να σπουδάσω, όταν όμως ύστερα από δύο χρόνια σταμάτησαν να έρχονται τα εμβάσματα, μετατράπηκα σε οικονομικό μετανάστη, που έπρεπε να ζήσει σε μια ξένη χώρα, σ' ένα ξένο μέρος, με τις δικές του δυνάμεις. Κι αυτό το μέρος ήταν, υποτίθεται, πολιτισμένο: το Παρίσι. Δεν μπορώ να σας περιγράψω τι αισθάνεται κανείς όταν είναι ξένος, ξεριζωμένος απ' τον τόπο του και όταν οι άλλοι –οι ντόπιοι– τον αντιμετωπίζουν σαν ξένο. Χίλιες φορές καλύτερα, σκεπτόμουν τότε, οι φυλακές και τα στρατόπεδα που έζησα. Τα χρόνια εκείνα στο Παρίσι ήταν τα πιο επώδυνα, τα πιο βάρβαρα και σκληρά χρόνια της ζωής μου. Κι όταν κάποιος μου έλεγε «Τι θέλεις εδώ; Γιατί δεν γυρνάς στην πατρίδα σου;», μου ερχόταν να τον σκοτώσω. Έτσι, άλλωστε, έγινε και είπα μια μέρα στη Μυρτώ: «Τα μαζεύουμε και φεύγουμε», γιατί λίγο έλειψε να στραγγαλίσω έναν Γάλλο, που Χριστούγεννα, σ' ένα έρημο πάρκο, χαστούκισε τη μικρή μου Μαργαρίτα που δεν θα ήταν τότε 3 ετών, γιατί επέμενε να παίζει μπάλα με το γιο του… Μια ξένη…

    Θέλω με όλα αυτά να πω ότι η αντιμετώπιση του μετανάστη είναι για μένα πρώτα θέμα ανθρωπιάς από μέρους μας κι έπειτα όλα τα άλλα. Κι αν το μπορούσα, θα άνοιγα μια τεράστια αγκαλιά να τους ζεστάνω, γιατί τους πονώ και υποφέρω μαζί τους. Να τους δώσω αυτό που δεν μας έδιναν οι ξένοι, όταν ξεριζωμένοι και απροστάτευτοι χτυπούσαμε την πόρτα τους για λίγη ζεστασιά και δεν μας την έδιναν.

    Η Τουρκία παίζει σε δύο ταμπλό: και  με τη Ρωσία και  με την Αμερική. Εμείς  τι θα έπρεπε να κάνουμε;

    Είπαμε  πιο πριν ότι στερούμεθα «εναλλακτικής  διπλωματίας», σε αντίθεση με τους Τούρκους, που έχουν ένα μόνιμο διπλωματικό δυναμικό, που δεν αλλάζει από κυβέρνηση σε κυβέρνηση, έτσι ώστε να έχουν μια σταθερότητα και μια συνεχόμενη στρατηγική στην εξωτερική τους πολιτική. Και κάνουν καλά, γιατί ειδικά η εξωτερική πολιτική πρέπει να είναι εθνική και όχι κομματική, δηλαδή ευκαιριακή και επιπόλαιη όπως η δική μας. Ειδικά εμείς, με τη σπάνια στρατηγική θέση που κατέχει στον παγκόσμιο χάρτη η χώρα μας, θα μπορούσαμε με μια σωστή –καθαρά εθνική– και ενιαία εξωτερική πολιτική να αποκομίσουμε μεγάλα οφέλη, αντί να μετράμε συμφορές. Φυσικά θα πρέπει να έχεις ως γνώμονα την εθνική ανεξαρτησία και την ελευθερία επιλογών, καθώς και τη θέληση να την επιβάλεις. Εμείς όμως επιτρέψαμε στους κατά καιρούς «προστάτες» μας να επηρεάζουν από το παρασκήνιο τις επιλογές μας σύμφωνα με τα δικά τους και όχι τα δικά μας συμφέροντα, όπως λόγου χάρη τώρα με τα ανοίγματα της κυβέρνησης Καραμανλή προς τη Ρωσία και την Κίνα, που αντιμετωπίστηκαν με οργή από τις ΗΠΑ και τα τσιράκια τους που έπαιξαν βασικό ρόλο στις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις. Αν είχαμε κι εμείς, όπως η Τουρκία, ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, ασφαλώς θα έπρεπε να επιδιώξουμε ίσες σχέσεις με ΟΛΟΥΣ τους λαούς, με βάση το αμοιβαίο συμφέρον και πάνω απ' όλα με τις ΗΠΑ, με τη Ρωσία και με την Κίνα.

