H κατάρρευση του κυρίαρχου μοντέλου

H κατάρρευση του κυρίαρχου μοντέλου

 Ο κ. Γ. Παπανδρέου δηλώνει αποφασισμένος να καταπολεμήσει το καρκίνωμα, που ωθεί τη χώρα σε παρατεταμένη παρακμήTου Σταυρου Λυγερού
Είναι κοινός τόπος ότι η Ελλάδα βρίσκεται κοντά στη χρεοκοπία. Οι διαφωνίες αφορούν το πόσο κοντά. Η οξύτατη δημοσιονομική κρίση δεν είναι τίποτα άλλο από την κατάρρευση ενός ολόκληρου μοντέλου, βασικό χαρακτηριστικό του οποίου είναι μία κουλτούρα κλεπτοκρατίας και αυθαιρεσίας. Απ’ αυτή την κουλτούρα, που έχει διαποτίσει το σύνολο της κοινωνικής πυραμίδας, πηγάζουν η συστημική διαπλοκή/διαφθορά, η λεηλασία και η σπατάλη του δημόσιου χρήματος, καθώς και τα ποικίλα φαινόμενα αντικοινωνικής συμπεριφοράς. Το πάρτι, όμως, τελείωσε. Η διεθνής οικονομική κρίση παρόξυνε την προϋπάρχουσα δομική κρίση του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού. Το πρόβλημα είναι χρόνιο και αποτυπώνεται με αλάνθαστο τρόπο στο μεγάλο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών και στον δραματικά μικρό όγκο πραγματικών επενδύσεων. Τα κερδοσκοπικά κεφάλαια που επενδύονται στη Σοφοκλέους περισσότερο απομυζούν πόρους παρά συμβάλλουν στην ανάπτυξη.
Το έλλειμμα και το χρέος έφθασαν σ’ αυτά τα ύψη, επειδή οι πόροι, που τα διόγκωσαν δεν διοχετεύθηκαν σε παραγωγικές επενδύσεις. Κατά κανόνα σπαταλήθηκαν και τροφοδότησαν τις εισαγωγές. Επιβεβαιώνεται η παροιμία ότι «το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι». Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι η κοινωνία είναι αθώα. Ανάμεσα στο πολιτικό σύστημα και στους πολίτες λειτουργεί μία σχέση άρρητης συναλλαγής.
Δεν πρόκειται μόνο για τις παραδοσιακές πελατειακές σχέσεις με σκοπό την ψηφοθηρία. Η συναλλαγή έχει διευρυνθεί και οδηγήσει στη διαμόρφωση ενός κλίματος εκατέρωθεν ένοχης ανοχής. Το πολιτικό σύστημα εξαγοράζει εμμέσως πλην σαφώς την ανοχή της κοινωνίας στα προνόμια και στην ατιμωρησία του, ανεχόμενο από την πλευρά του μορφές λαϊκής αυθαιρεσίας, την εκτεταμένη διαφθορά των δημοσίων λειτουργών, τη φοροδιαφυγή κ.λπ.
Το αποτέλεσμα της αμφίδρομης αυτής ένοχης ανοχής είναι και η διάβρωση των αξιών και του κοινωνικού ιστού, καθώς και η μερική ακύρωση των αναπτυξιακών δυνατοτήτων της χώρας. Πρόκειται για τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Για να επιβάλει τον σεβασμό και την εφαρμογή των νόμων, ένα πολιτικό σύστημα πρέπει το ίδιο να είναι αξιόπιστο. Αυτό δεν ισχύει. Οι πολίτες ψηφίζουν, χωρίς να εμπιστεύονται. Εχουμε, δηλαδή, κρίση πολιτικής αντιπροσώπευσης. Σε αυτή την ατμόσφαιρα, η κοινοβουλευτική πλειοψηφία δεν εξασφαλίζει πια στην εκάστοτε κυβέρνηση ουσιαστική πολιτική νομιμοποίηση είτε για τη λήψη δραστικών μέτρων είτε για την επιβολή της νομιμότητας. Οι κοινωνίες, βεβαίως, διατρέχονται από αντιφάσεις κι αντιθέσεις, που ενίοτε προσλαμβάνουν εκρηκτικές διαστάσεις. Ακριβώς γι’ αυτό ο «νόμος και η τάξη» δεν είναι απόλυτος κανόνας.
Στην ελληνική περίπτωση, όμως, δεν πάσχουμε από ανελαστικότητα. Εχουμε περάσει στο άλλο άκρο. Το γεγονός ότι η αυθαιρεσία όχι μόνο δεν τιμωρείται, αλλά και ενίοτε επιβραβεύεται, έχει διαμορφώσει μία νοοτροπία ευκολίας και υπεκφυγής από την κοινωνική ευθύνη. Αυτή η νοοτροπία εκ των πραγμάτων λειτουργεί διαλυτικά και ακυρώνει το Κράτος Δικαίου.
Με το πέλεκυ ότι δεν θα βρει κεφάλαια να χρηματοδοτήσει τις τρέχουσες ανάγκες της, η κυβέρνηση πιέζεται ασφυκτικά να λάβει άμεσα δραστικά μέτρα. Μέσα σ’ αυτή τη ζοφερή ατμόσφαιρα, ήταν ευχάριστη έκπληξη οι προχθεσινές πρωθυπουργικές δηλώσεις. Ο Γ. Παπανδρέου μίλησε με ειλικρίνεια και έδειξε ότι δεν θα βαδίσει τον εύκολο δρόμο, που του υποδεικνύουν οι αγορές.

Η διαφθορά

Μίλησε για συστημική διαφθορά και σωστά τόνισε ότι το πρόβλημα δεν λύνεται με περικοπή μισθών. Υποχρεώνοντας να πληρώσουν όσους ήδη πληρώνουν παροξύνεις την ήδη εξοργιστική ανισοκατανομή των βαρών. Εύκολος δρόμος είναι και η αναλογική περικοπή των δαπανών. Ο δύσκολος δρόμος είναι η αναθεώρηση από μηδενική βάση και των εσόδων και των δαπανών.
Το Δημόσιο είναι φορτωμένο με υπεράριθμο προσωπικό και παράγει χαμηλού επιπέδου υπηρεσίες. Για ποιο λόγο να μην απαγορευθούν για 3-4 χρόνια οι προσλήψεις διοικητικών υπαλλήλων και οι όποιες ανάγκες να μην καλυφθούν από το πλεονάζον δυναμικό με εσωτερικές μετακινήσεις;
Οι δημόσιες δαπάνες έχουν πολύ χαμηλότερη απόδοση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο σ’ όλους τους τομείς. Ακόμα και οι κοινωνικές δαπάνες, δεν πάνε σ’ αυτούς που τις έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Για ποιο λόγο οι δαπάνες να μην επανεξετασθούν μία προς μία; Για ποιο λόγο να μην επανεξετασθούν η δομή και η αποδοτικότητα των μονάδων του ευρύτερου κρατικού τομέα;
Είναι τόσο εκτεταμένος ο ανορθολογισμός και τόσο μεγάλη η σπατάλη και η λεηλασία του δημόσιου χρήματος, που μία επίμονη και συστηματική επιχείρηση νοικοκυρέματος σίγουρα θα οδηγήσει σε εντυπωσιακή εξοικονόμηση πόρων. Οι λύσεις στους διάφορους τομείς έχουν υποδειχθεί, αλλά υπάρχει χρόνιο έλλειμμα πολιτικής βούλησης. Δεν πρόκειται μόνο για αβελτηρία. Οι κυβερνήσεις αποφεύγουν κατά κανόνα να συγκρουσθούν με τις ομάδες, που απομυζούν δημόσιο χρήμα, ή απλώς έχουν βολευθεί με τον ανορθολογισμό.
Το οικονομικό πρόβλημα είναι πρωτίστως πολιτικό. Πολιτικές είναι οι ρίζες του, πολιτική και η λύση του. Χωρίς κοινωνική συναίνεση ή τουλάχιστον ανοχή και τα πιο σωστά μέτρα σωτηρίας κινδυνεύουν να ακυρωθούν από κοινωνικές αντιδράσεις. Προϋπόθεση της κοινωνικής συναίνεσης είναι η πολιτική εμπιστοσύνη. Αυτή οικοδομείται με καθαρές κουβέντες και κυρίως με δίκαιη κατανομή των βαρών, όχι με επικοινωνιακά κόλπα. Τη διάχυτη καχυποψία, συντεχνιακή νοοτροπία και άρνηση αλλαγών τροφοδότησε η συνήθως δικαιολογημένη εντύπωση των εργαζομένων ότι το κόστος των περιβόητων διαρθρωτικών αλλαγών επιρρίπτεται κατά κανόνα μόνο στις δικές τους πλάτες.
Εάν η κυβέρνηση ακολουθήσει την πεπατημένη και περιορισθεί σε δημοσιονομικές παρεμβάσεις, θα χάσει το παιχνίδι. Δεν αρκεί η καλύτερη διαχείριση της υφιστάμενης «πίτας». Παραλλήλως, πρέπει να δρομολογηθεί αναπτυξιακή δυναμική με την αξιοποίηση συγκριτικών πλεονεκτημάτων και την απελευθέρωση παραγωγικών δυνάμεων. Αυτό θα συμβεί εάν δημιουργηθεί το περιβάλλον, που διευκολύνει επιχειρηματικές πρωτοβουλίες. Στοιχείο αυτού του περιβάλλοντος είναι η συρρίκνωση της διαπλοκής/διαφθοράς.
Η διαπλοκή/διαφθορά δεν δηλητηριάζει μόνο τις ηθικές αξίες, βλάπτει το δημόσιο συμφέρον και επιβαρύνει τους φορολογούμενους. Υπονομεύει και την ανάπτυξη. Ο πρωθυπουργός δηλώνει αποφασισμένος να καταπολεμήσει το καρκίνωμα, που ωθεί την χώρα σε παρατεταμένη παρακμή. Η σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο Δημοκρατίας είναι μία καλή αρχή.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_2_13/12/2009_383365

Σχόλιο

Το γνωστό «μη θίγεις τα κακώς κείμενα» και το «εγώ δεν πρόκειται να βγάλω τα κάστανα από τη φωτιά» ή το άλλο «εγώ δεν πρόκειται να βγάλω το φίδι από την τρύπα¨ είναι αυτά που χρόνια τώρα διαποτίζουν το κοινωνικό και διοικητικό ελληνικό σύνολο. Όσοι έχουν βιώματα από μεγάλους διοικητικούς ή παραγωγικούς οργανισμούς δεν μπορούν παρά να συμφωνήσουν.

Για να παράγεις έργο στο δημόσιο, με την ευρεία του έννοια, δεν πρόκειται να αποφύγεις τις συγκρούσεις, αλλά βασική και κυρίαρχη προϋπόθεση είναι η κεφαλή να διέπεται από ανιδιοτέλεια και δικαιοσύνης. Αυτές οι δυο συνιστώσες πρέπει να ακτινοβολούνται εκτυφλωτικά και να εκπέμπονται εκκωφαντικά και αδιάλειπτα Πέραν τούτου, ο Καζαντζάκης έφτανε στο σημείο να πρεσβεύει ότι η καλοσύνη είναι αδυναμία. Τουτ’ αυτό διαπιστώνεται και κατά διεκπεραίωση διοικητικών καθηκόντων. Οι «καλοί» με την καλοσύνη προσπαθούν να καλύψουν και να κρύψουν τις αδυναμίες τους και την αμάθεια τους. Κι έτσι δημιουργείται, υπάρχει και διατηρείται μια βουβή συναλλαγή. Μια συνενοχή. Και αμφότεροι εθελοτυφλούν στις εκατέρωθεν αδυναμίες, ανομίες κλπ. Σ’ αυτό το διοικητικά θολό περιβάλλον η διαφθορά βρίσκει τις κατάλληλες συνθήκες γιγάντωσης.

ΣΓΣ

20091211 "Καταγγελία περί διαγωνισμών

Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2009

"Καταγγελία περί διαγωνισμών..."

"Θα ήθελα να αναφερθώ σε έναν Διαγωνισμό που θα διεξαχθει στις 19/01/2010 (Δ/ΞΗ 378/09) στο Πολεμικό Ναυτικό και αφόρα 4 Radar Καινούργιας τεχνολογίας
Ο διαγωνισμός γίνεται φωτογραφίζοντας μια και μόνο εταιρεία χρησιμοποιώντας το δικό της μοντέλο και τους δικούς τους κωδικούς.
Δηλαδή το ΠΝ σαν υπηρεσία ζητεί για παράδειγμα αυτοκίνητα τα όποια στην Διακήρυξη του δεν... τα περιγράφει τεχνικά αλλά θέλει συγκεκριμένο μοντέλο, συγκεκριμένης εταιρείας με την λογική ότι δεν υπάρχει άλλο τέτοιο μοντέλο στον Κόσμο!!!!!!!.
Το χειρότερο δε είναι ότι στις ενστάσεις διαφόρων άλλων εταιρειών η γραπτή απάντηση του ΠΝ ήταν ότι θέλουν το συγκεκριμένο και τέλος!!!!!.
Επίσης το ΠΝ έχει παρόμοιο radar άλλης εταιρείας σε Πλοίο του μάλλον το αγνοεί . Επίσης χρησιμοποιεί τεχνικά χαρακτηριστικά από την συγκεκριμένη εταιρεία για τον Διαγωνισμό για ένα radar το όποιο το ΠΝ δεν έχει στον στόλο του!!!, αρα πως γνωρίζει τεχνικά στοιχειά που μόνο η εταιρεία που το εμπορεύεται τα έχει ????
τρομερή σύμπτωση.
Τέλος θα ήθελα να καταγγείλω ότι σε εποχή που διαφημίζεται και τονίζεται η διαφaνία , το Ίδιο το Π.Ν παραβιάζει το νόμο περί προμηθειών (Π.Δ. 118/07)
που απορρίπτει τέτοιους διαγωνισμούς.
Υπάρχει το ενδεχόμενο αρκετές εταιρείες να προσφύγουν στην Δικαιοσύνη εναντίον του φορέα και επίσης καλύτερο θα ήταν για όλους μας αφού θέλουν να
προχωρήσουν έτσι να έκαναν απευθείας ανάθεση και όχι δήθεν διαγωνισμό , θα ήταν πιο έντιμο ....

Φωνή βοώντος εν τη ερήμω ...;

Π.Τζωρτζάκης: Η νέα τεχνολογία θα μας βγάλει από την ύφεση 16 Μαρτίου 2009, 00:32 του Δημήτρη Μαρκόπουλου

