![]() |
| Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη επανέλαβε τις αλλαγές που σχεδιάζει για τις υπηρεσίες Ασφαλείας «που έχουν δομές της δεκαετίας του '50». |
| Μ. Χρυσοχοΐδης: Να τελειώνουμε με τις πολιτικές ζαρντινιέρας και Ράμπο. |
Σχολίαση της επικαιρότητας.
![]() |
| Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη επανέλαβε τις αλλαγές που σχεδιάζει για τις υπηρεσίες Ασφαλείας «που έχουν δομές της δεκαετίας του '50». |
| Μ. Χρυσοχοΐδης: Να τελειώνουμε με τις πολιτικές ζαρντινιέρας και Ράμπο. |
| Στον πεζόδρομο της Βουκουρεστίου άφησαν τα παπάκια τους οι άνδρες της «ομάδας ΔΕΛΤΑ» και... ήσυχα ήσυχα πήγαν να απολαύσουν τον καφέ τους στη Βαλαωρίτου. Οι κουκουλοφόροι μπορούν να περιμένουν... | «E» 31/3 |
Σε κωμωδία εξελίχτηκε η εμφάνιση της νεοσύστατης αστυνομικής ομάδας ΔΕΛΤΑ στην Αθήνα, λίγο πριν από την επίσημη πρεμιέρα της.
Η ομάδα με τον βαρύγδουπο τίτλο «Δύναμη Ελέγχων και Ταχείας Αντίδρασης» πιάστηκε από την πρώτη στιγμή στον ύπνο, καθώς έπινε... βραδέως τον φραπέ της στη Βαλαωρίτου ενώ είχε παρκάρει τα μηχανάκια στη Βουκουρεστίου.
Την ώρα που περίπου δέκα αστυνομικοί της ομάδας ΔΕΛΤΑ ήταν παραδομένοι στην απόλαυση του καφέ, η Δημοτική Αστυνομία τους έκοβε κλήσεις λίγα μέτρα πιο πέρα για παράνομο παρκάρισμα μοτοσικλετών σε πεζόδρομο. Η δύναμη της «ταχείας αντίδρασης» δεν είχε πάρει χαμπάρι τι γινόταν, γιατί δεν είχε οπτική επαφή με τις υπηρεσιακές μοτοσικλέτες, τις οποίες είχε αφήσει στο έλεός τους, αφού δεν είχε μείνει κανένας πίσω για να τις φυλάει.
Τη σκηνή που ακολούθησε, όταν οι αστυνομικοί της ομάδας ΔΕΛΤΑ βρήκαν στις μοτοσικλέτες τους τα ροζ χαρτάκια με τις κλήσεις της Δημοτικής Αστυνομίας, θα ζήλευαν ο Τσιφόρος, ο Σακελλάριος και οι άλλοι κλασικοί σεναριογράφοι κωμωδιών του ελληνικού κινηματογράφου.
Οι αστυνομικοί της νεοσύστατης ομάδας έγιναν έξαλλοι και έψαξαν να βρουν του θρασείς δημοτικούς συναδέλφους τους, που τα έβαλαν με το φόβητρο των κουκουλοφόρων. Πού να φανταστούν οι δημοτικοί αστυνομικοί ότι αυτοί που είχαν παρκάρει για αρκετή ώρα τις μοτοσικλέτες πάνω στον πεζόδρομο και έπιναν τον καφέ τους αμέριμνοι ήταν αστυνομικοί της επίλεκτης ομάδας ΔΕΛΤΑ.
Οταν συναντήθηκαν οι μεν με τους δε διαπιστώθηκε ότι η Δημοτική Αστυνομία είχε μοιράσει τις κλήσεις ύστερα από διαμαρτυρίες καταστηματαρχών. Δεν τους έφτανε η οικονομική κρίση, είχαν και τις μοτοσικλέτες μπροστά στη βιτρίνα και δεν μπορούσαν να σταυρώσουν πελάτη... Τελικά το θέμα των κλήσεων διευθετήθηκε. Η υπόθεση όμως άφησε πίσω της ερωτηματικά.
Τι είδους εκπαίδευση έχουν αυτές οι ομάδες, όταν παρκάρουν τις υπηρεσιακές μοτοσικλέτες τους και πάνε όλοι μαζί για καφέ;
Μήπως τελικά δημιουργήθηκαν μόνο για τα μάτια του κόσμου, ύστερα από τα γεγονότα στο Κολωνάκι, προκειμένου να δημιουργήσουν μια ψευδαίσθηση ασφάλειας;
Εξαλλοι με τους συναδέλφους τους της Δημοτικής Αστυνομίας ήταν οι αστυνομικοί της ομάδας ΔΕΛΤΑ, μετά το μπαράζ κλήσεων που δέχτηκαν από τους πρώτους για παράνομο παρκάρισμα.
