Έλλειψη παιδείας και όχι μόνον

Monday, February 22, 2010

Βαβαί, παπαί! Ο Γιώργος Παπανδρέου αισθάνεται πιο κοντά στην Οδύσσεια!

Διαβάζοντας τη συνέντευξη του Πρωθυπουργού στο Γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, πάγωσα. Ιδίως ο επίλογος μ’ έκανε ν’ ανησυχώ περισσότερο. Δυστυχώς, ο Γιώργος Παπανδρέου δεν φιλοδοξεί να γίνει ένας ηγέτης-"Ηρακλής" που θα μας έκανε υπερήφανους καθώς θα μετρούσαμε τους άθλους του. Δε θέλει να του μοιάσει και ν' ανασκουμπωθεί να καθαρίσει τους στάβλους του Αυγεία, δηλαδή το τέρας της διαφθοράς που έχει καλύψει την Ελλάδα με δύσοσμη κοπριά εδώ και τριάντα χρόνια.

Τι τραγική σύμπτωση! Τριάντα χρόνια πολιτικής εξαχρείωσης χρειάστηκαν για να βουλιάξουν την Ελλάδα στην κόπρο της διαφθοράς, και τριάντα χρόνια είχαν χρειαστεί τα 3.000 βόδια του Αυγεία για να καλύψουν τους στάβλους του με τόνους κοπριάς… Μόνο ένας μυθικός Ηρακλής θα μπορούσε να την καθαρίσει, στρέφοντας τα νερά του Πηνειού και του Αλφειού προς τους στάβλους! Σήμερα θα χρειαζόταν ένα ποτάμι εθνικής παλιγγενεσίας, μια καθολική επανάσταση συνειδήσεων για να γίνει το θαύμα της εθνικής κάθαρσης από τη διαφθορά.

Το γνωρίζει αυτό ο Γιώργος Παπανδρέου, μόνο που δεν ξέρει τον τρόπο και δεν έχει το προφητικό ανάστημα να υποκινήσει μια πανεθνική ηθική επανάσταση. Γι’ αυτό δεν οραματίζεται να καθαρίσει τους στάβλους του Αυγεία σαν άλλος Ηρακλής. Γι' αυτό και στην ερώτηση του πανούργου δημοσιογράφου του Der Spiegel, έσπευσε να ξεκαθαρίσει τη θέση του και να μας… απογοητεύσει. Έχασε μια μεγάλη ευκαιρία να πείσει, έστω και με καθυστέρηση, τους δύσπιστους Ευρωπαίους εταίρους μας ότι είναι αποφασισμένος και ανυποχώρητος! Αν η συνέντευξη αυτή δινόταν για εξετάσεις στον ΑΣΕΠ, ο υποψήφιος θα κοβόταν χωρίς κανένα ενδοιασμό. Και θα κοβόταν πανηγυρικά ως δειλός κι αναποφάσιστος κυρίως από τον επίλογο της συνέντευξης. Δείτε κι εσείς:

Για τη συνέχεια http://seferou.blogspot.com/2010/02/blog-post_22.html

Σχόλιο

Υπάρχουν μερικά βασικά ερωτηματικά.

Ποιος ήταν ο Ηρακλής; 

Ποιοι οι άθλοι του; 

Ποιος ο Αυγείας; 

Ποιος ο Σίσυφος; 

Κάτι έχει ακούσει για τον Οδυσσέα ή έχει δει σε κάποια χολιγουντιανή επική σαχλοταινία.

Καθηγητής γίνεται κάποιος είτε στο τέλος ή μετά το τέλος της παραγωγικής τους ηλικίας ή αυτοί που φοβούνται να βγουν στην αρένα της ελεύθερης διεκδίκησης μέρους της παραγωγικής διαδικασίας και καλύπτονται κάτω από τη σχολική ομπρέλα μέσα στο εκπαιδευτικό καβούκι με τη ζεστασιά του, την αφθονία των μέσων και των υλικών και την απόλυτη ασφάλεια.

Η επιβίωση της χώρας επιτυγχάνεται μόνον με την ανιδιοτέλεια των διοικούντων. Με την κατάργηση των ημετέρων. Με την κατάργηση των «χαϊδευτικών» επιδομάτων προς τις διάφορες συντεχνίες. 

Δεν είναι δίκαιο και δεν συνάδει με την ισοπολιτεία η καθολική μείωση των απολαβών κατά ένα ποσοστό όλων ανεξαιρέτως των φορολογουμένων, όταν η ίδια η πολιτεία έχει ακολουθήσει επιδοματική πολιτική για ορισμένες ομάδες πολιτών. Πρώτα θα πρέπει να καταργηθούν τα επιδόματα που στρεβλώνουν την ισονομία και στη συνέχεια θα μπορεί να επιβληθεί η ενιαία μείωση των εισοδημάτων. Και εν πάση περιπτώσει, πάντα θα πρέπει να υπάρχει κατά νουν (εφόσον υπάρχει) ότι η μεγάλη ευθύνη εναπόκειται στους κατά καιρούς ιθύνοντες, στους εκάστοτε ταγούς αυτής της πολιτείας και όχι στου υπηκόους, διότι αυτοί υπακούουν.

Στο ατυχές παράδειγμα για τα νοσοκομεία που ανέφερε ο ΓΑΠ συνειρμικά θυμήθηκα ότι ο MARFIN είχε προσφέρει δωρεάν λογισμικό για την παρακολούθηση των προμηθειών των νοσοκομείων. Τι έγινε μ’ αυτή τη δωρεά;

Μην χάσετε το βιντεάκι στο τέλος του συνημμένου

http://seferou.blogspot.com/2010/02/blog-post_22.html.

ΣΓΣ