Σάββατο, 29 Μαΐου 2010

Re: Matter vs Antimatter

This document has been imported into Google Docs on your behalf:
Just FYI,
The Google Docs Team

Matter vs Antimatter

Why We Exist: Matter Wins Battle Over Antimatter

The seemingly inescapable fact that matter and antimatter particles
destroy each other on contact has long puzzled physicists wondering
how life, the universe or anything else can exist at all. But new
results from a particle accelerator experiment suggest that matter
does seem to win in the end.

The experiment has shown a small — but significant — 1 percent
difference between the amount of matter and antimatter produced, which
could hint at how our matter-dominated existence came about.

The current theory, known as the Standard Model of particle physics,
has predicted some violation of matter-antimatter symmetry, but not
enough to explain how our universe arose consisting mostly of matter
with barely a trace of antimatter.

But this latest experiment came up with an unbalanced ratio of matter
to antimatter that goes beyond the imbalance predicted by the Standard
Model. Specifically, physicists discovered a 1 percent difference
between pairs of muons and antimuons that arise from the decay of
particles known as B mesons.

The results, announced Tuesday, came from analyzing eight years worth
of data from the Tevatron collider at the Department of Energy's Fermi
National Accelerator Laboratory in Batavia, Ill.

"Many of us felt goose bumps when we saw the result," said Stefan
Soldner-Rembold, a particle physicist at the University of Manchester
in the United Kingdom. "We knew we were seeing something beyond what
we have seen before and beyond what current theories can explain."

The Tevatron collider and its bigger cousin, the Large Hadron Collider
at CERN in Switzerland, can smash matter and antimatter particles
together to create energy, as well as new particles and antiparticles.
Otherwise, antiparticles only arise due to extreme events such as
nuclear reactions or cosmic rays from dying stars.

Measurements made by the DZero collaboration, a 500-member
international group, are still limited by the number of collisions
recorded so far. That means physicists will continue to collect data
and refine their analysis of the matter-antimatter struggle for

Researchers came up with their latest finding by performing a
so-called blind data analysis, so that they would not bias their
analyses based on what they observed. They have submitted their
results to the journal Physical Review D.

Matter vs. antimatter: particle accelerator experiment says matter wins
Blog: What is Higgs boson – and will CERN scientists find the 'God particle'?

Blog: Dark matter revealed?

Matter, antimatter, and the origin of everything
The experiment has shown a small — but significant — 1 percent
difference between the amount of matter and antimatter produced, which
could hint at how our matter-dominated existence came about.

The current theory, known as the Standard Model of particle physics,
has predicted some violation of matter-antimatter symmetry, but not
enough to explain how our universe arose consisting mostly of matter
with barely a trace of antimatter.

But this latest experiment came up with an unbalanced ratio of matter
to antimatter that goes beyond the imbalance predicted by the Standard
Model. Specifically, physicists discovered a 1 percent difference
between pairs of muons and antimuons that arise from the decay of
particles known as B mesons.

The results, announced Tuesday, came from analyzing eight years worth
of data from the Tevatron collider at the Department of Energy's Fermi
National Accelerator Laboratory in Batavia, Ill.

"Many of us felt goose bumps when we saw the result," said Stefan
Soldner-Rembold, a particle physicist at the University of Manchester
in the United Kingdom. "We knew we were seeing something beyond what
we have seen before and beyond what current theories can explain."

The Tevatron collider and its bigger cousin, the Large Hadron Collider
at CERN in Switzerland, can smash matter and antimatter particles
together to create energy, as well as new particles and antiparticles.
Otherwise, antiparticles only arise due to extreme events such as
nuclear reactions or cosmic rays from dying stars.

Measurements made by the DZero collaboration, a 500-member
international group, are still limited by the number of collisions
recorded so far. That means physicists will continue to collect data
and refine their analysis of the matter-antimatter struggle for

Researchers came up with their latest finding by performing a
so-called blind data analysis, so that they would not bias their
analyses based on what they observed. They have submitted their
results to the journal Physical Review D.
Matter vs. antimatter: particle accelerator experiment says matter wins
New results from a particle accelerator experiment suggest that matter
does seem to win in the end.

 Illustration of an atomic reaction, the concept of a matter -
antimatter collision. A matter-antimatter reaction is believed to be
100% efficient, with all mass converted into energy.


Κάθε μέρα, κάθε ώρα υπάρχει κάτι νέο στο ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ & ΕΠΙΚΑΙΡΑ, στο ΑΡΧΕΙΟ SOTSOT36 και στο  http://www.facebook.com/sotsot.sot


This document has been imported into Google Docs on your behalf:
Just FYI,
The Google Docs Team


This article is from The Wall Street Journal, as we all know a leading
financial newspaper worldwide, but politically an ultraconservative

Published today 18-05-2010



Caro Lula,

You don't remember me but we met now and then nearly 30 years ago when
you were an inspiration to labor movements around the world. Your
struggle to create a strong, independent trade union in Brazil helped
take your country to its democratic future.

I wrote articles about the great workers' rights movement in the ABC
region around Sao Paulo, where you organized strikes for fair pay and
decent labor conditions. Proto-globalization helped you. European
companies like VW and Renault had opened plants in Brazil. Your
appeals for solidarity from European comrades were transmitted via the
International Metalworkers Federation where I worked in exile from
Margaret Thatcher's anti-labor England. We sent over senior officials
of German unions who sat on the boards of VW and Mercedes-Benz. It was
one thing for Brazilian bosses to beat up Brazilian union organizers.
It was another for European managers to disrespect powerful German
trade-union leaders.

America's United Autoworkers' union also adopted you and made clear
via the American labor federation that democracy in Brazil was now in
your hands, not in those of the generals and oligarchs who held sway
over the country. You came to Washington and I raised your case at the
International Labor Organization. Don't misunderstand me. Brazil was
already en route to democracy, but you helped give it a final,
decisive push.

Something similar was happening in Poland, in South Africa, and in
South Korea, where worker-based organizations and independent trade
unions that rejected communist and capitalist cruelties were created
and helped open the way to the great democratization of the last
quarter century.

That is why it is with the most profound sadness that I see you
embracing the incarnation of everything that denies human rights,
social justice and all the good that liberation trade unions stood
for. The picture of you alongside the Iranian tyrant, President
Mahmoud Ahminedejad, as if he was the best friend of democratic
Brazil, has shocked all democrats around the world. This man presides
over a regime that tortures, kills, imprisons and humiliates those of
its citizens who dare to call for freedom and democracy. Teenagers are
hanged from cranes. Street protesters are killed with impunity. Women
are treated as second-class citizens and stoned to death. Writers and
journalists are routinely imprisoned, their publications censured, and
trade unions do not exist. Iranian gays live in terror that their
sexuality will come to the notice of the fanatic, human-rights-hating
clerics who rule the country with Ahmadinejad as their puppet.

Your new friend is an exterminationist who has called for the Jewish
people in Israel to be wiped off the face of the earth. Your new
companheiro sent rockets and bombs to Hezbollah, those terrorists and
Jew-killers. He swaggers around the world threatening every democracy
with his wrath. His regime is racing to obtain a nuclear bomb that
would utterly destabilize the region, as Sunni powers would no doubt
demand their own nuclear weapon to defend against this irrational Shia
order that believes a second coming of the "Hidden Imam" and
conflagration are just around the corner.

As a result, Russia faces a renewed threat from Islamist terrorism,
and America and Europe have to spend billions to protect their
citizens from the hate and terror encouraged and financed by your new

What on earth happened to the Lula I supported and built solidarity
for? I never had any illusions about Castro and the decadent, corrupt
prison camp that is today's Cuba, where writers rot in prisons and
pro-democracy oppositionists like Orlando Zapata are allowed to die in
jail. I did once hope that Hugo Chavez would use his charisma to make
Venezuela a democracy where social justice would have more say and
play. But he's just another populist latter-day Perón. His opponents
are often loathsome but his authoritarianism is not the answer.

Your global role as a champion of human rights, though, was admired
everywhere. And yet, you stand with Ahminejehad, who is the negation
of everything you once stood for, and everything the democracies of
Europe and the rest of the world have built. Why has it come to this?

I enjoy flying in Embraer jets and support better trade and contacts
with Brazil. Your great country has much to contribute to a better
world, just as you once contributed to its arrival as a full, modern
democracy. So why take tea with tyranny and shame your own life story?

Iran's present leadership attacks every decent value you once
represented. I still believe in those values that led me to support
you against your dictators. I wish you would once again become the
Lula who inspired the fighters for democracy and social justice around
the world.

Mr. MacShane is a Labour MP and was minister for Latin America in the
Blair administration.

20100529 Η Αριστερά και το Σύνταγμα


Η Αριστερά και το Σύνταγμα

Το άρθρο 59 του Συντάγματος ορίζει τα εξής: « Οι βουλευτές πριν αναλάβουν τα καθήκοντά τους δίνουν στο βουλευτήριο και σε δημόσια συνεδρίαση τον ακόλουθο όρκο: Ορκίζομαι στο όνομα της Αγίας και Ομοούσιας και Αδιαίρετης Τριάδας να είμαι πιστός στην πατρίδα και το δημοκρατικό πολίτευμα, να υπακούω στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνω ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου».

Τον ανωτέρω όρκο έδωσαν στη σημερινή Βουλή όλοι οι βουλευτές ΠαΣοΚ, Νέας Δημοκρατίας, ΛΑΟΣ και η κυρία Λιάνα Κανέλλη του ΚΚΕ. Οι υπόλοιποι βουλευτές του ΚΚΕ, αρνούμενοι να δώσουν θρησκευτικό όρκο, δεσμεύτηκαν για την πίστη τους στο Σύνταγμα, στους νόμους και στο δημοκρατικό πολίτευμα με τον λόγο της τιμής τους. Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ αρνήθηκαν να δώσουν οποιονδήποτε όρκο και αποχώρησαν από τη σχετική δημόσια συνεδρίαση.

Ξεκινώντας από τους τελευταίους διερωτώμαι κατά πόσον νομιμοποιούνται οι εκλεγμένοι από τον λαό ως εκπρόσωποί του να θεωρούνται κατά το γράμμα του Συντάγματος νομοταγείς βουλευτές. Ο καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου κ. Νίκος Αλιβιζάτος που τον ρώτησα, μου είπε ότι τη δημοκρατική νομιμοποίησή τους εξασφαλίζει η δημοκρατική εκλογή τους. Ταπεινό ερώτημα της στήλης: Αφού δεν ορκίστηκαν πίστη στην πατρίδα και στο δημοκρατικό πολίτευμα και υπακοή στο Σύνταγμα και στους νόμους δικαιούνται και να τα αγνοούν και, ακόμη
 χειρότερα, να αισθάνονται αποδεσμευμένοι από οποιαδήποτε υποχρέωση τήρησης των νόμων; Γι΄ αυτό άραγε συμμετέχουν χωρίς αναστολές στις πεζοδρομιακές εκδηλώσεις και στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις οι οποίες έχουν καταντήσει την Ελλάδα αναρχούμενη χώρα, στην οποία άλλωστε επί χρόνια έχουν το πάνω χέρι με τα καδρόνια, τις βαριοπούλες και τις βόμβες μολότοφ ανεμπόδιστα και ατιμωρητί οι δεδηλωμένοι αναρχικοί και αντιεξουσιαστές;

Ως προς το ΚΚΕ και το συνδικαλιστικό του παράρτημα ΠΑΜΕ, διαπιστώνουμε τα εξής: Ενώ ορκίστηκε πίστη στο δημοκρατικό πολίτευμα, στο Σύνταγμα και στους νόμους, την ίδια στιγμή ακόμη και μέσα στη Βουλή διακηρύσσει την ανυπακοή (δηλαδή την παραβίαση του Συντάγματος και των νόμων) και αναδεικνύει ως υπέρτατο νόμο «το δίκιο του εργάτη». Δηλαδή, νόμος είναι ό,τι συμφέρει ή νομίζει ότι συμφέρει τον καθένα μας, και μάλιστα κατά την εκδοχή της κυρίας Παπαρήγα και των συντρόφων της, και των «επαγγελματιών επαναστατών» του ΠΑΜΕ. Κατά δε
 τον εκπρόσωπο του ΚΚΕ κ. Μάκη Μαΐλη δεν οφείλεται σεβασμός στο Σύνταγμα επειδή το κόμμα του δεν το έχει ψηφίσει. Αρα κατά τη φασιστική αυτή εκδοχή, που θα τη ζήλευε και ο Μουσολίνι και θα χειροκροτούσε βεβαίως ο Στάλιν, το 93% το οποίο ψήφισε το ισχύον Σύνταγμα θα πρέπει να παραιτείται από τα δικαιώματα και τη θεσπισμένη νομιμότητα που ψηφίζει η συντριπτική πλειοψηφία της Βουλής και του Λαού, αν δεν συμφωνεί ο λαός του 8%, τον οποίον εκπροσωπούν η κυρία Παπαρήγα και οι σύντροφοί της. Επί πλέον διερωτώμαι ταπεινά: Ποιαν αξία έχει ο
 λόγος τιμής του ΚΚΕ και των βουλευτών του που έδωσαν πανηγυρικά στη σχετική συνεδρίαση της Βουλής, αφού οι ίδιοι μετά τον καταπατούν συνειδητά και με τα λόγια και με τα έργα τους;

Πάντως θα πρέπει οι αναγνώστες μου να γνωρίζουν ότι τα συνεπή προς την ιδεολογία τους μέλη του ΚΚΕ δεν τα δεσμεύουν οι όρκοι και οι λόγοι τιμής που δίνουν διότι δεν έχουν πρόβλημα συνείδησης αν ψεύδονται. Ο ιδεολογικός ηγέτης τους Λένιν, του οποίου το πελώριο άγαλμα κυριαρχεί στο προαύλιο του κομμουνιστικού ανακτόρου στον Περισσό, είχε διακηρύξει: «Το να λέμε την αλήθεια είναι μια αστική προκατάληψη. Το ψεύδος δικαιολογείται από τον διακαώς επιδιωκόμενο σκοπό μας». Δηλαδή την ψηφοθηρία έως την κατάληψη της εξουσίας και χωρίς δημοκρατικές διαδικασίες.