«Εκοψαν κλήσεις σ' εμάς και τον Νιγηριανό παράνομο μικροπωλητή που είχε απλώσει την πραμάτεια του λίγα μέτρα πιο πάνω, τον άφησαν ανενόχλητο!», μας είπε ένας από τους αστυνομικούς της εν λόγω ομάδας.
Οι αστυνομικοί εξέφραζαν επίσης παράπονα για τους καταστηματάρχες, διότι, όπως έλεγαν, ενώ βρίσκονταν εκεί για να προστατέψουν τις περιουσίες τους από τις επιθέσεις κουκουλοφόρων, αυτοί διαμαρτύρονταν «ότι παρεμποδίζουν τους πελάτες τους».
«Δεν φταίμε εμείς εάν κάποιοι δεν έχουν δουλειά αυτή την εποχή. Τα δίκυκλα ήταν στο κέντρο του πεζοδρομίου και δεν εμπόδιζαν τους πελάτες να περνάνε δίπλα από τις βιτρίνες...», ανέφερε ένας από τους αστυνομικούς.
Οι δημοτικοί αστυνομικοί, από την πλευρά τους, προσπάθησαν να υποβαθμίσουν το επεισόδιο που έγινε με τους αστυνομικούς της ομάδας ΔΕΛΤΑ, όταν οι τελευταίοι βρήκαν τις κλήσεις στις μοτοσικλέτες τους.
Σε ερώτηση για το πώς συνέβη το περιστατικό, ανέφεραν (ενώ αποχωρούσαν από τη Βουκουρεστίου) ότι απλώς περνούσαν από το σημείο κάνοντας «τακτική περιπολία».
Μετά το περιστατικό, οι αστυνομικοί της ομάδας «Δ» συνέχισαν την υπηρεσία τους στο ίδιο ακριβώς σημείο όπου λίγη ώρα πριν είχαν πάρει κλήσεις για... παράνομη στάθμευση.
Απ ό,τι φάνηκε, το πάθημα τους έγινε μάθημα.
Αυτή τη φορά κάποιοι έμειναν δίπλα στα δίκυκλα για να τα φρουρούν από νέες... «επιθέσεις» των δημοτικών αστυνομικών και οι υπόλοιποι έκαναν περιπολίες στους γύρω δρόμους. Οσοι καταστηματάρχες αντιλήφθηκαν την παρουσία των αστυνομικών της νέας ομάδας, μίλησαν με θετικά λόγια για αυτή.
Η ώρα ήταν λίγο πριν από τις 12 το μεσημέρι στον πεζόδρομο της Βαλαωρίτου. Μια παρέα 8-10 νεαρών έπινε ήσυχα τον καφέ της στο Brazilian, αν και από απόσταση καταλάβαινες ότι δεν ταίριαζαν στη συνήθη πελατεία του πεζόδρομου.
Μπουφάν στενό, αθλητικά παπούτσια, τσαντάκι-μπανάνα στη μέση, γυαλί μαύρο και τζόκεϊ ή σκουφάκι.
Γειτονικός καταστηματάρχης μάς κάνει από μακριά τις... συστάσεις, που μάλλον ήταν αχρείαστες.
«Είναι οι ειδικές δυνάμεις Δ»...
Λογικό να σκεφτείς ότι όπως κάθε πολίτης έχουν δικαίωμα για ένα διάλειμμα, για ένα καφέ προτού πιάσουν βάρδια.
Εξάλλου είναι οι νέες δυνάμεις, το «μυστικό όπλο» που εποχούμενο θα πατάξει τους κουκουλοφορους και ως «μυστικοί» έχουν χρέος να αναμειγνύονται με τους κοινούς θνητούς...
Στις 12 και κάτι σηκώθηκαν πλήρωσαν και έφυγαν προς τη Βουκουρεστίου, συγκεντρώνοντας τα βλέμματα όλων όσων απολάμβαναν τον καφέ τους και ανησύχησαν με την ξαφνική κινητοποίηση των «μυστικών δυνάμεων».
Εκεί μια έκπληξη τους περίμενε, καθώς απεδείχθη ότι η Δημοτική Αστυνομία είχε πράξει στο ακέραιο το καθήκον της.
Είχε φορτώσει με κλήσεις για παράνομη στάθμευση, στον πεζόδρομο της Βουκουρεστίου, στην άνοδο από την Πανεπιστημίου, τα μηχανάκια της «Ειδικής Δύναμης».
Η «Ειδική Δύναμη» ήταν τόσο διακριτική και μυστική, που ως και οι Αφρικανοί που συνήθως γεμίζουν με την πραμάτεια τους τον πεζόδρομο είχαν εξαφανισθεί...