    Στο σημείο αυτό, ας μου επιτραπεί να απαντήσω στις επιθέσεις που μου γίνονται, ότι τάχα βλέπω παντού συνωμοσίες, πίσω από τις οποίες βρίσκονται οι ΗΠΑ. Αγνοούν, τάχα, όλοι αυτοί το ρόλο του Πιουριφόι –πρέσβη των  ΗΠΑ– στην εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη, εκτός από τη σωρεία των ενεργειών του με την άμεση εμπλοκή του στην πολιτική μας ζωή; Και αργότερα, το ρόλο της CIA στο πραξικόπημα των συνταγματαρχών ή του Κίσινγκερ στην εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο; Και είναι αλήθεια ή ψέμα ότι αντιτίθενται στις σχέσεις μας με τη Ρωσία και με την Κίνα και κάνουν ό,τι τους είναι δυνατόν για να μην λειτουργήσει η συμφωνία μας με τη Ρωσία για τον αγωγό; Τέλος, δεν τους είναι γνωστό το γεγονός ότι έκαναν το παν για να επιβληθεί το Σχέδιο Ανάν στην Κύπρο, και μάλιστα σκόρπισαν εκατομμύρια στη χώρα μας για να εξαγοράσουν διάφορους παράγοντες, προκειμένου να επηρεάσουν την κοινή γνώμη υπέρ αυτού του σχεδίου «τους»; Τώρα θα περιμένουμε τα αποτελέσματα απ' αυτό τον αιφνίδιο εναγκαλισμό των κυβερνήσεων Ελλάδας – Τουρκίας… Χρειάζεται μόνο λίγη υπομονή…

    Τέλος, προβλέπω ότι κάποια μέρα, που θα μαθευτούν  όλα –αν και  όταν–, οι Έλληνες  θα τρίβουν τα μάτια  τους όταν μάθουν πόσες  επιτροπές, με βαρύγδουπα και παραπλανητικά  ονόματα, όπως λόγου  χάρη για τη Φιλία (τάχα) των Λαών, για την  Ειρήνη ή την Ανάπτυξη κ.λπ. κ.λπ. χρηματοδοτούνται από διεθνείς οργανισμούς –όργανα της αμερικανικής πολιτικής– και ποιοι επώνυμοι συμμετέχουν σ' αυτές –με το αζημίωτο φυσικά–, προκειμένου να υπηρετήσουν, να προπαγανδίσουν και να «περάσουν» την πολιτική των ΗΠΑ σε χώρους ιδιαίτερα ευαίσθητους, όπως η εξωτερική μας πολιτική, η πληροφόρηση και η Παιδεία. Είναι περιττό να προσθέσουμε ότι με τη μεγάλη δύναμη που διαθέτουν χάρη στη βοήθεια της ντόπιας εξουσίας και των διεθνών πανίσχυρων κέντρων, προσπαθούν να συνθλίψουν κάθε φωνή που θα τολμήσει να εναντιωθεί στα σχέδιά τους. Δηλαδή στα συμφέροντα της υπερδύναμης που υπηρετούν.

    Πώς αισθάνεται τελικά ένας κορυφαίος πνευματικός  άνθρωπος, όπως εσείς, ζώντας στην Ελλάδα του σήμερα;

    Σαν ένα  αιχμάλωτο θηρίο μέσα σ' ένα κλουβί. Γιατί αν διέθετα τις αναγκαίες φυσικές δυνάμεις, να είστε βέβαιοι ότι δεν θα στεκόμουνα στα λόγια όπως τώρα, αλλά θα προσπαθούσα με όλα τα μέσα να πείσω το λαό μας και ιδιαίτερα τη νεολαία μας για τα «πιστεύω» μου, που αφορούν το παρόν και το μέλλον της πατρίδας μας, προτείνοντας λύσεις ρεαλιστικές, εφικτές και σωτήριες, με τη βεβαιότητα ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει το αναγκαίο υποκειμενικό στοιχείο, δηλαδή οι υπεύθυνοι και ανεξάρτητοι Έλληνες πολίτες, που μπορούν να ανατρέψουν τα κακώς κείμενα οπλισμένοι με οράματα, σιδερένια θέληση και πρόθυμοι για αγώνες και θυσίες, ώστε να τοποθετήσουν την πατρίδα μας στο βάθρο που δικαιούται, που της πρέπει και της αξίζει.

    Πόσο  σας ανησυχεί η  παρούσα κατάσταση  για την πορεία και τη βιωσιμότητα  της χώρας μας;

    Δεν ανησυχώ για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Γιατί γνωρίζω καλά ότι κάτω από τη γυαλιστερή επιφάνεια της επικαιρότητας υπάρχουν χιλιάδες, εκατομμύρια ακέραιοι πολίτες που, ανεξάρτητα από όσα τους υποχρέωσαν να κάνουν στα χρόνια που πέρασαν, λόγου χάρη να ψηφίζουν υποχρεωτικά τον Α ή τον Β γιατί δεν έβλεπαν άλλη λύση, διατηρούν μέσα τους άσβεστη τη φλόγα της αγάπης για την πατρίδα τους, το σεβασμό για την αλήθεια και την αφοσίωση στα μεγάλα και ιερά ιδανικά που μας οδήγησαν σε καιρούς χαλεπούς και επομένως μπορούν να ξαναβρούν τον εαυτό τους, που είναι πλασμένος σύμφωνα με τις ιστορικές και πολιτιστικές αξίες που κανείς ποτέ δεν κατάφερε να σβήσει, σε πείσμα των εχθρών μας
    και των άσπονδων φίλων μας. Λαός, Ελλάδα, Ελληνικότητα, συνυφασμένα με την Ελευθερία, τη Δημοκρατία και τον Πολιτισμό αποτελούν μια πανανθρώπινη κατάκτηση, που είναι καταδικασμένη να ζήσει. Και θα ζήσει.

    Από το Περιοδικό "Επίκαιρα"