Γεώργιος Σουρής (1853-1919)

Ποιός είδε κράτος λιγοστό σ όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς, νάχει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα και δόξης τόσα μνήματα;
Νάχει κλητήρες για φρουρά και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε τον κλέφτη να γυρεύουνε;


Κλέφτες φτωχοί και άρχοντες με άμαξες και άτια,
κλέφτες χωρίς μια πήχυ γη και κλέφτες με παλάτια,
ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί
ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή.


Όλα σ'αυτή τη γη μασκαρευτήκαν ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.


Ο Έλληνας δυό δίκαια ασκεί πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε και ουρείν εις όποιο θέλει μέρος.


Χαρά στους χασομέρηδες! χαρά στους αρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.


Γι' αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτίρ στα χρόνια τα παλιά, σικτίρ και στα καινούργια!


Και των σοφών οι λόγοι θαρρώ πως είναι ψώρα,
πιστός εις ό,τι λέγει κανένας δεν εφάνη...
αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα,
δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει.


Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο, ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης, λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι, κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
Και ψωμοτύρι και για καφέ το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς σαν πιάσει πόστο: δερβέναγας.
Θέλει ακόμα  -κι αυτό είναι ωραίο- να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που'χει στο'να λουστρίνι, στ'αλλο τσαρούχι.


Πρωτοβουλίες ποιών Γραικύλων ακριβώς;;;;!!!!!

Προς γνώσιν σας απέστειλα το εξής εμαιλ σε όλους τους βουλευτάς του
Κοινοβουλίου. ΝΚ

Αξιότιμοι κκ Βουλευταί του Ελληνικού Κοινοβουλίου.
Έλαβα στην Γενεύη επιστολή Έλληνος εκπαιδευτικού ο οποίος μου λέγει
ότι στα σχολεία κυκλοφορεί η κατωτέρω πληροφορία:
<<Η λέξη «εθνική» από το λογότυπο του Υπουργείου Παιδείας ήταν θέμα
χρόνου να φύγει, γιατί υπάρχει όρος μέχρι τη λήξη του 2010 από την
ευρωπαϊκή ένωση, να προσαρμοστούμε σε νέα δεδομένα, αλλιώς θα
πληρώνουμε πρόστιμο»>>. Επειδή επί μίαν τριακονταετία υπήρξα στέλεχος
διεθνών οργανισμών στην Γενεύη και γνωρίζω πόσο απίθανο είναι να
αληθεύει η πληροφορία αυτή (η οποία συνάγω διαδίδεται μετ'επιτάσεως
στους εκπαιδευτικούς κύκλους από το Υπουργείο Παιδείας ή άλλην
κυβερνητική αρχή) απέστειλα επιστολή, υπό την ιδιότητά μου ως Πρόεδρος
της (Think Tank) European League of Geneva στον κ. Μπαρόζο με την
ερώτηση αν η είδησις αυτή αληθεύει. Προς γνώσιν σας έλαβα την κάτωθι
απάντηση η οποία γεννά ένα σοβαρότατο εθνικό ερώτημα: Ποιός είχε την
πρωτοβουλία να αφαιρεθεί η λέξις ΕΘΝΙΚΗ από το λογότυπο του Υπουργείου
Παιδείας, ποιός είναι ο απώτερος σκοπός αυτής της αφαιρέσεως και για
ποιό λόγο. Σας υπενθυμίζω ότι το λογότυπο του Υπουργείου Παιδείας της
Γαλλίας είναι Ministère de l'education NATIONALE. Εναπόκειται στους
Έλληνες βουλευτές που αισθάνονται ότι ΕΙΝΑΙ Έλληνες (και όχι ότι τους
ΕΚΑΝΑΝ Έλληνες, όπως υποστηρίζει η ΓΓ του εν λόγω Υπουργείου η οποία,
παρ'ολον τον σάλον εξακολουθεί να παραμένει στην θέση της) να λάβουν
θέση επί του εθνικού αυτού θέματος το οποίον, για μας τους Έλληνες της
Διασποράς, ενέχει θεμελιώδη σημασία επί του γενικού ερωτήματος «ποιοί
κυβερνούν αυτόν τον τόπο ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΚΡΥΦΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ». Μετά τιμής Dr
Nicolas Kaloy-Καλογερόπουλος

From:  <Clara.Martinez-Alberola@ec.europa.eu>
Date: 2010/5/28

Subject: RE: Reply to your letter of 20/05/10 and to your email of
To: nicolas.kaloy@sunrise.ch

Dear Dr Kaloy,

Thank you for your letter to President Barroso of 20 May about the
change of name of the Greek Ministry of Education.

I am happy to assure you that the European Commission does not
intervene in such questions as the titles of Ministries in the Member
States, and to confirm that it has not done so in this case.

I hope this is helpful.

Yours sincerely,

Clara Martinez Alberola
Office of President J.M. Barroso
European Commission
BERL 13/125
Rue de la Loi 200
B-1049 Brussels
Tel. +322.2965730
Fax: +322.2921503

20100529 Η κρίση και το χρέος των κομμάτων εξουσίας

Από τους ΑΝΤΙΛΟΓΟΥΣ (www.antilogoi.gr) ενότητα ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ (καταχώριση 28.5.10)
Αν πραγματικά τα δύο κόμματα εξουσίας θέλουν «να σώσουν την πατρίδα»
από μια καταστροφή...
(Επιστολή του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόπουλου, που στάλθηκε στην "Καθημερινή"
στις 6.5.2010)
Ας μου επιτραπούν λίγες σύντομες σκέψεις για την οδυνηρή κρίση που
περνάει η Χώρα και για το χρέος των κομμάτων στην προσπάθεια για το
ξεπέρασμά της.
(α) Για το σημερινό δημοσιονομικό εκτροχιασμό, απότοκο του γενικού
ηθικού, πολιτικού και οικονομικού ξεχαρβαλώματος της Χώρας, ευθύνονται
κυρίως τα δύο κόμματα που μας κυβέρνησαν τα τελευταία τριάντα χρόνια,
τα οποία, όπως εύστοχα έχει παρατηρήσει ο κ. Στάμος Ζούλας,
«χρησιμοποίησαν τις ίδιες μεθόδους και συμπεριφορές στη διακυβέρνηση
του τόπου».
Για το τελικό αποτέλεσμα της διαχείρισης της κρίσης υπεύθυνη είναι η
κυβέρνηση που, αγνοώντας τις προειδοποιήσεις της Τράπεζας της Ελλάδος,
της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των αγορών, δεν αντιλήφθηκε ότι δεν θα
μπορούσε να αποφύγει τη λήψη των σκληρών μέτρων που της είχαν εγκαίρως
υποδειχτεί. Επιπλέον, με αντιφατικές, αμφίσημες ή ακατανόητες
ενέργειες και δηλώσεις προκάλεσε τις γνωστές δυσμενείς αποφάσεις των
αγορών, με συνέπεια η κατάσταση να χειροτερεύσει και τα επιβληθέντα
τελικώς μέτρα να είναι κατά πολύ σκληρότερα αυτών που θα απαιτούνταν,
αν η ίδια είχε λάβει έγκαιρα τις αναγκαίες αποφάσεις.
(β) Στο χείλος του γκρεμού που είχαμε οδηγηθεί, δεν υπήρχε πλέον καμία
δυνατότητα να μην αποδεχτούμε τα επώδυνα μέτρα που οι δανειστές μας
αποφάσισαν να μας επιβάλουν.
Μπορούσαμε όμως, και μπορούμε και σήμερα, τα μέτρα αυτά –αβάσταχτα
βαριά για τους φτωχότερους και προκλητικά ελαφριά για τους
πλουσιότερους– να τα κάνουμε πιο δίκαια, αλλά και πιο αποτελεσματικά,
επιβάλλοντας στους τελευταίους να συνεισφέρουν περισσότερα.
Όταν παίρνεις οδυνηρά μέτρα για τους φτωχότερους –αυξάνεις δραματικά
τον αριθμό των ανέργων, περικόπτεις τις ετήσιες αποδοχές των
μισθωτών/συνταξιούχων των 20-30 χιλ. ευρώ κατά 20-25%– υποχρεούσαι να
πάρεις «οδυνηρά» μέτρα και για τους πλουσιότερους, για παράδειγμα:
- να περικόψεις τις αποδοχές των 100, 150 και 200 χιλ. ευρώ όλων των
υψηλόμισθων (βουλευτών, περιφερειαρχών, νομαρχών, στελεχών κεντρικής
και περιφερειακής διοίκησης, ΔΕΚΟ, κρατικής τηλεόρασης κ.λ.π.) κατά
35-50% (οπότε πάλι θα τους απομένουν 65-100 χιλ. ευρώ),
- να μειώσεις τον αριθμό των βουλευτών σε 200,
- να καταργήσεις τις βουλευτικές συντάξεις,
- να φορολογήσεις με γρήγορες διαδικασίες τα μη δηλωθέντα εισοδήματα
των μεγαλογιατρών, μεγαλοδικηγόρων, επιχειρηματιών, όσων έχουν
αποκτήσει πολυτελή ακίνητα, πολυτελή αυτοκίνητα, σκάφη κ.λ.π.
(αποτελεί ντροπή για τον πολιτικό κόσμο η διαπίστωση του τεχνοκράτη
του ΔΝΤ ότι δεν έχει ξανασυναντήσει το φαινόμενο να υπάρχουν πολίτες
με πανάκριβες κατοικίες, πολυτελή αυτοκίνητα κ.λ.π. που να μην
πληρώνουν φόρους και κανείς να μην κάνει τίποτα!).
(γ) Αν πραγματικά τα δύο κόμματα εξουσίας θέλουν
«να σώσουν την πατρίδα» από μια καταστροφή, θα πρέπει:
- Να πάψουν να ρίχνουν το ένα τα βάρη στο άλλο για τα μέχρι τούδε
(κακώς) πραχθέντα, αφού «έβλαψαν κι οι δυό τους τη Συρία το ίδιο» και
αφού ό,τι έγινε κανείς πλέον δεν μπορεί να το αλλάξει,
- Να επιβάλουν στους πολιτικούς και στους πλουσιοτέρους να
συμμετάσχουν στις οδυνηρές θυσίες, με μέτρα σαν αυτά που αναφέρθηκαν
πιο πάνω,
- Να παραδεχτούν πως ο μόνος δρόμος για «να λάμψει η αλήθεια», «να
μάθουμε ποιοι πολιτικοί έκλεψαν» και «οι κλέφτες να πάνε φυλακή» είναι
ο δρόμος της Δικαιοσύνης και αυτόν να νομοθετήσουν. Δεν είναι οι
εξεταστικές επιτροπές της Βουλής (όπου το μόνο που «λάμπει» είναι η
κομματική «αλήθεια» με τα τέσσερα ή πέντε κομματικά πορίσματα...).
- Να αναλάβουν τα ίδια την πολιτική απομόνωση και τη θέση εκτός
κόμματος των πολιτικών τους «που πλούτισαν από την πολιτική», στα
πλαίσια μιας αυτοκάθαρσης. Τους είναι γνωστοί. Είναι εκείνοι που,
χωρίς τα εισοδήματά τους να το δικαιολογούν, διάγουν πολυτελή βίο,
εκείνοι που μέσα σε λίγα χρόνια πέρασαν από την «έντιμον πενίαν» στην
αχαλίνωτη χλιδή. Αν πάλι τα κόμματα χρειάζονται «μείζονες αποδείξεις»,
ας μελετήσουν την πρώτη και την τελευταία δήλωση του «πόθεν έσχες»
τους. Και αν φοβούνται να αναλάβουν την ευθύνη μιας τέτοιας
αυτοκάθαρσης, ας την αναθέσουν στην ψήφο του λαού, δίνοντας στη
δημοσιότητα τις δηλώσεις αυτές.
- Να ζητήσουν εμπράκτως συγνώμη από τον λαό για το κατάντημα της
Χώρας, με την παραίτηση από την πολιτική λίγων έστω πολιτικών.
(δ) Με τέτοια συμπεριφορά και παράδειγμα και με τέτοιες πράξεις θα
υπάρξει ίσως ελπίδα να πεισθούν οι δεινά πληττόμενοι πολίτες να
δείξουν ανοχή στα επιβληθέντα οδυνηρά μέτρα, για να διαφυλαχθεί η
κοινωνική συνοχή και να αποφευχθεί μια καταστροφή.
Τα χωρίς αντίκρυσμα συνθηματολογικά ή πομπώδη λόγια που συνηθίζουν οι
πολιτικοί μας κανένα αποτέλεσμα δεν θα φέρουν.