Εκεί μπροστά στους περαστικούς και στους καταστηματάρχες άρχισαν οι τηλεφωνικές αρχικά (και κατόπιν διά ζώσης) διαπραγματεύσεις:
«Μα είμαστε συνάδελφοι της ειδικής δύναμης», «τα μηχανάκια είναι για υπηρεσία», «δεν παρκάραμε εδώ για διασκέδαση αλλα είμαστε σε υπηρεσία...». Οι κωμικοτραγικές αυτές σκηνές στο κέντρο της Αθήνας συνεχίσθηκαν για αρκετή ώρα, παρουσία πολυπληθούς κοινού που εξασφάλιζε το πιο πολυσύχναστο σημείο της πόλης, μέχρις ότου προφανώς πεισθούν οι Δημοτικοί Αστυνομικοί (και οι ανώτεροι τους που έφθασαν με όχημα της Δημοτικής Αστυνομίας) ότι πράγματι είχαν να κάνουν με αστυνομικούς ευρισκόμενους σε... μυστική αποστολή.
Την επόμενη φορά ας αφήνουν φρουρό στα παπιά προτού τους πάρουν χαμπάρι οι κουκουλοφοροι και τους ξεφουσκώσουν τα λάστιχα ή τους κάνουν άλλο χουνέρι...
Τουλάχιστον έτσι θα γλιτώνουν τις κλήσεις...
Αυτόπτης Μάρτυρας
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&tag=4750&pubid=2816737
Μια τέτοια κατάθεση ψυχής και συνάμα αγωνιστικού πνεύματος, από τον Μίκη Θεοδωράκη, δεν είναι δυνατόν να μείνει χωρίς τη μεγαλύτερη δυνατή δημοσιότητα, γι' αυτό και την αναδημοσιεύω όπως την έλαβα.
ΣΓΣ
ΡΕΣΑΛΤΟ:
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
ΟΙ «ΜΠΑΤΣΟΙ»
Του Μίκη Θεοδωράκη
Όταν πρόκειται για εθνικούς, κοινωνικούς ή ιδεολογικούς αγώνες, το μίσος είναι αναπόφευκτο, γεννιέται αυθόρμητα. Θα πρέπει όμως τουλάχιστον να κατευθύνεται προς τη σωστή κατεύθυνση.
Σήμερα παρατηρώ ότι το μίσος των μαθητών ακολουθεί ένα μονόδρομο με στόχο τους αστυνομικούς, γεγονός που κατά τη γνώμη μου τους αποπροσανατολίζει στην αναζήτηση των αληθινών συνθηκών που τους οδήγησαν στη σημερινή θέση τους μέσα στο σχολείο και μέσα στην κοινωνία. Ενώ θα πρέπει να βρουν τα αληθινά αίτια και να αποκαλύψουν τους αληθινούς ενόχους και τους πραγματικούς λόγους για όσα γίνονται γύρω τους και γενικώτερα γύρω μας, στη χώρα μας και στην οικουμένη. Έτσι μοιάζει σαν κάποιοι να τους έβαλαν παρωπίδες, ώστε η οργή τους να διοχευτευθεί σε μια ομάδα συνανθρώπων μας, τους αστυνομικούς, που όταν δεν λειτουργούν σωστά, είναι απλά πιόνια του Συστήματος, που ΑΥΤΟ είναι υπόλογο για όλα, δηλαδή για την Παιδεία αλλά και για κάθε τι που αφορά τη λειτουργία της κοινωνίας, του κράτους και των υπηρεσιών του.
Και αναφέρω εδώ το παράδειγμα της γενιάς του 1-1-4 που όσον αφορά την Παιδεία έθεσε ως στόχο το 15% του Κρατικού Προϋπολογισμού. Είδαν δηλαδή οι νέοι της εποχής εκείνης την βασική αιτία για τα χάλια της Παιδείας μας, δηλαδή το οικονομικό.
Από κει και πέρα παρ’ ό,τι τότε η ελληνική αστυνομία είχε μια καθαρά φασιστική νοοτροπία και οι εκδηλώσεις βίας σε σύγκριση με το σήμερα ήταν εκατό φορές πιο πολλές και σοβαρές από πλευράς μαζικότητας και βιαιότητας (τα νοσοκομεία ήταν γεμάτα από νέους τραυματισμένους από την αστυνομική βία της εποχής), οι πρωτοπόροι νέοι εκείνης της εποχής, βασικά φοιτητές, μπορούσαν να δουν ελεύθερα, σφαιρικά και σε βάθος. Έτσι με το 1-1-4 έθεταν ως πρώτο καθήκον τους την υπεράσπιση του Συντάγματος, δηλαδή της ελευθερίας, της δημοκρατίας και των ατομικών δικαιωμάτων. Χτυπούσαν στην καρδιά της την αντιδραστική εξουσία (θρόνο, αστυνομοκρατία, Αμερικανοκρατία). Πάλευαν για την Κύπρο και αγωνίζονταν μαζικά για την Ειρήνη. Είχαν δηλαδή μπροστά τους ανοιχτούς ορίζοντες για ό,τι πραγματικά συνέβαινε στην χώρα τους αλλά και πέρα από τη χώρα τους. Ήταν άτομα ολοκληρωμένα και ελεύθερα, αν και τότε υπήρχαν όπως και σήμερα πονηρά «κέντρα» που προσπαθούσαν να περιορίσουν την οργή τους και να την διοχετεύσουν μόνο σε ένα λούκι, για τις δικές τους επιδιώξεις. Με μια λέξη να τους αποπροσανατολίσουν, όπως γίνεται τώρα.
Και για να πάω και πιο πέρα, εμείς οι νέοι της Εθνικής Αντίστασης και του Εμφυλίου, όπου οι χωροφύλακες και η αστυνομία ήταν απέναντί μας με όπλα που ξερνούσαν ομαδικό θάνατο, είχαμε την ψυχική και πνευματική δύναμη να βλέπουμε ότι σε πολλές περιπτώσεις αυτοί που σήμερα αποκαλούνται περιφρονητικά «μπάτσοι» ήταν παιδιά σαν κι εμάς παρασυρμένα από τη θύελλα των γεγονότων να κάνουν πράξεις που δεν ήθελαν. Δεν γενικεύαμε. Αντίθετα μπορούσαμε ακόμα και μέσα στις πιο κρίσιμες για μας συνθήκες να δούμε ότι δεν είναι το ίδιο όλοι και ότι ο πραγματικός ένοχος ήταν η Εξουσία, που είχε κατορθώσει να μας τυλίξει στα δίχτυα της, που έσταζαν αίμα και μίσος αδελφού προς αδελφό. Και πολλοί είχαν τότε ακόμα τη δύναμη να φωνάζουν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα πριν σκοτωθούν «Αδέρφια, πεθαίνουμε και για τη δική σας ευτυχία».
Αναγκάστηκα να γράψω αυτό το σημείωμα με αφορμή κάποια εκπομπή με αγόρια και κορίτσια 15-16 ετών, που μιλούσαν στο ίδιο ακριβώς μοτίβο, λες και κάποια αόρατη δύναμη να είχε κατευθύνει την οργή, το μίσος και την σκέψη τους μόνο προς ένα στόχο. Και μάλιστα σε μια εποχή πολύπλοκη, όπου ο κόσμος έχει μικρύνει και το έξω μπερδεύεται με το μέσα και γίνονται όλα ένα κουβάρι. Πώς θα φτάσουμε έτσι στην ΑΙΤΙΑ του Κακού; Και πώς, αν δεν γνωρίζουμε τις πραγματικές αιτίες της κρίσης, θα μπορέσουμε να βρούμε τις λύσεις που πρέπει;
Και για να γυρίσω στα τελευταία γεγονότα, ο βίαιος θάνατος ενός παιδιού αποτελεί μια μεγάλη τραγωδία. Πρώτα για τη μάνα του, τον πατέρα του, τα αδέλφια του αλλά και για όλους τους νέους και τις νέες, για όλους εμάς, για όλη την κοινωνία. Ο θύτης είναι ένας αστυνομικός. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι σημερινοί αστυνομικοί είναι θύτες. Κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν είναι αληθινό αλλά είναι και άδικο. Και μιλάει κάποιος που γνωρίζει πολύ καλά τι θα πει αστυνομία.
Γι’ αυτό θα πρέπει να αποφεύγουμε τις γενικεύσεις, γιατί έτσι οδηγούμε τους νέους σε λάθος δρόμο. Τους κρύβουμε το δάσος της πραγματικότητας με το δέντρο μιας εικονικής πραγματικότητας.
Θα ήθελα να μπορούσα να απευθυνθώ στους σημερινούς νέους και να τους πω: Κλείστε τα αυτιά σας στις γλοιώδεις κολακείες όσων προσπαθούν ουσιαστικά να εκτονώσουν την οργή και την ενέργειά σας σε ψεύτικους στόχους απομακρύνοντάς σας από τους πραγματικούς. «Αυτούς» εξυπηρετεί να τρώμε τις σάρκες μας στρεφόμενοι ο ένας κατά του άλλου. Ο στόχος όμως δεν είναι βέβαια αυτός που έχει το μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας και βγάζει από αυτό το ψωμί του, τα φάρμακά του, τη μόρφωση του παιδιού του, όπως οι δικοί σας γονείς. Στα Ιουλιανά, μια από τις πιο ταραγμένες εποχές της ιστορίας μας, η νεολαία κατέβαινε κατά δεκάδες χιλιάδες στους δρόμους και ποτέ δεν είχαμε την παραμικρή καταστροφή, αν και θρηνούσαμε δύο νεκρούς, τον Λαμπράκη και τον Πέτρουλα, που σκοτώθηκαν αγωνιζόμενοι για ένα καλύτερο αύριο. Περιφρουρούσαμε τον αγώνα μας και γ’ αυτό ποτέ δεν έγινε τίποτα, δεν αφήσαμε εμείς να γίνει τίποτα που να τον αμαυρώνει.
Και συγχρόνως η γενιά αυτή δημιουργούσε. Ίσως ποτέ άλλοτε στη νεότερη ιστορία μας δεν είχαμε τόσα έργα σε όλους τους τομείς, ποίηση, λογοτεχνία, μουσική, σε όλες τις τέχνες, που έγιναν όπλο του αγώνα της νεολαίας, από ανθρώπους νέους που αγωνιζόταν και δημιουργούσαν.
ΒΓΑΛΤΕ ΤΙΣ ΚΟΥΚΟΥΛΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΥΣ.
Μην τους επιτρέπετε να στιγματίζουν τον αγώνα σας. Τι θα πει «κουκούλα»; Ο πραγματικός αγωνιστής και επαναστάτης ούτε ντρέπεται ούτε φοβάται να δείξει το πρόσωπό του. Μην αφήνετε να σπιλώνουν τη μνήμη του Αλέξανδρου συνδέοντας το πρόσωπό του και το όνομά του με εικόνες φρίκης. Είναι σαν να τον σκοτώνουν για άλλη μια φορά.
ΑΝΟΙΞΤΕ ΔΡΟΜΟΥΣ.
Αντισταθείτε στα εύκολα που τόσο ύπουλα βάζουν μπροστά σας προσπαθώντας να σας ξεγελάσουν ότι είναι δήθεν δικές σας επιλογές. Πάρτε τη ζωή στα χέρια σας και προχωρήστε μπροστά.
ΘΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ!
Αθήνα, 17.12.2008
http://politis-gr.blogspot.
Χθες βράδυ στις ειδήσεις του ALPHA με φωτογραφίες και ο κ. Μαργαρίτης (ΣΥΡΙΖΑ) παρουσίασαν και κατήγγειλαν ότι οι κουκουλοφόροι και οι ροπαλοφόροι ήσαν αστυνομικοί. Παρουσιάστηκαν φωτογραφίες απαράδεκτου εναγκαλισμού αστυνομικών και κουκουλοφόρων. Κατόπιν τούτου η κυβέρνηση επιβάλλεται να λάβει θέση.
Επίσης κατατέθηκε από τον πρόεδρο της ΠΟΑΣΥ ότι οι στρατηγοί της ΕΛΑΣ ήσαν απόντες, γεγονός που μου θυμίζει ότι την κρίσιμη περίοδο της επιστράτευση του 1974 είχε εξαφανιστεί άπασα η κυβέρνηση και οι αξιωματούχοι με συνέπεια ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Σίσκο να συνομιλήσει με τον ΑΓΕΝ, ως εκπρόσωπο της τότε ελληνικής κυβέρνησης. Αν τούτο αληθεύει θα πρέπει η κυβέρνηση να λάβει τα δέοντα μέτρα.
Επειδή από τα ΜΜΕ έχει γίνει πολύς θόρυβος, μέχρι πλύση εγκεφάλου, γύρω από το θέμα των πυροβολισμών στον αέρα από τους αστυφύλακες εκτιμώ ότι αυτή η διαδικασία – έτσι πρέπει να την αντιμετωπίζουμε – είναι μέσα στους κανόνες εμπλοκής και ως εκ τούτου ουδέν μεμπτό. Άλλωστε ποιος ο λόγος που οπλοφορούν οι αστυφύλακες; Επί του προκειμένου παρατηρείται ότι τα όπλα τους είναι πιστόλια με συνέπεια να απορρίπτονται οι κάλυκες και να προκαλούν αυτούς που θέλουν να προκαλούνται, εάν είχαν περίστροφα τότε οι κάλυκες δεν θα απορρίπτονταν και δεν προκαλούσαν το κοινόν αίσθημα.
Επίσης, πάλι χθες στο κανάλι Blue Sky, αν κατάλαβα καλά κατατέθηκε η πληροφορία ότι μια ΜΚΟ που πρωτοεμφανίστηκε το 1974 στην Αγγλία έφτιαξε παρακλάδι της και στην Ελλάδα/Αθήνα και αυτή η ομάδα η οποία ως εκτιμάται χρηματοδοτείται από ΗΠΑ (G. Soros;) έχει εκδιώξει του αναρχικούς από τα Εξάρχεια και τους έχει αντικαταστήσει, αλλά σε περισσότερο οργανωμένη μορφή.
Επίσης, κατά την εκτίμησή μου, το κυρίαρχο ζήτημα των τελευταίων ημερών δεν είναι οι καταστροφές και λοιπά, αλλά η σχεδόν άμεση αντίδραση των πάσης φύσεως νέων, που ειδοποιήθηκαν από SMS. Το μέσα σε μια ώρα κατέβασμα τόσο μεγάλου πλήθους στην Αθήνα και τις άλλες μεγάλες πόλεις της πατρίδας μας δεν είναι κάτι που δεν έχει προετοιμαστεί περιμένοντας τη κατάλληλη στιγμή, που δόθηκε με τον αδόκητο φόνο του μικρού 15χρονου.
