Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2012

Αν κάναμε ό,τι το BBC, θα ήμασταν φυλακή


Posted date: Δεκεμβρίου 22, 2012 12:48 ΜΜ In: Πανδωρικώς | comment : 70

Του Κώστα Βαξεβάνη
Το BBC δημοσίευσε ένα συγκλονιστικό ηχητικό ντοκουμέντο. Μέλη της Χρυσής Αυγής, συνομιλούν μεταξύ τους και παραπονιούνται γιατί δεν χτύπησαν τον Στρατούλη ακόμη περισσότερο. Αποκαλύπτεται έτσι η υποκρισία της Χρυσής Αυγής η οποία είχε αρνηθεί οποιαδήποτε σχέση με το περιστατικό και επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά το συμπέρασμα, πως πρόκειται για εγκληματικές ομάδες με τον μανδύα της πολιτικής.
Φαντάζομαι πως δεν υπάρχει λογικός ‘Ελληνας που δεν καταλαβαίνει την σημασία του ρόλου που έπαιξε ο δημοσιογράφος. Όπως έλεγε ο Όργουελ,καθήκον του δημοσιογράφου είναι να αποκαλύπτει όσα οι άλλοι θέλουν να κρύψουν, οτιδήποτε άλλο είναι δημόσιες σχέσεις.
Σε μια δημοσιογραφία «δημοσίων σχέσεων» και συγκάλυψης στην Ελλάδα, ο ρόλος του δημοσιογράφου του BBC φαντάζει ουσιαστικός. Διάβασα σχόλια στο twitter που έλεγαν «πού είναι ένας Έλληνας δημοσιογράφος να κάνει το ίδιο». Αυτό που αγνοούν όλοι είναι πως αν έλληνας δημοσιογράφος έκανε το ίδιο, θα ήταν ήδη στη φυλακή από τα «τάγματα νομικής ευαισθησίας» της προϊσταμένης της Εισαγγελίας Αθηνών.
Ο λόγος είναι πως ο ελληνικός νόμος, θεωρεί οποιαδήποτε υποκλοπή ακόμη και τέτοιας συνομιλίας, ως εγκληματική. Τη χαρακτηρίζει κακούργημα. Στην Ελλάδα φτιάχτηκαν μια σειρά από νόμοι, οι οποίοι με το πρόσχημα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων ή του απορρήτου, δημιουργούν ένα κλοιό προστασίας όχι για τα δικαιώματα,αλλά για αυτόν που παρανομεί.Είναι νόμοι οι οποίοι ενώ εμφανίζονται να προστατεύουν τις ιερές αγελάδες των δικαιωμάτων,στην πραγματικότητα είναι Ιερά Εξέταση για την αλήθεια.
Αν για παράδειγμα έχω στη διάθεσή μου μια ηχογραφημένη συνομιλία στην οποία αποδεικνύεται πως για παράδειγμα πρώην υπουργός συναλλάσεται με εμπόρους ναρκωτικών, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί γιατί είναι «παρανόμως κτηθείσα». Παλιότερα ο νόμος παρείχε την ίδια προστασία σε ό,τι αφορά τα προσωπικά δικαιώματα, αλλά εξαιρούσε τις περιπτώσεις στις οποίες αποδεικνυόταν κίνδυνος για το δημόσιο συμφέρον. Αυτή η εξαίρεση,εξαφανίστηκε για ευνόητους λόγους. Το σύστημα δεν θέλει μπελάδες.
Έτσι αν έχω σήμερα μια συνομιλία στην οποία αποδεικνύεται πως η ενέδρα που στήθηκε τον Σεπτέμβριο στο σπίτι μου, έγινε π.χ με εντολή κάποιου πολιτικού και την δημοσιεύσω, θα πάω φυλακή για παραβίαση των προσωπικών δεδομένων του εντολέα και επίδοξου δολοφόνου μου.
Αυτή η νομική σχιζοφρένεια, δεν είναι ούτε τυχαία , ούτε αποτέλεσμα κάποιας γραφειοκρατίας. Είναι επιλογή του συστήματος για να αυτοπροστατεύεται. Το πρόσχημα και η ευκαρία για να νομοθετηθεί, ήταν οι έφοδοι του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου με την κάμερα παντού, ακόμη και σε κρεβατοκάμαρες. Έτσι κουνώντας την έλλειψη ορίων του Τριανταφυλλόπουλου ως άλλοθι,το σύστημα κατάφερε με έναν ακόμη τρόπο να φιμώσει τη δημοσιογραφία.
Έχω επίσης βάσιμες υπόνοιες, πως αυτοί που επεξεργάστηκαν το νόμο, είχαν και οι ίδιοι προσωπικούς λόγους και όχι νομικούς, να δημιουργηθεί ένα στεγανό σύστημα για να προστατεύσουν το πρόσωπό τους. Μαζί με το νόμο Βενιζέλου για τα ΜΜΕ, δημιουργήθηκε ένα ισχυρό ανάχωμα για την πραγματική δημοσιογραφία και όχι αυτή που τρώει μαζί τους, κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Το αποτέλεσμα είναι πως η Ελλάδα αυτή τη στιγμή μοιάζει με εκείνον τον Αμερικανό στον οποίο κάποιος φίλος του, του λέει «ο αδελφός σου έχει σκοτώσει 50 ανθρώπους» και εκείνος ρωτάει «εσύ πού το ξέρεις;». «Μα διάβασα το ημερολόγιό του» απαντάει ο άλλος. «Τι; Διάβασες το ημερολόγιό του χωρίς την άδειά του;», εξοργίζεται ο αδελφός του δολοφόνου.
Κάπως έτσι η Ελλάδα της νομιμότητας θεωρεί πως το διάβασμα του ημερολογίου της διαφθοράς και της παρανομίας είναι μεγαλύτερο έγκλημα από την καθημερινή δολοφονία της αλήθειας.

"Υποθηκεύτηκε ο χρυσός και η χώρα". Διαβάστε τη σχετική απόφαση




Η δημοσίευση στο ΦΕΚ 240, τεύχος Α, της 12ης Δεκεμβρίου 2012 (12-12-12 για τους μεταφυσικούς) επιβεβαιώνει τους όρους του Μνημονίου 1 σχετικά με την διασφάλιση των πιστωτών μας στις νέες συμβάσεις που υπέγραψε η κυβέρνηση Σαμαρά και τις οποίες νομιμοποίησε με πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Για όσους δεν θυμούνται, η διασφάλιση των πιστωτών γίνεται με την εκχώρηση σε αυτούς του δικαιώματος να κατάσχουν δημόσια περιουσία. Την είδηση, σημειωτέον, αγνόησαν τα κυρίαρχα media, με εξαίρεση μια εφημερίδα και ορισμένα site…

Βεβαίως, η σχετική διάταξη (σελ. 5798 § 4.4) έχει προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα: «Το Δικαιούχο Κράτος Μέλος, η Τράπεζα της Ελλάδος και το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας παραιτούνται με την παρούσα αμετάκλητα και ανεπιφύλακτα από κάθε δικαίωμα ασυλίας που ήδη έχουν ή μπορεί να δικαιούνται σε σχέση με τους ίδιους και τα περιουσιακά τους στοιχεία έναντι δικαστικών ενεργειών σχετικά με την παρούσα Σύμβαση Τροποποίησης, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά, κάθε δικαιώματος ασυλίας, έναντι άσκησης αγωγής, έκδοσης δικαστικής απόφασης ή άλλης διάταξης, κατάσχεσης, εκτέλεσης ή ασφαλιστικού μέτρου και έναντι κάθε εκτέλεσης ή αναγκαστικού μέτρου σε βάρος των περιουσιακών τους στοιχείων στοιχείων στο μέτρο που τα ανωτέρω δεν απαγορεύονται από αναγκαστικό νόμο». Το αγγλικό κείμενο είναι μάλιστα πιο αποκαλυπτικό (βλέπε Securitisation Notes).
Στην ουσία δεν αλλάζει τίποτε σε σχέση με τον Μνημόνιο 1 που είχε υπογράψει ο Γ. Παπανδρέου, αλλά έχουν αλλάξει δραματικά οι όροι που έχουν θέσει οι πιστωτές. Δηλαδή, με το Μνημόνιο 3 και τις υπερβολικές απαιτήσεις των πιστωτών που έχουν συμβολαιοποιηθεί, οι αφορμές και οι δυνατότητες να ασκήσουν το δικαίωμα της κατάσχεσης καραδοκεί σε κάθε στραβοπάτημα… των αριθμών και των στόχων.

Με δυο λόγια, ο κίνδυνος να ενεργοποιηθεί η ρήτρα είναι πολύ πιο μεγάλος, εξ ου και το στρες των Σαμαρά-Στουρνάρα να γυρίσουν την οικονομία. Γι΄ αυτό ο Σαμαράς τέλειωσε κάθε συζήτηση περί ανασχηματισμού και αλλαγής εκλογικού νόμου. Πάντως, αν τα έσοδα καταρρεύσουν μέσα στο 2013, ή τέλος πάντων κάποια στιγμή σκάσει η «φούσκα της δόσης», ο χρυσός που έχει κατατεθειμένο σε τράπεζες του εξωτερικού η Τράπεζα της Ελλάδος μπορεί να κινδυνεύσει.

Το φόβο αυτό είχε εκφράσει η Λούκα Κατσέλη ήδη από το Μνημόνιο 1, τότε, που υπήρχαν δημοσιεύματα περί… Ακρόπολης. Τότε είχαν βγει ορισμένοι νομικοί κύκλοι που υποστήριζαν το Μνημόνιο και έλεγαν ότι αυτό δεν μπορεί να συμβεί, γιατί η Ακρόπολη αποτελεί εθνική κληρονομιά. Από το debate είχε προκύψει ότι θα μπορούσε να περάσει όμως στους ξένους η εκμετάλλευση της Ακρόπολης… Τέλος, πάντων, αυτά δεν ισχύουν για τον χρυσό του ελληνικού κράτους.

Τι σημαίνει στην πράξη η «υποθήκευση» του ελληνικού χρυσού, των δικαιωμάτων στο φυσικό αέριο και στους φυσικούς πόρους της χώρας και της δημόσιας περιουσίας; Σημαίνει ότι η κυβέρνηση, η όποια κυβέρνηση, μπορεί να κάνει δύο πράγματα:
Πρώτον, να προλάβει ένα τέτοιου τύπου ατύχημα με επιθετικές ιδιωτικοποιήσεις στη λογική όσο όσο, προκειμένου να είναι μέσα στους στόχους…
Δεύτερον, να σκληρύνει τη στάση της έναντι όλων των φορολογούμενων, εργαζομένων και όσων δεν μπορούν να διαφύγουν από την κρατική μέγγενη.
Κατά συνέπεια, ο αυταρχισμός του κράτους θα αυξηθεί για να αποφύγει η κυβέρνηση να της σκάσει στα χέρια η ρήτρα των κατασχέσεων.
Μέχρι τώρα η χώρα ήταν στον προθάλαμο της Κόλασης, τώρα μπαίνουμε μέσα. Η δήλωση του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα, «τώρα αρχίζουν τα δύσκολα», μάλλον αυτό σημαίνει. Τον επιβεβαίωσε προχθές ο πρόεδρος του Συνδέσμου Γερμανών Βιομηχάνων (BDI) Hans-Peter Keitel, ο οποίος προωθεί την ιδέα μιας ευρωπαϊκής εποπτείας του ρυθμού υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων που ψηφίσθηκαν από το ελληνικό κοινοβούλιο, έτσι ώστε κάθε δόση να συνδέεται με την εγγραφή ενεχύρων.
Όσοι επιθυμούν να διαβάσουν το πρωτόκολλο υποθήκευσης, μπορούν να το βρουν στο:





* Ο Μάκης Ανδρονόπουλος είναι δημοσιογράφος, blogger και συγγραφέας του βιβλίου «Η Ελλάδα στο ντιβάνι – Διεργασίες ανατροπής γύρω από την ιστορία, τη γλώσσα και τα κοινωνικά στερεότυπα» (εκδ. Αλεξάνδρεια, 2011).

Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012

Προειδοποίηση Σόιμπλε στο Λονδίνο

NAFTEMPORIKI.GR Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2012 21:05



Προειδοποίηση στη Βρετανία να μην «εκβιάζει» τους εταίρους της στην Ευρωπαϊκή Ένωση στην προσπάθειά της να ανακτήσει εξουσίες από τις Βρυξέλλες, απηύθυνε ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε σε συνέντευξή του στην Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung.
«Θέλουμε να κρατήσουμε τη Βρετανία στην Ευρωπαϊκή Ενωση και όχι να την ωθήσουμε εκτός Ε.Ε. ... αλλά θα πω επίσης, ότι αυτό δεν σημαίνει πως ο καθένας μπορεί να μας εκβιάζει», παρατήρησε ο γερμανός υπουργός Οικονομικών.
Ερωτηθείς σχετικά με τον κίνδυνο που μπορεί να παρουσιάζει ο διάλογος στη Βρετανία σχετικά με την πιθανή διοργάνωση δημοψηφίσματος για την παραμονή -ή μη- της στην Ε.Ε., ο Σόιμπλε απάντησε πως η Ευρωπαϊκή Ένωσ χρειάζεται να στείλει ένα σαφές μήνυμα προς τον υπόλοιπο κόσμο. «Οι Βρετανοί φίλοι μας δεν είναι επικίνδυνοι», εκτίμησε, «αλλά ένα δημοψήφισμα θα προκαλούσε ανασφάλεια».
Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, σε σύγκρουση θα ερχόταν με τους Βρετανούς μόνο για το ποδόσφαιρο, συμπληρώνοντας ότι ελπίζει σε «περισσότερη δέσμευση στην Ευρώπη, όχι λιγότερη».
Υπενθυμίζεται ότι τον προηγούμενο μήνα ο βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον δήλωσε ότι υποστηρίζει ακόμα την παραμονή της χώρας του στην Ε.Ε., επεσήμανε ωστόσο πως δεν αποδέχεται το status quo και θέλει να υπάρξει μια «νέα συμφωνία» που θα επέτρεπε στο Λονδίνο να ανακτήσει κάποιες από τις εξουσίες που έχει εκχωρήσει στις Βρυξέλλες.
Μέχρι σήμερα πάντως, έχει αποφύγει να ταχθεί ανοικτά υπέρ της διοργάνωσης ενός δημοψηφίσματος για την παραμονή ή μη της χώρας του στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παρά τις πιέσεις που αντιμετωπίσει από το κόμμα του να ξεκαθαρίσει τη θέση του. Το κλίμα βάρυνε ακόμα περισσότερο όταν ο Κάμερον αντιτάχθηκε στο νέο προϋπολογισμό της ΕΕ για τα επόμενα επτά χρόνια, λέγοντας πως είναι απαράδεκτο να αυξάνονται οι δαπάνες της την ώρα που πολλές χώρες επιβάλλουν πολιτικές λιτότητας.
Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση που δημοσίευσε ο Observer, το 56% των Βρετανών θα ψήφιζε υπέρ της εξόδου από την Ε.Ε. εάν τους δινόταν η ευκαιρία.
Πηγή: ΑΜΠΕ