Οι Τούρκοι εξαγοράζουν ελληνικές τράπεζες

Ενδιαφέρεται για αγορές Βαλκανίων
Προσφορές για εξαγορά τους ζήτησαν ελληνικές τράπεζες από την τουρκική Ziraat
Μεγάλες ελληνικές τράπεζες έχουν ζητήσει προσφορές για την εξαγορά τους από την τουρκική κρατική τράπεζα Ziraat, είπε την Παρασκευή ο διευθύνων σύμβουλος της Ziraat, Can Akin Caglar.

Η Ziraat, το μεγαλύτερο πιστωτικό ίδρυμα της Τουρκίας με εξειδίκευση στα αγροτικά δάνεια, ενδιαφέρεται να εισέλθει σε αγορές, όπως η Αλβανία και η ΠΓΔΜ, από τις οποίες έχουν αποσυρθεί οι ελληνικές τράπεζες, πρόσθεσε ο κ. Caglar μιλώντας σε δημοσιογράφους, όπως αναφέρει το Reuters.
Newsroom ΔΟΛ

Τούρκοι πολίτες οι Ιεράρχες!

Τούρκοι πολίτες οι Ιεράρχες!
Με ομόφωνη απόφαση της Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης

Στο Φανάρι βρέθηκαν χθες ιεράρχες της Κρήτης προκειμένου να
υπογράψουν τα απαραίτητα έγγραφα για την απόκτηση της τουρκικής
υπηκοότητας. Πρόκειται για τους Μητροπολίτες Ιεραπίτνης και Σητείας κ.
Ευγένιο, Πέτρας και Χερονήσου κ. Νεκτάριο, Κισάμου και Σελίνου κ.
Αμφιλόχιο και Αρκαλοχωρίου, Καστελίου και Βιάννου κ. Ανδρέα.

Σε δεύτερο χρόνο αναμένεται να βρεθούν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο
και οι υπόλοιποι ιεράρχες του νησιού, αφού ως γνωστόν η Ιερά Επαρχιακή
Σύνοδος της Εκκλησίας της Κρήτης αποδέχτηκε ομόφωνα την τουρκική

Σημειώνεται ότι με την παραχώρηση της τουρκικής υπηκοότητας αποκτούν
ταυτόχρονα και το δικαίωμα του «εκλέγειν και του εκλέγεσθαι» στον
Οικουμενικό Θρόνο.

Πρόκειται για έναν "ελιγμό" των Ιεραρχών των Μητροπόλεων που
υπάγονται και ευθεία στο Πατριαρχείο προκειμένου να αποκτήσουν το
προνόμιο που είχαν μέχρι τώρα μόνο οι αποκαλούμενοι "φαναριώτες" (όσοι
είχαν γεννηθεί και διέμεναν στην γειτονική χώρα).


Στο Φανάρι οι ιεράρχες για να πάρουν την τουρκική υπηκοότητα
Ξεκίνησε η τυπική διαδικασία - Και επισήμως τώρα υποψήφιοι για τον
πατριαρχικό θρόνο

Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη

Ξεκίνησε χθες στο Οικουμενικό Πατριαρχείο η διαδικασία για την
παραχώρηση της Τουρκικής υπηκοότητας στους Ιεράρχες της Κρήτης. Χθες
στο Φανάρι βρέθηκαν οι πρώτοι τέσσερις από τους Ιεράρχες του νησιού
που υπέγραψαν τα πρώτα έγγραφα.

Πρόκειται για τους Μητροπολίτες Ιεραπίτνης και Σητείας κ. Ευγένιο,
Πέτρας και Χερρονήσου κ. Νεκτάριο, Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιο
και Αρκαλοχωρίου, Καστελίου και Βιάννου κ. Ανδρέα. Συνολικά στο
Πατριαρχείο βρέθηκαν χθες 15 Ιεράρχες απ' όλο τον κόσμο.

Κατά τη χθεσινή διαδικασία παρέστησαν εκπρόσωποι της Τουρκικής
Πολιτείας ενώπιον των οποίων υπεγράφησαν τα απαραίτητα έγγραφα, ενώ με
νεώτερα στοιχεία που προσκόμισαν, οι Ιεράρχες της Κρήτης
επαναδιατύπωσαν σε πιο ενισχυμένη βάση το αίτημα τους για την
παραχώρηση της Τουρκικής Υπηκοότητας.

Σε δεύτερο χρόνο στο Φανάρι αναμένεται να ταξιδέψουν και οι υπόλοιποι
Ιεράρχες της Κρήτης, οι οποίοι επίσης έχουν δηλώσει ότι επιθυμούν να
αποκτήσουν την Τουρκική υπηκοότητα.

Οι Ιεράρχες της Κρήτης χαρακτηρίζουν ιστορικό το γεγονός και δεν
κρύβουν την συγκίνηση τους, τονίζοντας ότι πλέον θα μπορούν να
κινηθούν διαφορετικά στην Αυλή του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Με την παραχώρηση της Τουρκικής υπηκοότητας αποκτούν ταυτόχρονα και
το δικαίωμα του «εκλέγειν και εκλέγεσθαι» στον Οικουμενικό Θρόνο.

Όπως είναι γνωστό, πριν από μερικά χρόνια, ο Οικουμενικός Πατριάρχης
Βαρθολομαίος είχε διατυπώσει σχετικό αίτημα προς την σημερινή πολιτική
ηγεσία της Τουρκίας και συγκεκριμένα στον πρωθυπουργό Ταγίπ Ερντογάν.

Πριν από περίπου ένα χρόνο, στη διάρκεια συνάντησης του κ.
Βαρθολομαίου με τον Τούρκο Πρωθυπουργό, ο τελευταίος τον διαβεβαίωσε
ότι είναι θετικός στο αίτημα που του είχε υποβληθεί και ζήτησε να
σταλούν οι σχετικές αιτήσεις από πλευράς των ενδιαφερόμενων Ιεραρχών.

Το θέμα συζητήθηκε στην Ιερά Σύνοδο που πήρε απόφαση να σταλεί
σχετική εγκύκλιος στους εκτός Τουρκίας Ιεράρχες του Φαναρίου
προκειμένου να δηλώσουν τη βούληση τους.

Η Ιερά Επαρχιακή Σύνοδος της Εκκλησίας της Κρήτης αποδέχτηκε ομόφωνα
την τουρκική προσφορά.

Το γεγονός αυτό προκάλεσε έντονες συζητήσεις καθώς υπήρξαν και οι
φωνές εκείνες που εξέφραζαν τον προβληματισμό τους σε σχέση με τα
κίνητρα του Τούρκου πρωθυπουργού, στον οποίο αποδίδουν σκοπιμότητες
καθαρά επικοινωνιακού χαρακτήρα.

Από την πλευρά τους πάντως Ιεράρχες της Κρήτης, μιλώντας στην «Π»,
τονίζουν «οι εποχές αλλάζουν, τα σύνορα αλλάζουν, ο κόσμος
παγκοσμιοποιείται και μέσα σε αυτόν τον κόσμο η Τουρκία λαμβάνει τα
μηνύματα που την υποχρεώνουν να σέβεται το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Δείτε το ως έμπρακτο ενδιαφέρον από την πλευρά της. Είναι ιστορικό
γεγονός αν σκεφτείτε ότι μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και την
ανταλλαγή των πληθυσμών, ήταν ελάχιστοι εκείνοι που είχαν την τουρκική


Παρασκευή, 28 Μαΐου 2010

"Oυδέν σχόλιο... τα λέει όλα ο άνθρωπος..."

"Στη σάρκα της δημοκρατίας ασέλγησα κι εγώ"

"Ανάθεμα και κατάρα στους κλέφτες του δημόσιου βιου...κρεμαλα στους
πολιτικούς.... να πάνε φυλακή τα λαμογια...κάθαρση τωραείναι μερικες
απ τις κραυγές των αγανακτισμένων ελληνων για την κριση. Κριση που
δειχνει αξεπεραστη οσα δισ. ευρω και να μας δανεισουν..κριση που δεν
είναι μονο λογιστικη,κριση που δεν αποτυπωνεται μονο σε οικονομικα
μεγεθη, αλλα είναι κριση βαθυτατη και ριζωμενη πια στις ζωες ολων
μας.Ειναι κριση αξιων, νοοτροπιας και ηθους.

Ειμαι ενας πολιτης που ζω και εργαζομαι στη χωρα αυτή και θεωρω τον
εαυτο μου μοναδικο και αναντικαταστατο, σπανιο ειδος της ανθρωπινης
αλυσιδας που ολοι πρεπει να φροντιζουν για μενα γιατι ...εχουμε

Γειτονα,συμπολιτη,συνανθρωπε μπορει να μην καταχραστηκα δημοσιο χρημα
μπορει να μην εγινα πολιτικος μπορει να μην εχτισα βιλες μπορει να μην
εκανα χλιδατους γαμους στο εξωτερικο μπορει να μη μπηκα σε κοτερο ποτε
μου αλλα σε εκλεψα και εγω,και θα σε κλεβω συνεχεια και καθημερινα
γιατι ειμαι συμφεροντολογος, ατομιστης, ναρκισσος ασυνεπης που δεν
ξερω τι θα πει αυτοκριτικη και παντα μου φταινε οι αλλοι .

Σου κλεψα την ησυχία σου όταν για να επιδειχτώ στη γειτονια περασα απ
το σπιτι σου με διαπασων τη μουσικη και την εξατμιση να μουγκριζει.

Σου κλεψα την γαληνη σου όταν προσπαθησες να περασεις τη διαβαση πεζων
και εγω εστεκα αγερωχος με το 36 ατοκες δοσεις αυτοκινητο μου πανω

Σου κλεψα τη θεση παρκινγκ βαζοντας οριζοντια τη μηχανη μου γιατι στη
γειτονια υπαρχω μονο εγω και η γυναικα μου πρεπει να παρκαρει χωρις να
δυσκολευτει όταν ερθει απ τη δουλεια.

Σου κλεψα τη ουρα στο σουπερ μαρκετ,γιατι βιαζομουν.

Σου ζητησα 120 ευρω για να σου βαλω ένα αιρ κοντισιον χωρις να σου
κοψω αποδειξη.

Σου πηρα 100 ευρω την ημερα για ένα δωματιο το χειμωνα σε χωριο της
ελληνικης υπαιθρου γιατι μια καντηλήθρα στην παρουσιασα για τζακι.