ΣΓΣ
Μπορεί να μην συμφωνώ σε μερικούς από τους αναφερόμενους χαρακτηρισμούς, αλλά όλο το άλλο άρθρο με καλύπτει μερικώς. Και λέω μερικώς διότι αν στην πρώτη περίπτωση λανθασμένου και ανήθικου (ΠΡΟΣΟΧΉ ΣΤΗ ΛΕΞΗ ΑΝΗΘΙΚΟΥ ΕΚΕΙ ΠΟΝΑΕΙ Η ΣΗΜΕΡΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ) χειρισμού από κάποιο όργανο τάξεως είχαν ανελέητα ξηλωθεί από τον προϊστάμενό ιεραρχικά μέχρι τον αρχηγό της ΕΛΑΣ, είμαι βέβαιος ότι δεν θα είχε επαναληφθεί παρόμοιο περιστατικό.
Αλλά πέφτουμε, όπως πάντα, στην ίδια παγίδα. Αν ξηλωθεί ο προϊστάμενος και ιεραρχικά προς τα πάνω μέχρι τον αρχηγό ΕΛΑΣ είναι σαν να παραδέχεται η κυβέρνηση ότι φταίει και ευθύνεται για το συμβάν. Πιο ηλίθια σκέψη δεν έχω ματακούσει.
ΣΓΣ
Ετών 15...
Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
«Αυτό που συνέβη είναι απίθανο». «Αυτό που συνέβη είναι απίστευτο». «Αυτό που συνέβη είναι πρωτοφανές». Πρόκειται για φράσεις που κατά κόρον επαναλαμβάνονται από το βράδυ του περασμένου Σαββάτου, όταν γνωστοποιήθηκε η δολοφονία του 15χρονου παιδιού στα Εξάρχεια.
Ευτυχώς, πάντως, τούτη τη φορά δεν ακούσαμε ότι κάποιοι «έπεσαν από τα σύννεφα». Ίσως, επειδή η απώλεια μιας τόσο νεανικής ζωής θέτει όρια ακόμα και στην επίδειξη υποκρισίας. Ίσως, πάλι, γιατί αυτό που συνέβη στην Ελλάδα, στο κέντρο της Αθήνας στις 6 Δεκέμβρη του 2008 - στην πραγματικότητα - ΔΕΝ είναι κάτι το πρωτοφανές. Ακριβώς το ίδιο είχε συμβεί πριν από 23 χρόνια. Και τότε, στις 17 Νοέμβρη του 1985, ένας αστυνομικός πυροβόλησε. Και τότε ένας 15χρονος έπεσε νεκρός. Ήταν ο Καλτεζάς...
Αυτό που συνέβη στις 6 Δεκέμβρη του 2008, δεν είναι ούτε κάτι το «απίστευτο», ούτε κάτι το «απίθανο», με την έννοια ότι πρόκειται για ένα συμβάν που δε θα μπορούσε να προβλεφθεί.
Η εκτέλεση στα Εξάρχεια αποτελεί ένα τραγικό γεγονός που θα έπρεπε να αναμένεται με μαθηματική βεβαιότητα. Είναι το αποτέλεσμα ενός εμπεδωμένου κλίματος αυθαιρεσίας και κατασταλτικής ατιμωρησίας. Είναι η κτηνώδης αποθέωση της δράσης ενός μηχανισμού που εκπαιδεύεται να αντιμετωπίζει τον πολίτη, δηλαδή τον εργαζόμενο, τον αγρότη, τον ναυτεργάτη, τον φοιτητή, τον μαθητή, δηλαδή το λαό, σαν «εχθρό».
Ο στυγερός φόνος του 15χρονου είναι γέννημα της πολιτικής.
Ενός κράτους που εδώ και 28 χρόνια δεν ενδιαφέρεται καν να αναζητήσει ποιος δολοφόνησε τον Κουμή και την Κανελλοπούλου, το 1980.
Ενός κράτους που το 1990 αθώωσε τον δολοφόνο του 15χρονου Καλτεζά.
Ενός κράτους που ουδέποτε ενδιαφέρθηκε να τιμωρήσει τους υπεύθυνους για τους 4 νεκρούς του πυρπολημένου από την Αστυνομία «Κάπα Μαρούση».
Ενός κράτους που οι πολιτικοί του ταγοί ουδέποτε έκρυψαν τους δεσμούς πολιτικού αίματος που τους ένωναν με το δολοφόνο του Τεμπονέρα.
Ενός κράτους που ο πρωθυπουργός του το 2000 έκανε υπουργό στην κυβέρνησή του εκείνον που ο ίδιος, το 1990, τον αποκαλούσε από το βήμα της Βουλής «ηθικό αυτουργό» του φόνου του καθηγητή στην Πάτρα.
Ενός κράτους, που άλλος πρωθυπουργός του απευθυνόταν στους αστυφύλακες με τη γνωστή και ιστορική έκτοτε φράση «εσείς είστε το κράτος».
