Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2011

υπάρχει πολύ λίπος

ΠΡΟΣ Κον ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Κατ΄ αρχήν θα μου επιτρέψετε να σας πω ,ότι η έκφρασή “ υπάρχει πολύ λίπος “ μου δημιουργεί αρνητικούς συνειρμούς. Γιατί ?Μα όταν δεν θα έχω λίπος , θα είμαι πετσί και κόκαλο . Εκεί θέλουμε να μας πάνε?

Αρχίζω να νοιώθω σαν Κινέζος την εποχή Μάο . Μια στολή να φοράω ,μια για ν΄αλλάζω , και ένα πιάτο ρύζι. Εάν δεν εννοείτε αυτό βρείτε μια άλλη έκφραση.

Και τώρα επί της ουσίας. Όπως φαίνεται η κυβέρνηση έφτασε στα όρια των δυνατοτήτων της. Τώρα πρέπει να φάει τα παιδιά της. Να συγκρουστεί με τα συνδικάτα . Να μειώσει τον αδηφάγο κρατικό μηχανισμό και τα παρακλάδια του. Και το ερώτημα δεν είναι αν μπορεί , το ερώτημα είναι τολμά ? Θέλει ? Αυτό που είναι προφανές είναι ότι οι υπουργοί δεν θέλουν. Δεν διακινδυνεύουν το προσωπικό τους συμφέρον χάριν του κοινού. Έτσι έμαθαν και έτσι έκαναν . καριερίστες πρώτα το δικό μας μετά το κομματικό , και το κοινό αν ταυτίζεται με το ατομικό μας και το κομματικό έχει καλώς . Και μην νομίζεται ότι υπερβάλλω. Θυμηθείτε την εποχή γύρω στο 2000 όταν ο Γιαννίτσης έθεσε θέμα βιωσιμότητας ασφαλιστικού. Τον βγάλανε τρελό χαζό , αλλά πάντα με κομψές εκφράσεις. “ ο κος Γιαννιτσης δεν έχει πολιτική σκέψη έλεγαν. Τουτέστιν μεθερμηνευόμενον – αν είναι να πάρουμε δυσάρεστα μέτρα και να διακινδυνεύσει η επανεκλογή μας , άστους χωρίς σύνταξη . Ακόμα και τώρα που όταν κάτω από τη πίεση της τρόικα για συμμάζεμα πήραν κάποια μέτρα βρέθηκαν άνθρωποι να μιλάνε για λογικές Σπράου και Γιαννίτση.

Επομένως τώρα που έφτασε ο κόμπος στο χτένι, τίθεται το ερώτημα. Θα ξεπεράσουν τον παλιό κακό εαυτό τους , τα παλιά τερτίπια ,θα μας σκεφτούν , ή θα προτάξουν το ατομικό τους συμφέρον όπως αυτοί το αντιλαμβάνονται. Θα κάνουν ότι πρέπει να κάνουν ή θα κάνουν το κορόιδο,περιμένοντας οι άλλοι να πάρουν μέτρα και το αντίστοιχο κόστος. Δηλαδή να βγάλουν οι άλλοι το φίδι από την τρύπα. -γνωμικό που χρησιμοποιείται κατά κόρον από τον δημοσιοϋπαλληλικό και πολιτικό κόσμο-.

Ευχής έργο θα είναι έστω και την τελευταία στιγμή κάτι να κάνουν, αλλιώς, άλλη δόση δανείου από τρόικα γιοκ. Και τότε αν δεν πληρωθούν μισθοί και συντάξεις , θα γίνει της Λιβύης!ς . Ο Δεκέμβρης του 2008 δεν θα είναι τίποτα. Όλοι στους δρόμους και άντε μετά οι πολιτικοί να προστατευθούν από απλήρωτους αστυνομικούς. Είναι καταστάσεις που μόνο οι γνωστοί Μπαχαλάκιδες επιδιώκουν .Το να καθοδηγήσεις ένα εξαγριωμένο πλήθος -όπως μερικοί ελπίζουν -είναι αδύνατον. Ούτε να προβλέψεις τις αντιδράσεις των διαφόρων ομάδων. Όσοι ονειρεύονται να γίνουν Ροβεσπιέροι του εικοστού πρώτου αιώνα, να σκεφτούν ότι ο λαός μέσα στο γενικό μπάχαλο θα αποδεχτεί κάθε λύση που θα του εξασφαλίσει ησυχία έστω και με Τανκς.

Ας ελπίσουμε όμως ότι κάτω από τη Δαμάκλεια Σπάθη της πραγματικότητος κάτι θα κάνουν και κάποιο φάρμακο θα δώσουν , έστω κι αν το μωρό κλαίει γιατί το τα φάρμακα είναι πικρά.