Μου πληρωσες 4 ευρω τον καφε και 6 ευρω τη χωριατικη και 10 ευρω το
ποτο γιατι ολοι τοσο τα εχουν.

Εκμεταλευτηκα την πετρελαικη κριση και χωρις καθυστερηση σου ανεβασα
την τιμη στα καυσιμα αισχροκερδοντας εις βαρος σου ενώ ξεχασα να τις
κατεβασω όταν περασε η κριση.

Σου στερησα τα δελτια κοινωνικου τουρισμου γιατι μπορω να αποκρυπτω
εισοδηματα και να εμφανιζομαι σαν δικαιουχος.

Πηρα επιδοματα και επιδοτησεις με πλασματικα στοιχεια και τωρα φωναζω
να φερουν πισω τα κλεμενα

Σηκωσα κοματικες σημαιες ενιωθα δεος όταν με κερναγε και με χαιρετουσε
ο βουλευτης στο καφενειο,ψηφιζα για ιδιοτελεις σκοπους ξερογλυφομουν
στα πολιτικα γραφεια για να εχω έναν ανθρωπο για τις δουλειες μου και
τωρα απαιτω να παει φυλακη.

Έδωσα φακελακι σε γιατρο για να σε παρακαψω στη λιστα και να σωθώ εις
βαρος σου.

Λάδωσα το μηχανικο της πολεοδομιας να κανει τα στραβα ματια μεχρι να
σηκώσω το αυθαιρετο σε δασικη εκταση και μετα πηγα στο συνταγμα σε
καντηλοφορια να κλαψω για τα δαση που καηκαν.

Εψαξα και βρήκα γνωστο στην εφορια να γλιτώσω το προστιμο που μου
επιβλήθηκε για φορολογικες παραβασεις και μετα παραπονέθηκα για τη

Προειδοποίησα με φωτεινο σινιαλο παραβατες οδηγους για υπαρξη
τροχονομικου μπλοκου και μετα διαμαρτηρηθηκα γιατι η τροχαια δεν τους

Πεταξα το αδειο πακετο τσιγαρων απ το αυτοκινητο και μετα θυμωσα με
την αμελεια των αρχων να καθαρισουν τα φρεατια και να πλημυρίσει η
γειτονιά μου.

Σε εμποδισα να περπατησεις ελευθερα στο πεζοδρομιο γιατι αφησα το
αυτοκινητο, μιας και πεταχτηκα για δυο λεπτα σε μια δουλεια.

Τα εβαλα με τους αλλοδαπους που μολυνουν την χωρα μου ενώ τους
εκμεταλλεύτηκα για φτηνή και ανασφαλιστη εργασια.

Εβγαλα το σκυλο βολτα δηλώνοντας τη ζωωοφιλια μου αλλα ξεχναω να
μαζεψω τα περιττωματα του υπονομευοντας την υγεια σου .

Εμπιστεύτηκα τους δημοσιογραφους, τους θεωρησα αυθεντιες,τους αφησα να
με καθοδηγησουνμε μπερδεψαν με αλλοτριώσαν.

Μου ειπανε πως οι γερμανοι συντακτες του Spiegel είναι ανθελληνες ενώ
ειδα την ιδια μερα οπαδους των δυο μεγαλων ομαδων να μη σέβονται την
ανακρουση του εθνικου υμνου.

Μου ειπανε πως ξενοι ετοιμαζονται να αγορασουν νησια μας και ειδα
ελληνες να καταπατουν την ακτογραμμη φτιαχοντας ιδιωτικα λιμανια και
να μου ζητουν χρηματα ώστε να μου επιτρεψουν το μπανιο.

Μου ειπανε πως τα σταδια των ολυμπιακων αγωνων φτιαχτήκαν για μενα και
θα μεινουν σε μενα και ειδα να δινονται στην οικονομικη ελιτ και στις
αθλητικες εταιρείες.

Μου ειπανε πως ο διαγωνισμος τραγουδιου της eurovision είναι εθνικη
υποθεση ενώ ειδα πως είναι ένας θιασος που τρεφει το life style με
χρηματα φορολογουμενων.

Μου ειπανε πως η επενδυση του χρηματιστηριου εχει εγγυημένες αποδοσεις
και οι προβλεψεις είναι αισιοδοξες και ειδα μια καλοστημενη κομπινα με
την ομηρια χιλιαδων μικρο επενδυτων.

Μου ειπανε πως μετα τις κραυγες των ζωντανων συνδεσεων υστερα από
μεγαλες τραγωδιες και καταστροφες το μαχαιρι θα φτασει στο κοκαλο και
ότι θα παρακολουθουν την υποθεση και ειδα να την συγκαλύπτουν και να
την ξεχνουν.(σαμινα σεισμοι πυρκαγιες χρηματιστηριο).

Μου ειπανε πως οι δημοσιογραφοι είναι οι ελεγκτες της εξουσιας και
προστατες των αδυνατων και ειδα να γίνονται εκδοτες,κομιστες και
διαπλεκομενοι με το κεφαλαιο και τη εξουσια.

Μπερδευομαι ρε γαμωτο δυσκολευομαι να καταλαβω.Η σύγχυση μεγαλη...!

Ενώ ηξερα πως τα τανκς που κατεβηκαν στους δρομους και κατελυσαν την
δημοκρατια αυτό ζημιωσε τη χωρα μου, ειδα πως οι αγροτες μπορουν να
κλεινουν τους δρομους,οι λιμενεργατες τα λιμανια γιατι τα αιτηματα των
συντεχνιων είναι πιο πανω απ τα δικα μου δικαιωματα.

Ενώ ηξερα πως η αριστερα είναι προοδευτικο κινημα ειδα ότι αποτελει
τροχοπεδη σε κάθε μεταρυθμιση.

Ενω ηξερα πως η δεξια είναι πατριωτικο κομμα ειδα να σαμποταρει τους
θεσμους και να διαβρωνει τις αξιες και το νομιμο να γινεται ηθικο

Ενώ ηξερα πως σοσιαλισμος είναι αναδιανομη εισοδηματος και κοινωνικη
δικαιοσυνη ειδα πλουτισμο ημετερων,σκανδαλα,και κοινωνικη ανισοτητα.

Ενώ ηξερα πως ο εθνικιστης θεωρει την πατριδα του υπερ ανω ολων,ειδα
να φορα τη ναζιστικη μποτα και τον αγκυλωτο σταυρο που το 41 εισεβαλε
στη πατριδα του και σκοτωσε ελληνες.

Ενώ ηξερα πως ο αναρχικος είναι φορεας επαναστατικων ιδεων και
εναντιωνεται στο συστημα,ειδα να πηγαινει στις καταληψεις με ταξί,να
ντυνεται με γνωστες φιρμες πολυεθνικων,και να επικαλειται το ιδιο το
συστημα που θελει να ανατρεψει.

Ενώ ηξερα πως ο συνδικαλιστης είναι προαγωγός τον δικαιωματων των
εργαζομενων και ακαμπτος υπερασπιστης,ειδα να γινεται βουλευτης και να
διαπλεκεται στα γραναζια της εργοδοσιας.

Ενώ ηξερα πως τα κοματα είναι στυλοβατες της δημοκρατιας ειδα να
αυθαιρετουν να εμφανιζονται σαν συμμοριες και να καπηλεύονται τους

Και τοτε εχασα τελειως τον ελεγχο..

Ενώ ηξερα πώς είναι να φερεσαι σαν πολιτης και σαν ανθρωπος εχοντας
υποχρεωσεις και δικαιωματα προτιμησα να φερθω σαν καταναλωτης και

Ενώ οι καλυτεροι μου φιλοι είναι παναθηναικοι πηγα στο καραισκακη να
τους βρισω τη μανα και να τους πεταξω φωτοβολιδες γιατι η χαρα της
νικης είναι μονο δικο μου προνομιο.

Ενώ ελεγα πως οι πολιτικοι είναι εντολοδοχοι ξενων συμφεροντων και
υπηρετουν οικονομικους παραγοντες,με φανατισμο τους υποστηριζα στις
εκλογες δινοντας τους μια ακομη ευκαιριακαι καπως ετσι εφτασα να ζω το
ψέμα μου συμπολιτες

Επιδοθηκα σε ασταματητη καταναλωση προκειμενου να βρω ταυτοτητα

Υποτιμησα τη σημασια της παιδειας και των αξιων και προτιμησα να
μιμηθω το life style της τηλεορασης.

Ταυτισα την ευτυχια με το τριημερο στην αραχωβα και το 4Χ4 τζιπ.

Η αυταπατη της παντοδυναμιας μου ενισχυθηκε με την πιστωτικη καρτα..
μπορουσα να αποκτησω περισσοτερα από οσα δικαιουμαι.

Χωρις εγκρατεια ζητησα να δανειστω για να απολαυσω αγαθα που εβλεπα να
απολαμβανουν οι πλουσιοι και ηθελα να τους μοιασω.

Εγκατελειψα το χωριο μου για να γινω υπαλληλος των 700 ευρω.

Αφησα την ποιοτητα ζωης στην υπαιθρο για να ζησω σε ένα δυαρακι στη κυψελη.

Περιφρονησα τα πανηγυρια στην επαρχια γιατι στα μπουζουκια πια γινεται
η επιδειξη και το νυφοπαζαρο.

Ενιωθα σπουδαιος αν τη δευτερα το πρωι μιλουσα στη δουλεια για το
διημερο που περασα στα χιονια η τη κρεπαλη στα μπουζουκια.

Χρεοκοπησα νεοελληνα...γιατι πια δεν ξερω τι είναι σωστο και τι
λαθος,τι είναι δικαιο και τι αδικο.ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΜΩΣ ΚΑΤΙ..δε θα λυτρωθώ
απ τα spreads ουτε απ τους οικους αξιολογησης..

Για να σηκωθω ξανα χρειαζεται περισυλλογη συγκεντρωση και αυτοκριτικη
χρειαζεται εσωτερικη επανασταση.

Ηρθε ο καιρος να αλλαξω, γιατι αν δε το κανω η νεα γενια από λαμογια
παραμονευει να παρει τη θεση των απερχομενων και το νέο κυμα σκανδαλων
που θα παραξει ξανα το συστημα θα με βρει παλι να σκουζω σα βικτωριανη
παρθενα..''κλειστε τους ολους φυλακη´´!!"

Τον ξέρεις τον Σπύρο...;



Στα μέσα του 1970, μετά την επαναδημοκράτιση, είδα τον Σπύρο να
σουλατσάρει από καφενείο σε καφενείο με δυο τρεις εφημερίδες στη
μασχάλη. Όλες στο πρωτοσέλιδο είχαν τη φωτογραφία του '"εθνάρχη" με τα
ατάσθαλα φρύδια. Κοτλέ καμπάνα παντελόνι, πουκαμισάκι ξεκούμπωτο με
την τρίχα βιτρίνα και τον παχύ σταυρό απ' τα βαφτίσια του.

Έλεγε ιστορίες στους θαμώνες για την εξορία που τον έστειλε η χούντα.
'Αυτοεξορισμένος' κι αυτός στη Σουηδία. Δεν ήταν κι άσχημα τελικά.
Έλεγε και ξανάλεγε την ιστορία για τα κοροΐδα τους Σουηδούς που του
αγοράσανε αμάξι επειδή είχε κάνε δήλωση πως το δικό του κάηκε. Κρατική
ασφάλεια, κοινωνικό κράτος εκεί. Ένα πλαστό χαρτί απώλειας και να σου
ο λαζός με το καινούριο Volvo.

Mε το Volvo ήρθε στην Ελλάδα το 1976 και με την ιδιότητα του
αντιστασιακού, αυτοεξόριστου, κατατρεγμένου αντιφρονούντα, κι αμέσως
έπιασε δουλειά. Ένας κολλητός του δούλευε στη νομαρχία. τμήμα
πολεοδομίας. Κάτι μαγειρέψανε με ένα οικόπεδο, κάτι άδειες
πλαστογραφήσανε και με μια αντιπαροχή βρέθηκε με δυο τρία διαμερίσματα
στην κατοχή του. Νοίκιασε τα τρία σε φοιτητές της σχολής που άνοιξε
στην πόλη και κάαααθονταν. Τώρα είχε χρόνο να σώσει τους συμπολίτες
του από την κατάρα της αντιπαροχής που τσιμέντωσε τα πάντα.

Στις αρχές του 1980 το... σχέδιο των κυβερνόντων πήγαινε καλά.
Μαζέψανε όλο τον πληθυσμό στις πόλεις, τον ένα πάνω στον άλλο. Φθηνά
εργατικά χέρια. Το Σπύρο τον συνάντησα τότε πάλι στην Αθήνα. Δεν
κρατούσε πια 'δεξιές' εφημερίδες αλλά κάτι αφίσες με τον πράσινο ήλιο.
Μόλις είχε κερδίσει τις εκλογές ο μεσιέ με το ζιβάγκο και η χώρα
έμπαινε στη νέα εποχή. Ο Σπύρος ήταν πια πρόεδρος πολιτιστικού
συλλόγου στα Πατήσια, αλλά και παράγοντας σε ποδοσφαιρική ομάδα. Έδωσε
το volvo και πήρε μια 318, Μπεμβέ με καθίσματα από δερματίνη,
χαμηλωμένη. Τα λεφτά έρχονταν μόνα τους από τότε που οργανώθηκε στο

Τον χώσανε οι κολλητοί σε κάτι επιτροπές, και ρούφαγε το μερίδιό του
από τα πακέτα που έρχονταν από την Ευρώπη. Ο "μεγάλος", ο Ανδρέας, δεν
γούσταρε την Ευρώπη, αλλά μια χαρά τα πήγε μαζί τους τελικά. Το
σύνθημα "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο" ήταν καλή ατάκα για τα
αντανακλαστικά του λαού, αλλά μέχρι εκεί. Ο Ανδρέας ήταν όσο Ευρωπαίος
ήταν κι ο Κωνσταντίνος. Όσο ο λαός στην Ελλάδα είχε χούντα, αυτοί και
οι κουστωδία τους ήταν 'εξορία'. όχι. όχι Μακρόνησο. πιο δύσκολη, στην
ξενιτιά. Παρίσια, Στοκχόλμες, Τορόντα, Μανχάταν. όπου υπήρχαν
αμερικάνικες και αγγλικές πρεσβείες, ακριβώς δίπλα κάνανε τα σπίτια

Ο Ανδρέας λοιπόν έφερε λεφτά από την Ευρώπη με το σύνθημα 'αλλαγή'.
Πακέτα Ντελόρ. Λεφτά, πολλά λεφτά. Από αυτά τα λεφτά ο Σπύρος ζούσε
καλά. Συνδικαλίζονταν στα πράσινα στέκια μαζεύοντας ψήφους για το
κόμμα. Με το πακέτο μάλμπορο να εξέχει απ' την κωλοτσέπη, τα κλειδιά
της μπέμπας σε ρόλο κομπολογιού, το μαλλί μπούκλα μπριγιαντομένο,
έτρεχε από σύναξη σε σύναξη πρασινίζοντας τον τόπο. Τα βράδια συνήθως
άφηνε στο σπίτι την κυρά, και πήγαινε να 'σηκώσει' το το κοινωνικό του
προφίλ με κολλητούς από κάτι υπουργεία.

Παραλιακή, σκυλάδικο, πρώτο τραπέζι, άσπρη κάλτσα, καφέ λουστρίνι
εισαγωγής. ΛεΠά, Χριστοδουλόπουλος, ουίσκι και σαμπάνια μαζί, πιάτα
και γαρύφαλα, γκόμενες να κωλοτρίβονται στις γραβάτες, τσιφτετέλια
στην πίστα με το χέρι στον αέρα να μοστράρει το μακρύ νύχι του μικρού
δακτύλου με το δαχτυλίδι. Παχύς χρυσός με πράσινη πέτρα πάνω.
Ξημερώματα για πατσά στη Συγγρού, δίπλα στις πουτάνες.

Αρχές δεκαετίας του 1990. Ο γιος του Σπύρου μεγάλωσε και ήταν πια στο
Λύκειο. Από το Γυμνάσιο όμως ήταν 'ενεργός' πολίτης. Πρόεδρος του
15μελούς που 'κατέβαινε' στις σχολικές εκλογές με το κόμμα. Το κόμμα
ήταν παντού. Όχι στα νηπιαγωγεία ακόμα, αλλά από το γυμνάσιο μπορούσες
να διαλέξεις το κοπάδι σου. Ο γιος ήταν άξιο τέκνο του Σπύρου. Είχε
μάθει τα κόλπα πως να βγάζει λεφτά από τις μίζες στις εκδρομές
στήνοντας την κατάσταση ανάμεσα στους λεοφορτζήδες και τους καθηγητές.
Όλοι κάτι βάζανε στην τσεπούλα κι όλοι μια χαρά.

Ο γιος είχε εξαντλήσει το όριο των απουσιών αλλά κανένα πρόβλημα, όλα
με λίγο λάδωμα από τον μπαμπά κυλάνε καλύτερα. Ο διευθυντής του
σχολείου άλλωστε είχε βλέψεις για προϊστάμενος δευτεροβάθμιας και
χρειαζόταν πλάτες στο κόμμα. Ο Σπύρος είχε καημό ο γιος του να πάει
στο Κολέγιο Αθηνών αλλά δεν του κάτσε. Ήταν σημαντικό να είσαι
συμμαθητής με τον γόνο του εφοπλιστή, του εφημεριδά και του
μεγαλέμπορου. αργότερα οι μπίζνες με ποιους θα γίνονταν άλλωστε. με
άγνωστους; Με τους συμμαθητές φυσικά! Αλλά κι έτσι όλα τακτοποιήθηκαν.

Στις αρχές του 1990 ο γιος του Σπύρου αφού πήγε δυο χρόνια διακοπές
στην Αμερική και γύρισε με πτυχίο μάρκετινγκ. Έμαθε απ' έξω όλα τα
καφέ του Γιέιλ και τις μαζορέτες των αδελφάτων, αλλά τα αγγλικούλια
του ήταν επιπέδου Ελεμέντρι, ίδια μ αυτά του Καραμανλή του νεωτέρου
που κι αυτός στο Αμέρικα έφαγε τα νιάτα του σπουδάζοντας

Γύρισε στην Ελλάδα λοιπόν πτυχιούχος κι άνοιξε με κάτι μαγειρεμένες
επιδοτήσεις διαφημιστική εταιρία, ξήγα του μπαμπά. Το μαγαζί πήγε καλά
από την αρχή καθώς έπαιρνε 'αβέρτα' δημόσια έργα. Τουριστική προβολή
Νομού τάδε 150.000, οργάνωση εκθέσεως Υπ. Τουρισμού 900.000, έντυπα
Περιφέρειας 1.200.000, κονκάρδες για το Δήμο 500.000 . . και πάει

Πουλούσε και μίντια στα κανάλια που γέμισαν τον τόπο. ελεύθερη
τηλεόραση γαρ. Είχε κάνει κολλητούς μερικούς Νομάρχες και Δημάρχους
και έπαιρνε τη δουλειά. Με διαγωνισμό πάντα. Διαφανέστατα. Ήξερε καλά
πως αν δεν χώσεις μαύρα, δεν θα πάρεις τη δουλειά. Έτσι, ένας δούλευε,
δέκα πληρώνονταν. Ένας έσκαβε (κι αυτός με stage επιδοτήσεις) και δέκα
κονομάγανε. Η πιο κερδοφόρα δουλειά στην Ελλάδα έγινε ο αέρας.

Χρυσοπληρωμένοι αεριτζήδες, πετυχημένοι και κονομημένοι. Έτσι κι ο
γιος του Σπύρου. Άλλαξε το φοιτητικό κόκκινο celica με το μπουρί από
πίσω και πήρε μια καγιέν μαύρη. Την τούρμπο με φιμέ τζάμια επίσης.
Αριθμός κυκλοφορίας ΑΜΡ-7777. Ήθελε να τον καταλαβαίνουν όλοι και ένας
κολλητός στο συγκοινωνιών του έδωσε το νούμερο. Δεν ήθελε όμως να
φαίνεται στην εφορία, γι αυτό και το καγιέν το 'έβαλε' στην οφ-σορ του
που είχε έδρα την Κύπρο. Εταιρικό το αμάξι, όπως και η γκαρσονιέρα που
αγόρασε για γαμηστρώνα στο Κολωνάκι κοντά στου Σημίτη για να τον
χαιρετάνε οι μπάτσοι της φρουράς.

Στις γκόμενες που ξεμονάχιαζε εκεί έλεγε πως ήταν σύμβουλος του
ΥΠ.ΠΟ, έτσι για φιγούρα. Ψέματα βεβαίως, δεν ήταν σύμβουλος, πελάτη
τον είχε.
Ο μπάρμπα Σπύρος ήταν περήφανος για το βλαστάρι του. Είχε βγει στη
σύνταξη από τα πενήντα του "δουλεύοντας" το ΤΕΒΕ με πλαστά παραστατικά
εργασίας από τη Σουηδία, αλλά έβγαζε χοντρά φράγκα από τότε που το
κόμμα τον έβαλε σύμβουλο στο κρατικό κανάλι. Πολλά λεφτά! Και δεν
πατούσε και το πόδι του εκεί. Από τη Μύκονο τηλεφωνικώς οι πολύτιμες
συμβουλές του μέσα από την πισίνα ή το τζακούζι που φερε απ΄ τη
Σουηδία να του θυμίζει την ξενιτειά.

Έφερε και μια σάουνα αλλά την πήγε στο άλλο εξοχικό στην Αράχοβα. Από
τη Μύκονο ερχόταν στην Αθήνα μόνο για τα συμβούλια με Υπουργούς, για
να ζεσταθεί το κονέ. Έτσι κι αλλιώς με το σκάφος μια ώρα ήταν η
Γλυφάδα από τη Μύκονο και τρως και καμιά αστακομακαρονάδα στο διάμεσο
να διαπιστευτεί το στάτους. Και τα σκυλάδικα κοντά, λίγο άλλαξαν από
το ηρωικό 80. Το κόλπο του χρηματιστηρίου τους άφησε πόλλλλλλλά κέρδη.

Ήταν μέσα στις κομπίνες που φούσκωναν ανύπαρκτες εταιρίες πιο γρήγορα
κι από φαρίνα γιώτης. Όταν δόθηκε το σύνθημα, τα φράγκα μεταφέρθηκαν
στην Ελβετία με τσουβάλια και είναι εκεί για τα γεράματα. Ο μπάρμπα
Σπύρος έμαθε πως ο καλύτερος φίλος του στο πατρικό του δίπλα
αυτοκτόνησε από την απόγνωση. Έχασε τα πάντα. ο Σημίτη που είχε
ψηφίσει τον είχε διαβεβαιώσει πως το χρηματιστήριο θα τον κάνει
πλούσιο και εκσυγχρονισμένο. Ο Σπύρος έστειλε στεφάνι μια που δεν
μπόρεσε να πάει στην κηδεία, είχε επιτροπή.

Στα μέσα του 2000 μπήκε πατέρας και γιος στο μεγαλύτερο φαγοπότι όλων
των εποχών. Αρμέγανε από παντού, ήταν πια κολλητοί με τους πάντες και
διαχειρίζονταν μίζες και λάδια. Σι Φορ Άι, Αντίρια, Ολυμπιακά Έργα,
κατασκευές. ότι μπορεί και δεν μπορεί να φανταστεί κανείς. Η Ολυμπιακή
φλόγα έφερε πολύ χρήμα. Ο Σπύρος έχει ακόμα τη δάδα της φλόγας, την
μετέφερε κι αυτός για 50 μέτρα. αλλά οι φωτογραφίες βγήκαν 'καμένες'
επειδή γυάλισε στον ήλιο το ολόχρυσο ρόλεξ και το δαχτυλίδι με την
πράσινη πέτρα στο μικρό δάχτυλο με το μακρύ νύχι.

Κάπου σ' αυτή την εποχή έχασα τα ίχνη του Σπύρου και του γιου του.
Είχα κι εγώ τα δικά μου προβλήματα επιβίωσης. Έμαθα πως αγόρασαν
σπίτια στο Σαν Φραντζίσκο και στο Λονδίνο για τις δύσκολες ώρες.
Μάλλον είχαν την πληροφορία πως η Ελλάδα θα γίνει επικίνδυνος τόπος
για την κάστα τους και έφυγαν νωρίς. Όπως οι καλοί κλέφτες, μια καλή
μπάζα κι εξαφανιζόλ.