Τον ιδρυτή της εταιρείας «Forthnet» και θεσμικό εκπρόσωπο ενός ολόκληρου κλάδου που αγωνιά για το αύριο τον συναντήσαμε στο περιθώριο της πρόσφατης συνέντευξης Τύπου του ΣΕΠΕ με αφορμή την οικονομική κρίση. Ενας άνθρωπος φύσει αισιόδοξος, όπως δηλώνει, που «έχει φάει τα μάρμαρα» των τεχνολογικών εξελίξεων για πάνω από 23 χρόνια, για πρώτη φορά αισθάνθηκε την ανάγκη να «φωνάξει» τόσο δυνατά και να μιλήσει για τις δυσχέρειες που οδηγούν την εγχώρια αγορά πληροφορικής και επικοινωνιών στον μαρασμό και στην απαξίωση. «Το καράβι έπιασε ξέρα και φτάσαμε να ψάχνουμε τον καπετάνιο στο αμπάρι», λέει, θέλοντας να ξεκαθαρίσει από την αρχή την κατάσταση που επικρατεί στην αγορά. Αναγορεύοντας σε μείζον θέμα τη διαφάνεια, ο Κρητικός «πατριάρχης του Ιντερνετ», όπως τον αποκαλούν, είναι λάβρος εναντίον όλων των παραγόντων που καταδικάζουν σε αδράνεια τη χώρα μας. «Δυστυχώς, η λειτουργία της αγοράς στη χώρα μας δεν είναι ξεκάθαρη. Ενώ όλοι οι πολιτειακοί φορείς αναγνωρίζουν τη συνεισφορά του κλάδου της πληροφορικής και των επικοινωνιών, ενώ όλοι αρχικά έχουν τις καλύτερες προθέσεις, κάτι γίνεται στη συνέχεια και τελικά η κατάσταση μένει στάσιμη. Ολες οι καλές προθέσεις χάνονται στους δαιδάλους των υπουργικών συναρμοδιοτήτων, όμως ο τελικός χαμένος είναι η αγορά που πλέον ασφυκτιά εξαιτίας των στρεβλώσεων», αναφέρει. Οντως, αν δεν αντιστραφεί ή η κατάσταση, αυτή τη στιγμή αρκετές είναι οι επιχειρήσεις της αγοράς που κινδυνεύουν ή θα κινδυνεύσουν εξαιτίας των αργών ρυθμών πληρωμών από το κράτος ή των δυσκολιών που προβάλλουν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Το εκκρεμές της κυβέρνησης… Ο ίδιος θεωρεί ότι οι τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών αποτελούν κομβικό παράγοντα ανάπτυξης και βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, με σημαντική συμμετοχή στην εξωστρέφεια της ελληνικής οικονομίας. Ομως το «σάντουιτς» που αποτελούν το δυσκίνητο κράτος και οι τράπεζες δεν αφήνει περιθώρια ελιγμών και περαιτέρω κινήσεων. «Ναι, αυτή τη στιγμή έχει διαμορφωθεί μια ασφυκτική κατάσταση στην αγορά, εξαιτίας μιας σειράς στρεβλώσεων. Η ευθύνη της κυβέρνησης είναι ότι έπρεπε να βάλει ένα πλαίσιο για την τόνωση της αγοράς, ώστε να επέλθει και η παράλληλη τόνωση της αποκαλούμενης πραγματικής οικονομίας. Δυστυχώς, όμως, σε μια λογική εκκρεμούς όλοι τώρα μιλάμε για το πέρασμα από τον άκρατο νεοφιλελευθερισμό στον κρατικό παρεμβατισμό. Θα πρέπει λοιπόν να είμαστε όλοι μας πιο προσεκτικοί», τονίζει. Ο κ. Τζωρτζάκης θεωρεί ότι η διαφάνεια ξεκινάει από την παροχή ηλεκτρονικών υπηρεσιών από τη δημόσια διοίκηση, οι οποίες εκμηδενίζουν τη γραφειοκρατία και βοηθούν με ξεκάθαρο, οργανωμένο, οικονομικότερο και αποτελεσματικότερο τρόπο τον πολίτη να διεκπεραιώνει τις υποθέσεις του με το κράτος. «Ομως στη χώρα μας, καμιά περιφέρεια δεν παρέχει ηλεκτρονικές υπηρεσίες στους πολίτες και στις επιχειρήσεις και μόνο το 27,45% των νομαρχιών και το 18,29% των δήμων προσφέρουν στοιχειωδώς ηλεκτρονικές υπηρεσίες. Υπεύθυνη λοιπόν είναι η διαχρονική απροθυμία της Πολιτείας, που συντηρεί τη γραφειοκρατία, η οποία με τη σειρά της εκτρέφει τη διαφθορά», καταλήγει. Το ΤΕΜΠΜΕ είναι ανύπαρκτο Ως άνθρωπος με το βλέμμα στραμμένο στις διεθνείς εξελίξεις, μιλά αρνητικά για τον τρόπο χρηματοδότησης των μικρότερων, κυρίως, εταιρειών της αγοράς πληροφορικής και επικοινωνιών, ενώ χαρακτηρίζει «απειροελάχιστο και ανύπαρκτο» το Ταμείο Εγγυοδοσίας Μικρών και Πολύ Μικρών Επιχειρήσεων. «Ως πρόεδρος του ΣΕΠΕ δεν εκπροσωπώ μόνο τις μεγάλες επιχειρήσεις της αγοράς αλλά και τις μικρές. Η κατάσταση που επικρατεί στο ελληνικό Δημόσιο και στις τράπεζες δημιουργεί γι’ αυτές