Ενός κράτους, που το 2002 έστελνε χαφιέδες της Ασφάλειας εφοδιασμένους ακόμα και με το υπηρεσιακό τους περίστροφο στην Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση της Αθήνας για να προβοκάρει τους διαδηλωτές.
Ενός κράτους που απαγάγει Πακιστανούς και θέτει την υπόθεση στο αρχείο.
Ενός κράτους που επιβραβεύει με το βαθμό του διοικητή αστυνομικού τμήματος τον επικεφαλής των θρασύδειλων που τσάκισαν τον Κύπριο φοιτητή στη Θεσσαλονίκη, επικαλούμενοι ότι έπεσε πάνω στη ζαρντινιέρα.
Ενός κράτους που δίνει την άδεια να πετούν πάνω από τον εναέριο χώρο του και να προσγειώνονται στα αεροδρόμιά του τα αεροπλάνα της CIA που μεταφέρουν απαχθέντες από και προς το Γκουαντανάμο.
Ενός κράτους που πρώην υπουργός Δημόσιας Τάξης βάφτισε «πραίτορες» της τάξης και της ευνομίας τους ένστολους αλήτες που βιαιοπραγούν κατά πολιτών.
Ενός κράτους, που έχει στις υπηρεσίες του κτήνη σαν τον «κύριο» που βασάνιζε μετανάστες στο τμήμα Ομονοίας.
Ενός κράτους, που τα περίστροφά του «εκπυρσοκροτούν» στους σβέρκους Τσιγγανόπουλων ή βρίσκουν κατάστηθα 17χρονα Σερβόπουλα, όπως το 1999 στη Θεσσαλονίκη.
Ενός κράτους, που έχει στις τάξεις της Αστυνομίας του αυτούς που έστηναν χουντογλέντια το 1997 και βιντεοσκοπούσαν τους κυκλικούς χορούς τους, καθώς ζητωκραύγαζαν υπέρ Παττακού και Μακαρέζου.
Ενός κράτους, που πριν ο ειδικός φρουρός πυροβολήσει κατά του 15χρονου στα Εξάρχεια είχε αποδώσει τιμές σε άλλον ειδικό φρουρό, όταν είχε πυροβολήσει κατά τη διάρκεια φοιτητικής διαδήλωσης έξω από το υπουργείο Αιγαίου.
Ο αναγνώστης διαπιστώνει από τον παραπάνω κατάλογο - που δεν είναι ολοκληρωμένος, είναι απλώς ενδεικτικός - ότι δεν αναφέρουμε ποιος κυβερνούσε στη μια ή στην άλλη περίπτωση, η ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ. Δεν το κάνουμε τυχαία. Πιστεύουμε ότι έχει ελάχιστη σημασία. Αυτούς τους συμψηφισμούς τους αφήνουμε στους άθλιους εκπροσώπους των δύο κομμάτων που διαγκωνίζονται στα τηλεπαράθυρα για το ποιος είναι περισσότερο ή λιγότερο αθώος του αίματος. Σε ό,τι μας αφορά, εμμένουμε σε μια βασική διαπίστωση: Το κράτος στο οποίο αναφερθήκαμε παραπάνω δεν είναι ούτε «γαλάζιο» ούτε «πράσινο». Είναι «γαλαζοπράσινο».
http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=4852278&publDate=9/12/2008
Δεδομένων των στοιχείων που δίδονται στο ακόλουθο άρθρο του ΕΤ και του γεγονότος ότι μετά την αποτρόπαια πράξη του ο έμπειρος αστυφύλακας απομακρύνθηκε του χώρου του συμβάντος πεζός σαν να μην συνέβαινε τίποτα, στο μόνο συμπέρασμα που οδηγούμαστε είναι ότι εν λόγω ειδικός φρουρός συμπεριφέρθηκε σαν να εκτελούσε κοντράτο «συμβόλαιο» τύπου μαφίας.
ΣΓΣ
Δευτέρα, 08.12.08
Ποιος είναι ο 37χρονος ειδικός φρουρός που σημάδεψε με το όπλο του το 15χρονο και πάτησε τη σκανδάλη;
Αυτοί που τον γνωρίζουν υποστηρίζουν ότι πρόκειται για έναν ιδιαιτέρως έμπειρο και με καλή γνώση της περιοχής των Εξαρχείων αστυνομικό. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα τελευταία δέκα χρόνια και συγκεκριμένα από το 1999, οπότε αποφοίτησε από τη Σχολή και κατετάγη στο Σώμα Ειδικών Φρουρών και μέχρι σήμερα, υπηρετεί στο Αστυνομικό Τμήμα Εξαρχείων, πραγματοποιώντας συχνότατα περιπολίες στους δρόμους της περιοχής. Ως εκ τούτου, φέρεται να γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα και ο ίδιος να είναι οικείος στους θαμώνες της περιοχής.