Οι κολλητοί τους όμως είναι ακόμα εδώ, άπληστοι, αδίστακτοι, ψεύτες
απέναντι σε εκατομμύρια φτωχών πια Ελλήνων. Στις αρχές του 2010 ο
τελευταίος της δυναστείας Παπανδρέου αποφάσισε να ποντάρει σε λάθος
άλογο, και να κερδίσει τις εκλογές πέφτοντας στην παγίδα που έστησε ο
ελληνικός λαός. Σπύρος και γιος ΑΕ ίσως τη γλυτώσουνε. Ίσως αποφύγουν
αυτό που δεν απέφυγαν οι Λουδοβίκοι του παρελθόντος.

Στην Ελλάδα μπορεί το 95% να κοιμάται νανουρισμένο από το σκυλάδικο,
τους πληρωμένους τελάληδες της δημοσιογραφίας, και τη χαζομάρα του
μεσημεριού, αλλά το 5% είναι γνήσιο τέκνο του Λεωνίδα, του Θεμιστοκλή
και του Αλεξάνδρου. Πιο γνήσιο δεν γίνεται.

Καλή σου τύχη Σπύρο. Χαιρετίσματα στο γιο και στην κυρά.

Η Finansbank "σώζει" την Εθνική

Η Finansbank "σώζει" την Εθνική (capital.gr-26/5/2010)

Με την αγορά της Ελλάδας να καταγράφει ζημιές και με την Finansbank να
εμφανίζει κέρδη ο όμιλος της Εθνικής Τράπεζας κατέγραψε στο α΄ τρίμηνο
του έτους καθαρά κέρδη ύψους 21 εκατ. ευρώ, μειωμένα κατά 93% σε σχέση
με το αντίστοιχο διάστημα του 2009. Ωστόσο, τα προ προβλέψεων κέρδη
του ομίλου διαμορφώθηκαν στο α΄ τρίμηνο στα 465 εκατ. ευρώ, μειωμένα
κατά 30% σε σχέση με το α΄ τρίμηνο του 2009.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του ομίλου τα καθαρά κέρδη επιβαρύνθηκαν από
έκτακτες φορολογικές υποχρεώσεις, ζημίες από το χαρτοφυλάκιο των
ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου και συνεχιζόμενες υψηλές προβλέψεις
έναντι επισφαλειών. Συγκεκριμένα, η έκτακτη φορολογική εισφορά για τα
κέρδη του 2009 αλλά και η αναδρομική για το 2009 έκτακτη φορολόγηση
εσόδων από ομόλογα επιβάρυναν τα αποτελέσματα του αΆ 3μήνου με ¤93
εκατ. πρόσθετους φόρους διαμορφώνοντας το συνολικό ύψος των φόρων του
3μήνου σε ¤112 εκατ.

Ειδικότερα, από την αγορά της Ελλάδας ο όμιλος της Εθνικής Τράπεζας
κατέγραψε στο α΄ τρίμηνο της χρονιάς ζημιές ύψους 133 εκατ. ευρώ, σε
σχέση με κέρδη 176 εκατ. ευρώ στο αντίστοιχο περυσινό διάστημα, ενώ
την ίδια στιγμή η Finansbank εμφάνισε καθαρά κέρδη στα 122 εκατ. ευρώ,
ενισχυμένα κατά 32% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνo και υψηλότερα
κατά 18% έναντι του αντίστοιχου τριμήνου του 2009.

Από την αγορά της ΝΑ Ευρώπης ο όμιλος της Εθνικής εμφάνισε καθαρά
κέρδη 32 εκατ. ευρώ, υψηλότερα κατά 76% σε σχέση με το α΄ τρίμηνο του

Το σταθερό επιτοκιακό αποτέλεσμα διαμορφώθηκε στα 1,035 δισ. ευρώ, με
το επιτοκιακό περιθώριο να παραμένει σε επίπεδα άνω του 4% και
συγκεκριμένα στο 4,01%.

Τα δάνεια προς καταθέσεις του ομίλου διαμορφώθηκαν στο 98% και ειδικά
στην Ελλάδα στο 86%.

Επίσης, στην ανακοίνωση επισημαίνεται ο υψηλός δείκτης κεφαλαιακής
επάρκειας Tier I ο οποίος διαμορφώθηκε σε 11,1%, με βάση τον οποίο η
Εθνική κατατάσσεται στις ισχυρότερες κεφαλαιακά τράπεζες της Ευρώπης.

Εξάλλου, σε πλεονεκτική θέση από άποψη ρευστότητας βρίσκεται η Εθνική
καθώς σύμφωνα με πληροφορίες του Capital.gr μπορεί στην παρούσα φάση
να παράξει ρευστότητα αφ εαυτού της, δηλαδή κάνοντας χρήση στοιχείων
του ενεργητικού της, ύψους 8 δισ. ευρώ.

Σχολιάζοντας τα μεγέθη ο διευθύνων σύμβουλος της ΕΤΕ, Απόστολος
Ταμβακάκης δήλωσε: "Τα αποτελέσματα του πρώτου τριμήνου ενός
εξαιρετικά δύσκολου έτους για την οικονομία και το πιστωτικό σύστημα
της χώρας, επιβεβαιώνουν ότι ο Όμιλος της Εθνικής Τράπεζας συνεχίζει
να αναπτύσσεται συμβάλλοντας αποφασιστικά στην εθνική προσπάθεια
αντιμετώπισης και υπέρβασης της κρίσης.

Ο μηχανισμός στήριξης της Ελληνικής οικονομίας που τέθηκε σε εφαρμογή
με τη συνεργασία των ευρωπαίων εταίρων μας και του ΔΝΤ, αποτελεί τη
βάση πάνω στην οποία πρέπει να στηριχθεί η στρατηγική εξόδου της χώρας
από την οικονομική κρίση. Η πιστή και επιτυχημένη εφαρμογή των μέτρων
που προβλέπει ο μηχανισμός στήριξης θα οδηγήσει σταδιακά στην
αποκατάσταση της εμπιστοσύνης, επαναφέροντας την Ελληνική οικονομία σε
αναπτυξιακή τροχιά. Τα αποτελέσματα αυτής της προσπάθειας, θα φανούν
στους προσεχείς μήνες.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον της γενικευμένης αβεβαιότητας η Εθνική
διατηρεί την κεφαλαιακή βάση (Tier I:11.1%) σε επίπεδα που την
κατατάσσουν ανάμεσα στις κορυφαίες Ευρωπαϊκές τράπεζες. Η ρευστότητά
της συνεχίζει να ενισχύεται με την δημιουργία περαιτέρω αποθεμάτων από
διαθέσιμα στοιχεία του ενεργητικού της.

Η λειτουργική κερδοφορία του Ομίλου, εξαιρουμένων των
διαπραγματευτικών κερδών και των εκτάκτων φόρων, παραμένει ισχυρή και
υποστηρίζεται περαιτέρω από την συνεισφορά των αυξημένων κερδών σε
Τουρκία και ΝΑ Ευρώπη που ανήλθαν σε ¤154 εκατ. κατά το 1ο τρίμηνο του

Η πρόκληση για το υπόλοιπο του έτους εστιάζεται στη διαχείριση της
ποιότητας του δανειακού χαρτοφυλακίου μας στην Ελλάδα, με σταθερή
προσήλωση στην υποστήριξη των υγιών επιχειρήσεων και νοικοκυριών καθ
όλη τη διάρκεια της κρίσης. Το ίδιο σημαντική είναι και η
αποτελεσματική διαχείριση του κόστους που θα πρέπει να προσαρμοστεί
στην τρέχουσα συγκυρία.

Οι πιέσεις που δέχεται η κερδοφορία του Ομίλου στην Ελλάδα
εξομαλύνονται από τη διασπορά των δραστηριοτήτων μας στην ευρύτερη
περιοχή, επιβεβαιώνοντας την ορθότητα των στρατηγικών επιλογών της
τελευταίας δεκαετίας".

Στείλτε το λογαριασμό αλλού ...........(ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 21/1/2010)



Στο σπίτι μου, όπως και στο σπίτι κάθε Ελληνα που σέβεται τον εαυτό του, υπάρχει ένα στερεοφωνικό συγκρότημα.

Από το ένα ηχείο παίζει η κυβέρνηση, που όλο ανακοινώνει εισπρακτικά μέτρα για να καλύψει το έλλειμμα του Δημοσίου, και από το άλλο ηχείο παίζει η αγορά έξω από την Ελλάδα, που όλο ζητάει πίσω τα δανεικά της και τα λεφτά μας για να ζήσουν οι κερδοσκόποι.

Ομολογώ, ότι αυτή η μουσική όχι απλώς δεν μ' αρέσει, αλλά με εξοργίζει. Με εξοργίζει γιατί έχουν πέσει σαν κοράκια μέσα στην τσέπη μου και στην τσέπη 6.000.000 Ελλήνων οι δανειστές και τοκογλύφοι, για να πάρουν πίσω και να κερδίσουν από τη σπατάλη των δικών μου χρημάτων, που έχουν κάνει μερικές τρακοσαριές βουλευτές και το κύκλωμα γύρω απ' αυτούς, σε συνεργασία και υπό τα χειροκροτήματα δεκάδων χιλιάδων συμπολιτών μου, που έχουν μπερδέψει την έννοια του εργαζόμενου με την έννοια του αργόμισθου. «Βάλε το παιδί να παίρνει ένα μισθό», έχει γίνει εθνικό σπορ.

Δεν έχουν περάσει παρά λίγα 24ωρα, που ο Συνήγορος κ. Ρακιντζής έστειλε στη Δικαιοσύνη την υπόθεση της εταιρείας «Τραμ», στην οποία οι 150 εργαζόμενοι του Απριλίου έγιναν 650 τον Σεπτέμβριο, χωρίς να έχει αυξηθεί ο κύκλος εργασιών! Μάλιστα, με μαγικό τρόπο, στην επιχείρηση, που μπαίνει μέσα 30.000.000 ευρώ τον χρόνο, κάτι μέρες πριν να εξαγγελθούν οι εκλογές του Σεπτεμβρίου προσλήφθηκαν 60 άνθρωποι σε ένα 24ωρο! Θαύμα, θαύμα! Από πού πληρώνεται όλο αυτό το κόλπο; Από την τσέπη μας.

Πόσους εργαζόμενους έχει η ΕΡΤ; Περίπου 7.000. Περίπου 6 φορές περισσότερους από το BBC! Θα μου πεις, τι είναι το BBC μπροστά στην ΕΡΤ. Δίκιο. Αλλά το βρετανικό Δημόσιο δεν έχει λεφτά, ενώ το ελληνικό έχει: τα δικά μας. Για την ακρίβεια, τα μελλοντικά δικά μας. Γιατί το Δημόσιο έχει υποθηκεύσει τις δικές μας εισφορές για τα επόμενα χρόνια, προκειμένου να κάνει τα κομματικά του ρουσφέτια.

Γιατί το βρετανικό δεν έχει, ενώ το ελληνικό έχει; Γιατί το βρετανικό Κοινοβούλιο ελέγχει τι ξοδεύει ο Βρετανός πολίτης. Οι βουλευτές του είναι ξεφτιλισμένοι, αλλά τους έχουν από κοντά οι ψηφοφόροι, που σαν γνήσιοι φραγκοφονιάδες δεν επιτρέπουν σπατάλες με τα λεφτά τους.

Αντιθέτως, οι Ελληνες ψηφοφόροι είναι large. Είναι κιμπάρηδες. Αντί να ελέγχουν τον βουλευτή τού χώνουν κι ένα ντενεκέ λάδι να του βρίσκεται για «το παιδί, που θα βάλει πόδι στο Δημόσιο, να του βρίσκεται ένας μισθός, μια σιγουριά».

Οχτακόσιους τέσσερις εργαζόμενους είχε η Βουλή το 2007. Σήμερα έχει 1.581 χωρίς να διπλασιαστεί ο αριθμός των βουλευτών αντιστοίχως! Πώς διάβολο διπλασιάστηκαν, χωρίς καν να περάσουν από ΑΣΕΠ και γιατί παίρνουν 16 αντί για 14 μισθούς, με αφορολόγητα έσοδα, δεν το ξέρει ακόμα κανένας πολίτης. Γιατί, για να το μάθει, πρέπει να κατέβει στο οδόφραγμα, να βουτήξει τον βουλευτή από τα πέτα και να του πει «γιατί ρε παίζεις με τα λεφτά μου;». Πού τέτοια τύχη.