τις εταιρείες ένα εκρηκτικό μίγμα. Ακόμα και η έκδοση απλών εγγυητικών επιστολών καθίσταται δύσκολη. Την ώρα που το διεθνές περιβάλλον βοά από παραινέσεις που προτρέπουν τις κυβερνήσεις να λάβουν άμεσα μέτρα για την ενίσχυση των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών ως μοχλών εξόδου από την κρίση και τη στιγμή που ακόμα και ο ίδιος ο Μπαράκ Ομπάμα εξήγγειλε πακέτο λύσεων προς αυτή την κατεύθυνση, η Πολιτεία στη χώρα μας διαχρονικά αδιαφορεί. Να σας θυμίσω πολύ απλά το μήνυμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που διά στόματος Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο ή της επιτρόπου Ρέντινγκ διαμηνύει ότι η ενίσχυση των τεχνολογιών είναι μία από τις δέκα απαραίτητες και επείγουσες δράσεις που θα καταστήσουν την Ευρώπη ικανή να διεκδικήσει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στην ανάκαμψη της παγκόσμιας ανάπτυξης», υποστηρίζει. «Το Δημόσιο μας χρωστά πάνω από μισό δισ. ευρώ» Την ώρα που η κυβέρνηση χρηματοδοτεί το τραπεζικό σύστημα -το οποίο εν μέρει ευθύνεται για τη σημερινή αρνητική κατάσταση- οι επιχειρήσεις πληροφορικής και επικοινωνιών δεινοπαθούν, καθώς κανείς δεν κάνει το παραμικρό για να καθιερώσει τους μηχανισμούς λογοδοσίας και διαφάνειας στις τράπεζες, ενώ τραγικές είναι και οι συνέπειες της άρνησης του Δημοσίου να τακτοποιήσει τις οφειλές των φορέων του για δράσεις που έχουν ήδη υλοποιηθεί. Οπως αποκάλυψε ο ΣΕΠΕ, οι οφειλές αυτές υπερβαίνουν τα 500 εκατ. ευρώ, έναντι των οποίων οι επιχειρήσεις πληροφορικής και επικοινωνίας έχουν ήδη καταβάλει ΦΠΑ και εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία, έχουν εξοφλήσει τις απορρέουσες υποχρεώσεις και έχουν δεσμευμένες εγγυητικές επιστολές. Την ίδια στιγμή και η ροή των πόρων από το πρόγραμμα ΕΣΠΑ είναι δραματικά αργή, όπως αντίστοιχα προβληματική υπήρξε και η υλοποίηση του επιχειρησιακού προγράμματος Κοινωνία της Πληροφορίας. «Θα μπορούσε να δημιουργηθεί ξεχωριστό υπουργείο Επικοινωνιών» Τι είναι αυτό, όμως, που κάνει τον πρόεδρο του ΣΕΠΕ να αισιοδοξεί και να μην οδηγείται... στην πλήρη κατάθλιψη; Γελώντας απαντά: «Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Τα πάντα θα κριθούν εκ του αποτελέσματος. Αυτό που χρειάζεται είναι κεντρικός κυβερνητικός συντονισμός. Αυτό μπορεί να γίνει είτε με τη δημιουργία ξεχωριστού υπουργείου Επικοινωνιών, είτε με το να δοθούν αρμοδιότητες γενικού συντονισμού στον υπουργό Επικρατείας», λέει. Στην ερώτησή μας, όμως, για το κατά πόσο η ύφεση θα δώσει το έναυσμα για μια σειρά ανατροπών στην αγορά όπως εμείς την ξέραμε, τουλάχιστον μέχρι σήμερα, αναφέρει: «Σαφώς ο ανταγωνισμός δεν θα είναι πια ο ίδιος όταν η κρίση θα παρέλθει. Αυτή τη στιγμή, ομολογουμένως, υπάρχει η φημολογία περί λουκέτων, όμως καλό θα είναι να έχουμε στο μυαλό μας πως πολλές από τις πληροφορίες είναι και ράδιο αρβύλα. Ζυμώσεις σαφώς υπάρχουν. Ας μην ξεχνάμε πως οι επιχειρήσεις είναι δυναμικά κύτταρα, ενώ είναι ξεκάθαρο ότι οι μακροοικονομικές αλλαγές θα επιφέρουν και ανατροπές στη δομή της αγοράς. Εδώ τραντάζονται κολοσσοί των αυτοκινήτων, των τραπεζών ή των ασφαλειών. Δεν θα υπάρξουν συγχωνεύσεις στην Ελλάδα; Αισιοδοξώ ότι μετά την πίεση που υφίσταται όλος ο κόσμος, θα έρθει και η αντίδραση. Η κρίση θα μας οδηγήσει σε μια συλλογική σοφία. Ομως ας μην αγωνιούμε. Η κάθε γενιά μεταφέρει την εμπειρία της στην επόμενη. Ο κάθε Μεσαίωνας έχει τη δική του Αναγέννηση. Οι τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών, όμως, θα δείτε πως θα είναι το εργαλείο εκείνο που θα μας βγάλει από την ύφεση. Είναι ο τρόπος απόδρασης της κοινωνίας από τον… Μεσαίωνά της». http://www.protothema.gr/content.php?id=26067