Από τους συναδέλφους του χαρακτηρίζεται ως ψύχραιμος, με μεγάλη εμπειρία σε συμπλοκές, όπου πολλές φορές έτυχε να προκληθεί ή ακόμα και να φάει ξύλο, όπως λένε. Και οι δύο ειδικοί φρουροί που πρωταγωνίστησαν στο τραγικό συμβάν του Σαββάτου είχαν, σύμφωνα με συναδέλφους τους, ζήσει πολλές φορές παρόμοιες καταστάσεις. Έτσι, αν και σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογούν την πράξη του ειδικού φρουρού, αφού δηλώνουν κατηγορηματικά ότι ο πυροβολισμός από αστυνομικό επιτρέπεται μόνο εφόσον κινδυνεύει η ζωή του ή η ζωή τρίτου και αυστηρά στον ίδιο χρόνο, αποδίδουν το τραγικό συμβάν στην «κακή στιγμή» και ενδεχομένως σε ένα «λάθος» ή μία «υπέρβαση» εκ μέρους του, ενώ θεωρούν βέβαιο ότι επέδρασε ο φόβος. Τον 37χρονο (σ.σ: ο οποίος σημειωτέον είναι παντρεμένος, πατέρας τριών παιδιών και κατάγεται από την Καλαμάτα, αλλά κατοικεί μόνιμα με την οικογένειά του στο κέντρο της Αθήνας) όπως υποστηρίζει συνάδελφός του, ο οποίος συνομίλησε μαζί του, φέρεται να τον απασχολεί μόνο ότι έχει τρία παιδιά, τα οποία σε λίγα χρόνια θα έχουν την ηλικία του παιδιού που έπεσε νεκρό από τη σφαίρα του. Αυτό όμως δεν αλλάζει σε τίποτα το γεγονός και τις ευθύνες που επισύρει.
Έτσι, λίγο μετά τις δύο χθες το μεσημέρι ο ειδικός φρουρός οδηγήθηκε -ως όφειλε- στον εισαγγελέα, μαζί με το συνάδελφό του που ήταν μαζί του στο συμβάν. Κατά του 37χρονου που πυροβόλησε ασκήθηκε ποινική δίωξη για ανθρωποκτονία από πρόθεση και παράνομη οπλοχρησία, ενώ στο συνάδελφό του δίωξη για συνέργεια σε ανθρωποκτονία.
Οι δύο άνδρες παραπέμφθηκαν σε τακτικό ανακριτή από τον οποίο και επρόκειτο να λάβουν προθεσμία για να απολογηθούν.
Ελεύθερος Τύπος
Ευχαριστώ ΜΜΚ
'I believe that banking institutions are more dangerous to our liberties than standing armies. If the American people ever allow private banks to control the issue of their currency, first by inflation, then by deflation, the banks and corporations that will grow up around the banks will deprive the people of all property - until their children wake-up homeless on the continent their fathers conquered.'
Όσον όμως αφορά το Διαδίκτυο, με χαρά μου σας πληροφορώ ότι η κοινοτική νομοθεσία προβλέπει την εγγύηση του απορρήτου στις επικοινωνίες.
Πιο συγκεκριμένα, η οδηγία 2002/58/ΕΚ αναφέρει τα εξής: “ Η οδηγία υπενθυμίζει ως βασική αρχή ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να εγγυώνται, μέσω της εθνικής νομοθεσίας, το απόρρητο των επικοινωνιών που πραγματοποιούνται μέσω δημόσιου δικτύου ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Οφείλουν, ειδικότερα, να απαγορεύουν σε κάθε άλλο πρόσωπο εκτός των χρηστών την ακρόαση, την υποκλοπή, την αποθήκευση των επικοινωνιών χωρίς τη συγκατάθεση των ενδιαφερόμενων χρηστών. Ο συνδρομητής ή ο χρήστης που αποθηκεύει αυτές τις πληροφορίες θα πρέπει προηγουμένως να ενημερώνεται για τον σκοπό της επεξεργασίας των δικών του δεδομένων. Του δίνεται η δυνατότητα να ανακαλέσει τη συγκατάθεσή του για την επεξεργασία των δεδομένων κίνησης.” Στην κάτωθι ιστοθέση θα βρείτε ολόκληρο το κείμενο της οδηγίας αυτής, καθώς και λεπτομερέστερες πληροφορίες επί του θέματος:
http://europa.eu/legislation_summaries/information_society
Η παρούσα οδηγία ισχύει στα κράτη μέλη από τις 25 Μαΐου 2011. Εάν λοιπόν κάποιο κράτος μέλος ψηφίσει νομοθεσία που να αντιβαίνει στις αρχές της οδηγίας περί απορρήτου στο Διαδίκτυο, έχετε το δικαίωμα να υποβάλετε καταγγελία ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για παράβαση του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στον κάτωθι ιστότοπο της Επιτροπής θα βρείτε όλες τις πληροφορίες σχετικά με την υποβολή καταγγελίας:
http://ec.europa.eu/eu_law/your_rights/your_rights_el.htm