Πενήντα κάτι ολυμπιακά και μη αθλήματα χρηματοδοτούνται από τον κρατικό κορβανά, με 25 ομοσπονδίες και κάτι δεκάδες σωματεία, που δεν τα ξέρει ούτε η μάνα τους. Πώς γίνεται όλο ετούτο; Οι κρατικοί διαχειριστές των χρημάτων μας μοιράζουν λεφτά σε τύπους του ημιυποκόσμου για να κάνουν τα κομματικά τους παιχνίδια τζάμπα. Σάμπως αυτοί πληρώνουν; Πληρώνει ο μαλάκας. Πήγε ποτέ κανείς φυλακή; Ούτε γι' αστείο.

Οι στρατιωτικοί παίρνουν, λέει, «πάγια οδοιπορικά»! Πάγια; Από πού; Αν δεν ταξιδεύουν γιατί να πάρουν οδοιπορικά; Επειδή οι βαρκάρηδες της Μυκόνου παίρνουν τραβαγιάτικα επιβατών, εις ανάμνησιν των διαδρομών που έκαναν πλοίο - λιμάνι, όταν το λιμάνι δεν είχε ντόκο! Τα παίρνουν, όμως, ακόμα και το πληρώνεις στο εισιτήριο του πλοίου, κορόιδο!

Πόσες χιλιάδες «βάλε το παιδί να παίρνει ένα μισθό» πληρώνουμε σε ένα αντιπαραγωγικό, νεο-οθωμανικό αλισβερίσι, που χρεώνει το Δημόσιο κάθε χρόνο, μαζί με «επιδόματα απουσίας επιδόματος», μέχρι χρεοκοπίας;

Τι ακριβώς προσθέτει η αντιπροεδρία του κ. Πάγκαλου, που θα κοστίζει στον φορολογούμενο 227.000 ευρώ το 2009, 1.123.000 ευρώ το 2010 και 1.015.000 ευρώ για κάθε χρόνο μέχρι το 2014, και 20 υπαλλήλους;

Πώς κατάφερε και φέσωσε με 660.000.000 ευρώ το ΙΚΑ η παλιά Ολυμπιακή; Από πού βγαίνουν τα 600 εκατ. ευρώ έλλειμμα του κλάδου σύνταξης του ΟΤΕ μετά τις εθελούσιες και ποιος θα πληρώσει τα 85 εκατ. ευρώ της πλουσιοπάροχης εθελούσιας στον ΟΛΠ; Αυτός που καλείται να πληρώσει την κομματική φαυλότητα, χωρίς οι κομματικοί φαύλοι να επιβαρυνθούν από τα μέτρα λιτότητας.

Να πληρώσουμε όλοι για το έλλειμμα του Δημοσίου; Μωρέ τι μας λες. Να πληρώσουν αυτοί που το δημιούργησαν.

Εχουν ονοματεπώνυμα.

Re: Παλιές καλές εποχές...

This document has been imported into Google Docs on your behalf:
Just FYI,
The Google Docs Team

Παλιές καλές εποχές...







MAY 26, 2010.
Turkey Gets a Real Opposition

I spent this weekend in a packed, airless convention hall in Ankara as Turkey's leading opposition party, the left-wing Republican People's Party (CHP), elected Kemal Kilicdaroglu as its new leader. They call him Gandhi—"Gandhi Kemal."

No one would have guessed a month ago that the beleaguered fortunes of Turkey's secular opposition would abruptly change with the appearance on the Internet of a sex video, forcing the resignation of the party's two-decade ruler, Deniz Baykal. Under Mr. Baykal, the CHP was dogmatic, elitist and, stuck at 20-something percent of the vote—hardly a real alternative to the Islamic-rooted AK Party's (AKP) grasp on power.

Mr. Kilicdaroglu's election marks the beginning of a new era in Turkish politics. Having to face off a charismatic Prime Minister Tayyip Erdogan and a significant conservative vote in elections next year, he may never make it to the top job. But he heralds a more credible opposition to the AKP, which has been leading the country unchallenged since 2002 and dominates the presidency and the parliament—with a firm hand over the business world, the media, and parts of the judiciary.

There are different stories about how Kemal Kilicdaroglu got his nickname. There are, of course, his round glasses and his unusually skinny frame. The title also refers to Mr. Kilicdaroglu's quiet manner—uncharacteristically civilized for our screaming political culture. And then there is his modest home. He is a bureaucrat-turned-politician who made a name for himself by unearthing major corruption cases.

But sometime around local elections last year, when his anticorruption, antipoverty message got record votes for CHP in Istanbul, people started calling him Gandhi. "Gandhi has started his march" declared one newspaper headline. He lost the municipal elections by a small margin but eventually won the party.

Mr. Kilicdaroglu's speech at the convention this weekend was far too socialistic for my taste. He spoke of reaching out to the poor, the jobless, the workers, the miners, the pensioners and the farmers. All of which is welcome, except Mr. Kilicdaroglu offered no tangible policy advice but slogans like "We will earn together and distribute equally." He made no reference to free markets, and he also left out of his speech bankers, doctors, professionals, business owners, exporters, tourism, finance and the service industries. There was no reference to the global economic crisis but plenty of resentment of the rich. "We will not live in villas with swimming pools," he said, alluding to the conspicuous enrichment of conservative AKP cadres.

Turkey is the world's 16th largest economy, with a dynamic work force and entrepreneurial spirit. Mr. Kilicdaroglu showed no sign that he is ready to manage its development. His desire to expand government is worrisome for a country on the edge of a continent now paying the price for just that.

Still, by talking about corruption and unemployment—instead of CHP's staple topics like headscarves and the erosion of secularism—Mr. Kilicdaroglu is already better than his predecessor. A Kurd from a modest Anatolian background, he is a staunch secularist. But the CHP's mantra of "protecting the secular republic" has long alienated the majority of Turkish voters who want something other than the preservation of an elitist status quo.

Mr. Kilicdaroglu should take his campaign beyond economic inequality and pledge to expand freedoms in a country hesitating between a Western-style democracy and an illiberal, Russian-style one. He needs to be active on the Kurdish issue and assuage fears that Turkey is slipping away from the West. The AKP came to power with the promise to modernize the archaic, Ataturk-inspired state and expand individual rights. While it did wonders in its first term, since 2007 its reign has been tainted by repressive tactics against the secular media, an effort to control the judiciary, excessive use of wiretapping by law enforcement, and a legal jihad against members of the armed forces in "coup" investigations where the lines between fact and fiction often seem blurry.

All of that will likely be on the national agenda now with a more vigorous opposition and a real debate about what matters to most Turks. Mr. Kilicdaroglu may or may not be able to break AKP's hold on power, but he could do wonders for Turkish democracy by bringing a sense of balance and accountability. Faced with a more popular foe, the government may have to temper its worst tendencies.

Ms. Aydintasbas is a columnist at the Turkish daily Milliyet.

Πέμπτη, 27 Μαΐου 2010

Μυστική συνάντηση Παπανδρέου – Σόρος

Καλημέρα σας φίλοι μου
Ένας φίλος μου έστειλε ένα κείμενο όπου ο συντάκτης του αναρωτιέται ποιός έδωσε την άδεια στον Σόρος για εκμετάλλευση χρυσωρυχείων στη Χαλκιδική. Του απαντώ λοιπόν: Η "συμπεθέρα" του κύριε. Δεν ξέρετε ποιά είναι; Αποβάλλεστε και να επιστρέψετε με τον κηδεμόνα σας.
 Λοιπά συμπεράσματα και σχόλια δικά σας.

Μυστική συνάντηση
Παπανδρέου – Σόρος

Το Σάββατο 18 Απριλίου νωρίς το πρωί, δηλαδή τρεις μέρες πριν την έναρξη των συζητήσεων της ελληνικής κυβέρνησης με τους τοποτηρητές του ΔΝΤ (και τους Ευρωπαίους παρατρεχάμενους της Κομισιόν και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας) φτάνει στην Αθήνα ο μετρ της θεσμοθετημένης παγκόσμιας κερδοσκοπίας Τζ. Σόρος. Ο κερδοσκόπος έφτασε στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος με ιδιωτικό αεροσκάφος (Έλληνα φίλου του), επιβιβάστηκε σε λιμουζίνα και .χάθηκε για τρεις ώρες. Αυτές τις τρεις ώρες ο Σόρος. συμβούλευε τον Έλληνες πρωθυπουργό!!! Ο Σόρος μετά το ραντεβού του με τον Γ. Παπανδρέου, επέστρεψε στο Ελευθέριος Βενιζέλος απ όπου αναχώρησε με το ίδιο αεροσκάφος. Τι είχε να πει το αρπακτικό των αγορών με τον Γ. Παπανδρέου; Τι του ζήτησε; Τι τον .συμβούλεψε; Γιατί η συνάντηση (αυτή η συγκεκριμένη αλλά και άλλες) δεν ανακοινώνονται;;;

Την ίδια περίπου στιγμή που ο Πρωθυπουργός τα έλεγε με τον Σόρος, όπως γράφτηκε στο Ποντίκι (και επιβεβαιώθηκε από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο) η υπουργός Οικονομίας Λούκα Κατσέλη συναντήθηκε μυστικά με ένα άλλο μεγάλο. επενδυτή, μεγαλοστέλεχος ταυτόχρονα της Goldman Sachs και της BP. Η «μυστικότητα» της συνάντησης, πήγε περίπατο μετά από το δημοσίευμα του Ποντικιού υποχρεώνοντας την Λούκα Κατσέλη και τον Κυβερνητικό εκπρόσωπο να αναζητήσουν γελοίες δικαιολογίες, όπως ότι τον εν λόγο κύριο (Σέδερλαντ) η υπουργός τον γνώριζε από παλιά, από τη θητεία της στο ΔΝΤ.

Αυτές οι μυστικές επαφές και συναντήσεις δεν είναι οι μόνες. Αυτήν την περίοδο τα πιράνχας των αγορών, τριγυρίζουν γύρω από το ημιθανές ελληνικό πτώμα. Οι . επενδυτές, είναι έτοιμοι να αξιοποιήσουν τις διαδικασίες που επιβάλλει το ΔΝΤ και να τραφούν από το ελληνικό χρέος. Για το λόγο αυτό συνωστίζονται αυτήν την περίοδο στην Αθήνα. Παρακολουθούν από κοντά τις συζητήσεις του ΔΝΤ με την κυβέρνηση και ταυτόχρονα καλλιεργούν τις επαφές τους, τόσο με κυβερνητικά στελέχη, όσο και με παράγοντες της ελληνικής αγοράς (τραπεζίτες, επιχειρηματίες) με τους οποίους θα συνεργαστούν στο επερχόμενο τσιμπούσι. Πάντα υπάρχει ένα ξεροκόμματο και για τα εγχώρια λαμόγια.
Η πρακτική με την οποία γίνεται το ξεκοκάλισμα μιας ολόκληρης χώρας, από τα μεγάλα παγκόσμια αφεντικά και τους ντόπιους οικονομικούς και πολιτικούς «πράκτορές» τους είναι γνωστή και δοκιμασμένη σε δεκάδες χώρες:
  • Με λαμογιές, μίζες και. θαλασσοδάνεια το πολιτικό προσωπικό μιας χώρας μετατρέπεται σε υπαλληλικό προσωπικό των μεγάλων συμφερόντων, ντόπιων και κυρίως των ξένων. Με το πέρασμα του χρόνου το χρέος γίνεται δυσβάσταχτο. Τότε ξεκινά η θεσμοθετημένη τοκογλυφική πρακτική που ζούμε αυτές τις μέρες με τα επιτόκια δανεισμού της χώρας.
  • Το ΔΝΤ, εμφανίζεται ως από μηχανής θεός και δίνει δανεικά για να καλύψει η χώρα τους τρέχοντες τόκους από προηγούμενα δάνεια.
  • Για .αντάλλαγμα το ΔΝΤ ζητά «μεταρρυθμίσεις». Για την ακρίβεια απορρύθμιση της οικονομίας με περικοπές αμοιβών στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, διάλυση της νομοθεσίας για τα εργασιακά και ασφαλιστικά. Με τον τρόπο αυτό (συμπίεση του κόστους εργασίας) βαθαίνει η ύφεση και υποτιμώνται συνολικά οι αξίες.
  • Το επόμενο βήμα είναι η εμφάνιση των. επενδυτών (σαν το Σόρος) οι οποίοι θα αγοράσουν «τζάμπα» ότι μας έχει απομείνει. Από τον ΟΠΑΠ, την ΕΥΔΑΠ και τη ΔΕΗ, μέχρι τις τουριστικές υποδομές, τον ορυκτό πλούτο και την . Ακρόπολη.
Επειδή ενδεχομένως, κάποιοι θα σκεφτούν πως κινδυνολογούμε, θα αναφέρουμε απλώς ένα παράδειγμα: Σε χώρες της Λατινικής Αμερικής που. διασώθηκαν με τη συμβολή του ΔΝΤ, και του. Σόρος που συμβουλεύει τον πρωθυπουργό μας, έχει ιδιωτικοποιηθεί μέχρι και το νερό της βροχής το οποίο διαχειρίζεται ο αμερικανικός κολοσσός Bechtel τον οποίο πιθανώς θα συναντήσουμε και στα μέρη μας. σύντομα.
Αναρτήθηκε από skakistis.wordpress.com

Κάτι σαν παιχνίδι, κάτι σαν απάτη, κάτι σαν χρεωκοπία… « Το Μανιτάρι του Βουνού

Κάτι σαν παιχνίδι, κάτι σαν απάτη, κάτι σαν χρεωκοπία… « Το Μανιτάρι του Βουνού

Εγκατάσταση του Προγράμματος ΑΓΑΠΗ 1.0

Εγκατάσταση του Προγράμματος «Αγάπη» 1.0

Τεχνική Υποστήριξη: Παρακαλώ, πως μπορώ να βοηθήσω;

Πελάτης: Χμ. μετά από πολλή σκέψη, αποφάσισα να εγκαταστήσω το
πρόγραμμα που λέγεται «Αγάπη«. Μπορείτε να με καθοδηγήσετε πώς να το

Τ.Υ. : Φυσικά μπορώ. Είστε έτοιμος να ξεκινήσουμε;

Π: Είμαι λίγο άσχετος από τεχνολογία, αλλά ας προσπαθήσουμε. Τι πρέπει να κάνω;

Τ.Υ.: Το πρώτο βήμα είναι να εντοπίσετε και να ανοίξετε το παράθυρο «Η
Καρδιά μου». Μπορείτε να την εντοπίσετε;

Π: Ναι, αλλά υπάρχουν άλλα τόσα προγράμματα που τρέχουν αυτή τη
στιγμή. Υπάρχει πρόβλημα να εγκαταστήσω το «Αγάπη» ενώ τρέχουν τα

Τ.Υ: Ποια προγράμματα τρέχουν τώρα;

Π: Μισό λεπτό να δω. υπάρχει ένα που λέγεται «Παλιά Τραύματα», «Χαμηλή
Αυτοεκτίμηση», ένα άλλο «Μνησικακία» και «Εκδίκηση».

Τ.Υ.: Δεν υπάρχει πρόβλημα. Μόλις εγκαταστήσετε το πρόγραμμα 'Αγάπη',
θα διαγράψει βαθμιαία τα προγράμματα αυτά από το λειτουργικό σύστημα.
Μπορεί να παραμείνουν στη μνήμη αλλά δεν θα εμποδίζουν τη λειτουργία
άλλων προγραμμάτων. Το πρόγραμμα «Αγάπη» θα αντικαταστήσει το «Χαμηλή
αυτοεκτίμηση» με μια άλλη ενότητα που λέγεται «Υψηλή
αυτοεκτίμηση».Όμως, θα πρέπει να διαγράψετε οριστικά τα υπόλοιπα δύο
προγράμματα: «Μνησικακία» και «Εκδίκηση». Αυτά τα δύο εμποδίζουν την
εγκατάσταση του προγράμματος 'Αγάπη'.

Π: Πως γίνεται να τα διαγράψω; Μπορείτε να μου πείτε;

Τ.Υ.: Με χαρά. Πηγαίνετε με το ποντίκι στην οθόνη σας κάτω αριστερά,
εκεί που λέει 'Εκκίνηση' και επιλέξτε το πρόγραμμα «Συγχώρεση» και
κάνετε ένα κλικ. Επαναλάβετε τη διαδικασία όσες φορές χρειαστεί μέχρι
να διαγράψετε τελείως τα δύο προγράμματα.

Π: Α, ωραία! Έγινε κιόλας. Ώχ. όμως το πρόγραμμα «Αγάπη» ξεκίνησε μόνο
του την εγκατάσταση. Είναι φυσιολογικό αυτό;

Τ.Υ.: Ναι, αλλά να θυμάστε ότι έχετε μόνο τη πρώτη έκδοση του βασικού
προγράμματος. Θα χρειαστεί να συνδεθείτε με άλλες «Καρδιές» για να
κάνετε αναβάθμιση.

Π: Ωχ! Μου εμφανίζεται ένα μήνυμα λάθους που λέει: 'Error - Το
πρόγραμμα δεν μπορεί να λειτουργήσει με εξωτερικές παρεμβάσεις'. τι
είναι αυτό;

Τ.Υ.: Μην ανησυχείτε. Αυτό σημαίνει ότι το πρόγραμμα «Αγάπη» έχει
φτιαχτεί για να τρέχει με εσωτερικές «Καρδιές» αλλά δεν έχει ακόμα
τρέξει στη δική σας «Καρδιά». Σε μη-τεχνική γλώσσα, σημαίνει ότι
πρέπει πρώτα να αγαπήσετε τον εαυτό σας πριν είστε έτοιμος να
αγαπήσετε τους άλλους.

Π: Δηλαδή; Τι κάνω τώρα;

Τ.Υ.: Κατεβάστε το πρόγραμμα «Αποδοχή εαυτού» και κάντε κλικ στα
παρακάτω αρχεία: «Συγχώρεση εαυτού», «Συνειδητοποίηση της αξίας μου»,
«Αναγνώριση των ορίων μου».

Π: Εντάξει, το έκανα.

Τ.Υ.: Ωραία. Τώρα αντιγράψτε αυτά τα αρχεία στο βασικό σας φάκελο «Η
Καρδιά μου». Το σύστημα θα διαγράψει οποιοδήποτε ασύμβατο αρχείο και
θα επιδιορθώσει τα όλα τα λανθασμένα αρχεία. Επίσης, χρειάζεται να
διαγράψετε τα «Αρνητική Κριτική», «Φλυαρία». Μετά πηγαίνετε στο Κάδο
ανακύκλωσης και διαγράψτε τα οριστικά και από εκεί.

Π: Έγινε. Ωπ!! O φάκελος «Η Καρδιά μου» αρχίζει να γεμίζει με νέα
αρχεία. Τα «γαλήνη» και «πληρότητα» αντιγράφουν μόνα τους τα αρχεία
στο φάκελο «Η Καρδιά μου». Είναι φυσιολογικό αυτό;

T. Y.: Ναι. Αυτό δείχνει ότι το πρόγραμμα «Αγάπη» έχει εγκατασταθεί
και ήδη τρέχει. Κάτι τελευταίο πριν κλείσουμε το τηλέφωνο. Το
πρόγραμμα «Αγάπη» είναι free, δεν χρειάζεστε κωδικό ενεργοποίησης, γι'
αυτό δώστε το σε όσους μπορείτε. Μπορεί να σας ανταποδώσουν μερικά
καλά αρχεία για αναβάθμιση.

Π: Σε ευχαριστώ, Θεέ μου..

A New Era for the Balkans?

A New Era for the Balkans?

Author: Dr. Vasilis Margaras
23 May 2010 - Issue : 886

There are signs of hope regarding recent developments in the Balkans. Various new trends point to a more optimistic scenario for the future of the region.
Croatia is steadily on the road to EU accession with the opening up of three more negotiation chapters. The newly elected Croatian President Josipovic, personifies the new style of politics (a man with academic credentials, eloquent, a person with artistic talent and social sensibilities) that is gradually emerging in the area. This change of style contradicts the harsh nationalistic rhetoric of the past decade and makes way for optimism regarding further regional cooperation.
Serbia is changing. The recent recognition of the Srebrenica massacre by the Serbs indicates that the paraphernalia of the extreme right is on its way to being confined to historic archives. The Croatian President also issued an apology for the role of Croats in Bosnian atrocities. At last, the time to move on is nigh.

Positive developments are underway also between Greece and
FYROM on the question of how to name the latter. The situation which previously did so much to divide the two states is improving, and though no compromise has been yet reached, at least both sides are now willing to sit at the same table in a conciliatory spirit. It should also be mentioned that apart from the ‘name’ question, bilateral relations on other matters (e.g. financial/environmental cooperation) are good and continue to improve.  Although an air of optimism is blowing in the area, a lot more needs to be done in order to achieve a law abiding, peaceful and fully cooperative region. Corruption is a major problem for all Balkan countries. It absorbs valuable resources and stifles the productive forces of the region. It endangers the future of the youth and the welfare state of the fragile and the elderly. On this issue, the EU has already put its stamp on the area. The recent punishment of Romania and Bulgaria for mismanagement of EU funds indicates that corrupt use of EU funds is no longer acceptable.
Greece is also under severe pressure to conform to EU economic standards and deal with its own demons. Cuts are underway in the wasteful Greek public state. Efforts to improve efficiency and strengthen the rule of law should continue both within and outside the EU Member States.
In the case of the Western Balkans, the EU can influence policy outcomes as it holds the carrot of EU accession. It is, however, time to deal with the EU’s own internal delays and bureaucracies so that the European Union can become more effective. A clear EU language and decisive action is necessary. As the Americans have long ago turned their attention to other geopolitical issues, it is only the EU that can end up with all the bad habits of the past by clearly indicating that ‘this is not the way we do it in Europe’.
Europeans cannot afford to forget the Balkans. Trends of crime and corruption have the Balkans as their base, but spread their tentacles throughout Europe. The EU has not thus far been capable of putting the issue of transparency at the forefront of discussions and is therefore now confronted with its own ‘wait and see’ strategy. 
The EU should put more pressure on those Member States whose progress records are limited. Bosnia Herzegovina, for instance, remains stable but also stagnant. It is of great relief that the country evolved from the state of atrocities that took place in its territory in the past. Political and economic stagnation, however, is not in the interests of the population. The Dayton Agreement has shown its limits. Time has come to think ahead. The EU must be ready to take the lead in discussions regarding future internal arrangements of the country, with the aim to achieve a less complicated and more viable framework.
The EU has to deal successfully with Kosovo. The EU cannot simply be happy with the outcome of a half-baked ‘independent’ entity that it contributed to create. It has to confront the real problems. Although massive resources have been pulled in the area, results are thus far meagre. Corruption, drugs/human trafficking and trans-border crime are endemic and hinder the future of the whole region. Condemnation of corruption is not sufficient: the EU must take steps to ensure the creation of a law abiding society -perhaps with the help of new Common Security and Defence missions.
EU action focus should also be on reducing poverty and unemployment, which have reached gigantic proportions. Apart from propagating democratic and human rights norms, more EU effort needs to be made in relation to the currently fragile socio-economic situation of Western societies. The hasty imposition of market liberalization and deregulation may have detrimental effects to the fragile wellbeing of the Balkans populations. The area definitely needs change, but certainly not another wave of social unrest.
The EU should take steps to ensure that the Western Balkans can unleash their full potential. These countries are rich in culture and traditions. They possess picturesque and unspoiled landscapes. The tourism sector is expanding and green agriculture could become an alternative source of income. Recently, the EU Danube Strategy was established, which aims at bringing together all Danube areas and cities in common cultural, environmental and financial initiatives. The project also integrates part of the Balkans. It should further inspire the Balkan states and regions to create other similar projects.
 Apart from the EU mechanism, democratic political forces, NGOs and academia in the rest of the world should embrace the above-mentioned Balkan signs of hope, and strive to contribute to the progress of the regions with specific exchange programmes and training initiatives. Certain German "think tanks" have been particularly good with targeted actions. It is time for the others to follow suit.
Nevertheless, no matter what the EU (or other external actors) may do, it is up to the Balkan states to take the lead. EU Accession provides a useful tool to promote a change of policy practices and social norms in the Western Balkans. Change, however, must occur in practice, not only on paper. The EU should make clear to candidate Member States that they cannot just simply ‘pick and choose’ what suits from within the EU package; they have to comply with the whole ‘EU acquis’. The political will to impose change will be for the own good of the Balkan people: it will be extremely difficult for Western European politicians to sell the ‘Western Balkan’ enlargement to their sceptical publics if no positive achievements are evident.