> Tου Πασχου Mανδραβελη
>
> Περαιτέρω μείωση μισθών και συντάξεων, λένε, δεν θέλουν. Και ορθώς, διότι οι οριζόντιες περικοπές είναι μεν πυροσβεστικές, αλλά είναι και ταυτοχρόνως άδικες. Μείωση δαπανών, δηλώνουν, δεν μπορούν. Τις αποκρατικοποιήσεις τις απεχθάνονται. Πώς στην ευχή νομίζουν οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ ότι θα σώσουν τη χώρα από τη χρεοκοπία; Με τις παλιές κακές συνταγές, που προτείνει και ο κ. Τσίπρας, δηλαδή με επιπλέον προσλήψεις στο Δημόσιο;
>
> Το πιθανότερο είναι ότι τα κυβερνητικά στελέχη νομίζουν πως ζουν ένα κακό όνειρο, από το οποίο κάποια στιγμή θα ξυπνήσουν για να ξαναπιάσουν την παλιά τους τέχνη, δηλαδή την αύξηση των δαπανών. Δυστυχώς, αυτή η ονείρωξη δεν πλήττει μόνο το βαθύ ή έστω παλαιό ΠΑΣΟΚ, γίνεται επιδημία και στον χώρο των εκσυγχρονιστών. Πιθανότατα τρέφουν και αυτοί την ίδια καταστροφική αυταπάτη. Νομίζουν ότι ακόμη κι αν η χώρα βουλιάξει, οι ίδιοι μπορεί να σωθούν.
>
> Δεν υπάρχει ούτε ο χώρος ούτε ο χρόνος ούτε η διάθεση για ψυχανάλυση των κυβερνητικών στελεχών. Το μόνο που υπάρχει μπροστά μας είναι ο στόχος της μείωσης των ελλειμμάτων. Αυτός πρέπει να επιτευχθεί είτε αρέσει σε κάποιον υπουργό είτε δεν αρέσει. Κι αυτό όχι γιατί το επιτάσσει το Mνημόνιο, αλλά γιατί αν η κυβέρνηση δεν μειώσει με προγραμματισμένο τρόπο το έλλειμμα, αυτό θα μηδενιστεί βιαίως και με τεράστιες κοινωνικές επιπτώσεις. Δηλαδή, μια στάση πληρωμών το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να μηδενίσει τα ελλείμματα. Δεν πληρώνεις, δεν εισπράττεις και το έλλειμμα γίνεται αυτομάτως μηδέν.
>
> Το στοίχημα, λοιπόν, της κυβέρνησης –αλλά και συνολικά της χώρας– δεν είναι αν θα μειώσει ή όχι τα ελλείμματα, αλλά πώς θα γίνει αυτό. Η ζωή μπορεί να το κάνει με καταστροφικό για την κοινωνική συνοχή τρόπο ή οι υπουργοί μπορούν να το πετύχουν με τον ορθολογικό και σταδιακό τρόπο. Είναι επώδυνος και θα έχει αντιστάσεις, αλλά είναι καλύτερος από τη χρεοκοπία. Οπότε οι τσιριμόνιες «α, ξέρετε, εγώ δεν μπορώ να περικόψω τίποτε περισσότερο» είναι το πρώτο στρώμα λίπους που περισσεύει και πρέπει να περικοπεί.
>
> Δεν υπάρχει λόγος, για παράδειγμα, να συντηρεί το κράτος επτά (συν ένα της Βουλής, οκτώ) κρατικά κανάλια. Από τη στιγμή που στη Γερμανία των 80 εκατομμυρίων υπάρχουν 24 εφετεία, στην Ελλάδα των 11 εκατομμυρίων περισσεύουν κάποια από τα 17 που έχει (και κάποιοι πιέζουν να γίνουν 18). Δεν υπάρχει λόγος να συντηρούνται έστω συγχωνευμένες δημόσιες επιχειρήσεις πώλησης αργιλομάζας (πηλού, δηλαδή) ή πωλητήρια χαλιών. Ούτε μπορούμε να έχουμε «Ελληνικό Οργανισμό Γάλακτος και Κρέατος» και ταυτοχρόνως «Εθνική Επιτροπή Γάλακτος Ελλάδας». Ούτε πρέπει να έχουμε Γενική Γραμματεία Προστασίας Καταναλωτή και ταυτοχρόνως Συνήγορο του Καταναλωτή.
>
> Η ελληνική οικονομία έχει πολύ λίπος και το περισσότερο βρίσκεται στο κράτος. Πρώτη δουλειά των υπουργών είναι το να περικόψουν. Πώς; Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης κ. Μπουτάρης είπε στην κ. Λούκα Κατσέλη αυτό που δεν τολμά να πει κανένας υπουργός του ΠΑΣΟΚ. «Ο Δήμος Θεσσαλονίκης έχει περίπου 5.000 εργαζόμενους, αλλά η δουλειά βγαίνει και με μόλις 2.000 άτομα... Δεν μπορεί να γίνεται κοινωνική πολιτική τρέφοντας την ημιεργασία». Ενώ τόνισε το λογικό: «Αν ο δήμος ήταν μια ευνομούμενη επιχείρηση και βρισκόταν στο χρηματιστήριο, ποιος θα αγόραζε μετοχές μιας τέτοιας εταιρείας, αν ήξερε ότι οι μισοί εργαζόμενοι δουλεύουν και οι μισοί δεν δουλεύουν;».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου